장음표시 사용
431쪽
mpto, irrito facto testamenis: alia reseruntur in L7. D. ad L. Bliam de vi privata, S l. s. D. M
sis quae in resamento delentur. Posterius est pes chrum admodum & ejusdem Marci. Dubitavit ea de re, inter Semones Deos oratione quarta, quae est de Iurisprudentia, p. S93. edit. Maseo-vianae, ab Iano Vincentio Gravina V. C. relatus , Gerardus Coccejus ad L I. g. I. D. decinit. Princ. Sed res ex Consulatu Pudentis &Pollionis liquida est. Caput 3. de his quae in totam. del. quod laudabamus , est fragmentum Ulpii Narcelli, fuit is jam inter amicos Antonini Pii, teste Capitolino, in hujus Vita cap. XII. sed etiam tum sub Marco, & sub Commodo vixit. Sub Marco Digesta scripsit, Marcum simpliciter Antoninum vocat, Divum non vocat. Ulpii Marcelli qui Catonum sectam imitatus fuit, ut decebat Iurisconsultum Stoicis praeceptis imbutum,
quamvis id aegre ferre videatur Graeculus, Dio Cassius , Lib. LXXII. p. 82o. editionis Mechelianae, N p. I 2o9. edit. Reimar. vitam non recto descripsit, sed contaminavit, Bertrandus. quando ex Suida, quid in praetura fecerit, refert. Si Suidas id scripsit, nugatus est, rem resert Diobae, quam signavimus pagina, S illa, quae eam excipit. Alium errorem Bertrandus in ejusdem Marcelli vita admittit, quando Marcianum ad Alexandri Severi tempora reseri, cum ad Ant
nini Pii S Μarci pertineat. Alium , quando
capis 42. D. de Histe. libera. Marcello tribuit. lRum sit Μaeciant. Sed ista velut in transitu. iiximus Decretorum non aeque frequentem fierimentionem in Digestis, ac Rescriptorum. Nec
illa habuere vim perpetui Iuris, nisi si quaestionem decidereat, de qua adhuc ambigebatur. quod
432쪽
DissERTATION Es Ac ADEMIcAE. 4or quod reste monuit, quem aliquotiens laudavimus, Gerardus Cocceius. Theodotius S Valentinianus noluere Decreta generalis juris vim habere l. 2. l. 3. C. de Legib. Iustinianus voluit Lust. C. eod. iit. Si quaeras : an illi rectius, an hic 2 nobis illorum sententia magis placet: Et quando in Digestis Decretorum est mentio, adparet eam fieri ab Iurisconsultis. quibus id fuit
negotii, ut vel , quid actum esset, referrent, vel opinionem suam ejusmodi Decretis firmarent. Paulus sane libros Decretorum Composuerat.
Videatur inscriptio legis ult. D. ad S. C. Treb. V legis est. D. de Fure patronatus. Ad Rescrip. ta quod attinet, horum jam non parva copia fuit, Trajano imperante. Plinius lib. X. Dbt.
I. scribit illi Principi: quae Edicta & Rescripta Augusti , Vespasiani, 'l'iti, Domitiani ) ideo
ιibi non mis, quia cis parum emendata, is quaedam non certae silet videbantur, quia vera N emendata in scriniis tuis esse credebam. In Icriniis servabantur, unde Imperatores in I. I9. C. de tefamentis
dicunt, totum jus in suis scriniis e se conglitutum.
C acius interpretatur scrinia Memoriae S Dispo. sitionum. Quod non arridet Viro Clariis mo. Jacobo Gothofredo , ad L. I. C. Th. de proximis sacr. scrin. Rectius de scriniis Memoriae , libellorum ac epistolarum intellexeris; de scriniis &horum magistris agit Panci rotus in Notitia Imperii Orient. cap. 93. S sequentibus, sed ita, ut multa
reliquerit industriae laudati Jacobi.Gothostedi ad ἔit. C. Th. de Magiseris scriniorum , & d. tit. de proximis fare. scrin. De Opilio Μacrino resere capitolinus in ejus Vita cap. 13. Dife eum in Fure non incallidum adeo ut statuisti sic loquitur omnia rescripta veterum Principum tollere, ut jure
433쪽
4og BERN. ΗENR. REI NOLDInon rescriptis ageretur , nefas esse dicentem , leges v, deri Comuodi s Caracalli S homilium imperitorum
voluntates , cum Trajanus nunquam libellis reisonderit, ne ad alias facta praeferrentur , quae ad gratiam composita viderentur. Quod de Trajano dicebat Macrinus, aegerrime fert in Comment. ad Plinium lib. X. 's. 57. Catanaeus, qui inquit: Nescio an accusem Blium capitolinum , an dicam Macrinum Principem in rem suam ementitum , cum hic hy alibi Trajanum videamus libellis rescripsi e. Pan- icirolus ait, Diversa Trajani reservia ad Magis . tus non lihellos ediιa esse cessenda, Commentarii in Notitiam Imerii Orient. eap. 96. p. 63. Uu. LVLa. I 6o8. Γancirolus id ugnificare videtur, quod Provinciales. dederint libellos Praesidibus , mittendos Principi, hunc autem Praesidibus rescripsisse, privatis non aeque. Apud Plinium adducto libro ita fere factum legitur, sed tamen & exemplum occurrit Episola Io8. ubi ad libellum rescribit, jubetque precanti rescriptum reddi. Spectavit forte Macrinus id, quod Trajanus plerum-oue egit, nec ipse exsecutus est consilium suum. cc mos rescribendi mansit, tanta Principum facilitate, ut se ferme ac privatos Iurisconsultos ab his, qui de iure consulebant, adiri paterentur. De tota rescribendi ratione diligentissimo
egit V. Cl. Barnabas Brissonius de formulis es' solemnibus populi Romani verbis lib. III. inde a pagina
292. usque ad paginam 329. Editionis Mechelianae a. 1592. Quo I. ectorem ablegamus, ne monitur
Neganter hunc locum examinat, simulque ea, quae Reinoldus de Rescriptis Trajani dixit, Illustrat Anton.
434쪽
Di fax Ret ATION Es Aean Eri IcAE. 4o3turi quidem de discrimine, quod intercedit inter
verba Rescripti, quae ad Iuisa pagina 202. referuntur, & ea quae idem Brilsonius exhibuit M. lact. Antiq. lib. III. cap. 7. Panci roris autem dicto capite, Bertrandus in Vita Fuventii Celsi. In primis observari tamen cupimus, quae BrisO-nius in paginam de formulis 298. 299. 3 o. ex cerpta conjecit, ut meminerit quisque , inte lexisse Principes, qui essent fines potestatis suae. nempe, secundum jus commune rescribere se posse, contra non posse, deficiens supplere fas esse, certum ac rectum eliminare nefas. Occurrent hae formulae nobis inter legendum frequentissimo, quibus id doceatur. Compendium inter
ea fecit Brissonius. Edictum Perpetuum fero pro
norma esse in Rescriptis Codicis deprehendetur. Sedeat id nobis, Magistros trium praecipuorum scriniorum fulta viros eruditos ac Juriscoiisultos Adeatur ad Spartiani Pescennium Μgrum cap. 7. I. un. D. de Ocio Praefectι Praetorio , L 8. C. de proximis sacrorurn scriniorum. Jacobum Gothosee- dum ad L I. C. Th. ejusdem tit S Panciro firmi. c. Cogitetur de l. I. f. l. D. de extraord. xvii. Consideretur pietas Brisonii in eum, qui, Diocletiano Maximiano imperantibus, libellos
egit. Ait Bris nius de formulis pagina gos. Mi
rum es in tanta feriptorum copia nullum tanti viri. eui nostra artium regina, Iurisprudentia, surimunt debet , non praeconem modo , seἀ ne nomenclatorem quidem, qui nomen poseris ederet, inventum. Sed interciderit licet nomen, non tamen φam muta erit, aurram ingra a poseritas. ut de ejus laudibus conticescat.
Te, quisquis es. Furis antises sancti e , suspicis,
solo, veneror, s haec ignotae tuae memoriae justa f. eis, ni miniis conclamatus iaceas. Ignorat nomen
435쪽
o4 BERN. HENR. REI NOLDIMagistri libellorum, de quo adeo magnifice semiit, Optimus Praeses. Duo sunt Iurisconsulti. de quibus cogitari potest, Arcadius Charisius &1 Iermogenianus. Priorem ad Diocletiani tempora refert Cl. Echius. Inscriptio legis 4. C. de s lamniat. est ad Arcadium , an ergo ad Charisum statim Τ inscriptio legis 9. C. de quaestionibus variat. nam vulgo ad Charissimum legitur. Coiuius Carium invenit. Bertrandus autem
Charisum reponit. Echio vera videtur Bertrandi emendatio. At utique Charisius ad Constantini imperium pertinere videtur. quod vidit Iacobus Gotholaedus ad I I 6. C. Theodos. de appellationibus. Ubi tamen mihi non placet ratio : quia I agister libellorum vocatur Charisius inscriptione legis lin. D. de c. Praef. Prael. ideo hic Constantino non est antiquior. Refutat id vel adductus Spartiani locus ex Vita Pescennii Nigri. Charisium puto libellorum Magistrum fuisse sibipso Constantino; videtur id satis indicare I. vn. N. de Q. Praef. Prael. S lex I6. C. 1 b. de a
WH l. I9. C. eod. tu. Superest Hermogenianus.
Eusebius Menagius ita vocat, Iacobus Gotho-Dedus Eugenium dicit ex actis Sabini apud Bar nium Anno 3o I. n. I 8O Hermogenianus fuit Praefectus Praetorio sub Diocletiano & Maximiano. Hunc ante libellos egisse puto. motus loco Spartiani, quem bis laudavi. Coelius Sedulius Presbyter eum doctissimum legum latorem voeat. Idem fuit collector Codicis Hermogenia.
ni, vide Menagium Amoenitatum Furis ciuilis
Cf. de Charisio quae paucis monuit illustris Otto in Vita Papiniani, cap. XIV. s. 3. 49s. edis. novae Bre.
436쪽
DissERTATIONES Ac, DEHIcAE. 4os XI. Errant, nisi nos fallimur, & Antonius Amgustinus, & Iacobus Gothostedus in Prolegom. ad Codicem Theodo fanum, S Menagius adducto capite , S Cl. Echius, qui Hermogenianum, cujus fragmenta ex libris epitomarum Iuris in Dibgestis exstant, collectorem dicti Codicis existimant. Hunc enim ad liberorum Constantini tem pora pertinere, Iacobus Gothostedus, atque ex hoc Μenagius, ct Echius docuere. Quae si ita se habeant, non est amplius ignotum Mus Iuri consulti nomen, quod Brissonio latebat. Itane, inquis . Praesidi sanctissimo Hermogenianum Praefectum Praetorio obtrudis, qui in Senatu de persecutione in Christianos decernenda retulit'
Praesidi, qui de formulis lib. III. p. gor. in sne is p. 3o2. adeo indignetur. Julianum Imperat. Di vae Memoriae appellari ab Arcadio S Honorio L17. C. Theod. de Praetoribus 2 Video , quid vir amplissimus dicturus fuerit; sed si Iurisconsuliis abjudicanda laus est, quibus coetus Christianorum displicuere, multis fuerit adimenda. Quod Iulianus divae memoriae fuerit appellatus in id ex adducta a Brissonio lege non adparet. Ipse duo. bus exemplis utor Codicis Theodosiani, in neutro eo, quo vult, loco, hanc in rem quicquam. Sed si Iulianus fuisset vocatus divus, an id praeter morem Τ non instituemus comparationem Constantini, quem dixerunt, magni, S Juliani. Res nimis nota est, an autem alicui obscurum est, quod & saepe Caracalla ab Iustiniano Principe divus vocetur 3 an non omnibus modis Caracallae
cap. I. s. I. in Tomo I. cod. Theod. p. 2 9. editis Clar. Ritteri , ubi 2 vid. viri hujus docti observatio
437쪽
4ω . BERN. HENR. REI NOLDI-racallae praestitit Iulianus' an non nostro saeeu-lo eo porrectus est stilus, ut divi, beatique vocentur , quotquot utcumque e vita emigrarunt
Christianum nomen proselli ' Historia Iurisconsultorum , etiam quam Cl. Echius non sine labo. re , ut ipse ait in Uraefat. ad Principia Iuris civialis, concinnavit, omnis livor procul esto , multis mendis scatet, non ausimus promittere operam nostram rei obscurae: ubi tamen poterimus,
tentabimus in posterum ei faculam aliquam accendere. Conati id sumus aliquot dissertationibus ineditis, quibus, cum commodum erit, alias adjungemus. Illud relinquitur , non desisse post Nacrinum Rescriptorum usum , potestatem in his Principum nec fuisse arbitrariam , nec pro li-hidine. Crevit interea Constitutionum Principum humerus, adeo, ut tribus Codicibus ante Justi-Nianum concluderentur, quibus aecessere Constitutiones Theodosii Iunioris , inde ab Anno 438. qiro, secundum calculum Jacobi Gotho redi, illius Codex editus est, ct Principum usque ad Iustinianum ac ipsius Iustiniani. Constitutio hujus prima & secunda Coctici, quo utimur, praemi1sa; Illa in principio, haec f. I. si placet, conseratur.
Codex Theodos anus, ut dictum, editus est anno 438. calculum firmat Codex manuscriptus otio. nianus in novella Theodosii prima , ubi Dat. prd. Al. Febr. Theodosio A. XVI. coss. pro quibus verbis editio tamen laudati Gotho redi habet :Dat. XV. Cal. Martii Consantinopoli. Theodosio A. XV. GU. N qui fuerit nuntiatus. Goth Dedus editionem Codicis Theodosii recte ad annum 438. retulit . sed illam novellae subscrip ionem non
correxit, interim Codex Ottobonianus juvat Gotholredum, ut observavit V. Cl. Henricus Brenc-
438쪽
manus Epistola de consilibus, Petri Relandi Fostis adnexa, p. 86o. Illa trita S jam tacta sunt, quod Codex Theodosianus ab ipso Theodosio juniore,
Principe, nomen fuerit indeptus, quod Hermogeniano nomen a collectore Iurisconsulto fuerit inditum , item ciuis ille Hermogenianus fuerit. Gregoriani colleetorem putat, dubius tamen, Jacobus Got Dedus Gregorium, Praefectum Praetorio sub Constantino Magno . cujus mentio minscripti ibus legi; g. c. I b. de contrab. emt. I. 3. C. Th. de annona 9 tributis , S I. I. C. de naturatibus liberis. Dubitat Gothostedus de illo Gregorio: ego multo magis, nec tamen , quod definiam, occurrit. Cujacius in praefatione paratillorum Codicis ait, in Gregorianum translatas fuisse Constitutiones ab Hadriano ad Valerianum dc Gallienum ; in Hermogenianum claudii, Aureliani , Probi, Cari, Carini innumeras Diocletiani & Maximiani; ex Gregoriano nihil sumpsisse Hermogenianum, nihil ex hoc vel illo Theodosianum, sed omissas in Gregoriano sequentium Principum Constitutiones Hermogenianum habere usque ad Constantinum; omissas in Hermogeniano Theodosianum. Addit, perperam Codici Gregoriano adscribi quasdam Diocletiani & Μ
ximiani Constitutiones, cum omnes fuerint in Hermogeniano. Cujacium secutus est, qui superiori saeculo medio in Codicem repetitae praelectionis Commentarium conscripsit, Vir celeberrimi nominis. , Cujacium refutat is ipse Codex Theodosianus, qui cum varin fragmentis
in Nimirum Anton. Pereri . cuius vid. Praelectiones In cod. Juiliv. statim in principio.
439쪽
o8 BERN. HENR. - REI NOLDI ipso curante editus est Aurelianae Allobrogum anno MDLXXXVI. eum annum Typographus in frontispicio signat, in epistola C acii ad Joan--nem Redingerum , Siletium , notatur annus. MDLXVI. ' . Lex his , qui inceyias, S in Gregoriano S in Hermogeniano Codice sub titulo da Nuptiis occurrit. Nobile Edictum Diocletiani SNaximiani de incestis nuptiis exstat in Gregoriano. In eodem occurrit lib. III. sub titulo familiae erciscundae l. 3. Rescriptum Diocletiani & Maximiani, quod S ab auctore Consultationis, quam edidit C actus , ex Corpore Gregoriano diserte . refertur: ex illo Rescripto Tribonianus finxit im gem 3. C. Communia utriusque judicii. Sub titulo Codicis Gregoriani, de pactis S transactionibus leges
II. I 2. I 4. . sunt Diocletiani S Maximiani.
Sub titulo si sub alterius nomine res emta sit, lex 2. est eorundem, sub titulo quibus res jadicata non noceat, lex 2. itidem. Sub titulo de malescis N Manichaeis lex unica quoque illorum est Principum. Plura referre . nolumus : pedibus imus in Jacobi Gothosredi sententiam , quam Vir summus dixit Protegom. in Cod. Theod. capitis primi initio, ita tamen, ut fateamur , collectorem Gregoriani Co. dicis altius assurrexisse . quam Hermogeniani. Qtiae res sorte Iacobum Cujacium in errorem impulit , magis . quam illae causae , quas Jacobus
Gothostedus prouidit, inspici utriusque Codicis
Nullus hic error typographi chronologicus, quem s
istinen indicare videtur Auctor. Primum enim editus est, Cujacit cura . Codex Τheodosianiis Lugd. a. Is 66. in s. lpostea reculas cum Parisiis, tum P cireι. AIDbrog. a. Is 86.
praefixa Epistola CGaeti ad Redingerum, uti scripta ea sue
440쪽
DIssERTATI pNxs Ae ADEMI ex z. os reliquias cupimus, oculis fidere licebit. Putamus operae pretium iactum iri, si quis tandem etiam istas. quas diximus, reliquias In lucem revocet. Ut Iustinianus e tribus superioribus Codicibus Conititutionibus Principum post annum 438. editis , suisque jussierit unum Codicem componi: ei nomen de suo indiderit: Ut priori abrogato ., nec amplius exstanti, surrogarit repetitae praelectis. nis, quem dixit, Codicem: Quando uterque editus sit, ct ipse satis prolixo narrat, & tirones sciunt, qui prima luris Civilis elementa alti.
Enuntiata ad lectionem ac Interpretationem radi- lcis utilia. I. Ea opinio, ac si lectis, quae circumseruntur,. C, Iuris compendiis , interpretatio Codicis studioso Iurisprudentiae necessaria, vel utilis haud set, deponitor. II. Ad Codicem accessuro sermonis Latini oditimi copia , medii quoque aevi sermonis notitia esto. Graeci notitiam aut adferto, aut adquire
III. Historia ut omnis . ita Augusta maxime, & notitia Imperii in promtu esto. IU. Ecclesiastica historia ne negligitor. Su perstitio S studium partium abesto. V. Ad lectionem Codicis repetitae praelectio- Dis nemo accedito, nisi cujus inter libros Codex