Ezechielis Spanhemii ... Orbis Romanus, seu Ad constitutionem Antonini imperatoris, De qua Ulpianus leg. 17. digestis de statu hominum. Exercitationes duae

발행: 1703년

분량: 641페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

571쪽

possit esse ulla eaussa, CUR HOC CUI UAM CIVI ROMANO PURE ACCIDAT. Adde alia adhuc eam in rem si in

βιcumque terrarum cientium VIOLATUM PUS CIVIUM ROMANORUM sit, statuitis id pertinere ad eo umem aussam libertatis in dignitatis. Hinc de illa D. Pauli instar, vocem imploratione, rivis Romanus sum; qua se a suinpliciis, quae non cadebant in cives Romanos, immunes praestari debere contendebant, testatur ibidem Cese vises in carcere frangebantur indignissime CIVIUM ROMANORUM, ut etiam ilia vox, ct ista impuratio, CIVIS ROMAENUS SUM, quae sepe multis in ultimis terris opem inter basebaros O salutem tulit, ea mortem iis aeerbiorem O supplietum maturius ferret. Quibus gemina adhuc dein subdit IJ Caedebatur VIRGIS in medio foro Messanae eivis Romanus yudicesci eum interea nullus gemitus, nulla vox alia uius misseri inter dolorem erepitumque plagarum audiebatur, nisi Lee, CLVIS ROMANUS SUM: diae se eommemoratione CIUITANS,

omnia verbera depulsurum, erueiatumque a corpore dejecturum am

bitrabatur. Quibus denique ob tantam rei indignitatem, haec adest Tullius cis o in eximium nostrae CIVITAETIS lex Porcia, egesque Semproniae dein e Tolle Mnestem,

tolle hoe praesidium eisibus Romanis; onstitu nihil opis se in hae voe CIVIS ROM. SUM: ac illud insuper ny ei ι est, vineiri CIVEM ROMANUM seelus , verberari s prope parricidium, necari quid dieam in rurem tollerea deniquer

syla EXTERNORUM HOMINUM malefieorum seleratorumque in praedonum hostiumque ustodia tu tantum numerum

572쪽

VIS ROMANUS SUM posse impune Praetorem, aut alium quemlibet,supplicium, quod velit, in eum constituere, qui se LVEM ROMANUM esse dicat jam omnes provinciaM, Iam om

nia regna, jam omnes liberaiscimitates , Iam omnem orbem terra

rum, qui semper nostris hominibus maxime patuit, CIVIBUS RO-AGNI ista defensione traecluseris. E quibus utique eximium aliquod ius civium Romanorum fuisse abunde intelligitur, ut illi non iisdem poenis continuo aut suppliciis, quibus peregrini vel provinciales,

subjacerent. Unde etiam flagellorum astipatio, , vinculorum verberatio, quae ab omni civium Romanorum corpore lege Porcia prohibebantur, inter poenas, quae a Provinciarum Praesidibus irrogari maleficis provincialibus poterant, modo ne verberibus necetur vel virgis interimatur, a r

priscis Iurisperitis recensentur. Immo quam in rem ex-hat in Asinii Pollionis ad C Ciceronem Epistola luculentum adhuc testimonium ubi inter reliqua , quae a Balbo Quaestore suo in Hispania flagitiose commissa, illud,

ut praecipuum, Commemorat, quod militem quendam Pompeianum,curiatim quiritantem CIVIS ROMANUS SUM, vivum tamen combusserit. Adde, quod beLIiis RΟ-MA S etiam in his tissimum quendam , Hismali, quia ἀ- formis erat, fecit. Cujus etiam poenarum inter cives

Romanosa provinciales discriminis, Sc quidem quod adtinet ad istud bestiis obiici supplicium, in aurea illa ante memorata Viennensium, Lugdunensium apud i Eusebium Epistola, facta occurrit menti, ubi de uno e Martyribus Attalo Pergameno dicitur, quod populo adversus illum vehementer excitato, Praeses, postquam Romanum civem esse comperit, reduci eum in custodiam cum caeteris iusserit ac ut haec ea de re verba supra, ubi de civibus Romamis, Montonini Imp. temporibus agebatur, jam

573쪽

adduximus dein ab stodem Praeside, quum is denuo interrogasset vinctos illos Christianos, Gi M G. - ΠΟΛΙ-

-ὲdImam .. quieumaue CIVES ROMANI reperti sunt. eapite truncati rellaui traditi sunt bestiis. Quod proinde ad

bestias damnari supplicium, aliis vulgo quam civibus Romanis irrogari solitum, ac inter provinciales, humilioribus tantum, quidem v sicariis, x latronibus, yy veneficis, et, sacrilegis , a parricidis, b seditionum concitoribus, e abigeis adde, qui ad hostes confugerant, dimilitibus, e variis iuris Iustinianes legibus constat. Nempe, ut id iam supra vidimus, quod se, panae Continuo efficerentur, qui erant ad bestias damnati immo servile etiam supplicium foret ut id iam e in priorν Exercitatione e Modestini I. C. ea de re verbis notaviiamus. Unde etiam illud inter gravissima Pisonis, dum is

Macedoniae per triennium praefuerat, Crimina recenset

Tullius : pulari illi sacerdoti sexcentos ad bestia amios forib*- misisti ubi per amisos foederatos suisque utentes legibus intelligi, bene ibi in nupera ac eleganti Tulli narum orationum editione adnotavit clarissimum hac aetate harum litterarum decus Graevius noster. Hinc vero immanem Maximini Imperatoris a militibus creati saevitiam expavisse dicitur apud Capitolinum Senatus Q dum audiebat ab illo alios in erucem sublatos .s alios animantibus nuper u Leg. In S 3-D. Ad Leg. su Leg. XXXVIILDAe

Corn. de Sicari nis.

O Paulus Sent.. Titi XXIII. H Leg. In La. D. de fit. S. I. Militari. co Leg. VI. D. Ad Leg. D se Exer L p. 38 39. Pecth ' Dirat in Pison. α 36. a Leg Ix D. Ad Leg. Pom cavla Maximino c. VHL. pei ac Parrici

574쪽

oeos inclusis 3 alios scri obiecto ; alios fustibis elisos atque emisia his SINE DELECO DIGNITATIS, atque ita indiscriminatim contra recepta Romanorum legibus cade re statuta, juxta illud Vlpianici ch sed enim Ietendum est, discrimina esse poenarum; neque omnes eadem paena adpo possedi alibi autem es ii saerilegii penam obebit Proconsul pro a LVATE PERSON E proque rei conditione, O temporri se aetatis, ct sexus, vel severius, vel elementim flatuere Aqua proinde poenarum acerbitate, quaeque plebeis taeter quin se humilioribus irrogarentur, immunes erant, qui in castris Romanorum merebant aut meruerant, milites: uti id e Modestini J C. ea de re verbis in Digestis liquet ubi post numeratas aliquot militare poenas, addit: nam in merasium, aut in opus metialsi , non dabuntur , nec

torpιentur. Quod sequentium Imperatorum constitutionibus, & quidem Diocletiani, qua H exstat etiamnum,militibus connrmatum legimus milites neque tormentu, neque plebeiorum poenis in causis criminum subjungi concedimus. Hinc in Actis Martyrum Tarachi, uociorum Probi ac Andronici, quum ille myse militaris esse ιnditionis, o Ro-num, quod Claudiopoli, Romana in Isauria colonia, eaque a Claudio Imp. unde ei nomen, dedum esset natus apud Ciliciae Praesidem foret professus ac dein obsuam in fide constantiam, haud uno supplicii genere, eiusdem Praesidis iussu torqueretur, ad eum conversus ait Tarachus 1 paratum ea omnia perpetici eis maxime tibi non liceat me, qui MILITARI sum CONDITIONIS si eo

nis.

0 Idem Leg. VI. D. Ad Leg. HI Pecul.c Leg. I S. I. D. de Militico Leg. IX. S. i. Cod de

Poenis. J Acta Martyr Tarach.&C. Sect. I.

575쪽

de demum, quod id Martyrium sub Diocletiano contig rit, se ab iis tormentis immunem qui legem, ut ea de re, ut vidimus, tulerat, praestari debere, ut existimarunt ad hunc locum viri eruditi , contendit Tarachus. Ut enim mittam, quod de poenarum, pro diversa hominum conditioneri qualitate, discriminibus, quae a Romanis servabantur, paullo ante ex Ulpiano aliunde vidimus, id nominatim de militibus, quod torqueri iidem non possent. R manorum legibus pridem constitutum , vel x Modestini I. C. quae modo adduximus, ea de re verbis, aliisque quae proxime ibidem sequuntur licet abunde colligere qui ad hostes eonfugit, se rediit, TOR EBITUR ad botiasque, vel infuream damnabitur MILLTES NAHIL EORUM PATIANTUR. Cuius eo uidem rei ea fuit, obvia quidem ratio, quod si captus ab hostibus civis seu miles Romanus, postliminii demum iure civitatem Romanam recuperabat , multo magis utique omni civitatis,

milliaris privilegii iure excidiste Censendus erat, ac per vini proinde, infima etiam conditionis hominum poenis plectendus, qui foedissimo voluntarii exilii genere, cramento militiae abiurato, sponte ad hostem transfugerat. Immo prout in alia Digestorum de proditoribus aransfugis lege dicitur, o exauctorari TOR VENTUR: nam pro hoste, non pro milite habentur. Unde iam olim, libera Reipublicae temporibus, Scipio Africanus transfum ae fusti mos bestiis ferisse dicitur in is Epitome Liviana idem vero in Numantina obsidione, quod alibi in eadem Epit me legitur uem militem extra ordinem deprehendit, si ROMANIS ESSET, Gribin; A EX ANEUS fustibin e-iadis quorum illud inter militum Romanorum poenas O- ' Leg. II S. o. D. de Re p Epit. LI. Militari. f Epit. LVII. H. Leg. VII. D. Eodem. ii

576쪽

lim receptum, e r Tacito, Iuvenale, si libris Digestorum, ac aliunde iam monuerunt viri docti postr inum autem, seu fustibus ardi, haud solum extraneis, ut hic a Scipione, inflietim, sed Romanis etiam simili in casu militibus e Modestini I. C. ea de re verbis liquet: su sed qui agmen excessit ex causa, vel FUSTIBUS aeditur, mel mutare militiam solet. Quod ab Alexandro Severo itidem sectum observat Lampridius mys quis miles nempe, demia in licvj in possessione deflexisset pro qualitate loci, aut FGSTIBUS Iubrietebatur in conspectu ejus, aut virgu, ut condemmationua aut si hae omnia transiret disrinita hominis, utar mi i contumeliu Magnus Casaubonus , ut obiter noctangam, condemnationis ibi vocem de multa pecuniaria interpretatur alter ver inueti, condemnationem de visis quidem dici poenarum generibus, uspiam vero absolute positam, de pecuniaria multa ibi contenait. In qua notatione falius est vir maximus quum saepe in constitutionibus Imperatorum ac eadem illa, qua scripsit Capitolinus, aetate,

Una condemnationis voce, multam pecuniariam intelligi certumst, ut vidit iam ad ro Codicem Theodosianum doctissimus I. Gothosreduc ac vel una evincit Gratiani Imp. lex in utroque Codice obvia in Theodosiano nempe sit in CONDEMNATIONIBUS appetratione gubemus admitrici qua in Justiniane a Triboniano redditur ab OAfULTIS Judieibis inferendis appetiatione jubemus admitti. Quomodo etiam e )8euniaria damnatio dicitur in libris vel

et una Iurisconsuliorum aut vero multa pecuniaria inter mi- f. Annal. I. α 23. satyr VIII. V. 20.so Leg. XIII S. . . de Re Milita Lex. II S. 6. D. E

an Alexandri Sev. c. rao Salmasius ibidem. Com ad Leg. m. QTh. de Re MilitarL. a Leg. XXVII C. Th. de Appellation. b Leg. XXV. C. Iust. Eod.

577쪽

etiam poenas a Modestino I. . e lege paullo ante. memorata, adnumeratur sis quidem eo ordine eastigatio, pecuniaria musta, munerum indictio e ubi eastigationis voce quae multam ibi militer, ut fustium mentioeondemnationem seu multam, adducto apud Lampridium loco, praecedit, ut id non debuerit viro summo negotium ibi facessere vitis aut fustium ictus, recepta militum poena, nec ibi proinde omittenda, designaturci prout etiam Meastigari verberibus miles, ut tibiale vel humerale alienaverit, alibi a Paulo I. C. gicitur cita in alia lege militari, idem, de quo modo, Modestinus, de eo, qui stati nem reliquit, e pro modo desimi, aut eastigatur nempe viti uel fustibus aiat gradu multi dejieitur. Immo opportune insuper ad illustrationem , cum huius apud Lampridium Ioci, tum rei illius, de qua hic agitur, exstat inmodice Theodosiano, de qua alioquin silet, indicatis modo locis, laudatus Gothostedus, Constantini, constitutio quae id omnino comprobat Nempe quae in eos ab illo Principe lata est, ut Ecclesiasticos ad lustrorum sacrificia sua aetate compellenant, ac ubi id in eos decernit γὰβ randitio patiatur, publice FUSTIBUS verberetur si ver ει-

noris ratio alim ab eo repellat injuriam , CONDEMNATIONEM DRineat gravi mi damni uod Rebm publieis vindia eabitur. Ibi autem condemnationem de multa pecuniaria vere explicat Cl. Gothostedus sed a quo, in explicatione sequentium verborum Rebuspublisis vindieabitur adnotatum

nollem nempe is an id intelligat civitates, vires cuiusque Reipublicae, ut conjunctim ebuspublieis ibi legatur; an vero res fiscales. Neutrum enim ibi intelligitur nec una voce Rebuspublicis ibi legendum quum haud alius sit

e Leg. III S. I. D. de Poe se Leg.III S. s. D. Eodem. qnis j Leg. 3. Th. de Epinopis. 6 Leg. XIV. S. r. D. u In notis ad . L p. q. dem. T. VI.

578쪽

postremorum illius constitutionis verborum sensus, nisi auod ille, qui dignitatis vel honoris instituto fustibus sub jici non potest, gravi pecuniae multa sit plectendus quae non, ut alioquin in bonis damnatorum vel proscriptorum fieri consueverat, rei Principis privatae, ut illo aevo dicebatur , seu b in ei viribui, aut i caii dominio india retur, ut subinde in aliis constitutionibus legitur; sed re seu utilitatibus publisis. Quarum nempo alibi si quoque mentio in eodem fodice, ut. in Valentiniani senioris 4ege de Decurionibus, ubi sacerdotibus provinciarum ac Principalibus, nempe civitatum, uti a Casiurato J. C. dicuntur in o Digestis honorem ex Comitibus adden dum censet, quem hi consequi soleant, ut d iligeri ti. inque iam in administi .ndi REBUS PUBLICIS adpr. - alibi a m Constantino M. qui honorariis digmtatibus nudent, publicis utilitatibus obedire. Ill ud autem liquet ex Constantini constitutione, de adductis Lampridi de Α- lexandro Severo verbis, s dignita ιιminis , aut se conditio Dilatus quod fuistibus caedi, vel subjici fuerit quidem inter poenas Romanis legibus receptas, eaque etiam levior poena, nec intimans, ut istud a n Macro I. C. notari rideas, ac unde etiam fustium admoniti ab co alio vetere iuris Antistite dici meruit cui autem poenae liberi quidem, vel grcgarii milites, aut caeteroquino nuic res homimi , honestiores vero, ut id ab eodem Callistrato . C. ρὼ alibi dicitur, fustibus non subjiciuntur idque, ut ab eo additur, princip.;libus Rescriptis specialiter exprimitur: quo fi h Leg. VII. C. b. de B

nis proscript.

ci Leg. IV. C. h. Eodem eg. LXXV. C. h. de

Decuriori.

Decurion.

nis.

co Leg. VII. D. Eodem.

579쪽

ab eodem in lege, quae hanc pra cedit, muliter tangitur: σὰ Omnes, in fustibus aedi prohibentur Oe. Hinc apud Ammianum Marcellinum,' qui inde illustratur, dicuntur se Protectores funibus PR ETER SOLITUM e , iussis nempe Imp. Valentiniani, ultra modum, inusitato etiam more tavientis ac ut supra i a m de Maximino, sine delectu dignitatis, dicentem vidimus Capitolinum, ID alios feris Objectos, alios FUSTIBUS elisos ; aut ab eodem in Gordiano , de Sabino Praefecto urbis, Consulari, qui nempe effarata Romana plebis in caesum Maximinum, cuius ille partibus steterat, odio, thfuri percusses, oee sus ac ab Ammiano rursus, de quodam e Paedagogianis, qui iubente eodem, de quo ante, Valentiniano su necatus is exitium fustibus. Mitto, iam quod non de liberis solum , sed de servili etiam conditione hominibus , a Theodosio M. alicubi statuitur : O semiti se de cendo C. Sta FUSTIBUS, eportatione damnabitur. Quaecunque vero fuerit poenarum ad genus ratio, id utique cum e Iegibus, comitutionibus sequentium, post tam omnibus in Orbe Romano ab Antonino Caracalla civistem, Imperatorum, iisque passim ad Provinciarum

Praesides datis; tum ex aliis eorundem temporum monumentis liquet, haud ullum amplius in irrogandis pcium

inuis Romani, aut peregrini vel pr incialis discrimen prolatum. Adeo ut non amplius audiretur vox illa querentis eo nomine de indignitate supplicii, prout e Cicerone paullo ante vidimus, ac ei Paulo praeterea constat COS ROMANUS SUM; ac inde ad legem Porciam legesve alias aut Sempronia provocantis. Una con ditionis tantum, sic dignitatis hamia est deinceps, in dota Leg. XXVIII. D Eodem u Lib. XXIX. c. 3. 6 Lib. XXIX. c. a. ori Leg.XXL cra de rim I Cap. VIII. reticis. 6 Cap. XIII.

580쪽

cernendis poenis in orbe Romano, ratioci nempe si liberi aut servus; si miles, vel etiam emeritus si e Magistratuum, aut in aliqua dignitate civili vel militari constitutorum, seu honoratorum, quomodo illo aevo dicebantur, honestiorumve hominum ordine aut vero si e plebeiis aetenuioribus, aut e vulgi sece demum forent. Unde etiam in adducta paullo ante Valentiniani senioris, de Sacerdotibus Provinciarum, eorumque honoribus, constitutione, id insuper additur liberumetu sit orpus eorum ab his injuriis, ua HONORAETOS NON DECET SUSTANERE, Nempe prout iam ante a Constantino M. decretum fuerat ut is, vel pro disererisne sexus, O CONDITIONIS diversitates si deeurio, si ebeius, si semus, POMNAM SUSTINEAT, adulterata scilicet monetae reus aut prout dein a Theodosio, praecipitur, ut desertorem o Cultantis poenae, a tyro ualitate ordinis laus personae infligatur. Quomodo de immanitate Iudicum, vel ip rum quandoque Principum, ultra receptas illas in Orbe Romano, & Principalibus etiam Rescriptis, leges vel con stituti nos saevientium, iusta demum iis, qui dira ac atrocia

pro fide in Christum passi, ansa nimis crebro equidem suppetebat. Quamquam, d quod postremo hic monen dum est, iam ante datam ab Antonino Caracalla civitatem, eadem se e poenarum, quae modo adtigimus ut paullo ante ex Ulpiano, aliisque prisci Romanorum iuris Antistitibus est adnotatum, discrimina, inter ipse cives

Romanos forent similiter recepta eademque ad municipiorum etiam ac civitatum Decutiones ac Principales

ut ibidem vidimus, Imperatorum e ptis exporrecta. Quibus, addi illud hic debet, quod magna earum e gum pars, quae de illo poenarum o scrimine statuit, ad ip-

SEARCH

MENU NAVIGATION