장음표시 사용
81쪽
stolicae Sixti IV. Innocentii VIII. Julii H. in quibus ad distiligitendos Subditos Ducis Sabaudiae a non Subditis,& Alienigeni adhibentur illa vertas e alterius 233. Qubd si mentio facta in Leonina Constitutione de Natione Sabaudiae sumi velit de solis Incolis illius Provinciae , qui vere in Sabaudia geographice
sumpta Commorantur , parum , aut nihil contineret de illis Regionibus VI tra- montanis,in quibus adhuc hodie dominatur Dux Sabaudiae, juxta accuratam distinctionem, quam de variis Populis, & Provinciis thidem existentibus facit, post antiquiores, Eques laenomus in sua absor. Genealog. voLI. cap. I. nihil enim commune habent Provinciae Gebennensis, Maurianensis, Grantasiensis, Cabi sit, S Montis Cinisii cum Sinaudia in proprio significatu sumpta,quae intra Urbem Camberiaci, atque nonnulla circum acentia municipia, & Oppida circum
a 34. Hinc in actis division s factae per Carolum-Magnum Imperii inter suos liberos,legitur in portionem Ludovici devenisse inter alias Regiones Sabaudiam, Mauriennam, Tarantasiam, Montem Cinisium, prout observat praedietus Eques loco supra citato vers. Pa sons d la Sa die: proinde Sabaudi Principes ab initio ante conquisitum Camberiacum, Maurianae Comites vocabantur ; unde ridicu tum esset ad solam Sabaiidam Nationem , in locali significatu sumptam, trahere promissionem Nicolai V. S aliorum Pontificum; elim ibidem nulla taclcsia Metropolitalia, vel Cathedralis, aut Abbatialis reperiaturr nec hodie Duces Saaudiae Ultramontes,nisi in Tarantilensi Metropolitana atque Cathedralibus Maurianensi, Gebennensi, & Lausianensi ius suum experiri valeant. 23s. Ad supprimendam hanc veritatem non meretur allegari quaedam epistola, qtiae sub nomine Petri Cardinalis Aldobrandini inscripta dicitur ad Nuncium Taurinensem die la. Augusti anno i 6 . sequentis tenori S:
telligentia seli Deo infallibiliter nota , etiam prudentissimos fallit; unde non mi rum,quod Card.Aldobrandinus in illa inani assertione,inconsuliti emanata, imira fadti veritatem erraverit; Nos autem sequi dehemus, non quod placuit Cardinali gratis expendere, ut faveret Amico, & Sahaudire Ministros a dehi in Regii iuris ucsentione retraheret; sed tenemur sine ira,aut istudio,in istibus veritas non invenitur, illis firmiter insistere,quae super hoc puncto justitiaeac aequitati con- sena convincuntur: neque inanibus verbis potulus aliquod addi potest, quamvis
82쪽
1 Card I nal ἰs tune Patroni,seii, ut aulica vocare consi evit assentat Io Regnantis, ore prodierint. Etenim licet Cardinalis de Luca scribens ante Pontificatum sati mem. Innocentii XI. in istis secundum carnem, & sanguitiem veris, aut ad testis Summorum Pontificum Nepotibus generale vivae Vocis oraculum agnoverit, insita relatione Romanae Cur dissurZ6aiam.9. ubi plura de hoc supremo,& universali Cardinalium Nepotum ministerio congessit, quae etiam in Principibus mere Secularibus simili Ministro utentibus, a Sapientihus iris nunquam prinrita, eorumdem Principum imbecillitatem, atque inertiam arguunt: necnon re-1iae virtutis famam apud Posteros laedunt. Attamen si fides danda est Roberto ancestiuo inpio tranati attentat in praefatione cap um 24. sqqsoLm
H 8 I. nunquam tanta suli Cardinalis regnantis authoritas, ut suis litteris misi, vis, ea, quae ad iustitiam pertinent, tollere. aut minuere poterit. 238. Observandum ulteritis est, epistolam praedictam in primo ei te, ubi loquitur ex ore Pontifici non asserre, nisi dubia, & obscura verba nihil prorsus concludentia; nam csi ipsemet Pontifex anno Is 9s .die i9. Iunii Nicolai V. prinmissionem, & subsequuta Indulta in forma specifica confirmasset , S ampliasset, iuxta notata in praecedentibus n. 3 i.& singulatim s. 179. di I 8 o. nescio qua te dere valeant illa verba: Dιee Saa Samita, cb' ella ba fatio prudenti mente a rap-
presentur loro , ehe is dispicostis .cte orasi fametu per dare ii possessiori detra A, Ua al Sig.Cardinati SonMMe., non Iaciliteran panto i parti lare δε risAz39. Oubd si in spleἰatur alia pars ipsius epistolae, ἰn qua Cardinat s a semet. ipso loquitur in relatis verbis: Ma funia longe distat , manifesta voluntate, & mente eiusdem Pontificisclui iam in suo induitu emanato de Mino is9s. declaraverat Nicolai V. promissionem servandam esse sine aliqua loci resilieti ne in temporali Dominἰo, Ditione, Districtu,& Statu D icis Sabaudiae , atque favore Sunditorii ejusdem Ducis, exclusis dumtaxat exteris,& alienigenis,prout etiam approbando specifice in eodem suo Indultu, Constitutiones Sixti IV. Iis nocentii VIII. & Julii II. satis expresserat Indi illa Apostolica circa provisiones beneficiorum ad favorem Ducis Sabaudiae, nullis nisi intra suum temporale D minium limitibus coarctari, dum ibidem itidividualis mentio habetur de Districtu, Ditione, Comitatibus, Terris, Locis , Saliis Dominiis Sabaiidiae ultrI,& citramontanis Dominio ipsius Ducis mediate, vel immediate subjectis, excludendo dumtaxat alienigenas, sivh alterius nationis, & Dominii. 24o. Contradicit parithr in hae parte Cardinalis assertio ipsius reἱ gestae veritati; nam Cardinalis de S.Georgio titulo S.Clementis nuncuretus, ante amraperet possessionem ejusdem Abbatiae de Caramania, sibi conscius durium I eis Sabaudiae , proselsus est se eamdem Abbatiam obtinuisse ex praeviis intentione, atque consensu ad nominationem ipsius Ducis, prout constat ex annotatis in Restistro Camerali sub die ii. Maii i s9iquo memini supra i 8a. quod idem iam agnoverat intuitu Abbatiae ise Ripalia Dioecesis Taurinensis Cameralibus , ubi legitur rescriptum Sere irrisimi Ducis, quod assert praedictus
Marchis, ct Praeses GV chcrene in sua epis.s .ibidem Cario
83쪽
242. Nd videar fingere mihi hostem, quem seriam, & convicium illud me. teri, de quoJ.C. in LDomitius labeo 27'.de linament. diutius non immoror iii perquirenda hujus articuli veritate, quae dum ex se psa loquitur, scribenti silentium imponit; neque enim iustitia causae aliquam pati potest ambiguitatem, Mim manifeste patet Sabaudiae Duci indefinitum ius nominandi ad omnes Episcopalas, & Abbatiales dignitates in suo temporali Dominio consistentes omni-nbdeberi,quod Adversantes ipsi satentur,nec nisi irrationabiliter contra Omnem utriusqtie Juris disciplinam abnuere possunt, silvc a priori neces ias,& correspectivas Pontificiae promissonis caiisas radicitiis introspiciant, sive a posteriori ipsiusmet contradiae promissionis vim,& emcaciam a Ratione, Ohservantia,Authoritate, & Exemplo metiantur: prouisespumve ad singilla in huculque traditis, pro veritate tuenda, demonstravi.
84쪽
ILLUSTRISSIMI, ΕΤ REVERENDISSIMI
In causa Sabaudien. Privilegiorum.
EDITIO SECUNDA.R OM IE MDCXCVIII.
85쪽
Ovis conatibus vetus resurgit contenti a Ministris cierentisimi Ducis Sabaudiae, pro siti diligentia muneris, non semel excitata: Utrum scilicet in promi sione, seu concessione aliis a Nicolao V.Summo Pontifice Ludovico Duci Sabaudiae facta, de solo Statu Ducatus Sabaudiae,an etiam de statu Principatus P demontani, sub dominio ipsius Ducis exitante, suerit dictum: Ne ex promotione quorumvis ad quarumcumque Ecclesirarum, vel Monasteriorum infra diprictum D; temporalis riminii consipentium re mina, βὰ ρων onibus qui stiba de ibustas digηitatiburis positioni ηostra reservatis, Midem consipentuus, L seumque per fibris per Nor faciendis , fui satursuccedat diuendium, aut alia
quaevis adversitas intinna, pr atum Ducemiaram serie certum reddimus, o
3bi promittimur, qu)ὼ 'βο, O Amisio huiusmodi in interritate dictae obessientiae inemph Sanctitatis Suae, & Apostolicae Sedis) peruentibus, ad quarumcumque
Metropolitanarum, veI aliarum Cathedralium earumdem regimina, aut dignit
ter Abbtulaudianfra distriatam praedictam, neminem praeficiemassis illis de qu rameumque personis, non promidebimur, nisi habitis prius per nos intentione, oeriissensu i us meis da personis idoneis ad inmodi regimina , is dignitates
promoveniar, veI de quarum personis tales provisiones fuerint facienda, o cia. Ad euius dubii resolutionem, licet pro exclusione praefati Principatus Pede montani , dispositione eiusdem promissionis, sufficeret dicere, hujusmodi petitionem, quamvis 1 dictis Ministris saepenumero promotam tamen ab eisdem neglerum , & derelirum suisse, satisque nobis esset, qudii ad formalem disputationem revocara tempore L. me. Alexandri VII. fuerit a Particulari Congrςg tione doctissimorum ejus aevi Praesulum per eumdem Summum Pontiscem d putata, post longum, atque maturum examen, aliena reputata, penitiis pie rri
Ha, atque unanimi voto expresic decisum, Abbatias, Monasteria Princip tus Pedemontani non esse sub dispositione dictae Promissionis comprehensa, quovique in ejusdem reselutionis sequelam idem Ponti sex Abballas, tunc vacantes,li- here contulerit, Ipsis Ministris Serenissimi Ducis acquiescentibus,idemque posmmodiim fuerit observatum, ut propterea ulteriori provocationi non videatur esse lociis,ad tradita per Doctores in 3 Isimeniaresicis. πρ e. Attamen, quoniam novo examini, iussu, & benignitate Ss. D. M id in praesentia subjici turi non dissimilem eventum Datariae sperare licebit, quamvis vehementiori spiritu. maiorique acumine, atque doctriria, eadem quaestio pro parte Serenissimi Ducis renovetur;ctim eiusdem Datariae iura sint adeb firma,& explorata,ut nulla cuius ille subtilitate frangi, aut dehilitari possint. 3. Manifestum siquidem est totum in orbem, nullum instituisse Ecclesias,niu eos, quos Venerabilis Petrus Apostolus, aut eius succe res constituerunt Moerdotes, ut scripserat Innocentius I. ad meentium Epistopum Eumbinum L a in
86쪽
I ii Epistola relata ex parte in Cin.qms nesciat diJxta ri. atque nemini Catholico latet, Beneficioriim omnium collationem de iure pertinere ad Summum Pontificem, clam eorum institutio sit de iure positivo, cuius omnimoda potestas est apud ipsuin,ut unanimi consensu adstruust Interpretes ex cap. a. de praebend. in 6. aliis iuribus. Ut proptere, his attentis, ct iuncta observantia , quam pro se habet Dataria liberi: coiiserendi Ecclesias, Si Beneficia Principatus Ptide mont ni, non videatur dubitandum,quin dicendum si esse explorat una, eidem competere ius illa conserendi, nulla perquisita intentione , aut expectato consensu S
renissimi Ducis Sabaudiae , non obstantibus exceptionibus ab illius Ministris allegatis; dtim non docetur de peculiari , S litterati privilegio Sedis Apostolicae id ipsi tribuente, ut iii simili,& quod observatione dignum,contra Regium Fi-seum fuit decisum in Collaterali onsilio Neapolitano apud Relerter. de caM.
. Nec sne maxima,& evidenti ratione, Ia quicqia id sit de quaestῖone, an ius hoc praestandi per Principes seculares consensim , seti faciendi nominati nem , ct praese litationem ad Praelaturas Ecclesiasticas, sit proprie , ct per se ius spiriti ale, de qua plene cumulati per Francite uni Ramos Li in D plic.lihel ad Atixandrum. pro Dissopatibus Lusitan =UOLῖ.M. I OLSqad extra
controversiam est, esse ins spiritualibus annexum ; tum quia est quasi praepar tio, sed exordium finis, siti complementi, hoc est initium Apostolicae confirma.tionis ad Episcopatiis, ac dignitates Ecclesiasticas consequendaa; tum quia istae Nominationes, & Praesentationes conserunt ius in re; tum demtim quia sic nominati, S praesentati,itastitutionem petunt, quam nullo legitimo impedimento existente,Summi Pontifices facere solent; ex quo conseqititur, nonnisi ex Ap stolica concessione illis competere posse, quamvis alias cisent Ecclesiarum Patro. ni , clim de iuris rigore ad Patronum Laicum etiam Principem, Vi Patronatim non pertineat Electio, Nominatio, aut Praesentatio Praelatorum Ecclesae Cath dralis, vel Collegiatae, ac Dignitatum Ecclesasticarum ; ita quidem, ut nec cotis metudine,nec praescriptione,quamvis immemorabili,id possint acquirere, sed st- per requiratur Sedis Apostolicae privilegium, ut concordi sententia tradunt sis niores Doεtores, etiam Hispani,& Galli, aliique omnes, qui Principum exter rum patronatus in suis Regnis propugnant, quos abunde congerit,-constam
ter sequitur Francise. Fernandea de Minano in Basi Ponti durisdita tractat.a.
fundament. 2 quU. 7.M. I I. pertolscenum. 26s. eum Nam de Italia nemini
controversum,quhd Ecclesiasticas Praelaturas,' Beneficia libere conserendi ius,st Summo Pontifici reservatum , nisi sorte alicui Principi sit concessum Induti tum seu Privilegium speciale ut fatetur Claud. Fleu Institutiomau Drait E elesiastiolarilaeap. roso mihi Io s. Minimὶ verb pro Privilegio espectu Ecclesiarnm, & Beneficiorum P cipatus Pedemontani, eὰ parte Serenissimi Ducis Sabaudiae adduci poterit praefata promissio seu concessio, Et a per Nicolaum V. dicto Duci Ludovico. Nam omisso in praesenti disquirere quid praesi erant verba ejusdem promissionis, de quo suis loco, ct tempore agendum erit: Adhuc animadvertendum est, Θω similia privilegia,tamquam riuringentia libertatem Sedis Apostolicaeuid quam de jure pertinet omnium heneficiorum itistitutio, nec non tribuentia Laicis ius spirituale, seti spirituali annexum, quod omni jure illis denegatum reperitur, ut mox adnotavimus, dicuntur odiosa, ct exorbitantis,ut bene perpendit GGOG
87쪽
ωvitaib.sop. VI. nun a. ad . nec non ita interpretanda,ut minus Gallis d
rogatum sit communi iuriin superioritati Pontificiae,ut prosequitur RG. coram Venuta. deci sub num. 8.vercideὸ interpretanda. 6. Quod in magis videtur dicendum de ista promissione ficta per Nicolaum v. dicto Ludovico Duci Sabaudiae t clim usque a tempore, quo facta reperitur, odiosae,& exorbitantis, atque Sedis Apostolicae iuribus maxime praejudicialis,lι- miles concessiones suerint reputatae, ut satis colligἰ videtur eκ Capitulis One Issactis post obitum Calisti III. nempe anno 14s8. & sie septem anni S polliarum dictam Prom ssionem per Nicolaum V. piae fuit anno 14si. ubi inter ca tera necessaria ad Ecclesiae Universilis statum, quae juranda praescribuntur Cardinati suturo Pontifici laec habentur: Item -δd nullam facultatem praefinia Linut nominandi ad Eec las cithedrales,Collegiatas me Monasteria, Dignitates deis alias quaecumque beneficia eouι det Principibus Secularibus , aut tr Diis Ecclesiasticis cuiustumae conditionissatus,aut qualitatis exi stantψSe Imperialis tegalisa ualis, Archiepiscopalisi seopalas et cujusvis alteri s pr eminentiae,nis de expresso eo flio , o a sensu maioris partis DO-sorum Carin lium. Item qu)d κulum Bullam unquam expediri permittet inu abcui conce et, per ouam si astringat principibus et alicui ipsorum aut hos certi et, quῖα nu Ias Ecclesias Cathcdrales,Collegiatas, Mnaseria sis alia Beneficia conseret, vis
de ipsiorum διηι placito, aut voluntate,' omnes concesas revocarit: ut legere citis: Oderie. Eoald.Anna Minsa ο .i9uann.i s 8.πtim.6Nerba inem In nae legis arguunt malos mores,ex quihus sunt natae,ut scite ad rem obtervat Zι-paeus In fustat. ποπD.lib.3 ait.de prabes. nsiuitia numi.in princi nisi alioquin dicere velimus,hoc in illo conclavi fuisse constitutum propter ipsam proin iiii Inem factam per Nicolaum V. Ludovico, de qua nunc agitur , cum eiulmOUI
Concessiones, sed Privilegia, aliis Principibus tunc temporis tributa, n8n i ai tur , sed imb legatur Eugen um IV. Nicolai praefati antecessorem , scripsi Alphonsum Portustalliae Regem: Jura quidem tribuunt Sei logioDcx, rei, i Succisoribus liberam Ecchorum omnium dispositionem, ad quarum regines eligit . ct dirotat fecundum Ecclesiarum utilitatem: utique requ/rιt
c torioue pro Praelatorum promotionibus, nobisque commendant quos Ni ιπs, idoneos credunt. Mi pomodum exaudimur,quantum cum Deo sum I, δ' obn re nostro preces eorum: ubi verὸ aliter videtur nobis pro commodo,
ne Ecclesiarum ese faciendum, disponimus de prom ποιι ηψr cui Reges, oe Principes acquiescunt. Et in tuo quoque Regno prolisi Dissilirco by Corale
88쪽
uer ameis fame fum pluribur Melisiit Cathedralibus de perlonir doneis, a qua ullius Regum consensuas Nos enim. π ad Reges, pereat Eces arum dispositio,
quas Deus nostrae curae, non allarum commisit: θ' earum Nu fumus, non autem
Rexes,apud Altissimum debitores, ut videre est apud eumdem Mynaldaom. i8uis
. Et pro So, inter odiosa,& praeiudicialia Sedis Apostolicae, hanc Promis. sionem Nicolai V. repositam suisse a Clemente VIII. prorsus elicitur ex his,quae seripserat Cardinalis de Ossat ad Henricum IV. Galliarum Regem , dum eidem significavit, quod a dicto Pontifice impetrare non potu t, ut sibi daretur Indubium iuris nominandi ad beneficia Concistorialia Bressiae . & aliarum Regionum k mee Sabaudiae eidem Regi in Pare anni 16o1. cessarum, scribens proinde in Epip. 26 .verser de Dit. per haec verba sta Samiid mi rispine, che te sterien avem mos to, Me i Pont ei Preri cessori avressero fatio me lio a non concedere a. i Priscipi Se lari lasa sed ri nominare a i Vesico di ed attre Prelum re, oὰ Me tautorita delia Santa Sede n eragra emente diminuita , e i deis Prisci se n'erano abusati, tan egere peniorati i lora poψῖ, che nr queste conmderariori exti vi vole penDr bene amanti di concedo quello, che Roma Maestis domando subdens in siti E ehe manti di ris versi vi viaeva pensare bene/ν
postrem mature deliberatam, titum Indultum denegavit. 8. His positis,ea prom ilione Summum illum Pontificem de Principatu Pe.dmontano non fuisse loquutum, est clarum:tum quia ibi id expresse non dixit. s. alias certa est regula,quod similes concessiones, aut Indulta,non operantur u fra expressa e qua Frances. Har.resumaeap.I6AE-.I38. tum chria verba eius
dem promistonis directein civiliter intellecta, ac stricte accepta,non posse ad illum Principatum referri, patet ex pluribus. 9. Et potissimum, quod status Pedemontanus Serenissimo mei S audiae obvenit, postquam jam antea possideret eundem Ducatum Sabaudiae, illumque titulo Ducis regebat, S quidem peculiari denominatione penitiis diversa, & s parata: clim In illo non nisi PrincIpem Pedemontis se appetibi, ut postJa b. dat&Georgis trαλἀ rudis verb.Princept 'demostanus, notant Reinhin. de Reamininscular.&Ecclesiasilib.rae is cap.8.num.8. Κπ'schild. de fideicommisi. famiLNMilop.r.nmia a eidetan spereu ridic.Politic.verbiunt, GJunt, alii. gravius desuperioraeerritonat. th. 3 GaD.Manetius in Samm. iur. p
ct concessiim uti Duci Sabaudiae,& respectu Regionis Sabaudiae, minime in gratia odiosa, ct exorbitanti, potest intelligi concessum, & promissum uti PrIncipi Pedemontis,& resipem Regionis Pedemontanae juxta ea,quae post Glos Bas.
in I. 3G.de osse. Prae .ct antiquiores alios, bene tradunt Gabriel.confi9s. nu.7. ct 8IM.a. ubi quM concessa alicui Ducatui,in mio Rex successit, illi nequeunt competere,nisi uti Duci,non autem uti Regi. Menoch. U.us6.πα67.tibi orubdea quae competunt Duci Parmae uti illius Domino, nequeunt competere in Ducatu Placentiae, elim tituli sint diversi respectu diversitatis duarum Civitatum quarum una est separata ab altera. Belis .in 'ecul. Princip. rubr.M. ad I. iam fm
pra=b sum. a. vers. ct quamvis omnes sub Regno, abi dicit quM licet In Regno
Aragoniae cismarino adsint plures Provinciae sub uno Rege . respectu tamen 'diversorum titulorum, ut quia respectu unius sit Rex, tes eiu aliarum si, aut
89쪽
se harni iura, ae si essent diversorum Dominorum. G par XAck.cons. π a ct et 8.uhiquω ctim Dux Vvir tem hergensis respectu Comitatus Monpetet est denominetur Comes, ea quae sunt in dicto Comitatu non tanquam a Duce, sed Mi , Comite fieri intelliguntur , ' praecipue pro interpretatione similium Indultorum fuit saepe firmatum a Rota occasione nonnullorum Canonicatuum Barchinonensium, respectu quorum fuit resolutum, quia Indultum concessum
Rui pro Ecclesiis in Regnis Hispaniarum consistentibus , extendi non debeat G Provincia Cathaloniae, & Comitatu Barchi nonae sitas, in quibus idem Rex non obtinet regalem dignitatem, sed sollim Princeps, & Comes am
inram Celsio Lem. 7.uam. 3. θ' s. Non enim est novum, quia in ut diemque persona duo iur duplexque qu alitas concnuatust sic illa persona pro duabus personis reputetur, ac bd substineat vicem duorumin proinde habe tur, ac si duplex qualitas diversis personis inesset,ut ponderant ad rem Gabriel.
io. Et summa quidem ratione, cum Pr Inclae, quae recenter Regno , aut meatui accresciriat, & adglutinantur, reputentur aeque princἰ uitis, non au tem accessorie,unitae: italit primaevum statum , ct dignitatem propriumque no men retineant, nec proinde consi iandae sunt legibus, ct Privilegiis teliquo R.
lno, seti Ducatui impertitis, sed propriis,& peculiaribus legibus, ct contiuetudi, nibus regi, & gubernari, suisque privilegiis uti, & frui debent ex distinctione,
particularia Castra iiiiiii alleui meatui et Marchio tui per novam Investit tam, & investiens illum, vel Ducem, vel Marchionem appellet, honoris inuis it Ium ita appellasse censendum sit; rum autem ut Castra illa particularia velit cum Ducatu, vel Marchicinatu confundi, atque illi accesseste liniri υ tanquam partem adiungi, ct propteria adhuc propritim stati im , & sua particii laria iura retinereduxis doctritiam Bald n eapinnis. Praeterea ui . Infinde pristit eata. alienat.ster Frideris. γλm ad rem late exornant Thomisg-cis I .mri s CG man. 4'ov.8 ι .a SIM.a. Ia. Quapropter clim nemini sit dubium,PHnelpatum Pedemontanum fisG. Ducatui rubaudiae unitum aeque principaliter,non autem accessesth sumque propriis legibus, R eonsuetudinibus regi. & gubernat; , atque eidem Serenusimum Ducem isti proptIum, & peculiarem Principem dominari, ut constat m
derantur uti inter sedistinctae, & laparatae, & tanquam diversae ditionis, ct fi suli
90쪽
dominio eiusdem Domini existentes: ut propterea ipsemet Dux nequeat Jus dicere in uno Territorio, de rebus, ac Person s ad alium Territorium pertinentihus, quemadmodum antea dixerant Curidui In LM t risurisdiction.omardadie. ibidemque CusoLnum. 3 a. & Sola ad n-.Constitui. tal. Sabaud. tit. de edict. An .HED.7.num.2.er 3. nec non, quω certa, ct indubitata est observantia S renissimorum Ducum, se distincte, ct separate denominandi Duces Sabaudiae, &Principes Pedemontii, ut constat ex Decretis, ordinibus, Edictis 'aliis documentis registratis per Sulam post Ita tiH.Commentaraid Constit Sabauae Bam- fanum in Histor. Thebea. DI. 386. S per Joannem-Antonium ab Ecclesia tu M. par. I AULobferv.Foren erat. Pedemist.Sc lati iis apud Francisio-Augustinam ab Ecessa in lib.eui titulus, Corana Reale di Sav a, ante prisc. l. dira. in Uerdicho, quem inscribit: Titoli di Duκὰιὰ di tempo in tempo dataererisimi Conri , emisi di Sauria nelle Manete, e Seritture pubiliue Uali, ubi apparet, quM successivd omnes Principes Sabaudiei diverta, de separata denominatione se Duces Sabaudiaein Principes Pedemontanos appellarunt, S inter caeteros ,fol. . di 8. recenset istum Ludovicum, cui fuit facta promissio a Nicolao V. qui perpe- tub se meem Sabaudiae,& Principem Pedemontanum inscripserat:quin im , eosdem, si Prie contingat, quω concederent Investituras Castroruin in ipsis Principatu Pedemontano, non nisi peculiari nomine Principis illius status ut Ma
ctionis ii ut Comitis singulorum seudorum in illo existentium,eas concedere patet ex Cachera o .9.num. 23. Hinc ex huiusnodi observantia videtur Pro certo dicendum, quω concessa Duci Sabaudiae,& pro statu Sabaudico,reputanda non sint tamquam concessa uti Principi Pedemontii, & prh statu Pedemontano, per ea quae tradunt, praeter superilis relatos, Gonetaleg.aa ReguL8. Cancellargios s.f. .num. agis .ver Tertia ratio es, Cassas.ad Gonfretu PNund. br. 8., fuc δῖοπ.des Bastavri sub nu.4 i . ed iterum incidenter, vers. Ex quo adhucis litteris Regiis, Lancelsitt.Gallia in ConsuetuLAlexandrin.Praefat. 8.num 9 Verba etenim Privilegiorum, non plus operantur, quam ipsa sonant, ut dicit Rataeo ram Seraphin.decis6 s. num. 3., 13. Attenta praesertim etiam observantia ipsiusmet Sedis Apostolio,&Sum morum Pontificum, qui dirus ditiones, pari modo diversa, & separata denomia natione expresserunt, quoties loquut sunt de rebus concernentibus utrumque
statum , ut praecipue Gregorius XIII.in confirmatione ordinis Milῖlaris Salim Mauritii, ut in eius Cons.6 Bullar Uov.t-.2δε in confirmatione Uni onis Mialitiae ordinis S. Lagari,eidem ordini Sancti Mauritii Actae, ut in ρα Gunit. . ambae tepetitae apud Baldesanum in Histor. Meo , D a9. Θ feoq. D 38. eum sim. nec non Clernens UI I. in alia confirmatione eiusdem Un onis, ut In eius ci6Τ. .eodem bullar Hya-.3. Sc in Provisione Abbatiae, de qua Saem . 6. Item Alexander VII. in Brevi pro annua celebratione sollemnium Be εἰMationis Salicti Francisci de Salesapud Doriari . velitam in Contem Amnonin mari .er Caunieaancti Francisici de Sales, foc. 6. eum βω. IM Bd ipsos Duces peculiari,& diversa denominatione Sa udiae, Sc Pedemontilim, tales v carunt, ut idem Clemens VIII. in Breu i scripis Camillo Diadeo primo Epist m Civitatis Fossanensis in Principatu Pedemontano existent f ,δc tunc ab ipso. in Episeopalem Cath ram erectae, ct in altero Brevi scripto Duel Carol Em nueli in commendationem eiiisidem novi Episcopi, impressis per Duellium to. Baltare bide ipsa Ecclolarissauenfocisis. focisi . Ex usu autem lin