장음표시 사용
41쪽
omnia exercuerint ramo uam Imperatoris Vicarii, qui, ut ii iam monuimus , nihil habent proprium, sed iu-ribus tantum alienis . mandato b dominorum utuntur psi. XXII. Quibus observatis , & alterum , quod pro dominis Vicariis adduximus , argumentum sua
iis luti mole ruit. Frustranea enim & απροσδιονυσος est omnis de modis superioritatem territorialem amittendi disputatio , ubi nulla est , quae amitti possit , superioritas . Potius . ergo quaeritur , an non Impexartori & Imperio liceat supprimere, ac revocare Vicarii dignitatem, iure laudi concessam alicui familiae Θ Id vero quis negaverit ρ Nam I. extra omnem , dubit, tionis aleam 'positum est , urgente necessitate populum partem regni ita posse alienare , ut ea in alterius & novi domini potestatem perveniat . Quamvis enim id invita illa parte fieri posse neget Grotius et eius tamen hypote sin iam alii solidissimis argumentis prosigarunt ).. Si vero ut ipsa regni, pars. etiam invita alienari post it, essicit imperiosa necessitas, quam- .vis cam tunc dominio alterius subiici , & a societate civili, cuius antea pars erat , plane segregari oporteat : quanto magis Imperio licebit lauda quaedam immediata, quorum possessoribus Uicariatus di. gnitas tamquam auctarium quoddam . adiecta est , ur. gente necessitate ita cedere,. ut salvum sibi sit directum, ac supremum dominium' II. Fieri id posse. si raperiore saeculo docuit experientia , quum, eo loco essent res Germaniae, ut pacem a Gallis & Suecis redimere non posset, nisi cessis amplissimis, fertilissi.
i Io. Fridricus Gro novius Not. ad Grotium de iure belli , so. pac. Lib. II. Cap. q. - Boeelerus i. Notis ad Gron ibi. dein . - Samuel Lusendorff. de iure nat. O gem. Lib. VIII.
42쪽
miique provinciis, quarum aliae pleno iure, aliae sub clientelae lege ad Reges illos eΣteros pervenerunt , iisque veluti noxae datae sunt . Reclamarunt tum civitates liberae, reclamarunt Ecelesiarum Metropolitanarum Capitula , provinciarum ordines ,
quin & Principes potentissimi, qui sibi ius suum interverti , graviter conquerebantur . Sed frustra haec omnia et quia exhaustae diuturno bello Germaniae quaelibet honesta esse videbatur ratio eapediendae salutis . Quod ergo in maioris momenti provinciis potuisse fieri, factumque esse , docuit experientia :quidni & fieri posset in seudis Langiarum, ideo tau- eum , quod quidam eorum possessores vicariatus dbgnitate ornati sint ρ III. Iplos vicariatus , etiam in studum datos , ita comparatos esse , ut ob iustam caussam supprimi, atque exstingui possint ab Imperio, illustri satis exemplo facile probatur. Nimirum quum
anno erae Christianae MDCLvir. Carolo, Mantuae Duci, Vicarii generalis dignitatem luculento diplomate contulisset Ferdinandus III. Imperator , serenissimus vero Dux Sabaudiae id cum praeiudicio suo Coniunctum esse, quereretur z exemto paullo post rebus humanis Caesare , Electores non solum die mi. Octobr. MD cxviii. litteras dederunt ad Mantuanum, quibus nulla declaratur illa Vicariatus concessici Oh, verum etiam Capitulationi, ab Augustissimo successi re. Leopoldo iureiurando firmatae, hanc inseruerunt clausulam : Praesterea se Cottigiam Electoraled. IIIL Octobr. ad Daeem Mantuae de annauando , Osupprimendo Vicariatu, O Generalatu in Italia, is prae
i Brus ni H soria d' Italia Lib. XXVI. p.. IOI-. - Ioannes Augustinus Pastorius in Lauru Actor. Iublicorum , Marte I
43쪽
adprobamus, θ' confirmamus, nosque ut earum titterarum xenor exitum labrat , euraturos , o' Duces SabaaHae n iure, ur prinυι legιis vicariatur pro eo , ac decet , δε- fensuror , promittimus to . . Et quamvis Dux Mantu rius die XX. Iul. MDCLvio. contra totum. istuna a
ticulum protestationem , quam paullo ante laudatus Pastorius totam exhibet , interponeret s ): adeo tamen ille nihil profecit, ut potius eadem clausul anno MDCLx xxx. in Capitulatione Iosepbi , & anno. Hoc curta in Capitulatione Augustissimi Caroli VI. Imp. iisdem verbis occurrat s3ὸ . Si ergo Vicariatus etiam generalis Domui Gon Zagarum ab Imperator
itam sollemniter concessus Capitulationibus, quae pro legibus Imperii sunt , suppressus , & . pro nullo declaratus est, quia iusta caussa esse videbatur Imperio: quanto magis supprimi poterunt vicariatus minores , si id necessitas quae legem non habet, urgeat , resque eo loco sint, ut iura illa, ac munia. cum illis coniuncta non amplius possint explicari Θ g. XXIII. Sed & tertiae dubitandi rationi , his observatis , multo facilius satisfiet . Quamvis enim negari non possit, non temere revocanda esse' comcen ob bene merita privilegia , & ultro largiamur, earum Caussarum , ob quas ordinarie adimi posse di. cuntur , nullam hic videri locum habere : tamen &hic iustissimam exceptionem suppeditat necessitas, rebque publicae salus , cui, tamquam supremae legi , . . Pri- Capitulatio Leopoldi Art. IIII. sub suem.
χ) Part. II. 33. θρα - Addantur Brusson. Lib. XXVIII. p. Tag., & auctori Meditarionum in Capitulationem Iosepbi L . ad st. IlIL p. v. sa) Capitulat. Iosephi artis. IUL Capitulati Caroli VI. IN. t. XXVI.
44쪽
privilegia omnia , iuraque civium cedere oportere . inter omnes constat ιλ. Maximus enim est reipublicae ' favor, cui pleraque alia, etiam quae iure optimo maximo niti videntur, postponenda sunt, adeo ut eius servandae caussa , plerumque a iuris commmnis regulis recedi , ipsusque Principis utilitas albquando reipublicae condonari soleat tM. Hinc si comtentio quaedam , ela comparatio fiat quibus pluriamum sit tribuendum incii : principes sunt patria , ortarentes , quorum beneficiis maxime obligati sumus s3 .Quum vero tanta sint in nos patriae merita : quis non vicissim sua omnia in utilitatem huius , necessitatemve expendere velit p Grotius sane, & Pufendor ur, quamvis id , quod a multis traditum est , beneficia Principum, quae liberaliter concessa sunt, simpliciter posse revocari, sine distinctione- transmittere' nolint : privilegia tamen etiam alioquin irrevocabilia
ob utilitatem - publicam eum compensatione iure revincari , diserte fatentur t4in . Atqui, hic omnia , quae doctores ad exstinguendum privilegium etiam ob timne merita concessum exigunt , Concurrere , nemo negaverit . Bello, dissicillimo implicitus Imperator Augustissimus una cum Imperio satis . animadvertes a bat, i) Felinus in Cap. mae in Eccle arum T. X. de constitui. --
Io. Faber in l. 3. C. de quadriennii praescript. -- Andia Gailius Lib. II. O . 36. - lacob. Menoch. de recuper. pos sese. remed. X. n. III. - Acacius ab Enenkel de prav3leo
: Lb. 'III. Cap. VII. . . . - . i
45쪽
bat , non aliter se in tanta tempestate ratem salvam subducturum in portum , nisi veluti iactum faceret, pacisque caussa tractus quosdam terrarum , in quarum numero, & lauda illa Langharum erant ced ret . Privilegia quaedam Vasallorum hoc ipso demi. nutum iri , facile intelligebat, ac proinde iis . indemnitate stipulabatur a potentissimo cessionario. Quid ergo supe rest , quam ut eam privilegiorum . suorum
deminutionem , accepta aestimatione aequo animo ferant domini Uicarii, memores eorum , quae honis Civibus inculcat Cicero, pro republica nos mori ,- eique nos totos dare , is ea denaq- nosera omnia ponere . oequasi eo eerare deriere . Ut compendii faciam orationem , quaecumque de privilegiis sine iusta caussa non revocandis supra a nobis dicta sunt , ea omnia se habent rectissime , si cum hac restrictione , quod salus populi suprema lex esse debeat , intelligantur :nunc vero non quadrant huic speciei, ex qua summam necessitatem , salutemque reipublicae hanc privilegiorum vicariatus suppressionem extorsisse Imperio , perspicue intelligitur.' g. XXIIII. Quod ad quartam dubitandi rati nem attinet , ne in illa quidem multum praesidii esse potest dominis Vicariis. Nam I. lex illa Con. radi , quae dominium directum , invitis , ac refragantibus vasallis , in alium transferri, vetat , in ipso Langobardiae tractu , in quo seuda Langharum sta sunt , iam a multis saeculis obsolevit , siquidem ipse
consuetudinum sevdalium compilator statim. subiicit :Ωaod Mediolani non obtinet. Ibi enim sine curia et, ambene tum totum recte alienatur , dum tamen aut aequali domino , aut maiori mendatur . Quae aequa-
46쪽
litas procul dubio non de dignitate, ac ordine, telde statu , ac conditione intelligenda est , nec umis quam dubitatum esse crediderim , quin Princeps diminium directum cedere posset Principi, Comes G. miti , si vel maxime cedens , quod . ad προεδριαν , Vel dignitatem attinet, praerogativa quadam donatus esset Dei niue II. nullam. esse huiusmodi cessionem , Deile largimur, si voluntaria sit alienatio, nullaque eius iusta , caussa subesse videatur . Urgente enim snecessitate , & seuda alienari posse a dominis , &saepenumero alienata esse ., tot argumentis , . atque
exemplis probarunt viri docti, ut nobis ocium omnino fecisse. videantur . III. Quod de Arthuro, Britanniae Armoricae , Duce , Caroli Molinaei fide referri solet , nec adeo certum est , quum illam historiam scriptores coaevi fere ignorent , & si res vere ita gesta esset, parum ad rem faceret. Neque enim hodie tanti erit apud quemquam Azanis, Miri ab omni iuris publici notitia , prudentiaque civili parum instructi, auctoritas , ut eius sententiam pro oraculo habendam esse existimet. Quid enim ratione . illa , qua Azonem usum; esse serunt , absurdius,
quid in Reges ipsos , ac Principes contumeliosi uxposset excogitari P Negavit stupor ille hominis , a Galliae Rege vasallum cedi posse Regi Angliae, quippe domino illo priore indigniori . Sed talia afuere , quae barbari isti homines tune fuderunt . oracula , id est , dignissima suis auctoribus , quippe
qui omnis rerum civilium non modo. usus , . sed
Itieti de feud. Imper. Cap. XXIII. f. II p. 99P ...
47쪽
scientiae expertes, nec ulla iuris gentium notitia imbuti , Qto freti ICtorum nomine ipsorum summorum imperantium iuribus , ac dignitati impune insultarunt . Quasi vero Rex Rege sit indignior , ac non potius ipsa recta, ratio unumquemque doceat, eam esse status naturalis , in quo summi Imperantes invicem considerati vivunt , naturam , atque indolem , ut inter se peifecte aequales , . eiusdemque dignitatis habendi sint 3 . Denique IIII. capitulati nibus Caesareis non ipsae Vasallorum Imperii alimnationes abscisse prohibentur , sed id solummodo cavetur , ne quid ex rebus Imperii sine Electorum , Brincipum , Statuumque permissu ac decreto abalienetur λ. . Quamobrem, nihil vitii inest cessioni d minii directi in Rudis Langliarum quippe urgente neces itate , & suffragante universo Imperio lictae , ex eoque . sua sponte sequitur , 'nihil subesse cauisaei, Cur, ea facta , immedietatem sibi nihilominus salvam esse existiment domini Uicarii . g. XXV. Ut ad rationem dubitandi. quintam pringrediamur, nec sublimia illa rura, Augustissimis Imperatoribus propria, quae reseretata vulgo adpellantur . dominis Vicariis tantum . profutura existimamus , 'ut eo obtentu . subiectioni Regis Sardiniae potentissimi sese subtrahere , eique . obsequium iuste denegar posse' videantur . Nulla enim iura explicate licet Vicariis 'specialibus , ' ac minoribus , quam 3 quorum
r, Capitulat. Caroli VL: IN. Artis.' X. - Austor. Meditatio---ri in Capitulationem .loses bi Regis. Rom. ais. XIL p.,
48쪽
illis specialiter mandatum est exercitium . Ex tamia, multis vero , quae eta stant , diplomatibus patet, illis non tam iura Imperatoribus reservata mandata esse, nisi forte cum Vicariatu conjuncta esset comitiva
S. Palatii , de qua paullo post erit dicendi locus ,
quam iuris dicundi potestatem , merum imperium , facultatem Magistratus , & Iudices constituendi , adispellationes recipiendi , earumque cognoscendi caussas, immo, & aliquando ius belli, & pacis, eatenus
saltim , ut imperium detrectantes , ac veluti fraena mordentes, iustis armis in Ordinem cogere possent . Haec vero omnia non ad reservata illa Imperatori. bus iura , sed ad ipsam maiestatem Imperatoris per tinere , nemo non intelligit. At notum est , Augu stissimum Imperatorem nolle huiusmodi maiestatis iura in Statuum territoriis exercere , nisi caussa ali qua adpellationis , aliave legitima via, ad supremum eius tribunal devoluta, vel ita comparata sit, ut sua
natura ad maiorem .rempublicam , seu totum Imperium pertineat .i Si ergo verum esse ponamus , adiura tantum Imperatoribus reservata pertinere. Vic,riorum potestatem , eorum vero, quorum mentio fit
in diplomatibus, nullum fere ad. iura illa reservata, sed omnia ad superioritatem territorialem pertinent: consequens est , ut , translata in potentissimum Satidiotae Regem .superioritate , omnis exstincta sit VLCariorum potestas . Quum enim tanta sit AugustissimiiImperatoris aequitas tantaque in tuendis Imperii. legibus religio, ut ne ipse quidem , in Statuum. te
Hertius de superioriti in L LAAL p. .
49쪽
rium, eXercere , magistratus , & iudices constituere, adpellationes , praeterito territorii domino , per saltum interposuas, recipere, tutores dare, decreta de alienation; bus rerum minorum.Ecclesarumque , vel de transactionibus super alimem is interponere , aliaque . huiusmodi iura in praeiudicium Statuum explicare vel velit , vel soleate quis id licere dixerit Uicariis in iis terris , quarum dominium directum cum superioritate territoriali potentissimo Sardiniae Regitam sollemniter cessum est ab Imperatore , & Imperio , nisi quis Vicariis plus , quam ipsis Imperatori. hus , contendat licere Θ Quod quam absonum , ac paene ridiculum sit nemo est quin illico animad
g. XXVI. Postremo nec sextum, quod pro dominis Vicariis adduximus , argumentum ita Comparatum est , ut illius caussa vadimonium quis deserere velle videatur. Nam I. si quid certum, ac definitum pretium non habet, quod contingere animadvertimus' rebus omnibus , quae . adfectionem quamdam
singularem . admittunt non illico id inaestimabile esse . dicendum est . Sane enita , & ipsum adfectioris pretium est aestimabile, & ex legum praescripto, delato iureiurando in litem , iquotidie se et aestima-
quamvis ius nostrum ob reorum dolum, &contumaciam actores in Finfinitum iurare 'patiatur .: imites tamen , ut . si forte ractor arrepta occasione in immens sum iurares velit modum aestimationi statuat,
diserte a permittit t in. 9 od profecto fieri non posset , si quae ob adfectionem certum pretium nom. recipiunt, abscisse inaestimabilia essene dicenda . DG i L. q.
50쪽
inde II. quod immedietatem Imperii attinet , ipse Augustissimus Imperator , dum Potentissimo cesso nario onus, Vasallos. eo nomine indemnes praestandi, pro incomparabili aequitate sua imposuit , satis profecto ostendit , hoc ius sua natura esse aestimabile, dum ne Vasalli sint eo animo , ut omnes etiam aequissimas conditiones respuant . Et quis , quaeso , ignorat, saepenumero iura multo luculentiora, quin totas provincias cum superioritate, territoriali aesti. malo aliis cessas , tradita1que esse Θ Eius sane cessi nis exemplum exstat notissimum , puta Alberti Degeneris , Thuringiae Landgravit, qui totum Thurin-giae principatum XII. marcarum millibus vendidit Adolfo Nassovio Regi tu . Q e alienatio, quamvis
ex aliis rationibus esset irrita , argumento tamen
est, posse, & integros principatus immediatos pretio aestimari . : Quis porro ignorat cessionem, territorii Episcopatus Ultraiectini, anno MD xxv I ii I. ab Henorico Bavaro, Episcopo, Carolo V. Imperatori factam.& a Clemente ripa VII. insequente anno singulari hulla firmatam , . & quidem , .uti ipsae tabulae ce sonis habent, in. recompensam , restitutionem , c,' s tisfactionem pro favore , amicitia , amore , bouore , o ady entia domino re verendus o, Ecclesiae , patriae suae rempore necessitatis exhibitis , ct factis . magna pecuniarum summa, per eamdem Caesaream missatem propterea exposita , ct soluta s in. in nostra mem Tia , ut alia enempla praetermittamus , potentissimam
Chron. Citia. ad ann. I 29q. apud Pistor. Tom. I. Scripι. rem Germ. p. II P . .