장음표시 사용
31쪽
Traianus ad preces querenti ob imagines deiparat & aliorum diuorupropugnatas, hoc sibi detrimentum illatum, ea
quae proxime consecuta est nocte,a dei para virgine restituta fuit, signo abscissionis in tanti miraculi fidem relicto. Gregorius item Cedrenus in suis annalibus, sub Leonis terti j imperium,cognomento Isauri, & ob impietatem imaginum quae sanctarum odium dicti Ioannem
Damascenum vixisse testatur: melodijsque com prehendiste cas cantilenes quas decretum in ecclesijs cani iubet. Et Suidas virum fuisse doctissimum prodit, & aetatis suae nulli eorum, qui doctrina illustres fuere, secundum. Inter alia eius scripta canticorum canones Iambicos; & seluta oratione recenset, quos dicit fuiste incomparabiles, neque quoad vita propagaretur comparationem ullam admissuros. Franciscus etiam Mauro-
lycus in suo martyrologio, S. Ioannem hunc Damascenum sub Theodosio III. qui Leonem Isa rum pr. ecessit,vixisse asseuerat. F. Melchior Cano. hoc idem confirmat lib. locorum Theologicorui I .de humanae historiae auctoritate tractans, licet historiae Traianicet liberationis videatur repugnare , quem postea etiam nos impugnabimus. Sed quid opus est alienis testibus, cum ipse eam nobis suis scriptis controuersiam decidat: libro enim quarto Orthodoxae fidei cap. I 7.contra Iconomachos
32쪽
Diui Gregorij liberatus. IIehos scribit, eosdemque in libro haeresum Icono
classas, & Thymoleontes appellat, a Leone certe Isauro, qui praecipuus fuit, sacrarum imaginum impugnator & euersor. Eodem praeterea haeresum libro Monotheletas commemorat Cyrum, S. Sergium, de Eusthatium, qui damnati sunt in sexta synodo sub Agathone Papa. Aduersus quos copiose de scripsit lib. 3. de orthodoxa fide cap. I & is. Constat autem synodum sextam, quae fuit ex Constantinopolitanis tertia, sub Agathone Papa anno tertiodecimo imperij Constantini qui ii celebratam,qui incidit in annu Christi 6s i. Diuus Gregorius ex hac luce migrauit, anno Go4. Colligitur ergo 73. annos hos haereticos posteri res diuo Gregoriositisse, aduersus quos scribit S. Ioannes Damascenus : Quo prosecto fit diuum Ioannem Chrysorrhoam, professione monachu, virum sanctissimum, pariter atque doctissimu , Damasci Syriς incolam, qui libros quatuor orthodoxae fidei, historiam duorum militum Christi Iosaphat & Barlaam, libros ite haeresum, de de ima ginibus,& orationem desunctos in fide persecta viventium precibus iuuari, scripsit, multis annis diuo Gregorio posteriorem fuisse:potuisseq; optime de illius oratione, de liberatione Traiani certo docuisse. Neque audiendus est Trithemius, qui
libros quatuor orthodoxae fidei scripsit ; alterum D a. sub
33쪽
Diui Gregorij liberatus. Is homines pro hominibus infidelibus, imp ijsquo
damnatis: Aduersus doctrinam, qua cunctos erudiit , ageret visus, est, si hoc, quod refertur, diuus Gregorius admisit. Nam aut ignorabat Traianuidolatram,& in perfidia sua obi iste, aut optime callebat, qualis,ille moriens fuisset: Ignorantia autem & conditionis Traiani de religionis, de quod non esset pro huiusmodi hominibus orandum, non poterat virum doctissimum & historice S te rum theologicarum fallere. Quod si calluit, non facile est illum a crimine aliquo graui vendicare iquod secus quam sentiret, faceret; & in re grauis. sima, & quae a Theologis, peccatum loetale cem
setur, delinquere. Si enim pro Daemonibus, iam, iam damnatis, non licet preces effundere, non licebit pro animabus condemnatis orare, cu m pares ijsdem iudicentur: iuxta illud Augustini, Si
Scircem patrem meum esIe damnatum, non orarem pro eo plus quam pro diabolo. Tum quia nominori illi de Deum,& nos,quam Daemones odio proscquantur :Vtpote caritate quavis omnimodo deliituti. Praeterea decretis pontificijs cautum& interdictum existit, cap.pro obeuntibus I 3.q.2.& c.placuit, 23. q. . Glossa recepta.cap.ex patre, de
sepult. Quae licet posteriora sint ssiculo Gregorij: saris est, rationes quibus permoti sunt Pontifices ad illa constituenda semper viguisse,& a similibus precibus
34쪽
Traianus ad preces precibus auocasse. Abulensis in commentalijs super quartum librum Regum cap. q. q. 7.ubi diffuse hoc argumentum tractauit, fatetur diuum Gregorium tortaliter peccasse orando pro Traiano,verum fuisse exauditum, & in poenam peccati supplicio affectum,ut dolore stomachi laboraret. Sed quis, iudici j compos, crederet, Deum exaudisse orationem hominis tortaliter in ea delinquentis,& arduam & inconsuetam rem illi postulanti concessisse Z Nec virum sanctissimu Sc per omnes gradus suae vitae innocentissimum ita debemus traducere, aut inurere grauissima nota. Ioannes Levita Romanus, qui vitam diui Gregorij iubente Ioanne VIII. Pot. Rom.scripsit,aliter seluit huc nodu, dicens: Gregorium non exorasse Deum pro Traiano, Sed tantum fleuisse. Sic enim cum non oras.set, plangendo potuit exaudiri, sicut Moyses dolendo taceret, potuit clamasse videri. Cui domitinus tacenti labijs: quid clamas, inquit, ad me Nimirum Deus omnipotens corda renesque scrutatur, & frequenter ea misertus concedit quς homo quamuis ut carnalis desideret, ea tamen petere non praesumit. Vnde regius psaltes psalmo'. Desiderium pauperu exaudiuit dominus: & desideria cordis eorum exaudiuit auris tua.Haec Ioannes Levita. At ego non video quid referat plus, mente orare, quam voce: cum utrunque sit cordis
35쪽
Diui Gregorii liberatus. I sdis & desideri j manifestatio & voti, quod concipimus, expressa postulatio, Deus enim nouit corda hominum & oratione magis solicitatiir mentis,quam vocis, licet utraque sit illi cara & grata. Tantundem igitur erat, fleuisse diuum Gregorium, desii derasse, optaste, atque si vocis oratione salutem Traiani petiistet: praecipue cum Petrus dc Ioannes diaconi divi Gregorii & auctor alius a liquus qui vita ipsius scripsit aperte prodant oras.
se illum de intentissime,& S.Ioannes Damascenus, etiam i acrificium pro anima Traiani obtulisse. Quibus etiam consentit oraculum Beatae Birgitata Deo factu se per hac re,quod nuper citauimus. Aliter igitur haec erit obiectio diluenda. Existim re nanque oportet viros singulari Deo necessitate coniunctos,& qui familiaristime ipso viantur, audere plerunque magna & ardua quaeque ab eo petere,dc facere etiam, spiritu Sancto inductos ac instigitos,a quibus reliqui arcentur, atq; excludutur, quod leue,temerarium, atque criminosum id facere illis procul dubio esset. Adducemus no pauca exempla tum ex sacris literis, tum ex historiis Sanctorum, quae hanc doctrinam satis comprobabunt. Abraham unigenitum filium suum Isaac Gen. io. monitu diuino sacrificare voluit, cum tamen limiusmodi victimae humanae adeo esset interdicta immolatio. Sanson, columnas, quibus innixum
36쪽
. TraIanus ad preces erat templum Philistinorum,cocutiens, ipsum j,
euertens, ita Vt corruens, ruina non solum PhilNsteos, sed se perimeret, non vituperatur, sed excusatur, quod spiri tu Dei id fecisse creditus fuerit talius quiuis si hoc ausisset, grauissime deliquisset in Deum, homicidaq; haberetur sui ipsius. Augu1finus nanque primo de ciuitate Dei, excu sat Samsonem, quod instinctu diuino id fecerit, quia non
potuistet domum tantam propria virtute subuertere, sed virtute Dei, quae non adiuuat ad malum.
Cui subscribit diuus Thomas in commentariis su.Reg. per caput II. epistola ad Hebraeos, lectione 7. dem spiritu diuino motus fuit Elias, cum duos quinquagenarios duces centum militibus stipatos, missos ab rege Ochozia , ad se capiendum, si
spontaneus Venire recusaret igne de coelo bis i in petrato incunctanter exussit. Hoc, quod Dei propheta,diuino numine assatus petiit, & obtinuit, duorum ducum, centumq; malitum deflagrati nem, alius prosectis etiam cogitare criminosum duceret, tantum abest, ut a Deo peteret & imp trare se posse speraret.Numine Dei affatus filius ille prophet. e, quendam, ut se percuteret in nomine domini inuitauit,qui ctim acquiescere noulet, a Leone occurrente in via sicut propheta praedixerat j discerptus est. Rursus allum reperit, a quo stricto gladio impetit' & vulneratus est.., Eodem
37쪽
Diui Gregorii liberatus. ITE de spiritu , & impulsu ductus fuit Eliseus, qui
pueris ei illudentibus in nomine Domini maledixerit, & quadraginta ex illis ursi saltu egrestidiscerpserint. Inducere autem quemquam ad vulnera alteri cuiquam inferenda, peccatum ellet lς-tiferum, nisi diuino quispiam numine afflatus feticisset S. Marcus Euangelista pollicem sibi, post fidem Chri iti susceptam, amputasse legitur , Ut sacerdotio reprobus haberetur. Apollonia item virgo Alexandrina propria se sponte in ignem proiecit, ad quem erat, si paganismo non astentiretur,
damnanda. Quae tamen martyrio clara in ecclesia celebratur, quod Spiritu sancto impellente id fecerit: Aliter namq; aut membrum sibi aliquod
amputare, aut non coactum,vel vi impulsum se in mortem dedere, nemini licet. Diu a Catharina vir go Senensis, quadraginta integris diebus, plerumque cibo & potu quouis abstinuit. Beatus Nicolaus de Saxo, clarus sanctimonia apud Helvetios Eremita, viginti ferme annis, absque ullo prorsus cibi aut potus genere perstitit, diuino id utrique suggerete numine. Ecquis enim nunc videt si inediam huiusmodi tentaster, homicidium siti ipsus moliturum,grauissimeque in Deum peccaturum Cum media intra septem dies, vel plurimum no uem exanimet. Diuus Thomas apostolus Christicum semel nuptijs filiae regis cuiusdam Indorum E inter-
38쪽
Traianus ad preces interfuisset; & a pincerna conuiuij colapho intiquissime impeteretur, duo, legitur apud Abdiam Babyloniat Episcopum libr. p. Si tamen legitimus& non potius commentitius liber ille exiliit a Domino imprecatum fuisse,& quod parceret in futuro, & puniret in praesenti, ut caeteri huius exemplo cauerent deinceps offendere seruos Christi. Quod mox diuina ultione subsequuta,confirmatum eli. Nam ad fontem pincerna egressus, quo ministros aquam in conuiuium deferentes vrg ret: a leone dilaceratus fuit, membratimque discillus. Cuius dextram sacrilegam domesticus canis apprehendens, per singulos in conuiuio accubentes circumtulit, ut eadem dextra abscilla maiorem famulo Dei gloriam referret, quam Vluens ignominiam intulerat. Non animo iniuriae vin-Mait. s. dicandae hoc fecit Apostolus, quia magistro om-Luς nium didicerat, non propulsandam iniuriam Viro persecto , orandum pro persequentibuS,& calumniantibus, maxillam sinistram ei offeredam, qui dextram percuteret: qui Spiritu sane to fuerat olim repletus,& in Dei amicitia confirmatus:Sed zelo potius diuino,ut authoritas & reuerentia ministro euangelij ita apud barbaros cociliaretur: nossent se seruum esse Dei vivetis, sub cuius protectione, & religione continebatur. Ita enim existimabat, viam faciliorem multo sterni ad euan
39쪽
Diui Gregori j liberatus. I 8 gelii praedicationem suscipiendam, quam si iniuriam illam Deus inultam relinqueret . Gloriam nanque Dei, no propriam quaerebat:licut S Apostolus Paulus, qui genus, pei sonam,eruditiollem, labores pro Christo susceptos, arcana Dei visa reseri, non inanem sui commendationem , sed ut inde maiorem auctoritatem apud Corinthios conciliaret, qui sciebat melius hac via iugo Christi subditurus, & contenturus etiam, quando exempla huiusmodi minus secure ex Abdia pete.
remus, supersunt innumeri fidei testes, qui vitas sanctorum scripserunt, a quibus multo plura huiusmodi posIemus inducere, quae tamen fastidi j
causa praetereunda censuimus. Sed iam coronidem unico exeplo imponamus. Beata Tecla mamtyr prece sua, Falconillam, foeminam idolorum cultricem,& a Christi ministerio alienam,eripuit ab inseris, ut testis est Sanctus Ioannes Damascenus in sermone de defunctis piorum suffragi js iuuandis. Cuncta ista exempla,quae produximus,de multo plura quae sanctorum virorum & foeminarum producere possemus, satis & manifeste conuincunt, multa ab ipsit gesta esse, quae stuporem& admirationem habeant, neque reliquis ea sic
re , qu. e communes leges & rationem excedant. Admirationi nanque non imitationi excitandae
leguntur, proponunturque: & quod alij absquωEx graui
40쪽
. Traianus ad preces graui peccato facere non possunt, isti impune fecerunt : quod Dei numine regerentur. Ad instar igitur horum, beatus Pontifex Gregorius petens liberationem animiae Traiani, non solum crimen
nullu admisit, sed obsequium prςstitit Deo,quod spiritu diuino ductus id pollutauerit. Delinqueret quidem alius,qui spiritu Dei peculiari in re simili destitueretur, non diuus Gregorius qui pro, be norat impulsu numinis rem se gratam facturum, si liberationem Traiani postularet. Nam si quispiam admitteret, virum Dei in hoc negotio petendo grauiter deliquille, aut saltem ignorantia excusari, quod crederet pro liuiusmodi damnatis, & infidelibus orationem ad altissimum effundi posse, in altero innocentiae & sanctimonia: be tissimi Pontificis detraheretur, in altero notam illi ignoratiae inureret, quasi nesciret homo doctis. simus,& tantopere in lege Dei versatus,peccatumi tale esse, pro infidelibus uita functis &damn iis orare: praesertim pro Traiano, si in Chri ibanos ut idololatra quadiu vixit des quierat , & in psidia paganissimi decesserat. Crime porro lς tale, nemo viro in Dei obsequio vigi latissimo impingere,citia magna iniuriam & dedecus ipsus potest. Nam si petendo liberationem Traiani crimen aliquod admisisset, clem etiam Dei potius irritasset, quam