장음표시 사용
401쪽
cis restituatur, in quemvis mi essὸrem, praeterquam in dominum , in rein judicium dabo. Notum est, quid sibi in concinnandis Edictis putarit licere Baro. Ad Publicianum quod attinet, hoc geminum fuisse , aut duabus constitisse partibus apparet. Accursius hic haesitavit, adscribit enim ad verba Praetor ait: f. II. legis 7. D. de Pullie. in rem ad . Non in hoc Edilio. Vidit . id quod dicto I. II. proponitur diversum este ab eo, 'quod resertur in L. I. eod. tit. sed de duobus Edicti membris non cogitavit, uti nec Antonius Faber, qui in Rationalibus ad istum II ait:
proponi Edicti verba plerumque mutila. 9 quod uno loco praetermisum si, in alio posse adjici: ita hic
factum ese. Fiser igitur cum Barone consentit. Sed placet nobis Guillelmus Ranchinus, qui Publicianum Edictum in duas partes separat. Prior Tecensetur in L. I. pr. D. eod. tit. & ad hujus positionem periment Ulpiani fragmenta in I. x. N 2. ibidem, nec non l. 3. i. S. l. 7. f. I.
S. 3. 4. S. 6. 8. 9. Io. D. eod. tu. posterior
traditur & exponitur ab Ulpiano d. l. 7. II.
f. II. Prioris in L. I. D. eod. tit. haec verba adseruntur: Si quis id, quod traditur iusta ex causa . non a domino, is nondum Uucaptum petet, ju- .dicium dabo. Ait Praetor: Si quis: intelligi debet S sive quae L. I. D. de V. 9 l. 3. I. D. de negotiis gestis: ID Q De non distinguitur, an res 'st corporalis, an incorporalis. L. II. I. I. D. de Policiana in rem ad . qua parte inter Ρublicianam ct civilem rei vindicationem differentia est.
Subjicit exempla Ulpianus si de Ofructu agat iradus. Iure civili cessio in jure desiderabatur. Ulpia
402쪽
Dissit RTATIONEs ut ea v. 3Π-Ulpianus Fragm. tu. XIX. I I. id docet, eas facta non esset omnino, aut facta ab eo, qui dominus non esset, modo is, cui traditus esset. causa justa & bona fide niteretur, praetoris lucincurrebat provisio. Pluribus haec exsequitur Gerardus Noodi, V. Cl. de V fructis lib. 2. cap. . a. Ait porro Ulpianus in d. I. Legis II. D. de Public. in rem ad . itemque servisuribus urbanarum praediorum per traditionem consitusis, veι per patientiam, forte A per domum quir suam passur est aquaeductum trainstat, item rusticorum, nam hic traditionem S patientiam tu/ndam eonfia . prius vel pro accipi sequentia docent, & Ulpianus ipse l. I. g. g. D. de Servuvio. praedior. eustione. monuitque No tius adductu hco. :Exemplum: ut.banae servitutis quod adfertur ,' non convenit menti Domitii, qui diserto aquaeductum referet inter servitutes rusticorum praediorum. L. I. D.
eod. tit & hac parte neque Noratius , singularis alias in definitione servitutum , dissensit. L. a.
.que tamen satis scio , num cuiquam sim persuasurus. . si conjiciam, transpolita esse Ulpiani ver M. &sic restituenda: itemque seFnDmihus, urso rum praediorum Ρr traditionem confluviis vel per ρ
tientiam. item ruineorini , forte δε per domum quir suam passus es a virductum transductet namo in triarionem s patientiam tuendam ωviat. . . Pomponius L. 3. l. 2. D. de iactionibus dimiis omiti Oid per
suum fundum. Illud quivis admittet, trajectiones literarum, syllabarum & vocum in Digestis etiam Florentinis occurrere frequent . Adnotgvit quasdam Cugaci*s Bb. . I. obf. 38. V ἷ-- f. 8S. Petrus Fabri A. Semor. - 24. Hotan is, Aa a r Nood.
403쪽
a72 . BERN. HENR. REI NOLPI Nooditus , Bynhershoehius alii. occurrit talis S in L IS. D. de acquin vel omisi. heres. ubi legendum esse, is qui putat se voluntarium. cum stnecessarius, non poterit repudiare , admonuit Vir il- . lustri dignitate, summisque in omnem Iurisprisedentiam meritis. Henricus Cocceius. Si in L. II. f. ia Publiciana in rem act. non videantur trajecta verba, restat, ut dicatur, exemplum illud esse a Triboniani vel alia manu, aut Ulpianum illud non satis consulto adjecisse.
sed perfunctorie S aliud agentem ; adscripsi
hanc in rem nonnihil ad Meroerii Conciliatorem pag. III. nec placet repetere ad Edictum Publicii re- .versum. Pergit hic: TRADITUR. Holmanus scribendum eue ait. traditum, & mavult Anim nius Faber, nec ipse resisto. Nam uti cum Accursio dicatur, praesens tempus pro praeterito esse positum, remo m nimis est ab Micto. Ramvis alias non insolens: conferatur 'Ausonius 'opma de usu antiquae locutionis lib. 2. cap. 3. nec quis eo solo illud traditur defenderit, quod &φιi momento modis, rectὸ Publiciana experiretur, ut Florentiae legitur in I. II. g. 7. D. de Publio. in rem ubi Accursius legit experietur , Halo-ander experitur, neuter satis commode ; recte autem traditum. Nam si dominus mancipasset, aut in jure cessisset, non erat necessarium Publicii ossicium, si non dominus, secus; aut si dominus tradidisset tantum, ubi mancipatio vel in iure cessio erat necessaria. Plane sciscit S tr . ditio
Vid. ejua Diff. brevis Si plut fit in veritate, quam in
404쪽
DIssERTATIONES . Ac A DEHIeAE. 373 ditio brevi manu, aut symbolo facta, atque ex ' quibus causis dominium quis nanciscitur , antequam possessionem fuerit adeptus, ex iis S an. tea Publiciana agere potest, L I 2. I. l. IDD. de Publiciana in rem ad . quod latius docet Arnoldus Vinnius I. Seles . Quas. 27. Ait porro Praetor: Ex IusTA Causa. Justae causae exponuntur l. I. l. 2. l. 3. l. 4. I. S. l. 6. i. 7. I. I. 3. s. 7. D. de Pullic. in rem an . nec volupe
est, omnibus immocari. Quod L 7. f. s. diciatur, sed F s permutatio facta si, eadem actio competit, forte nonnihil habet scrupuli apud eos.
qui existimant, re aliena ex causa permutationis data nullam permutationem contrahi; sic enim existimat Anteceor Tubingensis Coll. D. de rerum permutalione l. 14. nec eum aliorum suffragia destituunt. Ut brevi esse liceat, puto in permutationem utrinque venire rem alienam posse, atque adeo utrique reo ratione rei bona fide acceptae Publicianam dari ; probo quoque quod autumat Bachovius ad Meseis. D. . de rei permutat. 9., ct hunc, qui prior utut rem alienam dedit, praeseriptis verbis agere, quamvis ea actio repelli hac exceptione queat: praeterquam Ii mihi rem alienam. cujus evictis immineat, dederis,l. vlt. q. a. de Doli mali'metus excepi. quo C su nihil interest, ipso jure quis actionem non habeat, an ea per exceptionem infirmetur l. II 2.
D. de Reg. mri & potest tum is, qui accepit,
rei restitutione defungi. Hunc essectum climconsideraret Pedius , dixit. alienam rem dantem nullam contrahere permutationem. L. I. l. 3. de rer. permut. scilicet est permutatio inter contractus
bonae fidei . l. 28. D t. de actionib. I. 2. C. deur. perm. actiodibus autem bonae fidei exceptio
405쪽
nes insunt L 3. D. de rescind. vend. & actionem ipso jure tollunt, hinc S ipse contractus nullqs dicitur. L. 16.. f. Ir D. de minorIb. I. 3. l. 3. D. fra socior perinde ut Pedius permutationem nullam contrahi dicit. Adi, si lubet, ad Uiri eruditissimi, Gerardi Noodtii, lib. I. de Driisdictione N imperio cap. I 3. & ad libr. de forma emendandi doli mali cap. 7. Exceptio autem, praeterquam si mihi rem alimam, cujus immineat evictio, dederis, hoc magis competit, quia re evicta etiam actio. L. I. s. I. D. de rer. permut. L. II 6 l. I. D. de Reg. Iur. Interea quamdiu res non evincitur, permutatio subsistit, & Publiciana datur, quamvis non contra dominum. Ita recti sensit Irnerius apud Accursum ad L. I. l. 3. D. de rer. permur. In l. vlt. ibidem Hotmanus lib.
3. obf. 2. expungit Vocem non, ante verba in Metigemus , quod haud potest: adridere. Non se significat non tantum , Ied quod jam pridem observavit Accursius, improbat hoc quidem Cu-jac. lib. 23. obf. 28. sed ille Bacho vio , Viro aeutismimo & doctissimo, ad Treuti. via. I. disp. go. ιλ 3. Iit. D. non displicet. Estque ea loquendi forma Iurisconsultis S alias usitata L. II. f. 4. de his qui ηος. infam. I. s. D. de Dy-vit. praed. urb. Holmanus f. ult. legis I. D. de rex. permut. confert cum l. I. Legis 3. D. da
praescriptis verbis. Sed nihil necessum est, quia in posteriori para graptio Paulus utriusque actionis S praescriptis verbis S condictionis ob causam d tι causa non secuta separatam indolem ostendit,
sed in priori tantum in universum tradit, qui is, qui ex causa permutationis rem dedit, cum alterviciis m non dat. agere possit. Redimus ad L. 12 D. da Publie. in rem aA. ubi sequitur : non a
406쪽
DIssERTATION f ACADEMICAE. 37s domino. Verba haec Florentiae exstant, .ct apud Haloandrum. Accursius legit: is non domino. Hunc sequitur Ranchinus. haud probante Francisco Holmano, Epitom. D. eod. tu. g. 2. Quam-Vis autem ea verba non a domino tolerari queant,
si spectetur id. quod plerumque fit, possent i men cui suspecta, atque ex s. II. lagis T. D. eod. tit. ad oram legis I. adscripta, deinde autem in hujus textum recepta videri, nisi ip I ribonianus ea inde illuc transtulit, solitus ad sui saeculi genium pleraque inflectere, quo di crimen inter res mancipi & nec mancipi, n dum item Ius Quiritium sublatum, statutumque, uti sola traditione a domino justa ex causa facta
rerum dominia , etiam provincialium praediorum transferrentur: sed haec aetati Ulpiani non conveniunt, ut docent hujus Fragmenta tit. XIX. Coniectura quoque eo ducit, ut . quia has voces a non domino Ulpianus L. I. 2. no exponit, ipse eas nec in Edicto legerit. Nee Verba, quae in I. II. legis 7. Oceurrunt, additamentum capitis I. juvant; ait enim Vlpianus. sussicere, Publiciana agentem bonae fidei emto. rem esse, quamvis a non domino emerit, indicaturus, multo magis Publicianam dari, si domi nus vendiderit, ac tradiderit, sed non accesserint mancipationis aut in jure cessionis solemnia. Quid Τ quod Publiciana detur, quamvis dominus vendiderit S tradiderit, qui tamen alienandi potestatem non habuerit, ut furiosus , pupillus, minor , quem emtor in conspectu inumbratae quietis constitutum , sanum . majoremque putet. I. 7. I. I. g. 4. D. eod. tit. l. 2. 2. IS. I 6. D. pro Emtore. Non satisfacit Accursus, quando autumat, Ulpianum in d. l. 7. g. I. CXau- Aa 4 dien-
407쪽
3 6 BERN. ΗΕNR. REI NOLn Idiendum de re, quae non fuit furiosi. sed eriusis bonae fidei erat possetar ; ratio enim , cue Publiciana detur, est in errore facti, in quo
versatur emtor. Caeterum distinctionem Aecur. sit nullo momento niti, apparet ex s. I S. L. 2. pro emtore , ubi sermo de rebus, quarum dominus sit pupillus. opponuntur sibi vulgo L. 7. f. I. D. de PubL in rem actione , S l. 2. ISH. pro emtore. Cisacius ad hune titulum olim putabat delenda esse in d. f. I 6. haec verba: χec Publiciana competu, quod ea Harmenopulus Promt. Iur. Ov. lib. 3. tu. 3. IOS. non reserat. Deinde autem lib. I 6. Oh . 29. cum in Basilicis occurrerent, retinenda putavit, S eadem utilitatis ratione, qua usucapionem illis in me- ciebus sequi placuit, etiam emtori ignoranti publicianam dandam censuit. Antonius Faber lib. 3. Conjectur. I 8. S in Rationalibus ad g. r. I. 7. D. de Publie. in rem actione vehementem adeo inter Ulpianum & Paulum hae super re pugnam statuit, ut ea componi nullo modo queat. Sed nihil in pugnae. Videtur tantum esse. Haec PauIi in I. I. g. I S. D. pro emtore sententia est: si a furioso emeris, quem putes sanae mentis esse, utilitatis causa receptum esse, uti usucapere
sueas ; quamvis, si strictum jus, si juris regulasequeremur, quibuν furiosus contrahere S gerere nullum neu otium potest, I. S. I. 4 . I. I 24. f. I. D. de Reg. Dr. l. a. f. 3. D. de Pure ci-dicillorum , dicendum seret , emtionem nullam esse. & consequenter, neque tibi actionem de
evictione nasci, nee Publicianam competere, nec accesssionem possessionis. Eodem modo ratiocinatur , ut morem ejus agnoscas, idem Paulus
nam ct hujus est dicta lea 2. pro emtore, & mo- moria
408쪽
adscripsit in L. 2o. f. a. D. de Servitutis. praed. urbanorum. Optime haec ostendit de Uufructu. lib. 2. cap. II. Gerardus Noodi, Vir C acii par aut proximus ingenio, uti de eo cecinit V. Cl. Cornelius van Ech, Sacerdos & Phoebi & Themidos. Apparet ergo Paulum tantum notare
discrimen, quod sit inter strictum jus, & inter
id, quod contra regulas responsum est, nam ita ait ipse L I3. I. I. D. da Uurpat. unde forte non male la ι. 2. I 6. D. pro emsore Accursius
ct Haloander te 'ne Consitutum es pro Constitit.
quod posterius Florentiae occurrit, ut intelliga-.tur, a principibus ita suisse rescriptum aut cοψia tutum , quod eo vero similius. quia in d. IS. occurrunt verba utilitatis causa, quae ad jus singulare maximὰ pertinent, auctore eodem Paulo L I6. D. de LL. Ait porro Praetor: & nondum Uucaptum. Merito; s enim usucaptum, habet CD vilem actionem, nempe rei vindicationem .. nec d Merat bonorariam , ut interpretatur Ulpianus L. I. I. D. de Pal. in rem ad . In verbo demerat nimiam emphasim quaerit Wissenbachius ad D. disp. I 8. tb. 23. quando id exponit, non ha-her hanc actionem , cum tantum significet, non ego ei necefariam, si dominium probare queat. Cae-.terum si videat. sibi difficilem esse dominii probationem , cur Publicianam eligere nequeat. nulla ratio est. Adeatur ad Vinnii lib. 3. Partitisnam Iuris Civilis cap. 3s. N 38. Potest quoque disjunetim rei vindicatio, Publiciana institui. Idque S Ulpiani aetate jam in usii suisse. ipse
indicat L I. g. 4. D. quod legatorum . ubi ait: quemadmodum solemus facere, quotiens incertum est, Fae potius actis teneat, nam duas dictamus, protesa-
409쪽
am nil II. HYNIC REI NOLDI t , ex aetera nor velle emseqvi , quod nos contingit; itaque praxis, de qua testatur antiqua Gallius M. I. obf. 62. n. 4. S antiqua Schneid . ad 3. V 4. Ins. de actionis. n. 6 I. Uf seqq. hac parte nova non est, nec a jure civili discedit. Subjicit Praetor: PETET. Petitionis verbum in iure civili singulariter ad aftiones in rem resertur L 178. S. 2. D. de verborum signiscatione, ideoque ab actione solet separari l. 49. D. eod. tit. 2. Inst. quih. mod. toll. obi. Significat ergo Praetor: si quis in rem actionem petat, ad exemplum actionis in rem Civilis , leu rei vindicationis, L 7. g. 8. D. de Publio. in rem ad . Ait denique Praetor: IUDIcIuM DAno. Cum judicium se saturum Praetor pollicetur, indicat, daturum se non tantum facultatem experiundi, sed & eam
in rem judices addicturum , seu, daturum &actionem & judicem , quanquam judicium &.
singulariter pro actione ponitur. 2 o. passim L da actionib. unde & Gaio g. r. l. 13. D. de Publiciana in rem ad . judlarum Publicianum dicitur , quae in principio nus legis solito more actio Publiciana fuerat vocata. i
t. III. Quod ad posteriorem Edicti Ρubliciani
partem attinet, eam Guillelmus Ranchinus ita exhibuit: Qui BONA FiDE EMIT, cui res emta eo nomine tradita es, quam postea amiserit; SI EA REA POSSESSORIs NON SIT, neque arbitrio Pudicis emtori resiluatur, nisi res talis si , ut eam lex , vel constitutio alienari prohibeat , eo nomine actionem dabo. Verba: QuI BONA FIDE EMIT . ac verba: SI EA RES POSSESSORIS NON sIT, habet pro Piablicianis 'Ranchinus. De prioribus non dubitatur l. 7. l. II. D. de Publiciana in rem ad . de posterioribus fidem videtur facere Neratius I. vlt. D. eod. titis Ranchi.
410쪽
DIssERTATION Es Aean EHIcar Ranchinus ideo utraque 1 caeteris diversitate literarum separavit. Necessaria autem sunt verisba: Cui res eo nomine tradita est; ait enim Vlpia . nus: Ut igitur Publiciana competat, haec debent emiscurrere, ut F bona me quis emerit, F ei res emis eo nomine si tradita. l. 7. I 6. D. eod. tit. quamvis autem, in posteriori Edicti parte ea forte omio serit Publicius, intelligebantur tamen ex priori in hac enim verbum Traditum occurrebat; est mmile exemplum in tertio legis Aquiliae capite. l. 27. g. s. ad L. Musi. ubi quamvis vox pluriami non reperiatur, repetenda tamen est ex capsere primo ejusdem legis I. 29. ust. D. eod. iii
quod partem primam voeat Iustinianus f. IS. IULde lege Aquit. Verba : neque arbitrio judicis emtori restituatur, firmantur ab Augusto in gi. Instide actionib. ubi Publicianae in rem actionis diserte meminit ; addi possunt l. s. D. de in Rem jur. L. I 6. f. 3. de pignorib. l. 68. D. de rei vita c. I. 7. f. 8. D. de Publio. in rem ad . Verba: nis res tatis fς, υν eam lex, vel tablitutio alienari ρω-hibeat. Ranchinus , ut caetera , quae majoribus literis descripta non sunt, interpretis esse putat, Pauli scilicet in L. I 2. l. 4. D. eod. tit. VOceae I constitutio Publicii non esse certum est. At ipse hujusmodi verba : nis res talis β. ut eam sex 'alienari, vel, si mavis , Uucapi prohibeat, ab Edicto ejus non fuisse aliena puto. Solet enim edicere Praetor , se neminem adversus leses velle tueri, l. 7. l. 7. D. de pactis. Id potuit fieri. uti, cum Iulianus Edictum perpetuum in ordinem redigeret, is & Constitutionis vocem adjiceret, cujusmodi adjectiones S alibi factas vel L7. f. 7. D. de pastis ostendat. Per legem porro intellecta fuit lex XII. Tabularum , ut in L 7. f. 14.