장음표시 사용
121쪽
quanto post eam reducit: quam ob causam sinodus Pictauis liabita est a. Ioanne & Benedicto Cardinalibus , qui
Regem coetii piorum indigniam rursus prominciarunt. Epias copi aliquot Prouinciae Belgicae ad Bertradae nuptias inuitati, ipsi Regique coronam imponere contra Urbani inter dictu in improbe sunt ausi. Solus tuo Carnutum Ponti se nec auro corrumpi, nec precibus, nec minis, nec rerum suam in amillione flecti vimquam aut adduci potuit, ut incaestum probaret: Regis odium decennio,& amplius sustinuit
pro hoste habitus, exutusque Episcopi j sui fluctibus. phi
lippus oer legatos minabatur, nisi Urbanus sibi coronam,m -- & sacrocinii usu in restitueret, se cu in regno ab eius & Romanae Ecclesiae' obsequio di esturum: ne hoc quidem virum sancti sit imum inflexit. Paschalis temporibus Regem, etsi inuitu in resipiscere oportuit: neque enim aliter anath mate liberari poterat plusq; virium religio, tuam sceptrum. . & diadema,& inuictum regis nomen, maiestasque nabuit. V. Venio nunc ad Impera ores nostros . Ioannes furisu Ponti cibus iniquior, tuineu a noscit ab ipsis ter tur es excom-m inicatos, neq se cxcomm nicatos solum ,sed etiam Imperis
lectos. Hi omnes uno ordine excommunicati sunt. Hernicus IV. Francus.
Henricus V. Francus. Fredericus I. Sueuus
Philippus Frederici I. filius.
. Otho IV. dux .Brunsvviccnsis. Fredericus i I. Henrici VI. fili x Conradus Frederici II. Filius.
De quibus no nusia exord ne commemorabimus, iis alia etia addituri. Meri, liceat ar umenta ex haereticorum parte conquirere. Firmum cli genus probationis, Quado etiam ab aduersario Noximum' sumitur, ut veritas ecia ab Iplis inimicis veritatis probetur. e .is., is, Henricus IV. Imperator omnium primus, quem Romanus
IV. r . Pontifex abdicauit Imperio. iii quo virtus huius generis. -- Imperatorum hon tantum defecit, scd potius Germaniae . I. . Imperium adeo corruae coepi ut postea numquam vel in . vae-
122쪽
veterem statum redigi , vel pristinas vires recuperare integre potuerit . Neque tragoediae huius auctor fuit Hildebrandus Papa, lictus Gregorius VII.,quodparum candide scribit Carion iris τὰ f. sca impietas vitia Imperatoris . Ut breui compendio in c. Hi ' lam istitis viri complectamur his loriam, ca, quae Vetercs derioι. illo scripserunt, inseramus. Henricum istum hominem peruersum, & iusto iudicio ab Ecclesia eiectum , omnibus reuera suo tempore constabat manifestum . Vendidit enim
spiritualia omnia; inobediens fuit Apostolicae Sedi; in ipsamque Sedem, fugato Christi Vicario Gregorio Papa VII.,
idolum posuit Nisbertum Rauennatensem. In VXOrem P - . legitima, honestisinnam matronam . inaudita scesera commis in ipsamque inuitam, Nicolaitarum haeresim rcnouans,
multis vi opprimendam prostituit. pro his de aliis multis criminibus a multis Romanis S aliis Pontificibus excolia municatus, Apostolicae Sed is maledictionem parvipendit, spreuit & contempsit. Hinc maxima in Ecclesia Dei pers cutio subsecuta est per inuidiam & discordiam s. dum alter alterum persequeretur usque ad mortem: eratque schisma perniciosum in Ecclesia Dei, quibusdam Papae, Imperatori aliis adhaerentibus. Apostolica censura pro nihilo habebatur : ipsamque sententiam excommunicationis nemo curabat. Et quamuis in omnibus his Imperator esset pertinacissimus, ita ut Sedis Apostolicae auctoritatem nulla ratione recognosceret: multum tamen in offensores alioqui it cle- 'mens & misericors erat. . . In pauperes valde misericors erat,& multam eis eleemosynam impendit; omnibusque afflictis, plus quam dici potest, compatiens. Sed omnia haec bona obfuscavit pertinacia, propter quam a Gregorio vi I. excommunicatus ,& ab Imperio Synodali Episcoporum
decreto fuit depositus, quamuis non curaret. Ai xisti Ea, si vera sunt, nec ab aemulis maiorem in modum xs Mςxx elata: magnas causas praestiterunt suturis eius calamitati-'' bus. porro aute vera esse A. antet j verbis ostendimur. Hen rici, o a Qv xxj xcmpora per omnes Ecclesias fuere turbulciata, pro m Opici pter superbam eius dominationcm. Qui non contentus . -- .
123쪽
rebus Imperh,Ecclesiarum etiam iura inuasit,Episcopos pro suo arbitrio instituens, testituensq;. Summum Pontificem Gregorium VII. virum sanctum insectatus est, & contumaciter illi se obiecit, quod non illius voluntate ad summum Pontiscatum peruenisset . Quumque Anno C loniensis Archiepiscopus , & Hermannus Bambergensis Romam misti pecuniam, quae Regi debebatur,congregare
quum legatione peracta reuerterciatur, litteras Alexandri Papae detulerunt, Regem vocantes ad satisfactionem pro Simoniaca haeresi, aliisque nonnullis emendatione dignis, quae de illo Romae fuerant audita. . . Sed interim Alexandro
Papa destincto surrogatur Hildebrandus Archidiaconus,
vocatus Gregorius VII. quem Henricus in conuentu Imperii refutauit Pontificem: sed tamen ipserotius Imperatora suis Episcopis est desertus...Hinc Saxonii Principes missa legatione ad Sedem Apostolicam conquesti sunt, quodi ex diuinae legis contemptor Ecclesiis Dei in conuituendis Episcopis omnem liberae clectionis facultatem ademerita ponens per violentiam Episcopos, quos voluisset. Insuper quod more Nicolaitarum, de coniuge sua publicum voluit facere prostibulum, ut subiiceret, quod in se fuit)aliorum libidini; aliaque multa auditu horrcnda crimina. Quamobrem Papa aclo iustitiae permotus, crebris epistolis &nunciis Regem denuo ad Synodalia resposa,& Sedis Apo stolic deuocauit audientiam : sed Rex secundam ac tertiam eius vocationem dissimulauit. Quocirca Episcopi &om-Nm M a nes Principes Saxon iae deseruere Regem: atque paullo post in maximo colloquio Principum apud Oppent cym, ubi
pene totius regni Principes, scd maxime Saxonum & Su uorum,subiectioni Regis cotumacis renunciabant: causam praetendentcs, quὀd a auobus summis Pontificibus euocatus ad satisfactionem non venisset, &pro contemptu sentektiam excommunicationis in Romana Synodo a Papa accepisset. Hac re comperta Rex humiliter, utpote reconci-' - liatioticin Ecclesiae petiturus, Romam versus proficiscitur: inuentoque Pontifice inopido citeriore, ibi per triduum in . ad portam opidi deposito omni regio fastu discalceatus, de
124쪽
laneis indutus perstitit, donec interuentu plurimorum reconciliationem acciperet. Relaxato tandem anathematis vinculo,in communionis gratiam &sinum matris Ecclesiae est receptus, acceptis ab eo in futurum vitae melioris esse curationibus multis.
ri. Turpe dictu, quod de 'Uxore tu an anisus narrat:
sed turpius, quo flium suum ad ubi ciendam nouercam Iicit uerit, de quo in haec verba iterum Krunitam. Quum iam alteram sibi iunxisset uxorem, Uthonis Marchionis relictam,
nihil modestius in ea se gessit, quam priore. Nam silium
suum Conradum optimum adolescentem, & qui meliore parente dignus videretur, ad uxoris sertur inuitasse complexum. Quumque horreret infandum crimen bonus iii- uenis, ut cum ad scelus animaret, fertur illi in aurem dixisse, se patrem illius non est e, natum adulterio :& ideo torum suum non esse illi tantopere refugiendum. Magis magisque aucto in pudente iuuene horrore, meditatur patris cedere sui ori, idque fecit concedens in Italiam; ubi praesidio Ma
thil dis nobilissimae so minae suscipitur, magnumque illi
regnum paratur: nam patcr illum iam ante Re in iussit coronari. Regina vero elapsa de manibus Henrici peruenit& ipsa in Italiam, ductuque Mathil dis ad Urbanum Pontificem : qui detestatus scelera Regis, renouauit excommu-Rur -- nicationem in ipsum. 13. Hςc sunt illa tempora,quibus Henricus Quartus Rex in Germania a lucr sus cos qui Pontificem sequercia turri de in Italia aduersus Conradum filium ibi regnantem, multa peregit: sed non est prosperatus, aduersante sibi in Italia Mathil de potentissima scumina de genere Saxonum; & in Germania Sueuos cum Saxonibus,& multis Pontificibus, habuit obvios . Nam Vrbanus Papa supcr Ecclesiarum commotione multiplici cogregauit multa Concilia, multa etiam proin uigauit decreta. Inter quae, conuocatis ad Pla centiam ciuitatem ducentis fere Patribus,Henricum Imperatorem tam a se,quam praedecestaribus suis communione priuatum declarauit; maxime Regina Henrici uxore ad- Mi stante,
125쪽
stante, multaque in illum nefanda ad aures totius synodi significante. Huci Duo A. Κrantalus; nec liter Triti eam. . Chion. Vrbanus Synodum in urbe Roma congregat, in qua Hen ricum Regcm haereticum, Simoniacum, Nicolaitarum hae ψ= rcscos principem, sanctaeque matri Ecclesiae inobedientem atque rebellem publice dcnuncians, pro inauditis scelcribus
in uxorem propriam commiliis iterum excommunicat:
ipsumque schismaticum, de hollem Dei de sanctae Ecclesiae
sis ,,ri esse proclamat . tem pars Dpo I: Voluit Henricus Saxoniam thas a. a - bo illi manu inuadere, propterea quod omnes saxon , ut - veri Catholici, cima Ecclesiae Romanae Pontificibus bene semitent,sed non potuit: quia filius cu detestabatur quemadmodum & cuncti fideles; quoniam caecommunicatus denunciabatur a tribus Apostolicae Sed is Praesulibus,Gringorio scilicet VII.,Vrba o II., & Paschali aeque II.
se, j. ist i . Tandem in hanc catastrophen abiit haec tragaedia, ut Io Carioti. i imp C sar ipse a Summo Pontifice non excommunieatus solum ' ' sit, sed & reliquis potentioribus Principibus, qui Hansico. sacramento ad liticii erant, mandatum,' ut Imperatorem, alium designarent. Lubet pauculi ex ips. forma exco numω- tionis ad cribere, Pontificis Gregorij VII. imprecationemriuae moes Vltore Deo a essectam deducta eLi. Jnter a lia haec I onti Ass Qui Perba a Sanctos Apostolos: Agite igitur Apollolorum san- pn oi ctissimi Principes & que dixi vestra auctoritate interposita
sera oram. confirmate: ut omnes trunc demum intelligant, sidio estis
in caelo ligare de soluere; in terra quoque imperia, regna, prii cipatus,&quicquid habere mortalcs postiliat, auferre,& dare nos posse. Si enim quae ad Deum pertinent,iudicare potestis: quid de his inserioribus; de profaniis censendum est' Et si Angelos dominates superbis principibus vestrum est iudicare: quid in seruos illorum facere vos decet 3 Ediscant nuc Reges huius exemplo, & omnes saeculi Principes, quid in caelo postitis, quantique apud Deum sitis: ac deinceps timeant sanctae Ecclesiae mandata contemnere. Hoc utem iudicium cito in Henricum exerecte: ut intelligant
omnes iniquitatis filium non sortuito , sed vestra opera Eregno cadere. II. Tu
126쪽
e. Non multo p 7 sit conuentus in Natali Dominico m. - . apud Mogunt iam, totius regni Teuthonici tant2 fre uetia. ' quanta numquam ab hominum memoria. Reserebant,qui aderant , quinquaginta duos optimates ibi tunc laicos Principes, aut supra, adsuisse: adeo, ut solus Dux saxoniae Magiaris, quem iam grauior aetas detinebat, de uisset. Ibi superuenientes Apollolicae Sedis Legati, Episcopus Albanus Cardinalis cum Conitantiensi , sententiam anathematis in Henricum seniorem dictum imperatorem a tot sibi succedentibus Apostolicis saepius promulg tam; scriptis simul& dictis testifica rates uniuersam multitudinem, imo totam toto orbe dispersalia Ecclesiam,ab eius com in 'rione, Christi & beati Petri auctoritate, multis iam annis sequeliratam confirmabant. 5c. cous u e sententia inualtiit, ut Henrico diadem i tollendum ,& ad filium decernerent transferendum. Venerunt ergo Principes ad cum Inges hcym Moguntinus Coloniensis, orna aliensis, & Imp rialia ab co ex gerunt insignia Factu n ilico Icupraesens fuerit seu absens,
coronam . Ceterum quod Orion scribit dum quinquennio propter exi omissimicationem Pontilicis inhumatus iacuis set, in Spirenti Basilica sepultus est accepta absolutione.
Α κ Henricus V. vistis est prima quidem fronte pra scri e B; uvi Minop ς umbram pietatis; sed ubi conualuit in regno, patris etiam aeta in deici ius superauit, Ecclesiae grauior, quam suerit parens citas. 4 Dortuo I sichan II. Pon .succed tJoannes: sed quia Imperator cicctioni non interfuerat, Hispanum quendatri nomine Burdinum ipsi superordinauit. Sed Gelasio in Cluniaco mortuo, & Calixto ibidem in Papam consecrato, Imperator cum omnibus sibi assentientibus per ipsum e
id celas communicatur. Tandem ad cor rediens, inuestituram Episco- sia is
porum & aliorum praelatorum, per annulum & baculum, '' pro qua cum Paschali Papa quam plurimum contendebat, 'Calixto Papae libere resignauit: de concestit per omne Ilia perium in omnibus Ecclesiis canonicam fieri cicctionem. . - M 3 Postes
127쪽
Possessiones & regalia B. Petri, quae propter suam, vel alia
causa Ecclesiae, discordiam alienata fuerant, Ecclesiae Romanae restituit. Possessiones etiam aliarum Ecclesiarum,de aliorum ram Clericorum, quam laicorum, quae occasione
belli sui, quod habuit, Ecclcsiae ablatae fuerant, restitui deliter disposuit.
i . Huius auo Henrico Tertio propter di fidia in Pontificum electione , tanda pro tempore concessum est, jontifice ne ipsius ii , H,ri calculo non electum iri, Romanis sibi promittentibus, & iu- ta. genea. rantibus se sine ipsius consensu numquam Romanum risisti Pontificem electuros. Porro, quod temporum neccistate Α nitici. indultum est, ut de Romanis Pontificibus disponeret, non Μς 'potuit iuri diuino praeiudicare: quod utique tradit; Nolite Pclo . tangere Christos meos. Nam immunitatem Ecclesiae, α Sacerdotum, de reges AEgypti de Babylonis ante Christum
diu con tituerunt, quod sacrae litterae non tacent. Gen I. ix
18. Fredericus I. cognomento Barbaro se, Dux Sueuis ab Adria no IV. PontJ σῆ corona donatus est, qui in Fredericum ein ι communica it. Post Adrianum ingens schisma exortum est. Io. Cario Cardinalium quidam Octavianum Romanum ciueinci gerunt, qui Victor dictus est: a quibusdat electus est Alexander III. Senensis anno iis 3. in ordine 178. Fredericus Barbarolla Octavianum, ut verum Pontificem complex est: sed interim tamen Synodis coactis disquirendum pcepit, uter Pontifex esset mansurus. Sed detrectans auctoritatem Conciliorum Alexander, intra Galliam se continet, de excommunicat Fredericum. ε Alexander Potificatum tenuis,
qui Venetiis quo pacto Imperatorem ingratiam recepit , supra di ctum est. Fuere multa: Frederici violetiae, quas ille per tyrannidem diu exercebat in Ecclesiam; cum vellet Imperij iura, pro quibus duo Henrici certauerant, Quartus dc Quintus, recuperare: sed nihil profecit, tomitus, ut alij, gladio Ecclesiae spirituali, qui solus praestitit incolumem rem Ecclesia sticam in omni prouincia aduersus tyrannos obluctantes.
i . Philippu) Frederici Barbarossae filius in gubernatione
128쪽
Italiae aduersum habuitInnocentium III. Ant. . propter statrem suum Henricum Imperatorem , qui Christianam
religioncm in regno Siciliae. Archiepiscopos, & Episcopos
trucidauerat,& contra Romanam Ecclesiam semper tyrannidem exercuerat: propter quod ipsum, & omnes fautores suos, excommunicauit. Othoni vero Duci viriliter adhaesit,& ipsum Aquis grani in regem Alemanniae coronari fecit., ΣΟ. Othonem IV. Innocentius III. Font. coronauit, dcoth. IV.
deposuit,quia fidelitatem non seruauit. Enimuerὸ contra ius fasque occupatis Monte flassessiae, Radicosano, multisque Ecclesiae Romanae oppidis, in regnum Neapolitanum in uens, id adolescenti Frederico secundo sublaturus cuius ob aetatem,curam tutores adhuc gerebant iram Pontificis in se concitauit, a quo & anathemate notatur, & Iini crij titulis priuatur , cum monitus ut ab iniuria discederet, parere desierit. Hanc ob rem Bohemiae Rex cum Moguntino&TreuirensArchiepiscopis, Lanigrauio Turingi ς atque Austriae Duce suadete,Fredericu II. S: ciliae Regem vigesimum
agentem annum Romanorum Imperatorem deligunt. Vt bter,quae Trithemius copiosius commemorat, exfribemus. Anno natiuitatis Dominicae o. inter Papam de Othonem imperatorem l V. grauistri ae distentiones fuerunt subortae propter Marchiam Apulio quam Imperator ad Imperium, Papa vero ad Ecclesiam pertinere Romanam confirmabat, propter donationem testamentariam dominae Mathil dis, tara.
filiae quondam Rulgeri Principis Siciliae famosissimi, &vxoris Conradi Regis, si ij Henrici Imperatoris IV. Hanc
donationem per mulierem sine consensu Principum Ecclesiae factam, Papa validam, Imperator vero inualidam esse dicebar. Tandem cum Imperator ipsam Marchiam Papae non vellet concedere, ab ipso fuit excommunicatus, &postremo ab Iimperio depositus. Nam priuatus Imperij titulis annos quinque vixit, cum iam Innocentius Legatos misisset in Germaniam ad Principes, ut Caesarem alium, nimirum Frederi cum II. Henrici VI. filium, eligerent.bili Oilo aliquando infeliciter aduersus Franciae regem pug - thois IV uit:
129쪽
uit: cui hoc contigisset quis non videt ob contumaciam in A.x Romanam Ecclesiam Z cum magnis diu laboribus per annos paene viginti in Regno & Imperio laborasset, nihil aded sensit in sortunatum, quam Ecclesiae rebellione. Unde factum est,ut numqua postea fclix successibus esset. Quum autem morbo laboraret, qui vitam illi abstulit, nimium facti poenitens, de ineffabili contritione compunctus,in arce Hartes burg manstabat. ASifrido Hildesemensi Episcopo absolutus in pace quieuit, quam absolutionem Honorius Papa ratificauit. Tanta autem fuisse fertur morituri poenitudo, ut coquinariis suis pr iperet collum suum calcaneis premere,& vilissimam Dei creaturam omnino supplantare.
Fredericus II. Rex Sici Sueuiae tu thone deiecto Io Catio. 6sr electio est in diabolum malum in Israel. Hic ab infantati a per Ecclesiam,tamquam per matrem educatus est, & ad Imperi j fastigium Othone damnato promotus, Ecclesiam citudo Dei non sivit ut matrem, sed tamquam nouercam , quam potius laniauit. Filis uit Henrici VI.,qui Fredericiprimi maior filii , cui desponderant Constantiam monialem , Ut per A Krant. m. eam Regnum assequeretur Neapolitanum, imo utriusque Siciliae; quo de matrimonio natus sertur siccundus Fredericus, de radice reguli basiliscus. Erat enim iste Secundus, maior quam auus hostis Ecclesiae, qui multa di ψ secit ad eneruandam Ecclesiae potestatem. Sed impegit in lapidem, super quem Deus aedificavit Ecclesiam, cuius tantum est Matth. . roour,ut nec portae inferi praeualcant aduersus eam: quanto minus mortalis homo, vas putredinis, concha sterquilini 3 Cepit Cardinales ex prouinciis in Urbcm properantes pro Concilio, in quo res omnes pacarent. Nulli imi nunes: Pra lati, Abbates, Praepositi, Archidiaconi, ad unum omnes in
carcerem coniiciuntur. Itaque tembeum Gregorius P P.IX. excommunicat,& Ioan
haereticum pracribit.quin etiam et Imperi u abrogat, o con-hiratuus. tra clandem, Sal e Regina,&c. . mssitu . Grgori itemsuccessi Honorius Tertius, Frederi cum Imperatorem sibi rebellem, M. l. & Roman et Ecclesiae comperiens aduersariis,aiiathematizata xiv is
130쪽
ADVERsvs HAERESE s. s D.cirion. vi atq; Barones ab eius fidelitate absoluit. Se Innocentius Q iartus post magnas tractationes de pace cu Impera- tua . IV tor dum ipsus contumaciam aduersus Ecclesia perpendisset,sententias priora Pontificum contra Impera rorem comprobauit; habitoque Concilio Lugduni abdicauit Imperio Bedericum, usus Gallorii praesidio. de per litteras significa uit Electoribus Principibus, ut alium Caesarem designaret. Illi autem dixerunt Imperatorem Aemicum Thuringiae Lanigrauium, & mortuo ipso, Comitem Hollandiae. Asia - nonnusta de Frederico 'ipsi in meo Commentario ad mitam
S. Francifici in o. s. Causses excomunicationis abdicationis Fr derici habes G secretal. b. II. tit. XIV. cap. II. Ad Apostolicae. quae non rescribo. Latius etiam Alsertus se tresius lib. 7. Metrop. cap. s2.Sunt qui Frederisum excusant mo laudunt: sed comtemptor Numinis fuit, , nimium in Deum iniurius, cui saepe in ore; Tres sui si e insignes impostores, qui genus humanum seduxerunt, Moysen, Chriuum, Mahumetem. quo, nsio
quid magis impium dici possit c sacrilegum . erito imperio
priuatus in publico odis ω infamia obiri. . iis cisisti. Conradus Frederici II. filius anno riso. regnauit con mortuo patre ; sed ab Innocentio Quarto excolia municatione notatus cst Lanigrauius Thuringiae Henricus vicit μ iis eum apud Francsordiam. At vero ubi considerauit Conra
. . diis se destitutu in praesidio Germanorum Principum, contulit se in haereditarium innum Neapolitanum, ibique defuistius vita est , quod a ij tradunt, Neneno extinctus aeta. Mansredo notho Atre,qui ad Siciliae regnum ad mirabat, sem dino conradi silio iam tum agente in Sueui M p.i h Mans redus Frederici II. nothus filius oleae dira IQ. Me tani. . Font. gerens se pio paeda logo Conradini nepotis Frederici, Conradino mendaciter publicato mortuo, sibi ipsi coronam assumpsit: quod factum, quia in praeiudicium domini Papae fuit,excommunicatur. Vexans etiam ditionem Ecclesiae, Picenum occupauit auxiti Saracenorum . Neapolis Moc siciliae Regem agebat,maiorique in Pontistas odio quam parens de Conradus frater extitissent. Urbanus IV.exem-