장음표시 사용
31쪽
inter quae convivia nuptialia &iablismalia frequentissima erant. Haec vero solennitas tui maiorem sumtum require. bat ita et donandi consuetudo magis magisque hac occasione confirmabatur. Successu temporis luxus tam In con-N ιorum viviis quam donis vehementer auctus fuit, ita ut refomi auxit luxum tione horum abusuum valde opus esset. Inseruit eam oprinorum causam Carolus V. Reformationi politicae de anno tuo po
mi parum o Gliani Din.M. Omina fere. In Concilio Moguntino cap. M. - Mimus parum hisia convivio, πιι quisuidam in Aris sunt, per ciuius m agi atiis i-ιri, M on ad moderatis Chrismanis unam reduci volvimus. No ad munera lustrica autem in Concilio Mediolanensi'.
pertinent ad baptismi ad13iinistrationem. Ita disponitur Compatro commatres nihilo 3fantibus quos fuseperunt, aut ς' rum arentibus baptisnii tempore ire tantur. Eadem ratione
RPud Protestantes de tolleodis his abusibus laboratum m
32쪽
Prae ceteris illi vivis coloribus depinguntur in Augeis
datio in omnibus fere ordinationibus ecclesiasticis ac politicis, quae post illa tempora ii Statibus Imperii publicatae sunt, tentata ac tam sumtibus quam donationibus lustricis modus
praescriptus, vel utrisque conuinctim repudium datum fuit, quanquam irrito plerumque successu, quae communis legum ressimasionem politicam intendentium bis est Quor νβαις-
sis ero haec adducuntur Ut appareat, non novam esse sermature opinionem, quam defendimus, munera lustrica dari in com evniam Impensationem sumtuum convivialium, cum ipsi legislatores fruamdara qui abusibus hac in re occurrentibus obicem ponere volue in remun
iunt ea pro talibus agnoscant, dum utrorumque emenda ratis sonemis abrogationem conjungunt, ac munera aequae ac si milium convivia inter abusus reserunt, quod non facturi fuissent, conuiui
si ea pro donatione ad pias causas reputassenti lium. ιγ In antecedentibus satis, ut puto, ostendimus mune- si' id σιω- lustrica a prima eorum Origine data fuish ad sublevan moribus md --ἔmunerandos parentes ratione impensarum facta direm '
rum Idem an & liodὰ adhuc finis eorum sit, dispiciem batur. dum erit. Quod ut probem, voco tum ad consensiim legum provincialium, tum ad intentionem patrinorum ac linentum, horumque rationem dispensandi munera oblata. Ex levius adducam tantum domesticas nostias, hoc mi est,
33쪽
pon videt, pecuniam lustricam in dietis locis manifeste considerari tanouam remunerationem sumtuum bapti Smalium, adeoque illam cum his simul prohiberi. Intentio p trinorum, quod propter hunc anem dona osterant, civrentum, quod in eundem finem ea oblata esse centeant,
vel ex hoc solo argumento deprehendi potest, quod tu , qui sumtus convivales lege prohibitos non impendum,ῖie trine Gebatur, Auden geben, non osyrantur munera 'strica, ε etiamsi M.tantur, ab illis tamen non accipian
tur imo patrini in tempore certiore ea de re redduntur, de dona mittant vel afferant. Quod vero ad disi enlatIO' nem horum munerum attinet, id certum est, parente inprimis pauperiores optime scire, cui usui delimat linx, quippe statim post solennitatem baptismalem ad solvetio quae ad excipiendos patri nos comparanda fueruntia lotulenta expendere ea solent, quae praxis rivim 'ma est observantia.
q. m. Aequiritu Hie itaque eum it pecuniae lustricae finis, Mha: pςςuni sponte inde fluit conclusio, non liberis eam sed PM-δη cientibus acquiri. m Guyd si vero ab his in Ebς
34쪽
im utilitatem expenditur, vel ad adultam aetRtς 'et citis usque asservatur, id ex pietate amore provenit, '' u non ex obligatione legali., Igitur regulariter lioe ris quod hanc pecuniam nulla tribui potest hypo
pristatur, vindicanda tamen nunc est ab obiectionibus, pinis, μω quae ex communi d. sententia adversus eam afferri pos acquiraι- sunt Adscribemus eas ex Carpetovio, quem reliqui gre- gatim sequuntur. Ita vero ille in Iurispr. Coniasnr def. 72. n. 3 sqq. Usu totius fere Germaniae invaluit, ut munera, in testimonium barismi administratii cum pia gratui tione offerant patrini. Quae non parentibus, sed omnium voto ac consensu ipsis baptizatis data censentur, adeoque iis cedunt, quippe quibus etiam traduntur, nisi quis steriationem hanc propterea in dubium vocare ausit, quod in fantibus nequeat donari, quippe qui intellectuis consensu destituunturis io Iust de inurii sipui quarein furiosis comparanturii Ad mori furig. Uam compet sed non licet argumentari ex regulis juris communis ad donationem ει oblationem muneriam in baptismi administratione, quippe quae est exorbitans di singularis pietatis causa facta, ocnomine liberorum a parentibu acceptatur Ex quo porro oblatio munerum ad solennia baptismi pertinet, per id licita efiicitur di legitima, licet secundum resulas juris alias
non subsisteret, quo intuitu etiam donatio eorum, quae sunt necessaria ad solenn a nuptiarum S contrahentum matrimonium inter bonsumin sponsam valida habetur dici subjungit denique Rescriptum Cons storii Dresdensis in quo exprest: erba es, Nosset Q M. aufer legeti, da et da st iiij a rid lo mi t eine, sontinertia ess, uidet, viederum cunei, ni en, tr. Hactenus CarpetoVius. Ad has objectio Fjur eis. ne ante υ respcindemus, in antecessum notamus, indi mema με- elum maia cauci esse inconsuetam illam Carpetorio lacu num in
35쪽
munis, quod tamen alias utramque apud eum facit pagi- nam nedue etiam nobi sucum facit provocatio Mus ad Muri ζiae sensum eum ubi rationes rerum mouis t. non numeremus vota sed ponderemus. Vide o Ira i ne ab eo adductas , quibus liberis Indicare pronum εἰ putat Iona lustrica Praecipua e illis haec est riuina vandum est ex ipsa Carpzovi consessione tau in tim esse illam oblationem, per verba cra μ'VM V hadueis acquis io ex parte insantum non nisi putativa est, , Mone e sistit. Deinde falsum est, traditionem oc latiuncin operari inctum aequisitionis, sed oblatio ali- dieata ore intentione offerentium is ac cepi At hic ent dissentientes , manifestam esse IntentIonem
nhedulas in quibus offeruntur, 'R 'Vaedi et Isantes imo sepius expressam contineant declarationem, quod liberorum debeat esse oblata pecuniam ς Mindena re quae eius susuris sunt alia. Quis ver credat
. . : a triticu, tabuli, iudieaiulum esse de intentio
ne patrinorum munera inrentium imo posito, in cndidulis omnibus contineti eiusmodi declarationes rythmicas vel pronicas, plus tamen valebit, quod agitur, quai que smulate concipitur, quae regula in aliis casibus limo hie sine dubio applicari debet. Et sic autoritas de probation O I. Conch sm . quam dissentientes φει sententia adducunt, nostram potius confirmat , ndicit, magis ei acquiri, cui donatum est, de cui cornix v acquiratur, voluit, quamvis in donando respeetum a acceptatis auarens personam habuerit. Quod obiectionem attinet, miseu ii di quam C viu sibi ipse movet, quod infantibus don 'ri neque t eam quidem non urgebimus, cum non repu I gnemu=.
36쪽
gnemus, donare possie infantibus, si eorum nomine quis Geptet id tamen negamus adesse talem acceptationem ex parte parentum circa pecuniam iustricam hanc enim proprio nomine fieri ex iis quae s. ρνacia adducta sunt, clarum est interim iam CarpEovius obtellioni, quam sibi Drmaverat non satisfaciat, non inutile erit ostendere imoecillitatem argumentorum, quibus usus est ad eam elidendam. Primo dicit, ideo sitastere hane donationem 3 ρ quia sit exorbitans de singularis pietatis causa facta. At exstibi cli illa exorbitantia di pietatis, quam sibi fingit, non potest tol-- lere impedimentum naturali sex parte infantum, defectum scilicet intellellusis consensus. Id enim si admitteremus, pietatis Myentu omne negotium alias invalidum pro licito e stabili habendum foret. Neuue etiam explicat, in quo consistat illa pietas singularis, custus tanta Minat emaciar ride alii cruuit obre ori possirimus quam quod respeκGrit ad cerebri nam Musmodi pietatem, cuius specimina su pra dedimus , . M. e. v. g. quod detur in arrham fideius. sonis o insantefactae, in testimonium collati baptismi dici veri situstra hic larva pietatis adhibetur, cum vanitatis. luxui pene dixerim impietatis species undique transpa .reat. Fidem dederunt patrini, hoc pium est, quis vero inde concludat, etiam actus concomitantes Sconsequenisses pios esse. Secundo adserit, oblationem nurnerum . Sole me insentibus tactam licitam S legitimam estici ex eo quod ιγ- ad silennia baptismi pertineat. Hic veto missis dubium est, an post tot prohibitionesis restrictiones pecuniae iu- stricae, quales di in Ordinationibus Saxonicis deprehenduntur, inter solennia baptismi referendauit. Deinde n. . et hoc concedamus, licet largiamur legitimam esse hane donationem non tamen exinde sequitur, liberis eam ae.
Oili, quippe aeque legitima esse potest, licet acquiratur parentibus. Nec aliquid momenti inest argumento a G.
nationibus desponsatorum dc coniugum desumto, quae pro .
Herses mucemia pro validis habentur. Plane enim
37쪽
Dispines Daugurata ia diversiuatis. Infantibus donari non potest propter . 't '-- imentum donationes inter coriuges non
ualui habeantur; Verum ut insint intellectino volun- ne id ne quidem lex facere potest ergo nec sol innu3s a
temi, tribuitur doni lustrici proprietas, id nihil amplius
ut eidem caeco suffragio subscribamus sed huic decidendi rationi, nulla genuina ratione munitae, opponimus nonra rationes dubitandi, quas fustius iam exposia ni Ma.'. Cum paremibus haec dona acquirantur, sine dubio Parent/ 'ρη in eorum albitrio esse debet. I'ropriet s si s hi in Voloi facultatem disponendi de te prolubitu ' - obiicias. patri nos, haec dona offerentes, nim u- ' ,.s minimum laeulidatio, ut parentes, si ea expendex V γ' in id faciant potius inutilitatem liberorum, quos ipsi ila'sceperuiu, quam in alios usus promiscuos, v. g. ut indes N. vant mercedem informationis, libro, di potissimum bablia
inde coemam uti pie monet Rad ius v. a. . i. Elen msicut patrinis non vitio vertimus, si eiusmodi pias tentiones Diveant, ua&concedimus parentes reeia facere, ineunt in modum pecu'iam expetidant, ut liberorum vii I
ras inita promovcmur verum de eo non incinnio, ita
potius, an ad id obligati sint parentes id quod negat ncum nulla lex iis haec ossicia iniungat multo minus au tem secundaria illa patrimoniunt intentio eiusmodi obliga-πιμε- ιν iionem producere potest. Idem dicendum de asservatio finire ne horum donorum, usque dum liberi ad adultam perve nunt Rintgur , Quoad Mnc mea novus injiςitur sit ' pulus
38쪽
pulus ex eo, quod plurima pars parentum hunc morum observet, ut literis hanc pecuniam custodiant, iisque adul-riori aetate extradant,vei post mortem cum reliqua bonorum substantia relinquant itaque licet legem non habeamus, quae parentes ad id obliget, vi tamen consuetudinis. quae legi aequi polleat, iis hanc pecuniae lustrita conservationem incumbere. At nondum expeditum est, an adeo magnus sit numerus parentum, qui hinc morem observant, sed si pluralitas exemplorum attendenda est, longe mrior erit numerus eorum qui pecuniam hanc expendunt, quod vel usi in hypothecae tacitae, quae non nisi in casu conis sumta pecuniae datur, te Rari potest. Itaque hi potius con suetudinem prosea legabunt. Ea tamen responsione non indigemum eum certum sit, ejusmodi consteiudinem etiamn actuum pluralitate probari posset, non eicere regu- iam, quam resului sequi debeant Atius enim merae fac uia talis, qualis etiam est asservatio pecuniae lustricae unice deis pendent a cujusque arbitrio, nec aliorum exempla obligationem ea imitandi inducunt illa itaque asservatio vel
di*ensatio unice parentum arbitrio ac pietati relinqui-
. 'potheca datur in securitatem struendi debiti Cis, 1,
At pater filio hie nihil debet, cum sibi pecuniam donatam ιMea coriis. acquirat, ergo di filius nullam praetendere potest securita. stem, nullam hypothecam mentionem autem secto solius qm minis
hyptithecae, utpote de qua nobis potissimum agendiunt dumiri Mn eademautem ratione corruunt relicti effectia , --- ouisti. muni hypothesi de domini huius hecuniae liberis competente deaudi v. g. vindicatio, vi cuius liberi moto adversas parentum concursu pecuniam lustricam adhuc extanistem prae aliis Creditoribus sibi vindicant. Corruit facultas de ea disponendi inter vivos item mortis causa, quanquam
ultima haec inter ipsos Doctores controversiasti propter diversas hypothesis. ad quam peculi speciem mania lustri exarinienda sit corruit privilegium, quod non subi --ateucutioni, quamparentes in bonis sitis pariuntur dic
39쪽
Antim M. Nihilominus communi sere Doctorum suma opo hec: hypotheca tacita intuitu huius pecuniae adseritur. ii di do Scilicet postquam sibi persuasinunt, liberis eam doctrina d nari, solliciti fuerunt, ut doctrinam juris Romani de PVςψh peeuho et adpliearent. aec doctrina de peculiss
cii, diu. hi hi dedit ungendae hypothecae. Non facile au
tumen ta rem in alia materiatam discrepantes reperies senten re dissenti itas, si iam hic in determinanda peculii lasso depre-unt hendimus. Ἀlii enim eam referunt ad peculium castrense, alii ad quasi castrense H alii ad adventitium regulare, halii ad irregulare, halii ad pro laetitium, u) alii fluestuant, modo prose fiitio mo do adventitio adscribunt , hali judicis arbin io decisionem relinquunt. Quid vero nos Nullum bipagnoscimus peculium.
Hae antica Ecerrone nimirum persuasione, quod quemad-Do repugniti m. dum apud Romanos, post introductam peculiorum di--n orthinstinitionem, omnia, qtiae filius similias habebat, aliquo pe'
Q-Misa culi genere continebantur, Scip. Gentilis. Βοα Maum v. q. ita diapud Germanos ea qui liberorum sint, ad ii quam peculiorem classem sini referenda cum tamen m minisse dc buissent, utam peculiorum diuisionem Germanis non convcnire, utpote apud quos ab antiquis temporibus non alia borirrum divisio quoad liberos nota fuit, quam divisio in bona a et nais acquisii vid. Schille Exere ad1. XXVI Lob. Io. Imo cum propia consessi quorum. qui . lias juris Romani usum magis, uam par erat extendunt, comedatur peculi apud nos ratioris me iis ,
igorem profectitii in soris non observati adventisonimum octionem in praxi non aitetidi, o quae sint alia vid
40쪽
pulositate hanc doctrinam adiecuniam lustricam traxerint . qirat tamen secundum ipsa iuris mani principiat tum ipsis j culsi nominecomprehendi non potest. Peculium enim est νώ --i pusillum patrimonium, a rationibus paternis aratrum,&Diu hii .
in administrationem filiis concessum. An vero pecunia lustrie separata est a rationibus paternis i An filiis conceditur in administrationem' id nec ipsi dissentientes audebunt adseverare , quotidiana experientia contrarium docente. Hoc tamen. sortasse regerent etiam apud Romanos bono. rum adrentinorum administrationem non siisse penes Uiuum familias, sed patrem, it tamen illa bona ciuis nomine venire. Verum hae instantia nihil obtinebunt. Petulis enim adventitii nomen ignoratum fuit JCtis Romanis Uid. Schilier. Einc xa VII vo id nuod etiam apparet e in.
si ectione legum dicis de ius nateri, materni genera, lucris nuptialibus Mntium in quibus quidem nomen
rerum fitiis familia extrinsec- advenientium nunquam vero peculii occurrit. Neque credibile est, ipsos Romanos res quascunque donatas sive liberis sive servis in peculium imp utasse, sed id saltem, quod in administrationem dahatur,eo referebant. Ita stimusin selennitate homininum numera ab amicis data isse filiis ius tiniso nomine in limitis, nec volam nee vestigium deprehendis in jure ea ad peculi um fuisse relata Inanis itaque est opera Dd. doctrinamde peculiis ad pecuniam lustricam retorquentium. J A rastrense pecunium dona lumio, rhin sim ne mmisis Hanannus, qui rel. F. de eot ionib- inter alia sic commen hane Moia. datur Decide potest ex hoc 3 etiam illa quaestio an liberi ., νδ Hispatii successuri dona sua baptismalia aleniMel consermadbe istiterieantur, Resp. quod non quia non accepero pHtre, castri se; di sunt potius ecubi astrensis ad bellum sacrum collati. Idem mmi Brunnemannus a L s. x erculo uterba.