Hieronymi Pantzschmanni ... Quaestionum practicarum liber primus secundus 1

발행: 1609년

분량: 716페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

etiam si ex lege. Nam Dominus, quemadmodum in praecedenti quaestion stbnu sa dictum est , qui census

consequitur, est in caussa lucrativa, unde non mirum , quod ex aequitate magis damni, quam lucri habeatur ratio. Et quamuis tributum venditum esset, ut is percipiat ex caussa onerosa , inde tamen non mutatur conditio, tributum pendentis. Nam celatur Ius ad emtorem transeire, prout ad venditorem hoc antea pertinuerat. Ex quibus omnibus tandem constare cuilibet existimo, differentiam quam constituit Bari inter precium unicum pluribus annis appositum, inter id, quod in singulos annos est distributum, ad constituendam emtionem vel locationem, iure non probari. Nam qua ratione emtio constituatur, nico precio dicto in plures annos fructibus futuris,in etiam unius anni, eadem quoq; dicendum est, si in plures annos precium sit distributum, pro ut sentitgl in L Pomponim qua-ν it. r. qu. b. mori usiussi amist. Tali enim assertione, tam verbis, quam naturae ipsius contractus insistitur. Itaq; Ioan ab Imora in a. I. Cotem ferro, qui maximos de publica hanc coniecturam non aliter admittit, nisi quando verba sunt dubia , ut quando contrahentes verbo concessionis, vel similibus usi fuerint, ut incertum sit ex ipsis verbis generalibus, utrum contrahentes contractum emtionis, vel locationis celebrauerint, ut taulo ante dixi

mus.

Et ita intelligitur procederegi in I. r. C. de Iure Em phyt. Secus si certo constet, nam tunc coniecturis minim Copus crit Alexand qui sequitur opinionem Barioli, in consro .persectis verbis instrumentivol. 3. eum ab impugna ora tione Dan ab Imola defendis, concedens verbum emere simpliciter prolatum, importare contractum emtionis.

482쪽

sed quando concurrit id, quod magis participat de natu ista locationis, ut si pro concelmone commoditatis perci- .piendi fiuctus, praestatio fiat singulis annis,vel singulis imestribus,tum istam qualitatem concurrentem ostendere existimat, contrahentes potius loca rein conducere voluisse, unde non mirum quod hic contractus transeat in contractum locationis, allegansi os iam de prasiri . merb. t oui de locat. ubigi. r.incr. Iure Emphyt. Sedeciam supra dictis nemini non patere exitii mo, illam distributionem mercedis annuatim aeque emtioniae locationi conuenire. Cum igitur verba in nostro caluem tionem exprimant, non video , cur non emtionem potius dicamus, quam locationem Longe enim tutius est, verbis claris inhaerere, quam ad incertam animi coniecturam confugere. Et Iura, quae allegantur ad hoc, ut contractus naturam alterius assumat, loquuntur in contractibus in nominatis, quorum ut antea diximus diuersa est ratio. Nec etiam conueniens est,cum de contractu certi simus, qui certam quoque formam habet, ut ab eo, ad interpretationem alterius contractus, nempe locati transeamus.

Cumin in contractu emtionis tenditionis laeso, competentibus remedijs succurratur. Ut ea de caussa ad alium contractum minime sit recurrendum,ex quadam benignitate imaginata. Nam etsi in contractu Iocationis benignitas circa remissionem mercedis,tempore sterilitatis exerceatur ita quoque in contractu emtionis benigni.

tale quadam subuenitur laesis, sed alio modo, alioque re. medio. Sed de his haec dicta sufficiant.

Videamus nunc, quomodo Bartol. probet, contractum emtionis' venditionis esse, si uno recto vectigal 'sit venditum,in quid censeatur esse venditum. Nam in-

483쪽

quit, ipsum corpus eorum, quae percipiuntur, venditum censeri non potest, quando publicanus percipit, sed quan do ipsa ciuitas perciperet. I. siquis ita de usi uia. Hoc dictum artoli in contractibus verum nonen, iam anica in quaestione praecedenti de fructibus sutaris ostendimus. Nullam in venditione fructuum disserentiam faciendam , siue quis fructus de manu venditoris, siue sua percipiat. Nam utroque casu conditionalem contractum elle ostendimus. Qua de cauta , antequam fructus nati sint, non dicuntur venditi, sed tum demum contractus ad effectum producitur, quando conditio existit. Et sic Res emtoris fit,' periculum ad eum transit, siue penes venditorem adhuc res sint, siue ipse perceperit. Et consuetudine obseruari videmus, quod

semper emtores vectigalium reditus manu sua ipsi per cipere soleant,quod autem ideo emtio procedere notos sit, quod ipsa perceptione fructus fiant publicani,& ideo, quod iam alicuius est , non possit amplius eius fieri,

quod huic consequens est, nec etiam emi l. suae rei. de contrah emt. Nam quod perceptione Dominus fiat, idemcitur propter antegredientem conuentionem, Qtitulum emtionis,in venditionis ' Dominia enim rerum 7 sicuti non solis titulis transferuntur cita etiam nec solis traditionibus. I. traditionibus ubi DD. C. depacIu. Et li-7 beratur venditor, quoad periculum etiam ante traditio nem, si res absque eius culpa intercat. I. r. l. necessario . id quod. deperic Orcommori rei venae Vnde nihil alteratur in natura emtionis, siue quis sua, siue a venditoris manu percipiat.

Neq; etiam obstatgLaxast in s qui mammos circasin pro hac distinctione comprobanda, ast ata, in I. si quisisa in verbo Gga:m esset ubi differentia constituitur,

484쪽

rosed quando concurrit id, quod magis participat de amista locationis, ut si pro concessione commoditatis perci- .piendi fluctus, praestatio fiat singulis annis,vel singulis semestribus,tum istam qualitalcm concurrentem ostendere existimat, contrahenres potius loca rein conducere voluisse, unde non mirum quod hic contractus transeat in contractum locationis, allegans l. Insulam deprasiri . Derb. soleti de locat. ubigi. I.inci. Iure Emphyt. Sedeciam supra dictis nemini non patere existimo, illam distributionem mercedis annuatim aeque emtioniae locationi conuenire. Cum igitur verba in nostro caluemtionem exprimant, non video, cur non emtionem

potius dicamus, quam locationem. Longe enim tutius est, verbis claris inhaerere . quam ad incertam animi coniecturam confugere. Et Iara, quae allegantur ad hoc, ut contractus naturam alterius assumat, loquuntur in contractibus in nominatis, quorum ut antea diximus diuersa est ratio. Nec etiam conueniens est,cum de contractice tisimus, qui certam quoque formam habet, ut ab eo, ad interpretationem alterius contractus, nempe locati transeamus.

Cumin in contractu emtionis 3c venditionis laso,

competentibus remedijs succurratur. Ut ea de caussa ad alium contractum minime sit recurrendum,ex quadam benignitate imaginata. Nam etsi in contractu Iocationis benignitas circa remissionem mercedis,tempore sterilitatis exerceatur, ita quoque in contractu emtionis benigni.

tale quadam subuenitur laesis, sed alio modo, alioque remedio. Sed de his haec dicta sufficiant.

Videamus nunc, quomodo Bartol. probet, contra .ctum emtionisin venditionis esse, si uno precio vectigal sit venditum,in quid censeatur esse venditum. Nam in- in quit

485쪽

quit, ipsum corpus eorum, quae percipiuntur, venditum censeri non potest, quando publicanus percipit, sed quan d ipsa ciuitas perciperet. I. si quis ita Musi uia. Hoc dictum artoli in contractibus verum non esse, iam anica in quaestione praecedenti de fructibus sutaris ostendimus. Nullam in venditione fructuum differentiam faciendam , siue quis fructus de manu venditoris, siue sua percipiat. Nam utroque casu conditionalem contractum esse ostendimus. Qua de caussa antequam fructus nati sint, non dicuntur venditi, sed tum demum contractus ad effectum producitur, quando conditio existit. Et sic Res emtoris fit,' periculum ad eum transit, siue penes venditorem adhuc res sint, siue ipse perceperit. Et consuetudine obseruari videmus, quod

semper emtores vectigalium reditus manu sua ipsi percipere soleant,quod autem ideo emtio procedere notos sit, quod ipsa perceptionc fructus fiant publicani, ideo, quod iam alicuius est, non possit amplius eius fieri,'

quod huic consequens est, nec etiam emi. l. suae rei. de contrah emt. Nam quod perceptione Dominus fiat, id efficitur propter antegredientem conuentionem, Qti tutum emtionis, & venditionis. Dominia enim rerum sicuti non solis titulis transferuntur cita etiam nec lolis traditionibus. I. traditionibus ubi DD. C. de pactis. Et li-7 beratur venditor, quoad periculum etiam ante traditionem, si res absque eius culpa intercat. l. r. l. necessario . idquoride peric est commori rei venae Vnde nihil a teratur in natura emtionis, siue quis saa, siue a venditoris manu percipiat.

Neq; etiam obstatgLὰ Cast in qui mammos circa' pro hac distinctione comprobanda, alligata, in I si quisua. D verbo 'sum esset ubi differentia constituitur,

486쪽

inter legatum fructuum, inter legatum ex redactu, vel reditu fundi ut primo casu transeatilus fructus ad lega ratarium, Vtis Dominus fructuum sit, posteriori vero caJu, de manu haeredis legatarius fructus percipiat, iatres Dominus eorum pes maneat: Ita quoq; hic in proposito dicamus,quando venditor percipit, diuersitatem contra. cluum induci, Ut potius locatio sit, quam emtioin vendi

Nam paulo ante ostendimus, differentiam esse inter ultimas voluntatcs,in contractus,in quod periculum ademtorem transeat, re adhuc penes venditorem existente, quod secus est in conductore. Itaque perceptio haec diuer. simode considerata, contractus naturam perturbare non debet. Nihil igitur obstat, quominus corpus fructuum non censeatur etra venditum,etsi publicanus ipse vectigal percipiat. Nec etiam, inquit, Bari censebitur Ius pedagi venditum, quia Ius vendere ciuitas, etiamsi maxime vclit, II non possiet, quia lex solam locationem permittit. l. D. C. devectigal se comm. Deinde si emet Ius personale, in alio una transferri non possiet, sicuti usushuctus, qui dicitur

Ius personale si sinitur. Inst. de Fusi L s sustucturi de

re dot Si vero dicatur Ius esse Reate , territorio cohaerens , pro ut innuit text. inae l. n. is vecti lac se commi tunc non posset vendi absque autoritate principis, qui eis hoc concessit. I. in diem. M aqua plu4arc. Addatur Bald in consas s. ol. . . ubi tradit, Ius colligendi vecti r 6gal cohaerere territorio. Quo ad haec Barioli dicta concedendum esse exi. stimo, per venditionem vectigalium ad plures annos, non Ius, sed id quod ex re percipitur, venditum esse, ut

supra diximus, Iura enim realia, quidem publica, non I

487쪽

vae tua' oc TAYA, is transfersitur sed remanet penes venditoremadeo visa liquo interdicto, vel actione Reali emistippus sit ,-

pura, si in perceptione turbetur, me expellatur, id percessionem a venditore H petrare debeat. Et quamuis saltem locatio eius, qui per Imperatorem permissa sit, per hoc tamen. temporalis, quo ad fructus prohibita non censebitur, prout in rebus Ecclesiasticis traditur. rncti m. r. deris. Eccos non alien Idque praecipue, cum per venditionem vecti galis ratione periculi, plus consulatur ciuitati, quam per cationem. Locatione itaque permissa , censebitur alienatio prohibita. Itaque inconsulto principe alienatio fieri non poterit. Et non laquitur, HID.de vecti. gal se commi . loquitur de locatione, Ergo emtio est prohibita Cum nulla ratio subsit, cur ad tempus perceptio vectigalis non ponsit vendi. Dum autem Bainou

existimat, in state, idem tale ale in vi,stin

ctu proditum est hie considerarii e . admittendiari

non est. QuiaHi ructus est seruitias personalis,quae pedi sonae cohaeret orcum persona finitur, quod in nostroca. non est cum ad succetares obligatio transeat. --μ-

tum g tale de lib. ter. si quis nas ades. de st. Et supra

abunde responsum fuit. di

Praeterea siclus vlasfiuctus Iri eiultate resideret: tunc spacio centum annorum finiretur. Di Ustucturiri Uire Mat. Qupd in i mi me dicen dum est, quin potiussus vendi non poterit, quia territorio adhaeret, exemplo Iurisd ubi Ius reale etiam territorio cohaeret, non tamen 1 tale, quod rei debeatur, sed personae. . . se muri omis. Iud puputas. g. errisorium de eis signis,ot in I. s. de a j, ptastae Iacob. Pec.intrare. de Iurisd. . . Inest enim risdictio tertitorio,passive 'materia I iter,ueluti in re ina-

488쪽

nimata In Magistratus vero persona formaliter Machiaue , tanquam in subiecto animato Bald in I. r. I. initio. nu. a. δε of 3raef. urb. cs in si ad hoc nu. s. s. de AB-

Hoc Ius nec vendi, nec locari potest. d. in c. r. qua sunt soregat quamuis de consuetudine possint.

Ex quibus cillud colligitur, vendito pedagio, non 3 IIus, quod penes ciuitatem residet, venditum censeri. - x. cons. 3. vlso processu nu. Is .vol. . . sed saltem utilitatem. Non obstat, quod seruitutes ad tempus non possint transferri. Servitutes enim reales sunt Iura praediorum. l. Da qui aliena. si Gin. deneg. gest. Quapropter non habenti praedium, seruitus non potest dcbeta. I. I. communiraeae cum utilitatem praediorum respiciat, i se atticillum de seruIt. rus praeae siccus est in seruitutibus personalibus Vtilitas enim personae est, d ideo perceptio usu sfructus locari potest. I. Pomponiin querit. g. r. quib. mo Lusust amittatur. Minus etiam amentiendum cst Dariolo, quod in dubio censeatur Ius enditum. Dici enim non potest, Ius venditum esse, cum ad tempus sit iacta venditio Com. r. de reb Ecries non alten. Nec Iura tam facit,solent transferri, quando emtori alioqui est consultum, praesertim in nostro casu, cum Iuris alienatio prohibita censeatur.

Prosequitur igitur Bariolus determinando Quid igitur dicemus Dico inquit, ipsam perceptionem, seu commoditatem percipiendi pedagium esse venditam Arg. . si Xu- fructio de Iur dot se l. necessario s. sin cum gi se l. arbo

489쪽

s I. nec emtio. econtrah emt o I. si iactam de Π.emi. U. suffractus enim non potest esse relictus, quia talia Iura usum Ductum non habent. I. I. de se rure legat. Vel si1 diceret ut usus fructus, icuti in nomine debitoris. l. . de ustucf. e.1r rer qua et is consum. Nam id non est proprie. v l. a. eod. Ist. Et ideo in tali casa non est necessaria cautio, quae in usu fructu requiritur. Quo ad hanc Barioli determinationem, iterum ad uertendum est eam subsistere minime possie. Nam textus allegati loquuntur de victu in , videlicet, quod vita fructu alius Ius tuum in alium transferre non possit, sed alte perceptioncm , ideoque ad nostrum propositum non videntur pertinere. Negari enim non potest,siccus esse in proprietario, qui utrumque nempe proprietatem , is sum fructum simul habet. Nam tunc si usum fructum vendit, non soliim perceptionem, sed Ius suffructus in emtorem transfert. Si enim in eiusmodi contractibus, illa nudain sola perceptio at , tenderetur, adeo quidem , ut euentus 3 fortuna duntaxat sit in commercio, tunc idem etiam In locatione dicendum esset, ut remisio non haberet locum. Nihilque referret, utrum in proposito rectum in singulos annos , siue unicum tantummodo esset constitutum , ut proinde magnum discrimen subesse oporteat , utrum quis reditus pedagis ad aliquot annos, emat, siue fortunamin aleam. Nec in dubio praesumendum est, euentum emtum esse, in grauissimum emtoris praeiudicium. ω detrimen tum, cum expresse actum non sit, desalia benignior interpretatio capi possit. ἡ Nemo enim praesumitur velle suum iactar vel precia constituere pro re non existente sue nuda. l. cum dein-

490쪽

debito. . . de probat. Ideo potius conditionalis interpretabitur venditio, quam adeo emtori damnoIa,absque exis pressa conuentione.

Atque etiam hinc infertur, incaute locutum sui sae si in aes qui maximos, ubi asserit, eum qui Datium e 'rmit,& omnes reditus, fortunam i uentum emisse. Na, inquit, verba illa; omus reditus, videntur adiecta in consequentiam prioris dispositionis. Nihil enim plus emtum est, quam reditus, quos communiter percipi consuetum

erat.

Ex quibus omnibus apparet, opinionem Bartol. perfundamenta ab eo allegata non probari. Quamuis eius cadistinctio communiter ab interpp. sit recepta, eam secuti fuerint Ang.is d. g. qui maximos ubi se Caser qui tamen in Lex condu Io. vu.nu. I. se .a, 1 hac distinctione remissionem robauit,gl. Iacob. de Aret. Salyc. in L . C. de Iure Emphyt Bald in addit a 'ee in tit de locat molis sibi contrarius in con . . in casu praemis. Et in Com. r. de reb. Eccles non alien Pet de Anchor cons . . I. piarum rationi. bus. Et in e propter sterilitarem ex de locato Alex. consro . persectis ob I. cons. s. lib. I.Socin cons s. profundamento lib. r. ct cons r.est con ae eod. lib. ct conGra. Licet dissuse libr. Dan. Firmia in tract. . Gabesi. quae . r. pari. a. Anna con us quaecura dixim- nu. a. Corn. cons. Ia licet didisse inpr. lib. . se consis 3. Videtur in hac consaltatiou prim acie nu. 7. Ol. a. quoniam si iacontrariatur in conscia r. viderur primo assectu. v. s. eod. ol ubi loquitur ripreci menstruo. Et quamuis Francisc. Ripa in tracZ. de priuil. contrata scausa posZ. xv. s. passum hunc scrupulosum esse fatea,tur, Mopiniones diffidentes in concordiam reducere coisne ur, in cffccta tarnen sequiturin defendit opinia flare. Nota

SEARCH

MENU NAVIGATION