Nicolai Vernulaei Apologia pro augustissima, serenissima, et potentissima gente austriaca, in qua illius magnitudo, imperium, virtus aduersus eius tempore aemulos asseritur

발행: 1635년

분량: 356페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

ditis sivis unquam quacunque ratione patientur. Etsi subditoru m aliqui , cuiuscunque con ditionis afortis sni. terra aut mari militando, vel opem quamcunqueferendo, huius pacis leges praeuaricentur, ita mi Regum alteri damnu- oriatur, tenebitur alter eis se opponere, impedire oe punire tanquam huius pacis violatores, ου boni publici perturbatores. Iniμ ut in fias leges Henricus Quartus pro se, successori-zk' bus suis, ac toto Regno in principali Pariensis urbis templo cimi PontificiusLegatus,qui Cardinalis erat, sacris operatus esset, iurauit, pro- . pria manu obsignauit, & publicari mox limit. Idem postea fecit Albertus Archidux praesente Bluxellis Bironio Henrici arti Legato.Idem secit Philippus Secundus in Hispania. An vero promissis suis ac Iuramento steterit Franciae Rex, &an hodie initam illam tam solemniter

pacem Ludovicus Decimus Tertius eius filius rogis observet, iudicet orbis. Foedus cum Foedera- μmβ tis Belilii Ordinibus non semel hic postea perlaetitia cussit, auro α milite iuuit, etiam num hodie

iuuat, integraeque ac plures legiones Francorum aere sui Regis contra Hispanum Batavis militant. Noque hactenus tam selicem rerum

332쪽

suarum successum in causa iniquissima habuissent ue neque tantum Religio Catholica in tot urbibus passa damnum sumet,nisi tot Francorum auxilia partibus illorum accessis ent. Id iactitant Galli Scriptores, nec Franci ipsi diffitentur, qui hoc tempore Haeresi praesidium

contra Catholicos in plurimis ciuitatibus MArcibus praestant. Sed Regum conscientiam hic non excutio, politicis rationibus tueri se norunt , quibus cedere Religionis causa, pro do

lor, debet. Quid Caesares. quid alij Christianidiae

orbis Principes de hoc Bello Belgico senserint stimp ii, sentiantque, dum tot missis diuerso tempore Legationibus foederatas Prouincias ad Regis sui legitimi obedientiam reuocare studuerunt, plus satis manifestarunt. Sed irritus apud obstinatos eorum labor fuit. Vtinam non siem. per i Iacobus Bastonius supremae Parisiensis Curiae Senator Antonio te pippre, ut ipse refert, aliquando dixit, Foederatos Belgas nunquam meliorem inuenturos amicum, quam Principem suum naturalem & legitimum, so-reque aliquando, ut ad eius obedientiam redire concupiscant. Nec sane different, si , . quod .

mihi propositum erat ostendere in considerent,

O o ij nihil

333쪽

nihil benignius, nihilque humanius Regibus λήθη suis esse. EtenimphilippusSecundus nihil om, 'hi mi sit , quo Belgas ad sui amorem & obedientiam '' iedueeret, Regna alia sua, & ipsas Indias eXhau sit, tot Duces praestantissimos ad hoc opus adhibuit , tot signa propensissimae benignitatis suae, ostendit. Cum nihil proficeret filiam suam Isa- bellam, Claram, Eugeniam, & Albertum eius maritum Principes illis dedit, ac cum Burgundiae Comitatu Belgium concessit. Hodie etiam in m yh philippus Quartus, quem unicum fratrem ha-' bet Serenissimum Insantem Ferdinandum in has Prouincias ablegauit, sui in eas amoris pignus longe charissimum. Faxit Deus, ut quod

omnium vota expetunt,iterum amore,dc com

muni sub eodem Principe consensu Belgium uniuersum coalescat. CApvet XVII. De Zelo Austriacomm o Catholica Religione retinenda. TAnta vis inuidiae est, ut eam effugere ne ipsa quidem Catholica Religio inter Catholicos possit. Huius conseruandae E lum in Austriacis Principibus Franci non se-

334쪽

eos Religionis tantum praetextu in aliorum ruinam grassari contendunt. Audet affir-i mare Balaacus Hispaniae Regem non Religio- 'nis causa aduersus Haeretico arma mouere, sed politica ratione, nec eos aggredi, ut ad Religionem Catholicam & in Ecclesiae sinum reducat, sed ut ea, quae possident, occupet. Alius Du Ferrier in suo Catholico Politico sumpta a Caesare in Protestantes & Sectarios arma solum Religionis praetextum habere dicit, reuera autem unum eorum finem esse,Romanum imperium Genti Austriacae haereditarium reddere Ita Scruptores illi sua conscientia aliorum conscientias,& Resum quidem Caelarumque, metiuntur.

Quasi quod quispiam in popinis & inter poc

la comminiscitur, id in Regum Catholicorum intentione sit. Sunt rere Christiani Austriaci Principes, nec eorum gloria ab emptis Scriptorum eiusmodi calamis . dependet. Sunt veru

Catholici, & satis ipsis ea Deo, qui pectorum

recessus latebrasque scrutatur, conscientiam suam probari,non hominibus illis,qui inuidere tantum possunt, & maledictis lacessere. Rumpantur ipsi inuidia, stamant, frendeant, omnem suam eloquentiam compositis conuitijs

335쪽

rq APOLOGI A evomant, non desinent Principes Austriaci suarum opum iactura& vitae periculo Religionem Catholicam ubique terrarum propugnare. Et quoniam qui inuident de vero sinceroque Austriacorum in Religionem affectu, dubitare videntur, duo hic manifessimis signis ostendam , unum Gentis Austriacae Principes nihil unquam gloriosius sibi duxisse, quam fidem a Maioribus acceptam vel eque Catholicam sine fuco colere ; alterum omnes curas suas, labores, & potentiam, ad illius propagationem , proposita sola sibi Diuinae Maiestatis gloria populorumque salute, hactenus contu- .ssse. Neque tamen omnes producam, sed eos tantum, qui in odium dc inuidiam vocantur, neque priuatam eorum pietatem attingam, sed ea duntaxat Religiosissimi animi officia , quae in publica luce sullserunt. . Atque inprimis, ut eos praeteream, quorum 2 tempore huius saeculi Haereses nondum caputaν.auhia extulerant, Auertus IV. Archiduae Austria si eligi i Christianae deditus fuit, ut publice in sacris aedibus psallere cum Sacerdotibus νγιινι summa pietate nori erubesceret. Amplius vero iit, etiam lacit Fredemus IIL Imperator Austria

336쪽

GENTis Avs TRIA CAE. 29s M, qui non contentus,cum Romam venisset

an. M. CCCC. LII. ad pedum Pontificiorum oscula se abiecisse, Diuorum reliquias in urbe asseruatas singulari cultu veneratum esse , co- . ronamque& alia Romani Imperij insignia de Pontificis manu accepisse; vltro etiam anno

M. CCCC. LXVIII. pridie Natalis Christi,

cum ea no che Pontifex sacris operaretur, Euangelium de edicto Augusti, exemplo Sigismundi Imperatoris, qui idem aliquando fecisse dicitur, decantauit. Maximisianus autem Primus ex eadem viximi Austriaca Gente Caesar cum ex hac vita sibi mi- grandum esse videret, nepotibus suis Carolo T& Ferdinando I. mandauit, ut Maiorum vesti-gijs insistentes Religionem auitamCatholica que aduersus omnes Religionis & publici status perturbatores constanti animo,ac cum vitae etiam periculo tuerentur. Et cum id temporis Lutherus primum exoriretue, eius insaniam&ingenium saepe detestabatur , asserebatque, quod si vivere diutius eum diurna Maiestas peramitteret, non frustra male sanus homo Germaniam sibi perturbandam desumeret.

De Carolo Q. Casare quisausi impius male ri

337쪽

r96 Apo Loas Asuspicaretur De eo passim in expeditionibus etiam bellicis dicebatur, Sapius istum cum Deo, quam cum hominibus loqui. Preces enim

Canonicas nunquam in castris omittebat. In Africa cum animaduerteret semel praelium subito committendum non ex animi voto su

cessurum, receptui cani iussit, quod, ut inquie- II ,.bat, mallet Christianum unum seruare, quam mille Mauros, Turcas, aut Poenos trucidare. Cum videret pertinacem in erroribus suis Lutheruin, vincique saepius, nec se victum fateri, ac iam illi a Leone X. Pontifice sacris interdictum, eum proscripsit ac libros ipsius flammis adIudicauit. Idem postea in Comiths omnibus egit, ut Concilij I ridentini decretis toto in Imperio Regnisque suis pareretur. Vbi autem se Imperio totque Regnis abdicare voluit,

nihil prius habuit, quam filio suo Philippo, Germaniae Principibus , & Belgij ordinibus

Relisionem Catholicam commendare, a 'ua R egnorum salus dependeret. QAid, quod cum Sectarij quidam Dei verbum populo promulgandi potestatem ab eo p'stularent, animo ve---am Ie heroico vereque Christiano respondit: Non

meum es de puritate diuitii verbi cognoscere;

munus

338쪽

munm hoc Episcoporum es, quorum Iudicio etiam lubens meipsum se mitto atque eo- rum Iurisdictionem in omnibus saluam esse

Philippum Secundum Hi pauia Regem nianis

non tantum vere Christianum, sed Ecclesiae

Catholicae columnam , Bonorum omnium

parentem, Christiani nominis protectorem Catholici omnes appellarunt.Is frequenti usurpare sermone solebat, quod si filius eius, quem tum unicum habebat,Haereseos contagione inficeretur , & ab Ecclesia Romana deficeret, ligna se, quibus concremaretur, daturum. Imo indignum se Catholici Regis nomine iudicabat, nisi Ecclesiiam, quibus p6sset viribus, semper tueretur. Atque idem occupato Sancti Quintini in Francia F no publice edixit, nequissacris aedibus, Sacerdotibus. Religiosis, Sonibus vim ullam inferret, &vt Diui Quintini reliquiae sum mo in pretio honoreque seruaren tur. Cum inter Legatos eius& Christianissimi Regis orta de primo considendi loco grauisJ- ma contentio esset, videreturque propter eam publicum Ecclesiae Concilium aut dirimendum,aut, quod Franci optabant,differendum,

339쪽

his . . Philippus Legato suo Claudio Qginnones C iis .iis miti Lunensi ista rescripsit, Quodsi hac causa occasione ue Concilij progrestus, s Ecclesia Catholica defensio incrementumque pati damnum aliquod debeat, mastest cuicunque homi ni ἡ plebe abiecti mo postponi, quam ut E Hesa mel minimum di crimen subiret. Discessurus autem e Belgio Hispaniam versus, non semel proceres Patriaeque ordines, ut Catho-r,via licam Religionem constantisssime colerent re-ης- ς tinerentque, & a nouis opinionibus abhorrerent, grauiter admonuit. Morti vicinus pro Regia paternaque authoritate nihil maiori affectu Philippo Tertio filio suo commendauit, quam ut omnibus consiliis suis&armis Ca- holicam Religionem propugnaret, incolumemque seruaret. Ac tum vocem illam vitimam vereque Christianam iam iam moriturus pronuntiauit: Znum est quod me merito ref-cit,s cuius fla contemplatione moriens obitactor, quod in Catholicode, Maiorums Religione , quod in Catholica Ecclesia, quod in supremi Romani Pontisicis obedientia morior oe conquiesco.

QAid agis, o inuidia 3 quod carpas in tam

Christia

340쪽

Christianis Principibus non reperiesuequod laudes & extollas, abunde habebis. In quos nunc lividos dentes tuos exeres3 An inPhilippumIII. P.Mρ Hupania Regem8 Nemo unquam Religiosior Princeps fuit, qui in eo summam vitae suae gloriam ponebat, si vel uni tantum urbi Diuinae JHaiestatis cultumReligionemqueCatholicam restitueret. An in Alier tum Pium Archi - albιr cem oe Belgarum Principem Z Ne ipsa de eius

Religione vere sinc a mentiri fama auderet, - o dc unum est pietatis eius theatrum Belgium uniuersum quod illi a pietate cognomen adiunxit. Sed frustra hic laboro, dum nec ipsi unquam Austriacorum Principum hostes de eorum Religionis integritate dubitarint. Veniamus nunc ad alterum, & quae bella pro Catholicae Religionis aut conseruatione, β sig - aut propagatione Gens Austriaca gesserit, o

stendamus. . . .

Hic primum se Maximilianus I. Imperator Ma offert. Anno enim M. CCCC. XCII. cum nTurcae Carniolam, Carinthiam, Styriam, Ciliensemque ditionem misestime depopularentur, & Christianos inseruitutem abducerent, arma in eos suscepit, depulit, incursiones co

r p ij hibuit,

SEARCH

MENU NAVIGATION