장음표시 사용
71쪽
IO maxime pertineat , ut inter cives iustus , & unisor, mis nummi valor observetur : fieri prosecto non potuit , quin ius signandi aurum , argentumve maiestati adscriberetur , aliisque , praeter summos Imperantes , omnibus adimeretur illa potestas cελ. Dei node ) iecte observavit Paullus iureconsultus , ideo inventum esse nummum , eius publica , 9 perpetua aestimatio dincultasi permutationum aequatitate quanxitatis submeniret , O hinc materiam illam forma publica percussam esse s in . Quae vero publica aucto. xitate fieri oportet , ea quis a summo. imperant constitui debere , neget ρ maxime quum ea in re commercii, omnisque civitatis ratio summa vertatur,& vel haec unica ratio lassiciat , ut illud ius nulli , praeter summam potestatem , committendum es statuamus t3ὶ . Atque hinc g. esst, quod id ius vere regale tanti semper visum est Principibus , & Civi. talibus , quibus iurium suorum paullo sanctior fuit custodia , ut soli id exercere vellent , gravissimum. que supplicium iis omnibus , qui illud adfectarent. interminarentur . Ita sane Romani , libera adhuc republica, lege Cornelia ; ita inter eorum Principes Constantinus M. Theodosius , & Arcadius ; inter
Francorum Reges Carolus M. ; inter Langobardorum Rotharis ; sanxerunt , eorumque Leges , & constitu..tiones , quae & hodie exstant, argumento sunt luculentissimo nullius .fere iuris, , quam huius usum
t) Caspar Zieglerus de iuribus ni uesan Lib. I. Cap. XLIX.
3ὶ Vir. Huberus de rure eisit. Lib. I. Se r. m. cap. .Pui s. 39.
72쪽
illos aegrius cum ullo mortalium communicasse 9λ. Denique non desunt , qui ita comparatum esse hoc ius existimant , ut si id vel maxime ab aliquo, praetes universitatem , vel concessione , ac beneficio summi Imperantis, vel praescriptione sit adquibium, numquam tamen iustam , ac stabilem penes privatos esse eius possessionem , arbitrentur t in . Ex quibus omnibus consequi quis dixerit , ut id ius privilegio quaesitum salvum esse nequeat seudorum Langharum possessoribus , illudque intra eum terrarum tractum, praeter Regem Sardiniae potentissimum , competero Possit nemmi , ex quo eorum seudorum superioritas
ab Augustissimo Imperatore, & Imperio in illum sit
g. XXXVIIII. Contra fori privilegium, vel ideo
salvum esse debere possessoribus videtur , quod Ι. nec illud refragetur superioritati territoriala. Quemadmodum enim in ipso Imperio aliquis Status , &exemtus tamen esse potest ab omni iurisdictione ii diciorum supremorum imperii , quod de 'Archiducibus Austriae fertur , de Rege Boemiae , & Duce Burgundiae certo constat s3ὸς ita subditus aliquis , salva
1 Asconius Paedlan. ad Ciceron. Orat. I. νn Verrem Cap. XXXXII. L. 2. C. de fals monet. -- L. sis. C. eod. Captitilaria Caroli M. Lib. III. Cap. XIII. apud Steph. Bais iugium Tom. I. p. 736. - Leae Langobard. Lib. I. sit. XXVII. g. Ia r Iia post Bariolum , Baldum, Angelum , Bocerius de reis galibus , Cap. II. n. CCXXVII. 3) Fridr. Ludov. Nob. Dam. de Berger animadv. ad Coeeeli Iura pubi. pria. Cap. XXX. g. I a. p. 43I. - IO. Iaco Mastori Disi. de neκα regni Burgund. cum IN. Germ. Cap. II. f. 9.Io. Nic. Hert. de Redui Eobemiae nexa cum IN. Germ. Sest. IIII. g. III. p. IA .
73쪽
salva superioritate territoriali , .eo gaudere posse VL detur privilegio , ut non nisi ad suprema Imperii tribunalia possit evocari P Deinde II. expediti iuris est , non plus iuris in cessionarium umquam re, quam cedenti antea fuerit s3 : siquidem cession 'rius in cedentis locum succedit, ac proinde, & eiusdem iure utitur . Quum ergo ne Augustissimus uidem Imperator privilegium fori possessoribus ' seuoorum ob bene merita concessum , sine iusta , ac sontica causa adimere vel potuit , vel voluit: multo minus profecto id ius esse videbitur potentissimo cessionario. cui terrae Langharum , in ea causa, in qua adhuc fuerunt, cessae videntur , id est, ut is, va cuique possessori sint privilegia . s. XXXX. Alia plane ratio videri possit esse privilegii immunitatis , quod sibi quidam studorum istorum possessores vindicant, partim I. quod huiusmodi privilegia , quia reliquos cives , & subditos tanto maiore onere premunt , in se odiosa atque iniqua sint isin: partim. r. quod naturae subiectionis manifesto adversentur , quippe cuius ea est indoles,
ut Cives omnes, tamquam una persona moralis, non modo voluntates , sed & vires suas ad communem
rei publicae finem perfecte uniant : quod san fieri non potest , si qui civium , freti privilegiis , Onera , quae ipsa rei publicae salus imperat, subire
inter Co in Marpum. Cons. XXII. u. II s. Vo. Ita
74쪽
detrectent: partim se . quod & seudorum natura ordinarie non patitur vasallos immunes esse a servitiis , maxime . quum procul dubio ideo anilio dari coeperint , ut vasalli militarent dominis , & stipen dia , quoties id e re dominorum esset, praestarent l3ὸ.Quum ergo ea, quam quidam vasalli in seudis Lamgharum iactant, immunitas vere essiceret, ut nec
cives rei publicae , nec subditi , nec vasalli potentissimi Sardiniae Regis dici possent: consequi omnimo videtur, ut tam odiosum , atque iniquum privilegium salvum esse non possit Langharum possessoribus. s. XXXXI. Denique quod ad singularem illum
honorem , quem in curia Caesarea Fliscorum genti habitum iri, Guillelmus Rex Rom. anno MCCxxxxvIIII. Promisit , attinet , illum salvum esse debere successo. Tibus, ac proinde hos eamdam praerogativam in aula potentissimi Sardiniae Regis sperare posse, ex eo col- Iigi posse videtur , quod . uti aam supra monuimus,& cedentis iure utitur gessionarius , adeoque ad idem, ad quod antea cedens obstrictus est : & dominium directum aeque , ac aliae res , eum oneIe suo ad possessores quoscumque transit s0. His vero positis, non sine aequitatis specie exigere , ac iure quodam suo postulare videmur ssessores seudorum Langliarum , ut sibi salvum ut , tam insigne , ac prope k ' inu-
75쪽
inusitatum gentis suae decus , cuius amisso nullis paene opibus pensari posse, nemo non animadvertit.. g. XXXXII. Nihilominus tamen stus aureas , argenteas . aeneasque monetas percutiendi salvum esse
debere possessoribus Langliarum arbitror . Nam I. id non est pars superioritatis territorialis , sed ordinibus Imperii ex privilegio , quale veteres Reges . atque 'Imperatores permultis Episcopis , Praelatis , Principibus , Comitibus , civitatibus concesserunt , competit tu . Idque vel ex eo intelligitur, II. quod nec soli Principes , & Imperii ordines , nec omnes eo iure utuntur , sed ii sive mediati , sive . immmdlata , quibus ea facultas a Regibus, vel Imperat tribus data est .. Non solis idi ius competere , testes
sunt tot civitates municipales, quae vel olim eo iureusae sunt, vel eodem adhuc utuntur , veluti Ηuxa
ga, Gottinga , Northemium , melinum, Rostochium,&. aliae t Φ, neque omnes ad nostra usque tempora eo
iure uti, & leges Imperii, & qui de Imperii tu.
ribus r me pertinent diploma Dagobertinum apud Christophorum Lehmannum Chrem Spiri Lib. IV. Cap. XIL quod tamen pro suppostilio habent Arnoldus Buchelius is Noti, ad H dam. de sese. Ultraiectis. p. II. Psessingeri in Vitriario illuserato , Lib. L sit. XV. g. 1, p. Ira T. t ' Henr. de
Bunau de iure cirra rem monitarram , Cap. II. g. 26. seqv. Ludovici Pii apud Mabilon. de re diplom. Lib. III. Cap. L. 6. Ottonis I. Imp. apud Aubere. Miraeum Notitiae Heles Bele. Cap. LVI. ω alia eiusdem, generis , quae ἐπ-
a) Arnisaeus de iura maiest. Lib. II. Cap. VII. u. 6. -. . Christianus Schlegetius de nummis Venacens Messenseensium ,
76쪽
ribus scripserunt auctores , veluti. α csempacto, testantur sνὶ . Si ergo superioritatis pars non est, illud ius cudendi nummos z neque dubitari etiam potest , , III. quin illud status etiam mediati , ex privilegio. benenetoque vel , CGlaris , , vel Principum suorum,
Tecte eaerceant. EP exstant sane tabulae publicae ,
non modo quibus Imperatores civitatibus quibusdam mediatis k veluti inatistaviae , Erfurto , Luneburgo, Magdebuino , hanc facultatem pecuniam signandi dederunt sed & quibus ipsi principes, quibus ea facultas erat , per privilegium eum. vasallis, &sivitatibus suis hoc ius communicarunt . Ita, Thmringiae tandgravit civitates suas ς Metenses Episcopi Spinalium castrum ; Archiepiscopi Moguntini mon sterium Buraseldense ; Epiuopi Paderbornenses dynastas Buranos ; Marchiones Milaiae Lipsam urbem eo privilegio ornasse leguntur , & facile recenseria nobis possent . eiusdem gcneris diplomata innumera , si haec ipsa non viderentur sufficere ad rem probandam s . Si vero non modo. Imperatores ,
sed ἱ& ipsi Principes , qui superioritate territoriali
77쪽
eminebant'. vasallis suis, & civitatibus ' mediatis id ius ultro' saepissime concesserunt: quis illud ex com suetudine Imperii , salva Principum superioritate, etiam a statibus mediatis explicari posse neget ρ Quare IIII. iis, 'quae supra, ih : contrarium attulimus , argumentis facile satisfieri posse arbitramur . Primo enim non sequitur, ut quod ex iuris gentium principiis inte, maiestatis, & superioritatis iura est, id communicari non possit cum aliis. Immo potius , quod proprium est, vel summis Imperantubus, vel territoriorum dominis, id eos cum aliis communicare posse , nemo dubitaverit. Saltim quod ad ius cudendi nummos attinet , invaluisse consuetudinem, ut etiam ad inferiores dominos ius illud transferri posse, omnium sere gentium cultiorunio iureconsulti fatentur ιε . Deinde non magis sequitur, ut, quod publicum est , id non possit ab aliis,
quam a summa potestato, Guli τε , quum ipsa iudicia publica, non a solo Principe, sed & a Ian assiij,
quos vocant, id est , a dynastis, & civitatibus ei su- hiectionis lege obstrictis, qui quaeve imperium merum , seu iurisdictionem criminaIem, vel per investituram , vel per privilegium acceperunt quotidie exerceantur. Praeterea uti reeis omnino, & ordine fecerunt Prin- ' cipes, qui non passi sunt, tam nobile ius maiestatis' ab aliis invadi et ita iis, a quibus semel quocumque
iusto titulo est adquisitum, illud non est sine iusta
causa ct Anton. Pereri ad rari cod. de veri numisti potes. n. v& Iura pubi. p. 29r. - Guido Pap. Ω-es. CCCCXCVIILFabianus de Monte de eaetione, P. 3. n. Io. Aquila de potes. ω utilis. monetae , Cap. I. - Regneta Sixtin. 'de regalibus , Lib. II. Cap. m. m 9I. seqq. - Μyasingeris
78쪽
causa adimendum , quamvis negandum non sit, etiam cum in serioribus communicatum hoc ius eatenus Principis manere , ut huic illi rationes reddere imneantur , si quid adversus leges publicas de re m netaria admiserint, cusque ab illis nummi cum iis, qui a Principe ad legum illarum praescriptum Pe cutiuntur , materia ac pondere discrepent s3ὶ . Denique , & a moribus universae fere Europae alimnam , & ipsis Imperii Principibus periculosam es L. eorum opinionem , qui ius nummos cudendi nec privilegio, nec praescriptione adciviri posse arbitram tur , ex iis, quae paullo ante observavimus, facile intelligitur . omnes enim Imperii Principes ius illud vel per privilegium , vel per praescriptionem adquisverunt , adeoque de eo maximo opere Periclitarentur , si vera esset illa ferreae aetatis hominum sententia . Praeterea quum ICti illi ab universitati. bus hoc ius adquiri posse fateantur . satis ostendunt, se , quid velint, nescire . Nam & universitates, nisi liberarum rerum publicarum iuribus fruantur, Prinis
eipi subiectionis lege obstrictae sunt, ipsaeque civitates loco privatorum habentur, publicique adpella. tio in plerisque causis ad solum populum liberum respicit: idque adeo verum est, ut nec rei publicae causa abesse intelligantur , qui pro civitate aliqua legatione funguntur , ut adeo , cur universitates hoc ius adquirere possint , alii adquirere non post sint
79쪽
8snt, nulla omnino idonea possit ratio excogitari. . Quare ex his omnibus neminem non intellecturum arbitror , hoc ius cudendi monetas , & consistere posist cum superiorit te territoriali, in potentissimum 'Sardiniae Regem transsato , & nihil prohibere, quominus illud, R in posterum salvum, atque illibatum esse debeat Langliarum possessoribus, qui illud semeliusto . ac legitima modo adquisiverunt . , L XXXXIII. Contra ασυHara haec esse, & contradictionem involuere videntur , subditum aliquemeta , & exemtum tamen esse velle ab omni Principis sui iurisdictione, Atque imperio . Equidem fieriristest . ut Statibus immediatis iure competat privilegium de non adpellando , quod quemadmodum olim. praefectis praetorio , Senatui Romano , & quibusdam iudicibus , ea lege datis , ut ab iis Prou care non liceret, datum esse novimus t , ita &hodie in serenissimis Electoribus , aliisque quibusdam Imperii Principibus , teste e perientia. , competit . At subditos mediatos, ita eximi Principum suorum iurisdictione , ut non nisi ad Imperatoris Aug. tribunal vocari possint et id naturae subiectionis adeo videtur refragari , ut dubitem , an huiusmodi exemplum exstet in universo S. Rom. Imperio . Qui enim quoad personam suam, or propter bomarium subiectus es Huri , is ratam forum sortitui coram ipso in persona bus retulariter . Subiectio enim
, L. 17. de quiri non lic. - i L. I. g. I. D. de o c. praef. praetor. . min. - L. IO. C. de adpeli. - L. I. D. a Cuiae. Lib. XII. Observ. Cap. IV.
. Imperιι , Electorum , Prisispum , O Startium de non adpellando , sub Inem Iuris cameralis Eulammici. .
80쪽
Dri es pars subiectionis , flete speeter tu eausis ad
iurisdictionem forensem persinentibus . Subiectio in ra. ris , a quo nectistar fori , θ' insanriae depeaedet , tamquam accidens αχωρι ν a subiecto . Immo potius notum pervulgatumque est, tales esse leges iudiciis
Imperii praescriptas, ut in prima instantia numquam recipere possint actionem adversus personam Principis cuiusdam vel Status tur dictioni subiectam , nee - uidquam decernere iis liceat , nisi prius ab aciore, undatam esse supremi iudicii iurisdictionem , demonstratum sit L λ. Numquam autem fundata dicitur iurisdictio adversus reum mediatum , nisi inta causa litigiosae possessionis, & continentiae causarum is . Ex quibus simul patet r. ab ordinum quorumdam Imperii exemtione a iurisdictione supremorum Imperii iudiciorum , argumentum duci non ἰpossis ad exemtionem subditorum mediatorum , quum;
priore casu Imperatores , & Imperium iuri suo renunciarint, quod unumquemque facere posse , extra omnem dubitationis aleam positum est et posteriore
autem Principibus , & Statibus immediatis sua iura per huiusmodi fori privilegia invitis adimerentur , quod per leges Imperii fieri non posse iam, supra ostendimus λλ. Deinde a. si verum est, cession rium in cedentis locum succedere, eiusque iuribus fiuis
1 Schilterus Commeuratione de undFusiis, Cap. VI. u. I9. m. χ ordinat. Cameres. Pan. II. tit. I. ω tit. XXV. f. q. Ge. Melch. Ludollas Iuri Camer. MEI. I. g. a. p. 23. -- Uffenbach do σοι lis aulico , Cap. V. se L II. p. 13. 3 Ord. Cam. Part. II. tit. XXIL I. I. eis Part. II. tis. VIIII. --, Rodingus Pande l. rem Camerat. Lib. I. tit. XIIII. f. 29. -- Textor ad Reces. Imperii novissimum Disserti II. s