장음표시 사용
61쪽
quoque, ut praeterea obserVo .constat se e penura manarum legum, in opus publicum perpetuo dati quique inde ἡλι , hoc est, sine imitare, seu a privati ibidem dicuntur Marciano I. C. non autem libertate. Hanc enim iis non ereptam, lique praeterea ex alio Imp. Hadriani, cuius meminit r Callistratus, rescriptori quo ei, qui ad tempus opus metallicum facit, manere libertatem traditu quemadmodum etiam his, ut continuo additur, qui
in perpetuum opus damnantur . Ita enim omnino ibi legendum, non ver contrario sensis, inclusi una voce non, ut
in vulgatis passim Pandectarum libris, nempe in qui in perpetuum, C. ut bene vidit iuris peritorum huius, superioris aetatis coryphaeus uiacius: manifeste arguunt adducis Marciani ea de re verba, qui civitatem quidem, non vero libertatem amisisse eos resere, qui in opus publicum perpetuo dati , ct in insulam d portati. Firmat id
quoque Ulpianus ex quibus LIBER fustibus aesti IN
OPUS PUBLICUM damnatur, ex his SERVVS, sub poena vinculorum4c nempe quod, ut ab alio vetere Iuris-consulto dicitur, o aliter puniuntur ex iisdem facinoribus semi, quam tib ri. Erant equidem aliae adhuc poenae Romanis usitata', quibus adimebatur non civitas solum, sed etiam libertas: sicut iis contingebat, qui ad metallum, vel ad opus meiatalli, prout ea ab eodem v Ulpiano distinguuntur, erant damnati iique proinde, quod e modo dictis ibidem abunde constat, ab his diversi, qui in opus pubticum Condemnati in genere dicebantur. Nempe, quod priores illi femipanae Continuo fierent, ut id de damnatis in metallum vel ministerium metallicorum, quod sustulit posteas , Leg. XVII. Scct. i. De Poe cn Claud. Saturn Leg. XVI.
62쪽
es Iustinianus, nominatim tradit Hermogenianus. Quomodo e Ulpianus alibi, seminas quoque in ministerium metallorum in perpetuum damnatas, mas petnae, itidem effectas tradit i si vero quod addit ad tempus damnen
Quibus autem se is paene S qui civitate proinde simul ac libertate continuo cxciderant, addi debent ultimo su
plicio plectendi ; et eodem, ut subinde ad bestias damnatorum in longum tempus protracto prout ea de re cuius verba merentur hic adscribi a Gaio J. C. dicitur: a qui ult:m supplicio damnantur, statim, CIVITATEM O libertatem perdunt itaque praeoccupat hic casus cr-tem, es nonnuncluam IN LONGUM TEMPUS occupat: uod accidit in personas eorum VI AD BESTIAS DAMNAM TU saepe etiam de servari solent post damnationem, ut ex his in alios uaestio habeatur. Adde, donec advenisset ludorum solemnium tempus, quibus damnati in amphitheatris,
ad illas pompas ludos vulgo destinatis, bestiis obiecti, eo spectaculo plebem simul ac praesides, vel editores eo rundem ludorum, immo civitatem integram, ut de Martyribus pro fide in Christum passis saepe factum constat,
oblectarent. Unde insignem continuo lucem capiunt S. Ignatii, de quibus silent ibi eruditi interpretes, verba :prout ea exstant in Graeca eius ad Romanos Epistola, quam sinceram ac genuinam e manuscripto codice illustrissimi Coiberti primus vulgavit, praeclare de Scriptoribus Ecclesiasticis merita ac merentis indies Congregationis
63쪽
Paulus lib/ri ego aut m ETIAMNUM SERVUS sed si tῖ , LIBERTUS Jesu Christi, ct in ipso LIBER Uurram. Ad bestias nempe, capitale supplicium, damnatus iam erat sanctissimus Martyr, Antiochia Romam, quo ibi leonum fieret pabulum, vinctus deducebatur: non his V proinde amplius, sed se in amae, iuxta Romanorum cade re leges, effectus hi, inquit e Macer . C. m quo animadmerti iubetur quive ad BESTIAS DAMNANTUR, CONFESTIM POENUE SERVI sunt is ipse Iustinianus Imp. 9 SERVI POENUE iuntur, qui in metalla dam Mantur, O qui BESTIIS SUBJICIUNTUR, hoc est, interprete ibidem Theophilo, e tam πτων ἔ-ώνω ΠΟMTΕΙΑΣ.
bertate ; nempe, quod ait alibi idem Justinianus, si
plicis p sfidente damnortum , Abiaue servientem aut Vero iuxta Marcianum: g nu SERVI POENOE Fciuntur, indubitate MANUMITTERE non sunt, qui ct iis SERVI sunt rQuibus proinde ille invictus, non tamen adeo panae, quam Christi Domini, iuxta h Paulum scrvus, moxibertus eiusdem, ut de se itidem alibi i Paulus, futurus. minc apud Tertullianum ipsum, quod ait, cum libertateibri
tu vos manumisit nonne eum constituit MAN GSSOREM,
σui uir Dommus Adde quod bestiis objici servile etiam supplicium fuerit, ut id liquere potest e Modestino IJ
Lucius Titius pro servo tuo, qui AD BESTIAS datus est e libi, m SERVI sine judie AD BESTIAS dati, non solum
τί vendidit, merum in qui est aravit, tenebitur. Idem vero agnatius, post fusum pro Christo sanguinem, e smo paenae se Leg. XII. D. de Poenis si i Corinth. VII. 22. ii Lee.VIII.Seel.3.Inst.Quib. hJ Adv. Marcion L. V. c. 4.
64쪽
in plenam . iustam libertatem a Christo manumitare mox adsciscendus. A quo autem Ignatio illud quod in alterius Martyris actis legitur, usurpati tum poterat : n)srυu quidem Cinfri sint, sed Christianus, a Christo ipso li
bertate An rus, et mox donandus.
Quomodo insuper extra has poma vel noXas , ea quς-que in ingratos libertos erga patronos manumissores poena Romanis legibus fuerat constituta i ut ii cum aliis co poenis, pro deliet gravitate, subjacerent, tum civitatem quoque Romanam amitterent, .Latini demum fi erent. Quod postremum liquet e constitutione Imp. Constantini, quae exilat in iis Codice Theodosiano Quum alioquin, non civitatem solum, sed libertatem etiam amitterent, in metallum quippe tuo tradit at Vlpianus, damnati, qui adeo ingrati in patronos fuerant liberti, ut iis fiam manus intulissent scilicet, juxta illud Callistrati, quod alibi in r Digestis legitur omnia admis . in p.r-
tronum patron ve filium , C. gravius vindicantur, quam in
extraneos. Immo quo a Claudio Imp. pridem ante constitutura, docet in ejus vita Suetonius INGRATOS, de quibus patroni queruntur, REVOCAVIT IN SERVIT TEM. Et quo referri etiam debet, id quod contendit a Trajano 1 Plinius Iunior, ut quibusdam peregrinis daret civitatem se eo quidem civium Romanorum iure, titque iis in libertor servet ur in iitronorum. Hisce addi
praeterea nossunt illi, quibus nempe civitas simul & liber tas adimcnatur, qui Romae olim ad delectum non respondebant Qquidem veteri lege sub Rege Servio Tulliolata ut ii fustibus verberari, sub hasta venirenes quamque is In Adt Pasi . S. Iust apud g Leg. Li de Iut e Patron.
3 Leg. II. Tit XXI ci Lib. α Epist. 6. legem
65쪽
legem diu in urbe obtinuisse, observat is Dionysius. Ciceronis certe aevo id locum adhuc habuiste, ut liberatatem simul ac civitatem amitterent incensi, seu qui censeri ad militiam noluerant, docet idem pro Carcina
am populus eum eum vendidit, qui miles faetus,nis mox. addita eius rei causari eur autem INCENSUM vendit, eumas qui in servitute justa fuerit, censu libenter eum, qui cum
liber esset, censeri noluerit, ipsum sibi libertatem fudieese. Immo quod sequutis aetatibus sub Caesarum imperio iatiamnum receptum, probant Ulpiani, quae ad eum Tullii locum viderunt iam viri docti, ea de re verba: γ maxiam eapitis immutis est, per uam O CIVID, O libe=ta AMITTI R, iat eum INCENSUS venierit. Quamquam, ut observo, id tanquam olim receptum, in mitiorem dein poenam sub Imperatoribus redactum, e veteris Scriptoris, qua adducuntur in libris iuris Romanorum civilis, verbis pateat cet. nam ct ui ad vitillum o LIM Mor stondbant, ut proditores libertatis, IN SERVITUTEM V digebantur sed mutato statu militiae , recessum a capita paena est quia plerumaue voluntario misit c numeri Iv
Extra quas proinde poenas vel noxas, in vis adimi non potuisse civitatem vel libertatem, cujus par omnino ratio ea in re ex iure Quiritium ac more suerit, pluribus contendit in eadem pro Caruina oratione Ciceroci a deinde nihil rationis adferri, uum olim LIBERTAS ADIMInullo modo possit, CIVITAS possit: nam e EODEM MODO e ritraqιι re traditum nobis est, etsi s. m. CIULTAS ADIMIpsis , retineri IIBERTAS non potesta et paullo post cib)nd serant velim, quibus lege, aut Romana CIVATAS, aut LIBER u Antiq. L. IV. p. 22 l. de re Militari cx Cap. q. se Cap. 33. ν u. XI. Ir2. H Cap. 34. ζυ Leg. IV. Sin. o. D.TAS
66쪽
ra eredita sit. Quod ipsum, de civitate nempe, quae eripi nulla cujuspiam, etsi supremi tum rerum arbitri, auctoritate posset, illustri exemplo ostendit alibi idem Tullius e Populus Romanus, L. Sulla Diflatore ferente comitiis centuriatis, MUNICIPIIS CIVLTATEM ADEMIT: δε- mi iisdem agros: de agris ratum est fuit enim populi potestas)DE CIVITATE, ne tamdiu quidem valuit, qu.amdiu ilia uia lani temporis arma valuerunt. Hine vero UL 1TERRANIS, cum etiam tum essent in armis, L. Sulla victor, Repubi recuperata, comitiis centuriatis CIVITATEM ERIPERE NON PO-T V hodieque Volaterrani non modo CIVES, edetiam ΟΡΠ- MI CI S nobiseum fruuntur hae imitate. Unde alibi d municipes Volaterranos vocat idem Cicero quodque illi eam Sullani temporis acerbitatem subterfugerint, ibidem tangit. Quum alioquin non municipiis solum, ut in adductis modo verbis, sed in genere sociis . Latinis, datam civitatem prout latius iam patebat indultum illud paullo ante, de quo postea, toti Italiae beneficium eripere Sullam voluisse, declarant M. Lepidi ea de re apud Sallustium verba: e Soeiorum ct Latii magna vis IVLTATE, pro multis se egregiis ficiis a vobis DATA, per unum
prohibentur Nempe quod, ut ait alio rursus loco Cicero: f civitatem vero nemo unquam ullo populi iugis, amittet in--m quum alioquin voluntate, sicutis Civibus Romanis, otii sponte in colonias Latinas nomina dederant Qqua de re mox umitti potuisse civitatem ibidem doceat. . modo alibi rursus ab eo dicitur multi etiam superiori memoria cives Romani, SUA VOLUNT E inἰ uti Gneolumes rebus relictis alias in ivitates se contulerunt: nempe postquam a claritanis civibus, L. Maximo, Q. Phi- e pro Domo. c. o. Pro Domo. c. 29. Q Lib. XIII. Epist. 43. u Pro Balbo. c. II. e In Fragment:
67쪽
lippo, C. Catone, Q. Caepione, P. Rutilio, in calamitate se exilio factum dixisset, ut iidem aliarum civitatum, in quas iidem confugerant, cives continuo fierent. De quo postremo, qui ibi memoratur Rutilio, tradit quoque h)Diodorus in Excerptis a doctissimo Valesio vulgatis, eum Smyrnam, quam nempe omnibus provinciae illius civitatibus secessum apud se, ut de eo ci Valerius Maximus, certatim petentibus praetulerit, abiisse, ibique reliquum vitae tempus exegisse. quidem quum tutum ei in patriam reditum, quod alibi testatur idem Valerius, Sullana victoria fecisset. Quo Rutili caeteroquin, ouod Obiter hic addendum est, vel Smyrnaeorum eum sis civem adsciscentium iure, exemplo, Vulcatium quoque Moschum apud Massilienses exulem, Inter cives apud eos itidem receptum, probatum a patribus, auctor est i citus. Nempe pro illo foederatarum aut sociarum urbium iure, quo iuxta m Polybium, Romanis exulibus impune degere licuit Neapoli, rameste, Tibure, item aliis in urbibus, quibus, ut ille addit, hoc iure foedus intercedit
Tribus equidem, ut hoc liquidius adhuc intelligatur, amitti Romanam civitatem, exilio , postliminio, quo quis nempe Romanus civis factus, patriae civitati se originierat dein restitutus reiectione imitatis, Oblemat pro Balbo no Tullius. De exilio autem, id vel ex iis abunde constat, adductisque cla morum civium, quae ibidem adtulerat Cicero, ut modo etiam vidimus, exemplis, qui Roma profugi in alias civitates, in quas Coniugerant, cum iure civium erant recepti. Quam in rem alibi rursus
68쪽
GIUM portusque supplicita nam qui volunt poenam aliquam subterfugere, aut calamitatem, eo solum vertunt, hoc est, locum se Ed m mutant. Quomodo, uti biter hoc notem, exilium itidem per figam designatur, in constitutionc p Gordiani Imperatoris, de his qui in exilium uti ubi decurio ad tempus exulare iussus, ad novos honores non admittendus traditur, nisi tanto tempore his abstinui rit, quantum
PER FUGAM abfuit immo prout lata fuga de ecunda aetti specie a a Marciano J. C. dicitur. Id vero de iis exulibus quoque intelligi, ex eodem Tulliori in ante vidimus, qui tectoi aquam igni apud Romanos inter dicebantur; uti in judicio M. Potium Pygargi apud Livi
una citatus non respondisset, neque excusatus esset, Di Icri elim IN EXILIO esse, bonaque Jus inire: Is quani tuere interdici. In cuius autem panae locum, ut id ob
iter supra iam adtigi, successit dein sub Caesa ibus, quod
variis veterum ci Iuris-consultorum, ac ipsius dein Ιmp. uJ Justiniani testimoniis liquet, deportatiori gravissima exilii prout deportatos inter exules numerari, in quodam D. Imp. ΙIadriani x rescripto videas, de quibus caeteroquin i seorsim agitur in libris iuris ci cilis Quiritium
nec utique voluntari L apud Romanos species quia nempe, et, iisdem iuris Romasiorum peritis auctoribus, mana civitas adimebatur inter paenas, inquit ca Ulpia- anus est etiam insita DEPORTATIO; vae pana ADIMITO Leg. 2. Cod. D. H. R. I. M Nov. XXIV. c. 33. Exil cx Leg. XXVIU Sech i. D. 1 Leg. V. D. de Inreta de Poenis. Releg. id. Leg. V. I. D. de r Pro Domo tario. nicta. acleg. cf Lib. XXV. c. 4. Leg. I. ωXV. D. E ch Leg. II. XIV. Seet i dem Leg. I. SecL . . de Le-D. de Poenis Leg. VII. D. de In gat. 3.terd. e Releg Leg. III. D. Ad a Leg. I. D. de Inter&Leg. Iul Peces. Releg.
69쪽
CI ATEM ROMANAM Unde etiam , δις, me eiviatate, vel ut ibi interpres, extorres, eodem b Ulpiano, e Marciano praeterea testibus, habiti sunt haud aliter, de quibus ante, ac ii, qui in opus perpetuum erant damnati. minc eosdem deportatos, quod civitatem amisissent, nec fidei commimina relinquere, nec ius faciendi testamenta habuisse, quod commune iis quoque cum damnatis ad opus metalli perpetuum exstitit, iisdem iuris Romani conditoribus praeterea constat. Quod alioquin in iis, qui vel ad tempus, vel in perpetuum erant relegati, locum non habuit quos e CIUIT E MROMANAM retinuisse, O testamenti factionem non amisisse,
tradit Ulpianus : qui alibi illud de mulieribus in
ministerium metallicorum ad tempus tantum damnatis, Observat, quod nempe illae retinent imitatem. Inde vero hoc discrimen inter deportationem dc relegationem idem alio rursus loco tangit quod is deportati C TATEM ct bona adimit, religatio neutrum tollit , nisi decialiter bona publiecn-iur Postremum enim illud quod adtinet, bonorum nempe publieatione ademptam quoque civitatem, liquet praetereae Callistrato mo Damnatoris BONA PUBLICANTUR, cum aut ita ADIMITUR aut C TAS Id vero in relegistis etiam subinde locum habuisse, non quidem communiter vel perpetuo, ut in aquam igni interdictis, aut in deportatis, ut modo vidimus i sed ubi duntaxat ad id ex
speciali sententia damnabantur, docet alibi Marcianus e ix bona RELEG non publieantur, NISI ex sententia SPE-
s. Leg. XVII. D. de Poenis g Lem XIV. Sect. i. D. de
70쪽
crALITER; ac iisdem etiam verbis Alexander Severus, i ubi discrimen inter deportatos ac relegatos tangit quod nempe pilorum bona fisco continuo vindicarentur, non vero religatorum NISI sententia SPECIALITER ADEMρT fuerint. Ad quod proinde Aegatorum, seu exilii, quo bona publicabantur, genus, nisi id de deportatis malit quis interpretari, reserri debet, ut observo, Gai I. C. in DInstitutionibus ejus locus, ubi de potestate patris, quod ius fuerit civium Romanorum, exire ait filios, si pater e orum IN EXILIUM MISSUS fuerit, item, filius, patre IN EXILIUM MISSUS in potestate patris CIUIS ROMANUS si non potest quod nempe, ut ibidem legitur, amissa civitate, peregrinae conditionis facti fuerint iidem exules, priore loco, pater posteriori, filius. Neque enim vulgo apud Romanos in exilium missi, seu in pre-petuum etiam, Qquidem in insulam elisari, civitatem, quod superiora abunde arguunt inde amittebant ut neCproinde ii in exilium dati, de quibus agit in constitutione paullo ante adducta Gordianus nempe exilium temporale,
ut ab m Ulpiano dici illud alicubi observo. deo ut
hanc poenam vel calamitatem amissae civitatis non infligeret triplex illiad exilium, quod commemorat, n) Marcianus ubi secundo loco Ista .ga, de qua paullo ante, sive in Certum locum, reliquis omnibus interdictis, religatis adducitur aut vero,quod postremo, ut prioribus adhuc gravius recensetur
Quod adtinet vero postliminium, quo scut exilio, quod additur, reiectione eiviratis, a Gaditano cive amitti poterat, iuxta Ciceronem, dicto paullo ante loco, Romana civitas, ea omnino ratio exstitit quod quis in patriam seu priorem, quam reliquerat civitatem reversus, ac inde noto postlimini jure recuperata ibidem civitate, o Leg. VIII Cod de Poenis. m Leg. 3. D.de Iure Patron. I Lib. Loit. III. cn Leg. V.D. de Int. Meleg..