장음표시 사용
151쪽
Gauroversiis de gratia D prata natione .pra nuta bitam esse adoptionem in filios Dei, ad veris arsi
miseris. i. a. i. ctitatem,&Horiam, ideoque mordine ad haec donavi - ' obtinenda asserebat Baptismum esse necessarium quod ia. sis Augustinus vellet dona ista sic debita esse naturaxnt non possit sine illis creari , in efferenda natur
iisa ab se donosvσης ring REspondeo igitul secundo,dum asseritS.Augustinurim Titu, putae naturae est in quo hQmO UIR si sses otidinales, innocentiae naturali ami exam N iiiivi pellectiones naturae debitas, , di'ς sinctitatem de gratiam, illum procedere ex suppo Militudinem naturalem distinc m a 3 ri H sitione providentiae supernaturalis iam a Deo consti
sone. munestatum prorsus impossibilς ,ες PQ in is promissae de iustitia infundenda ubi nodivitum , it defendit Iansenius prcosi 'ib erat mum enim eo nune supposito
statu putinis. ut possibilitatis isti asseri mi , status medius inter statum justitiae dele mei reos esse Pelagianismi, doctrinae AugustiGUR eati, rem arguit contra Pelagianos, si dicantiniantea iuptote, , de divinae justitiae ac provid xi ς'ς i. ς sne meetio originali, illos esse in stato iustitiae, unde ulterius docet sine iustitia, &bQ- ψὶ00 λ oque fiuiua baptirati ad iustitiam obtinendam. eieitutam lationalem Deo condi non p*si sis q*ς aut pecearum expiandum. Hoc itaque dictum S. -- citatur innoeenti sine injustitia be xlxudivς-s pq sustini ii in praesentem rerum statum . nila tacit natatalem negari neque posse orti s mise M ob contra statum purae naturae possibilem. xii telinqui Ex quibus aperie seqvixu g xi objiciis seeundo S. Augustinus lib. de Spiritu divinam e non essedonum natur indςbixum M littera eap. 7 eontendit hominem naturaliter DAteontra, omnin dicendum est, possibilς 'si se Dei imaginem,i statam gratiae illi esse natura-nitum putae naturae. Estqui haec lem, e. Hoc inquit agitSpiritus gratiae ut imaginem Ioeotum do accum D. bo . . pὸς ' R '' Dei in qua naturaliter facti sumus in nobis resta .it , de sibi timuenter. Consenti Moxv in st in , Et --livero arbitri cap. 18 ait., errare, ,3 min. antea, Nominale , liqu PQ xo P totoueri non est natura instituti hominis . sed is qui in illo ad Roman. s. Chari f μ in damnati. Ergo status innoeentiae fuit Adamo Curtium S. quidarmeli πρωνος niti,tali et ducunt gratiam actualem dc veram iustu m iis φ' inrui gulate domum nobis indebitum e g. 3 ux R P0' Respondeo neg. eonsequentiam. Sed ideo a te illam taliam, quae ad justitiam ii, xi δης 'in tradit nos in imagine Dei naturaliter eonditos. dinitur, ita sibi vindicare ut non possi tu ill ς natura seeundum se considerata , est qua ii Idque confirmatur ex S. Augustini um libiixum a Dei imago,& multd magis prout fuit in Adamo lib. .eontra Maximum cap.Is HomεMO A h eum sanctitate de sacto reata. Hoe igitur modo di, sectas, non est visoli , csirici I με Ν dieitur , quo errare . aut tortaeri, non fit πω non es natura seeundum naturam instituti hominis prout initiere Probatut x ex Decreto trium Pontificum pd eum singulatibus Dei donis de sacto condita sua. Michielis Baji propositionem 6. Integris prim ime, naturaliter , non Iumitur ibi prout opponitur ..isis Musui inΔιita humaaium race o ti stitui supernaturali, sediliqui est contra naturam, ae attiralia altis audino Et prop. s. - χε pq ris morales defectus qui eam comitantur. Et hae rationea lauisistimerearehominem qualι -- πημπηr solvunt ut dicta quaedam aliorum Patrum, dum is meae sensu Melata doctrinae Baianae oppos io,pQ uix tunt dignitatem illam Adamo fuisse naturalem mea homo ab initio createqualis nune nascitur absq; lan is tum volunt eam ruisse Adamo conermum, si iste,& dono integritatis, qui esset staxusinu aes my*, ut dicimus illum naturalem ess haeredem coronae, cui Et .eiotitio iis docet, dona quibua constitui τ' ' .ntingit nasti eum iure ad regni coronam, quamvis tu, noeentiae, neque esse proprietat sis Lux h Molviὰ fine isto utenasci potuerit.
manae persa spectatae, neque ea ex meritis illi debeti,
cum homines creatio nullum meritum praesuppon CONTROUERSIA QUINTA..dhibitide nihil obesse quo minus PQGhimst v pq Atiis δώ-misia
naturae donis illis orbata creata, obnoxia concupiscen- - σquasua arora P cum sila vi morti rac miseriis statum hominis naturalem
robhee, primos Augustinus M. 3 deprecat me Latiniςnti, quae, Mersum esserim v. g. ad amo. uita ta passim in Opete imperfecto calibi, rem Dra nec proxime . nec remote incit. Gratia agens ontra Pelagianos urget frustra baptizui insan Vero iussistuns hinc opposita talis est ut possit estas quia innocentiae niturali annexa est sanctitas proximos vel remothcertum actum v. g. Dei amorem Et irratia moe vero argumentum nullius ore ro inser e, proxime quidem, upraeteream alia gratia Doti horas si possibilia esset status purae naturae requiratur remotὸ vero sim sumerat per tiad xmo- Reumdeo primo, hoc argumento nimium proba remelimendum, possit amen uincere ad acturni des. tit inde enim sequetetur quod Augustinus plus attii vel alium, in quem ob tinebitur gratia ultextot ad Deibuerit naturae secundum se , quam ipse Pelagius: quia amorem requisita.
152쪽
pars II. Contr. V De Gratia sussiclen Irs
quae opistutur gratiae incaci,estque talis, ut possievo posse per Christum pie vi vere, ela prosecte, subdit ea Iunias cum ea exercere actum ad quem conceditur, tionem, Deinem emes Uificatas non deseris . nisi abde facto tamen eum non exercet, haec dicitur gratia iun deseratur. Et cap. i3. docet iustificatos inDei auis mete suffieiens; nam gratia essicax non tantum eit sus xilio firmissimam spem collocare debere, --m,inis
fietens, sed etiam temper cum actu connexa eluit, uisiis immoriaadefuerint cui capit opin bonum De gratia ergo merὰ suffcienti hic quaerimus , Au raperficiet. In quibus Concilium aperte supponitiam in statu naturae apta talis detur, quae effectum justis praeberi gratiam suffcientem, desectum bo-
suum non sortitur Negat primδCHVinustis. a. institi me operationis in stratantum volumiate residere. eap. 3 asserens omnem gratiam internam esse seriam: Subscribit disertes. Augustinus tum saepe alibi tumessidaeem,dari tamen vocationem externam aliquando Lao trium quaestionum. q. 68. Nee nquit quin inesseacem cui dum voluntas non obtemperat Pec luerum ν- edebent alierimbuere id Ham . miseatum admittit , tametsi ad obtemperandum gratia mam ψ vemrent vocant, emineorum tibera potesau.
interna destituatur. Idem exprimit lib. r. ad Simplicianum. 1 dei fuisSeeundo et Jansenius lib. 3. de gratiaChristi sus urget tractos in Ioannem ubi docet , Deum cap. t. Etsi data fuerit Adamo, dc Angelis, nullamia impertiri potestatem, ut possimus filii Dei fieri permen jam in stata naturae lapsae concedi gratiam lassi gratiam, hominem vero per liberum arbitrium gratiae cientem quin simul si essicax v. g. nunquam dari gra obluctari. tiam, ploxim sufficientem ad amandum Deum, Postremo, veritas hujus doctrinae invictὰ probatur, quin amor ille a voluntate eliciatur. Minc istam ex eo quod inter quinque propositiones Ianianii, haec gratiam vocat perniciosam , inutilem lapsorum repa ut haeretica damnatur Interioriratia in sata munia rationi, monstrum quoddam singulare gratiae,no rafvsa nunquam resistitur. maee enim propositio avumque genus Augustini Patribus , dc D. bomae sensu authoris asserit, gratiam empe habere omnem incognitum Pelagianis excogitarum. rasistri effectum quem hic de nune obtinere potest AE ad quoque secum sentire in hoc Alvarea, Zumel, dc alios quem: Deo conceditur, licet non causet effectum ad Thomista Cettum vero est illos in terminis doce quem actu non datur, aut quem in aliis circumstan redam de acto gratiam ver sufficientem , c omni liis obtinuisset. Itaque ex damnatione praedica prono conari, ut eam omponant cum physica praedeter positionis in sensu authoris, satis liquet definitum esse. minatione, quam aiunt ad omnes ac frequiri. interiori gratiae aliquando resisti, live eam non habe. re effectum quem hic Mnunc obtinere potest ad F. II. quem conceditur Paeque adeo dari gratiam mere fusi Mientem: non enim recte dictitur resisti gratiae , mu
' π per reprobata. Secundo , Gratia sussiciens a natura Christus exprobta Judaeis, quod non fuerine conver lauri si ad poenitentiam eum illa g 3tia, cumquR Tyxu u bit, essi est debita , ergo non est gratia. Tetti tua
qui illa gratia fuit sussieiens ad poenitenduta eum di x: T ae e
la eniin Tyrii Gidonii actum poenitentiae elicuissent si medie in quae nulli unquam prodess he
si iis concessa fuissex. Ergo illa talis est, ut potuerit , si isti P .i Ei distii h ui
in Iudaeis errectum haberes, quem tamen sortita non
fuit alias , contra eos iniqua fuisset Christi eaepto Respondeo dirimum, Duplicem dari possibiIita
bratio si cum ea gratia actum poenitentiae elieete non tem bene Ope .ndi, aliam fundatam in solis vitibus napotuissent tum, quam in Pel/gianis Augustinus constanter odi. Sed,inquies, S. Augustinus lib. 1. de bono persever pugnλb xbb-den xus &gyaxia. p.ri. balibi Aliacant . de Tyriis QSidoniis pronunciant Quoniam est possibili, a quae nium habeturin natura per grant crederent non erat eis datum,etiam unde erederent iam adjuta, haec ancludit gratiam suffieientem qua est negariam. RespondeoS. Augustinum tantum ne rutura fis pinem,ut ec speretur etiam pro eo tem-gare Tyniis datam esse gratiam quam Deus praevidit ore Quontgligiti axi e cooperari: hane disertZiore essi cem,sive qua erant actu credituri; non negat uexu Augustinu ς ςm lib. de nato grat.cap. 4b ut d tam esse aliquam sussieientem neque ale AdsecuΠdum, eg tur ultima remsequentia ste redituros non fuisse si habuissent gratiam Iudaei, homim justodςbexu gloria , hae tamen vera estgraia neessares, eum Christus credituros disertὰ assirmet. Ix x Muciens debetur natiit non
ξodem spectat illud Proverb. cap. r. vocaviore i prout est in is, sed myum naturae supernaturaliter eastu. Et ad Roma.Andιυιtarabamivivorura patieueia, levata , binc ς naturae secundum seu Pstam morem Atque alia non minus mani spectatae omnino indebita. titurarum oracula,quae toties inculcant pec Ad tertium , Neganda est etiam eonsequen-ς-ntibus dari gratiam,cum qua poterant recte opera tic Fatentur enim adversarii gratiam pute sufete x nisi illam propriae voluntatis arbitrio cassam, re in tem in Angelia non suisse monstrosam , etsi eorum fructuos reddidissent vitio non erit sortita effectum idem ergo de no-His consormia sunt Conciliorum decreta, ac novis stra admittendum est, quia quantum est ex parte, desine Tridentini SQ 6. v. t. ubi dum docet, justos virtute gratiae, potest sequi sectus: de facto alia R. P. μα . Torn. gratia
153쪽
ia Pars. H. Contrue. De Gratia sufficieitu.
sitatiιhate omnino similis actum bonum aliquando eis sincera ista omnium invitatio, si Dena posivive de operat ut Monstrosa igitur tantum esset illa medicina, crevisset quibusdam gratiam ad poenitendum sum
aut gratia vi cuius nullus absolute curari, aut juvMi cientem denegare. Hinc Concit Senonense in decie possit. Pluta de hujus gratiae natura , necessitates tofidmcap. IS. Dem,inquit,semper in pro meR,Ο nee
distinctione a gratia efficaci ex dicendis magis elu momemum praeteraton quo non ei ad ostium, γραύγα
ρ. Ei, Nec refert quod Deus quovis initanti possit ust .
peccatorem . sine spe licenirentis, ad barathrum de .
. iii rurbare. Quia quamdiu vult illum relin uere viat
rem,&praeceptis ubi icure, statuit etiam illi dare aci-
udetur Gratias ciens omni etiam ob us Possit reconculari alias ad hoe 'ae H tantum viveret ut line spe salutis possit sibi peccata,
DE his quaestionibus variae sunt Doctorum etiam Objicies primo.Vari Scripturae loca, in quibus diis
Catholicorum enteiitiae. Negat Arimincnii , cum quidam est a Deo excaecati. obdurati de nita communiorem . dari gratiam sufficientem in dari in reprobum sensum , nec posse credere, aut sa. fidelibus quibusChristus non innotuit, quales er/nt nari. Quomodo saepe etiam loquitur Augustinus, Philo ,higentiles, Plato, Aristoteles,&c. Quod Ob ideoque assierit Pharaoni adurato peccatum non duratos, Bellarminus, Suaru et Ripalda, Herice,&c imputari asserunt hanc gratiam eti-m concedi obdurati , Nex Relpondeo , haec intestigenda de excaecatione caecatis. Infantibus sine Baptilmo morientibus non obdulatione tantum permistiva impossibilitate tribui sufficientia remedia ad salutem doce Arimi inorali conversionis. meus enim permittit aliquam neniis , Scotus, VasqueZ,&quidam alii Assisma sua' o magnos peccatores obdurari, perires, non reet, Lesiius, Herice,&alii plures Protarum quae gando illis adjutorium sufficiens, sed subtrahendo spe stionum retolutione tale auxilium, cum quo piaevidet ad poenitentiam Dieo priuio, Datur omnibus auxilium aliquod sus movendos si illo instructi fuissent item permittendo fietens latiem ad non peccandam, dum acauit pec aliquas peccandi occasiones, ac tentationes iis obve. eaminosum formaliter exercent. Haec thesi, est cer nire, cum quibus dissicillima redditur eorum converista, contra Calvinum, ac Lutherum necnon adversus sosne majori gratia, qua se indignos reddHerutir. Et
Jansenium ιb. 3. de gratia Christi cap. 13. qui id negat de hac majori, Messicaci gratia , non vero de iussi. de infidelibus, obcaecatis, pluribus Judaeis, aliqui cienti, intelligendus est S. Augustinus aliique , duae
bu, iuili, aliquando asserunt induratos gratia destituti
Probatur, Quia si homo, dum formaliter peccat, Objicies secundo Italus obdurationis in peceatoearetet omni auxilio sufficienti ram Ordinis naturalis, opponitur statui confirmationis ingratia. Atqui s. quam supernaturalis ad non Peccandum, Deus praeci confirmati nequeunt peccare. Ergo consentatieuae petet illi tem impossibilem , nempe servare praecepta est,ut obdurari defectui gratiae nequeunt converti.
quae nequeunt sine auxilio susscienti impleri Atqui Respondeo , dissimulato antecedente, negando,
Iloe repugnat Tridentino Seis 6. c. ii Deus impossibi consequentiam: facilius enim Deus concedit faὐotem non ubet, seiubendo monet, csfacere quodpsis cia, compatibilem cum libera tendentia ad gloriam, quimpetere ιρώοd nonpost 5 adyuvat utriss Hinc da instigat poenam cum illa tendetitia non consistentem. innata est Baii Prop. 6 . Homo peccat etiam Gmnabili Satis itaque statui confirmationis opponitu status ire in eo quod necessariosacis. me hac doctrina, quam obditrationis,per moralem impotentiam conversionis, ipsum rationis dictamen aversari videtur, plura dixi qua obdurat a spe gloriae multum removent ut , elumus supra P.ut. I. Tract. I. contra propositionem pri non penitus excludantur. mam ex s. dam natis. Ob icies tertio, Peccatores multi in poenam pre Die,seeundo Nulli adulto, etiam obdurato, aut eati admissi a Deo subita morte puniuntur ramo ilia excaecato, statuit Deus denegare gratiam sufficientem quando in flagranti delicto,dua peccant, e vita 1bti adeonversionem,&salutem sed paratus est eam o piuntur. Atqui non apparet, ql Oli do tune paratusmnibus dare, si vel pti, vel alii ponerent eas circum iit Deus his largiri sufficientem gratiam, qua poliant stantias in quibus solet Deus grati impraebere, quales converti Ergo ea aliquibus negatur. sunt praedicatis Evangelii, exempla malorum,&e. Ita Respondeo negando minorem.Nam eum illiusm eum D.Thoma docet Alensis, S tus,Vega,aliiq,: Con di obitu repentino bene consistit, quod Deus ex paraii, Medinain, Rosiensem, quosdam alios, qui vo te sua suerit paratus suppeditare gratiam, si poenitendilunt Deum statuisse quibusdam ob enormia peceata, occasio occurrisset,v.g. aliquis peccatorem ante moris convertionis gratiam negare,sicut poterat illis in eo sta tem admonuisset, aut ipse de periculo mortis eogimitu sine perueniae vitam auferre. ser,priusquam ipso peccandi exercitio se eonstituit in Probatur nostra assertio. Quia Deus in Scriptu illo statu .cum quo usus gratiae non consistit. Nonii, passim, in exceptione invitat omnes peccato enim dicimus quemlibet omni momento,dum dormit,ies ad poenitentiam , ut Ezechielis 18. Nolo mortem aut nulla incidit salutatis cogitatio, gratiam proximi peccator v. sed mesu ut convertatur revivat. Et a Pet sufficientem in promptu hasere , ecs dum adest praeae. 3. Iolens aliquos perare, sedomno ad panitentiam sens occaso se determinandi ad bene aut male genis
--erii. Et de ipsis etiam in scelete obduratis id in dum. dieat Apostolus ad Rom. r. asserens, Divitia boni Extendi poce haec doctrina ad insante sine latuDei concedi in qui secundum duritum, μι aem Baptismo extinctos , quibus Deus quantum est 2 ianitor hos rι-tμιν ram--dis 3 . Onesicta palle sua, prospectum cupit de Baptismo tanquam
154쪽
pars II Contr. V. De Gratias cienti iu
restudio ad salutem sussicienti Asserit enim Apo Ex quibus porro tacit est perspicere hane opi.
stolus i. ad Timoth. i. Deum veste omnes homin Gioneiu aon tantum ab errore , sed etiam a doctrina ulVos fieti &metita Christi ex parte sua, Semipelagianorum longissime recedete. Et sane quoactu primo tam late se extendere ad omnes salvandos, supra in aeruone probabile iuxtauis, Deum luci quam peccatum Adam ad omnes perdendos, it leui quod in se est, non denegare primam gratiam quamvis non rat eveniat aliquos insanies interire ad credendum ipse Doctor Angelicus non probabile, .bsque Baptismo id per accidens contingit, ex o sed certissimum dicere videt ut De verιι avo . . vi quod eorum parentes ad ea loca e conualerint , ut de artis M. ad I hu verbis Dicemium, inquit
contra cursum communem tui Deus miPedis divinam providentiam pertinet , ut cuilibet provitioluit. Quod non officit ncerae voluntati qua dot de ne ilatiis ad salutem, duminodo ex p-tte Deus ex parre sua media infamibiis ad salutem ne , elus nouampediatur Si enim aliquis taliter nutritus saria praeparavit, 'itae hominibus ordinario modo in ductum naturalis rationis sequeretur in appetituto
Flieanda commisti sicuti sincere copi pauperi ιυb ni εἰ fugaitiali , certissime est tenendu Q. quod ei venire, qui eleemosynam famulo distribuend ni ita Deus vel per interiram inspirationem revelaret eadit, licet hie pro sua libertate aliquibus eam largiri quae sunt ad ci edenduin necetiaria, vel adque fidei praetetmittat praedicatorem ad ipsuin diligeret. Rursu in a. Sen-Die tetuo Probabile est , homini facient quod cenI d p. d. q. tauri c. . ad . Dicendum quod et- in te est vitibus naturae, Deum non denegare grati iam ad ii iei liabendaui aliquis se praeparare potest primam, qua possit credere, M lutem operari in Q per ut quod in naturali ratione est unde dicitur, dolet hoc non intelligas , operibus ex viribus solius quod si liquis in Barbaris natus nitionibus, quod in naturae factis per modum positiva diipositionis , aut se est sacrat . Deus sibi revelabit illud quod necessa meriti gratiam primam Infallibiliter annexam esset, rium est ad salutem, vel inspirando . vel Doctorem sed ex solo beneplacito Dei , decernentis omnibus mittendo hactenus S. Doctor De cetero , satis obicem non ponentibus suam gratiam praebere. Est constat, quod pia convelsio ad Deum qua talis ere- coinmunior sententia Theologorum apud Suar eZ dere acta incipit non sit jam cx viribus natura , sedi. pari. O. de Praedest. p. I8. quam etiam docuerutat ex Dei adiutorio supernaturalici ante conversionem nonnulli Thomistae, quamvis eam censeret AlVar . vero ad primam Dei notitiam , uti in supponitur de auxiliis Disp. 36. ai. alios habeat adversario bab .iisse adiutorium ordinis,Muralis . ut indicant l. Ratio praecipua est, quod id videatur congiuum laverba D. Thomae: Si aliquis abiet nutritus in syl-disinae benignitari, quae omnibus universim praepν vis ductum naturalis ratio rusi fieretur , certi ili nὸravit gratiam svifficientem, ut eam insalubiliter con est tenendmri ad quoque ex stila Dei pristia. ne, singulis non ponentibus obicem. Cum enim beneplacito tieri homine inndeli ex ductu ra- Deus saepe non deneget auxilia sua Gentilibus, qui petr rionis natu resis inspirationem sides Mnisu isti H petcontinuata peccata se praebent positive ind gnos ist sua peccati conformiter ab initio diximus.
beneficio , congruum est, ut eam gratiam us coni ..., rrat qui observando legem naturae removent illud gra CONTI NVERSIA SEXTA. tiae impedimentum , saltem se redisunt physice capaces, ut commune illud Dei benescium ad se ea . De GVibus Natur me adjutono Gr
tendatur: atque ita non desit ex parte Dei illustratio . e Liatna, auxilium supernaturale,quo saltem pollini ad salutarem Dei notitiam, cuinde adialutem pervenire. D. I. Diees, Huie doctrinae repugnat Concitam A - ' ost homo praestar a e Gratia injervanda sicanum damnans Semipelagianos, quod assere Onx in Mina ιὸHis ibis. ω2 - Vitium udelesse ex nobis, sive ex bonis Oneribus viribus naturae factis , quibus ad gratiam fidei percipiendam Nicobrcviter primo an natura i; a sine gratia dic disponinrur. . - cur liquando potentia physica servandi collecti- Respondeo , ranc doctrinam toto coelo a Semi ve Oxam legem naturae. Ita docent Ariaga vi plures pelagianis distare. Docebant illi primo, nos per me. Qui vii/m seposita gratia bomo peccabit sit violetrita naturalia abiblute promereri primam gratiam ad gemn tu M. Atqui potentia peccandi includit po-eredendum, haec vero sententia id omnino pernegat, tentiatus lxem physicam n peccandi nenio enim po.&gratiam, naturae legem servantibus conserendam, est pecca ς in eo quod phylicὰ nequit vitare non refundit in merita istorum operum , sed in me Dico secui do, FLimota inenlapsus habet neeessita ram Dei benignitatem. Secundω, asserebant Semi rem morai m sitiem, , parte violandi tigem naturae, pelagiani , solis habentibus merita naturalia lege ot si long tem pia eo desit gratia. Haec est communis do dinaria a Deo gratiam de quidem ei icacem conferri, carin TheUlogorum, adeo ut opposita censeatur erro. Mod haec opinio penitus abhorier. Unde perperam ui proxima, docebant illi propter huiusmodianerita etiam condi Ratio desumitur ex eo, quod Concilia, Patre, intionata infantes baptizati,&alios ob eorum desectum illud Apostoli ad Romanos . In se reae ego homo , otii Baptismi beneficio privari. Haec igitur doctima nul me MerHbu de corpore mortis μνι gratia Dei per Dolo isto um errore inscitur , nec aliud apparet quo se an Christum doceant observationem legis sine grais minus possit inter opiniones in Scholis probabiles tia esse moraliter impossibilem, propter infirmitatem merito reputari. i carrus,&vim cuncupiscentiae quibus denotantur ne eessitas
155쪽
ra Pars II Coni VL De Vistutibus naturae, sine adjutor Grat. Divinae
cessitat quaedam antecedens, ita in peculiari dissi negant sederi mauissicunt tentationi is errat e evitatὸ honeste operandi, seposito adjutorio grariae ad utorio. hominem posse resistere. quia sensibilia vehementer apprehendimus M Quae nostrae assertioni ab aliis opponuntur , -- eupistentia ad hanc apprehensionem naturaliter in tum probant requiri gratiam ad quamlibet tentari
surgens, voluntatem ad objecta inhonesta vehemen nis victoriam , ut haec sit meritoria praemii supernatet inclinat, ideoque redditur moraliter impotens turalis aut ut contra leves etiam tentationes victo- adlegem longo tempore observandam cum necesse sit ria continua obtineatur, quod lubentes admittim .inita longum temporis spatium frequenter occurrere Sicut enim absque speciali privilegio nequeunt m tentationes legis observationi contrarias. Sicut inma raliter vitari omnia venialia, propter instabilitatiemgna mulinudine hominum, etsi possibilo sit physic o naturae,is frequentes labendi occasione , se etiam mnes silete moraliter tamen necessarium est aliquem natura per se non siris est potens, ut collective omnitate qui loquatur Colligitur eadem doctrinae Con bus levium tentationum impulsibus obluctetur.
cilio Milexitano Canen. s. ridentino Seg. 6.
Dico tertio: Datur in homine lapso moralis pos
sibilitas servandi dictam legem exiguo tempore ins bom pos τι habere alιquos a Ius moraliter μque gratia. Est communis Doctorum nos abrique Grati vernataralit Quia pro exiguo tempore potest deesse illa moralis dissicultas, quam in superiori assertione expo o Ereum est apud Doctores Catholicos, fine adju-suimus;abl ente autem singulari difficultato, nos pos torici gratiae non elici actum bonum, prout conins honesti operati, adeoque legem ervare, admittunt fisci ad vitam aeternam. Procedit igitur haec quaestio passim Doctores eam S.Chrysostomo ini. ad Corinth de actu tantum moraliter honesto, sive laude digno cap. 11. 5. Ansesmo in Dial de libero arbitrio v. . intra ordinem naturae Talem actum negat Bajus, acta 6. alussue penitus explodit distinctionem comunem actionis ho-Die quarto: Homo in hoc statu nequie gravem est in naturalem dc supernaturalem, asserens adtentationem sine gratia superare. Est communior, quemlibet actum honestum gratiam supernaturalem contra aliquos Authores Catholicos esse necessariam. Et probatur ex Apostolor ad Corinth. io Fidelis Sed contraria sententia necessatio admittenda est Deucam non patietur vos tentarisupra id quodpotectis. Quod probatur primo Quia inter alios, damnarura Ex quo loco docet Chrysost dari aliquas tentationes Pontifices hune Baj articulum 13. Omnia opera i quae non possint a nobis viribus naturae superari, eum dolis unipereata, cs vi ture Philosophorum sunt vi- eas opponat Apostolus tentationi humanae, sive levi, tia. Quia nempe procedunt ab infidelibus gratia deis quae a nobis vinci potest. Et Prosper lib. contra Col stitutis. in ex Bajo unum breviter exquiri velim Silatorem ea sue mvehitur in Calsianum , quod dixe filius infidelis videat suum Patrem lapsum in foveam,rit a Iobo tentationem gravem viribus naturae supera quid illi agendum ut peccatum non incurrat Silo.
lim tuisse. lit illi manum porrigere, delinquet certe contra am
Hinc dieendum sortiori omnes tentationes col rem parenti debitum si illum Elavea extrahat, etiam lectivei sine gratia superari non posse. Et quamvis extrahendo peccabit, quia si Bajo credimus, omnia nonnulli contrarium contendant, id tamen temria infidelium opera sunt peceata. xium esse censet Suare hic M. t. v. 26. Probatur senndb Quia Concilia videntur supis Dices, Potest quis ex fine pravo inanis gloriae mor ponere nos per vires naturae posse honeste operari.
ten tolerates ergo idem potest ex fine honesto sine ridenti HIm erum Seg. G. can. h. negat nos poste reis gratia, non obstante rei dinicultate dere, paenitere c. sicut oportet ad justineationem
Respondeo negando coli sequentiam. Quia finis obtinendam , sine gratia. Qua limitatione, I,
pravus tollit, aut minuit difficultatem operandi, pro portet, satis insinuat nos posse quidem moraliter a pter vehementem sensibilis bonitatis apprehensionem neste operari, sed non utiliter ad salutem per vitestinis veto honestus,quia languide apprehenditur, re naturae. Cum eadem limitatione loquitur Concilium linquit totam tentationis difficultatem praedomi Arausicanum can. 6. σο damnans Semipelagianos, nari non quod asseierent hominem ex se posse honeste opse Die quinto: Potest modo ab homine sine gratia rari, sed quod adderent id posse, si gutotorret ad sa- vinci levis, aut mediocris tentatio. Ita docet Amicus, lutem. Quin e eam gratia necessitatem sie restrinis
aliique communiter contra Vasqueet, &Meraii im gi Augustinu lib. de gratia Christi eap. 1 . ubi non qui semper ad victoriam tentationis gratiam aliquam asserit illam esse absolute necessariam ad bene operanis requirunt. dum, sed tantum sic, ut sine ea nihil possimus, quod Ratio desumitu ex eo, quod aliqualis dissicut ad pietatem pertinet, verammi iustitiam. Eodemias oppositae tentationis non impediat,qui objςcti modo loquitur lib. de praeflcst. Sanc'. cap. 1. lib. honestis possit efficaciter apprehendi, atque ita con de bono persev cap. r6. cui, de grat. libero aris naturali modo placere, ut voluntas illi adhaereat. Et hit tap. 7. sicut experimur opus non esse auxilio gratiae, ut quis Neque his obstat primo , quod . Augustiκue resistat alteri gratiae sortiter ac suaviter ad bonum in aliquando asserat, voluntatem de suo nihil habere esinanti, ita etiam non est,cur aliqualis difficultas con nisi peccatum. vel enim peccatum accipit propria. piseentiae impellentis ad actionem inhonestam, ela sic verum est soli voluntati humanae adseribendum per vires naturae nequeat superari. Adde prostri esse peccatum . Illi non esse integi a libuendum pii esse Baii propositionem 29. Non serum fureti opus moraliteram aesti cum Ges Deo praeei- μὰ sistronesisti ci risum mis ci ita pue proveniar. essumit peccatum improprie pro acta
156쪽
pars II Cont VI De Viribus natura, sine adjutor Grat. Divinae. 27
ictu inutili, aberrante L fine supernaturali atque tores Catholici, qui videntur aliter loqui, non ne ita volantas de suo tantum habet peccatum, si opera gant cum Baio voluntati adeste lameletitiam elicieminutilia ad salutem di istum amorem sine catia supernaturali liis tu um Neque obstat secundo, quo s. Augustinus xv opmantur ad Dei gratiam pertinete cogit uioaeua con cit sepolita gratia, inductam esse impotentiam ser gruam&essicacem cum qua amor ille actu elicitur,non .indi legem: per hoc tantum indicat totam legem vero cogitationem inessitatem neq; illi reiiciunt com .i,1turae, propter singularem d ficultatem . non posse mune divinonem amoris in naturales, supernaturale.. sine gratia ita inteo re servari, quin ea aliquando vi Probatur autem nostra assertio primo . ex damnaletur non negM tamen eam posse, ex parte pet caus a propositione Baiana 3 -ον nataralia qui ex vir natutaliter honestos impleri. Μrnaora oritur, ex seia Ph sophis relatisnem ρυ-mipia obstat tertio, quod idem Augustinus alia μ ιμπιι humana, cum acuvia Crueu Chrish, d -- quindo doceat, in infidelibus veras virtutes non re ura --as Doctorιbus. Ergo nostra ausu. tio huic petiti. Agebat enim eontra Putigianos assaentes vi conitati indubitatis Pontificum detretis roboratur. tibus naturae haberi veras virtute i. iles ad vitam, Piobatur Secundo ex Concilio Arauseanoran. 1s..ternam idque probantes exemplo infidubum ne Tri leni in Seg. 6. can. ia ubi accent, hominem gibat igitur e contra Augustinas infidelibus tales vir in isti, statu non posse amare Deum, sicut oportet ad tutes inesse, quae poterant ad salutem cons*r Sic iustitiam : haec autem limitatio ut supra dixi . satis, res mi eri lud. . contra Julianum rap.: Abs in ostendit pei vires natura haberi posse alium Dei ais . aliquo sit vera virtus lisi fuerit iustus , absit autem mortem , qui ad iustitiam decialutem non ondurat.
iulius nisi ex fideri postea subdit 44d consequen Et hane esse doctrinam S. Augustini, quem sibi si
, dum veram beatitudinem quam nobis fides pro nis stra vindieat Baius patet ex tabro ii de Civitate Dei ut nihil prosunt homini virtutes, non sunt verae .r , p. t. leat, inquit, cum vitium oculorum dici- . tutes. mine edam elucet non aliam esse mentem tur exciria, id ostendit quod ad naretam oeulati S. Augustini dum dicit: Omne quianones exsidepec ,rum pertinet visus. . ita cum vitium catum es quia ut ipse loquitur lib. de piritu e lita tiorialis dicitur, quod non adhaereat Deo , hine a cap. 10. Infidelis vix unquam debito fine operatur, perie declaru ui eius naturae ut Deo adhaereat eo &lieet subinde agit honeste, id illi nihil prodest o venire. Et lib. de motibus Ecclesiasticis rap. a. a. taliter ad salutem, Adeoque omne opus hominis in tet nos assequi a ione, ite recte vivendum, Detraliliti lis vel est propri peccatua , velim PIOpti , con tequendo debere bextruvere, id autem fieri diligenα iis tando eius actionem proar est inutilis ad beatitu do Deum, quod est primum manditum ad beatit Minem obtinendam. Ex quibus patet nullo funda dinem obtinendam. ntit ergo S. A gustinus homis mento negari opus moraliter honestum absque auxi nil naturale esse D o adhaetere et auiorem . nempelio gratiae, modo non asseratur, tali operi vimines perfectam, ad Oque id esse in potest te natutae, quae semetitio ut it ud positive hominem disponere ad sa sepolita gi itia ordinatur ad beatitudinem, tutat eis. Iutem,&beatitudinem sirpernaturalem, quod F se Subicribit Augustino s. Fulgentius ad Monimum emquenti magis confirmatur. 8. Naturae, inquit, ii esset on possἰ ullitenus ratio.
Ex quibus patet, quam parum conliderat nuper nisi ei posset mess Dei dilecticu Et alii pauim attes, quidam Professo publicὸ Scholas illas damnaverit ex eo quod natura rationalis ex se sit imago es, in. hetes Pelagianae , quae hanc sententiam sustulent serunt ei competere ut in Deum tendat per dilecti Cum tamen in Balo diserteis sub anathemate pro nem. seripta sit taee prop. t Cum Pela'ιοβηtit qui His Probitur tertio ex titione. Tenemur lege natu aliouid naturatis hoc est, quod ex a rura solu ira 3 si Deum persem diligere , neque in natura oste,nis ora ducit, agnoscit. ditur impossibiliras illum ita diligendi potest enim Deus naturaliter nobis proponi ut infinite bonus, cl. III. amabilis .go neque ratione motivi subest moralis impossibilitas perfecti amoris neque ex eo, quod
enses Nisaraeumbu pessu GD - Deu, debeat omnibus praeferri , quia potest per e
Desuperemnia gitationem persectam summae bonitatis Deus apis pretiar ut omnibus piaeserendus simul ab C o. HR edit haee eontroversia de statu narura lapse, nis tentatio quae voluntatem avertat, desina fiusti enim aliqui sua disputant, in possibilis sit ras inclinet. talis amor in statu naturae integrae, , an sine gratia Dices, In hoc statu inest voluntati impossibilitas possint e gno se aliquae veritates ad honestam opera effectiva ut tota lex naturas ubiervetur absque M.tionem conducentes: nam ex sola decisione praesentis lutorio gratiae. Ergo ex illa oritur etiam impossibi. qtuestionis utrumqueadmitti hi s effectiva adhaerendi Deo per amorem pellectum, Dieo igitur, homini lapso possibile esse solis naturae nisi voluntati ad amandum gratia supernaturalia, piis
vitibus amare Deum super omnia , amore naturali tam tuletur. Loncurseentiae , quam amicitiae , qui dum durata se Respondeo egi conseqlientiam. Potest enim istiue excludat voluntatem Deum graviter offenden seri ut homo actu naturali, gnoscat sbi postea exd Esthaee receptiuit Theologorum sententia,quam parte Dei non destituta subsidia necessaria ad totam trinit D. Thomas. I. paret. quis.ε.art. .&saepius alibi legem effectivὸ observandam : ergo eo posito potest Pec non Scotus int. dist. I . q. a,Oceamus quoque, Du eis citu Deo sene omnia adhaerere. Messitis Landias, aliique doeent, Deum etiam ut est autho mo enim gratiae postea conserendae . non scit quorumpol ab homine post lapsum diligi persecto a minus voluntas jam ex parte sua persecto rurae posse ab homine post lapsum diligi perfecto a minus voluntas am ex parte lua pere et amor.
more binevolentiae fasque Mem maliqui Do in Deum etatus Siem necessimi sthus sit'.
157쪽
ra pars II ConLVII De Gratia efficact
naturalis ad celebrandum non impedit quo minus liberi arbitrii, admittit tamen adoperationem gratia
iam actu naturali velim incaester Sacerdotium , an essicacis sive victricis in statu naturae lapsae , non α tum postea conferendum. Quia tamen dictus amor quiri libertatem a simplici necessitate, sed lassicere Ii- est naturalis, nihil conterens ad iustitiam supernatu bertatem coactione quem errotem fusius refutaViralem , nec repugnans peccato habituali, neque sus mus supra pare. 2 pag. 64 interpolemica inis P. ficiens utoccurrente dissicultate perseveret ad totius aertia inter quinque damnatas. legis obsietvastiam, hinc est quod a Pambus, aut Con Quidam Moderni, ut inexplieanda gratiae essicacia ciliis actibus gratiae non annumeretur, eum tantum hunc scopulum in speciem declinare videantur , assc-gant de amore ad salutem conducentae , qui Olet esse runt gratiam estieacein sitam esse in delectatione iusti- supernaturalis. tiae qua sit victrix, sive major delectatione terren il-At, inquies, S. Augustinus sic insinuat amorem ea li opposita docentque illi delectationi, dum est maior, stum ela perfectum elici ex gratia, ut agens contrapela- voluntatem non posse non obseeundare , mrect α-gianos saepius inculcet, ubi non est Spiritus gratiae , ibi gere quamvis possit eidem delectationi iustitiae non dominari peccatum obtemperare, quando delectatio terrena major assur- Respondeo. aliud non inculcari ab Augustino, quam geret; ob hanc potestatem quantum vis remotam, statiam esse necessariam ad actus conducentes ad se putantemcaciam hujus gratia cum libertate conciliari. lutem,&- infidelibus desectu fidei raro dari opus ex volunt itaque ad libertatem indifferentiae sevsicere, i parte honestum hinc merito pronunciat et ubi quod voluntas possit non agere, quantum est ex Pat non est Sotritus gratiae ibi dominata peccatum, ibi e te eorum quae voluntatem positivὰ afficiunt , ac Pro nim cenisur peccatum dominatum obtinete, ubi ope in delibertati actus nihil obesse negationem illam rua ra honesta rarius exercentur. oris delectationis terrenae ad effeaciam istius gratiae requisitam quia scilicet negatio illa voluntatem positive non assicit At contrahoe novum effugium alii
CONTROVERSI SEPTIMA. passim Theolos hactenus ensent, ad tollendam ii
hertatem indifferentiae sufficere . quod posita gratia De Graiia e ui , ct is quo in consisto, vario eum ista negatione, non sit in potestate voluntati obrumsentent a discutiuntur agendo abstinere, sed ad bene agendum inevitabili ne
OUastionis de essicaesa gratiae indubitata solutio. Neque ista via declinatur etro J insensi, quem con scopus est ad quem inmma orbis Christiani inge stat eandem in explicanda gratiae Euaeia semitam te nia ingenti studio collimarunt, a quo plures eertis ab nuisse,nisi quod ille palam admiserit eum sua doctria
errarunt, quemque nondum ullus Theologorum ita non debere conciliari tibertatem indifferentiae, quam attigit, ut omnium taffragio compertae veritatis pal docuit non eme neeessariam ad metendum demenum .retulerit. quidem ingustiae hie undique .uc rendum in statu naturae Iapsae moderni vero illi velint facilis error, quia inter duos scopulos navigandum eam doctrinam stare cum libertate ad meritum c d est si ad tuendum imaritiae divinae nimium decli meritum sussicienti. In quo non re, eia voce Iactis nes, destituis libertatem humanam si ultra metam nio dissidere, facile coiuges ex ejusdem verbis, quae hiς libertati patrocinaris , vim gratiae inanem relinquis breviter addueo, ex M. Me gratia C. istic p. a De Hane dissicultatem pridem advertiti es Augustinus lecitatio victrix,quae Augustino est efficax adiutorium obro a de peccatorum meritis cap. 8. Quaerentem, reIativa est tune enim est victrix quando alteram a inquit, vehementer angustii, ne sic defendamus gra , perat; quod si contingat alteram ardentiorem esse, intiam , ut libem albitrium auferre videamiar,rursum ne solis inessicacibu deindetiis haerebit animus nec eslibet umite asseramus albitrium,ut supelba impietate ficae iter umquam volet quod volendum est. ingrati Dei gratiae judicemur Olim incumbendum e Facile autem ostendi potest hane modernorum i mrat S. Augustino contra Pelagianos immodica Elatione nullo modo eonciliare su im gratiam victricem cum libertatis, vim gratiae infringentesci sed neque minus bertate voluntatis humanae. Nam etsi possit existς laboranduin est hoc aevo, ne cum Calvini ac Lutheri illa mutis delectationis coelestis sie,ut non cause assiectis in efferenda gratia sic vela laxemus ut libertas caumbranum voluntatis, non potest tamen sine ullo 'humana fatali necessitate depressa naufragium patia eiu existere delectatio victiit cum in eorum senten is In hae opinionum sese collidentium procella, deleotatio prout est victrix, sive essida . non sit sol clxvum suo juce arripueriant Ponti fiera Romani, qui titas gratiae sive delectationis coelesti, sed illa simul cum uti inliaeq:iaestiolie Olim Scholae homilticae de So negarione majoris aut aequalis delectationis e Prem cietatis opinandi modum praescripserunt, ita hactem cum his autem, ut ipsi doeent, nequit se voluntas a pestate quibusdam ad devia deflectentibus certam terminare ad non agendum adeoque sub gratia haς credendi legem impos re essicaci constituta non potetit ab actione bona abstine Itaque de gratiae enicacia primus et tot est Calvini re, sed ad illam exercendam ineluctabili necessita e a Lutheri , ac plurium Sectariorum . qui docent, pietur.
mnem Dei gratiam internam esse essicacem , ae ho Ab hae doctrina Schola omistarum se sempπminis voluntatem sic ad assensum impellere , ut illi alienam profitetur , gratiamque in sua senten i non sit li rum gratia impellenti resistere , atque omni studio , alia via eum libertate conciliarς
ita ablolute admittunt voluntatem inevitabili neces conantur. Docent itaque Thomistae dari etiam gr- state ad agendum moveri, imo in ordine ad opera tiam effracem sussicienti intrinsece diversam . qu*tionem gratiae in natura lapsa liberum penitus interi tribuat ipsam operationem, quam proinde volunt se ille aibitrium se physice praedeterminativam voluntatis si ut nun Dogma IMisenii, quamvis nolit admittere nomen quamlolut luo effectu careas. Et ut maiori cum cer
158쪽
titudine quid in hae parte Thomistae sentiant resera actu efficaeiter intento ergo eum in illa sententiamus, iuvat hic adducere explicationem ipsorum ver xcludatur scientia media, non est, unde Deus solita bi, eonceptam in Capitulo Provinciali Interioris Ger tur securitatem in fallibilem de actu ponendo. Nequainima habito Lovantias . Aptius 1668. ubi aliis praemi dicas, vi decreti divini voluntatem nostram insalubia si, sie pertit explicatio ideo autem taliterini 1 g iter trahendam, sicut nostra potentia motiva viis ii, in Thomiliatum schola Physices praedeterminam luntarisad motum impellitur. Nam contra, vel dea dicitur, non quod imponat Voluntati necessuatem ali cretum illud divinum vi sua intutibilirer infert ocia duim 'lieut est in retia naturalibus quae sunt Omnin nrum consentum &sie tollitur nostra libellas di ve determinatae ad unum, vel aliqcam aliam physicam ausa contentum contingenter per medium iniustea uuilitatem voluntati imprima , quae pet modum ςn , Nuc ex nullo capite polit Deus reddi steat naturae eam impellat aut nec tetra sed ideo tam de consensu secuturo. . tum quod per gratiae suae auxillum Deum nulla prae Aliae sunt de hac quiaestione opiniones minus celed supposita latentia media aut dicionata boni usias no bre1,qualusustinet Mastarenus, alii, qui docent et, sti. Wolantatis , eam adactas bonosliberos derem. irati gratiae effineis inesse vim quamda determinandinet non solum interi suadendo,excitando, invitan moralem, ob singularem hujus attemperationem do iut aliter moraliter attranendo , sed etiam acti L cum voluntate, ideoque temper connectendam cum vete . M proprieta&per inocuam agentis, absque vio essectu. enii, tamen ex partepore ae , in pia potentia At contra hanc etiam opinionem militat vis sum ei et ipsam voluntatis acalonem , adeoque gratia in toris argumenti Vel enim gratia se
honae voluntaris, vere . ac proprie est calix, qua fit abet ex se antecedentem dc infallibilem eoui homo id suam a stionem infallibiliter se detomineri nem cum contentu volumatis ove evenit liberta non e necessitare, sed iuxta suum propcium modum tem sue habet connexionemfallibilem, atque ita nota omnimodae libertatis, sicq omni, cfficaci proveniat sepugnat eam gratiam reddi necticacem, re alia ei sola gratia, &ex ipse Dei omnipotetitia ne illam reddi erucacem tae istiusmodi attemperatione Permae,pectet autemen icet a libero arbitrio neque sti monpotest miracariemrint tranegratiaeessicaciaeca
Et quia motio moveritis praecedit motum mobili Ut has evaderet limeultates , aberam excogitaritatione, de causa, rectemtiam praemotio ac dea mi it viam P. Bonae . Ut lactus ex idines tm natio active, vere& proprie ni sensu sies harum, ut 'grat rex: mearem eonstituit in qualitaα et ieiens appellatur, in quo intelligitur applicati. Vir eita acci mmodata perabilitati volontaris , ut haec. ttitis ad actionem sicut moest causa incisionis cui certo tonsentia gratiae, Mori pluribus mstantibus, relli e hoe ipso quo applicat acumen cultelli ad cum aut alterutro uotum instanis indetrimmate , siedεndum movendo plum , sicque cola opes ii ira ut qualitas illa non sit deremitu ad unum sumtinet ad gratiam sicut ad causim effectivam , promo ter, prout est praedeterminatio pissica, sed ad unum veniem, de determinantem . consormite ad ri se eligendum, at quovis eorum,nstantium sui poden inum ess s Subseripserum huic, Posi' testite voliantatis eligete vel non eligere quoad subiarioritis dicto Capitulo viginti α unus. Itantiam actus, aut omissionis . ac proinde uligat libe-Quidquid sit de Thomisticae sententiae verita , e quia agit v. g. ultimo instanti, non mere,qui adrimidem isti per Apostolica decreta Velitum in ut est illa qualitas, sed quia libere omisit uete priori in. iam ei En or,m inutere. Non est agitur de ba ninii setiola beni meritus ille qui conatu φ in Sed nulla ex parte sitistaeis haec nova cogitati Lolitanda gratiae erucacia, concordiam induςςt. o Nam ex ea sequitur primo , Deam non posse obti- Thomictatam lementiam, Eceam quam ahqm Augo nete consensum hominis, di eum convertere eo inis umidinum, inendunt degratia victri . Non gno stanti quo voluerit, sed tantum aliquo rutanti inde iis is viri exitu Scholamans perspic ermurato. Secundo. Si primo instanti ex duobuasenorieritin i, vae parem missa ra*- volui utas non eo ensit, iam in ieeundo ad consen
sollem subire, sus nabloliue nece istabitur: nam libertas requirit,ut eta
Seo ita re utim omittarum sententiam passim instanti quo ponitur a possitnon pon nocives . induen iit negant eniim gratiam essetne lacὸ prae ficu liberetatuae ovilunam 2 iamininvam. volunt tamen eam e et exarinsece ista via libertas sta, quae admetitum requirimi r quin determinativam voluntatim, ratione decreti adlancti, tantum merebor quodpotius hoeritiam illo instinia his Deus absoluae de inaeaxiter , ac exclusa scientia Gnam consensum , quam alterutro debeoneeessario. mεδ inten/it obtinere Messicere consensum litem: quinio'. potius demerabor,s verbi gratia conia iuniiii. . an haec sit tacera Moti doctrina, multum smmmada um bonum essenderim quantum potui.
dubitat Suare de auxiliis cap. 3. Ab utraque se Rimri4---d
linit Postremis, Schola Societatis , predictis tontraria Contra Thomistas Beere possunt argumenta se cum aliis domi essi um gratiae praeter ipsa gi pia ea de physica praedeterminatione , detentia rimentitatem x se indifferentem, eisquasque lupo
Iri insuprie sistentia Motistatum sequi vide stiones di circumstantias se tenentes ex parte acta
int, deeletum illud divinum ad obtinendum actum primi, involvere consensum vollantaris conditiona
indisserens tantum fallibili modo connectitur eum aurem dicitur 'no Par
159쪽
Pars II Conae. VIII. DeJussificatione&Gratia tabituali
praerequititur ad agendum : sive quod influit inesse conversionis humanae recte statuitur haeeulania metum mediate vel immediate , vel simpliciter requiri solutio radeo credit&convertitur homo, quia vult, in ut hic&nuue effectas possit poni, etsi in eum phy cum conversio in altu voluntatis consistat ridebusice non influat. converti, quia congruenter per gratiam Explicatur ea sententia hoc modo Deus Vult con est 3 ded congruenter vocatus, quia voluit vertere, aut salvare Petrum peractum finalem p ni gratiam, quam novit congluentem, tunc horties tentii habet in potestate sua gratias innumeras ex iri. se indisserentes,quibus possit Petrus consentire , aut Ita docet hae sententia , quam brevitet non consentites, videt ergo Deus per scientiam me sufficiat, quoniam ab illa contra quosdam alios diam, cui harum gratiarum Petrus esset consensurus, tractanda hic abstinere necesse est Argu .uenta qua cui non consensurus si eam incertis circumstantiis h dam, quae pro gratia victrici superius relata hoc tiberet, verbi g. dum in extrema vitae hora Versabitur pore adducuntur, resoluta sunt supra in Coi trov. Bl, itaque gratia est efficax in actu primo respectu scientia media, iraeeipue Part. I. Trata. II calPetri, cui Deus praevidet illum consensurum si detur ubi contra propositio iJansenti ostendimus , itetit eidem gratia efficax in actu secundo si indictis riori gratiae in statu naturae lapsis voluntatem ---
De actu concedatur. Repugnat enim Deum praevidere effectum cum causa etiam in . differenti sub certa conditione connectendum. 4llum effectum, posita conditione, ab ea causa non pro-
De Iustificatione o Gruttihabituali. Ico primori Ad justificationem impii non R
νcit peccata non imputati, sed requiritu Sancti sic tio. renovatio serericitasti Oininis , per VOIun. donorum.
Hic autem procedendi modus salvat ex parte Dei dignitatem, re infallibilem efficientiam grati efficacis, prae semeienti, hane gratiae infallibilitatem conciliat cum libero voluntatis arbitrio : in quibus utrimque conciliandis in aliorum sententiis Versatur tariam susceptionem, at Leo dono tum. Ita defiptaeeipuus ealdo dissicultatis Ac primo quidem, ni Tridentinum Sessis cap. . contra Lutheril mi hae ratione ex parte providemiae divinae , talis grati Calvinum, eorumquc secus, qui negant per Iusti constituitur idoneum instrumentum, quo certissime scationem impii peceat tolli aut deleti, sed possit Deus ominere actum bonum& meritorium o tegi, homini ainplius non imputati. in coluntatis creatae r per hane potest infallibiliter praede concipi non potest , quo modo possint pestinate ad merita gloriam : per hanc puxest a Deo tegi, nisi penitus aboleantur, fieri enim non herem manu sua cor hominis quantumvis durum, est,ut qua nondum sunt deseta, divinus oculis o illud invictem indeclinabiter quocunque voluerit cernentibus tegi possint. inflectetes non minus quam si humanum arbitrium Dico secundo Datut forma hominem sanctifiadamantinis vinculis gratiae necessitan: is constrictum distincta ab omni actu iusti habitualiter inhaedetineret. In hae porro sententia ostenditur nullum iermanenter justum constituens, quae dicitur laeurti periculum violandae libertatas humanae, quia tia habitualis. Ita docent modo omnes Theolnati estica sic explicata , nihil involvit ex parte quonim multi censent esse de fide, quamvis hoc actus primi,quod ex se non sit indifferens adactum et Sotus, Canus Bannez, UatqueZ, disp. io . Pinserendum. Nam voluntas enritas gratiae. sagatur de justificatione adulti extra Saeram
decretum quo Deus concursum praeparat, et tinditia per actum charitatis vit contritionis perfectae, qitent&indeterminatum ad consensum Vel dissiensem actus purant peri forinaliter justineare. universaliter ex
Seientia autem media proprie non tenet Probata an nil ervo se ex parte actiis primi, quia neque inii ait in consen no Sem .cat . . Mean ti. Pari is dixerit homin sum immediate, aut mediat c. neque requiritur simpli sificari. ex lusa gratia . t eharisate qua note ut voluntas possit agere, e tantum ut a Deo rumper Spirιtum Sanctum dissun ur, atque gratia.& concursus provide Offeratur , cum notitia haeret. m. anathemasic ratu ut certum est esseca laeuauit,si cotiditio poneretur, QuamVis enim. Ohmair illam permanenter ibaerere, absque u M.
quod fiet inequit , a Deo abesset scientia medi, hoe suae voluntatis, dum per Baptismum justificantur ec so quo haec gratia poneretur in Voluntate, QDeus tum qi oque est in adultis formam illam non
puratus esset hic&nunc concurrere , eodem modo 're in aliquo eorum actu, dum justificantur per voluntas exiret in actum quod Sacramentum,v. g. poenitentiae cum sola Caetera quae opponuntur , eo fere tendunt,ut pro tione, quae communi omnium consensu non est
bent in hae sententia , sine gratia per se victrici , aut a justificans. Ergo dicendum est univertim determinante, Resolutionem ultimana Conversionis extra Sacramentum formam justificantem sitam humanae reserendam et Te iu determinationem liberi ingratia sanctificante quae animae, etiam dum narbitrii. dieendumque hominem converti, non quia actum elicit , permanenter inhaereat. Actus a adest gratia divina sed quia voluntas humana libere Charitatis contrationis persectae tantum sunt peonsentit. Verum haec sententia non docet ita sim via dispositio ad gratiam sanctificantem , quae plicitet loquendum , sed hoc modo et Ideo homo tormaliter iustificati convertitur . ciuia a Deo accepi , ut convertatur Atque hanc esse mentem Coneilii, non Resolvitur itaque consensus voluntatis humanae in confirmant verba Cardinali PallaVieini in Deum per prati atra cooperantem , tanquam in pri Tridentini Para. Lib. . cap. 14. Deniqui in qmam&ptincipalem causam boni operis, a qua vo considero, quod mens Concilii fuit stabilire habiluinis humana semper in agendo dependetri hinc intusum justitiae, non meram justitiam
160쪽
pars II Contr. IX. De Merito bonorum operum ni
e inando an illa fit vel actus, vel habitus... Impetratione . quod haec moveat ad aliquid intinen. ilia mihi redditur notum propterea quod tunc, dum per modum petitionis uca vii actιone, quod requitente quodam ut magis expresse declaretur fie haec ii quaedam reddittio a qui valens iniuriae Divi-Hiustitiam per hiabitum infusium responderunt de ditur meritum incondignum , quod habet aeqhiulita- putati, satis hoc declarari voce snbarentia , quae im tem cum praemio, d ex justitia debetur , ae edente portat stabilitatem convenit rabilibus non acti saltem alteritis promassionei Dinmeritum conaruum. bus. cui deest dicta aequalitas cum praemio, neque debetur Die tertiola Et si gratia habitualis diversa fit ab illi ex iustitia, sed ex praemia illis liberalitate. Ut con ζ. actu, non distinguitur tamen ab habitu charitatis. Est ditiones ad meritum requisitae ex parte operantis, ope communior sententia Theologorum , contra pleros ras, ac praemiantis magis elucide itur. que Thomittas. Irico primδ, Admericum de condigno exputeopeia Piobatur , Quia nullum inter haec reperitur sulsi rantis requisitur, primδ,status viae testantur ei limScri- ciens distinctionis indicium jam quaecunque con plurae&Patres neminem posse mereri posthii ius vitae
veniunt gratiae habituali, ea paene Oninia Scripturae at decursum ita loquitur S. Hieron im. ad Cc .cap. 6 tribuunt charitati ut Ioan . . l. sal manet in Tempus sementis et praesens vita , cum t inherit, chalitate, manet Deus in eo. Et Joan. 3. V. I. Vide perandi tempus aufertur Secundo, necessatius est
te qualem chisitatem dedit nobis Deus, ut filii Dei status gratiae et uti colligitur exJoan camis. Sicut nominemur&simus. meum autem in nobis perma patras non potest ferre ructum si manserit in vite. nere δε constitui nos filios Dei, est formaliter esse ira nec Os nii in me manseritis, scilicet perfidem de eius proprius gratiae habitualis. Minc Tridentinum charitatem. Et hinc est quod in Scripturis passim, S g. 6. cap. . gratiam hanc cum Apostolo vocas cha ut ad Colos. . vita aeterna dicitur retributio haeredita. litatem, dum asserit , per Spiritum sanctum charica tic quia eius metitum praesupponit jus mdignit iem Dei &rfundi in cordibus eorum qui iustificantur tem filii per statum gratiae , sine quo deest operi debi- Consentire videtur S. Augustinus Tract. s. in Epist. . t usua H ad haereditatem obtinendum. Unde damna uJoannisi dum ait charitatem esse quae separat intersi caestBaii haec prop. ir Pelagii sen-ntia est, opus bo-lios Dei, inter filios perditionis. num citra gratiam adoptionis fictum , non est regni Neque his obstat quod aliquando Concilia , dum coelestis meritorium. faciunt dementionem faciunt de donis, gratiam & charitat in Dico secundi, Ex parte operis, requiritur ut sit actus distincte commemorant : quia per plus es Voces res liber non tantum a coactioiles, ted etiam necessitate. eadem diverso modo indicatu i dicitur enim glatia Damnata est enim propositio I tu lenii huic opposita. prout importat amoremDei erga hominem, qui hunc quae superins restitata est pag. 63. Secundo , ut sit suo per donum justitiae reddit sibi amabilem nomina; ur pernaturalis, etiam in substantia , quod docetSua rex etiam charitas prout efiicit morem quo Deus ab O aliique communius contra Vasqueet Sotum, Valen erui ne digne diligitur. tiam. tua meritum debet esse e isdem ordinis cum Die quartis, Gratia habitualis hominem per se ita praemio, cum illud tanquam semen praelatum insevir sancte sicat, ut stare nequeat cum peccato mortali, et tute conritaeat. Atqui merces vitae aeternae consistens iam de potentia Dei abloluta. Ita docet Vasque in clara Dei v. sione debet esse in subitantia supernatu-Disp. to . Turrianus,Granatus,scotu .Esparsa,aliiqxie alis ergo idem dicendum est de metito operis con- commoniter montra Sco um, Gabrielem,occanum, digni ex quo merces illa procedit. filiosque Nominales, qui censent gratiam repugnare umes; An ut actus sit meritotius debeat esse achaia oeeeat Onone natura rei, sed ex sola Dei institutio ritate elicitus ut imperatus, sic ut non sufficiat molinea de contra Suale qui statuit repugnaentiam an vum alterius virtutis inferioris pium naturalem, qualis est inter calorem e frigus,non Respondeo negat iudi contra Theologos quosdam uero absolutam recei 'iores. Quia Scriptura saepius aliis aca ibus quam Probatur autem affertio ex verbis Tridentini c. charitas aut ab ea est citis vitam aeternam promittit, ut ap. m. Iustificationis unica causa sermalis est justi operibus misericordiaeMat h. s. LPati misericordes quoia ii, Dei , non qua ipse jullus est, sed quanω justos se niam: misericordiam consequemur. Et de obedientia ei a Si est ea tunica , hoc ipso est causa adaequata in observatione inandatorum dicitur Matth.1ρ. Si vis iustifieationis ergo impossibile est animam cui gratia ad vitam ιπ'ressiserva mandata 'Orum autem man-
, non esse justam , quia causae formali necessa d torum multa pertinent ad iustitiam , alias virtu-oci elaotidet essec us sermalis justa autem non esset, te a charitate distinctas. ad denique evincit ratio . , i Deo rata, si illi cum gratia simul inesset peccatum quia omnis actus virtutis infusae , verbi causa, de ..isset quod gratia de peccatum non opponan spel, aut timoris Domini, abstrahendo a charitate . est&ejus privatio, aut ut duo aiatus formali per se supernaturalis claude ac praemio dignus,4 in lim
tatii, quia repugnant saltem ut duo actus ' o meritum filii sive haeredis regni coelestis etro ni oositi eonsecutive si enim simul existerent, recte se hil illi actui deest quo minus si praemio vitae teternae
Oileietor in Deo dari actus incompossibiles, amorem proportionatus.
dii laes&'odium espectu ejusdem personae, cui simul Neque his repugnant verba Apostoli r. ad oe.16. O.
neta oratia peccatum mutam oriam De facitea non enim contine .it praeee-
CONTROVERSIA NONA, xv dxum ςQnsilium , quo hortatur ad id . .
quod est prosectius: vel certe indicat, quodlibet opus .
De Guerit bonorum operum. - ex motivo virtutis prosectum . ad Dei gloriam eo ME itum vi concieto dicit ut opus bonum , in ferre. meque refragatur S. Aue istinus in nehirtia obsequium alterias factum , ex se idoneuma dio cap. IT. Regnat carnali cupiaιtas,ubi non HZeliari
diutii obtinendum per modum praemii Differt ab mu accipit enim bic Walibi frequenter baritatem