장음표시 사용
151쪽
Romanus Pontifex Papae vocabulo appellaretur. . XIII. . Mutare sibi nomen solent Romani Pontifices, quia mutant Sc statum: exemplo diui Petri, qui antea Simon dicebatur . Morem hunc invexisse primus omnium fertur Octavianus Alberici patricii filius , qui thronum pontificium adeptus aetatis anno XVIII., nomen Ioannis XII assumsit , adhibuitque in rebus ecclesiasticis , in profanis vero illud Dctaviani retinuit sa). XIV. Praerogatiuas plurimas Primatui Romanae Sed is adnexas nouit ecclesia catholica b). I, Papam de uniuersis militantis ecclesiae hominibus qua uis etiam episcopali aut patriarchali dignitate praeditis iudicare in cauus qua ciuilibus qua criminalibus: eosquet rite ob crimina censuris coercere ,
' ac degradare ; vel iudicandi ac puniendi auctoritatem aliis delegare e). a, a sententiis Papae ad alium iudice in appella.
a Murator. in annal. Ital. ad an. 936, Baron. ad eundem annum, oauphro Panu inius in adnot. ad Putinam in vit. D. XII. A Martino Polono deceptus Platina salso tradit Sergium II ante Omnes mutasse sibi nomen an . 8 4, turpitudinis vitandae causa, propterea quod ante appellaretur os porci . At reselli tui aci ctoritate vetuitiorum historieorum,& praesertim Anallasi bibliotheearii testantis huic Pontifici paternum Sergii nomen ante Papatum quoque suisse . Ioannis XII exemplo usus primum eli Petrus Papiensis episcopus , qui Ioannes Papa XIV nuncupari voluit an . 984. Tum Bruno Othonis Saxonum Dueis filius , puta Gregorius V an. 396. Deinde alii gradatim suceeliores, quorum nihilo minus Hadrianus VI, & Marcellus II seeulo XvI prillinum nomen in solio ponti seio dimittere noluerunt. bὶ Earum praecipuas iam sunt Graeei octo propositionibus Innoeentio Iuoblatis, imperante Theodoro Lastato iuniore , ad ineundam cum Romana ecclesia unionem , quas ab Innocentio , eiusque successore Alexandro IU comprobatas scripst ipsemet Alexander . . aD lib. 1, N. Alex. in his .sec. 13. art. 3 de Alex. IV. Tum Clemens UI in prolemone fidei ad Conblatorem Armeniae catholicon, Clcrumque uniuersum transmissa an . r 3 i, iura potis lima primatus pontificii quatuordecim .articulis explieuit, quos exseriptos sabent Raynaidas add. an. 13 It n. II, N. Alexander in his. se. I 4 eaρ. I art. 4 de Clem. VI. ς Res gestae primis etiam e lesiae seculis ostendunt summos Pontifices hoc iure usos. S. renaeus episcopus Lugdunensis & martyr secundi seculi lib. yaduersus haereses cap. 3 , omnes orbis eoelesias ad Romanam propter primatum confugere tradit , se inquient i Ad hanc ecclinam propter potentiorem pran cipalitatem necesse es omnem conuenire ecHasum . Idemque S. Doctor propter'
152쪽
pellari non posse sa). 3, Papam e contrario a nemine Interris iudicari posse , & soli Deo iudicandum seruari : nec seculari cuicunque Potestati subiici quod ad institutionem iudicialem, correctionem, vel destitutionem f . 4, Generales
canones Sc ecclesiasticas leges posse condere se): easque disciplinam spectantes aut abrogare ac mutare, aut quandoque ab
iisdem seruandis dispensationem indulgere d). 3, Quaestimnes circa fidei doctrinam e cathedra infallibiliter definire se . -- 6, Circa Sacramentorum administrationem, saluis semper iis,
ea Victori Papae fuisse potestatem exeommunieandi Quartadecimanos risiae episcopos, quorum dux fuit Polycrates Ephesinus , quod de tempore Paschaliseelebrandi a sententia eeclesiae Romanae pertinaciter discordarent, agnouit : dum ut Eusebius lib. 3 hs eap. 24 testatur, Irenaeus ipse Victorem monuit, ne
tam multas ecclesias a corpore uniuersa ecclesia penitus a utaret. S. Stephanus
Papa seculo tertio anathema eomminatus est M. Cypriano, & Firmiliano, eeleti sique Asrieanis & orientalibus episcopis , quod rebaptietandas ab haer licis baptiZatos contra traditionem eontenderent , ut notat Vine. Lirinensis incommonitor. I aduersus haereses eam. 3. Et S. Cyprianus ad Cornelium P P. m. 43 de Policarpo seribens ait: Nos enim singulis nauigantibus, ne cum scandalo ullo nauigarent, rationem reddentes , si imus uos hortator eos Q. , ut eccli eatholicae radicem matricem agnoscerent ae tenerent. Aurelianus imperator
licet ethnieus postulantibus Antiochenis Chri Meolis reseripsit domum , quam Paulus Satrio satenus detinebat, poliqnam a sede Antiochena deustus . damnatusque a duabus Synodis suisset, debere illis rellitui, ad quos episcopus Roma nus eum Italiae episcopis pertinere iudieasset, teste Eusebio lib. 7 his. eap. 3o, Fleury lib. 8 his. eces. n. 8. S. Dionysius Alexandrinus Patriarcha apud Romanum Pontificem Dionysium accusatus de haeresi suas protulit defensiones, ut resert S. Athanasius lib. de S nodis Arimini Seleuciae. Sequenti quarto seeuinio S. Athanasium Patriarcham item Alexandrinum auditis Arianis accusatoribus rite abseluit Iulius I, ut liquet ex ipsius Pontificis epistola apud S. Athanas. apologia a. Quemadmodum & Paulum Constantinopolitanum. Marcellum Aneyranum , Lucium Adrianopolitauum episcopos ab Arianis depositos suis sedibus re cognita rectituit. Huc spectant can. 3 eone. Sardicensis. a n. nemo iudicabit II, m sqq. C. IX. qu. 3. Nicolaus V vetuit sub anathemate, ne disputaretur, Concilium ne supra Papam, an e contrario Papa supra Concilium esset. Et Pius II Nicolai sueeessor appellationes a P pa ad Conei lium omnino proscripsit. b) D. ean. 33, seqq. c) Can. praecepti a dis. ia, eam et, σε dis. io, oe eo. r de tonstit. d Cap. cum inferior i 6 de maiον. o obed. ibi: Ciam inferior superiorem soluere nequeat vel ligare, sed fuρerior inferiorem tiget reguletriter absoluar, satis absonum et ideatur, ut filius potestatem habeat in parentem .
e Quod mox inserius edisseretur .
153쪽
quae sunt de necessitate ac integritate , diuersos ecclesiarum ritus ne dum tolerare, sed etiam permittere sa). 7, Conc,
lium cecumenicum indicere , conuocare, quaestiones in eo re-
serre , illi utque decreta confirmare b). 8, Indulgentias plenarias largiri 0. s, Breuiarium & Missate Romanum cororigere ac mutare H. Io, Sanctos canonigare e . . II, OD
dines a Ex deereto Eugenii IU pro Armenis, & declarationibus suprala
datis In noeentii IU, Alexandri IV. & Clementis UI. b Hisce praerogatiuis usos suisse Romanos Ponti fiees in ante ares emciliis generalibus quum graecis, tum latinis patet ex supradictis th. 6 cap. I. e Quod ollendit Andra as Duua Ilius in praefuib.de ausior. Papa o Concilii, & plurimjs testimoniis , eonstitutionibus & exemplis praecessorum Pontificum tradit sapientissimus Papa Bened. XIV in ep. en elica de praeparat. adan. υniure falis iubilaei num. ra, I 4, data die 26 Iun. i 749. Episcopis enim nonnisi limitatas indulgentias ex eonili tutione eoncilii Lateranensis III eoneedere fas est, quum Romanus Pontifex ea etiam in re plenitudinem potestatis habeat,
cap. cum ex co I 4 de paenit. re remis.
d) In primitiva' ecclesia episcopus quisque liturgiam suae dioeeesis Meuliarem efformandi facultatem habebat. dummodo ab orthodoxa eeelesiae doctrina nil distanaret. Exinde diuersitas formularum & preeum & hymnorum tu cultu dis uino prodiit, quas praesertim ecelesiis Caesareensi , Conliantinopolitanae, Ambrosianae conscripserunt SS. Balilius, Chrysostomus. Ambrosius , ad iterquam Romana usurpauit, Card. Bona rer. litur . lib. I, Bingham. origin .eretes. I. I. lib. Rcap. 6 3. a. Seculis pollerioribus eeelesiae singularum Prouinciarum ordinem & sor-niam liturgiae metropoliticae adhibuerunt more primum spontaneo, deinde legibus 'synodicis, Bingliam. L 3 til. t 3 eap. 1 f. a. Tandem hine abusus episeop Iium variationum, hine utilitas concordium precum in causa fuere, ut ecelesiae Romanae aliarum omnium parentis & magistrae ordinem in diuinis ossiciis, &sieris peragendis receptum obseruare adamussim obligarentur uniuersae eeclesiae ex constitutione sa. me. Pii U edita de publicat. Breuiar. Roman. correcti , T idus Iulii r 368. e Alex. III in p. et derelis. σGnerat. Sanctον. rescripsli non licere hominem pro Sancto absque auctoritate Romana ecclesia publice venerari . Tametsi in veteri eeelesiae disciplina sola episeopi dioecesini, aut metropolitae. aut Primatis auctoritate, Christi fideles vel martyrio eoronati. vel morum sanctitate & --raculis celebres colebantur inter sanctos r ius nihilominus eanonietandi , puta praecipient cultum Sanctorum ad Pontificem duataxat maximum pertinuit . Aliud quippe sonat beatificatio, quae permittit selum modo, non oraecipit cultum. Quis etenim in eoelesia eunctos Christifideles ad nouos Sanctos venerandum obligare iure poterit, nisi summus Pontifex Praeterquam quod stelestos quam non semel innae beatorum eoluissent populi vel ignorantia vel fraude decepti: oportuit rem tanti momenti supremo Romanae Sed is iudieio reseruare. Consu
lantur ea in re opera omnium longe praeliantissima & uberrima Benedicti Pe XIV de beatificat. ο canoni t. Sanctor.
154쪽
dines Regularium , eorumque regulas approbare O . Cainthedrales ecclesias , siue episcopales , siue archiepiscopales siue patriarchales erigere, si apprimere, Unire, easque vel motori dignitate ornare, vel deiticitere fl/J . I 3, Epilcopos, Archiepit copos, Primates, Patriarchas creare, & confirmare 0. 14, Inferiores ecclesiarimi titulos , & beneficia in nonnullis casibus collationi apostolicae reseruare ιθ . II, Maiores item alias causas ecclesiasticas ut episcopi ad ipsum dese irent ,
iubere e . . XV. In fallibilem diuino priuilegio in controuersiis fidei
ex cathedra definiendis Romanum Pontificem orthodoxi omnes ore uno confitentur ac norunt ex illis Christi Domini ve bis: Simon Simon o ecce Satanas expertuit Vos, ut cribraret si ut triticum t ego aurem oraui pro te , ut non deficiat fides
tua: tu aliquando conuersus confirma fratres tuos j . N
mo a p. m. de religisf. domib. er ei . vlt. eod. tit. in s.sb His de rebus di eam in feoq. tit. Causas vero canonicas erigendi, vel supprimendi , vel uniendi eathedrases ecclesias . easque eximendi a iure metropolitico innuit Ioannes XXII in Extrauat. Saluator 3 de praeb. Hgnit. inter comm. tum in Extrauag. sedes apollotica x de concess. ρ b. Videsis quae dixi in tract. de Beneficiιs cap. 4 num. 7, 33, o seq. a. edit. o Itidem inserius in seqq. rubricis ...
O Innoc. III ad Arelatensem aeehiep. in east. miseres 3 de baptἰ mo. 0 Lucae cap. 22 vers. 31 Hoe diuino oraeulo edoctus diuus Bernardus v. 9o ad Innocent. II ita scribit: invitet ad Deserum referri Moy olatum pe- νιcula quaque o scandala retua D i praesertim qua de sde eontingunt. Dignum 'nanque arbωον ibi resere A dimeta fidei , ubi non pessi fides fonti re infectum. Cui enim aIte,i Sedi thesum est aliquodo : Ego pro re rugaui, ut non deficiat tua γ litam insallit,ilitatis pontificiae praerogatiuam con tantis sima, perpetuaque M. Patrum traditio commonstrat. S. Cyprianus est. aa Cornelium Papam de Romanis episcopis diui Petri siccessoribus verba faciens ait: Ad quos perfidia habere non possit . S. Petrus Chrysologus ep. ad Eutychetem par. I cone. Chalced. hortatur Eutychetem, ut hιs , qua a beatigiamo Romanae Huitatis Ieripta sunt. obedienter attendat: quoniam B. Petrus , quἐin propria sede σ viuit , ο ρ sidet, praestat quaerentibus fidei inritatem . S. Hieronymus ep. 37 ad Damasum scribens , A pastore inquit priindium ouis
flagito. Cum fureessore Piscatoris siquor . . . Boatitudini tua , idest C.th dre Petri communione consocior . ... Obtestor Beatituinem tuam' per Crurim
155쪽
ino tamen inficiatur ut priuatum doctorem posse Papam errare, viqile hominem infirmitate circundatum tuam, lubditorumque salutem negligere sis . Quandonam reapse dica.tur ex cathedra Pontifex definire , necne , disputant Dodi res , quorum discordia nonnihil facessit negotium . Quae ad nonnullos priuatim viros dantur a Papa epistolae, rescripta , instructiones sine maturo examine , aut sine fratrum consilio , eas tunc a priuato & fallibili doctore prolatas aio . Quas vero assumpta uniuersalis magistri persona , implorato publicis precibos auxilio Spiritus Sancti , perpensis sacrae
Scripturae , traditionis apostolicae , probatorum canonum testimoniis, adhibitoque Senatus ecclesiae suae consilio citra synodum quoque cecumenicam ) rite promulgat dogmaticas defini
tiones, & encyclicas litteras at uniuersam ecclesiam, cuncto que Christianos edocendum , iubens ut omnes ubique fideles talem doctrinam ita expositam amplectantur & custodiant;
has puto ex infallibili cathedra Petri per os Pontificis Ro
XVI. Galli ; praesertim Sorbonici opinantur summum
xum . . . ut mihi litteris αἰs sua dieentiarum is aseon detur ati Aorkrs . Et sui ius in ean. Me in fides i4 C. 24 qu. S. Augustinus contra 'Donatistas insurgens , inquit : Numera Sacetaotes πιι ab ipsa Sede Petri . . . Ipsa es Petra, quam non vineum superbae inferorum porta . S. Tbeodorias Studita ep. ad Pasehalem Vor .gitur ait vere illimis fons ae forems iam inde a princ pio vera fidei. ris ab omni haereticorum procella longe positi , securus totius ecclesia portus . Vos a Deo elesta ciuitas ad salutis refugium. Ceteri omnes male tradendo dogmati suffragantur.
Can. se ripa sua ε diu. 4o, ex dictis Bonisaeli martyris. Clemens
VI se saltibilem agnoscens haee morti proximus, rescripto dato I idus Decem. bris lyII, pronuneiauit. Nos qui inter peceatores peccator υiximur, infirmit tem Mytram paenitentiae passibus metientes, squa dudum in minoribus eonstituti, o postquam ad fastigium apostoliea dignituris dimina bonitas dienanter potius quans dum prouexit, vis disputando , legendo, praedicando, aut alias contra cathoi, cam veritatem o fidem, vel honos mores , & lapsi singua praeeipitanter sorte protulimus I retioeamus o Dolumus pro reuocatis haberi: ea omnia Sedis ais postolica auctoritati submittimus eorrigenda . N. Alexander D. I 6 edιt. Neap. his. sire. XIV art. 4. Hadrianus VI, quum ante Pontifuatum Lovaniensis Pr festar docuisset in eommen. ad 4 jentent. qu. 9 de confirm. posse Pontificem
irrores proserre: istiusminu sententiam e suis cum marus haud expunxit.
156쪽
146 Insisutionum Iuris Canonici ' Ponti fidem nonnisi accedente ecclesiae consensu vel antecedenate vel concomitante vel subsequente esse infallibilem. Qiici vero pacto stabit sponsito Christi de fila Petri nunquam defectura , deque Petro fratres confirmaturo , si Petri fi-dm subiiciatur omnino fratrum , puta episcoporum cem. surae , aut confirmationi P Decretis synodicis nisi accessistit auctoritas summi Pontificis , ea nullius esse momenti , & lpotius conciliabulo , quam concilio attribui iam constat l a : pontificia decreta secus, quae seiunctim a canonibus sconciliorum alteram Iuris, Canonici partem constituunt b). Haud parui tamen faciendus est consentus ecclesiae siue per orbem diffusae , siue in synodis collectae : immo potius spe- idandus maximopere ut signum eximium, evidenter indicans j infallibilitatem rerum fidei a cathedra Petri definitarum .
Cum etenim doctrinam a. summo Pontifice propositam amplectitur ecclesia, quae est columna frmamentum υeritatis , omnis evanescat necesse est erroris suspicio.
XVII. Ex perspecta pollicitatione Christi, qui mentiri
nequit, necessario consequitur Sedem apostolicam seu Romanam Petri cathedram nulla unquam haeresi maculatam fuisse. Quod e re nata eliquandum superest contra heterodoxos , blaterantes a fide aberrasse & S. Petrum nonnullos eius successores S. Victorem, S. Zephirinum , S. Μarcellinum, Liberium, Zosimum, Anastasium II, Honorium I, ceteros. XVIII. obiectant in primig, quia S. Petrus Antioche nos fideles compulisset ad iudaizandum, & S. Paulus in faciem Cephae ideo restitisset , quia reprehensibilis erat se . Respondetur, quod ad doctrinam ea in re Petrum fuisse irreprehensibilem . Ipse etenim in concilio Hierosolymitano . antequam venisset Antiochiam, iam docuerat non esse imponendum gentilibus iugum legis Mosaicar: sed quod ad mores
so. Ex supradictis ait. 6 eap. r. Liquet ex traditis supra tit. 7. e Ad Galath. cap. aversit. Eusebius Caesareensis lib. t hi . cap. l ,
in tar Ceptasa sulla ducipulum Domini, non Principem Apostolorum. . . DiuitiZod by Coos
157쪽
Liber I. Tit. XIL De fummo Pontifice. I 47 solummodo & praxim doctrinae indulgentiorem erga Iudaeos
sese praestitit . Quemadmodum & Paulus quoque una cum quatuor viris sese purificauit , expleuitque postea coerimonias Hebraeorum pro temporis & personarum conditione, suadentibus S. Iacobo & senioribus, ut videretur 3c ipse custodiens Iegem H. Et ita factus est Iudaeis tanquam Iudaeus , ut Iudaeos lucraretur f. XIX. Artemonis , qui purum hominem esse Christum blasphemabat, discipuli per calumniam impudentissimam iactarunt id ab Apostolis, & successbribus ad Victorem usque prae dicatum. At quomodo non illos puduit tantam blasphemiam. S. Victori nominatim addicere , qui Theodorum Coriarium illius execrandae haeresis ducem Christiana communione inter
XX. Tertullianus Montani haeres m professus solemni haereticorum more scribere non dubitauit , quod Zephirinus
prophetias verius ini omnia ) Montani, Priscae R Maximilla: agnouisset ac probasset H . Tametsi ex aliis ipsius Te tulliani scriptis, itemque testimonio, Gati coaevi auctoris p
tet Montani errores a S. Zephirino profligatos se . XXI. S. Stephinum, dum proscripsi errorem S. Cypriaci, aliorumque praesulum de rebaptizandis haereticis , in contrarium errorem prosiluisse, Blondellus suadere conatur ex iblis Stephani verbis a S. Cypriano exscriptis γ). Si quis ergo
a quacunque haeresi venerit A nos , nihil innovetur , nisi quod rea ditum est. Baptigatos a quacunque haeres venientes rebaptizari
vetuit Ponti sex. Ergo ita arguit Blondelius 4 nec etiam eos, qui baptismum non euangelicis verbis suscepissent vel a Mamcionitis baptizantibus in solo nomine Christi, aut a Paulianistis de Trinitate male sentientibus , R formam euangelicam in
baptismo non tenentibus. At consequentia haec negatur pro-
158쪽
148 . Insistitionum Iuris Canonis; bissime , quoniam ex implicito & ambiguo sensu verborum
per coniecturam error certus male appingitur S. Pontifici , cuius mentem, quam assecutus non est Blondellus , aliam omnino suisse testis maior omni exceptione Firmilianus faJ, ut ceteros breuitatis gratia praeteream, certiores nos facit, sic inquiens : non putant quaerendum esse, quis sit ille qui baptiza uerit , eo quod qui baptinatus sit, gratiam consequi potuerit inuocata Trinitate nominum Patris ET Filii oe Spiritus Sancti. Non igitur errauit S. Pontifex , qui baptismum a quocunque haeretico forma euangelica collatum ratum habuit. XXII. S. Marcellini ad thurificandum idolis prolapsi &facinus consessi in concilio Sinuessano b) fabellam iandiu conclamarunt Daniel PUebrochius , Antonius & Franciscus Pagius, N. Alexander, aliique. In genuinis vetustat historiae scriptis , praesertim Eusebii & Theodoreti sanctitas Marcellini utique praedicatur : de sacrilega vero thtirificatione aut poenitentia ne verbum quidem unum . Acta concilii S, nuessani tot falsitatum notis deturpata mercibus pseudo Isidori accenseamur , aut fraudi alicuius Donatistarum paullo
post diui Augustini tempora se .
XXIII. Liberium Ariana haeresi insectum criminantur, propterea quod symbolo Sirmiensi subscripserit, & Arianis com. municauerit, semoto S. Athanasio Alexandrino. Quoniam vero duas fidei sormulas procul dubio tulit pseudo synodus Si
iniensis a Constantio Ariano Principe coacta, alteram o thodoxam contra Photinum , Arianam alteram : viri Liberius subscripserit, facti quaestio est longe difficillima . Baronius ι0,& N. Alexander so pluribus , iisque firmis argumentis Liberium priori sormulae illimi subscripsisse tutantur, contra Blondellum, ceterosque aliter sentientes. Hoc tamen
certo ab L Cyprianum. b Can. naene aurem di. 2I, ex est. Nicolai I ad Mictaelem Graeco.
159쪽
L bee I. Tin XII. De fi mo Ponti e . I peerto certius docet historia , quod Liberius Nicaenam fidem, innocentiamque S. Athanasii quum diu propugnasset , irati
Principis minas primum non veritus maluit exilium ferre, quam fidem prodere. Tum Beraeam Thraciae in exilium pulsus , maioribus in diem malis obrutus, periculo mortis pedi territus , post biennium noxam inconstantis animi secisse, ab officio desciuisse, symbolo fidei ab Arianis oblato Beraeae su scripsisset sertur, litterisque suis ab Imperatore iaculiatem redeundi ad Sedem suam postulasse. In cathedram apostolicam vix restitutus omne crimen diluit, dum Arianorum perfidiae Sc Ariminensi conciliabulo restitit, ac decretam a Valente relegatio. nem passum est animo multo constantiore . Qtiid exinde blaterant hostes ecclesiae Z Pontificem ne ex cathedra definientem errasse in fide Ecquos characteres Papae ex cathedra docentis praesesert subscriptio Liberii exulis ρ Liberius porro e cathedra deiectus in exilium , satellitibus , qui mortem comminabantur, circundatus, Arianis seductoribus corruptus, metu quam maxime graui , qui libertatem ac voluntarium viri
vel constantissimi animum prorsus ademit sa), compulsus, si Arianae perfidiae symbolo reuera subscripsisset: non Pontificis tranquillo animo e cathedra docentis, sed hominis priuati, miserrimique personam tunc agebat. XXIV. Zos um nugantur Pelagianam haeresim probasse propterea quod Coelestii illius sectae supparis dueis ab Afri-eanis synodis, & Innocentio I iam damnati fidem velut e tholicam commendasset, litteris ab ipso Zosimo ad Africanos. Basilisco datis. Nugantur sane id asserentes : quia hisce litteris Zosimus nil aliud iussit , ni fi ut ad sese merita causae reserrent episcopi Asricani , dubitans quin ii aliquid fraude accusatorum , iniuriave decreuissent contra 'Pelagium 3c Coelestium . Hic enim ad apostolicam Sedem quum appellasset
ab Bellarmin. da Rom. Pontis Lb. 4 eap. 9, ab haeresi immanem dici Liberi um, quod externam , coactamque subscriptionem admiserit sim inigrauanimi consensu. . . I
160쪽
Iso . Bistitutionum Luris Cimonic; let, prestestabatur quum libello scripto , tum voce se omnia, quae Sedes Romana damnaret , damnaturum . Igitur volunos
emendationis , non fustas dogmatis approbata es a Zosimo, inquam cum S. Augustino sa). Quandoquidem interea Coelestius ab humanissimo Pontifice nec absolutus , .nec commuis nioni restitutus : sed acceptis , visisque synodorum Africae actis, quum iudicio sisti detrectasset , iterum ab eo damnatu iuremerito fuit si ). XXV. Anastasium II ab eccles a Romana repudiatum 3c a Deo percussum , quud spretis decesibrum Pontificum sententiis, & sine concilio episcoporum is communicasset Photino haeretico, & Acacium quoque reuocare tentasset , iactia
tant blaterones verbis Gratiani so , & pseudo Isidori H
At narratae rei falsitas ostenditur insgni anachronismo. Acacium mortem oppetiuisse sub Felice II, vulgo III, qui sedit usque ad diem a s Februarii anno Asa, ex historia constat e) . Folici autem Gelasius primum successit anno 49a, deinde Anastasius anno 496. Qui ergo fieri potuit , ut quatuor saltem annos ante praedes uncti Acacii ad communionem reis uocandi negotium suscepisset Anastasius ΤXXVI. fidem monothelismi labe contaminatam falso redarguunt ex litteris ad Pyrrhum & Sergium patriarchas Constantinopolitanos monothelitarum duces datis , quae silentium duabus Christi voluntatibus , operationibusque indice bant , & ex anathemate in ipsum dicto a sexta synodo ce-cumenica . Nam Honorii, epistolae ad Pyrrhum & Sergium non ad ecclesias orientales procul dubio priuatim rescriptae nil omnino definiunt in excitata quaestione dogmatiis