장음표시 사용
151쪽
sentia I et , si essectum moralem , qui est distinguere vitae statum & eon.
ditionem , perpendamus . Jam monasticae vitae conditio omnibus delitiis mundique vanitatibus , non solum corde , verum etiam moribus, lino ipso vestitu nuntium remittit. Hoc vitae institutum secum fert: hoe monae horum statui Essentiale est . Utque huic fini vestitus eorum corre spondeat Essentiale est, quidquid D. de Vert obiiciat , ut sit habitus poenitentiae , ct humilitatis , atque a seculari mollitie ac vanitate longissime distet. Quid ergo mirum si Monachi vestimenta ista sibi propria ad sei .erint auid mirum si boni , probique Monachorumque nomine digni Monachi id vestium genus ama Verint , quod eis paupertatem , ct poenitentiam , quam profitebantur , continuo in memoriam revocabat Quid mirum si ardenti zelo erga indumentum , quod eos consecrationis suae admonebat, exciti, illud habitum sanctum , habitum sanctitatis , habitum sanitae eonversationis appellaverint Prosecto , si quidpiam hie admiratione dignum Oeeurrit, illud est , quod Religiosorum inveniatur aliquis, qui similia aut ignoret, aut despiciat, aut conqueri audeat, quod socii fratresque sui, hac ratione scapulari, cucullaque venerati nem, dignitatemque eonciliare studuerint.
Error D. de Vert circa velum Merarum Virginum. SI Esseatiale vestitui Monachorum est , ut statum illum poenitentiae ,
ct humilitatis, quem amplexi sunt, ipsa externa sua consormatione connotet; Non minus vitae conditioni Deo deuotarum virginum Esse tiale arbitramur certa vestium specie puritatem, S inodestiam , quam profitentur, exprimere. Itaque semper aut ex peculiari uestium forma aut velo a secularibus taminis, profanoque vulgo secernebantur . Scio equidem novam hic quoque mihi litem a D. de Vert moverit qui placita sua de Religiosis Viris ad Religiosas pariter Reminas extendit . quod licet nihilo solidioribus argumentis, non minori tamen temeritate conatur. Religiosi, ait, discipulis suis .esitum eum impertiti sunt , quo communia ter pauperer in provinetis suis utebantur . Cui illico . absque ulla distinctione , limitationeque subjungit r Idem quoque apud MoniuIer obtigit. En universa asserti huius fundamenta : Gupat, exempIi gratia , mrgiues S. Mariae, alias Visitationis, ditias , nihiI aliud euItu extervo, quam mo. destarum Matronarum habitum , qui initio sitimiseeaIi viguit, usurpare . Atque dein: Universis velum , Iaseia , vitta , cingulum e. ann uvestiendi ratio est, qua antiquiorum temporum faminis pa*m communis erat. Alibi dixerat : Rustieae virgin s fere ubique , imo quibusdam in Io eis etiam mulierculae eaput suum eandenti tela ob subant Idem apus novitias in monialium Oaustris obfeνvatur , quae ad indieandam conditionis disterentiam velo albo utuntur , eum e eontrario profisa nistro tegantur qui mos pluribus in loeis apud matrem milior obtinet. Unde deducitur novit ἰas usum veli easdidi ad imitati οπem Vir inum DeuI rium, O professa a vetam nigrum ad exemplum Matronarum retinuisse .
152쪽
CRCA fACRARUM CEREMONIARUM USUM. 113
Verum quae hie D. de Vert in causae suae subsidium adducit, evidenti salsitate laborant; cum supra centum jam annos Moniales disere panistem a pro sano vestitum gestent. OG S. Theresia ipsa de se narrat, quod dum Hispalim ad fundandum ibidem Monasterium perrexisset, velum,
pallium candidum, ct sandalia , quibus vestiebatur, omnium oculos Coris dubae, qua ei transire necesse suerat, propter rei novitatem in se eon e tisse. Sed, quid argumentis tam recentibus utimur, cum nobis praestantissima alia ab ultima antiquitate petita abunde suppetant λSilentio praetereo colorem sustum, qui omnibus pietatem , & eastitatem prosi tentibus communis evaserat. S. Hieronymus ch sexcentis ialo eis de eo sermocinatur , ut ex adjunctis in calce citationibus elucet. S. Chrysosto inus ce in suis Homitiis eorum indumentorum mentionem Deit, ubi Virgines coarguit, quae in componendo sacro hoc vestitu profanum quemdam assectabant fastum. Verum modestia hae e in vestibus observata eas tantum respiciebat, quae ιicet particulariter se pietati addixerint, in saeculo tamen adhuc morabantur . Fuerunt & aliae Virgines , quae solemni ritu Deo consecrabantur. Hae singulare quoddam velum portabant, quo & a ceteris in saeculo degentibus virginibus distet ne-hantur, quodque statis quibusdam caeremoniis imponebatur. Anne iustum aequuinque nos a D. de veri constringi ad rem probandam, quae ipsa sui veritate in omnium incurrit oculos Z S. Hieronymus cis scribens Virgini Demetriadi , ei in memoriam re Vocat velum illud castitatis, quod eum Episcopali benedictione receperat. S. Ambrosius ce) loquitur de filiabus , quae proximis e civitatibus , S magis etiam d istis pro vine iis , Mediolanum conflui bant, ut Divino Numini se consecrarent, & sacrum velamen ex cjus manibus susciperent. S. Optatus cf) compluries de velo
153쪽
illo mentionem facit, quod Deo devotis Virginibus impertiebatur; quodque Mitram appellat, ac e lana purpurei coloris contextum fuisse nostedocet. Conqueritur hic de Donatistis, qui virginibus Christianis vela in Ecclesia Catholica suscepta dempserant, iisque alia substituerant , sae. pius dein repetit velamenta haec sacra in signum puritatis , quam Uirgiis nes iis redimitae profitebantur, data esse . Velum itaque hoc ut Virgines Deo consecratae a saecularibus distinguerentur; assumptum fuit, atque in signum diversi vitte generis Essentialiter destinatum . Aliunde velum istud eerta vestimenti species est , quae omnium maxime in oculos in curis To. a. p. yo. rit. Qui igitur D. de Vert id seu ignoravit, seu tacuit Aut cur induis mentum hoc non exemit a generali ii Ia thesi, in qua asserit Moniales aeque ae Monachns nulla alia adhibuisse vestimenta , quam quibus vel pauperes, vel de Votae Mulierculae uterentur Z Oua ratione tam in dubie assirmare valuit : velum partem fecisse vestimentorum, qua profanis O in Mando degentibus faemiair quoque in Uusaerant p
Respondetur argumentis quibus D. de Heri fasema suum confirmat. Euidquid eruditi sentiant; periculinum es
omnia naturaliter, acj implieiter explicare. CIrea septem capita Doctrinam D. de Vert singillatim consulaniadam suscepi, quamquam enim plura sint quae censuram flagitent, tamen supersedendum est, ne hoc opus praeter modum excrescat. Itaque ad institutam disputationem revertor. Non quidem , ut nova cumulem a gumenta , ulteriorique confirmatione comprobem ea, quae de mente Ecclesiae in institutione, & usia caeremoniarum asserui. Sat enim solida , satisque multa me ad systema meum opinionibus D. de Uert contrarium stabiliendum adduxisse, arbitror, illudque tamquam verum Ecclesiae Catholicae systema respicio, imo vero contendo me argumentis meis demon strationis geometriete vim , Sc evidentiam addidisse . Nihilominus nondum mihi satisfecisse videor, ni antea sundamenta, quibus D. de Vert innititur , penitu R evertam , argumentaque , quibus conjecturas suas comprobare conatur , fundituR convellam .
Discusso haec, quae alteram iusti operis partem eReere posset, paucis absolvetur Fundamenta enim , ct argumenta D. de Vert hujusmodi sunt, ut uno verbo tota list expediri, opinionumque suarum infirmitas, Seexilit ax demonstrari queat. Quapropter spero me paucis in paginis , quidquid est negoti p. confectu tum , ct ingeniis etiam dissicillimis , maximeque recalcitranti hus satis iacturum . Sua itaque argumenta repetit et Primo ab amore simplicitatis quam eruditis qitibusque acceptissimam esse ait: Secundo a verisimilitudine coniniecturarum et Tertio ab inductῖone et quam ex plurimis Ritualibus , Missa li-hus , ct Sacramentariis deduxit. Verum amor omnia simpliciter ac naturaliter explicandi cui R eruditi, & ipse D. de Uert praeter modum indulget; nimis infirma probatio est in materia in qua non privata nostra
154쪽
CIRCA SACRARUM QEREMONIARUM UsUM. 11
studia , sed Ecclesiae sententiam ex suis precibus , Ritibus , Conciliorum decretis, S S. PP. testimoniis notis pates etam sequi debemus . Frustra adisserat D.de Vert,hunc amorem ni in is naturalem uste, atque ipsius plehis atque haereticorum animis inhaerere . Sed quaeso , an naturam , an de rudi
plebe homines , an Haereticos sequemur circa mysteria quae tib illis aut tolerari, aut intelligi nequeunt ξ At vero Hie areor Addit D. de Uert, hodie ruis diebus is valuit, ct eruditis dotiijque viris mirum in mosum placet, qui nune demum in omni Icientiarum , O litterarum genere pulis ebram illam naturas plieitatem quaerunt. Haud equidem inficior, quod
hujusmodi amor nostrorum eruditorum animos obsederit atque ubique dominatur. Verum nil magis mihi atque omnibus νere fidtilibus lacrymas eliciti ad simplicem quippe naturam recurritur , R sub specioso hoe praeis textu fides audacter subfoditur, mysteria proterve deturpantur. Tantum abest ut ad veritatem perveniatur. Infelix haec semita hi u plusquam neces.se sit, teritur. Increduli Athei, obdurati religionis cavillatores , Sociniani , Critici turmatim in eam convolant, licet nihil aliud praestent. quam ut sectatores suos in funestissima de tu herit praecipitia . An non igitur mirandum quod D. de veri non metuerit se tam periculosae viae committe. re, tantisque naufragiis infame aequor sulcare rProfecto omni eκ parte deteguntur in fidem machinationes , undique temerarii erumpunt A uctores , qui uni verso Christiano Orbi incredulitate sua , immoderataque eriticandi audacia scandalum praebent. Hii omnes cum D. de Uert in normam, & regulam periculosum hoc simplicitatis, ut ajunt , principium proponunt , & sub specioso titulo omnia naturali , & sensibus congrua ratione explicandi, maioremque rebus fidem conciliandi, absque ulla discretione eundia rejiciunt, quae vel exigua ex parte prodigium , symbolum , figuram mysti eam , aut miraculum redOlent. Hoc salsum principium D. Simonem in sua novi Testamenti explicatione fefellit. Commentarii SS. PP. nimium figurati, mysticique ei videbantur. Uolens itaque simpliciora afferre , rudissima quaeque , indignissima , atque hhmillima attulit. Atque ad laborans omnia ad natura. les rationes reducere, deturpavit profundissima religionis mysteria , S ampumenta , quae ad comprobandam Iesu Christi divinitatem quam maxime faciunt, elanguia, & debiliora reddidit. Hoc prinei pium , Vandalium Secum eo Scriptorem Gallum styli elegantia percelebrem in errorem indu-πit . Uterque , dum cuncta naturali simplicitati, humanaeque fidei magis consormare studet, universa temere , S absque sundamento rejicit, quae constans Patrum traditio , ipsa meliorum profanae Historiae Scriptorum
authoritas , omnium saeculorum, nationum, populorum , hominum una
nimis persuasio nos de potestate Daemonum in reddendis oraculis edocuerat . Falso hoc principio abreptus est vir ille OG qui non eruhuit, parvo abhine tempore , in conspectu totius orbis , non sine summo universae Christianitatis scandalo publicis in thesibus propugnare, Crucem portentosam , quae Constantino in aere apparuit , eique igneis literis victoriam contra Maxentium Tyrannum augurata est, nihil miraculosi in se
Q Ioxnr Albertus Fabrielira Prosessor Hambursensi in Thesbus , quas publice anno I e .
155쪽
continuisse , nihilque aliud quam paretium fuisse , ess ctum videlicet natu
ratem Solis radiorum nube quapiam reflexorum. Hoc deniquo L. sum prinei pium , Spinosam , Tolandum cs Clericum , ct sexceritos alios eo niatu maeis incridulitatis viros, vulgh spiritus sortes dictos , sesellit, qui specie conciliandi majorem fidem Historiae exitus Israesitarum ex Astyis p o. onrnia ea sustulerunt, qua in transitu Maris rubri , aliisque populo Iudaico a Γ'eo exhibitis prodigiis, miractilosa reperiuntur . In Vanum hi vires suas in id intenderunt , ut cuncta haec naturali, S sensibili ratione explicarent, R quamqu-m infirmitatem conatus sui probe cognoverint, non tamen veriti sunt contra apertissimos Scripturae locos conjecturas suas ut temeritate plenas, ita soliditate destitutas in Lucem publicam pro
Omnes hi Auctores heu nimium quantum ἰn omni litterarum 'enere tulitatem , edi naturam feenti Irent, sed an propterea veritu tem sunt1ss cuti Z ipsorum mens solsis hisce opinioni hus illecta in errorem acta est, S error hic toti Fcclesiae seandalo extitit. Quo igitur animo D. de Ueresuta est iam hoc persuadere audet principium , quod illos in transversos duxit tramites Zaut no his tam periculo ias ad sequendum proponit semitas paut ipse huic vite pergit insistere Illum equidem homini comparo qui ei rea profundissimi harathri marginem Terram sedit. An forsitan exemplo suo nos ad eandem fortunam tentandam perduces re credit rQuamquam hoc principium non modo periculosum est , sed etiam
salsitate laborat Id D. de Vert nequaquam comprehendit nec tamen tanto ratiocinio opus est ut comprobetur, aut comprehendatur. Quid
enim nostra Religio aliud est , ut jam supra innui , quam Religici mystica, in qua Deus non nisi sub profundo symbolorum velo se visendam praebet, in qua gratiam suam in visibilibus viis diffundit, in qua Eνangelium nobis
non nisi obscura proponit, in qua denique spes nobis non alia bona promittit, quam quae captum nostrum effugiunt. Itaque cultum nostru numerito ex symbolis constare necesse est , cum ille spei, fidei, sanctificationique nostrae correspondere debeat. Verum quidem est, spiritus illos sortes tenebras has aversari. omne mysticum necessario etiam obscurum est, nee satis horum curiositati facit, quae Omnia intime perscrutari, examinare , comprehendere cupiunt. Impediti enim ab innata sibi super-hia , ne intellectum suum ad insensi hilia credenda constringant, unice rein hiis eruae sui, sensus cadunt evidentesque sunt fidem praestant, nos vero qu eantivamus intellectum in obsequi vin fidei hae nostra simplicitate gaud mus . Amor sens, ilium, & naturalium rerum noS nequaquam eo abripit,
ut quidpiam fidei, quam docenti Feelesiae debemus , ossiciat. Quidquid
sitos proponat, mysteria, symbola , miracula , omnia denique ab illa proin se istentia , eredibilia nobis fiunt, atque sic securius longe etsi per obse ras ducti semitas procedimus , quam dum fatuos illos ignes , fallaciaque Iumina sequimur , ouae noster intellcctus nobis offert . Hanc sententiam de hoc amore omnia simpliciter , ac naturaliter explicandi de quo D. de Vert tantum gloriatur , ferre debemus . Videamus nunc , quid de verita militudine suarum coniecturarum sentiendum sit.
156쪽
f. L. Meundum D. de Vert argumentum. Verismilitudo fuarum
conjecturarum . Hae conjecturae quamcumque verisi
militarinis speciem praesesierant, saepius Hisο-
riarum resimonio confutantur. V Eristini litudo haec conicturarum alterum Vertii esticit argumentum . Verum neque hoc magis securum magisque concludens praecedenti est . Non equidem ignoro coni cturas suppetere , quae aliquando tantam verisimilitudinis speciem praeseserunt , quaeque tam proxime ad veritatem accedunt, ut incautos facile in errorem abducant. Fallax qui in dem splendor amnium eorum extorquet, qui veritatem penitus penetrare nequeunt, & vhsque magno negotio persuadentur, ut conjecturam aliquam pro vera sit scipiant, quia est vero similis. Hoc ipsum D. de Uert fefellit, qui aliu ule ab omni niystico sensu abhorrebat. Sic cerei meridiano Sole aecensi illi praeter modum displicebant, nec patiebatur eos usurpari in signum obsequii erga Deum . aut in symbola charitatis , quae lucida semper , & ardens in cordibus Fidelium flagrare debet. Alt, eum illi aD firmatur lun. inum ustim ad dispellendas tenebras fuisse introductum a necessitate , promptus ad hanc amplectendam sententiain advolat. Credeia res illum e tenebris ad clatum Iucem exiisse, ita sibi in fallaei hoe invento gloriatur , ita sibi arridet. Atque novam hanc veritatis , ut ille arbitratur , indagandae viam , omnibus tanquam certissimam semitam proponit, qua ducti caeteras etiam Feclesiae caeremonias explicare facile possint; verum standamentum hoc quo systema suum innititur eo tacilius prostemnam , quo clarius illi monstra vero eonjecturas suas vanas, falsas, inlu*citantis, imo nonnunquam ridiculas esse. Primo assero , quemcumque demum ver; sucum, quamcumque certi
tudinis speciem coniecturae hae praeseserant, iis nrin esse sidendum . Cum iactata haec verisimilitudo haud raro a veritate Historica refellatur, & l cidissimus ille splendor saepe imo saepissime a viris aeeuratius rem indagantibus saluum lumen esse deprehendatur. Quid de Veteris Testamenti caeremoniis dici non posset uti vellem , si D. de Vert principiis facile omni mysterio spoliari possent, atque naturaliter explicari, quam quidem rem ipse D. de veri iam susti eienter praestitit circa thymiamata, ac lucernarum usum,circa impositi otiem manuum, & effusionem olei a Iacobo in modum sacrificii peractam 2 Quantas non S ego alias caeremonias explicare ea dem ratione possem Quid enim obstaret, ne dicam , ideo praeceptum suisse , ut ignis in usum altaris incensorum ab altari holocaustorum sumatur , quia sibi sue re proxima , sicque eommodi rationem habitam ideo Agnum Paschalem mense Nisan ab Israelitis comestum fuisse, quia eo anni tempore animal istud magis obvium Z Ideo assatum,quia ita praeparatum magis sapitὶ ideo
crebram ablutionem institutam , quia mundities sinitati conducit ξ ideo
157쪽
Saeerdotes vestes laneas portasse , quia indumenta haec & magis eommuis nia , ct temporibus illis magis accommodata Z ideo denique Supremum Pontificem caeteris pretiosora , auroque S Purpura vestimenta intertex ea testasse, quia caeteris sacrificulis ditior, ac opulentior fuerat Uerum neque meae, neque D. de Vert conjecturae solidae sunt, S utraeque a veri. tale quam maxime discedunt. Quod Historia lux temporum , ct passim occurrentes S. Scripturae abunde demonstrant. Nihilominus universae haeeonjecturae speciem quamdam verisimilitudinis praeseserunt, ut vix dubiis tandum sit, eas avide ab illis abreptum iri, qui cum D. de Uert omnia . mysteria e medio tollere cupiunt, omnesque explicationes symbolicas
idem prorsus sentiendum est de ritibus Ecclesiae Iesu Christi ,& daeoniecturis , quae eos ad originem simplicem , ct naturalem reducere viis dentur. Quamcumque demum veri speciem Coniecturae hae praebeant, quantumvis probabilia argumenta appareant, quae ad novas institutionis rationes effingendas iaciunti, saepissime tamen a veritate quam maxime abhorrentia esse, tum accuratiori indagine, tum Hiitoriarum certissimo testimonio evincitur. Atque ut rem exemplo illustrem: In nostris Eccleiasiis Psalmi alternis vicibus, ac duplici choro cantantur . Hujus consul tudinis causam dum mecum perpendo , primum mihi occurrit , id Verisimi- Iiter fieri , ut eantores sibi mutuo solatio sint: cum alias metuondum foret, ne continuato labore exhausti deficiant, atque ante praesti lutum precum tempus absolutosque Hymnos psallendi finem facere cogantur. Nihil profecto hae coniectura argutius, nihil verisimilius , quam etiam D. de Vert ambabus manibus suscepit, atque sic nullam aliam consuetudinis huius causam proferre necesse duxit. Nihilominus , si Ritus huius originem accuratius perscrutati suerimus , coniecturam hanc esse falsissimam experiemur: cum Historia Ecclesiastica toto coelo diversam, ac dignitate muIto nobiliorem rationem suppeditet. Socrates quippe nos edocet S. Ignam lium Episcopum Antiochenum in ec stasim abreptum Angelos Dei laudes alternis choris modulantes Vidisse , indeque permotum , ut in terris imitandum praeciperet, quod in coelis fieri Observasset. Haec in Ecelesia Graeca reciproci, mutuique cantus origo extitit, indeque Sancti Ambrosii tempore in oecidentem haec consuetudo traducta . Cuius jam antea in Veteri Testamento exemplum Cherubini a Propheta visi ex hi hent, qui alternis vicibus verba haec : SasAur, Santius, Sanctus Dominus Deus exereituum suseipiebant. Ast coelestes Spiritus hae requie, mutuoque so- Iatio opus habuisse nemo certe contendet. Caeterum ad aevum usque Sanincti Ignatii in oriente , ct S. Ambrosii in Occidente nulli unquam mortalium occurrit eantorum Iassitudini alterna hac modulatione subvenire . Unde manifestum est , hanc psallendi consuetudinem nequaquam a neces.state se mutuo sublevandi introductam suisse et Itaque omnis coniectura evanescit quae quamquam verisimillima videatur, tamen a veritate longissime abest. In pedes , nos Missae tempore erigimus, dum Diaconus Evangelium legit, imo ab altari nos ad Lectionis suggestum convertimus . Quid magis ad rem hanc explicandam aptius , quam ut dicamus , naturalem re
158쪽
rum ordinem exigere, ut oculos , corpusque in eum convertamus, qu in
audire cupimus , necesseque esse, ut erigamur, si cuipiam proximiores fieri volumus ὶ Adde his unum, alterumve duodecimi, aut decimi quinti saeculi ri tuale , quod eandem, licet ineptam, hujus rei rationem profert, Geometri eam D. de Uert subministrabis demonstrationem . Nihilominus, si consuetudinis hujus originem .accuratius indagaverimus, conjecturae falsitas clare elucebit. Author Constitutionum Apostolicarum, qui inter vetustissinos, qui nobis suppetunt, Scriptores merito numeratur , aliam nobis Ionge causam innuit. Id enim ob venerationem fieri ait; S prosecto si aut necessi- Lib. 1. ea .sν. tatis, aut commodi ratio habita suisset, idem in audiendis Epistola,Lectionibus , ct Prophetiis, quae pariter in elato quopiam loco, Ssaepe in eo. dem , quo Evangelium legi consueverunt, obtigisset. Verisimilitudo igi- tue conjecturarum nequaquam firmum veritatis praestat argumentum , neque his temere,& absque metu solidaque trutina inhaerendum, cum tam sepe in errorem inducant.
q. LI. Conjecturae, quacumque veri specie praeditae , nequaquam ad explicandar nostras ecremonias sufficiunt.
ASsero se eundo loeo, eoniecturas D. de Vert, in quibus sibi tantum
placet, raro, imo vix unquam ad explieandas nostra caeremoniaS
Prose Eib plures usurpantur eaeremon lae, quas quocumque conjecturarum adminiculo penitius explanare nequivimus. Non inficior quide in . earum subsidio aliquas circumstantias explicari, quin imo concedam nonnullis hae ratione satisfieri . Uerum saepissime lueret aqua , cum hujusmodi coniecturae a docti adversarii agressionibus tuendae sint, qui superficiem
solum , ct corticem sectantes medullam negligunt, neque rem intime perscru tari curant. Verisimile D. de veri videbatur aquain solum non vero
vinum in Missae sacrificio benedici, quoniam in recitanda Oratione Deus qui bumana cte. To hujus quod in his verbis reperitur Da uobis per hujus aqua, ct vini cte. , ae Sacerdotem ad designandam crucis signo praedictam materiam determinat, tunc pronunciatum aqua in vinum iam calici insusum immittitur. Itaque c ait determinatur Sacerdos ad benedicendam solam aquam, eum jam vinum sit adhibitum. Haec illius coniectura est: ast sciscitor ab eo, cur in Missis Mortuorum neque vinum, neque aqua benedicatur ξ Hoc velim ut sui x his conjecturis fretus huici quaestioni respondeat
Campanarum usu ni D. de Uert pari ratione a sola necessitate adscia To. . pag. 43 scit , neque iis assentitur , qui eas in signum moestitiae , aut laetitiae . vel τ' PH, I ad amplificandam se stivarum solemnitatum pompam adhiberi credunt. Si vero quaeratur cur pulsentur , congregato iam fidelium cce tu , ut fit , dum Hymnus Te Deum canitur In fine Matutini, aut tempore Antiphonarum O. vulgo appellatarum, D. de vere nequaquam titubat, sed promptus.
159쪽
ptus respondet, id fieri, ut primo in casu Fideles ad Laudes , se eundo vearo ad Completorium invitentur. En conjecturam , quam verisimile in arbitratur, quae tamen re ipsa veritate caret. Si enim ideo ad Te Deum Campanae pulsantur , ut Laudes populo annuntientur, id semper , etiam eum Hymnus ille intermittitur, in fine Matutini fieri deberet. Si propterea ad Antiphonas Adventus o. eampanae resonant, ut Christiano gregi ingruens Completorium innotescat, id pariter post Nativitatem , dum Antiphonae eae absunt, proxime ante Completorium usu ueniret. Caeterum eur in solemni oribus Missis campanae ad Gloria in ExeeIsis pulsanis tur , cur aeris hic clangor magis certis quibusdam aut officiis , aut diebus festis, quam in aliis frequentatur Cur maior notarum sonitus, crebriorisque harmonia sesti vis, quam periarum diebus 7 Ηle certe rationes a phys ea , ct ne eessitate ductae haerent, omnesque coniecturae collabuntur . Reis currendum ad rationes morales est, quidquid D. de Vert obstrepat, ac reis
Ita de plurimis aliis ritibus dicendum est ad quos explicandos coniecturae seu a necessitate , commodo, decore , seu a judaeorum, aut Ethniis corum ritibus desunt piae, nihil lucis afferre possun t. Torqueamus licet ingenium nostrum curiosis speculationibus, nihil tamen inveniemus , quod nobis satisfaciat. Et ipsi D. de Vert,qui omnia se perserutari posse arbitratur, quantae non se obtulere caeremoniae, quae ipsum fateri coegerunt, omnia in iis ita obscura , ita tenebris obsita esse, ut propriis opinionibus dissidat, S iti iis indagandis non nisi palpitando , ipsius verba sunt, procedat Qu3mvis sexcentas infirmissimas conjecturas nobis obtrudere non dubitaverit, quot tamen adhue myriades caeremoniarum intactas reliquit Non aliam ob rationem , quam quod conjecturarum suaru in sonintem exhaustum viderit, atque sic certissimum nobis praebet argumentum asserendi, hunc suum ratiocinandi modum nequaquam ad explicandas nostras caeremonias sufficere.
ConjeLIurae a D. de Vert aliatae nequaquam peri oecἰem , ut ille arbitratur, praeferierunt. Gindecim flecta harum
conjecturarum Exempla, e quibus earuis ridiculo abfurditas elucesis.
OUod nos a coniecturis, quibus D. de Uert tam vehementer sibi gloriatur, magis adhuc deterrebit, sunt ahsurdissimi illi , lino vero ct ridiculi errores in quos prolapsus est . qui cum omnem fidem ex cedant operae pretium aliqua exempla in medium proferre , neque credi possunt, nisi eorum exempla asseram. En quindecim accipe ex caeteri Sselecta,quae clare demonstrabunt,eum quaecumque in mentem sibi venerint effutiisse , nulla habita veritatis, probabilitatis , aut verisimilitudinis ratione .
D. de veri crediderat, levissimo pulsandi innixus iundamento , usu
160쪽
ClRCA SACRARUM CAEREMONIARUM USUM . m
pullandi Campanas pro desunctis , nequaquam corum causa introductum D, sse , sed in gratiam agonizantium , at deinde consuetudinem sensim invaluisse, ut pro mortuis pulsarentur Campanae, quae antea non nisi pro morientibus pulsabantur. Redeamus , inquit , ad Peterem usam eampanas pulsans pro morientibus, eumque hodiernae consuetudinisubstituamus, ct constabit, hunc morem priαο institutam fuisse ut Pideles ad fundes-dus pro agonizantibus preces excitarentur . Uerum an mortuis nulla
sul Tragiorum est necessitas an non aequum, ut Fideles ad dicendas pro eorum requie Orationes invitentur ra. Ab antiquissimis temporibus Nativitatis Dominicae festivitate, quemcumque in diem incidat, carnibus vescimur : cujus consuetudinis rationem Honorius III. P. M. ab Episcopo Pragensi interrogatus reddit, dignitatem videlicet, ct excellentiam diei. Displicet moralis haec causa D. de Vert, qui suo judicio carnem manducari arbitratur ob allusionem ad Incarnationem Verbi, quod Caro fastum est. Vadem sententiae producit Matthaeum ca) Parisiensem , quem auctorem Z Uirum videlicet &seientia rituum Ecclesiasticorum , ct ordine temporum hoc Pontifice longe inferiorem . I. Candelarum solemnitate , vulgo Puris eationis die , incensi in processione portabantur cc rei. Hanc caeremoniam D. de Vert a verbo Lumen
quod in Simeonis cantico Iegitur prosi ei sei credit. Id ille absque ullo altero , quam sui ipsius testimonio obtrudere audet: cum tamen nobis constet festivitatem hanc a quinto jam saeculo eadem accensorum cereorum solemnitate in Ecclesia Hierosolymitana Obtinuisse . Eo vero tempore harallusiones nequaquam in usu fuerunt, S S. Eligius, qui septimo saeculoso ruerat, nos clare cdocet cereos hos Purificationis die assumptos sui sese , ut ethnica Lupercalium superstitio , quae necdum penitus aboleri potuerat, sacris his caeremoniis obliteraretur . Credebant enim ethnici se ardentibus his candelis , quas in honorem Panis , & Februae circumserebant , a criminum suorum labe purifieari.
. Quarta Quadragesimae Domini ea majori quadam solemnitate celebrari solet. In quo D. de Vert nullum aliud in ysterium reperit, cui singularia haec laetitiae signa adscribi queant, quam verba Laetare Hierusa lem , quibus introitus inchoatur . Equidem, si majori antiquitatis scientia praeditus suisset , longe aliam gaudii , ct solemnitatis causam attulinset. Non ignorasset enim medium Quadragesimae tempus olim die in sui si se laetitiae, ut etiam nun et apud Graecos sub nomine Mesonastimi. Scivi se
set eandem solemnitatem a Latinis in proximam Domini eam transsatam fuisse: atque ex hinc multo aptius , quam secit, veram rationem sis
Iemnitatis, & laetitiae hujus diei intulisset. Accedit hue quod festo hoc
die aurea Rosa a Summo Pontifice certo ritu benedicatur. Quae caeremo nia, cum jam ab undecimo saeculo invaluerit, non parum ad augendam hujus selli vitatis solemnitatem omnibus illis Eeolesiis contribuere debuit, qui ritus suos Romanae Sedi consor mant . Arbitratur D. de Pert non aliam ob rationem in benedictione Ce- . rei Paschalis ei thus , seu incensum inseri, quam ob perperam intellecta