장음표시 사용
21쪽
' Dissertatis Dauguralis no piri posset, de prima hinim donationum origine, os imi uniter ad seculi secundi tempora resertus, qua de N aam dispiciemus. D uisimi Ut de veritate hmus assertionis iudicari possit, Hori inep uendum prius, ad quae tempora referenda sit ipsa Piriηγαma Uri rum origo. res autem potissimum ea de re sententias re- ea praemit perire licet. Prima est eorum, qui Hi sinum, decimum Ecienda origo clesice Romanae Episcopum autorem hu)us ritus constituunt, patrinorum de quo reserunt, quod antequam sanguinem pro veritateruseia de diffuderit, jusserit, ut in gravissimis illis persecutionibus in sviιηita Quibus liberi parentibus eripiebantur adhiberentur certite. utri baptismi infantibus administrati, quibus etiam demi daretur, ut parentibus sublatis infantem in doctries Christianorum erudiendum curarent. Viae Simon Diff. de patrinis cap. t. s. s. quam tamen sententiam jam refutatam esse a Mastrichi de septoribus p. s. idem observat. Secuti tamen sunt eandem praeter Radovium, Brunnemannus in Jur. Eccles p. aso. D. Buddeus in Dissert evi titulus: Observationes Neologicae do Padobaptisma e p. so aliique Huic autem sententia occasionem dedit canon qui Higino tribuitur, sci- licet e. hoo de consecr. dis. - quem tamen Iupposititium esse,
alii iam observarunt, inter quos etiam est B. litisius in Hist. U. s.c. H. CV. . s. m. Imo si cenuinus esset iste canon, non tamen ex eo probari pol set, Ilionum esse patri nisi autorem, cum ille de patrinis tanquam de more jam recepto loquatur. Altera sententia est eorum, quiadata tem Tertulliani, id est, ad seculi secundi finemis tertii primordia patrinos referunt, cum quibus etiam facit Arno duci deeraibbithungier ersten bri ten lib. a. e. ιδ ι . u. Nor eam Iς Tertia sententia est eorum, qui seculo quinto patrinorumcul Iecunis originem adscribunt, ut facit Dallaeus citatus Arnoldo loco adsero ui aliis. Ut meam aperiam sententiam, mihi maxime ve-
me senum rosimile videtur, patrinorum usim coepisse seculo secundo. Ha concisim Id enim certum est, ad parvularum baptismum opus ει,
22쪽
Dι Hylotheca tacita propter pecuniam Iusricam. rent Iam vero ipse Arnoldiis fatetur, seculo secundo oti. ginem cepisse paedo baptismum, vid. Lir en uia taeneracissori et t. f. lib. e. s. sticio i aciueis susceptores ad hane
Ieriodum referendi erunt Ac bene conciliari potest cum sententia Tertullian is, qui primus mentionem patri norum secisse perhibetur ab iis qui mediam amplebuntur sentciuiam Ut enim hic iam sub finem seculi secundi fi ruit talae susceptoribus non tanquam de re nova, sed jam usu recepta Ioquitur. Ita enim de de Baptim. ιι striabit Pro et quι rue persona conditione ac dispositione etiam aetatem tali bi tisrni mitior es praecipue tamen circa parvulos quia ς--mcus est, si non tam nec. Se θοnfines etiam periculo inseri,
preventu mala indulis Diti. t Dallaeus, quem tertiae sente tiae autorem nomisi avi, forte de frequentiore patrinorum usu intelligendus est. tenim usque ad seculi quinti tempora baptismus h multis adhuc usque ad adultam aetatem differebatur, id quod vel e solo Chrysostomi loco in in πιαμ in aera a paret, ubi inter alia manet, lape unam
cte tempore pestis multa hominum millia in aetate . quin
incidit in anno oo baptizata fuisse. Et nota lant exempla tam Augustini, quam Gregorii Nagiangeni, quorum ille anno aetatis trigesimo tertio, hic vigesimo baptizatus fuit, non obstante, quod resorius patre piscopo procreatus esseti Quibus Theodosii alio iumque Impp. exempla a aici possunt. In haptismo adultorum autem patranorum mentia non opus erat, Moue valebat secundum Eces instituta responsio pro inulto. Ita Augustinus lib. . in baptism. O . Si prora, qvi respondo poto, alisu respondcut,
non itidem valet quae verba relata sunt e. 7. dis 4 A consere. Post illa vero tempora paedo baptismus usitatior, atque I trinorum usus frequentior esse coepit. Itaque conciti
tis hac ratione diversis de patrinorum origine tentiis . . resia seculo secimo eam tribuendam esse arbitror. Me 1 mea ista ad ham temporis periodunimbis Minconv--'
23쪽
tin is fati plures, aliud tamen suboritur dubium de occasone επι in apii hunc rinim introducendi. Nos paedobaptismo eam inhv- - mus Alii vero a testibus etiam in adultorum taptismo Ῥυ ' adhibendis eam deducunt . quam coniecturam commare iisti 'identur uaria Patrum testimonia. Sed nihil mutamus,
Equidem Tertullianus de Corona c. s. scribit Aquam adituri, sed is aliquant prius in ecclisi Ab antistiti manu CU TESTAE MUR. nos renuntiare diabolo h pompa s angelis efι1. Concedimus, verbum contis.iri indicare, praesentibus testibus factam ella renunciationem Illud tamen minime exitide poterit evinci, testes quosdam peculiares ad hunc amim illa advocatos, sed testes erant coetus universus fidelium congregatus, quod innuit ipse Tertullianus verbis: uem ιχ is, id est, praesentibus occongreg tis fratribus. Sulam ratione explicandus est Iustini Martyris locus in a Z Is D ubi Mi quidem, inquit, postquam illum, qui credit jam,
P, ui abluimvir ad fratres, ut dicuntur, eo saueimo, ubi eongregati fiunt Nam licet loquatur in numero plurali, id non probat, praeter baptistam testes quoque in fidem foederis rogatos eum comitatos esse, sed praeterquam quod Iustinus per totam Apologiam in numero plurali loquatur, cum mores ritus Christianorum ineat
censeat, praecipua ratio, quae coniecturam de testibus .euliaribus adhibitis refellit, in eo consistit, quod eodem contextu dicat: Nos raniam, postquam ira ab nium Si enim de testibus haec intelligenda forent, sequeretur hos lavando di baptizando manum admovisse, quod tamen fidei antiquitatis repugnaret Unde si pluralis numeri aliqua hoc in loco dedet esse significatio, de Diaconis potius in
sacramentorum administratione ministrantibus, quam de testibus verba haec accipienda erunt. Denique fremium nomen, quod synonymo est Patrinorum, non ab adustis
baptiZatis originem traxit, se ab iis, qui insuites ad b M a ad itismum offerebant, quod clarissime apnaret e riusdem
24쪽
M H MAlia μή reiner pecuniam Africam irarbitramur, confessolum fidei parvuloruin nomine cdem quam vim udam, causam esse quae patrinis occasuinem dederit. non dolemque tamen credas, nos dum hane amplectititur sententiam. H. ad eorum accedere opinionem qui Higini praecepto mim-gatam ramo ductionem patritiorum adstribunt, aut probare bulam a se M. quod ob persectitiones gravissimas primorum temporuni adhibiti tuerint baptismo infantum testes, qui parentibus sublatis eos educarent, qui in religione eos instituerent, imad bonis una cum parentibus surreptis, de necessariis viatae eraesidiis iis prospicerem, quam fabulam adseruit Caryzovius in Iurispr. Consi r. Lib. a. Afris novisque accessinibus auxit Radovius Cap. a. s. i. Hae enim contemnae primo quarum in
corruunt ex eo, quod parentes ut plurimum ipsi, non eX - comementia; nei obtulerint infantes baptigandos, ac pro iis fidei confessio semiunn i rnem ediderint, qua de re vestigium extat apud Augustinum 7 . I 's. s. in qua respondet Bonifacio coepiseopo. seerum mi res ad eorum para, in μή - paremum rem sificentur, in vidi , mahos Q rer a arim M sed etiam
o Dibuslibe extraneir. Au a dominis servuli aliquando insetur x nonnunquani mortuis parentibus sui parvuli baptizantur ab eis oblati, qui iris hujusmodi nisericordiam praeber potuimur. Et porro: Si iraque de morabus ejus futuris nihil audes certi pro
δε ia baptimum se Mur m ei minue/rπια --M -- , mi . Item: Unda, ror, areuter iusti rebus M- ις pro parvulis respondere. Deinde licet negari non possit, etiam extraneos ad hanc solennitatem fuisse adhibitos, id tamen non factum est ob persecutiones. Quomodo enim securi erant isti patrini 1 non aeque ac parentes liberis ereptum iri, quibus idem persecutionis periculum immianebat. Neque etiam omis erat, ut ista cautiones parentes ini uiribus suis prospicerent, cum iis temporibus amor mu tuus ac fraternus in animis fidelium adnu vigeret, Qua
de re vidua a crinilnis excerpta ab .isnoldo in Obsese
25쪽
rit uii Eborbete. Atque ita quilibet absque hoc pat m inci obligatum se esse ci edebat, eiusniodi infantii
de necessiariis vitae sub1idiis prospicere, Sinuemadmodum parvulos offerri ex illimabant ad percipiendam spiritualem gratiam non tam ab is , quorum gestabantur manibus, ouam ab ulli versa societate sanetorum atque fidelium . umas. . .eranser itain universus coetus aequaliter iis suppeditabat, quae ad sustentandam vitam requirebantur. Et
demum subsequentibus temporibus opus erat, ut istud officium patrinis inculcaretur, ut susceptis uicitudinem rivisio eo caritatis impenderent, ου GR. d. -Αe. Ex dictis D m- itaque appue persecutiones non dedisse occasionem is sue iatrinis, restat nunc, ut Videamus, an persecutiones dessabas. - his occasionem pecuniae lustricae. Corruit haec assertio ex ismpum iisdem rationibx i, quas de Patrinis adduximus. Sed pri interea porrigunt ipsi defensores huius opinionis telum,
quibus eorum adsertio oppugnari possit. Praeter Rado-vium, lai p. a. s. t eam Propugnat, etiam B. Stryhius in ad Bovimumaoni Iur Maesiam p. m. ita scribit Sino. ori uasi ina, quin in serrui mihisiis Christonis-- mμvitiinibus Commo --ςr aliqvo considuerim M'H--- να A. ii 'sica 'M MM y riucurrere poteram, cum vi cinis . nirem hi λιν rumporibu licueris, sicut uotidianam uin metuendum era mart rium. Quomodo vero hoc ratiori . nium conciliabis cum iis, quae de origine ipsorum panianorum asserunt Patrino eam ob causam adhibitos esse
dicunt, ut baptizatorum curam gererrat, di bonis una cum
sarentibus abi tis aliment suppeditarent. Munera lua: ric autem ideo data esse perhipent aula propter metum maior iis postea non atque semper Miccurrere poteram. Nonne quod una manu porrigunt, alteri selliint Itaque illa ratio de persecutionibus, si quid valere debet, hanc
26쪽
dedisse munera, quia metuendum erat, nullam exinde utilitatem in parvulos redundaturam esse ob miserias illorum
temporum, sed potius maluisse, ubi occasio id senet eis succurrere, quam in dubiim eventini iis aliquid donare.
Horiam inunctum origo potius reserenda est ad Vera eius tempora Ecclesiae tranquillioni, ubi variis ceremoniis origo si tantum aliquem requirentibus h imo conviviis imo celebrari consit solennitas baptismalis. mata itaque fuerunt a patrinis munera tum ad sublevandos ζ ore pauperes, tum ad remunerandum hospita-tatem ditiorum. Transiit illa convivandii donandi consuetudo eum reliquis baptismi ritibus etiam ad si manos ε), apud quos dona lustrio eundem in finem, ilicet compensationem aliqualem sumtuum occasione baptismi factorum semper data sunt, 'o' dienum dantur . . Altero post C. N. seculo paus adhuein simplices anseam φιδε
er/nt baptismi ritus, sed sensim accessere ceremoniae' erunt 2 ς' selennitates aliae non solum huic sacramento, sed reliquis remom etiam actibus sacris, ut Augustinus jam de suis tempori conques us fuerit Dis. s. premi Christianos magis constitutionibus humanis, quam olim populum Ju- mucum oneribus lagis. An imus non est, inire harum ce remoniarum numerum, sed quasdam saltem adducam, qu*ς baptismo additi fuerunt ad externum apparat in con Gitandam ei maiorem apud vulgum venerationem. Ad has
pertinet vesti eandida, quam baptizati per integrum otii- tuum gestare debebant, item circi qui praeferebantur ba ruaatis ad significandam spiritualem illuminationem, serta, uuibus decorabantur aliaque ornamenta Praeterea acce summarem
ebat' alius simitus, qui inuis introducebatur, scilicet imi νε ιρ
27쪽
doelinabant, qua de re conqueritur Gregorius trianzenus orati s vid Arnold, ibbudivi de osten Christin
Cisto . v. v. quanquam in va; iis Conciliis exactiones pretii pro collatione baptismira christitatis interdiceremtur, apparet tamen illum morem non potuisse abrogari, cum prohibitiones identidem repetendae fuerint, prout ais .ium est in Concilio h liberino . Carthaginenti III, Braca- rensi II. Toletano . in epistolari Gelam ad Episcopos per
I.ucaniam c. u. e prohibitiones maxima ex parte relatae sunt a ciratiano c. n. to . oa. Οἰ. o 4. e. t. q. ii, quod ex
Can. or qui est ex Concilio Bracarensi II manifestum est, Clericos sepe pignoribus captis solutionem horarii extorsisse, pauperes haec spolia pertimesorium fisi in bapti mi et sis. Hae vero circumstantiae conjecturam supp*- - dio rigine donorum baptismalivin. Quipp p -- ntes pauperes baptismum filiorum ex his pi tςxthhus p sugerent, admodum verosimile est a patrinis dari caepisse
munera quaedam, quibus sumtus in solennitatem baptismi impendendi pauperibus refunderentur vel suppeditarentur. iaconum i Ut praecedens observatio ostendit, quomodo pe- baptismulta cuniae lustricae occasii fuerit data intuitu pauperum, ita quarum Wi r nunc Videndum, quomodo eadem consuetudo transierit a repetitur araitiores Et horum respeξiu convivia baptis'asi ortii uvis nem ei dedisse arbitramur morum vero conviviorum
leniitra repetenda ab agapis primitivae ecclesiae, sucet temporis in cometi tiones luxuriosas degenerantibus olumni roris sing. II. p. p . discimus, baptiEatos post , peractum baptismum admissis fuisse ad capiendum cipum
cum reliquis fratribus, quae coitiones agaparum nomine insigniebantur, de quibus consuli potest Excell. Dn. B0hmeri Dissertati IV ad limum. Ideo autem ad has agapas admittebantur baptizati, tum ut inde pateneret, O nlinc. ii τῆς si λ unu inem receptos esis, tum quod s)pi' illis
28쪽
n Vmpesseria iacita opter ' cuniam si ierim, is illis conjuncta erat S. coena administratio, quae iis post baptismum communicabatur Adeo enim aptismum G. coenam primis temporibus conjungebatit, ut, infantibus baptizatis ea porrigetur, quibus tamen . cum alium cibum Spotum sumere non potuerint, in mellein lacte data fuit,
ut vult .ilmasius quem citat Antonius an Dale in Histor. Dpmnitar postes Traducebantur autem haec conventicula Retitiing ab Ethnicis tanquam scelesta. inninia ac prodiga id dict. nere degenri. Hi . de . s. r. Unde Tertullianus in pol. c. v. ea ex minam incitat, contra falsas infidelium imputationes defendit. --Mitur, inquit, quantum es. riente cupiunt, bibitur, quantum ne θ - pudicii est utM, Dastura itur ut qui memisierint etiam per n rationes; aemsbi adorandion Deum . in fabulantur qua sciant Donninum audire Negari tamen non potest, degenerasse paulatim ista convivia a prima maplicitate ac obii etate, QOnvivas non Rabstitisse in poculo μ--ς seu gratiarum actionis, sed genio liberalius indulsisse ad poculum hilaritatis imo ebrietatis usque Dederunt hi abusus occasionem duspositioni Concilii Laodiceni m. v. ubi praecipitur, quo
η' oporteat in Dominicis aut ec is aeven facere aut in domo Dei comedere , vel acetibitur servire. Imois Cinon. 27. Husdem
concilii satis indicat, haec convivia coepisse haberi ad instar liorum conviviorum, in quibus convivae partes sibi datas domum asportare Alabant; Murduisse enim sum ni inistreis ridius Christi uel Laicii ciborum partes a Q.ro quod Me eul Asico ordinis ii buria. Illos vero abusus in dies maiora Ita inspuis cepisse incrementa colligi potest ex pisotii Augustini M. tale insi-
ubi sic scribit Comnis otiones s ebrietates ita conresis putantur ruebantur ut in bonureni etiam beati morum v artyrum non solum folium , postselennem
quia ipsim quis non Iugendum videar, qui hac arnis oculis aspi baptismi ai ut . sed etiam usidis ea erum Sia fera in hinc in luxu minus Mi. - estica, inri ni invi vim rem, quae privati parietibus sem. continentur. saltem de sanam. corporum sepulcris . autem δε
Dei sacrorum de do=1ubus orationum tantum dedecus arceatur.
Hunc Augustini locum ut etiam de conviviis baptismi oc- casione
29쪽
as Dissertati Daugui antcasione celebratis intelligamus, facit cum II dis the
vixit, conqueritur, invaluisse consueti nem, ut 6 st rμ
mitat, quod, cum solennes martyrum dies tantis Diu Ttibus tam intra privatos parietes, quam in locis sacrtra prohibitionem Concilii Laodiceni paulo ante adduilam,
celebrarentur, nullum sit dubium, quin multomssy I:
ristratio peragi selebat,nusmodi conviviis via in obus celebrata fuerint; muero dicta convivia nihil ampli.
Mm uuctum est, ut mores in aliis conviviis biennibP ' soliti etiam hic introducerentur, inter quos S tu pi in tuus erat, ut munerata convivis ogerrentur, quem φης' describit Stuckius in Amiquit Greviria Lib. I 'Pel Tvel potius illa antiqua ratio, quae in agapis prim MN culo*um obtinebat, ut finitis ili pro arbitrio quisque 'quod visum erat, contribueret apud p si c.,
aut aliquam aliam causu merent, ut scribit Justinus λx Π pol in p. . nunc degara at in illam consuetudinem, ut ivi in inprimis Atrini in Dusmodi convivus RUR
nibus, ad remunerandam, aliqua ex parte hospiti m Rcentiam munera offerrent. Obtulerunt autem δε α
30쪽
De Impatheia tacita propter perinitam Osinam. υ Quemadmodum Christiana religio per Episcopos Donor. Iu e Italia adscitos in Germania prona gabatur, ita di per hos stricorum ritus Tolennatates in Ecclesia Romana optinentes intro receptio ducebantur. Varia ejus rei habemus testimonia e quibus iis unum saltem quod rituum baptismalium supra a nobis commemoratorum mentionem facit, adducemus. Ursper tam tribtara gensis ad a. tiavi de Otione Bambergensi scribit, quodio da irim meranis suis praeceperit, ut infantes uos in Sabbath S. Pascha addu M. Penteese m candesis uana e patrinis conmantibus ad baptismum deferant, eosque se invocerula indutos per Inguior dic us que ad octavum diem. 6uidemque Sabbathi celebra iis . vini incit μιιrosesinunt. Transiit de ad Germanos abusus ille honorari pro collatione baptismi, quod apparet e prohibitione in Capit M. Ludisici M. Lisit. D. V. Undenbrg. bi: Nulla pratia dis baptizandi Gnsignandisqueβιletibus exigantur, quod si perpetraverint , honoris sui periculum sint ubituri cum duo junge M. . tit. os item ex prohibitione Concilii Triburim . sis, quod habitum est A. 893. a XXII episcopis Germani quae relata est L . c. i. q. . , adeo easdempecuniae u- stricae causas, quas intuitu parentum pauperum sapra addu-rimus,ac apud Germanos inveniamus. Sed his argumen. 'mtis non opus est, ad demonstrandam eius receptionem Reu Germanos, cum eo tempore, quo Christiana religio hisce terris innotuit, pe conviviorum baptismalium D quentiam, iam in universalem consuetudinem abnuetie
ςunia lustrio. Conviviorum festivitas autem oscilius se insintravit Germanis, quo magis ab antiquis tempyribus Dienne ipsis fuit convictibus indulgere, nec minus sepe a
convivia quam ad negotia procedere vid. Tacit de orimm Cap. ar. Stabilita postmodum fuere autoritate publI