장음표시 사용
101쪽
caput Decimmn. Missiones intermittere cogunt, in Collegium Granatense nos recepimus : Cum autem appropinquaret jam tempus iterum
procedendi ad sacras has expeditiones , de quinque vel sex dumtaxat superessent dies ante ςondictum e Collegio egressum, in familiari, & Religiosa conversatione is post prandium incidit sermo de lege Mahumetana, & tunc R. P. Thomas de Leon, Ptimatius Theologiae Prosetar jam emeritus , dixit se habere librum quendam adversus Mahumeta nam sectam , quem commodatum acceperat ex bibliotheca Do m. Marchionis de Estepa. Pulsavit statim animum cupido librum illum legendi, petiv=. obtinui, & legi . & in compendium redegi. Erat autem liber iste compositus a Joanne Andraea , de quo mentionem fecimus libro I. Egressi sumus ad finem mensis Septembris P. Joannes Gabriel Guillem, & ego ad sacras expeditiopes continuandas : caeterum antequam Malacam contenderemus , invicem separati sumus cum aliis sociis , ille Athamam, ego Lojam prose s sui , & die sancta Theresiae Sacro Malacae convenimus, ubi Illustrissimus, & Reverendissimus Episcopus D. Fr. Alphonsus a S. Thoma nos benignissime excepit . Missioni Malacena ποτ
102쪽
Demonstr. contra Mahumet. so operam dedimus per aliquot hebdomadas, in cujus decursu accidie conversio Fati-rnae , quam supra commemoravimus illa verb inescatus sensi cor meum . vehementer pulsari desiderio concionandi Mahumetanis . Finita itaque Missione Christianorum Illustrissimum Episcopum
adeo rem Comin unicaturus: sentio, inquam
in corde meo, Illustrissime Domine,ardens desiderium habpndi conciones publicas ad Mahumeta nos ; ιχ puto quod haec cogita tio a Deo sit , certus sum enim, quod nihil temporale hic quaero , neque lucrum , ns que plausum , forsan Deus hanc cogitationem immisit, quia vult aliquos Mahu- metanos hic convertere per hoc medium,
vel causam suam magis justificare , qud minorem suae ob mirationis in die judicii
excusationem habeant, vel aliquem alium finem suae gloriae nobis occultum intendit. Respondet prim b Illustrissimus Dominus, multum se timere ne in vanum labor rem,quia Barbari isti, inquit, nec attendent, nec intelligent quae dicentur . Cui ego, probemus , inquam , Illustrissime Domine, experiamur . & quasi periculum faciamus , quia lucrum sperare possumus. damnum timera non possumus 3 si laboriae non prosit illis ad conversionem, mihi Rh a Pro
103쪽
rot caput Deeimum. proderit ad meritum et ego conciones istas ita disponam, ut si infidelibus Fidem non persuaserint, fideles in fide confirment, quae res in his oris maritimis , in quibus Christiani quotidie a Mauris captivi abis ducuntur , maxime utilis est ; quia his concionibus auditis in fide amplius radicabuntur, & dissicilius postea ab illa deficient . Approbavit consilium prudenti Dsmus, & Religiosissimus Princeps, restabat eligendus locus opportunior ad has conciones habendas, non visum est Illustrissimo expediens,ut haberentur in Templo, ne infideles irreverentiam aliquam in Augustissimum Sacramentum ostenderent . Postea tamen experientia docuit
Mahumeta nos non se irriverenter gerere
in Templo ; de ideb Gadibus , Xera , in , Portu Sanctae Mariae, Mattiti, & alibi in Templis conciones habuimus. Diu deliberatum est de loco his concionibus apto,& tandem praeelectum est Scenicum theatrum; qub incredibili studio confluxit civitas ad has conciones audiendas. Evenistus monstravit cogitationem illam concionandi Mauris e Caelo dimissam e nam in prima concione' quinque infideles puthlice Baptismum petierunt, & in tabulatum ascenderunt, ad amplexandum conm
104쪽
Demons=r.eontra Mahumet. so icionatorem , & ab illo accipiendum Ro- sarium Beatae Virginis , quod in signum desiderii, quo flagrabant suscipiendi Baptismum, e collo pendulum gestabant: In
secunda Baptismum petierunt octo : in tertia decem . Et sic completus est nume rus triginta trium, qui solemniter eadem
die baptizati lunt , ut diximus suprae praeter alios non paucos , qui privatim Baptismum suscepere., Jam supra dixi , nos cum tribus Sacerdotibus saecularibus missos ab Ill sit illimo Malacensi Episcopo in Ceutam . Antequam illuc e Calpe navigarem mus, stetimus in urbe hae per duos , vel tres dies expectantes navigium Ceuta mittendum, quo illuc deserremur; in eum namque scopum accensa fuit taeda in Ver lice montis Calpe, ad cujus radicem Civitas sita est, quo signo monebatur Ceutae Gubernator , ut navigium transmitteret, quo Veheremur. Interim Calpe brevem MisIionem conficimus , in qua ego duos sermones habui in foro ad Mahumetanos, in eisque duo, vel tres conversi sunt. Postmodum cymbam conscendentes in Ceutam naVigavimus, quae a Calpe quinque leucis disiat, sine cogitatione in Calptra sregrediendi et Finita Missione Ceutica, in
105쪽
rro caput Deeimum. scapham aliam ascendimus, navigationem versus Esteponam dirigentes, ad sinistram relinquentes Calpensem Portum . Sed ecce , cum ad medium steti pervenimus nauclerus nubeculam detegit,quae Ventum contrarium, & tempestatem portendebat; admonuit, ut ad sugiendum naufragii periculum in Calpensem Portum descenderemus: & illic. scapham versus montem Calpem direxit, ut ad ejus radicem navigantes secure portum possemus ingredi. Erita incolumes eb pervenimus . Petivimus
ab ExceIlentissimo Domino Marchione de la Laguna illius arcis, & urbis Guber natore, ut nobis suppeditaret equos . ad Iter faciendum primo mane: instabat enim rempus pergendi Matritum, quo nos vocabat Excellentissimus Marchio da Aytona j qui per litteras rogaverae illustrissi-rmini Episcopum , ut Patres Missionarios in Curiam Matri tensem mitteret, ue ibi tempore quadragesimae Missionem instituerent, iusserat tamen IlIustrissimus Episcopus,ut per transitum duo illa suae Due. cetis oppida . ad oram maritimam silet , Esteponam scilicet, & Maruceam Missione lustraremus et nos autem cupientes jus se ejus adimplere , profectionem matura
xa sategebamus . Jam omnia parata erant
106쪽
Demonsr. contra Mahumee. r raad nos itineri prope accingendos et pluebae tamen incessanter , & nos expectavimus aliquantulum temporis intervallum , ut pluvia quiesceret: ct cum non cessaret, nihilominus discessum meditabamus, sed pro sua in nos henignitate Dominus Marchio non permisit, ut illinc abiremus, donec Coelum tantisper serenaret 3 cum Verbjam meridies appropinquaret, decrevimus illic ea die remanere . Vix hoc consilium remanendi inivimus, cum subi id mutatusist ventus 3 & ab occidente perflans,nubes dissipavit, & Coelum serenum reddidit. Tunc ad me accedens vir nobilis, non hoc casu, inquit, factum existimo : dum Pa
ternitates vestrae non mutarunt consilium proficiscendi , Coelum faciem
non mutavit 3 nunc ver li , quia melius conflium inierunt hodie hic remanen
di , Coelum ipsum se apperire carpit , &serenum factum est : aliquid hὶc , ut suspicor, intendit Deus: ego ancillam Asri- Canam habeo , quae mihi dixit, aliquas
Mauras postquam vestram Paternitatem concionantem audierunt contra sectam
Mahumetanam , aliis jam oculis Christianam Religionem prospicere , & earum cne non parum illis concionibus emolli tirari j esses contingensque proinde esse, ut aliqua:
107쪽
convertantur , si aliam concionem ad humega nos habeat: rooo ego Paternitatem vestram, ut hoc vespere aliam concionem ad illos habeat . Uisum nobis est, hoc consilium a Deo venire . DecreVimus ut Pater Guillem concionem exhiberet Christianis, & ego per modum tradentis Gatechismum , & doctrinam explicantis ante concionem Christianorum . pulpitum conscenderem, & cum Mahumetanis de Rel gione loque ter : Probavit consilium Dominus Marchio 3 & voce praeconis per vicos . ih plateas edictum promulgavit, quo jubebat, ut omnes qui ancillas, vel servos Mahumeta nos habebant, eos in Ecelesiam adducerent, quarta post meridiem hora . Congregata est tota Civitas de ante concionem Patris Guillem, ego de necessitate Christianae Fidei ad salutem dissetvi per dimidiam horam,vel tres quadrantes : &ut omnibus clare pateret,illam pluViam, quae nos detinuit. Deo speciali providentia ordinatam tuisse ad coversionem infidelium ue quinque sue minae Mahu
metanae, quae ad audiendam Concionem venerant, alta voce Baptismum in media
Ecclesia postularunt. Quis hὶc non miretur Divinam Providentiam , quae homines
ad Rel gionem ita vocat Signum ergb l
108쪽
Demon D. contra Mahumet. manifestum est , Rhligionem Christianam ad quam Deus homines ita trahit , esse Ve. ram, & rectam ad Coelum viam. Sequenti die cum esset jam tempus tranquillum scapham iterum ascendimus,& versus Esleponam navigavimus , ad cujus oram Patrem Guillem , cum uno ex Sacerdotibus saecularibus dimittens, navi gationem continuavi Maru ecam usque
cum aliis duobus ; ut sic invicem separati citius Missiones illas absolveremus. Et hic
contigit, quod supra cap. 6. narravi de is obstinatione Maurorum , qui MarueCaecommorabantur, & facilitate, qua omnes, qui Esteponae habitabant, ad Christum conversi sunt. Et Malacam regredientes,
accepta benedictione ab Illustrissimo Episcopo, ad Missionem Matri tensem profecti sumus,die Februarii , anni I 67o.
109쪽
Ex dictis Alcorani , O ex Scripturis Da
vinis, quas admittit ex Divinis υἱ- sonibus, miraculis probatur Divinitas chrisi , O Trinitas Personarum s. Ubi etiam apponitur longum colloquium,
Iuod Ambor habuit cum arguto Mais
amet ano: variis ilitudinibus exponuntur m eria Incarnationis , Trinitatis 3 O docetur quomodo agen
dum sit eum Insidelibus . qui ob dissicut
salem steriorum nosrae Fidei illari recipere detractant : in demon atur
Iegem Chrisi abrogari ποπ potuisse per legem Mabumeri , quamvis lex Musis fit abrogata per legem Christ.
Demonstratur Diotastas chrisi ex dictio. Alcorani, ubi Grisum appellat Verbum Dei , ex libris Divinio quibus Mahumetur jussi
MAhumetus in Alcorano cap. I. Clare,
ct differte asserit , Christum Πομπ
110쪽
Demonstr. eoutra Mahumet. ς ἔς Mariae esse Dei Verbum ; idque testatue etiam Georg. Alnaac. apud Arabes Λuthar summae authoritatis , ut vidimus supr qui lib. r. hist. Sarracen . cap. Ia cujus titu. lus est e Pribius Mustimorum Imperator
moriae, agens de his, quae Mahumee jussie credere , inquie; I se quoque credere Chrsum Filium Mariae, Spiritum Dei esse. rerbum ejus. Mustimorum nomina intelligit Mahumetanae Religionis profensores, id est, Turcas , ut explicat Calepinus, sed ego suspicor hoc noemine aliud significari et Nam Legatus Regis Galliae Constantinopoli degens, qui Alcoranum in/Gallicum idior convertie . in Prologo illius operis refert, Turcas seipsos appellare. Mufulmanor, id est.Deo addictos,seis in Deo resignatos, vel areandos. Hoc supposito sic argumentor: ChrIstus est Dei verbum : sed Verbum Dei est Deus, ereb Christus est Deus. Mai. et ex- pussa doctrina Alcorant. Min. prob.nam dum Mahumetus dicit Christum esse Dei
Verbum, non loquitat de verbo externo, dc Vocali, quo nimirum Deus externὸ cum hominibus, vel Λngalis loquatur, Veiformando, & articulando voces sigificati vas in aere, vel insandando verbα interna