장음표시 사용
71쪽
Sotomayor, Alcantarensis Militiae Eques, ct nunc Come, de Torrepa Ima , Vir nulli Hispalensium Equitum ingenii acumine judiciique maturitate cedens, & pietate , non minus, quam nobilitate clarus; & ut in similibus concionibus possem Mahu-
metanos uberius confundere, singulare
exemplum mihi narravit , quod totam Hispalim haberet in testem 3 ab ipsoque postulavi, ut in scripto rem ad ungue tra deret , ut palam possem illud exemplum Mahumetanis postea proponere : id quod diligenter praestitit, historiam sequentem
transcribens ex libro funerali Parro quiae Sanctae Andreae , in quo memoria hujua mirabilis conversionis conservatur : & ita ad verbum habetur. Die vigesima quarta Maii anno millesimo sexcentesimo quinquagesimo septimo, Hispali evenit, quod referam.Vivebaetin praedicta Civitate Maurus A aetor nomine, servus D. D. Alphon si Fernand. Mar-molexo, qui csm Mahumetanae,legisobser vator acerrimus esset, acriter insectabatust persequebaturque omnes , qui perfida Alcorani fide relicta ad nostram veram, &Catholicam convertebantur: accidit quadam die, ut prope portam Domui Proses'
72쪽
Demoviis. eonfra Mahumet. fae Societatis Jesu in quemdam Neophi tuni
Tingitanum offenderet servum D. Marinchionis de Algava , ct cum Neophilum incepisset contumeliis onerare , ct conviciis, quod habitam lege Mahumeti deservisset, ulterius vesanus processit, manusque iniecit, quin ab isto incepto precibus repetitis Neophiti' amovere potuisset, at Cum Clitistianus Tingitanus effugere violentia aliter non potuisset, pugionem extraxit, extractumque in Almangoris alvum illum percutientis adegit: tunc Λlmanaor humi sternitur , visceribusque per vulnus emissis : sed mira res i vix ceciderat, cum
Sacram Aquam Baptismi poposcie, dictitans se velle Franciscum appellari: accurrunt undequaque praetereuntes, inter quos
Presbyter Benedicius de las Heras accessio Cappellanus Didaci de Payva, qui juxta ipsiusmet limina Baptismum Sanctum Λl- mangori mistravit. Hinc percussus Maurus, jam Christianus in domum sui Domini D. Alphon si Marinolexo , curandus defertur.Habitabat tunc praedictus Dominus D. Alphonsus in aedibus Domini Comitis de Peliassor, quae aedes pertinet ad
Parrocchiam Sancti Andreae , cujus Parrochus erat D. D. Laurentius de Maldo
nado c qui nunc inter vivos agit. Qui Bh a cum
73쪽
13 caput Sextiem. eum rectς novisset ab ipso baptizato , &praedicto Praesbytero Benedicto re totam:&cum animadvertisset actus fidei serventes, quos eliciebat Franciscus Andreas pau-lb antea baptietatus , pergit ad consulendum Illustrissimum Dominum D. Fr. Petrum de Tapsa,an vulnerato, & reces baptigato Sacram Eucharistiam , & S. unctione ministrare liceret:Resposu illi fuit ab Illustriss. Tapia tunc Λrchiepiscopo Hispalensi, licere, & expedire tam Sancta Sacra - menta morienti Francisco Andreae praestare ιμ eadem nocte Sacro Uiatico , & Extrema Unctione munivit jacentem . Ae ulneratus magna devotione , tantique beneficii Coelestis conscius ea Sacramenta
excepit. Res quidem mira i Adeb ferventi spiritu , lacrymarumque copia ignovit ag gressori, & homicidae, ut adstantes omnes stuperent, videri in recens Christiano tot signa pietatis . Spiritum emisit inter hos pios , & serventes divini amoris singultus.
Adfuimus inquie per Illustris Dominus Comes de Torte palma) ejus funeri, omnes majoris notae hujus Civitatis, quod quidem juramento firmabimus quot quot nuas
74쪽
Septima demonseratio,ubi mira vocationes Mahumetanorum ad stae chrisi enarrantur. Hoc argumentum praecedenti affine est, sumiturque ex alia experientia notistima 3 constat nunquam aliquem Principem Christianum , immb nec ullum Virum Nobilem, vel Plebejum,patriam suxorem , filios , divitias , de temporalia commoda deservisse, de in Λfricam trajecisse , ex desiderio salutis aeternae, ut ibi Mahumetanus fieret, & in secta Mahu metana moreretur . E contra verbcertissimum est , non paucos Mahumatanos reliquisse patriam, parentes , di Vitias , imb , ct regna, di ad terras Christianorum transfugisse , ex desiderio DNVationis , ut Christiani fierent. &in Religione Christiana vitam finirent, vel iri captivitatem a Christianis redactos , postea noluisse reverti ad patriam, ad parentes, ad filios ad uxores, ad divitias, cum facile possent illuc remeare. Hoc autem signum clarum est vocationis divinar intus moventis ad quaerendam viam salutis: erg. in Religione Christana unich est salus 3 in Mahumetana velli certissima est aeterna
perditio. Hoc argumentum Christi praeq
75쪽
dicator sacile amplificare poterit. Ego hic aliqua tantum subiiciatim
exempla , quae ad movendos Mahumeta norum animos non parum momenti habent . Novi ego Matriti Christianum no- 'vum Africanum, qui inserviebat Eminent. Cardin.& Archiepiscopo Tolet. D. Paschasio de Aragon, & curam habebat argenteae suppellectilis illius Principis; Uirum ver ὁpium, & devotum, qui quotidie per duas
horas vacabat orationi mentali,& singulis hebdomadis bis, vel ter ad Sacram Eucharistiam accedebat ex consilio P. Spiritualis . Hic Tunetanus erat: & a Deo illuminatus ex conversatione cum captivo Chri- stiano, fugam ad terras Christianorum diu meditatus est, &cum modum non inveniret vota sua adimplendi, Deum ex intimo cordis rogabat, ut eum duceret in eorum terras, & ut a Christianis capi posset, Voluntarie aggregatus est Mauris, qui in eo- Iu terras navigabat ad captivandos Christianos, sperans fore , ut sic posset inter il los remanere . ut tamen posset aliquo argumento comprobare , se non coacie , sed voluntarie illuc advenisse , in quada.m insula maris Mediterranei, in qua extabat sacellum, seu aedicula sacra , reliquit sin-
grapham, seu schedulam propria manR
76쪽
exaratam, in qua nomen suum , patriam.
S desiderium suscipiendi Baptismum exponebat: re liquit autem sub pedibus Sanctae Imaginis , cui sacellum illud dicatum
erat. Deus vota ejus exaudivit 3 & maricum sociis a triremibus Christianorum is captus est, & Neapolim ductus , Cardinalem Atagonium tunc Pro regem adit, va tum suum exponit ἱ & ne existimaret se narrationem configere , ut libertate dona-.retur, assirmat se in tali Insula reliquisse is schedulam, ex qua Veritas constare posset. , Non fuit dissicile rem explorare et comper
tum est vera esse, quae ille narrabat 3 &sic declaratum, eum non esse servum , sed ii 'herum mahere et & Eminentissimus Cardinalis illum solemniter baptigatum intalaam familiam admisit . S: postea secum i. in Hispaniam transvexit dum ego Ma triti anno 16 o. Missionem seci, cum illo
familiariter egi, & illius opera usus sum,. ad conversionem Mahumetanorum , quos: ille serventer adhortabatur ad Baptismum Petendum , & vocationem suam ad Cnristianismum eta narrabat , quo illos facilius ad Christianam traheret religionem. Aliud exemplum in suo Itinerario
ducit P. Ignatius de las Calas cujusdam nobilis adoIescentis Turcae, qui cum pλ
77쪽
, caput Septimum. rente suo ,& aliis inter Turcas primariae nobilitatis Uitis a Christianis in Navali praelio captus , Romam delatus est; ubi cor ejus B. Uirgo ad Christi fidem ambiendam mirabiliter accendit. Rem sic narrat citatus Author. Turca quidam duodecimum, aut terdecimum annsi agens Romam delatus est, ubi una cum parente, vallis patriciis Turincis in Palatio nobili non longe a Basilica S. Petti hospitatus est . Turcae in custodiam traditi sunt Germanicis Praetorianis Papae , qui adolescenti juveni, inscio patre papiraceam imaginem B.Virginis Domini nostrae dederer Turca puerili genio ductus illam saepius intueri gaudens, in pectore ipsam reconderat, ne si aliquis ex Turcis videret, raperet. Aliquibus diebus eam retinuerat, cum Mater miser I - .cordiarum, illi majorem fecit: apparuit illi per quietem, eodem habitu , quo in pa piro visebatur, Virgo venuste ornata sCoelesti stipata comitatu , & divinis splendoribus micans veniebat 3 adolescenti accessit blande,henigneque illum aspiciens Turcico idiomate illi locuta est, docuitque ipsum, aliam salutἰs viam non esse praeter Baptismi Sacri . Ita edoctus a virgine fuit, ut veniente die ex fenestra transeun
78쪽
Demonstr. contra MAιumet. or tibus. ut fortius poterat, diceret, se Christianum esse velle et nec semel; sed iterum, atque iterum Pater illum a fenestra removit, sed nec minis , nec blandiis a proposito juvenem removere potuit , quin imbsaepius e fenestra vocitabat, clamitabatque, se Christianum esse velle, Pater ea proptexaspere filium tractabat, donec cognita re a Praetorianorum Germanorum Duce, Dux causam originemque illius supplicii exquisivit, & tandem e parentis manibus filium suffocare nitentis, abripuit adolescentem vocitantem , Chrisianus, Uur per interpretem ab adolescente , quid intenderet rogavit. Turca, quod retuli, respondit: Dux Pontifici totum renunciavit, qui missit Cardinalem Guastavi- Ianum ejus nepotem,ut veritatem rei inquireret; qua comperta Cardinalis eum in, Palatium suum detulit, ubi postquam re bus fidei satis instructus fuit, insigni pompa Baptismum suscepit, nomenque sortitus D. Joannes Guastavitani. Et postquam idiomate Italiano loqui . discribere didi- Cit, ad Seminarium Romanum delatus est, sed magis ad arma , quam ad litteras Pro Pensus evasit . Ego familiariter cum illo
rii, ct quae narravi mihi retulit. At ubi
79쪽
Turcae patricii, & nobiles redempti suere,& Pater adolescentis inter ipsos maxime nobiles in patriam suam rediturus, enixe Pontificem summum rogavit, ut cum filio loqui sibi liceret, dictitans, filium puerorum instar deceptum suisse, & ut hoc
clarum fieret, sinerent cum eo loqui,nam statim, ac Patrem videret omnia relictutum, & abiturum secu filium. Sciebat Ponti sex minime deceptum fuisse juvenenia, ct nullum adesse periculum , & ita copiam Patri secit, ut cum filio loqueretur coram aliquo honorato Viro , ne violentiam adolescenti in serret. Pater pervenit ad lares Seminarii Romani, quod tunc situm erat in aedibus D. Marci Autonii Colonae prope Temptu Sanctoru Apostolor v. Descendit Pater Claudius Acqua viva tunc Rector Seminarii,& cum ipso aliqui ex Societate descendimus & ego praecipue comitabar D Joannem Guastavi lani , illumque consolabar ne deficeret descenditque Paulus Ursinus Iordan . Magna erae
frequentia rhedarum , carrhucarumque Turcarum nobilium, ct aliorum eos usque ad littus comitantium, in foro Sanctorum
Apostolo tu , itaque jucundum omnibus,&mirabile spectaculum suit . Accessit parens D. Joannis in rheda cum aliis nobili-
80쪽
Demonsr. eontra Mahumet. 48 ς bus, loquutusque est cum filio D. Joanne, qui nec amplexus parenti abituro concensit, nec ejus manum exosculari voluit, nobis ut faceret persuadentibus: pater lacrymis madens dolorem aperuit, & matris quoque futurum, si filium non videret: ad. jecitque pater , sibi facultatem concessam a P a, ut illum secum adduceret, quapropter haud metu, & periculo in rhedam ascenderet: at juvenis quo magis ejus pa ter animi dolorem lacrymasque ostende-hat dictando, Deceptus deceptus fui-yi, eb magis animus, despiciensque pater ' ni affectus D. Joannes ostendebatur . Itaque animos: respondit, se minime decep
tum, sed potius a Coelo edoctii,& illustratu fuisse,seque parvi habere sequi parentes
in aeternum arsuros in inferno: & cum Iachrymas inanes patrem sandentem aspiceret, quin eum vellet amplecti, exoscu
larique manum c ut dixi, juvenis terga
vertit, & parentem reliquit. Ego juvenem vidi laete exultantem scalam , astendere trium