장음표시 사용
471쪽
distinctionem approbans, inseri, quod emtor fructuumn possit expcllere colonu sicuti usu fiuctuarius. I. gratia. Falem β. I. de acquirUtifi=ς Nec etiara contractus emtio ni fructuum perit cum persona, prout in usui ructuario statuitur, Pittaniat ad heredem, quousque tempus coni uentum finiatur. Nec tenetur emtor fructuum cauere. neque agnoscit onera realia,tributa, exactiones, reti m. positas. Qua de causia etiam Bart. 1.Lstipulatio ista,habe. relicere si siquis ita de verbbobog nu. a. tr.ecium reliquit:
Alia esse hasere,fm ctum G obligationem adfluam
quoY comprobat aph. Cuma. in L qui saxum. δε conat. Et traditur imae. . corruptIonem si Lambreuitatem C. deis fluct EI Eatam d. l. re C. de locato .nu. . separat har, quaestiones,de emtione fructuum futurorum, issus ctus tinc tanquam inter sedistinctas,atque diuersas Quamuis sibi ipli contrarius, diuersum doceat,tu sea lege C. M ur nu. I. CT a. Vbi emtionem lustructiis, luctuum
Neque obstat, quod etiam adtemptas sus Ductus vendi possit. . . de ψ st. Nam venditio usu sfructus temporalis diuersa est a vcnditione fructuum de qua hic agimus. Deinde hoc expresse actum est, uti suffructus ematur,ac sic Ius, quod secus est, si saltem fructus emantur Mimis etiam reseri, si fructus annui sint legati, quod usus fructus censeatur esse legatus. Nam cur secus ut in ultimis voluntatibus, haec ratio asscrri potest. Nam in ultimis voluntatibus latior fit interpretati , fauore Iegatarit,quam in coluractibus. I. in Iesumentis. de rei iur. c. eum dilecti.de Gnai.Itaque inico ditione fit interprctatis Ontra venditorem, ad quem pertinui et Ie-
472쪽
Praeterea ibi versamur in Legato annuo, absq; praefinitione temporis,in competit legatario utilis actio in remi ex contractu vero emtionis fructuum , saltem personalis actio prodita est Rapha Cuma. in in annos singulos. de Adim M. Aceedit etiam, quod emtor consequatur fructus ex titulo oneroso itaque rem ipsam , quam emit, consequi debet, Neque aleae se subiecit, cum hoc expresse actum non fuerit. d. l. auod in venditione De haered vecact venae ec emtio de contrah emt. Praetereat in I. fl quis ita de ust non concedit, quod in annuo legato idem sit, ac si v susse sit legatus, sed quod an quibusdam , , assimiletur. Vt puta, quia legatum annuum finitur moriste , lauti legatum ulu sfructus. Et ut similitudo verifice. tur, sufficit, ut in aliquibus sit conuenientia Dan ab Imolaint interdum deverb obligat. diximuι inpracedentiauaestione. nu s. nu. s. Neq; criam mutat, quod hic non agamus, de re ipsa, ex qua fructus nascantur, sed saltem de ipsis fructibus, quorum dominium in emtorem transit. Et conseisquenter etiam periculum, ut proinde saluandus videatur Bartol quod aequiparationem saltem fecerit, quoad periculum , de quo hic principaliter agitur. Nam respondendum est, periculum non transire, nili fructus natissint. I. nec emtio. de contrah. emt. Quod secus est in usu fructu. Igitur aequiparatio est incongrua. Qua tamen in rein ipse Bart. sAt male constitit. Nam x ijd. I. cum ita se in L .fundi Trebatiani. De fastuαι-gat distinxit, an quis emerit ipsum corpus fructuum, an vero ius. At hic ius emtum non est,sed corpus fructu u. Ideoque dici non potest usum fructum esse enitum. Igi. tur tanquana adiuersis, de uno ad aliud non recte fiet illatio. Deinde ex superioribus etiam ostensum fuit, non
Ius sed Rem ipsam, nempe fructus esse emisi, ad quo
473쪽
rum etceptionem necesse est venditorem emtori pati. entiam praestare. Neque sequitur,fructus nascituri vendisi ii sunt. Ergo Ius venditum est. Et Bald etiam in additione
ad Spec de locato, in addit prima de emtiose se vendisione, sic diuersificat, ut quando venditur ususfructus, censea tur vendita Res praesens. Et sic usuffractus formalis, sine ulla fructuum perceptione, Iuris intellectu . Sed cum fructus venduntur futuri, tunc species emta existimatur, quam existere Oporteat. Et quamuis concessis pedagio, censeatur concessum etiam Ius exigendi Bart. in Aqu/lius de donat. Et in cirata dissutatione publicanus Tamen
illud Ius pedagi non censebitur vendisum, quod penesciuitatem residet , ut infra demonstrabimus. Quibus sic sublatis Bart. in . I. cotem ferro si qui maxime . depublica hanc dissicultatem sentiens, in Resolutione quaestionis,eodem modo, prout in praecedentidistinguit.
Et quia multa,quae antea ab eo fuerunt recitata, hoc loco sunt repetita, supervacaneum esse duximus, integra eius dicta, prout in antegredienti quaestione factum est, ubique resecre. Ne repetitio illa tanquam odiosa Iegentibus mo Iestiam adserat, sed ea duntaxat enumerabimus, quae an te hac non fuerunt adducta. Verum ex responsionibus
dicta eius colligi poterunt , quae singulis accommodata, a sunt. Vult itaque Bart. quando emito vectigalis facta est in plures annos ,ri solutio preci fit annuatim , quod tunc dicatur locatio. Uel si emtio, iudicabitur de ea sicuti de locatione. Qusd sic probat:
Nam quando meraes seu precium soluitur singuis 3 lis annis, non videtur Dominus transferre velle aliquod Ius, ad hoc, ut si conductor cesset in solutione, non possit eum a perceptione vectigalium depellere. μευ g. In ter locatorem locati. I. vectigalia. s. . depublica Secus
quando plectum simul soluitur Ilici Hoc
474쪽
Hae sundamentum ad probandam sentent lam L Bir oh fragile est. Nam memtorie conductor cessaret in solutione mercedis vel preci , una vice, ante finitum tatempus perceptionis faciendae, non video, cur non possit Dominus emtorem expellere, atque de possessione rei sua disturbartacum emtor fructuum non suo sed venditoris nomine rem,ex qua suctus percipit, possideat. Exemplovistuctuarii' vasalli, quia Domino expelli possiunt, quandore abutuntur. Pro ripluribus deducit,in prosequitur Iacob. Menoch. lib. a. de arbit Iud cent. I. casu P. seaquam incidit Ioseph. Ludou decu a a Prarin Paulin. Et posito,quod ex contractu emtionis emtorem expellere venditor absque autoritate Iudicis non possit. Inde sonsequi non videtur, quod diuersum statuendum sit in emtione,distributo precio in singulos annos, quin potius,cum viroque in casu, in contractu emtionis, vendi. iionis, ,vertemur, Vtrobique eadem subsit ratio idem quoq; Ius erit statuendum. Non enim valet collectio: No , , potest expellere emtorem , Ergo locatioJnvehenda De
iis inis Muc7-. V ct quemari caue. Vbi proprietarius vendicat fundum ab usu fructuario qui non cavet. Et in emtore est texi .in . . sis quis emerit,de except.rei end.
tradit, tam facile quem non remouendum, ob non solu-utam mercedem,sed vel aliunde substituendum, vel Fide. iussorem petendam Nec etiam Opimonem dc distinctio canem Barι. probat text. incitem quaerituris. qui impleio, o-
475쪽
cilii, Legatin adhoc, quod in locatione semper respiciatur, ad annuam praestationem. o mi in lege. g. sidomin. g.seq. eo .ctis cet. Qeoaecvectigalia. g.An. .sa Colono. Dei serra. g.pro Aurelio. de elusi. Nam de substantia locationis: conductionis non est , ut in singulos annos distribuatur precium, sed etiam plurium annorum una mercede locatioin conductio sieri potest,etsi precium in singulos annos distributum non sit. Id enim arbitrio x potcstati contrahentium relinquitur,virum unicam mercedem in plures annos , an vero in singulos constituere velint.I. ea lege. g. locavi. locati. Et sane absurdum, imo falsum esset, dicere, si lineationi ad aliquot annos una merces esset dicta , quod tunc emtio& venditio, non locatio desconductio, dicenda esset, prout Sari in venditione, cui in singulos annos est constitutum precium arguit, existimans, in emtione unicum precium praeliniri solerci non autem distinctum. 7 Neque etiam text. ιο d. g. qui impleto hoc probat: Quamuis enim ibi euinci possita in quinquennium singulis annis dictum precium , 6 vnlus anni tantum reconductionem induci, mon totius quinquennij. Inde sane haud
sequitur, necessario mercedem in singulos annos dictandam. Quin aeque locatio erit, o si plurium annorum precium unicum fuisset dictu uti Nee admittitur exuam eum ibi non ad mercindem annuam respicere, sed ad fructus, qui ex . praedi Rustico post annum percrpiuntur. Vnde cum
Lonductor Oluerit fundum .expensas fecerit Mtiente locatores,ccensebitur tacite eius anni eno.
uata conductio , quod si ad quinquennium innum esset constitutum precium, moid obstat
476쪽
qud minus pro uno anno tacitae reconductionis, quinta pars eius mercedis resoluatur, quod secus est in urbano praedio, ubi locatio prodest etiam ad minimum tempus.
Igitur eatenus saltem videtur renouata, quatenus fuerit habitatum. Neque ad rem pertinet tra Rin I si instruct. id Iur dot ibi,vel locet,vel veπιι, ut locet intelligatur scilicet certa mercede constituta, in singulos annos : --t, idesti precio eonstituto, pro toto tempore. Nec etiam
texi in L ariaribu . . Astructuarius ibi: locare vel vende s re. δε υμ r. v. in venditione g. r se caisprator de bon. aut ud possct Com. r. de reb Eccles non alien dum D. itur de locatione se venditionestructuum. Nam hoc nus. quam ex verbis textus apparet, sed potius Iura allegara simpliciter loquuntur, de locationein venditione, nulla facta mentione, an in singulos, an vero in plures annos, merces siue precium sit constitutum. Igitur intellectush: tanquam mere diuinatiuus rei;ciendus est,in potius
uniuscuiusq; contractu proprietas,in natura, cum ver-
his retinenda erit, quam ita perperam in uertenda, &4Iteranda. Neque etiam leges hanc materiam tractantes. differentiam istam quam Bari extruxit .constituunt, igitur nec nos distinguere debemus, contra naturam pio prietatem contractuum. Lisprecto depublicia I siservium. s. non dixit prator de acquir har. I. in venditione. de tempore.debon. aut. uae posit icetitia non facit Specul. autoritas,allegata in tit de locatione. Vbi proponens sormam libelli in locatione, semper loquitur de annua praestatione Et quando de vcnditione fructuum agit, loqui . tur de uno recto,quod ab initio soluitur,ct in is de emi. venae . r. Nam prout dictum est, per hoc natura contractuum alterari,in antlerti non debet, sed exactissime obseruanda , ne contractuum fiat confusio. Quinimo
477쪽
verba potius inspicienda sunt, si de mente contrahenti um dubitemus. Non enim a propria significatione est re
Neque etiam obstat, verba, o ad affrum . licet
non tamur verbo locationis, locationem tantum importare,& non venditionem La C. Pelocat.
Nam cum verba ista sint ambigua , non mirum quod magis locationem, quam venditionem interpretemur Ioan ab Imol. In P. I. Cotemferro. f. qui maximos. Hic vero verba sunt clara in manifesta , ii ab ijs absque vehementissima caussa non si idcflectendum. Et dum Bari existimat locationem quoque esse, etiamsi ab initio unicum precium fuerit constitutum, si blutio per singulos annos post it diuisa annuens, quod tali casu, de constituendi modo non sit curandum. Et perinde sit, ac si precium constitutum esset singulis annis per . dues aiunt. g. u. tna quae incipit unico de aedil. Ed. immoegi non probat,in licet in ambabusglesu super obo ni co 'ecio, constet,quod aliquando ex precio singulorum. una summa colligatur, siue in singulas, siue in uniuersas Ies, precium sit dictu ni Nihil tamen mutabit qub minus venditioncs sint, siue una duntaxat, siue plures dicamus esse venditio. nes, ut patet ex . nam eiu emgeneris. , si plura. u. c. .ediles. . sin de aedit edict. Nam in oremibus illis casibus, vel actio ex emto, vel redhib oria, vel quanti minoris lo. cum habebit. Et posito, quod plures clicantur venditiones, ideo a proprietate huius contractus non est reccd cndum. d. l. cum eiusdem M. il edict. Nihilq; prohibet quo minus contrahentibus in contractu emtionis licitum sit in uniuersum, precium constituere semel persoluendum , vel pluribus vicibus, censebitur distributio Kk preci ,
478쪽
precii in tempora, commodioris solutionIs gratia sacta, L nec femec vers. sed eis quotannis Mando dies legat. a. c.
Nec etiam locatio ad plures annos constituit tu fiares contractus, ut not. Bald in cons I . ad euidentiam praemittendum, vol. 3. se consi sar ad euidentiam silendum eod. ol ubisic arguit Quicquid enim est unum p 63 idem,non potest per diuisionem verbalem reduci ad pluriralitatem realem, quia unum est subiectum , una est imtentio. Nec obstat eis in L scire debemus. de veta obbi est L cum eiusdem de aedilis educto. Quia illa Iura loquuntur iquando res plures aeque principaliter in stipulation vel in cotractum sunt deductae. Sed ubi una est de adentibus ab altera , ves descendentibus ab eius tunc una tantum censetur stipulatio. non plobstante distinctione pensionum. Et ita resondet certa ubi Ggn L nu. Torret. pet o fas constaea circa primum. . I . a
ae insectis nu. a. ol. 3. Frustra itaque Iaborat Banindum exponit verbum emiti pro conduxit. Nam rex .eo allegati, utputa, si hi quiniscati. i. ea gris Ifeod loquii mur in verbo redimere, quod ex proprie x ,, sermon is latini conductionem importat ut iam suci
ctum uir. Neque quicquam facit,quod veteres ver et Mationis di venditionis promiscue usi fuerint, sic etiam Ic cationisin conductionis ita veteres. Nam illa vocat a proprium contractum non egrediuntur itaquet prio contractu retinenda nec alio trans serenda erunt. Et posito, quod inius IC. in . L veteres sec. loquatur de I catione, tamen rei ponsum eius de sumtum est eis
479쪽
ostentstm fuit, verbum redimere ex proprietate vocabuli idem significare quod locare Praeterea posito, quod apud cieres hoc fuerit Hodie autem lunt contractus distincti atque diuersi, & text. inae l. veteres declaratur pertext in sin.de contra emi se in . Ide rerum permis.
quod olim nationis . enditionis appellatio promiscue usurpata laetit. Et quamuis interdum precium promercede accipiatur,d haec vocabula promiscue usurpata apud Latinos reperiantur, pro ut patet ex Hi qui insulam. si quia em. ct ea lege si locaui locati Tamen illa Iura ibi clare loquuntur in eo qui aedem faciendam locaue. rat, unde non mirum, quod vocabulum precij, etiam ei contractu inscrutat, lacus si emtioni adjectum fuisset. Non obstat l. r. g. despersis eb. quia ad hunc textum supra responsum fuit in quaestione fructuum futurorum. Nam licet enata sit superficies, tamen ponsio solui potest, ratione loli,quod est alterius. Praeterea illatio dicra c. r. g. r. ad si damni. l. inter quos. de damn infect qui de pensione loquitur, raede contractu locationisin conductionis, ut ex pluribus L L. subiit oc .ui apparet, ad contractum emtionis, utpote diuersum non procedit, licet in quibusdam similitudinem habeant. Deinde etsi concedatur, quod etiam illa Iura in cnatione procedant: deo tamen hi contractus
Nec etiam facit Regula , quod contractus enatio nisin locationis ijsdem Regulis terminentur, subsistente
Nam non solum rationis, sed etiam dispositionis diuersitatem,quoad periculum, effectum,in proposito subesse, iam ante ostendimus.
480쪽
o Similiter etiam non probat Barioli sententiam Un ευenditione g. r. l. Praetor ait si an eum de bon auci. Iu . pomae ct Clem. r. de reb Eccle non alien Non enim conceditur contractus emtionisin locationis, pro uno Meodem ibi poni, sit cuti iam diximus. Nam et limi contractus in rebus Ecclesiae, quoad fractus procedunt, cum ipsitus rei non sit alienatio, quae prohibita est , non tamen sequitur quod hi contractus sint idem. Non secus ac si diceremus, omnes contractus permissi sunt. Ergo omnes contractas lunt idem, eiusdemq, qualitatis. Ex similitudine enim, quae habet aliquando dissimilitudinem, virtute aequiparationis, non recte arguitur, si in c. sicut urgeri. r. q. l. Moderni in I si vero si de viro. solut matr. I. in . si autem si posidere de rei vindic o inc creditori de oper nou. nuncIat.
Nec quicquam facit text. g . in L excepto se l. l, cet locat. Vbi de contractu in nominato idem iudicariir, quod de locatione. Nam hoc ideo est, quia contractus 6 in nominati, regulantur Iccundum naturam nominatorum, quibus proxime accedunt. . . si quis seruum olbi,not. de quibus hic non loquimur, planeq; absurdum effet asserere, quod in nominatis unus secundum naturam alterius iudicari,in eius naturam assumere debeat, proprietate cuiusq; reiecta, Et licet aliquando cinquibusdam, ijsdem Regulis terminentur, nihilominus tamen propriam suam naturam, in js, in quibus discrepant, retinent, ideo nihil obstat, quo minus ' in nostro casu secundum verba naturam contractus emtionis,in suo esse conseruetur. Sic deniq in hil mouet, forma. g. r. de cens. ubi traditur,ac missio bestia etiam locum habere, quando tri obuium debetur, non solum ex contractu emtionis, sed etiam