장음표시 사용
91쪽
Romanum Pontificem successorem este B. Petri Principis Apostolorum,& verum Christi Vicarium,totiusque Ecclesiae esse caput,&omnium Christianorum patrem ac doctorem existere; & ipsi in B. Petro pascendi, regendi,& guber nandi uniuersalein Ecclesiam a Domino nostro Iesu Christo potestatem traditam esse: cuius Eeclesiae unitatem tanti faciendam csse affirmo, ut nullos extra eandem Ecclesiam Catholicam existentes aeternae vitae participes fieri posse confitear.'ii gementes,ut columbae, murmurantes in cordibus suis noluerunt deinceps columbam seductam sequi; sed Nah. i. .
iEum potitis, quae rediit ad Noe in arcam portans ramum Olivae G . . ii virentibus foliis in ore suo, in quam coruus non regreditur. Nouatores nostri coruum sequuntur.
. I9.. Rutheni quoque,cum intellerent non esse salua membra ussa, quae capiti non cohaerent; des rescistum a vite palmitem germinare -- A nonposse; Ucisium a fonte riuum areficere i nec posse Mum habere
patrem,qui habere noluerit Ecclesiam matrem, quae una est catho-bra opsotia siub uno visibili capite Romano Pontisice , quis Pater Patrum, & Paltor Pastorum : consulto redierunt ingratiam oe communionem cum Ecclesiae Romana, talem prosi ionem Dei omnium nomine legato ipsorum inter alia coram Summo Fontisci ente VIII. Anno Christi IJ9F. pronunciante: Credo, samn io.ν& confiteor sanctam Apostolicam Sedem, & Romanum H sys. Potificem in uniuersum orbem tenere primatum. Sc ipsum
Pontificem Romanum successorem esse beati Petri Principis Apostolorum, & verum Christi Vicarium, totiusque Ecclesiae caput, & omnium Christianorum patrem ac do- ,αλ . . ctorem existere. & ipsi in beato Petro pascendi, regendi, &gubernandi uniuersalem Ecclesiam a Domino nostro Iesu
fiam im Christo plenam potestatem traditam esse; quemadmodum etiam in actis Oecumenicorum Conciliorum, &in sacris Canonibus continetur pausiopost. Sanctam Catholicam & Apostolicam Romanam Ecclesiam omnium Ecclesiarum matrem & magistram agnosco Romanoque Pontifici beati Petri Apostolorum Principis successori, ac Iesu Christi Vicario veram obedientiam spondeo, & iuro. il agna
92쪽
agna certe, sed futura speratur accessio maior: cum prope ad duodecim miliaωMonasteriorum ωEcclesiarum ad gremium
matru Ecclesiae I 'manae reduerint.1o. Ne vero cui quam erronis superbia a recto tramite RAL ikgionis aliquem retrahat aut retardet: habet orbis sedi ianus Gai -- Henricum IV. Francorum & Nauarrae regem Christia- di nissimum in exemplum ; it non recti at d nos locum error
teneat, factus publicus: sed qui sequuti siunn rantem, sequuntur
in poenitentem . Et plurimos sequi priuato, publico regni bono valde gratulatur Ecclesia. Non est euitas a cognito & damnato errore discedere; & ingenite fatendum cis, Aliud putaui, deceptus sum. Haec vero superbae stultitiae perseuerantia est, Quod semel dixi, qualecumque est, fixum ia- tumque sit. Non est turpe cum re mutare consilium. Digitur in se reuersus surrexit, venit ad indulgentissimum patrem, a quo sanctae reconciliationis scuto'laeti me acceptus stola, anulo, Iustini ad im ceptro in regno decoratus auo u que , cum sit Prima salus ' - rectae fidei regulam custodire, & a constitutis Patrum nublatenus deuiare; cum psit pictas regni immobile fundamentum; tota Galgia ianuam aperuit catholicae religioni ad miraculum in dies magis malisque inua sienti: dum lapsi surgunt, titubantea,
confirmantur, fortius inauit fide fortes roborantur. Nae, quo- i. Ren, cumque venerit orcatomini, facile idolum Dagon stern t,mania 3 iust. bus in capite mulctat. Nihil est enim, quod lumine clariore
praefulgeat, quam recta fides in Principe; nihil est, quod ita
nequeat occasui subiacere, quam vera Religio. Nam cum '' auctore in vitae. vel luminis utraque respiciunt: incia & tenebrari respuunt, & nesciunt subiacere dclaetiti. Floret, Arca
Domini liberata, regnum illad Christiani simum laetius, prae ut memoria patrum, compositis cunctis dissicultatibus.non enlorebit, sed uberiores 'ructas promittet feretque, si, quae corpit, pietas perenniter perseueret. αuotquot igitur hactenus passim magabundi non tacem sequuntur se si itum , clamorem dissonum
. in diuersa vocantium, ecernant tandem, , qso teudau, quarhabent peritum, ω cui explorata omnia: hunc sequuntur.
4 pstr in sapieuter Romanus sapiens: Nulla res nos
93쪽
co P AEsCRIPTIO IX. maioribus malis implicat, quam quod ad rumorem com- '. o ponimur, optima rati ea, quae magno assensu recepta sunt, ' quorumque exempla nobis multa sunt; nec ad rationem,sed ad similitudinem vivimus. Inde ista tanta coaceruatio ali
rum supra alios ruentium . Quod in strage hominum magna euenit, cum ipse se populus premit, nemo ita cadit, ut non alium in sic attrahat; primi exitio sequentibus sunt: hoc in omni vita dere videas licet ; nemo sibi tantum
errat , sed alij erroris causa &auctor est. Nocet enim applicari antecedentibus: dc dum unusquisque mauult credere, quam judicare, numquam de vita iudicatur, semper credi- . tur; versatque nos & praecipitat traditus per manus error, N i' alienisque perimus exemplis. Sanabimur, si modo separemia r a coetu ,si, wsidera, contrarium mundo iter ineamus. Non deest dux peritus, cui explorata omnia: praeivit, sequamur. Praes-uit Rex, siquantur duces ,sequantur nobiles, nationes errantes,
21. Romanam Sedem caput orbis terrarum, legum esse munitam, magni miri verbis comprobabo ; lapsium dico, cuius De magni.
inius es iudicium instar omnium. inquit; Quod etiam nunc, ζ;' ' quicquid tranquilli & pacati est in re Christianθ, id manat
ab unico illo capite, quod auctoritate sacra nobis praeest. R. .isti, Romanus ille Dictator,ut sic appellem, de Potifex,fulcrum, aut vinculum est, quod sustinet, quod ligat labentes, aut dissentientes in male compacto hoc aedificio partes. Abite
non impij solum,sed imperiti,qui aliter. nobis constat hanc ipsam Romam, & sacrum in ea imperiunt fuisse, & esse velut anchoram fluctuanti diu Europae . Mira Dei benignitas in hanc urbem l cum Legionum vim eripuit,l gum attribuit; cum armis imperare noluit, sacris indulsit:& sic quoque fecit eam decus, tutelam,columen rerum. Atqui Senatus ille vetus non est, inquiunt. Non ille, sed alius:& vide mihi in ista purpura ex omni nostro orbe selectos proceres,moribus,prudentia, annis spectandos. Si vetus illeCIneas redeat, & hunc consessium videat: nihil ambigat vel cum Regibiis iterum, vel cum Heroibus comparare.
94쪽
Quid tributa' non tam multa, sed magis innoxia,& vltr nea sunt. Quid legationes gentiuZnecca desunt,& cx noto ignotoque orbe stanta diffusio maiestatis huius esto concurritur,&iura ac leges sacrorum hinc petunt. Ipsi Reges &Principes adeunt, & inclinatur, & obnoxia capita uni huic szzbo. capiti submittunt. Quid principes,aut homines loquorZipsi aerei,terreni, inseri Spiritus siue Genth veretur ac trepidant,& c testem illa in terris potestatem vel inuiti ac reluctantes . agnoscunt. Gaude igitur non maior,sed melior iam Roma; non cultior, sed sanctior: & diu sedes & habitaculum sacri huius Imperij exanimo vovemus esto. 23. Jure merito Sedes P. Petri, in quotquot insed rint, atque
etia eam insessuri sunt, cunctiis fisi inissummo honore sunt ha-
Ennodiu, bedi.guis sinctum dubitet, que apex talis Eignitatis attollit : Aut ἐπιθ ρ--Ma: c. y enim Iaros ad haec fastigia erigit, aut hi eriguturillustrar. Certὸ nullus in orbe terrae magistratus reperiri potest,in quo ibi,. ' plures idoneos viros mirari queas. Nam cum adhuc Romani Pontifices amplius ducenti & triginta fuerint; quis in illo nia inero tot martyres, tot egregios doctores, tot cxcellcntes Iurisconsultos, tot humanis negotiis instructissimos, tot diuinos prope & laudandos, maxime scriptis rerum diuinarum humanarumque, non magnopere admiretur 3 At non iidem omnes fuere: credo. Sed hoc considero, eos, de quibus loquimur, angelos non fuisse,sed homines. Aut l. . 24. nonnulB peccauerint : nunquid Dominus Iesus iis is, 'C i . Christus propter P narisaeos, de quibus ait; Dicunt enim & inurnon faciunt; cathedrae, in qua sedebant, Vllam fecit iniu- iis iis . iamὶ nonne illam cathedram commedauit, & illos seruato Μ xv cathedrae honore redarguit ait enim; Cathedram Moysi sedent; quae dicunt, facite, quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim & uon faciunt. Haec si cogitaretis,non propter
homines, quos infamatis, blasphemaretis cathedram Ap stolicam,cui non communicatis. Sed quid est aliud, quam nescire quid dicere: & tamen non posse nisi maledicere3
95쪽
Romano Pontifici, it Ecclem capti, Principes , maximos, C Hianissimo s ab omni raro summum honorem exhibuisse.
i. Acerdotium summa est omnium bonorum, quae in I est ep. o hominibus consistunt: quod si quis inhonorauerit, Mi βω- Deum inhonorat,& Dominum Iesum Christum primo enitum totius creaturae,&solum natura principem Sacerdotem Dei. 6ὸntra, munus hoc venerans non tam hominem sacem dotio fungentem honorat, quam Chris tum, cuiuw officium expleri uire si regnum Sacerdotio omponis, inferi- est. Hoc enim Chuch, imperium tanto ci si excellentius eu , quantum caelum eb: - 'terra, imo etiam multo Praestantius. in paucis alterum alteri ν oriis. compora N. Regi corpora commissa sunt,Sacerdoti animae. M.fibri . Rex maculas corporum remittit, Sacerdos maculas pecca- 's'. . torum. Ille cogit, hic exhortatur: ille necessitate,hic con silio:
ille habet arma sensibilia, hic spiritualia: ille bellom gerit
cum barbaris, huic bellum est aduersus daemones. Maior hic principatus. propterea Rex caput submittit manui Sacerdotis, de ubique invetere Scriptura Sacerdotes inung bant reges. Nec manibus Sacerdotum pii reges dumtaxatse submittebant, verumetiam se demittebant ad pedes, sacratorumve tigiorum os uti. Si res ita habet etiam in Sacerdote ordinis inferioris ; quid desiummo opinandum Sacerdote 8 Et tamen, quae illorum malignitas ringuntur hic aduersar' , nec tantum honorem ferrepossunt. d laudarent porro sipit esent, γ' admirarentur priscorum Frincipum summa aduersus Romanos 'Pontifices reueren- fiam Penerationem. Fauca exempla siubiungam, siprius, quod de Alexandro magno tradunt historici, commemorauero. ιυρ δε- 2. Scribunt Alexandrum Macedonum regem Iudais iratum, iis fit
sex JuLorum, quas pro salute ciu:tatis in gentis obtulerat,
I .- cum exercitre Hierosolymaproperantem minasbpirasse, quod irati Ami. o M uu- reges solente merum aliter accidit. Nam post precesJagdus Hum
96쪽
ADVERs Vs HAE RES E s. 63 iubetur monente leo bono animo esse, lexandro coronata
urbe portas aperire; Ῥtque populus in albis Destibus prodiret obuiam ipse vero cum reliquis Sacerdotibus solenni cultu sui or Lias securus de Dei prouidentis. Alexander ut vidit e longin quo candidatum populum, S Sacerdotes ante agmen in amictu byssino, Pontificemque in stola hyacinthina auro distincta, tiaram in capite gestantem cum pr. aefixa aurea lamina insculpta Dei nomine: solus ad cum accedens iam men illud adorauit,& primus salutauit Pontificem . Iudaeis autem omnibus uno ore Alexandrum consalutantibus &in orbem cingentibus,Syriae reges & reliqui obstupuerunti
vix credentes regem mentis compotem. Solus Parmenio
propius accedens rogauit, quid ita, cum ipse adoraretur ab omnibus,nunc adoraret Iuciaeorum Pontificem3 At ille non hunc se adorasse respondit, sed Deo, cuius Pontifex esset, honorem eum exhibuisse. hunc enim, inquit, vidi & antea
hoc ipso habitu, cum adhuc essem in Dio Macedoniae, qui me deliberantem, quomodo Asiam pollem subigere,hori
tus est sorti esse animo, & sine mora exercitum traiicere: nam suo ductu potiturum me Persarum imperio. Quapropter quia nunc primum talem habitum vidi, agnoscens nunc, de visionis memor, quae me ad hanc expeὸitionem impulit: puto me non sine numine in Darium exercitum ducere, & fore victoriae compotem, & sublato Persarum imperio cessura mihi omnia ex sententia. Haec locutus ad Parimenionem, de comiter complexus Pontificem, deducentibus Sacerdotibus in urbem peruenit. Et cum ascendisset in templum, immolavit Deo ex Sacerdotis praescripto, ac Pontifici quoque suum honorem exhibuit. 3. Olexander homo profanus, rex tamen potens , a pectu Dei, quem in eius sacerdote cernebat ,se demisit ad pedes Iaddi summi Pontificis Judaeorum: quanto iustius, quod reges, Imperatores
intuitu christi seproiecerint ad pedes Vicarii 6hristi Z quod non
raro ab idis factum, lectorem pium mouere debet ad reuerentium summam summo fhristianorum Fontifici summo iure exhibendum . Enimuero non minor est dignitas postilica auctoritate
97쪽
Prophetarum: cum D. Paul, undametum Ecclesiae structum d cens , suu amentum Apostolorum praeponat fundamento Prophetarum: inquit enim; Non estis hospites & aduenae, sed inis rhs iicilies Sanctorum, superaedificati super fundanactum Ap stolorum de Prophetarum,ipso summo angulari lapide Iesu
Chrillo. Forro autem mulier ilia Sunamiis apprehendit pedes Rα,. o.
Eligaei prophetae, in constanter retinens, tali ritu in humilitate piari , mortuum fibolum Nitae impetrauit. Sed , .sostolorum pedesi iis ideas initio Ecclesiae in quata venerationepi Dc Quota Aa .. i.
f- - . quot entiri possessores agrorum, aut domorum erant, vendentes asserebant pretia eorum, quae Vendebant, & ponebant ante pedes eorum ; quod summae reuerentiae indicium uit. Nam ad pedes Apostolorum pretia ponere, & non ad ma- Oecumen. nus, magnum indicat honorem ac reuerentiam eorum, qui adserebant. Adpedes sinctorum proruere priscu Christianis in more fuit: nam , D. Chrysostomus etiam monachos adire hortatur, atque ad eorum Nestigiaprouolui inquit; Ad eos abi,hospitare,accede, sanctos tange pedes. Murto namque honestius '' est illorum pedes tangere, quam aliorum caput. Atque ob hanc rem merito comelius centurio Petro procidens ad pedes M. ibi adorauit eum. aeuo Gepto Reges ωJmperatores,vi alios Principes taceam ; summum bonorem Petri successoribus exhibentes, pedes eorum nonnumquam exsculati leguntur, quod exprobriuauctoribus utile fuerit demonstrare. . Hormisdas Papa mortuus est primo anno Iustini Im- Nauete .peratoris , & Ioannes Primus patria Tuscus Apostolicam Irra
Cathedram ascendit anno Domini Jr. o. sedit annis duobus. Iustinus autem Impcrator princeps Catholicus, & deuotissimus non solum eos, quos Anastasius in exilium miserat, reuocauit ab exilio sed etiam ordinauit Ecclesias,quas renebant Arriani in Orieute, eis au serri, & Catholicis Episcopis dari. Tulit eam rem grauiter Theodoricus rex Italiae labe
Arrianorum inquinatus: quamquam non magis Arrian
rum molestam habuisse insectationem, quam suspectam boni Imperatoris vitam duxisse videtur. Hinc optimos ciues Romanos Symmachum & Boethium assectati liberi tis
98쪽
tis suspectos habens,eosque deserentibus Opilione & Gaudentio factiosissimis ciuibus, Papiam relegauit. Et ne R inani ciues ob Symmachi & Boethh relegationem de solita benignitate dissiderent, Rex Senatui permisit, virum ex
gente Patricia mitterent Theodato in Narbonensi succcssorem. Mox tamen Ioannem Pontis summum, Agapctum,& Patricium Consules, ac Theodorum & Importunum senatores, praestantissimos viros e Roma tollere constituit. idque, ut sine nota faceret, ipsos legationis nomine ini sit Constantinopolim ad Imperatorem. utque eam simulationem melius concinnaret, Episcopum Rauennatem eis adiunxit. Fuit autem legationis summa, ut agerciat cum Iustino de Arianorum Episcoporum,sacerdotumque restitutione: &, nisi hoc impetrarent, comminatus cst omnem Italiam, atque Urbem Romam caedibus ac incendiis vastaturum. Venientibus Constantinopolim, Iustinus cum clero& populo obuiam illis processit, ad Pontificisque pedes
prouolutus illum pro Dei Vicario adorauit. Summus itaque A.M. Pontifex maximis honoribus introductus mandata simul cum Romanis Consulibus, ac Senatoribus, Rauennateque Episcopo exposuit. & cum flectere Iustinum Christianissimum Imperatorem non possen ad lachrymas versi suppliaciter petur,ut periturae Italiae una cum omnibus Catholicis subueniat. Hinc magna utrimque dicentium, audientiumque commiseratio est suborta. Hinc fidci causa, si Arriani tolerarentur: inde Urbis, & Italiae desolatio. Vicit tandem se .grauissimorum, in quibus sanctus timor crat, virorum sententia, postponendam pro tempore sdei causam, & Vrbis, Italiaeque saluti consulendum. Ita pium Principem perpulere, ut Arrianos restitueret, atque eos vivere suis legibus sineret. Tu, mi lector, serio hic duo nota. prius ab Nperatore, Eterum a summo CPontifice. Imperator prouolutus ahedes Tontificis litam pro iei Vicario adorauit. Summus Fontifex Urbi in Italae consulturus, e duobus maximis madis, cum utrumque vitare non poset, nimum tolerandum esse prudenter existimauit. Habent quod diligenter observent,qui sub mantelo pietatis tuter tum procurant re bovis.
99쪽
66 PR AE sCRIPTIO X. 1. Agapetus cum venisset Constantinopolim , sum rha Io. Navi cum veneratione est receptus a Iustiniano. Et quia Iustinia- a L. Snus Eutychiana haeresi laborabat,orta est inter eos de rebus D fidei maxima altercatio. Iustinianus enim ab Anthemio Constantinopolitano Episcopo seductus,petiit eam labem a summo Pontifice confirmari. &cum ab ca re hominem sanctissimum abhorrere cerneret, precibus minas addidit: aut,inquit,consenti nobis; aut faciam te in exilium deportari. Cui Pontifex nihil motus; Ego, inqui ad Iustinianum Christianissinum Imperatorem venire optaui, sed Dioci tianum inueni. cuius sanctam constantiam admiratus Imperator, mandauit Orientalium Episcoporum in regia urbe congregari Concilium. Quo conercaato beatus Agapetus in conspectu Principis contra Anthemium ex Euangelica Scriptura clare probauit, in Domino Iesu Christo fuisse duas naturas. Is conuictus,cu in sua pertinacia perna neret Anthemius, damnatus cst, & depositus. Tunc Iustinianus gaudio repletus, humiliavit se Apostolicae Sedi, ac beatissimum Agapetum adorauit; rogauitque, ut in Constantinopoli Catholicum ordinaret Episcopum, qui Men nam virum sanctum instituit loci Episcopum.
quantum etiam Iustinianus II., qui Constantinum Papam I. Costatici'. non solum amplexus, verum etiam eius pedes venerationis causa exosculatus est.
7. Stephano Pontifici Rex Pipinus ad tertium a Carisiaco P.Aemit. oppido lapidem obuiam progressus pedes, ut ferunt, exos - ,δ 'culatus, coerceri non potuit, quin in equo sedentem pedibus ad frenum prosecutus in regiam deduceret. 8. Sic reges ic Orientis,nec aliter Occidentis Imperatores. Ca- ro cis orirolus Magnus Romam veniens , pcdcs Ponti scis sedentis R 77i. in loco Dei osculatur. Fuit is Adriani I., qui mira beneuolentia
acceptum retinere non potuit, quo minus pedes suOS eXOs-B. Plati
cularetur. Prius Pontificis pedes osculo contigit, quam se illi complectendum daret.
100쪽
. Ludou icus I. Imperator ubi intellexit Stephanum Tapam rui. si h IZ aduentare, statim ei honoratissimum quemque obuiam', misit, maxime vero Theodolphum Aurelianorum Episco piam cum Clem, & magna populi parte. Ipse vero ad priamum lapidem prodiens cum nominem vidisset, ex equo descendit, atqueeu in, data acceptaque salute, ςum maxima veneratione in urbem introduxit praecedente Clem, ac sepe carmen repetente, Te Deum laudamus. idem Ni-Io. Ludovicus II. Nicolao I. ad mille passus obuiam μ' factus,ex equo descendens eum freno manibus attrectato in castra perduxit. Hariman. II. Henricus V. Imp. urbem Leoninam ingressus usque z.,ta' ad Basilicam S. Petri, cuius in gradibus pedes Pontificis x xx xς. Paschalis II. cum Cardinalibus prodeuntis, exosculatus est. rui Adi. I . Fredericus I. Imperator ex equo descendens Adria Α- num IV. Pont., ut verum Christi Vicarium, salutat. Cetera Hire. optimuN Imperator qui in tantum auxit Imperium, ut post Castita: iE. Volum Magnum gestorum magnificentia vix parem haberct in plerisque, praeter persecutionem Ecclesiar, gloriosus. pui. 11. . Taudem ineu ae pacis ergo Venetias, atque ad lexandrum Pa bis M t. p im VI. mimi , Non modo pedes eius exsculatus est, verum Alex. s. etiam inclinata ceruice collum pedi Alexandri submisit.
cumque Ponti sex dixisset; Superaspidem & basiliscum ambulabis, & conculcabis leonem & draconem, respondit Fredericus; Non tibi, sed Petro obsequium exhibeo. ad quam eius vocem subintulit Ponti sex; Et mihi,& Petro. Ita
tandem post multorum annorum dissensione paci e concordiae sinus aperitu est.. A. Liat. r. 13. Otho IV. Imperatora μά coronatione, cumJnnocentius m i equum ascensiums esset; non im memor Apollolicae reuerentiae strepam apprehendit j de isto animo perdu
rans cum illo proliciscitur per Vrbem. 14. Sigismundus omnium calculisJmperator trobatissimus, sublato seu praesertim cura diligentia diuturno nisi te,electo