장음표시 사용
141쪽
Liber I. Tit. XII. De vinneto Poπtifice. I 3Isimonis nomine , vocavit Cepham & Petrum , quatenus ei suum Petrae nomen cum Vicariae potestatis plenitudine communicaret. Nam Christus Dominus, inquam cum S. Basilio, vere es immobilis Petra , Petrus vero proprer Petram . Dignitates nanque suas Iesus largitur aliis e largitur autem eas , nec illis spoliatur Lux es. Vos estis lux mundi, inquit . Sacerdos est, cor facis Saeerdotes: ouis es, oe dicit: ecce ego mitto vos, sicut
oves in medio luporum . Petra est, cta' Petram Deir. Qiae sua Dur, largitur feνuis suis sa). Quis non videt una cum insi. pni sito' Petrae nomine vicariam Capitis dignitatem Petro Christum Dominum contulisse ΤIV. Ad II. Res quidem a Christo gesta cum Aposto. lis, antequam & Spiritu Sancto ipsi repleti essent, & lupte. mi Pa toris potestatem Petrus accepisset , contendentibus de maiori inter se gradu , nedum non officit primatui Petri , sed immo sauet. Christus enim ab regia temporali dominatione spiritalem principatum ibi distinguendo iussit , ut 'qui maior inter Apostolos suturus esset, & praecessor in ecclesia, non dominationem Regum aemularetur, sed humilitatem imitari studeret ipsius Domini, qui ministrare recumbentibus discipulis suis non dedignatus est . Nam quis maior est inquit qui recumbis , an qui ministrat 8 Nonne qui recumbit' Ego autem in nredio vesyrum sum , sicut qui ministrat b . V emba istiusmodi, liaque ante dicta retundendi ergo reprehensibilem inter Apostolos aemulationem; si possent ad abolendum primatum Petri detorqueri, ea aeque concluderent Christum non maiorem, sed parem Apostes is fuisse . Quo nil absurdius. Illis quippe verbis: qui maior est in vobis , far sicut minor poe qui praecessor es, sicur ministrator, satis superque Domunus indicauit aliquem inter eos fore maiorem & praecessorem, quam pontificias claues tunc temporis Petro nondum dedis.
142쪽
isa disse utio num, Iuris Canonis; set, sed solummodo promisisset. Paulo tamen post Petro spectari in dixit sa): Rogaui bro te ut non deficiat Mes tuae oesu aliquando conuersus confirma fratres tuos. Quid haec innuunt verba, nisi quod Petrus in pontificali cathedra suturus'esset ecclesiae uniuersae magister , & fidei doctrinam esset traditurus ne dum filiis, verum etiam fratribus, puta coepiscopis 3
Post vero Resurrectionem suam quum summum uniuersae ecis etesiae Pastorem creasset Petrum , omni deposita aemulatione Apostoli & verbo & re eum habuerunt ut suuin ipsorum Plinis cipem . Nam a Matthaeo b), qui recensuit nomista duodecim Apostolorum , primus dictus est Simon Petrus . Primus scilicet gignitate ac potestate : non aetate aut vocatione ad AD. stolatum , quum Andraeas ante omnes ad sequelam Christi vocatus esset, non Petrus. Ioannes, cui simul ac Iacobo fratri
eius mater primas sedes a Christ' postulauerat , litteris deis mandauit j summam potestatem reapse Petro soli traditam pascendi & agnos & oues Christi P Primum Apostolorum concilium pro lassiciendo in locum Iudae proditoris alio Apostolo Petrus indixit, in eoque praesedit, & iura Primatus exeris enit N)'. Et merito primus omnium s inquam cum Chrysost
mo) auctoritatem usurpat in negotio . , in qui omnes habeat in manu. Ad hune enim dicit Chrsus o Et tu aliquando conuersus confirma fratres tuos . . . non sice M ipse Perro etiagere P licebat oe quidem maxime e verum id mon facit, necuiviideretur gratificari st) . . V. Ad III. Si potestas ordinis sacerdotalis & praedicationis munus spectetur, eam omnibus Apostolis ex aequo traditam fuisse Patres consentiunt ex laudatis Scripturae testimoniis. At potestas iurisdictionis & regiminis plenissima, illimia lata & suprema fuit Petro soli hollata tanquam Capiti ad unitatem ecclesiae seruandam , & tanquam supremo Pastori , cui
143쪽
Liber I. Tis. XII. De summo Pontifice. 133 cui subessent deteri etiam Pastores limitatam, communem, tu botali natamque . adepti potestatem . S. Eticherius episcopii rLugdunensis sa) supremam Petri potestatem , qua ceteris ipse Apollolii praecelluit, ex illis Domini verbis: Pasce aguos meos,
pasce oves meas: ita explicat. Prius agnos , delude oves com- .
misit ei, quia non solum Pastorem, sed Pastorum Pastorem eum consituit. Pasiit igitur Petrus agnos, pascit c ' oues e pascit sitos pascis es' matres: regit Ο jubditos oe praelatos . Omnium Visur Pasor es, quia praeter agnos oe oues in recissa nihiles. Vnanimes ii hac sententia lunt Patres. VI. Ad IU. Ex modo dictis consequitur, quod particularis euangelii praedicatio, quam ad Iudaeos primum suscepit Apostolorum Ρrinceps, praesertim dispersos in Ponto, G
latia , Cappadocia , Asia , & Bithynia b , ante requirens,
quemadmodum Dominus fecerat , oues quae perierant domus Israel; haudquaquam circumscripserit eius amplissimam in toto orbe potestatem , eumque nec Paulo ad gentibus euangeligandum potissimum designato, nec . ceteris Apostolis particulares divisim Nationes sortitis propterea aequauerit. Ex Actis enim Apostolorum e) nouimus & Cornelium Italicae cohortis centurionem Angelo monente , & gentes quam plurimas a Petro euangelicam fidem accepisse . Vos scitis, aiebat Apostolis iasenioribus Petrus ipse , quoniam ab antiquis diebus elegit Deus per ει meum gentes audire verbum euangelii . oe credere . Et contra Paulus perinde ac Petrus ante Iudaeis , quam gentili bus euangeliuis annunclauit. Sic enim turbis Iudaeorum Pamlus & Barnabas dixerunt. Vobis oportebat primum loqui veratam Dei : sed quoniam repellitis Elud, ct indignos vos iudic tis aetemue vitae , ecce conuertimur ad gentes d) . Vos porro electionis electus est Paulus , vi portaret nomen Christi tam
coram gentibus , o Raegibus , quam filiis Vrael co . Cumque
144쪽
In intutismo seris Cunonici Ierosolymorum epilcopus ab ipso Petro ordinatus esset Iae, bus Alphaei Apolloliis frater Domini , cognomento Iustus &Minor, qui extra Iudaeam non euangelizauit Petrus autem diuina praeordinatione ad alias in Gentibus ecclesias fundandas transisset: intra fines Iudaeorum limitata eius potestas diei ne. quaquam potest.
VII. Ad U. Paulum Petro consertem fuisse in locali
tantum episcopatu Romana Vrbis ac dioecesis , concludunt
obiecta Pareum testimonia , secus in uniuersali totius orbis. Si uero quis vrgeat fulcitudinem omnium missarum a Paulo habitam , animum aduertere debet ad clauem scientiae duntaxat , quam Apostolo Doctori gentium uniuersarum traditam scite monet S. Augustinus , quum clauis potentia Petro soli credita esset. Igitur consors Petro Paulus extitit in praedica.tione ae doctrina per uniuersum orbem diffundenda , hau, quaquam in potestate uniuersalis regiminis. VIII: Ad VI. Genuinus S. Cypriani , aliorumque P trum sensus de vero principatu B. Petri, & cons brtio Apostolorum satis superque perspicuus quum sit ex usquemiao perpensis sacrarum litterarum locis, & concordibus traditionis apostolicae testimoniis: a veritate longissime aberrasse noscuntur,
qui honorificum sine iurisdictione Primatum e xerunt; quique vel eum Edmundo Richerio sa) somniarunt ecclesiam regimine pure aristocratico institutam , proindeque Petrum' suisse eaput symbolicum seu figuratiuum ministeria. & accidem tale ; vel cum Ludovico Dupinio μ) supremam Potestatem originarie penes ecclesiam esse, ab eaque in Romanum Pontificem, ceterosque Praesules derivare. Haeresim porro & schisma sapiunt huiusmodi assertionex. Non inficior S. Augustinum se) cum nonnullis aliis Patribus sensiti' allegoriuo insistentem docuisse, quod Petrus , quando ei diuinitatem Christi consesso dictum est:
145쪽
M : tibi dabo clauos I uniuersam repraesentaret ecclesiam , ecclesiaeque nomine claues accepisset . Attamen ut Princeps Caputque ceterorum primus eWlamauit i tu es CMisius . Filius
Dei viui: inquam cum SP Cyrillo Alexandrino sa); & ct
ues accepit non aliter , quam gladium accipit nomine re-fni populique Rex aut Imperator eo usurus ad populi sa-utem ac tutelam contra hostes iure monarchico : non tamquam Reipublicae Orator ac Missus , regiam in ea potesta tem non habens . Sane idem met S. Augustinus b) duplicem personam in Petro agnouit, alteram e quae referret ecclesiae figuram allegoricam, alteram: Principis & Capitis veram &realem dum ait: Petrus ecclesiae figuram portans , latus Principatum tenens. Nec alteram excludit altera, quia historicae veri rati non derogare sensum allegoricum & mysticum nemo vel leuiter in sacris Scripturis versatus ignorat. Christum quoque gessisse figuram ecclesiae , quando baptizatus est , sanctus idem Doctor exposuit allegorice se) . Numquid , ergo sanae mentis homo poterit hinc inserre , quod reapse baptizatus ipse non sit, sed ecclesia 8 Minime gentium. Itaque similiter ex eo , quod in clauibus accipiendis figuram ecci iae praelatulisset Petrus concludi nequit , quod ipse Princeps ecclesiae pontificias claues reuera non accepisset, sed ecclesia . Consequens hinc est a Capite Petro ad membra Corporis ecclesiae profluxissὰ iura potestatis spiritalis , non e contrario a Corpore ad Caput. Tertullianus d) stilissime scribit et es Dominum Petro , oe per eum ecclesiis ineliquisse. optatus Mileuitanus se bono multatis ait B. Perrus . . . praeferri omnibus Apostolis meruit , o claues regni caelorum communicandas ceteris fotus accepit . Quibuscum S. Cypri,nus D, ut ceteros sileam, idipsum exemplis solis, arboris,
146쪽
nsuuDomnin Iur Caran misoniis uberiori vena perillustrat , sic inquiEns . Ecclesis υ es, quae in multitudinem latius incremento facunditatis extemditur : Oomodo solis multi radii , sed lumen unum rami arboris multi, scd. robur unum renata. radice fundatum ς oe eum de fonte Cno riui plures diffluunt , unitas tamen fruatis in origine . . . Sis . occlesia Domini iure perfusa, per totum oribem radios suos porrigo; vnμm Momcu immo es quod ubique dissunditur . . . unum Caput es oe origo una , is una m ter Propterea Canonis aes olemni bris iuris verbis rem expletinantes, fatentur poteliarem ecclesiastici regiminis in Petro fuisse ordin riam, realem, perpetuam, quae ad successores idcirco ipso iure transit ; in ceteris vero Apostolis extraordinariam, personalem, delegatarri, quae morte expirauit aj. IX. In apostolica Sede Romana primatum diui Petri Perenniter viguisse ac perseuerare , Pontificem Roma m siccessorem esse B. Petri oe verum Christ- vicarium toti que -- cliniae Caput , omnium Christianorum . P. -eni ac . Doctorem exsere ς oe ipsi M. B. Praro pascendi , regendi ac gubernam diu uniuersalem ecclesiam a D. N. Iesu Chrisio plenam x post sarem traditam esse , profiteor ut . fidei dogma traditum a concilio Florentino , quod ante docuerant cumenicae 1 oindi Ephesina , Chalcedonensis, Quinta , Sexta , Septima , Octaua , unoque simul ore SS. Patres Cyprianus, Optatus, Irenaeus, Hieronymus, Ambrosius, Augustinus , Basilius, Chrysologus , Nazianaenus , ceterique D . Quum enim Princeps
ca petr. da Μarea in dissert. de Finsulari Primatu Petri num. ε. b S. Cyprianus ep. 32. Cornelium ommum suffragio factum episeopum Romae seribens , eans Fabiani loeus. est id se cum secus Petri, o gradus
Cathedra sacerdotalis vacaret . Et ep. 43. ad Cornelium Gistitist est vesmrratos res esse, ut uel a eatholica , radicem & matricem agmoerent ac temerem . S. Petrus Chrysologus ep. ad Eutychetem, quae extat par. I Con Galcedon. n. II, hortatur Eutychetem, ut scriptis beatissimi Papae urbis Romae obediretr quoniam ait B. Petrus, qui λ propria Sede ρο viuis errUrit, praesar quaerentibus fidei veritatem. S. Hieronymus ep. 37 ad Dama- sum Papam ita seribito Cum Decessore Piscatoris , er discimio Cruris loquor. Ego nullum primum , nisi Christum sequens , Bearmis i ιua', id/s eathedra
147쪽
Liber I. Tin XV De summo Pontifice : i 37
Apostolorum ecclesiam Romanam Antiochena dimissa episcopali solicitudine gubernasset vighaliquinque annos, in eaque. occubuisset; utramque suam & supremi Pastoris ecclesiae uni. uerlae, & Episcopi particularis. dignitatem ad successores eamdem Sedem Romanam adeptin os transmisit. X. Dubitatum aliquando fuit, utrum iure diuino , an humano sit Romano episcopatui Primatus uniuersalis adnexus P Ignota siquidem res est, .num ex Christi praecepto , . diu in ue speciali reuelatione, an voluntate sua Sedem Romae fixe.rit Petrus . Quippe 'qui potuisse videtur vel nullius particularis ecclesiae regimen suscipere, vel Antiochenam usque ad obitum retinere Sedem , vel alio cathedram suam Roma
transferre , quemadmodum Antiochia Romam ante traduxerat . Verum etsi concedamus cum sapientissimo Papa Bene
dicto XIV a facto B. Petri, non ex praecepto Christi,
ideoque iure humano coniunctam episcopatui Romae supremam uniuersalis Pastoris potestatem : inferri nullatenus inde potest , quod valeant homines, vel uniuersa ecclesia rem aB. Petro gestam destruere, unionem utriusque Potestatis pomtificiae & episcopalis dissoluere , alteram ab altera separare , & cuilibet alteri , praeterquam Romae episcopo veram B. Petri successionem addicere. Nam aedificiiim ecclesae cor ruat necesse est , si Petra fundamentalis Romae ab ipso Petro posta subruatur , & alio ab hominibus transportetur: aduersus quam portas inseri toties reclusas , non praeualuisse
Petri communione eonfoetor . Super illam Petram aedificatam Gelasiam Uo ... Quicunque tecum ηon colligit, sparstit. Concilium Sardicense , cui Patresti ultra adsuere . ep. synodita ad Iulium Papam hare habeti me optimum σvalde eo ruentesmum esse υ abatur , si ad Caput, ides ad Pedii Apostoli S dem de svulis quibusqua prouinciis referant Domini facerdotes . I. qui in v. i62 δ In Romana ecclesia semper apostolicae Cathedrae viguit Principatus . optatus Mileuitanus ιιθ. a contra Parmenianti m r Cathedra unica es qua vi prima. Sediι ργiar Petrus, etii Deressia Linus, Lino successiit Clemens, Cumen si Auscletus . . . S. Irenaeus ιιθ. 3 aduersus haereses cap. 3. Ad hane eccusam inquit propter polentiorιm primi qualitatem necesse es omnem conκ
148쪽
adhuc docet experientia tot seculorum nec praeualituras unquam praedixit certissime Christus Dominus. ' XI. Ob urbis eminentiam &.impertum priscos Patres Romano episcopo summum Pontificatum indulsiste, perperam opinati sunt Graeci schismatici. Iisque nequit suffragari improbatissimus canon et 8 copcilii Chalcedonensis, his verbis conisceptus. Antiquae Roma throno , quod inbs ilia imperaret , iure Patres priuilegia tribuerunt. Et eadem eonis deratione moti emtum
quinquaginta Deo a antissimi episcopysanctissimo nouae Romae
throno aequalia priuilegia tribuerunt , recte iudicantes urbem , qviem Imperio G Senatu honorata st , oe aequalibus eum antia quissima regina Roma priuilegiis fruatur , etiam in rebus e classicis non secus ac illam extolli ae magniferi , secundam post illam existentem. Quis enim tam hospes in historia comciliorum erit , ut nesciat canonem istum ab ecclesia catho. lica continuo & continenter, atque a S. Leone M. reiectum, expunctumque ex collectionibus & codicibus sacrorum canonum qua graecis qua latinis , praesertim Theodoreti, &Dionysii Exigui Z Si cui tamen aliqua dubitatio adhuc hinreat ex qualicunque istius repudi ali canoqis auctoritate : is inspkiat oportet dignitatem solummodo patriarchalem suilla inibi spectatam , qua iure humano tunc fruebantur quum Romanus ., . tum Alexandrinus, & Antiochenus episcopi ex canone sexto concilii Nicaeni; quamque Sedi etiam Comstantinopolitanae intuitu throni imperialis largiri Patres Chalcedonensep tunρ incassum conati sunt, habiturae exinde secum dum gradum post Romanam utique, sed ante Alexandrinam& Antiochenam . Et nemo non videt Patres ipsos Chalcedone ses ideo postposuisse Romano, & praevulisse eeteris Patriarchis Praesulem Constantinopolitanum, quia Primatum Cathedrae Romanae immobilem iure diuino probe nouerant. XII. Pluribus quidem, quinimmo cunctis episcoporum gradibus, dignitatibusque simul consociatis Pontifex Romanus
reapse potitur, quippe qui non modo est uniuersae ecclesiae
149쪽
per totum orbem terrarum, diffusae Pastor sum mus & Papa; verum etiam Occidentis Patriarcha ' Primas Italiae , Archiepiscopus seu Metropolitanus Romanae prouinciae , & Episcopus urbis Romae . Papalem dignitatem , de qua hoc titulo agitur, ipse duntaxat obtinet : ceteras in sequentibus rubrbeis inspiciendas cum multis Praesulum habet communes. Solus ideirco diui Petri successor appellatur Episcopus uniuersalis a , Patriarcha cecumenicus Pater Patrum e ,
Episcopus Episcoporum d), Pontifex Maximus se , & vniuersalis Papa, praeterea nemo . Simplex nihilominus S a Papae
a In ep. B. Marei ad Anastasium, & Cone. Lateran. sub Nie. II iuran. in nomine s. nouit dist. 23. '
b Chalcedonense emellium generale art. 3, multos libellos ita inscriptos habet: sanctissimo ae beatissimo uniuersali Patriarchae magnae Roma Lem .
-in aeclamationibus Patres omnes eiusdem eoneilii ore uno dixerunt: Leo Dinissimus amfloticus Gr ceeumenicus Patriarcha stem multor onos vivat . Hasi te inscriptiones & aeclamationes commemorat S Thomas in op e. contra edi
rores Graeeorum , laudatus a Romanis Correctoribus post ean. eere 3 dist. 99. e Α diuo Athanasio ep. ad Liberium . d) Α Tertulliano lib. de pudicista east. I. . e Pontifieatu maximo ethnicos Imperatores & verbo & re potit tradit Romana historia , quorum exemplo adducti Constantinus M. & succedentes Christiani Impp. usque ad Gratianum sese condecoratos voluere titulo etiam a Pontificis maximi sine ulla tamen re aut potestate pontifieali , ut patet ex veteribus inscriptionibus, & panegyrteo Ausonii, qui Gratianum religione Pontif- rem appellat, & S. Isidoro in ean. eleres idi'. at , exas. 3 Concilii Chalcedonensis , ubi Patrum vocibus idemmet Caesar Pontifex inebitis semel iterumque dicitur . Tametsi ab eo religiosssimo Principe titntum hune fuisse repudiatum', ab eiusque succetaribus testatur Zosimus lib. 4 hist. Proreta temporum tanta fuit Imperatorum graecorum arrogantia, ut Pontificis maximi non modo nomen, sed potestatem sibi usurpare non dubitarent, sacra faeiento & altaris munia obeundo, ut tradit Balsamon in notis ad ean. Θ onodi VI. Eam ob rem Nicolaus Papae p. ad Michaelem Imperatorem data eum non iniuria redarguit; vetuitque ne laici Imperatores amplius abuteremur, neque .seipsos insignirent Pontificis titulo. Huius m. fragmenta extant in can. quoniam 8 diss. Io , oe ean. cum ad
S. Gregorius M. ep. 3a lib. 4 ad Mauritium Imperatorem data, intrepauit meritissime Ioannem patriarcham Constantinopolitanum, quod se υnive salem episeopum superbe diceret & blasphemia nomen .sbi arrogare non dubitaret. Absit a cordιbus Christianorum aiebat Gregorius noiaen illud blasph mia, in quo omnium sacerdotum timν adimitur, dum ab υno sibi dementer arro
150쪽
I o Insiturionum Iuris canonli; Papae nomen aliis olim episcopis tributum notat Aaroniug a) cum adiuncto etiam beatissimi bὶ. Qiiod nomen a.
graeco verba πάππας ductum , idem ac Pater latine sonans,
Romano tantum Pontifici , cui speciatim conuenit ex prophetico Isaiae sermone e) , adhaerere per antonomasiam sine adiectivo primum consueuit sedulo quinto d): deinde reseruatum est canonica sanctione synodi Romanae sub S. Gregorio VII anno Io73, ubi cautum, nequis alius praeterquam
nullus eorum υπquam hoc fiet'utaritatis nom n assumsit, nee υti eonsensit. Idemque ep. Nullus vetquam ait decessuriam meorum tam profauo voeabulo uti consensit: quia videlicet I; unus Patriarcha uniuersalis dicitur , patriarchia cum nomen ceteris deneeatur. Pariter concilium' Asricanum in can. prima Se
dis diu 99, depressit superbiam metropolitarum Africae, sanxitque nequis prismae Sedis episcopus diceretur princeps sacerdotum . vel summus Sacerdotum. At perperam Gratianus poli cit. ean. prime fessis probandum assumsit. quod uniuersalis nec etiam Romanus Pontifex adpalletur ; duabus deceptus epitiolis, altera Pelagii II, altera S. Gregorii M. Nam Pelagius in can. nullus 4 diu.
99, rescripsit quidem, Ut nullus Patriarcharum vnιuersalis vocabulo uteretur e verum nil de Romani Pontificis titulo attigit. S. Gregorius vero 'in eam reces, o υἰt. GLm diu. S. Eulogio Patriarchae Alexandrino rescribens conquestus eii sese uniuersalem Papam ab eo dictuin . Superba appellationis victum in quit humillimus Pontifex uniuersalem me Papam dicentes imprimere eurasis. Guod peto, dulcissima mihi Sanctitas vestra ultra non faciat . . . Ego enim nomverbis quaero prosperari , sed moribus . Histe verbis egr*ium apostolieae humi litatis exemplum S. Pontifex dedit omnibus Patriarchis , praesertim Constanti nopoIitanis , ut ne titulum summo Pontifici saerum, eique soli ab eeelesa eum Patribus Chalcedonensibus iure dictum ipsi sibi arrogarent.. Tum iacto exemplum istud probaturus , posthabitu Papae uniuersalis titulo in litteris pontifieiis maluit primus etiam inscribi a Gregorius seruus seruorum Dei o uti Io. Diaconus testatur in eius vita lib. cap. 38 , quam inscriptionis serm Iam Leeessores Papae adhibuerunt, adhuc vigentem. a) Ad an. I 63 num. Io . Papam inoffenso verbo dixerunt S. Cypria num Carthaginensem episeopum' Clerus Romanus , Aurelium Hipponensem S. Augustinus, hune saepe S. Hieronymus , Auitum Viennensem synodus Tut
b S. Hieronymus ad Augustinum est. 9 lib. I seribens r incolumem tec ait m/i memorem Christus Dominus eustidiat , domine vera sancte σbeatissime Papa . c) Cit. cap. 1a vers 1 ad 24. dὶ Id probat Thomassinus par. I lib. I cop. Io n. I4 . ex synodis Chaleedonens , di Toletana I. , . . . .