장음표시 사용
121쪽
OVfenditur, quid in vincibilis ratio, G communis recti judiciisensus circa comprehensionem Perimoniis
in Pontificia I eolai V. Provisione Ammaverint ab anno usque ad
Frici Ar vi Datariae super eo tenaciter insistunt, quod Pontificia Nicolai V. Proviso erga Llidovicum Saluiuliae Di eum , qtic ad Abbatiales dignitates, iii telligerula sit de solo Ducata Sabaudia ustria montra geographice sumpto, nulla hahita ratione ad Principatum Pedem tanum , cujus vanae restriction s subauditio ex diametro pugnat contra prima iitriusque juris principia , in quibus habetur , nullam rati nabilam cadere posse dubiae voluntatisqii aestionem, & cessaro qii lihet obliquae interpretationis commentum, quoties in humanis actibus di nentis mens , Scverba conveniunt: cuius un onis indiolubile foedus, apertisti me continet praedicta promissio, dum expresse loquitur de omnibus, & quibuscumque Episcop, tibus. S Monasteri Is existentibus in Disriris Temporalis Dominii ad ipsi minet Dumna si ectantis, & de personis, quae sint de Dominio, Ditione, sed Maera
ipsius Ducis, alienigenis, vel extraneis lunulis cxcluss; atque caiisii finalis Pr mittentis mentem omnens, ea ibidem esse dignoscitur, ne Status sui dispendia subeant , cr avra ipsior conturbet adversitar intestina, prout utroque ponder to demonstravi in mea Enucleataeap. Anter tot. 2. I acti pro Dataria Compilator, ad cohonestandam excitatae quaestionis incongruitatem praemisit in sitis allagationibus numer. q. f. super intelligentia nihil novi ad Qersiis huiusmodi indulta proponi , duos olim agitatae huius controveritae casus allegando, unum anno i o. in Pontificatu Clementis VIII. &alium anno i6S9. iii Pontificati Alexandri VII. de quibus suo loco rationem reddam, ea ante Omnia ad laesi dilucidationem adducens, ex quibus in retro taccntum, S quinquaginta annorum serie, post contractam a Nicolao U.Promissonem, frivolae hujus exceptionis absurditas ostenditur quae si placuisset Adversantibus retrospicere, iacile poterant ab hac irrationabili disputatione instauraim
3. Fatentiir unanimiter Adversantes post facti Compilatorem n. 3 3. . oe liacet, Sixti I U.Indultum sith die 9. Martii i 4 4. favore Philiberti Sabaiidiae Ducis, cuius veram causam, & ineluctabilem vim , sit perstitiosa iubtilitate contra communem sani iudicii rationem, ex adverse ad gratias dumtaxat expectativas restrictam exposui in mucleat.num. ι4. respicere aequaliter Salaadiam,& Ped montium, quamvis Summus ille Pontifex , aliqua dumtaxat ex verbis illis generalius adhibuerit ibidem et Nos igitis pro Ecclesiarum,oe Monasteriorum, alio.. P a rum-
122쪽
rumque Regularium locorum Ducatus, ct Dominii hujusmodi venustate , cte. at nullus alienigena,s e alterius Nationis, ter Dominii Curicus,qui non sit de Ducatu, Ditione, vel Dominio hujusmodi oriundus: quibus viginti tres ante annos usus suerat Nicolaus; unde quoties lingitae Latinae significatus uni rialiter rensendus non sit in utriusque Pontificis ore, chimericam omninb lateri necesse hahent in promissione Nicolai V.hanc ad Sahaudiae ultra montes restrictionem, ex eo praecipue , dum Sixtus post enunciatam Ducis stipplicationem, in qua facta suerat ment o de Ducatu, Dipri ,Ditione,cimitatifus, Terris, Iaecis, Er aliis Dominiis Sabareriae ultra ,γCitramontanis, Dominio ipsius Ducis mediaic, vel immediate subiectis; nihilominus in parte dispositiva satis existimavit, ea omia ain adhibito verborum sensii GmpleSti, prout subsimii uti Pontifices, Innocentius VIII. & Julius II. hoc Sixti I ratissulti im specifice confirmantes in suis Apostolicis litteris censileriint, de quihus in Enucleat.πum. 16.4. Huius imagiliariae praescisionis vanitatem inanisci iam effeceratat Leo X. Clemens VII.J illius III. S Gregoriiis XIII. dum Nicolai promissionem in suis Apostolicis literis, pro maiori firmitatis robore ad perpetuam rei memoriam innovantes ,& ampliantes, in Sabaudia ultra montes Epistopos Mauriane em, Nellice evi , in Pedemontio citra montes Arcti sopum Vrinens m , Augusensiem , R. Apen om si copos , atque in maritimis Alpibus Alciensem Episcopum respective delegarunt, non simplices Biillarum execu tores, sicliti eκ adverIb hipponiti irnum. 39. f. tertiὸ opponitur, sed per tuos renovatae promissionis Defensores , ct Coiiservatores, toties quoties a Duce tunc dominante, diluis pro tempore in Principatu successoribuν requireretur,iuxti tradita iv Enucleat. num. 2 2 i. ex qua discretiva Episcoporum delegatione in tribus illis Provinciis , quatum membra integrum corpus Sabaudia Ditionis componunt, satis edoceri poterant, hanc Pontificiam provisionem aequalito, non tam Δ'abaudianitistra montanam, quam Principatum Pedemontanum, S Suhalpinam Promineiani
respexisse ; Ah omni namque sano iudicio alienum est dicere, quω postquam
Summῖ Pontisces in suis constitutionibus ad exoptatam contractae promissionis observantiam de duobus Comprovincialibus Episcopis Maurianen. Sc Bellicen. Nitramontanam Provinciam abunde providerant, voluerint ad eundem finem, pro iisdem locis delegare citra montes, Archiepiscopum Taurinensem,& Episco. ruin Astensem in Italia degentes, ab ultramontanis loquela, moribus,& Ecclesia-ibra disciplina discrepantes, Alpibus,& Montibus Iungo,& dissicili itinere dissitos, aut Episcopum Niciensem, ultra tercentum milliaria ab extremis Allobrogum sinibus,terra, marique distantem: nec praesumendum est, Sahaudiae Duces rem adcli incongritam, inutilem, & pene ridiculam post illasse. is. Minus autem redie ab Adversantibus asseritur, Gregorium XIII. in sua constituti7. I. io. delegasse Archiepiscopum Taurinensem, Niciensem, S Montis regalis Episcopos , quamvis ibidem ageretur de re ad .nbaudiam dumtaxat ultra montes pertinente ; etenim silli veritas totum contraritim ostendit, iuxta
suam Summus ille Pontifex in constitutione praecedenti ππ.6. Equestrem Sancti Mauritii militiam instituit stib perpetuo , supremo regimine, seli Magiste.rio Serenissimi tune Emaliueli Philiberti Sabaudiae Ducis, ct hi oraim pro tempore in Principatu Succetarum, ad tuendam, S ampliandam Catholicae Religionis causam adversiis Haereticos & Infideles,non soliim in Ditione ipsius Dueli, & spec alit et in Pedemotio, sed etiam id omnibus Italiae, ae Christianae Rei
123쪽
publieae Partibus, inter alia statuens, iit Musilem Militiae Silprenia Sedesin Militum Conventus ab eodem iniere, in aliquo Sabitaedia lora assignaretur; cui militiae de novo institutae dein paucos post dies ant quissimam , ct in toto Othe disi sustin Sancti Larari Jeros blimitani favoreDucis univit prout habetur constitutione ab Adversantibus allegata, immediate subsequenti in eodem Bullatio, ubi f. i .praecedentem enuncians, illud etiam reseri, quisl ibidem de Suprema tale,& Militum Conventu a Duce Magno Magistro. in Sabaadia assignando praeceperate Cujus facti veritas manifeste convincit, Gregorium XIII.tion improvid ,& eontra sanam providendi rationem delegasse Archiepiscopum Taurinensem, Niciensem.' Monti regalis Episcopos perpetuos rerum In praedictis Constitutionibus contentarum executores. &destia res; sed quia non miniis, quam dictum est de Nicolai V. Promisso ne pari stillicitudine, S providentia in ii silem respexerat Principatum Pedemontanam, & Subri nam Provinciam, in qua de-huit praχipuum illius equestris Militiae os iis impleri :S tantum abest, ii bd haec absuma, & irrationabilis delmatici pro tuendis , S conservandis literis Apostolicis reperiatur In aliqua constitutione Pontificia ex recollectis in BullarioRomano, ut potitis ista Gregorii, quam Adversantibus; placia it in exemplum detorquere ad elidendam vim invincibilis argumenti pro comprehensione Pedemst tis, aliam huius irrefragabilis veritatis probationem inducat dum ipse Dux Em nuel-Phili herins fiuceptum ab eodem Pontifice mandatum de coniti tuendo Supremam Sedem , & Militum Conventum in Rensioue Sabaudiae, statim implevit iuxta Ponti sciam nurntem in Urbe Taurinensi, ubi adhuc Suprema hujus Sacrae Militiae Sedes permanet . S Militum Conventus existit ; unde Ostietates Datarlae jam certi esse poterant, Summos Pontifices loquentes desicis Sabaudiae comprehendere etiam Principatuis Pedemovianum ; quidquid sit , quoties Sabaudia non refertur ad designandam S audi Principis Ditionem, seu temporale Dominium ; sed dumtaxat ad Sabaiidae Provinciae geographicam, aut localem descriptionem;& hoe in quod iuxta communem usiim loquendi scomnem rationem redii sermonis allegasse Patribus Basileensibus Graecos Antistites refert Panormitanas tu fra traiciatu de cinci asi v. t .v.f. de quo Eumelia rum. 232. atque nihil secipientius in ore omnium Scriptorum versatur,
quoties loquuntur de omnibus Provinciis simitantibus ad Sabaudiae Ducem, utentium illis verbis in Gallico idiomate P pus deSa: e. Italico si Stato diGοομ. & Latino in Ditione, su Dominio Salandiae ; unde omnes subditi suae
Regiae Celsitudiness, tam citra molitant,quam ultramontani,vulgo. yasauri nun
6. Inter praedictos Pontisces, qui hanc Nkolai promissionem innovarunt, singulariter animadverti poterat a duersistibusJuIii III constitutio sub die 6.
Idus Oetobris iss . Summario sol. 24. quae ctim emanasset in tempore , quo Galli Sabaudiam ultra montes occupabant; prospexit quidem universiliter ii demnitati ipsius Diicis,ne videretur irreparabile detrimentum suisse ipsi illatum ex communicatione, seli confirmatione eorumdem jurium, ab eodem Ponti foein anno praecedenti sequuta erga Regem Henricum ; sed quia inane, S supervacuum in tunc praesenti rerum statu suilset, pro Ponti sciae promissionis observantia favore eiusdem Ducis desens es, S exemitores, tam citra, quam ultrλ montes constituere, Bliim eosilem designavit in Sisaudia citra montes.& singulariter Episcopos illarum Civitatum ,quae adhuc manebant in actitati dominio,&
124쪽
potestate Ipsius Ducis, videlicut Aligustin. Astui in Nicimi. iiiimbo im altra montes, omnes Principes hoc iure nominandi iniantur, ae Magistiatus ea lege inevitabili utantur, iit nemo, nisi ex ptavio Principis consensu, scii nominatione , a que Bullis originaliter exhibitis, S uerificatis Episcopalium, aut Abbati lium Dignitatum, tam in spiritualibus, quam in temporalibus exercitium , aut possessionem obtineat; idch superfluum quandoque censuerunt Sabaudire D ces, aliquam pro huiusmodi Pontificiae inormisonis defensione, & inaniitcnti ne, illorum Episcoporum opem expetere, satis rati ad id sussicere, vigilantissimi illius Senatus paelum, S Operam. Hinc in Indulto a Gregorio XIII. ad Ducis Emanueli Philiberii supplicationem obtento, soli, ubi opus esse poterat, Epiastopi eismontani adhibiti suerunt, videlicet Tauri nen Augusten.& Nicien. . Latum eidem veritati amplectendae loeum praebebaut pratistae Pontificum Constitutioncs,hanc comprehensiorem in Nicolai placitis sine aliqua modificatione ratam habentes; nam eo ipsis, quM a Nicolai mente , & verbis, tam de Sahauria quam de Pedemistis praulicanilibus nihil in suis Apostolicis literis exceperunt , manifeste demonstrant, omnem Ducis ditionem sitisse in eadem Pontificia promtisone comprehensam, sicuti habetur in cap. quocirca 22Jub tit. de primitig. Caelestinus III.Archicpiscopo Londinensi responditis indultum fuerit per verba indesinita conceptum, dum nihil excipitur de eo, quod Indulis gens excit ere poterat, taenissimam interpretationem faciendam esse, nec debereti nam, eandemque subitalatiam diveris iure cenieri, & mainime in subiecta Pontificiae promissionis specie; nam contra eum, qui apertius legem dicere potuit,est semper interpretatio facienda, prout de iure Canonico staturum legitur an cap. contra eum S 7. M tit.de re .iur π 6.9 de Iure Caesareo in Lieteribus 4 ff. de pa-His: neque relinquebatur de hoc aliqua dubita si ratio,dum Do X. in Privilegio, seti Indulto paucos post menses concesso favore Caroli Archiducis Austriae de quo disserui in Enuctiat num. I. .ct r*S.super eadem forma servanda circa Pr visiones dignitatum Abbatialium in ejusdem Principis temporalibus Dominiis existentium ibidem, Neapolἰs,o Hispaniariam Regna, ct delii Ducatum Medi lanensem nominatim excepit,& ita exploratuna est; Nec ignorare poterant OLseiales Datariae, idem semper consuevisse Summos Pontifices, quotiescumque ab Indultis, vel Concordatis, allistime constitutionibus respicientibus per verba ablisluta, & indefinita Ditionem, mi Domistum, Disrssum, vel Statum alicujus Supremi Priircipis habuerunt in animo aliquam ejiisdem Dominii partem excludere, quamvis a reliquis totaliter distinctam , ct longo Terrarum spatio di iun
8. Jam satis huius Conlprehensionis Pontific arum Promissionum in Sa-haudia , tam citra, m ultra montes irrefragabilem veritatem antea frmavcrat ipsemet Julius III. Etenim cum Rex Galliariam Henricus II. ut iam dixi, integram Sabaudiam ultramontanam , S. totam ferc Pudemontanam Provinciam
detineret, constat in primis, eumdem Regem in suis uniformibus Edictis ad PM- lamenta Sabaudiae,Pedemontis. Nannetcnsc, S Aquense sith die i Junii a s 9.& 29Julii isso. varias savore sa. me.Pauli III. & Apostolicae Sed is declarationes iniisse in S,baudia, Pedemonte, Ducatu Britaniae, & Comitatu Provinciae respoctive servandas , quarum tenorem in distinctis capitibns ad literam resere μα- sorius de rega tom. abis Inmext. Di mihi 4ss.Doviat. specimen iuris tom. 2fol.62.9. Hujusmodi declarationibus linisor niter, S c em die ad praedicta Pari
125쪽
menta directIs non obstantibus , Rex Menticus anno isso. in mense Octobr petiit a Julio IlI. Pauli successore, ut admitteretur ad nominandos Epῖscopos, ct Abbates Sabaiidiae,&Pedemontis,prout asseretat ex Pontificiis Indultis datum suisse Sahaudiae Ducibus, & Pedemontium P rincipibus suis Praedecessoribus Huic petitioni quid responderit Summus Pontifex eidem Regi in suo Brevi Apostolico sub die a8. Octobris isso. sigillatim resert eruditistimus Cardinaliso latus v. 3o t. ad Hilaragium versic. ostre cela in illis vertas, quae ex Gallico idiomate hic transcribere non piget: ostre quino M rit ista is copia aenas Br G sipediso dat suddetio Papa al medemo Rὸ aeui 28.Ot re isso. ν Hwrti nos saniexhe ii medemo Re avelle faua -'ahra dichiarationes riuri supra Cardina lis meminerat de simili pariter facta intuitu Ducatus Britaniae a muro deua S tu Sede net loceante si paeli della Samia, e deI Remonte; nullaalmeo pritod
ecte aragione dicta uiatio Re absis quia e divino in riguardo de' Vocis di ed Abae e Δ' 'Metti Pasieli verran faui bmisi. io. Facile suit Regi Henrico suam intentionem iustificare, exhibendo
missionem a NicolaoV. ntractam erga Ludovicum Sabaudiae Ducem, S ampliς sima Indulta iam tunc λ Leone X.& ClementeVII.favore Ducis Caroli IIIaem riata, atque de caeteris edocere , quae Pontifex in suo Brevi praeceperat, sciitὴ probavit eventus; na in sine anni issa. seli in principio subsequentis anni issa. ipsemet Rex obtiliuit ab eodem Pontifice Julio III. confirmationem e rundem Indultorum pro nominandis Episcopis, & Ahiatibus , t m in Provi cIa Salaudiae, quam Perimoniai consistentivus, eodem modo, quo Sabaudiae , Duces, & Perimonium Principes siti Praedecessores nominare consueverant, cuius gratiae ultra modum s malis intuitu , Rex Henricus eidem Pontifici r ciproce promisit, qudd praediEtis declarationes, ut supra ab eodem iam factae favore Apostolicae t is anno is49. R Isso. in Sabamia,&Pedemontio, prout in Ducatu Brittaniae, & Comitatu Provinetae ii Partamentis in veriscationedeuregistratione Regiorum Uictorum limitatae,no .is Edictis, & iussionibus ad imi ram,& inviolabilem observantiam redigerentur. 1ir. Hanc sedit veritatem historica tiarratione Mosequitur ordinal Is Ost,
126쪽
1 a. Praedietae historicae narrationis plenam ct indubitatam fidem satiunt ea.dem publica ipsiusmet Henrici Regis Edicta ad Partamentis Nanneteiise sub diei 8.Aprilis, S a 9. Octobris i s s 3 in praedicto Pinfisio re Eeffa cituo. g. 4 f. num
4s tarsque adf. 3. uia Rex iple hanc veritatem enixe testatur a praememorato Nannetensi Partamento, sine aliqua modificatione Veris catam, seu registratam.
quod praedictus Rex Henricus Partamento Sahaudiae simili Edicto,& per eadem
verba concepto significavit, cujus tenorem ab illius Supremi Senatus Archivio eransumptum, prout iacet hie de verbo ad verbum tranlcribere Gallico idiomate necessivium existimo.
128쪽
i4. Petunt ossiciales Datariae, quod prae mani sti tinnii Caesareo in haere magis rigori, quiim canoi icae aequitati in rentes iamla grave putant, quω ex reconditis vaticani Arctiviis hoc antiquissimum originale Iruli ilium Rem Henrico a Pontifice Iulio lII. conoessum in lucem prodeat. Verumtamen satis de illius veritate,&existentia constare nullus nisi temere ambigere 'erit,p--
quam de eo in sinio proprio tunc indubitatam fidem feeit Henricus II. Rex Christianissimus in publicis Edictis , Partamento Nannetensi, ' senatu Saham diae verificatis, Ide illim realitate plene testantur post Caedinalem do Ossat, ubi
supra , Thomassinus de benes lib.aop. o.num. ii. PitGomus ti regeria m. li orem. o. f, mihi 286.m viat 'ecimen iuris is prost.ca'.9.πα. 3. Asismus de Patris in sua celebri dilhartatiori in magna aula Curiae Parisiensis stub die αSeptembris i 64ῖ. & maxime dum huius Indi illi correspectivitas a praedicto It se in suis ictis asserta, hanc lacti permanentem veritatem ostendit in illis ιν laria regulis, qnibus addi aliter utitur adhuc Dataria circa provisiones henem ciales in Ducatu Britaniae in Provincia Sabaudiae, & Comitatu Provinciae, de quarum observantia intuitu Britaniae conqueritur laudatus de Patris in praeali rata iasputatisse.
is. Is his miniis oblomiitvr Henrici Regis Edictum sub die 29Julii isso.
in is uram.num. 3. cuius ins mem copiam in latino idiomate a persena sibi fida ex Archivio Sabaiidiae non sine singulari industr a habuisse jactat Nuncius Ta Tinentis in epistola ibidem lub die io. Februarii i6 i. ah Adversantibus exhibita, in cuius tenore fit mentici de Episcopalibus, di Abballis, ultra ea,quae ips met Rex Henriciis in hoc eodem Edicto olim declarasse n. ore A postolicae Sed is etestatur in posteriori E licto de anno t Ss 3. supra ad ii teram exhibito,ubi non fit alia mentio, nis de illis, quae declara rat siti, ii silem anno, &die isso. intuitu Ducatus Britaniae, & Comitatus Provinciae: Etenim dato e tra praeiudicium ritatis,qubd Rex Henricus praeter expressa in praeallegatis Edictis de anno is ΦλlSSO. S iss3. ea ulteritis intuitii Sabaudiae, Pede montis circa provisionea Ecclesiarum ,&Monasteriorum declaraverit lavore Apostolicae Sedis, quae , helitur in exemplari ab Adversantibus producto a nihilomilitis nult iis adhue momenti censenda essent omnia illa, quae super tali supposito iacti compilator astruxit in suis allegationi hus, numer. 46. ct sitia prosequutiis est pro Da- tarta scribens Illustrissimus Dominus Marcellus Sevetolus in silo eruditissimo responso , numer. 4s. o' seqq. ubi anti Hvertens ex praedictis aEt s Julii III. caiisam suae Regiae Celsitudinis ab omnibus Datariae iii btemigiis vindieari, ad ea infringenda , vel saltem enervanda, omnem lapidem movit, sed inani conatu; nam in primis quamlibet a luce veritatis nebulam sugat Cardinalis Ogutus in praememorata epist. 3Ο i. narrans Regem Henricum, non vitii te d claratione facta ad favorem Apol cil Icae Sed is intuitu rerum beneficialἰium Si baudiae, Pedemomis: nihilominlis nondum lapsis tribus mensibus a die eius dem declarationis, videlicet in mense Octobris isso. apud praedictum Pontificem instetisse pro usu , participatione eorundem Indultorum , quibus Doces Sabaiuliae ii, praedeces res fruebantur: ino in tesseSto ipsemet Pontifex Julius Maii suo Brevi epistolari si1' die et 8 diobris isso. promisit eidem Regi, quh trule de allegatis Indultis in ordine ad Ecclesias Cathedrales,& Ahbatiales,ta citra, quam ultra montes favore Ducima Sabaiidiae, idem Jus ii dimet Duci consederet, proiit utilis habetur in coclon Brevi, cujus exemplar tunc peni s se habuis
129쪽
isse testatur ibidem praedictus Cirdinalis de mat, ipsius tenorem reserendo.
Ducibus, scuti prosequitur ibidem ipsemet Cardinalis, emanavit Indultum' favore eiiisdem Regis, quod causam dedit Edictis dein subsequiitis lavore Apostolicae Sed sis h die i8. Aprilis iss3. S singular ter illi, quia sit pra num. I gradliteram exhibui, directum ad Partamentum Sabaud rex cu)us facti irrefragabili contextu stuperfluum est quaeiere, quid contineatur in declaratione praecedenti sub die 29. Aprilis isso. cum ex post fuerit eidem derogatum, aut potitis in hac Iarte respiciente Episcopatuum, S Abbatiarum provisiones in Provinciis audia, & Perimoniis, ex Indultis dein exhibitis affatim deleta.
ricum II. in praedictis declarationibus de anno Issa. non dixisse sibi fuisse comeessum aliquod novum Indultum, sed dumtaxat confirmationem Indultorum, quae antea habebant Duces Sabaudiis, Principes Pedemωtrium,quod verissimum Ateor , nec ego in mea Enuclcatione unquam loquutus ium de aliquo novo Indulto, tunc emanato ad favorem Regis Henrici, sed simpliciter illam confirmationem sub nomine Indulti recensui ibidem a num. ad arum. I s9.uhi In
hac re satis sensum meum aperui.
transmissione, sed communicatione in persenam Regis Henrici nititur D. Seu rolus arguens illam confirmationem, quae tunc referri non poterat, nisi ad Pr
missionem Nicolai V. S indulta Sixti IR Leonis X.&Clementis VII. nihil ad impugnatam Perimoniis comprehensionem influere ingula singulis congruhr ferendo, nempe, ut quoad Episcopatus ,& Abbatias fuerit confirmatum Indultum Sixti IV. Etenim haec illatio, iuxta quam supervacuum in eo, quod pertinet ad rem nostram, redderetur Indultum 1 Summo Pontifice Julio IN. Regi Helitico concessum, totaliter excluditur a praecedentis iubstantia factu unde desumitur, S primo ex eadem declaratione predicti Regis, qua Adversantes utuntur, ubi specialit cr habetur in eo praecipue Summum Pontificem stetis se, ut Rex Henricus se ahstineret a nominationibus ad Cathedrales Ecclesias, &Abbatiales dignitate tam in Salaudi quiun in Perimonio consistentes,eX quo Rex Henricus Mondum conscius Indultorum Ducis Sabaudiae, primo loco ibiadem declaravit, quta in Ducatu Sasaudiaeβ Principatu Pedemomano se a prindictis nominationibus abstineret, & ea libere ad Sedis Apostolicae dispositionem
tis terminis conceptam supponunt, dein causam dedisse ipsimet Regi post ha-hitam Indultorum notitiam reclamandi ad eumdem Pontilicem, ad essedium, ut gauderet dure nominandi ad Episcopales, & Abbatiales dignitates, tam in S audia, quam in Perimoniis, a quo, indultorum sui praedecessoris inscius recesserat, & ideo ab eodem Pontifice certiorato de prare entibus favore Ducum Subaudiae Pontificiis Promissionibus,& Indultis,eorumdem confirmationem,sed transmissionem obtinuisse, juxta tradita per CardInalem de inlat eis. epist. 3OI. de quibus in Enucleat. num. 348.; sed quod magis est,ipsemet Rex Henricu in tribus publicis Edictis S singulariter in directo ad Partamentum Sabaudi minquerente Nuncio Apostolico Fud ipsum commorante, nomine Summi Pontisis
130쪽
recolat mutat π 'o specim μνί-1.2.DI.6 i. in eodem Partamento Sabaudia ex secretis restrictionibus S modificationibus in registratione adhibitis contem nerentur , statui c eidem Partanaento praeesse mandavit,prout seo uitur,in illis verbis, qua hic versi ad italicum sermonem iterum restro Considerato, che ἐ
quoties a Summis Pontificibus renovabantur favore Regum Franciae Indulta, pro nominationibus ad beneficia concistorialia Ducatus Britaniae, cst Comitatus Pici inci recesse habetant ipsimet Reges supradictas declarationes, tanquam correspectivas innovare ad favorem Apostolicae Sedis, quod servatum semper
eonfirmationem , seli transinissonem favore Regis Henrici , Scrihens in ficto pro intula minus apte concludit , num. 46. videlicet , in omnem -- sum sufficere responsionem,qudd Privilegium uni personae eoncessum, ad aliam extendi non de , cui inhauet ri Advocatux de Jandis in sua consultationem .24. ex vulgata illa JuriS regula, ex qua habetur , Privilegia non extendide per a ad μυ--. Etenim Dux Sabaudiae non utitur alieno Jure, sid pro prio ; at quia hoc idem Jus suit communicatum Regi Henrico a Pontifice Diio III. ideo eamdem confirmationem , S participationem adducit, ut pateat, qualis fuerit praedicti Iistificis sensus cima veram,& indubitatam insorummet Induxtorum intelligentiam , ut contradicentes, Mibus non suffcit apertissima Nicinui V. verborum,& mentis declaratio, saltem ab expressis dicitificis Julii oracula
propositam veritatem fateri cogantur.
a I. . Ex hujus freti contextu eiectis Insubsistenti hus illationiblis ex adverse allegatis,patet ad oculum, Julitim III. in illa commiinicatione seli confirmationeta Aa Hemico II .de illis quae NicolausU.Ludovico Sabaudiae Dnci promiserato Leo xuitque Clemens VII. eamdem promissionem innovantesintque ampliantes mei Carolo III .indulserant circa modum servandum in provisionibus omninm, ct qitarumcunque Cui hedralium Mesesammin Abdiatialium dignitatum n o
stativisi i mporalis Dominis coiit istentium, proprio, di insuli bili oraculo fidimasse,