Marci Tullii Ciceronis Opera quæ supersunt, omnia, cum Asconio & scholiaste veteri, ac notis integris P. Victorii, J. Camerarii, F. Ursini & selectis P. Manutii, D Lambini, J. Guglielmii, J. Gruteri, J.F. & J. Gronoviorum, J.G. Grævii, & aliorum quam

발행: 1731년

분량: 619페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

volarum petivit . sed haec Crassi cum edita oratio est , quam

te saepe leo ille certo scio , quatuor & triginta tum habebat annos, totidemque annis mihi aetate praestabat. His enim consulibus eam legem suasit, 'I quibus nati sumus. cum ipse esset Q. Caepione consule natus & C. Laelio, triennio ipso minor, quam Antonius . quod idcirco posui , ut dicendi Latine prima maturitas in qua aetate exstitisset , post et notari: & intellio eretur jam ad summum paene esse perductam,

ut eo nihil scrine quisquam addere posset, nisi oui a philosophia , a jure civili, ab historia fuisset instructior .

XLIV. ERIT, IN T M. Brutus , qs aut jam est i 6 aiste , quem exspectas λ Nescio , inquam . Sed est etiam L. Crassi εο in consulatu , pro in Caepione , de sensione juncta non brevis ut laudatio I ut Oratio autem , brevis s postrema

3. Muibus nati sumus. Aliud agens Cicero, vel simulans agere, etiam siuam negotium agit, dc vitam suam pene totam in hoc Dialoao paucis, sed diversis locis, ne res ita facile cognoscatur , describit. Quare nos quoque sit is locis ea, quae deesse vadebuntur,

addemus . ortus est Cicero loco ectu estri, matre, quam Plutarch. ο λς ιαν vocat, quamvis alii locupletem vertant, quam tamen Helviam , vel Elviam Eulebius dc Eutropius appellant ; patre vero M. Tullio, qui cum esset infirma valetudine , in Arpinati villa fere aetatem ogit in litteris, Lib.M. de Legs. de quum Cicero consulatum peteret , decessit , quod Lib. i. ad Attic. Ec apud Asclanium scriptu iri videbis. Plutarctius tamen ita scribit: lis, δε

e τρκρῖνκι τ ανξ:κ Hoc Dion. Lib. XLVI. dixit. Ut vero ipse scripsit Lib. II. de Legg. natus est in Arpinati villa, O . Non. Ian. quod Epist. s. Lib. VII. & Epist. i. Lib.

XIII. ad Attic. legimus: Ec maior natu QTratre fuit, ut ex Epist. s. Lib. XI. ad Atticum cognosces. Corrad. q. Trieuuio ipso. ) Id est triennio integro. Ita vero saepe loquitur Cicero , ut Epist. 21. Lib. III. ad Attic. collegimus Quare nihil forte mutandum fuerat Lib. II. de orat. ubi prius quadrιen nis legebatur ; quod triennium fuerit integrum , sed quadriennium minus integrum. Idem. 63. ut . ) Quasi correctior & haec particula videtur ostendere, Iegendum esse 1ine interrogatione; quod affirmet, non quaerat , dc at firmans eum significat este Ciceronem . ut Μ. Ant nius Lib. . de Orat. eodem pene modo , ita quali divinat : Mui eloquens diei pus et . aut hie est iam Crassus s aut si quis pari fuerit ingemo , cte. Perme tamen licet , ut quivis cum interrogatione legat , praesertim quum Cicero quasi rogatus respondeat. Idem. 6. In consulatu. ) Quo tempore in Caepio fuit condemnatus , quamvis Liv. Lib. LXVII. scribat illum ante secundum C. Marii consulatum damnatum fuisso. Sed vel Livius erravit , vel Florus ordinem mutavit. Nos certo Colligimus illum L. CrasIo consulet

in judicium vocatum su isse. Sunt, qui putent hic legi oportere im

392쪽

eensoris orat; o, quo anno duodequinquagesimo usus est. In his omnibus inest quidam sine ullo fuco veritatis color. quinetiam comprehenῖο , & amb; tus ille verborum si se periodum appellari placet) erat apud illum contractus , &brevis , di in membra quaedam , quae Graeci vocant , dispertiebat orationem lubentius.163 Hoc loco Brutus , Quandoquidem tu istos oratores , in quit, tantopere laudas , vellem aliquid Antonio , praeter illum de rat one dicendi sane exilem libellum , pluta Cras so libuisset scribere . cum enim omnibus memoriam sui , tuniet iam disciplinam dicendi nobis reliquissent. Nams Scaevolae dicendi elegantiam satis ex iis orationibus , quas re t i. quit, habemus cognitam.

Et ego, Mihi quidem a pueritia quas magistra fuit, in

quam, illa in legem Caepionis oratio di in qlia & auctoritas ornatur senatus , quo pro ordine illa dicuntur ; S: invidia concitatur in judicum , & in accusatorum sectionem , contra quorum potentiam populariter tum dicendum suit. mul ta in illa oratione graviter , multa leniter, multa aspere imulta facete dicta sunt di plura etiam dicta quam scripta , quod ex quibusdam capitibus expositis, nec explicatis, intelligi potest. Ipsa illa censoria contra Cn. Domitium colle gam non est oratio , sed quasi capita rerum , S: orationi Scommentarium paullo plenius. nulla est enim altercatio

elavistensura. sed quum paulo post dicat , postνema censoris oratio , nori probatur, ne bis idem dicat. Corrad. T. Scavola dieendi elegantiam . ὶ Scevolae filius fuit , quod etsi dissicile cognoscitur , tu tamen ita colliges : P. Licinius Crassus P. Scaevolae frater fuit . Porro Scaevola pontifex hujus P. Scevolae

fratris filius fuit , ut L. Crassus Lib. 1. de Orat. dicit . Quare dubium non est, quin is signiucetur Lib.II1. de ossiciis, illis verbis : Etes Scavola, P. Filius , quum postulasset , ut sibi fundus , cuius

emtor erat, semel indicaretur , idque venditor ita Deisset, dixit, se pluris astimare , ct addidit eentum millia. Hic est, quem Fimbria vulneravit ι quem postea Damasippus intersecit, velut faventem Sullae partibus ι & quidem ante simulacrum Vestae , Carbone III. Hario filio consulibus, quod Paterculus Lib.II. & Orosius Lib.v. 19. ictibunt. Damasippus igitur . non Damascius legi debet apud Liv. Lib. LXXXVI. quem Brutum vocat Appianus, sed Florus nu

men tacet. Idem.

U. Cn. Domititim collegam. In censura, quo tempore L. Cras sus edicto suo magistros dicendi sustulit Lib.III. de orato vel uter que s ut Suet. de Clar. Rhet. & Ge1 l. Lib. XV. c.. ix. scribunt squi totum etiam edictum ponunt. Plura Plinius Lib. XVII. c. I.

393쪽

clamoribus umquam habita majoribus. Et vero suit in licieta s popularis dictio excellens. Antonii genus dicendi multo aptius sudiciis , quam concionibus. XLV. Hoc Loco ipsum S. Domitium non relinquo. nam etsi nota fuit in Oratorum numero, tamen pono satis

in eo suisse orationis atque ingenii , quo & magistratus personam & eonsularem dignitatem tueretur e quod idem de la C. Coelio dixerim, industriam in eo summam suisse ,

summasque virtutes . eloquentiae tantum , quod esset in

rebus privatis , amicis ejus, in re publica ipsius dignitati

satis . Eodem tempore M. Herennius in mediocribus oratoribus , Latine & diligenter loquentibus, numeratus est r qui tamen summa nobilitate hominem, cognatione, sodalitate , dollegio, summa etiam eloquentia, L. Philippum inconsulatus petitione superavit. Eodem tempore sa C. Clodius ,

s. Popularis dicZio. Ad conciones populares maxime accommodata , ubi saepe fit altercatio , in qua invenit parem neminem , ut supra dixit Cicero, qui, ut videmus, Crassum omnibus anteponit, ut se ipse quasi describat , quem sub persona Crassi saepe

significat, ut etiam Quintil. intellexit. Corrad. so. Domitium. Cn. Domitium AEnobarbum , qui tribunus pl. Cato Μario ira. L. Aurelio Oreste consulibus legem tulit, ut ia- Cerdotes, quos antea collegae sufficiebant, populus crearet , 'uod Paterc. Lib. II. refert , Pontificibus enim offensior , quod aliunt potius quam se in patris sui locum cooptastent, jus sacerdotuna subrogandorum a collegis ad populum transtulit, ut Suet. in Nerone testatur. 1n consulatu vero, quem sessit cum C. Cassio Lona vino, anno ab v. C. DCLvI1 I. Allobrogibus, Avernatibusque superatis , elephanto per provinciam invectus est , turba militum quasi inter solennia triumphi prosequente ; qiiod Sueton. in Ne-IO ne refert. Tanta in eo fuit Iravitas, tanta auctoritas, ut, quod esset ab eo objectum L. Crasso in censura collegae, lepore mastis eleVandus, quam contentione frangendus videretur , ut Lib. Ita

de orat. dicitur. Idem.

si. o. Cretio) Qui fuit homo novus, ut leges Lib.I. de orat. Verrina VII. & apud Qta Fratrem in libro de Petit. Consul. Fuit aequalis Crassi , cui maximo honori fuit illa ipsa , quamcunque assequi potuit, indicendo mediocritas, Lib. I. de orat. Hic jude gabsolvit eum injuriarum , qui Lucilium poetam in stena nomina

titu laeserat, Lib. II. ad Herenn. Consulatum anno ab V.C.DCLxι cum L. Domitio AEnobarbo gessit. Dem. sa. C. Clodius. C. Clodius Ap. F. pulcher, qui maunificentissi me AEdilitate Lib.II. de ossic. functus este dicitur. Hinc Verr. ut 1ic ait: C. Clodius, cujut aedititatem magnificenti mam scimur fuisse,cte. praetor in sicilia fuit, di legex Halesinis dedit , Verrina IvεDeinde cum M. Perpenna, anno a. v. C. DCLII. consul fuit, ut Callio

394쪽

ractatus .

I sig

336 BRUTUS.

etsi propter summam nobilitatem, & singularem potentiam

magnus erat , tamen etiam eloquentiae quandam mediocritat cm afferebat.

Ε)usdem sere temporis suit eques Romanus C. Titius, qui meo judicio, eo pervenisse videtur , quo potuit sere Latinus Orator sine Graecis litteris , di sine multo usu pervenire .

Η uJus orationes tantum argutiarum , tantum exemplorum ,

tantum urbanitatis habent , ut paene Attico stilo scriptae esse videantur. Easdem argutias in M tragoedias satis quidem iliale acute , sed parum tragice transtulit. Quem studebat imitari L. Afranius poeta , homo V per argutus , in fabulis quidem etiam , ut scitis, di sertus . Fuit etiam Rubrius Varro, qui a senatu hostis cuin C. Mario judicatus est , acer, & vehemens accusator . In eo genere sane probabilis, doctus autem Graecis litteris , propinquus noster , factus ad dicendum , M. Gratidius M. Antonii persam liaris, cujus praesectus , cum esset in Cilicia , est interfectus : qui accusavit C. Fimbriam , 6 M. Marii x Gratidiani pater. XLVI. ATQUE ETIAM, apud socios & Latinos, Oratores habiti sunt ri y Vettius Vettianus e Marsis , quem ipse cognovi, prudens vir , di in dicendo brevis r et ScD. Valerii Sorani , vicini di familiares mei, non tam in dicendo admirabiles , quam docti & Graecis litteris , di Latinis ,

Cassiodorus ait, quamvis Perpennae cognomen Claudiorum ma Iea ponat; de qui superioribus annis contules collegit, hunc P.Clau

dium male vocat. Corrad.

33. Tragoedias.) Quas C.Τitius ipse scripsit. Unde videtur interpres Horatii deceptus, qui putavit eundem Titium fuisse , Pindarici fontis qui non expalluit haustis , de eum , qui scripsit tragoedias; quum hic multo ante floruerit , & ille tempore Augusti vixerit: quanquam ille potuit etiain utrumque praestare . Idem .sq. M. Marii Gratidiani. ) Non dubito, quin hic sit ille , qui lib. I. de orat. & Lib. III. de offic. dicitur cum Sergio de venditis aedibus litigaste; quem postea Sergius Catilina, vel ob id fortasse, quod cum suo propinquo litiga let, vel quod Μarianus esset, interfecit, ut R. Frater in libello de Petit. Consul. Ascon. in orat. contra Catilinam de alii testantur . Nunc quaerimus qua ration M. Marius Gratidianus dicatur; nam si natus e M. Mario Gratidio est , & a Fimbria adoptatus , C. Flavius Fimbria Gratidianus debuit appellari ; sive Fimbria natus dil in blarios sive Gratidios Per adoptionem translatus blarius Gratidius Flavianus debuit vi Cari; nisi Cicero, ut alii, vetus nomen voluit retinere, ut in T. Pomponio Attico fecit, quamvis sciret illum in Caecilium Pom-POnianum Atticum vocari debere. Idem.

395쪽

ε; nis1 3s C. R iisti cellus Bononiensis , is quidem & exere ita

tus, di natura volubilis . omnium autem eloquentissimus extra hanc urbem si T. Betucius Barrus Asculanus , cuius sunt aliquot orationes Asculi habitae. illa Romae contra Caepionem , nobilis sane , cui Orationi Caepionis Ore respondit AEli iis , qui scriptitavit orationes multas, orator ipse nunquam fuit . Apud majores autem nostros video disertissimum habitatum ex Latio L. Papirium Fregellanum Ti. Gracchi , P. F. fere aetate : ejus etiam oratio est pro Fregellanis , a coloniisque Latinis , habita in senatu . Tum Brutus, Quid tu igitur , inquit, tribuis istis externis quasi oratoribus f Quideenses, inquam, nisi idem , quod urbanis, praeter unum, quod non est eorum urbanitate quadam quasi colorata oratio sEt Brutus , Qui est , inquit, iste tandem urbanitatis eoialor p Nescio , inquam. tantum esse quendam scio . Id tu , Brute, ram intelliges , eum in Galliam veneris , audies tu quidem etiam veIba quaedam non trita Roma: : sed haec mutari dedisciqile possunt . Ill rid est majus , quod in vocibus nostrortii in oratorum recinit quiddam , de resonat urbanius . nec hoc in oratoribus modo apparet, sed etiam In

ceteris .

Ego mem In I T. Tineam Placentinum , hominem sacetissimum , eum familiari nostro in Granio praecone dicacitate certare . Eon', inquit Brutus , de quo multa Lucilius p sto ipso : sed Tineam non minus multa ridicule dicentem Granius obruebat nescio quo sapore vernaculo ut ego jam non mirer , illud Theops rasto accidisse , quod dieitur, eum percunctaretur ex anicula quadam , quanti aliquid venderet : & respondisset illa , atque ad dicisset , Hospes, non potem in oris e tulisse eum moleste , se non effugere hospitis speciem , cum aetatem ageret Athenis , Optimeque loqueretur. 17 Oinni

s s. c. 'se iee Ius sonaniensiis . I iniselius cori gendum est eκ suis ctoritate vetustissimi. numismatis aerei, quod est apud me cum inis scriptione C. Rusticelius Cordus I tr. Uriin. 36. T. Betucius Barrus. Is fortasse, quem maledicum fle mordacem significat Horat. Sat. VII. & Porphyrion ejus inrerpres Sat. vi. scribit incestum cum Emilia vestali fecisse . Illis certe temporiobus tres vir ines Vestales sunt damnarat, ut supra diximus . Aliter r

a colo nisque,

396쪽

338 BRUTUS.

3 Omnino se ut opinor in nostris est quidam urbant rum , sicut ille Atticorum sonus . sed domum redeamus , id est , ad nostros revertamur . . XLVII. Duo Eus igitur sumnus , Crasso dc Antonio, ' L. Philippus proximus accedebat , sed longo intervallo ,

tamen proximus' Itaque eum , etsi nemo intercedebat, qui se illi anteferret, neque secundum tamen , neque tertium dixerim . Nee enim in quadrigis eum secundum numeraverim . aut tertium , qui vix e carceribus exierit, cum palmam jam primus acceperit : nec in oratoribus , qui tantum absit a primo , vix ut in eodem curriculo esse videatur . sed

tamen erant ea in Philippo , quae , qui sine comparatione illorum spectaret, satis magna diceret e summa libertas in oratione, multae facetiae, talis creber in reperiendis, solii tus in explicandis sententiis : erat etiam in primis , ut temporibus illis , Graecis doctrinis institutus , in altercando cum alIquo aculeo , & maledicto secetus . Horum aerati prope conjunctus 60 . L. Gellius non tam

3'. omnino φ ut opinor in in nostris cte. Rivianum est. pubIicati

enim, omnium sicut opinor in ere. Cujacianus mox praefert illic, iti-ςuι. pro quo vulgati, ille . Grui.

38. Est quidam urbanorum , s. i. M. Dnus. Est urbanitas, serismo prae se ferens in verbis , in sono di usu proprium quenda iugustum urbis s ct s ut Fabii verbis utar illa demum es urbanitas, an qua nihil absentim, nihil agreste, nihil incondι tum, nihil perexrinum, neque sensu , neque verbis , neque ore gestuve possit deprehendi: κε non tam sit an singuIιs dictis, quam in tota mure dicendi rqualis aptid Graeos est Atticismus ille , redolens tbenarum proprium soporem . Jan particula omnino, quae proxime praecedit , Cicero alias quo'ue hunc in modum utitur : velut I. Off. Omnino ens millud honestum , quod ex animo exeelso magni ortie qua rimus , animi esseιtur , non eo prιs virιbus . in Catone Μajore : Omui ων mibi quidem videtur ) rerum omnium satietas vita faeit satietatem . Et in Laelio : Omnino est amans sui virtus , optime enim se ipse

sy. L. Pbιlippus .) L. Μarcius Philippus , qui gloriari solebat, se

sine ullo munere adeptum esse omnia. quae haberentur ani pii sit in a , Lib. II. de ossic. Primum in consulatus petitione a Μ. Herennio fuit superatus 1 deinde tamen consul est faetus cum Sexto Iulio Caesare , anno ab V. C. DCLXIII. Hujus Philippi extat oratio apud Sallust. in qua censet, ut Appius Claudius interrex cum in Catulo proconsule di ceteris , quibus imperium est, urbi praesidio sint: operam dent, ne quid Resp. detrimenti capiat. Corrad. εο. L. Gellius . 3 L. Gellius Publicola , qui omnibus honori biis ad censuram usque defunctus est, ut Val, Max. Lib. V. c. s. refert. Nam praetor fuit, & ex praetuta proconsul in Graeciam venit, ut Lib. I. de est scriptuni. Consul item fuit cum Cn. Cornelio Len-L tulia, Diqitiet Corale

397쪽

BRUTUS. 339

vendibilis orator, quam ut nescires, quid ei deesset. nee

enim erat indoctus , nee tardus ad excogitandum, nec Ro manarum rerum immemor , & verbis solutus satis, sed in

magnos oratores inciderat ejus aetas: multam tamen opexam amicis , & utilem praebuit ; atque ita diu vixit, ut multarum aetatum orato tibus implicaretur, multum etiam in

causis versaretur. . iIisdem fere temporibus D. Brutus, is, qui consul cum i- Mamerco fuit, homo & Graecis dochus litteris , & Latinis.

Dieebat etiam si L. Scipio non imperite , Cn. que Pom pejus , Sex. F. aliquem numerum obtinebat. nam Sex. frater ejus praestantissimum ingenium contulerat ad summam

juris civilis , di ad persectam geometriae, & rerum Stoicarum scientiam. Item in jure 6c ante hos M. Brutus , & paul- Iotulo, anno ab V. C. DCLXXXII. & Chrysam acerrime pugnantem. Proelio oppressit, ut ait Oros. Lib. V. C. a . sed ipse a spartaco viactus est acie, ut Liv. Lib. XCv I. scripsit . Nos igitur credimi Verr. IV. sic legi oportere : Cn. Lentultis di L. Gellius conrules ,

non autem Cn. Len ultis ct Ltietillus , ut nunc legitur. Bello iratico Gellius idem Pompeji fuit legatus, ut Florus Lib. III c. G. de Appianus in Μithridatico scribunt. Coeνad. 6 I. L. Scipio.) L. Corneli Scipio Asiaticus, ut in consulibus legitur, quem tamen alii Nasicana vocant , quod in Dione Graeco Lib. XL. Scipionem Pompeji socerum Nasicae filium dici via deant, quem hunc esse arbitrantur . Et putant recte dici Nasicam , cujus proavus Nasica fuerit, ut e lib. III. de orat. fuspicantur . Non enim L. Crastiis id aperte testatur, quamvis par sit credere Lillum Nasie ni significati, qui ponti sex Max. in Catone dicatur Uerum movet illud , quod Nalicae fere omnes P. Praenomen haribent, & hic L. ab omnibus appellatur: sed sive Nasica sive Asaticus appelletur, consul cum C. Norbano, anno ab V.C. DCLXXI- fuit. Aliter. L. Pis. Idem .sa. Cn. que Pompeius . Cn. Pompeius Strabo , qui praetor αPicentibus victus , non ita multo post eosdem fudit , Liv. auctor Lib. LXXIV. & Orosius Lib. v. c. I 8. Consul cum L. Por Cio Catone , anno ab V. C. DCLXV. Marsos acie vicit , quo tempore Cicero in exercitu fuit, Philippica XII. & multi nobilcxlegati , in orat. pro Fonteio : Ec Vestinos in deditionem accepit , ut Liv. Lib. LXXIV. & sequenti retulit . Tunc , ut opianor , etiam transpadanas colonias deduxit , ut Asconius est testis. quum bellum, quod Cinna dc Marius inferebant urbi, op Primi inter initia potuisset , eiusdem fraude confirmatum est xqui utramque partem fovendo Cinnae vires dedit, nec nisi proinnisatis Optimatium rebus, auxilium tulit, ut ait Liv. Lib. LXXIXA Hic tandem fulgure , ut scribit Appianus , est extinctus 3 cujus cadaver e lecto detraxit , de proiecit populus , qui illum oderat

398쪽

io post eum sis C. Bilienus, homo per se magnus , propes mili ratione summus evaserat, qui consul factus esset, ni si in Marianos consulatus, & in eas petitionis angustias i eidisset.

1 6 64 Cn. autem octav i eloquentia , quae fuerat ante consulatum ignorata, in consulatu multis concionibus est 3ehementer probata . Sed ab eis, qui tantum in dicentium nutrie- η' xo , non in oratorum fuerunt , jam ad oratores revertamur. Censeo , inquit Atticus . eloquentes enim videbare , non sedulos velle conquirere., XLVIII. FEST I v ITATE igitur ,&facetiis , inquam 6 C. Iulius . L. F.& superioribus , & aequalibus suis omnibus praemit it , oratorque fuit minime ille quidem vehemens, sed nemo umquam urbanitate , nemo lepore , nemo suavitate conditior . Sunt ejus aliquot orationes , ex quibus, sicut ex ejusdem tragoediis , lenitas ejus sine nervis perspici potest . , 'i 8 Ejus aequalis P. Cethegus , cui de republica satis suppeditabat oratio. totam enim tenebat eam, penitusque cognorat . itaque in senatu consularium auctoritatem assequebatur . sed in causis publicis nihil , in privatis satis veterator videbatur. Erat in privatis causis in Lucretius Vispillo & acutus & jurisperitus . εο nam Αphilia aptior concionibus ,

quam si, C. Bilienus. Billieuus mss. nostri. mavult tamen Pighius noster Bellienus, lib. XI II. Annalium Rom. Grtit. sq. Cn. autem Octavii. Hunc nos putamus filium filisse illius Cn. Octavit, qui Lib. I. de orat. Consularis appellatur. Consul armis ex urbe collegam suum L. Cinnam expulit, in orat. III. in Catilin. qui quidem Cinna non ita multo post reversus, illi praecidicaeut jussit, Tusc. V. & exponi pro rostris, ut Flor. Lib. III c. aris stribit. Sed Liv. Lib. LXXIX. de seq. Appianus Lib. I. Plutarchus in Vitis, Eutropius, Paterculus, orosus, & alii plura scripserunt.

Corrad.

6s. GJulius.) C. Iulius Caesar Strabo, ut Paterculo & Suetonio vocatur; qui rogatus ab Sardis T. Albutium accusavit, Verrina I. de Lib. II. de Ossic. & orationem pro Sardis , ut ait Sueton. in Caesare, reliquit . AEd i lis curulis, L. Caesare P. Rutilio consulibus , fuit, & aedilitius quidem occisus est, sed tantum in civitate po- ruit , ut causa belli civilis contentio ejus cum Sulpicio Tribuno pl. fuerit. Nam sperabat, de id agebat hic Carlar , ut omissa praetura consul fieret it cui cum primis temporibus iure Sulpicius resisteret , postea nimia contentione ad ferrum Ze arma processit , ut ait Asconius : eam petitionem extraordinariam infra Cicero vocat . ob haec illi postea Cinna praecidi caput jussit , Tusc. V.

-- L aliter

399쪽

quam judiciis. prudens etiam T. Annius Velina , & in ea iis

generis causis orator sane tolerabilis . In eodem genere causarum multum erat 67 T. Juvent ius , nimis ille quidem lenia

tus in dicendo , & paene frigidus : sed & callidus , & in ca

piendo adversario versutus , S praeterea nec indoctus , & magna cum juris civilis intelligentia . Cujus auditor P. Orbius, meus fere aequalis, in dicenis, Irodo non nimis exere ita tus , in jure autem civili non insertor , quam magister suit. Nam T. Aufidius, qui vixit ad sumiamam senectutem, volebat esse similis horum, eratque de bonus vir & innocens, sed dicebat parum . Nec sane plus frater ejus M. b Virgilius , qui tribunus plebis L. Sullae im- b verm petat ori diem dixit. Eius collega P. Magius , in dicendo nius . paullo tamen copiosior.

aliter ὐVIia, sed quoquo modo legatur, videtur significare Q. Lucretium, quem Liv. Lib. LXXXIIX. & sequenti, & Asconius . sellam, Plutarchus vero Zc Appianus Ofellam vocant. Et quoniam Graece 'Opsλλοι scribitur , unde Ophella fortasse a veteribus descitiabebatur, natus error videtur , ut hic philia pro Ophella scribatur; nisi sorte quis putet Aet λίαν appellatum, quod, quum esset Marianus, ad Sullam transfugerit , legibus amicitiae contemptis. Scribit enim Plutarchus eum ad Sullam transfugisse: quem tamen postea consulatuin petentem Sulla interficiendum curavit, ut, Livius, Plutarch. dc Appianus ostendunt. Sic igitur ait Cicero: Lucretius vespillo erat in causis pia vatis acutus , & surisperitus: nam in Lucretius ofella erat aptior concionibus . cnim dicitur ab Appiano. corrad. Ofella posterius publicati; prius O lia, quomodo item Pal. & Cujac. Guliel inius putat substituendum Ostius, de quo Pomponius I. C. Grtit. 6 . T.Juventisi . Invenire adhuc historiam non potuimus, illud in orat. pro Plancio invenimus , Iuventiam gentem ex municipio Tusculano oriundam consularem fuisse, sed tamen plebejam , quando Iuventius Laterensis ibi dicitur petere tribunal in plebis coe

tur igitur dicendum, vel Plutarctium a Cicerone diuentire ἱ vel ab utroque , virgilio & Censorino , sed diverso tempore & diversa de causa , Sullam accusatum fuisse di vel hunc M. Virgilium Censorinuni , quod tamen adhuc non legimus ; vel potiuPhic M. Verginium legendum , quando Plutarch. ita scribit in Sulla: Κίνναι δικην ἐπί τ Συλλαν παρεσκε κινε , καί 'κατηγορει νἐπε σεν ου ἡγἴνιον ενα p Δ; μαργων . Hoc est et Cinna accusationem Sulla paravit, Θ aee attona Herginium, unum e Tribunis pl.prafeeit. Sed tunc Oportebit interpretari , Sullae imperatori dele

400쪽

BRurus. rgo Sed omnium oratorum , sive rabularum , quἱ & plane indocti, aut inurbani ,.aut rustici etiam suerunt, quos qui dem ego cognoverim , solutissimum indicendo , & acutissimum judico nostri ordinis Q. Sertorium , equestris C. e Gorgonium . Fuit etiam facilis & expeditus ad dicendum , G ., & VI te splendore multo , de ingenio sane probabili , T. Iunius, L. F. tribunicius , quo accusante 49 p. Sextius, praetor designatus , damnatus est ambitus. is processisset honoribus longἰus , nisi semper infirma , atque etiam aegra vali tudine suisset . XLIX. ATD3Ε ΕGo praeclare intelligo , me in cotum commemoratione versari, qui nec habiti sint oratores , neque fuerint, praeteririque a me aliquot ex veteribus , commemoratione , aut laude dignos i sed hoc quidem ignoratione . quid enim est superioris aetatis , quod scribi possit de iis, de quibus nulla monumenta loquuntur , nec aliorum, nec ipsorum ρ De iis autem , quos ipsi vidimus , neminem sere praetermittimus eorum , quos aliquando dicentes vidi

mus .

d pusius

Volo enim sc r , In tanta , & tam vetere republica maxi mis praemiis eloquentiae propositis , omnes cupisse dicere, non plurimos ausos esse, potuisse paucos. Ego tamen ita de unoquoque di eam , ut intellisi possit, quem existimem clamatorem , quem oratorem sume . Iisdem sere temporibus , aetate inferiores paullo , quam Julius . sed aequales prope modum fuerunt C. Cotta , P. Sulpicius , Varius , Cn. Pomponius, C. Curio , L. d Fufius, TO M. Drusus , P. Antistius ,

69. P. Sex ius. Existimabamus olim hune esse P. Sestium , pro quo Ciceronis exstat oratio, nunc vero aliter sentimus, & P. seαuium, quem Cicero defendit, non posse significari, e temporum ratione colliges . Possit igitur hic videri vel pater P. Sestii, pr sertim quum P. dicatur, ut filius patris praenomen, quasi de mo re, reserat, nisi Cicero P. Sestium L. filium vocet Ep, ε. Lib. v. Famil. quae res facit, ut ego nunc demum putem hunc, de quo nunc loquitur, vel illum esse , vel potius patrem illius P. Sestii esse , ad quem Epist. I 8. Lib. v. Familiar. scribit . Corrad. To. M. Drusus, P. Mutistitis. γ Hodie sic quidem publicatur . at victoriana M. Drusus Pati tis. priores adhuc patricius, & vero illud Paestus exstat in Cujac. Batimus. in Pal. Rivius auctor fuit revocandi id quod exhibui. Grui. Gratias debemus huic imdicio lectionis, quae in scriptis libris exstat. Unde nunquam opinabor recte fecisse procreatores Antistit. Sed colligo inde scribendum P. . sm hs , cujus genus olle videtur ille Aristius Fuscus ,

ad quem mittit Horatius oden xxii. libri primi, & epistolam x. libra primi, ubi Torrentius potest inspici. Hirum est taceri cap.

SEARCH

MENU NAVIGATION