장음표시 사용
281쪽
rq VNIvERsAE MEDICINAE Ii pupilla vera actio sit Ambigo, attamen plerumque in consimilibus motibus dilatatio solet aut reiiussio tantum actionis esse, aut ab aliquo, quod dum se contrahit, alterum dilatat, proficisci. Quintum est An colores irι dis inocul etiam visioni commodent Aliqui iis assignarunt hunc usum quod lacerent ad diversorum colorum repraesentationem meliorem in oculo aut ut oculi propter eos singulos colores possint percipere. Hoc ipsum cum falsum esse adverterent alii iudicarunt diversos illos colores nullum tinem obtinere, utpote cum Philosophus, postquam a flectionum diversitatem instituit, i. .se generat. animal. c. I. divine arguat De his igitur, caeterisque':ιjusmodi omnib:u, non eundem causa modum esse putandum est. Dua enim non sunt opera vel natura communia, vel generum singulorum propria , horum nullum alicujiu gratia aut est, aut sit. Nam oculus quidem alicujus
gratia est, sed usu non alicujus gratia est, stac assecti sit propriageneris. Nec
vero ad rationem substantia pertinet in nonnullis, sed ut qua cessario iant. Ad materiam principium, quod morerit, causa eorum referenda sunt. &c. Sed si liraec dicta Aristot recte quis consideret, advertet eos cius dicta non intellexisse Hoe ut in praesenti quaestione ostendam, notandum est, quod duplex quaestionis sensus sit, vel hies quare colores iridis ingenere conditi fui vel hies: qu.ire hic vel ille color iridis mitecte, is quidem talis, qui disseraisecundum individuorum varietatemfactus fit 3 Ergo Philosophus posteriorem quaestionem solum ait, non debere solvi per finem, quia quae secundum individua disterunt,4 non pertinent ad communem rationem generis non fiant alicuius finis gratia instituta. Verum quod alteram. quaestionem concernit, quandocuaidem colorum in iride existentia ad totam speciem pertinet,imo ad diversa alia animalia extendit, alicujus gratia colores conditi sunt cundum Philosophi ratiocinationem. Imo, quod totam argumentati nem Philosophi attinet, mihi non videtur illa ita proba, utpote cum illi fundamento malo videatur insistere, quod Deus ungularium curam non
gerat, tangularia frustra sint. Itaque magis probo istud quod Philos phus loco citato post pauca subjungit - λα- ωικα τώε, numquodque ali-cri in gratia est. Unde subsumo, quae individuis etiam singulis accidunt sunt aliquid. Ergo sunt alicujus gratia, adeoque obtinent finem Musum
suum. In hunc sensum accipio Malterum axioma Deus o natura nihil ciunt frustra. Sed nunc colores illos in oculis non solum in genere, sed in individuo Deus & natura faciunt. Ergo At haec caligo nostrae mentis est, ut sicut pleraque, itari haec ignoremus. Itaque ingenue de me fateor, me colorum illorum usum non solum in individuo ed/ in genere ig
282쪽
CONTRACTAE Ii AER PRIMus. 243norare, forte ignorant Malii, alioquin enim certius quicquam de iis conlli tuis lent. Interim a nostra ignorantia ad negationem rei nulla valet consequentia. Sextum est an in tunica urea postica parte depingamur x :b: lium rerum steties Aliqui in crystallino, aliqui in vitreo humore oculi, siqui in retina tunica visionem fieri existimant, quia in iis partibus species rerum exprimantur. Sed ego valde probabile esse existimo iniveae postica parte interna subjacente species visibiles exprimi, adeoque visonem celebrari. Quoniam enim aliae nominata partes perspicua crefractionis capaces sunt, at uvea ibi locorum albedine rixatione corneae a postica
parte pictum specierum aptissima est, quid obstat, quo minus illi id ostiacium transscribatur. . IC. Praeter eas tunicas adhuc circa humorem crystallinum vitreum inveniuntur duae tunicae, circa crystallinum quidem aranea, at circa vitreum vitrea. Vtraque haec ita perspicua, ut solitarie a visu percipi nequeat, verum solum tum notetur, cum aliquo eam pertundente in humorem immisso ab eo diversa esse notatur. Et si vero unicuique illarum alii aliud officium assignant , tamen planissimum mihi videtur eas tunicas sngulas suis humoribus continendis esse dicatas,ne vel inter sese contiindantur, vel aliis partibus'in contingunt sua illuvie noceant. Verum docti Disimus Keplerus, etiam opinatus est, servire etiam illas copulationi di et rum humorum cum ciliari ligamento, quod plene improbare non possum : torte hinc quis arguat crystallinum humorem potius quam retinam aut uveam per ciliare ligamentum moveri. s. C. Vltima inter tunicas oculi est retina seu retiformis tunica, ita appellata, non quod retis in modum contexta sit, verum quia cum haemi
sphaericae figura sit illi reti simile est, quod ligneo circulo affirmatum dependet instar haemisphaerii Originem ejus ceducunt a producta cerebri substantia, quod an verum sit, ipsi viderint. Saltem ego non statim ill rum opinioni assurgere possum. Quippe & conlistentia hujus tunicae mollior ac pinguior, color savidior, Mad perspicuitatem procedens notatur, etsi temperamentum non adeo dissimile videatur. Quod ergo de origine corneae iveae dixi , id em hic probo, videri potius ex seminali principio
citra communicationern substantiae cerebri produci. Hanc tunicam Keplerus, Optici recentiores valde praedicant, quoniam existimant in ea
rerum visibilium species exprimi, sed ego id officium probabilius assignari posse uveariolterioriri interiori parti arbitror Rationem suggessi, quod perspicua lit, quemadmodum unicuique evidenti experimen to ostendi po-Hlis est,
283쪽
1 6 MIvERSAE MEDICi MAEt est , si postica parte tunicam corneam juxta insertionem nervi optici se greget, pupillam oculi lucidis objectis obvertat. Quippe tunc licebit illi per retinam objecta illa perspicere. Hoc vero, licet etiam per uveam fieri possit, tamen quia ei postica&externa parte nigredo obducta,& cornea uia inediate opposita est, liquere mani teste videtur , quod ibi locorurusisti visibiles rerum species natura constituerit. Sin autem quis me desoLticio retinae tunicae quaerat, aliud assignire non polluin, quam quod mollitiein liquiditate sua vicinas partes , maxuneraveam postica parte leniat humectet, maxime refractione debita illustriorem specierum expressio
M. GL Intra humores recensitos inveniuntur humores oculorum tres, nempe aque in crystallinu. Pitreu4. queri anteriore parte oculorum jacet, intra corneam iveam, pauca quantitate est. consistentia similis aquae,
licet de frigiditate dubitem Satis enim mihi videtur adverti posse, eum non puram quam esse. Quicquid tamen sit, frigidus est, licet non ita frigidus ut aqua. Post illum ante pupillam intra uveam propria sua membrana conclusus reperitur crystallisin, a senili apparentia ita dictus Anteriore parte depressiore convexitate protuberat at posteriore parte magis ex-1tat. Qui observarunt&mensurarunt accuratius parabolicae sectionis utramque partem junt. Neque tamen semper aequabilis protuberantia est, sed variat multum pro varietate individuorum, an etiam aetatum non potest dici. Humor hic bene consistens est, etiam sauciata sua tunica , itaque bene ejus figura notari podest. Si tum eli hunc humorem quidam voluerunt in centro oculi, sed falluntur, nam magis ad interiora vergitaicet non sit negandum, centrum ejus csse in codem axe cum centro octili Vltimam posticam partem occupat humor vitreus, ita a conlistenti .i, sicutglacialis ab apparentia vocatus Anteriore parte qua crystallinum respicit , ejus ligurae se accommodat at posteriore retinae conjungitur ad ejus rotui dationis postulatum. Sua quoque membrana coercetur, neque prorsus diffluit attamen neque figuram suami ne retinet sed comprehendentium corporum prompte accommodat. Etiam transparens est , ut crystallinus, imo cum eo de majori diaphaneitate certet, quod iique erit evidens, si utrumque humorem in chartam in qua aequalis magnitudinis literae impressae sunt effundat. 5. II De his humoribus quasti me quaedam agitantur, quas breviter attingemus. Prima est An humores ocularum sint partes corporusive oculo
284쪽
CONTRACTAE LIBER PRIMus. rq 7 Dconferunt ad visum, adeoque usum per se in corpore praestant. De aliis non ita dubitant Autores, sed de aqueo solliciti sunt, quia fluidus est. Sed . tibi in superioribus a uobis notatum est, at quid itate nihil concludi posse. Secunda est de cum aquein humor est usu est, rursum regeneretur Id fieriuscuie ad consistentem aetatem experientia comprobat Alii vero dicunt, id fieri , quatenus excrementum crystallini est: alii quoniam vis formatrix in aetate crescente adhuc viget. Caeterum neutra ratio sufficit. Nam si crystallini humoris aqueus humor excrementum statuatur, qui fit, quod non perpetuo accrescat Aut quando natura aliquod excrementum per se proficuum Musum praestans in corpore constituit' Nam excrementum omne evacuari debet. Vis etiam formatrix non solum increscente, sed omni aetate viventi inest, licet non continue operetur, iunquam partes de novo constituit, quoad prima stamina, nisi habeat aliquid seminali ejus portioni respondens. Tale autem est proprium iroxime assimilatum istius partis alimentum. Hoc ergo unde suppeditatur in defectu hujus humori. Ergo arbitror humoris hujus vel reliquias aliquas dari, per quas regeneretur sicut carne sauciata pars nova accrescit vel generari ex aliqua portione attinenti crystallini, ipsi secundum temperiem non ab sinitis. Tertia est Unde nutriatur humor crystallinus vel pitreru Et si alii aliud dicunt, tamen nullum est dubium, quin per arterias quoque sanguinem accipiant. Licet enim illa vasa non cernantur, tamen adesse possunt, quemadmodum nec in albo oculorum valde manifeste vasa advertuntur, nisi insanamentur. Et advertuntur etiam quandoque vasa quaedam exilia per tunicas illas, maxime vitream deducta. s. III. Iulum illorum humorum in oculo non uno modo omnes
declarant. Plerique Medicivi Philosophi censent praecipue insgne osticium crystallino competere,ut in eo tanquam in speculo omnes visibilium imagines exprimantur, tercipiantur. Sed cum perspicuus si varie se torierunt, quomodo vel peripicuitatem cum terminatione Lexpressione illarum specierum conciliarent, vel istius perspicuitatis terminationem illi conciliarent. Ego eos suo sensu abundare relinquo, , quoniam experientiari ratio docet, quod ulterius propagentur oculi, cum aliis doctis quibusdam Medicis e Opticis judico ulterius species propagari,in vel in retina, vel nivea illi subjecta pingi humores autem esse ordinatos, ut in iis varie incidentes radii refringantur,4 vigorem per itineris emensionem amictuin reparent, aut nativam debilitatem earum corrigant, ut in suo loco species perfectius depingantur. s. IV.
285쪽
g. IV. Vt hoc melius percipiamus, supponendum illud est viilbile
excellens Millustre spirituum animalium utpote valde tenuium turbati nem Mnimiam commotionem, imo dissipationem , atque consequenter visus laesionem, imo abolitionem aferre quandoque solere, itaqueablers natura ac benigna, ut illi malo occurreret, species debili virtute praeditas fecit,in qua paulatim etiam in itinere elanguescerent. At si illae ita debiles in oculo depicta suillent, non potuissent distincte objecta sua repraesentare, proinde natura in oculo rursum remedium isti defectui attulit, quatenus refraetione illa species valde illustriores redduntur, quemadmodum evidenter notare possumus, ubi eos humores in chartam aliudque visibile et fundimus. Quoniam vero retractiones in diversis partibus oci lorum contingunt, illud non omittendum est, etiam peculiana quaedain munia per illa obiri Sic ergo refractio ad perpendiculum in corneae re spicua parte tumore aqueo confert ut per majorem extensionem obj cta perexiguam pupillain possint species suas in oculum immittere, quas de hync crystallinus humor majori refractione simili magis unito in apicem coni coire facit porro post coitus punctum recedentes radii in vitreo a perpendiculo refringuntur, ne error in judicio contingeret. Cum cnim incidentes radii retracti fuerint ad perpendiculum,nisi procedentes rursum in contrarium refringerentur, nunquam rem videremus sicuti est, sed in
indebito loco terverse sitam, sicuti experientia ostendit in illis, quae refracte cernimus. At cuiusui inservit refractio in retina Suppost quod expressio sat non in retina, sed in uvea subjecta, non improdabile censeo retinam retractione sua multum facere, ne species in glabra aequabilique
uvea facile reflecterentur,4 visionem turbarent. s. N. Restant nobis vasa oculorum, quae sunt rena , arteria, Mnerri.
Et de venis okarteriis quidem nihil speciale addendum est, cum supra venarum Marteriarum capitis originem & productionem notaverimus Hoc solum observandum, quod licet aliqui Autores negent, tunicis oculoruri S maxime retina vasa competere, tamen persensus reselli queant, utpote
qui tenuissima vasa in iis observari docent. De nervi crgo oculorum pauca sunt addenda, o pariter quidem de solis nervis Opticis Circa hos praecipue observanda sunt magnitudo supra reliquos nervos, cavitas quandoque notabilis ante conjunctionem, Mipsa conjunctio, Se quidem propter quem linem conditae sint. Magnitudinis finis facile se ingerit, quod nempe ea sit ob uberiorem spirituum animalium influxum in oculum. Quoniam
enim sensit visus circa objectum nobilissimum versatur, quodque persecte percipi
286쪽
percipi sine magna spirituum copia non potest, evidens evadit, debuisse
naturam pro spirituum affluxu vel magnos nervos opticos condere, vel plures numero facere. In quibus duobus semper sere natura eligit magnitudinem potius, quam numerum, si nulla specialis ratio interversat. Eidem abundantiori paratiori spirituum animalium ad oculos affluxui etiam illa cavitas videtur inservire, quando reperitur: quandoquidem per patulam viam facilior Muberior est aditus. Sed propter quid nervorum opticorum conjuncti facta sit, non unanimiter Autores declarant. Quidam opinantur, eam institutam esse, ne bini oculi rem visibilem unam ut duplicem cognoscerent. Sed illorum sententiam refutat, quod ob eandem causam Mauditorii, olfactorii nervi talem unionem requirerent. Alii ergo putarunt, roboris causa, illam unionem esse fabricatam Pariter non vere quia eadem causa aliorum nervorum similem constructionem postularet, quia non plus periculi opticis quam aliis sensoriis, motoriis nervis impendet. Alii putant, in illa conjunctione exprimi rerum visibilium species. Caeterum superius ostensum est, id fieri in tunica retina aut uvea secundum posteriorem partem, itidemque probatum, naturaliter spiritus animales per nervos quidem ad partes mitti, sed non remitti Proinde ego re hinc inde pensitata, venio in eam opinionem, eam conjunctionem etiam inservire uberiori spirituum animalium in oculos distributioni. Nam
quatenus ibi in majori capacitate rursum colliguntur, pro necessitate facilius in reliquam partem istorum nervorum immitti queunt. Si hoc non placeat, cogitandum, an propter directiorem implantationem in oculuin natura dictam unionem constituerit sed tum non fuerat opus medullam nervorum confundi, quemadmodum plerumque accidit, ut ita hactenus
dictam opinionem pro probabili habeam, etiam ob hanc causam, quod alia probabilior se non offerat. s. I. Nimis quam multa de visus sensorio proposuimus. Ergo
nunc transitum facimus adsensorium auditus, quod aures sunt. Licet enim hoc sensorium loco aliquanto ongius ab oculis remotum At tamen arti ciosa
fructura, Mum actionisque praestantia illu proximum est, fixo superius. Et illud quidem ex ejus partis specialiori explicatione patebit hoc autem evidenter inde discitur, quod auditus niaxime aptus sit ad disciplinas addiscendas, imb accommodatior sorte quam oculi, quandoquidem coecorum quidem doctorum diversa exempla dantur: sed surdorum vix ulla,nis post acquisitam doctrinam surdi evalerint. Id quoque pro auditus praerogativa afferri solet, quod reliquorum sensuum perditiones sere solitariae sint. Ii aut
287쪽
aut saltem esse possint: at quibus a nativitate surditas obvenit, necessario simul muti sint. Vt inde quaestio quoque mota sit, quare surdi nati simul snt muti Cui problemati multi respondent, quod id eveniat ex nervi auditorii Mad linguam derivati conspiratione. Sed tamen, etsi largior, cum ex nervorum lamone surditas contingit, sic sacile mutitatem induci pose, non tamen concellerim id universale esse. Etenim ctiam citra nervorum laesionem ex malastruetiira osiuim aliarumque auris partium quidams di esse queunt, non necesse est, ut uno ramulo propaginis vasorum a secto, Malter laboret. Vtirmeream multos quoouc surdos bene loqui,
si nempe, postquam loqui potuerunt, surdi facti sint. Itaque eam potius
rationem assgno, quod cum voces significent ex instituto, at surdi a nativitate nec voces, nec sgniscata illarum addiscere queant, necessario muti sint, hoc est articulatis vocibus sensa animi exprimere non possint, licet alioquin sonum xvocem naturalem edant, ut hinc nostra lententia ulterius confirmetur. Quippe si simili ratione, ut in auribus, 4n lingua ex nervorum vitio organum laesum, sicut ibi, ita& hic actionis abolitio contingere deberet. Imo si maxime nec talis sonus a multis surdis edatur, tamen ii iis lingua moveatur, ex nervonina rius mala corallibutione auditus laeso non dependet. g. C VII. Fartes aurium vel externa, vel interna sunt. Externa seu prominens aurium pars auris externa Mauricula nominatur , cujus extrinsecus apparentes particulas superius nominavimus explicavimus Latii an atomica arte eandem tractemus, in ca reperimus cuticulam,cutem tenuem, carnem paucam de cartilaginem firmam, vasaque omnisgeneris, venas quidem jugularibus externis, & arterias a carotidibus, nervos autom ex secundo rari eorum, qui ex corvice producuntur Glandula quoque diversae ex interiais Mater alibus locis auribus appositae sunt,pro Licimento vasorum,& exere mentitiorum humorum imbibitione. Imo quandoquidem auricula
moveri pariter in quibusdam solet, musculi quoque eidem ad id dati sunt:
primus tenuis membraneus , qui sursum aure in adducat, attollens inde aliquibas vocatus, qui in anteriore faciei parte supra temporalem milia Ium ponitur, incipiens a fine musculi frontis externo, ubi temporali conjungitur Minde sensim angultior redditus descendens, dum auriculae superna parte inseritur. Secuniam carnosior classi brosior saepicule, ut auriculam deorsum trahat, inde detrahens vocatias Maxime in postica parte capitis consiliit, I mammiliari processu temporum initium deducens , cangustior redditus paulati in ad aures vergit, quas tendine suo ad radicem cartilaginis
288쪽
C NT ACTAE LIBER PRIMus. 2 Ieartilaginis sere circumdat, quandoquidem una ejus portio superiorem, 1ltera mediam tertia intimam partem attingit. Terti aliquando itidem ciniosus xfibris sursum tendens, qui auriculas antrorsum moveat, unde Diaducens ἐicitur Pars est quadrati illius musculi, qui buccas detrahit, ubi carnosior quandoque redditus, fibrisque sursum enitens radici auriculae inseritur duartus, qui versus posteriora auricula in inclinet, inde abducens nuncupatus Originem capit angusto principio ab involucris musculorum occipiti supra mammiliarem processiim, ac inde transversim deorsum latus postica parte auriculae conjungitur.5 C VIII. Interior aurium pars absolute auris . aliqv.indo .lti ruinterna vocitatur in se comprehendit spicula tria aut quatuor, cavernas
tres, membranas, musculos duos, lasa. De his plerisque jam actum est superius, ut nunc solum de membranisi musculis tractandum rellit Aequidem membrana diversae sunt perspicuae ae valde tenues instar telarum
aranearum, quae priores duas cavernas,& nonnullos meatus in labyrintho investiunt. Caeterum inter has eminet tympani membrana, quam Barbarim ingem appellant. Posita eli in prima caverna auris, ac annulo osseo undiquique adnascitur ac proinde ad ejus figuram rotunda facta est. Cras. sior et membranis aliis, ae veluti septum aliquod cavernam primam aurium a meatu auditorio sejungit. Musculi vero utrinque in auribusta uo sunt.
Vnus externus, alter internus. Externus sic nominatur, quia extra cavernas
aurium jacet. Parvus est in superiore meatus auditorii regione positus, initium sumita cute: membrana illa, quae meitum auditorium investit,&hinc carnosior redditus tendine brevi exterius sere in tympani centrum inseritur, ibi locorum,ubi malleus isti membranae connectitur. Internu contra ideo hanc appellationem tulit, quia intra illam aurium cavernam situs est Valde 1rvus est, ac originem capit in ossis cunei formis basi eo in i co quocum radice processus petrosi ac additamento ossis occipitis foramen estractum constituit. Hinc carnosior primum, xpost ubi medium sui superavit angustior iactus in duos tendines gracillimos abit, quorum alter in superiorem mallei processum, alter in cervicem implantatur. g. C LX. Conditae sunt aures ob auditum, quem1dmodum omnes noverunt, sed qua ratione singulae earum partes eidem conserant, id ero inagnam dubitationem habet. Ideo principio in quaestionem venit quem usum obtineat auriculastu exterior pars auri, Satis experientia edocet, quod non sit primarium auditus organum, tum quia etiam ea abscissa aut alio
modo deperdita, si interior auris se bene habeat, auditio fit, licet imperse-Ii i
289쪽
et 3: VNIvΕRsAE ME DICINAE eta, tum mi ea etiam optime se habente4 nervi, nullo modo laesis nihilo minus auditus in solidum tolli potest. Vt ne illud urgeam, auditu laeso interne potius quam externa auri remedia utiliter adhiberi. Attamen in servit auricula perfectiori auditioni, quatenus aerem hinc inde vesantein colligit, S ad meatum auditorium deducit. Hinc evenit,ut abscisss auribus, vel alio modo deperditis ruiti quam distincte sonus percipiatur, sed o scure conluse tantum ad modum murmuris aquarum aut similis sonitus. Atque ob eandem causam vola auribus praetensa, aut aliud instrumentum cavum tenui ductu auribus applicitum distinctiorem auditum causatur. Unde etiam ea animalia , quibus aures longius prominent, distinctius audiunt. Neque ob aliam causam cartilagineam auriculam conditam existimo, quam ut melius cxstare queat Carierum si hoc ita sit, annon melius
foret aures homixum sic exstare, ut brutorum, Ob persectiorem sonitum capessendum λ Non vidctur id fieri debuisse. Nam non solum satis exstant ad sonitum persecte hauriendum, verum etiam si alicubi altius exstarent, alicubi sibi obstitissent, quo minus undique sonus commode ad aures venire posset. Ideo quibus animalibus sic exstant aures, musculi peculiares dati sunt, per quos aures undique circumducere possint quod etiam in quibusdam hominibus observatur , licet in plerisque multo nobiliori ratione
s. a. Adhuc circa auriculam illi dives gyri notandi veniunt, de ii serius tragio antitragi concursus, itidem a natura ideo conditi, ut meliori de faciliori ratione ad interiora sonitus propagaretur. Verum cui usui inferi Mauricula appensis obiu carnem inserviat, dubium obtinere videtur Meo arbitrio non commodat vel extensoni auriculae,vel ejusdem meliori conjunctioni cum aliis partibus, cum cartilaeto satis finniter auriculae expansi
nem possit servare, itiam undique latis aliis partibus connexa ut sed non improbabile est, eum juvare directiorem ktaciliorem sonitus in auriculam ingressum, non quidem undique, sed maxime ab inferiori parte. s. C XI. Non planior, sed multo difficilior ratio occurrit in explicanda functione uui interioris auris. Nam&id dubium est, qua fit praecipua pars auditus, & quomodo illa ad audiendum moveatur, quomodo soniam percipiat Quod ad primam quaestionem attinet; Non mihi placet eorurn opinio, qui putant tympanum id organum esse. Nam quandoquidem il-
sud ut alia membrana ossium illorum circumluctioni dicatum sit,& etiam absens observatum auditui non multum obfuerit, potius ob alium inimeonditum esse credendum est. Sic nec eorum opinio mihi arridet, qui putat int
290쪽
CONTRACTAE LIBER PRIMu S. 233tant nervum auditorium per aures expansum praecipuum auditus organum esse. Etenim ille nervus nihil habet peculiaris quam alii nervi, qui advehendis spiritibus dicati sunt, unde ergo liuic illud munus coria petere, Proinde communiori Philosophorum Medicorumque sententiae hactenus assentior, aerem innatum id membrum esse, in quo sonus ille exprimitur. Quoniam enim soris sonus in aere optime exprimitur, Z intus talis inveniri debet, nisi vacuum in interioris auris cavitatibus concedere velimus, rationabile valde est, in eodem expressionem contingere. Id maxime contrarium sentientes urgent, quod aer ille ingenitus nens pars corporu sed ad id ex supra propositis, quae lint partes humani corporis, facile solvi potest. Nempe ouod licet non sit pars corporis humani, quatenus id non solum animae, sed ela humoribus similibusque contentis opponitur tamen omnino pars humani corporis appellanda sit,quatenus id ad aequale formae suae opponitur, quoniam sic ad ejus constitutionem omnino exigitur. s. XII. Vt vero omnis scrupulus tollatur , simul rellantibus
quaestionibus satis sat notandum est, duplici sensu posse aliquid primarum partem auditus vocari: scilicet & quatenus in illa fit impresso soni, &quatenus illa sonum percipit. Primo modo primas aeri illi in cavitatibus aurium invento tribuimus sed posteriori modo spiritus primarium auditus organum facimus. Nam censemus, quod scuti in oculis per multiplicem refractionem species visibiles debilitatae ariores rursum evadunt: sc etiam species audibiles infirmiores facta variae collectione in aure ext riored interiore apta reddantur ad distinctiorem Mevidentiorem soni in aere interno pressionem. Et ouod hoc natura sapienti consilio se molita sit, ne vehementiori sensibili sensoria nimium laederentur. Quod in visu evidentissimum est,cum oculi clari luminis appulsum aegre ferre queant: ac in auditu non magis obscurum, quando non levem molestiam inde capimus, si nobis aliquid vehementius in aurem dicatur. Cum ergo ad eum modum, quem exposuimus, sonus in aere implantato expressus est anima sentiens spiritus animalis per nervos affluentis opera illum percipit ac c gnoscit,4 sic auditum plene absolvit. s. C XIII. Quomodo ad hanc sunctionem omnia conspirent, dissicillimum est exacte explicare attamen quoad id percipimus, res ita se habet. Quando species sonora in aure exteriore collecta per meatum auditorium in interiores cavitates immittitur, musculorum interioris auris ad-jumento via magis minusque panditur, dum variis anfractibus vegetior redditus in intima caverna evidentissime exprimatur. Proinde dissentimus