장음표시 사용
381쪽
no a jBLRN. HENR. RE1soLntinossiciosi testamenti admittitur mater, ubi pupillo pater vulgari modo substituerit, qui coni, at tacite subtritutionem pupillarem, L. 4. D.
vult'pupillari subsit. Quae hic odici so.
lent, ea remoVet Inter alios Arnoldus Vinnita inent. ad pr. Inst. de pupill. subsitatione, mro. N II. Non ignoro quidem, solere Pragmaticos hie alia omnia sentire, quos inter est Brunnemannus ad L. 8. S. D. de in . tesam. Ricliter. decf. 4s. aliique, at nos non movent Pragmatici, quos scimus sub obtentu aequitatis
non raro perniciose errare, nec moramur Lau-terbachium dicentem , contrariam nostrae sententiam communiter esse receptam, Collig. Iabeoni
Pract. D. de imis. resam. I 29. Mihi enim sere illud Zasii placet sng. resp. 2. cap. I. in fine dicentis : nihil apud me loci habet harum opinionum, quae communes circumferuntur . authoritas, nisi δε- eis scripti veritas eas ornet, tunc enim illas N ven rora adoro, atque ipsis Patribus, qui fldeliter scripserunτ, gratificor. Sin vero in ambagibus pro cujusque ingenio erratili fluctuent , secundum quod ca- Ius, qui confingebas , lucrosus vel damnosui fuerit , nantur rogantur , Uthaec nugamenta nec moror nec morator unquam , cui praecipuum promistum est, varitatem ubique sequi velis , quantum mei fert ingenii exiguitas. Memini quoque sententiae ex ea. quam sequor , mente conceptae, quam liceret
adscribere, si praejudiciis hujusmodi Dissertatio
foret oneranda. Etsi vero parentes vel praeteriti, vel inique exheredati, querelam inofficiosi testamenti habent, ea tamen frustra movetur contra testamentum filiisamilias, de peculio castrensi, vel quasi casuensi, qui est testatus. L. au. I. I. do ista c. tbiam. quod per Nov.
382쪽
bach. Collet. Theor. Prast. D. dicto tis. g. 28. Dixi eontra testamentum filii milias; nam si ita juris es.fectus, de rebus, vel sago Vel toga quaesitis .
testetur , querela lacum habet. d. L. in. ast. C. de imost. testam. L. 8. f. 3. D. eod. tu. i , ἰ' l. XIV . Fratres ct sorores germani, vel co sanguinei, a fratribus praeteriti vel exheredati . querelam, sed tum demum, movero positant, si1cripti heredes infamiae, vel turpitudinis, uel
levis notae, macula adspergantur, Vel liberti, qui perperam ct non bene merentes, maximisisque beneficiis suum Patronum adsecuti, sint in. stituti. L. 27. C. de ininc. rasa Ad postr mam speciem Mod attinet, Jacobus Gothola dus ad L. s. c. Theod. de inst. testam. notat . retinendam non solum voc--, 'sed &proprio significatu accipiendam, atque hanc esie sententiam legis: statrem liberto, a re me here. di instituto, avocare hereditatem posse, nam id
velle L L. 3. C. Theud. d. 3u. Convenire id sae4culi Constantini genio, quod libertis fuerit inimi
Cum' maxime. Uuos tamen casus excipi, . ubi frater liberto avocare hereditatem nequeat. N
ter est, si libertus sit necessarius heres instita, tus.' Alter, si libertus patronum suum maximis heneficiis fuerit adsecutus. Pramvis autem arduum sit nimis cum Viro adeo do Certarei ista tamen licuerit monere. Primo, quod nonsuerit probatum, etiam libertum ita posie here dem institui, M testatori sit lini ex necessarius, deinde , quod Vir Cl. ea separet, , quae L. 2 . c. de diost. testam. eo unxit, ista nempe προ-ba: qui perperam V non bera inefensu, maximisq-
383쪽
sss . BLRM HENR. RBIηoLDI Mnesicae suum Patronum, ad euri. quomodo iidem dicentur perperam ct non b*ne merentes, & t inen maximis beneficiis. patronum adsecuti De viique quod male: argumentum ab odio, quo Constantini aevum libertos fuerit prosequutum, ad Iustiniani saeculum ducatur. Fuerint illo luherti exosi, hoc non fuere quod vel l. est. In de liberi. N Nov. LXXVIII. cap. V. doceat, unde consequitur, ex . Triboniani ente, nam is te. gem . 27.. Qis mire interpolavit) tum demum contra: libertum heredem iustitutum fra. stri querelam .dari . si libertus in patronum insigniter fuerit ingratus , voce benesciis pro malefactis posita. Plane uterini fratres querelam frustra movent. d. c. .27. C. de .iηρος. r samento, . Utict fratres germani 'es consanguinei, si eadem, qua heres scriptus, turpitudine laborent. arg. L. a. C. de inos resam. Dionys. Gothosted. ad cit. L. 27. C. eod. tit. . Reliqui, qui sunt ultra fra trem germanum vel consanguinem cognati . melius faciunt , si se inanibus non vexent sumpti-hus, cum spem obtinendi non habeant. L. I. D.
f. XU. Explicui , strictim eam . 1 quae milix maxime arridebat , opinionemr sed quae abs votest impugnata scriptoribus, ut si auctoritatibus res confici posset . ea pridem videatur duranda fuisse: nec enim ferre possunt, suos heredes, si sint nominatim, sed sine causa, a Iustiniano Nov. V. cap. III. expressa. exheredati, ex nostra sententia non dicere testamentum nullum , sed illud per querelam inofficiosi rescindere. Postumis, si sint nominatim exheredati, eamdem querrelam etiamnum necessariam esse. Emancipatos etiam nunc praeteriri posse, sed eis tum bono.
384쪽
DissERTATION Es Ac ADEHic AE. Sarum possessionem contra tabulas dari, nominatim
exheredibus esse jussis, sed sine causa Iustiniano
probata, querelam. Matris S avi materni silentium etiam nunc non reddere testamentum ab initio nullum, sed querelae locum facere. Parentibus, quos liberi praeteriere aut sine causa, Nov. A. cap. IV. eXpressa , exheredarunt, etiamnunc querela inofficiosi testamentum esse impugnandum. Quae omnia dicunt diserte adversari Nov. CV. cap. III. ij m. fieri enim talia contra formam , quam ea Novella praescripserit Princeps, adeoque non posse non ipso jure nulla esse. L. f. Cod. de Legibus. Sed nolim quemquam ista L. s. abuti; saepe enim quid prohi-hent Leges, ubi tamen id, quod contra factum fuerit, non ipsis jure nullum est, sed vel poena
in eos, qui legem transgrediuntur, statuitur. vel factum postea rescinditur. Lex, ut id exempli loco adseratur, est, vidua intra annum luctus ne nubito: quid si contra focerit 7 suntne nullae
nuptiae certe non; matrimonium manet: sed habet locum infamia, aliaque poena. L. 'u. c. de Secund. Nupt. Lex est: actiones aliis competentes in se nemo transferto. L. 22. C. mand. ii contra factum fuerit, cesso non est nulla, Verum procurator in rem suam non consequitur
plus, quam ipse dedit. Similiter res sese habet si quid factum fuerit contra Nou. CXV. cap. I ILE' IV. tum enim testamentum nisi in illis casibus, ubi olim fuit, non est ab initio nullum; audinutile. sed per inofficiosi querelam evacuatur, Δ. υ. CXV. cap. III. f. est. vel rescinditur, ibid8meap. IV. I. ult. Justinianus riν
ἀνατρέπεα dixit, ct quidem non per omnia. sed quod ad institutionem heredum M. LLi sive pri/Z inam
385쪽
as BERN. HENR. REI NOLDImam sive secundam, nam ct substitutio est inst .etutio, in casum deficientis heredis primi, seu institutio heredis secundi , L. 43. g. 2. D. de duig.
Npup. subsit. & pupillaris substitutio, cum non
tam substitutio, quam institutio prima sit,' idque evidentius appareat in substitutione exheredati, uti Vinnius initio commentarii ad rit. Ins. de pup. jubs. agnoscit, miror, qui idem sustineat, hodie, expugnato per querelam inofficiosi testamento, patris salvam manere substitutionem p. pillarem , quod facit Comment. ad 3. S. Inst. eod.
sit. n. 4. At rescindi, vel e cuari , ajunt testamen aum , etiam cum nullum declaratur. Repon,
mus , nunquam a genuina & populari vocis synificatione recedendum esse, quam diu ea absu dum non infert intellectum, conser Grol. de Finre Belli U Pac. lib. g. cap. I 6. g. at hoc hic non fit: imo contra . uti in jure correctorio par est, nou. CXV ev III. N Ist . ita interpretamur, uti principia juris certi non plane subvertantur. De. Inde absurdum est, testamentum dici nullum, Stamen idem valere , quod attinet ad legata &capita praeter heredis institutionem reliqua. Objiciunt quidem, possis contingere, uti testamentum pro parte valeat, pro parte non valeat. At quamvis id accidere ex post facto possit, ubi testamentum per querelam inoffciosi relainditur, L. I S. I. ult. D. de inoff. test. si tamen ab initio testamentum nullum sit, tum quicquam eX eo
testamento peti posse Iure Civili est incognitum.
f. XVI. Quam parum autem principiis Iuris
certi respondeat eorum, qui nobis adversantur. sententia, vel inde colligitur, quod tota necessitas liberos veL heredes instituendi, vel nominata tim
386쪽
DIssa RTATION Es Ae ADEMIe An asstim exheredandi, ex suorum heredum qualitatu frendebat ; sive ii statim sui heredes essent, ut si, ii, sive in locum parentum, qui de potestate
exierant, ingrederentur, ut nepotes. In suis autem heredibus dominium videbatur continuari, L. II. D. de lib. N possum. L. 7. D. de bonis damnat. nisi pater eos nominatim ab hereditate submovisset. Quod autem ad emancipatos attinet , ii cum sui amplius non essent, Praettori benignitate indigebant, qui capitis deminutionenirescinderet, & bonorum iis possessionem contra tabulas daret. L. 6. I. I. D. de Mn. mis Us. M ter autem in potestate liberos non habet, adeoque nec suos heredes, unde S praeterire liberos poterat, hique testamentum ejus nec nullum dicere valebant, nec remedio Praetorio uti, quum, uri indicavimus, qualitatem suorum heredum nec habuerint unquam, nec amiserint, quantum ad matrem attinet. Haec certa fundamenta evertit
illorum opinio, qui in alia omnia abeunt. & P rentes liberis facit suos heredes, matri liberos. ut demonstravit Arnold. Vin n. Comment. ad trinu. IV. de inost. test. n. 3. ubi dissentientibus responstdet, nec ego diligentiae ejus quicquam amplius addo, soli lucem haud foeneraturus, vili quod argumentis nuper prolatis, tria Verba re Ponem da etiam nunc videantur. Munt, si exheredatio facta sit sine causa, AH. CXV cap. III. U . IV. expressa. testamentum nullum esse, nec hic querelam locum habere posse, quod, qui quere hi instituit. intendat, se non fuisse ingratum, calvsam adjectam fallam esse, eoque se excitiua non debuisse : at causa non eXpielsa accoletii, nihil horum intendere, neque causae lalsita zem arguere, sed tantum causam in testamemo poti fuisse
387쪽
expressam, ergo, causa non expressa, exclusum querela non agere. Nemo non videt. hic stipponi non supponenda , S misceri separanda. Vanum est, querelam instituentem dicere causam non esse eXpressam, sed dicit se inique esse exheredatum aut praeteritum, & olim se morigerum semper fuisse probabat, quod supra jam
tetigimus, repugnat praeterea isti argumento, princ. Dist. de inos testi Porro inquiunt, causa
non expressa, obtenturum esse adtorem, quamvis sit dignus exheredatione; largimur ex Jure novo totum argumentum, sed inde nihil sequi- .
tur. Munt, causam eXprimere , ii pertinere adessentiam exheredationis : respondemus, id frustra dici, nam ad essentiam exheredationis nihil pertinet, nisi ut fiat nominatim , ut a tota hereditate, ut pure , ut ab omni gradu. Objiciunt porro, officium patris consistere in causae eX- pressione. Quidnam sit officium patris legitimum docet princ. Inst. de exhered. lib. Munt, suo he- lrede praeterito, testamentum esse ipso jure nul- , tum, at, causa non expressa, eum esse praeteri- tum. Posterius hoc non est verum, si pater fi- :liumsamilias modo nominatim er heredaverit, &pure, ct a tota hereditate , ct ab omni gradu, ut antea diximus, atque ita intelligendus Justinianus in s. D. Ins. de hered. quae ab intest. des objiciunt denique, olim exheredatione non nominatim facta testamenta fuisse ipso jure nul- ita, idem hodie ita se habere, si eausa non sit expressa; posterius erat in quaestione, & adeo ad probandum inutile. Adjiciunt suam opini nem in praxi observari, at ubi analogia Iuris alicui Pragmaticorum opinioni repugnat, ipsa
nec socci fieri debet, ct a cordatis, qui non
388쪽
DIssERTATIONES Ac ADEMIe AZ, as Doctores , sed Leges sequuntur , Alet. Dixi. quid censeam cum Uiglio, Vinnio, aliisque non proletariae eruditionis interpretibus: cum quibus si erraverim, id huic aetati vitio verti nequiverit. Diversa quisquis sentit, aut alia omata: sententia sua stet ille, ego mea.
389쪽
Quae & recusa fuit in Exercitat. Francosuriensibus-Tomo III. Sect. I.
De auctore Publisianae in rem actionis , S de hujur necessitate. I. I. 'ublicianam in rem actionem a Publicio Praetore nomen suisse indeptam constat , illud non aeque , quis ille Publicius fuerit. Si quis putet, frustra hoc quaeri , ct Senecam de Brevitate vitas cap. XIV. ad parte . V Ct, regeri potest, non
390쪽
BΕm. HEAR. REINOLDI DIssERT. AcAD. 359 'idem quod Philosopho sedisse hac parte Romanis, solitis adnotare diligenter, quid quisque fecerit primus, & quid cuique primo- evenerit, quod doceat Vir Cl. Jacobus Perigonius, cujus obitus maximum nuper Reipublicae Literariae inflixit vulnus, Animadvers. Historio. cap. VIII pGg. 3 S. 346. non idem quoque placuisse Antecessori Tubingenii Collig. D. de Publio. in rem' actione I. quamvis hic sibi parum constare videatur .. si conferas quae Protegom. 4. n. S. scripsit.' Esse denique non inutile . si quid maculae adspergatur Jurisprudentiae Romanae, id quantum per studiosum eius fieri potest, abster-
g. II. Ait autem Ioannes Schilterus Exerc. ad D. XVI. 3 LXV. Q. Publicium, cujus Ciceroni in Oratione pro Cluentio sit mentio, esse auctorem Publicianae in rem actionis. Tradiderat hoc & FrantZkius, ct ex hoc transscripserat Antecetar I ubingensis. Habitam ese pergit Schille- rus) pro Cluentio orationem A. U. C. DCL XXXVn. M. Aemilio Lepido , Lucio Volcatis Tulla , Os p ise inde de aetate Pullicii quantum per tempo ris intervallum legum latio bomana non minima hoc yuris defectu laborarit, judicari; incidisse itaque ejus actionis natioitatem in illud tempus, in qus magnam accessionem ex Philosophia ciuili Ius Romanum fuerit adeptum. Schilterum sequitur Georgius Beyerus ad D de Public. in rem M. f. III. Non signant accurate annum illi auctores, quo Q. Publicius Praetura functus est. Videtur autem is esse U. C. annus DCL XXXV. quo anno M. Junius S Q. Publicius praetores , eodem M. Plaetorius S C. Flaminius Aediles curules fuere. Docet id Cicero pro Cluentia