장음표시 사용
21쪽
. I. De Matrimonio daeorum eum Centilibus. ibid. II. De cisatrimonio christianorum eum Infidelibus
De Matrimoniis Catholicorum cum Haereticis. I. ResoIvitur de Validitate. 321. II. Resolυπur, an sint Licita. 3224
DUBIUM NONUM. De Impedimentis, Vis, ordinis, & Ligaminis .
. I. De Vi . 323. II. De Iinpedimento Ordinis. 324. s. III. De Impedιmento LigaminiS. 323.
DUBIUM DECIMUM De Impedimento publicae Honetlatis, & Assinitatis.
De Impedimentis Impotentiae , Raptus , &Clandeliinitatis .f. I. De Impedimento Impotentiae. . II. De Impedιmento Raptus. 7 L. III. De Impedi-nto ciundestini alia. 333.
22쪽
Vidit D. Augustinus inria Alfieri , Clericus Reges iis Sancti Pauli , & in Ecclesia Metropolitana B
noniae Poenitentiarius, pro Eminentissimo , & Reverendi ismo Domino, Domino Prospero Laurentio
Cardinati Lambertini, Archiepiscopo Bononiae, ac Sancti Romani Imperii Principe.
Fr. Useph Ludovicus de Anduyar Inquisitor Gen
24쪽
TRACTAT Us Iacobi s. v. 14. orent super eum um- gent leo . De hac ergo in prae.
DE SACRAMENTO senti Tractatu sermo erit. EXTREMAE UNCTIONIs. Q U AE S T I O r. ος 3 ςr mentum Extre- De Ventia Extrema maianis.
tinuit, quia inter om- π expendamus, quaevines unctiones extrema remus primor An sit verum . est . Multas enim un- novae legis saeramentum S ctiones Eeelesia frequen- eundo et Quaenam sit ejus materia , tat, nimirum t unctionem catechumeis de sorma. norum in pectore, & inter scapulast is unctionem baptizatorum, quae fit in DUBIUM I. summo vertice et unctionem, quae per Episcopos fit in honte, alio nomine an Extrema Unctio sit saeramentum Confirmatio dicta r unctionem thriiamatis, qua Sacerdotum manus, Epis- φ. I. coporum vero, dum ordinantur,manus , Se eaput injunguntur: unctiois auid σα bae Re Sesaνii veteras,nem , qua Reges inaugurantur et unis cis moderni Senserint .ctionem denique , qua speciali ritu vasa ad saerineium necestaria eonse- I. E WaIdensibus , qui, auctora erantur. Harum postrema , de extre- Petro valdo, seculo duode.
ma est, de qua loquimur; quia non cimo eruperunt, controveris nisi prope exitum ex hac vita conis titur apud erudilos r an revera ne serturr ideoque diei etiam solet Unis garint, extremam unctionem essest. aio infirmorum , cis saeramentiam exeis cramentum . Assirmat Bellarminus re. tintium. Unde Tridentinum , Sus t . serens AEneam Sylvium , lib. d. oriacap. s. de Sarr. Extr. Una. ait et Dein gine Bobemorum , cap. t qui tamen σIaratur etiam, esse hane aenctionem inis ibi de micetessistis, & Hussit is , non firmis adhibendam , illis Deris praseris de valdensibus loquitur. Id etiam sim , qui tam perietilosὸ deeumbunt, colligit ex Reynero, contra valdenis
tit in mitia vita eonstitiati videamur a ses, cap. s. ubi ait: Sacramentum Mnde saeramentum exeuntium nunis tinctionis etiam reprobant,
rvatur. Ex materia etiam, qua con- Alii, inter quos Ivenin, censent, sat , vocatur a Graecis oleum San- valdenses improbasse quidem rictum: sic enim in eorum Euchologiis tum, quo extrema unctio a Roman legimu . Α' materia vero, & forma Ecclesia peragitur , & aliquos ejus. simul sumtis a Graecis appellatur e- dem abusus ἔ quod nimirum e tantum tiam oratio eum oleo , juxta Epist. divitibus, & nonnisi pretio daretur tTom. XV. Λ non
25쪽
, Quaestis I. De Mentia Extremae IIAnis.
non tamen absolute sacramentis eam expu isse. Unde in fidei pr sessione , quam . Ladis Iao Regi obtulerunt: Saeram ista t inquiuni in septenario inelusa numero Ecelasia Christititilia esse pandimus . Et intuper dupli cein agnoscunt in extrema unct O. ne effectum et Primum .eausam DO IIo.νis ingresus ad languentes: Hae re fa-cramentum nen est . alteνiam est, res issa riuata tali unctione , qua tributis tur is Deo in Christo . Pro qua re rvirecta se , ut languenti fideIi id condonetur, praeipuὸ orandum est B. Deobi praeepto et Infirmatur quis in vobis ore. Cae:erum reprobabant Extremae unctionis abusus, quales videbant tauteifingebant in Presbyteris illius lem poris, nimirum quia solis divitibus,& quidem soluto pretio dabatur , &Propterea plures Sacerdotes , & plura lumina in eo perficiendo adhibebant . quibus impensis eum pauperes impares essent , absque extrema un. elione relinquebantur. Ita ex Reyneis ro. Addunt alii , valdenses improbasse tantum consecrationem olei in extrema unictione: ex quo non sequitur , eam e Ise sacramentum negatis.
Sicut Calvinistae proscribunt aquς baptismalis consecrationem , Se ta in ei Baptismatis sacramentum non re iis
clessistis, de Hussitis . Hos enim extremam unctionem, e sacramen lorum numero expunxisse sentiunt Bella tminus , de alii et quibus savere videturAE neas Sylvius . lib. de Orig. Bohem. cap. 33. Ubi inter errores miclem ,εe Hussitarum reseri , quod asserant:
Extremam unctionem inter EeeIesia fa-cra minimὸ eontineri. Et in Epist. ad
Cardinalem de Ca νυcal, de Hussitis dieit: De Pasiι entia parum sentiunt, da Con'matione, ε Extrema unctionenibia. Alii veth putant, 'Caldenses, de Hussitas parum quidem curasse , imo δι despexisse Extremam uncti nem secundam ritum , quo in Eccles. Rotii ira pei ficu ui ἱ dc ia hoc se su AEneam Sylvium fuisse locutum t
tis reiecisse . Moventur primo. Quia error i te a Concilio Constantiensi in ister articulos, quos , Ss. S. in Wi- cluso proscripsit, non recensetur, nec
a Wici lso ipso in suo Trialogo , ubi
suos errores recenset, huiu, meminit. In eodem eriam Coneilio Ioannis Hus errores damnali fuerunt, Ser. II. nulla huius mentio . Et merito et Dalmaetim joannes Ηus , ut habetur ibi,
Seg. x s. V iclem doctrinam in omnibus probaret; si semel iste Extremam unctionem non reiecit, nec ille rei cisse dicendus est . Sed huie contr versiae parcere existimo. Probabilius amen, & communius tene ur, MeaI- deiises, de Hussitas duo tantum saeramenta admisi me . de proinde Extremam unctionem reiecisse de quo no iter
tremae tinctionis sacramentum prorsus non relecisse credit. IlI. Extra tamen controversiam ais
ud omnes est, Extremam unctionem Lur heranis , Calvinistis , alii 'u nostrae aetatis Sectariis P numero sacramentoruin expungi. Id enim aperiste dicit Littherus, tib. de Capt. BabPIoniea , eat a vocans Deliramentum. Calis
vinus , lib. 4. Insiit. cap. 29. . 18. Fictilium t inquit saeramentum es Extrema unctio , histrioniea hypocris , qua citra rationem , ω δ fructu lais solos referre υoliant. Vult enim ritum hune ad Apollo los tantum spe stare . Cham ieriis tamen Calvinista, licet ad mittat etiam ad nos ra tempora eκ tendi , negat tamen esse sacramentum. A' quo tamen dissentit Dallatus ei uiadem sursuris homo, asserens, eam nullo in usu sitisse apud Veteres. IU. Catholi ea tamen Ecclesia tenet, ac semper tenuit, Extremam uncti nem esse unum ex sacramentix novae
legis a Christo Domino institutum , Ae, Iacobo Apollolo promulgatum. Ita
26쪽
Tridentiniam , Sus r4. eap. r. de Extr. a. Et Can. r. ar hema dicens ei, qui contrarium ausus fuerit asserere: Si quis dixerit , Extremam unctionem non esse verὸ , , propriὸ sacramentum, a Chrisso Domino nostra institutum, crὰ B ato Deobo Apostolo promulgatum , sed ritiam tanιkm aereptum a Patribus , aut figmentum humanum s analbema D.
Definiri autem potest Extremactio, ex Conc. Florentino, in Decreto Mnionis, quod sit a Saeramentum nova Legit, quo fanamur Disit liter , im3
etiam corporaliter , prout anima expo
dit . Vel alio modo : Sacramentum a Ch MO Domino insitatum , ut per uninctionem , or orationem Saeerdotis inse
mus in extremo vita muniatur contra
Diaboli insidias , salutem anima , im 3, si ad bane expedierit, etiam coris oris , consequatur. Sed ad solutionem Dubii vepiamus. . II. V ritas Catbolisa eκ seripturis. V. Ieo . Potest ex Seriptura deisl I monstrari, Extremam uncti
nem esse ver E, ae propriε sacramen. tum novae legis. Probo . Tria, etiam juxta Heter Oxos , requiruntur ad sacramentum novae legis ἔ lignum .
sensibile, promisso gratiae , & institutio divina et atqui h:ec tria Extremae unctioni eo avenire, 'x Scrip tirapor sunt demonstrari ; elao idc. Min. prob. ex eap. s. Epist. Cano alea Deois Ll, ubi, v. x . haec leguntur: IQ matur quis in vobis y Iu.queat Presbyteros Ecelesia , 6' orent super eum , ura.
gentes eum oleo in nomine Domini. I t
oralio si ei salvabit inurmum , cr ali viabit eum Do minur , ω si in precatis sit remittentur ei. His verbis habetur
prim 1 r Signum sensibile. Unctio iii mirum olei . & oratio fidei. Secun- db r promissio gratiae tali unctioni,& orationi annexar Si in peccatis sit, remittet Iur ei. Tertio ἔ institutio divina ex eo, pro nunc , petitur, quod homo non potest elementum reddere essicax ad producendam gratiam ἔ er. go eum Iacobus constanter assirmet, oleum, cujus meminit , habere coniunctam promissionem gratiae; supponit, ad id elevatum fuisse , diui na institutione, sicut aqua in Baptis. mo . Sed de hoc insta . VI. Respondet Lutherus, primde Epistolam Iacobi non esse Canonieam;& proinde levis roboris esse , quod
ex ea promitur argumentum. Seeundde
Et si Esset Iacobi apostoli, diserem sinquit Lutherus) non licere Apostolo sua
auctoritate faeramentum instituere e Ηοe enim ad CMistum forum pertinebat.
vi I. Sed, quoad primum, salsum diiscit. Eam enim Epistolam ut genuinam Iacobi , & Canonicam agnoverunt Concilia, Laodicae num , Carthagine ninse III. Seculo IV. Vetustissimi etiam Patres. Origenes , Homil. . in Iosue: Athanasius , in 'no . Epiphanius,
Hares. 76. Hieronymus, Epist. ad Pau- Iinum. Augustinus , lib. 1. de Docte. Chrs. cap. g. Antiqui Romani Ponr. Nam Innocentius I. uis. 3. & Gelasius I. eam tanquam Canonicam adrimisere . Si ergo horum auctoritati non fidimus; unde aliorum Scripturae librorum sumemus authenticita. tem An 1 Luthero ρ Non latet, aliquos olim dubitasse: at nuniqii id li: ἀste paucis , de ignotis tot claristit norunt Ecclutiae luminum auctoritas non praevalebit Calvinus ipse hac in iecontradicere ausus non est . Unde soliis Lutherus remanet, qui eam reji
Qito ad secundum, stipponit salsit in Lutherus. Nam concedimus & nos , non licere Apollo lo propria lictorita. te factamentum instituere ; nee dieimus. Iacobiim fuisse extremae tinctinianis imi ilutorum , sed merum sacramenti Christo jam instituti promul
VIII. Respondet Calvinus: Unctio. nem , de qua Iacobus, fuisse gratiam . curation uin , quae Apostolis tunc da. A x balur,
27쪽
4 Quaestio I. De Essentia Extrema: Unctionis.
batur ἔ eui gratiae promissio non erat
coniuncta, & ideo nec sacramentum erat. Unde, ι 4 rg. similem facit eoncessioni, qua, Maret 6. v. a 3. Christus dedit Apostolis virtutem faciendi signa, leprosos mundan.
di , mortuos suscitandi ; ubi legitur
etiam in curatione, aegrorum oleuri
adhibuisse i & eohe enter ad hoc Iacobus iubet accersiri Presbyteros ad
ungendum infirmum. Haec ad nos non
spebant, in quibus talia dona cessa
runt. Unde concludit et Evanuit gratia illa curationum , quemadmosum crreliqua miraeula , qua ad tempus edi voluit Dom/uus . . . . Ut igitur max/mὸ demus, unctionem sacramentum fuisse illarum virtuιum , qua tunc per manus υο Italorum adminiarabantur a nibiInunt ad nos. pertinet . quibus virtutum adminiflratio eommissa non es .
IX. Respondeo, praefata Iacobi verba perperam a Cal no ad sanationis
donum detorqueri. Tum quia et nec omnes , nee soli Presbyteri hoc donunia habebant: Tum quia: donum curationum non se extendebat ad remissio. nem peccatorum . Tum quia: unctio
haec ad solos fideles se extendebat ;donum autem curationum , & miraculorum etiam ad infidelium conversionem ordinabatur . Cur ergo Iacobus jubet advocari solos Presbytero, Cur super solos ςgrotos Cur; ut utantur oleo praescribit Donum curatio. num non solis Praesbyteris , sed aliis concedebatur. Dono eurationis sana. bantur, non ςgroti solum , sed elaudi. caeci; nec solo oleo. , sed cuiuslibet materiae applicatione sanitas conis cedebatur: unde Paulus sudariis , se. mie intiis, Petrus umbra sanitatem i, firmis contulisse leguntur Praeterea: Iacobi sententiam non ad eos solos Christianos qui vivebant temporibus Α-postolorum, pertinere demonstrant ea, quae laudatam sententiam praecedunt,
subsequuntur. Ad omnes enim Omnium temporum fideles pertinent, ni-mjrum . haec. quae praecedunt : Patienis estote. Congrmate corda viara . Nolite surare . Tristatur qtiis in vobis roret. 2E ue.animo est' Psallat. Et haee, quae subsequuntur: Confiteminr alteruiserum peccata vestra , fis arate pro inviacem,ut salvemini, certe ad fideles etiam
nostri temporis dirigi possunt . Cur ergo ista, quae in erponit : Infirmatur
quis in vobis y Indurat pras teres Ee
cIesia time. ad solos fideles illius primi temporis restringenda sunt X. Sed pergit Calvinus, ar. Dato, huic aetati convenire, quod dicit
Iacobus; cur non omnes infirmos statim ungunt, sed unctionem ad extremum vitae spiritum differunt Cur si Iacobus vult induci Presbyteros. id est, quoscumque seniores; ipsi solos Saertis
se utor, id est, Sacerdotes ad hoc munus admittunt. de ex his unum sollinia
Cur si Iacobus simplicem , & vulgarem unctionem olei praescribit ; isti leum ab Episcopo consecratum exigunt
St. Ad haee dicetur infra . Modbad primum dico et hoc sacramentum principaliter dari non ad salutem corporis, sed animae; ut nimirum ab hae ad aliam vitam transeat reliquiis peccatorum soluta: & ideo dum in . extremis agit ei consertur , ideoque
Ad secundum dico : Iacobum velle inis duci plures Presbyteros, qui orent , non qui sacramentum ministrent; hic enim, ut in atris sacramentis , debete me unus. ω quidem Sacerdos, ut diis cetur . vel dico: ibi de lignari qualita istem ministri , non numerum . Sicut cum dicitur, peccata confitenda esse s sacerdotibus ; cum tam ea consessio uni soli fiat. - Ad tertium dico: Iacobum pro ma eria huius sacramenti statuere oleum et quod vero debeat esse consecratum , pertinet ad ritum cuisundamentum dat ipse Iacobus, dum
ait et Ungenter cum oleo in ramine Pois
mini, id est, Oleo consecrato . Sed de ahoe infra . . in.
28쪽
XII. I Ico. Extremam unctionem 1 I saetamentam esse.Traditi Oone probatur. Primus traclitionis testis est oti genes, HomιI. a. in Levit Ubi recensens remedia, quibus in lege Evangelica Fideles remimonem peccatorum consequi possunt . ultimo loca ponit Poenitentiam cum Extrema un
ma, Iieet dura, O Iaboriosa per poeni-
entiam remi a peceatorum i eum lavat. peeeator in taeomia aratum suum. . Et eum non erubescit Saeerdota Domini indieare peeeatum suum , O quarere medietnam , fecundkm eum , qut ait :Dixi pronuntrabo. addemum me injustriam meam Domina , cis tu remisisti im. pietatem eονdix mei r in quo impletur, illud , quod Apostolus dieariSι quia. autem infirmatur , vocet Pres hieros Ecclesia , ω imponant ei manus tingentes eum oleo im nomine Domini. Hic Ora genes coniungit Poenitentiam cum Extrema tinctione , quae proptereλ vocatur 1 Patribus Consummatio , atquc perfectio pςnirentia ebristiana . & utriqiae promissam asserit remissionein peecatorum . Unam tamen distinguit ab altera; cum Extreniae unctioni mater am assianat olei unctionem , quae Pς- nitentiae non convenit. Perduraverat ergo ad tempora Origenis inunctio Olei, de qua Iacobus . Ea unctio erat ritus diversus, erat sacramentum; quia signum sensibile ex divina inlii tutione
4. Seculo floruit. Is enim , ι. 3. de Saeerdotio, ait et Neque enim soliam eum. nos regeneνane t de Sacerdotibus loquitur fed postia etiam eondonandorum nobir pereatorum saeultatem obtinent et Infirmaιu , inquit, inter vos aliquis paciscerDν Presbteros . Qitibus licht unctionis expresse non meminerit . ex Iacobi se aientia, quam producit , tacite
insinuatur. Cdm ergo hane unctionem comparet Bapii sino; indicat, eam esse sacra inentum . sicut Baptismus: & verba Sacerdotis orantis super infirmum eiusdem virtutis esse , scut verba baptizantix super Catechumenum .
circa ann. 4oxia sedit . Rogatus enim
a Decentici Episcopo Eugubino, primor Num sententia S. Iacobi de infirmis 'leo inungendis per Sacerdotes intelis ligatur. Secundo et num haec inunctio a solis Presbyteris, an etiam ab ipsi Episcopis perfici queat . Tertio ; arrei iam laicus in sua, vel aliorum necessitate oleo isto uti possit. Qitari denum vacantes poenitentiae publicae isto oleo ungi possit - Quibus respondet Innocentiu&, e. 8. Quod non est dubium. sententiam Iacobi i de Fidelibus agro tantibus aeeipi , vel intelligi debere, qui sancto oleo chrismatis perungi possunt ;quo ab Epseopo confecto , non solam Sacerdotibus, sed omn=bus uti ebrinianisIιreι rn sua , aut suorum necesse ate inu gendo . Caterum illud superfluum Didein mus adjectum , ut de Episcopo ambiga tur , quod Presbyteνis Ileere non dubiiamen. Nam ideireo de Pre1bteris di m est, quia Episcopi , oceupationibus aliis ampediti, ad omnes languidos De non possunt . Cateriam si Episcopus aut potest, aut dignum ducit , aliquem a se vim tantatim , ω benedicere , ungere ebrio male , sinὸ cunctatione pote a . cuius est Q;.m ebri a consisere. Nam paeuitenistibus istud infunda non pol est, quia genus est Iseramenti . Nam qu/bui relia qua sacramenta neganxur , quomodo Minnum genus putatur posse eoncedi y His. fatetur Innocentius, non esse dubium, Extremam unctionem ex sententia Iacobi deduci ; ministrum eius esse Presisbyterum & a sortiori iure Episcopum;
Episcopi esse sacrum chrisma conficere et pςntientibus publicis conferri non posse , quia genus est sacramenti . Mquibus reliqua sacramenta nefantur .
nec istud posse concedi. Nescio quid clarius afferri possit. XV. Sed dicit inter alios Forbesi uri,
29쪽
In rus. Th/υL I. s. e. 6. . r. Si Deccmius dubitavit de Extrema unctione ; ergo non erat ejus usus tunc te misporis adeo exploratus . Secundb : si Innocentius dicit, non solum Sacerdotes , sed etiam laicos posse inungere; ergo non loquitur de Extrema uni lio. ne, quam nos alserimus, cujus solos sacerdotes ponimus esse Ministros . Respondeo ad primum, quod Decentii dubium absque omni fundamen. to fuisse declarat Innotentius dicens. Non es dubium . Nec quod aliquis particularis Episcopus subdubitaverit , arguit totam Ecclesiam dubitassi . Deinde Decentii dubium non erat desii bstantia Extremae unctionis, seu an esset sacramen Him ; sed an ex epistola Iacobi deduceretur: an ejus miniis sur po iret esse Episcopus , an posset peni: entibus dari. Qitot autem dubia excitantur etiam de Baptismo ; climtamen , quin sacramentum sit, nemo dubitet ' .
Ad secundum dicor inungendo si-nhi passivd ; nec Innocentium ibi loqui de ministro , sed de subjecto eas aci sacramenti. Qitas dicat, non so-os Sacerdotes esse inungendos, quando infirmantur, sed etiam quosvis alios Christianos hoc petentes; vel per se, si possint, vel per alios, si 'non pos-
snt , dummodo de numero pςni lenis Dum non sint 2 his enim . nisi prius reconciliatis Ecclesiae , nullum satra. mentum administrari potest. XVI. Quartus est S. Augristinus,
potissimum novae legis sacramenta praedicat, Baptismum , Extremam unoctionem , Eucharistiam , & P niten. tiam : Si ergo inquit a I hoe valet
quod dictum est in Evangelio : Deus reccatorem non audit ; ut per pereatorem satramenta non celebrentur e quomodo exaudit homicidam depraeantem,
v. I Dp aqvam Baptismi , vel 'per oleum, vel super Eueharistiam , vel super eapita eorum, quibus man 3 imponitur ' Idem , Serm. 1 Is . de tempore t seu,
ut alii volunt, Caesarius , Serm. 263. in Aprendiee Quoties aliqua in eismitar supervenerit, rorpur, cffsr sanguionem Cbrini ille, qui agrotat, accipiat δω inde eorpusculum Dum ungat, ut
illud quod ferit tum est impleatur in eoe Infirmatur aliquis, inducat Presbyteis
ros . . . . Videte , fratres , quia qui in infirmitate ad Eee Iesiam cucurreret, s eorporis sanitatem reeipere, pereato.
rum indulgentiam merebitur obtinere.
XVII. Apertius autem sexto secuislo id testatur S. Gregorius Magnus, in Sacramentario, ubi materiam, & soris mam , effectum , & ritum sacramenti Extremae tinctionis deseribit . Prim, enim, consecratio olei fit seria f. in Cina Domini r Tune inquit in osse . tur Ponti Di Heum , ω beneάisit illud
tam ipse , qu ἰm omnes Presbteri as uvis genium in semum . Secundo e subiicit orationem ad infirmum ungendum Tetti 5 r postulationem sanitatis me nistis, Se corporis pro eo. Quarto: con
sumniationem sacramenti prςcipit, his
verbis fieri r in mittere digneris fanctum angelum tuum , qui famultim tu . um in ana Hiis, O nee si talibus Iabo. rantem eousolationibus tuis attollaι , quibire ae de praefenti consequatur auis
κιlia , aterna remedia eomprehendat.
Subsequenti iam seculorum telii momnia tam Patrum , qtiam Concili rum omilio . Ea quis videre poterit,
apud nostrum Alexandre , Theol. Dcgm. .
videnter deducitur , Innocentium I. non sitiise Extremae tinctionis , eluiaque ustis ai: elorem , sed quod Eccle-sa a tempore Apostoloriam acceperat. tradidi Ise . Si en mi a qliod novum proposuisset; ne: de sui sic iit , qui eam novita ena potius respuere tu , quam posterioribus sectilis t: aderent obstrin
XVIII. Uerum ad penitus conterenis dam Heter Oxorum duritiem, testimonii im etiam Ecclesiae Graecae prostat afferre . Possum Studios iiiii remi Ite- Te ad
30쪽
re ad Leonem Allatium, qui, lib. 3.
de Consensione Eeelasia orientalis cum Oeeιdentali, auctoritate doctissi:norum Graecorum hoc ostendit . Possem ad Graecorum Eucliologia ipsu in rcin.: timre, in quibus reperitur ritus Exireia
snam unctionem conferendi cum orationibus, quae indicant , eam esse s cramentum ; ut videre est apud Goarium. in inscio Sanm olei Solum pro. seram testimonia Ecclesiae Graecae reiscentioris ; quae est 6 in imittis a Latiisna discors, in hoc tamen cum ea coniscors est.
Ieremias ergo in censura , quam se. eit super eonsessioneni Augustanam Lu-
tique septem funt , videlicet: Baptisma, Chrima divini unguenti, fac rosanctae Communio , IIanus impintro , Mulrranonium , 6r sanctum Oleum. Concilium Constantinop. sub Par.
thenio, anno r64 L. celebratum contra
Cyrillum Lucari, & Calvini do ma-ta ; tanquam haereticum , & Cainoli. eae orientalium religioni contrarium,
inter caetera damnat , num . r . QuMNegat saeramenta quinque Saee dot iam, faeram unctionem , sacrum Oleum , confessionem eism panitentia , ω honorabitit nuptias i qua omnia ut farra , crdivinam grat/am conferentia, antiqua nobis tνaditio reliqui ι.
Item Synodus Hierosolymitana sub
Dositheo. anno r6 1. contra eunden
Cyrillum iactum Calvinis tam congregata , Cap. s. Drillo inquit dogma
tha , a o I 6 1. enumerans Ecclesῖae sacramentat Septimum t inquit est unctis , quam vocamus factam eum preeia bur una onem . Hujus duplex essectus est, anima nimirum , eorpora rue sanatio .
Ecce Calvi mistas , aliosque Seetarios
negam es Extremam unctionem eis sacramentum , ab utraque Ecclesia,L
tina , & Graeca quamvis schismate separaia , damnatos ἔXIX. His omnibus adiungi potest
congruentia, quam assignat S. Th. ira Supplem. p. q. 19. a νι. r. his verbis Iis bis, qua Ee etesia visibiliter opera tun, quadam Iu ut sacramenta , ut Bapti mus , quadam farramentalia , ut Exerisci us . Uuorum est bae d Ferentia: quzd sacramentiam dieatu ν illa actio Eeelesia, qua attingia ad essectum prineipaliteν antent .m in adminraratione farramentorum 2 sed faeramentale dieitur illa actio, qua quamvis non pertingat ad illum lectum ι tamen ordinatur aliis quomodo ad iIIam actionem principa. Iem . Efetas autem intenrus in admianiaratione faeramentariam , es euratio. morbi peeeati . Unde Isaia x . Hic est omnis fructus, ut tollatur peccatum Et ideo eam ad hune essectum pertingat Extrema unctio . uι ex verbis Deo bi patet , nee ordinetur ad aliud satrame tum , quasi ei annexum s constat, quis sExtrema tinctio non est De amentate , sed faeramentum
XX. Altera est , quam proponit
Catechismus Rom. de Extr. ranct. n. 1
Decuit summam Dei bonitatem , ut homini pro quocumque huius vitae statu , provideret de remediis , quibus vitae spiritualis exordium , progre Isum , & tandem terminum , quieti vita aeterna, consequeretur ἔ erg sicut, ut priino ad vitam spiritualem nasceretur, instituit Baptisma; ut roboraretur in fide , Confirmationem; ut in ea nutriretur, Eucharistiam ; ut 1 morbo sanaretur, Poenitentiam et ita,& maximh ut ab hac mortali ad aeternam , & immortalem vitam felicii et transiret, & contra pericula, quae lineo puncto circumstant eum muniret,