장음표시 사용
121쪽
Pr Imo quod unice ob rationes mysticas , & symbolicas ab utilitate ,
aut necessu a te introductis caeremonias retinuerit; quodque illas ea di mde causa perpetua verit , cessante etiam necessitate , S utilitate. Secundo in ritibus quorum conservationem necessitas , ct consuetudo exigit, EcclesJa ipsis , S non corpns , ct collegiam nasticorum, ut D. de Vert ait, pias illos ac ad nutriendam fidelium pietatem proprias symboloruin significationes adjunxit . Quas hinas veritates ita enucleare Iubet. Primo itaque assero , esse in Ecclesia ritus Religiosos , qui necessita- . te si, 'um suadente initium suu in acceperunt; necessitate deinde sublata
usus nihilominus eorum perseveravit, & in partem caeremonia ruin nos rarum adscitus est, eos tamen assero non nisi propter rationes religiosas, S mysticas conservatos perdurare . Cujus rei veritatem , ac evidentiam
si quispiam expetat , intueatur Ioquendi formulas, qui hus Ecclesia se exprimit suis in Ritualibus , preces , quas illa actionibus ad declarandum
earum sensum adjungit, diversas singulares caeremonias , quas antiquis ritibus ad augendam eorum veneration om adiunxit, circumstantias , deianique ipsius usus , quae antiquatae necessitati, ac rationibus physicis , Rnaturalibus nullum amplius locum relinquunt. Accipe nunc, quae exhine ratiocinia deducam. Ut rectum, Ecclesiaeque conforme iudicium de his eae remoniis serre valeamus, necesse est sensui inhaerere , quem no- his Ecelesia circa illarum intelligentiam proponit : Sed Ecclesia non alium nohis sensum quam moralem, & symbolicum circa caeremonias proponit, imo omnes circuid stantiae eas concomitantes , non alio , quam ad persectius eκ planandam Symbolorum intelligentiam conducunt, cunctaque precum verba, ad detegenda caeremoniarum mystcria unice inseris vi unt. Igitur ut mentem Ecclesiae recte penetremus, necesse est, ut in mysteriis , ct figuris , quas nobis considerandas proponit, sistamus , aliaque ut eas Veram causam ct finem caeremoniarum censeamus , minime
vero ad rationes naturales, ct necessitatis quibuscumque demum specio-ss argumentis sulciantur, recurramus. Ut porae quae iam sublatae non aliter in considerationem venire possunt, quam quod olim his ritibus o
Applicemus principium hoe ad ritum , qui in ordinatione Lectoris adhibehatur. Episcopus accipit in manus libium ea , quae Lectori in Ecclesia legenda sunt, continentem , eumque ordinando enuntiatis in Ponisti fieali praescriptis verbis tradit. Nihil certe naturae magis conveniens , quam Ithrum in manus assumere , ut eum tradas alteri, cui ejus legendi munus imponitur . En physicam huius caeremoniae causam . Verum hicne nobis sistendum est ξ an nihil praeterea ah Ecclesia edocemur 2 ah sit in m nos ah ire opinionem . Multa quippe adhuc alia sunt, quae nobis Ee- vcsa hoc in ritu observanda proponit e Praecipit enim ordinario iure non alterum quam Episcopum statis diebus, observatisque certis circumstantiis hoc munere fungi posset quoniam autem adjungit particu Iares preces expressionibus symbolicis , & figuratis resertas , ac librum ab Episcopo Iectori ea occasione S tempore tradi iubet : quo e Videnter eonia stat cum nullum eius usum iacturum : hisce rebus plane permoveor , ut
credam aliquid majus sub hujusmodi physicis, ac materialibus actionibus
122쪽
CIRCA fACRARUM C REMONIARUM USUM. 8,
Iatere in hoe ritu. Quoniam quicquid physicum est, ae materiale in huiusmodi actionibus non suffcit ad reddendam rationem , de omnibus quae in ordinatione Lectoris rite osservantur . Latent itaque sub illis materia. Iibus actionibus tot symbola , quae nos instruunt de gratiis , quas Eec si a
a Deo pro Neo Lectore expetit, de officio , quod illi iniungit, de dignitate qua illum super alios fideles evehit, ct de potestate , qua illum
Pherior ejusdem rei confirmatio . Error D. de Vert
circa sacra Sacerdotum ornamenta . Iisdem prorsus principiis innixi iudicium feremus de sacris indumentis,
quae a primis Ecclesiae saeculis ornamenta Sacerdotum , ct Sacerdotii in lignia constitue hant. Quis etenim ignorat necesse esse ut in publicum prodiens , munerique & ministerio Venerando Macans non soluin vestia- tue; verum & modeste , ct decore vestiatur. En itaque causam naturalem, & physicam vestium , quibus Presbyteri in obeundis sacris muneribus induuntur . Verum postquam Sanctae Matri Ecelesiae placuit sim-gularem illis usu in assignare, formamque praescribere easque alio quam ministerii tempore adhibere vetuit, ac denique easdem certarum caeremoniarum pompa tradere, particularibusque precibus benedicere incepit , prosecto tamquam res sacrae, ac symbolicae considerandae sunt . Aeridiculus sane mihi sciret ille , qui reteres omnibus symbolicis , S mysticis significationibus hie solum causas naturales physicas, & necessitatis reperiri contenderet, universosque mysticos conceptus debiles , ac inanes judicaret. Hic tamen seopus univerta D. de Vert doctrinae est. Huc Divola , inanisque illius colliniat eruditio, quam ubique profundit , quamque sexcentis anachronismis foedatam infructuoso fastu exponit. Non immorabor ideae , quam sibi absque ut Ia restrictione de planeta estingit. Haec illi nihil aliud videtur quam pallium ad arcenda pluViae incommoda com- Paratum , aeque commune Clericis, Monachis, aliisque in saeculo degentibus hominibus , imo proprium quoque r bfulis er plebis infimae faeeῖ. Idque asserit absque ca) taculorum , regionumque discrimine quin indicet quo tempore promiscuus hujus indumenti usus in solemne Sacri- scii ornamentum transierit. Neque advertit incurius lite scriptor se sibi ipsi contradicere, perque posteriores animadversiones ea convellere squae priori tomo tanquam certa statuit . e fpparet cinquit ille exeonstitutionibus Apostolicis , quos Pontifex non ante planeta , seu caremoniarum habitu indueretur , quam finita Caleehumenorum Missa ae saeri io proximus , secretarum videlicet, O praefationis tempore . Quod
123쪽
sita est, quomodo dein tueri audet, planetam nihil aliud esse, quam rpalliam ad arceusa pluvia lucommoda eomparatum Z An sorte Pontifex sacrificii solum tempore , non vero Catechumenorum Missa pluviam metuebat An planeta , quae S. Clementis constitutionum Apostolicarum aut horis aetate , ct secundo jam saeculo inter caeremoniarum vestes numerabatur, octavo demum , ac nono seculo in paIlium ad arcendas pluvias , & in hajulorum usum degeneravit Ita quippe D. de Uert insinuare videtur, dum contendit, post nonum etia in fisculum, & Amalam aetate vestem hanc promiscuum suisse indumentum , quod in processioni. hus pro tegmine contra pluvias assumebatur. Verum non lubet apertis his contradictionibus ulterius inhaerere, vide tamen , quomodo de rationibus mysticis quas Ecclesia vestibus sacris adnectit; D. de Vert oblo
quatur . Dissicile jane est c ait steria EeeI D ritibus adjungere
Sie , si concedam planetam OIim undique clausam , cdi in terram DRae dein missum ussurpatam fuisse in Bmbolum ebaritatis , qua maximum etiam peccatornm numerum tegit, quid de ea pronuntiem hodie , quam ei affinguis signi eationem , cum utroque ex latere aperta , .ebementerque Deeba nullum nιbis veteris μHitudinis fundamentuis praebeat ξ Et alibi: Vestimentum boe degeneravit, edi preces , qua tu eo tissumendo recitauintur , non amplius ei conveniant. Iterum : Lu aliam rationem mastieam an sibilatam et eum enim plancta totum hominem conteRere clueterit , neque Iambolum e baritatis ulterius gurare poterit. Significatione igitur hac mystica penitus convulsa , ct in nihilum redacta , a sana ratione alienissimum videtur cam etiamnum charitatis symbolum credere, cum ipsum illud credendi sublatum si fundamentum . Qui igitur seri potest, ut universa Ecclesia loquutionem hanc etiamnum retineat, Se ab ipsam Sacerdotis ordinationem usurpet: Accipe cinquit Episcopus 3 vestem Sacerdotalem , per quam ebaritas intelligitur . A io universam Ecelesam; quid enim usquam reperitur , quod majori aut horitate ab universa Eccles a confirmatum sit, quam quod sexcentis vicibus in omnibus mundi Cathedralibus re iteratur; quod in ore cuiusque Episcopi, dum praestantissimo iungitur munere , versatur: quod denique omni, & sngulo Sacerdoti in consecratione sua hac praecipue de causa inculcatur , ut noscat qua mente toto vitae suae tempore traditam sibi planetam considerare debeat ὶ Nihilominus D. de Uert: sitnifieationem hane is nibitam reda-Ham esse, contendit. Quem suum errorem, ut sulciat, eundem vene rabili Bedae tribuere non veretur. Cuius aut horitas nec minimum quiisdem ei scrupulum movet. Verum quomodo ignorare potuit hanc piam significationem ab universa Ecclesia in Pontificali adoptatam S usu consecratam fuisse λ Sicque ab omni Sacerdote submisso obsequio amplectendam Cum nullus Presbyterorum calumniare possit illud , quod universa frequentat Ecclesia, ni se juxta Aligustini sententiam; dementissimae insaniae reum sacere cupiat. ca Uerum quidem est indumentum hoc tractu temporis in lateribus diductum fuisse ; ast, quis unquam D. de Vere pro certo confirma Uit , atque pollicitus est , significationem mysti eam, quam Ecclesia huic vestimento adiunxit, ita a determinata fixaque aliqua
124쪽
CIRCA fACRARUM C REM ONIARUM USUM. 8 s
qtra forma pendere, ut eadem paulisper immutata . mysticus sensus stati n ex toto corruat, atque in uibilum redigatur ξ Minime vero , non etenim formae , sed ornamento ipsi Ecclesia mysticam hanc addidit signiscatione in . Ita asserit, & ita semper asseret contemptis quibuscumque criti eorum latrati hiis . Si eni in S. Joannes in vestitu Sponite : Sanctorum justi alioues reperit, cur Sponsa non inveniat in indumento suorum Sacerdotum : Bmbolum charitatis ZCum nobis de Ecclesiae ornamentis sermo sit, non abs re suturum arbitror , si quosdam alios errores exposuero , in quos circa hanc materiam D. de Vert devius incurrit. Sacerdotes in more positum habent, ut stolam in Crucis formam super pectus componant. Idque non sortui into, verum praecipiente Concilio Braccarensi tertio praestant. En ritum antiquum, cui non alia causa quam mysticus sensus originem dedit: alias namque consuetudo haec prorsus inutilis videretur, aut certe indigna , quae Canoni celebris Concilii occasionem subministraret praete quam quod haec Innocentii III. haec Ivonis Carnotensis fuit opinio . Non tamen ita sentit D. de veri, putat enim hanc ob causam introductum
fuisse, ut bina fasciae stiper pectus in decussis ducta albam eo in Ioeo tegerent ubi planetae hiatas aperitur vaeuum , sicque elegans ornamentorum Iervaretur Dmmetrιa. Praeclara in hanc coniecturam vix nactus omnes
caeteras scriptorum Ecclesiasticorum opiniones ambitioso supercilio despicit: ac ut se a tam aperta Concilii Braecarensis cab authoritate liberet , explicationem ei assingit tam distoriam , ut nec ipse eam absque titubatione afferre audeat. Coneilium c inquit forsitas nibit aliud intellexit , quam quod binaestolae partes tali situ in pectore sibi Oeeurrerent, ut c quin in decussim ducerentur duo erueis brachia efigurarent, dum eorpus perpendicularem lineam es teret. Ego certe ignoro, an D. de Uert concipere potuerit stolam crucem in pectore efformantem , quae negligenter a collo pendeat, neque in Crucis formam implicetur. Ego quidem id minime capio, neque credo ullum futurum , qui id capere queat ἔabunde id tamen D. de Uert sussicit, ac perquam magnifice sibi de egregio hoc invento gloriatur: Quod illi occasione in offert ad clarissimum Concilii sensum detorquendum , eique substituendam ideam omnium omnino obscurissimam.
Error D. de Heri circa Manipulum.
Communis de Manipuli origine est opinio, eum videlicet linteum
fuisse ad detergendum sudorem , ac Sacerdotum lachrymas . De quo , ut exacta, accurataque institueretur disquisitio , necesse fuisset primo diversorum temporum rationem habere , adnotare dein , qua tata te manipulus inter caeremoniarum ornamenta assuinptus suerit et confiteri denique eum a certo quodam tempore non alia amplius ratione, quam
125쪽
symbolica in considerationem venisse; ideoque Ecclesiam subdia eo nos olemniter Manipulum tradere , ut ei signo hoc poenitentiam , ct nunquam intermittendam cordis compunctionem in memoriam revocet; quod ulterius preces huic ritui adjunctae explanant, & confirmant. Atisque hic sincerus caeremonias pertractandi est modus , ita instruendus est populus, ita nutrienda fidelium pietas, ita eorum curiositati satisfaciendum. Alia longe D. de Uert sunt principia: qui cunctas causas morales& mysticas aut penitus reticet, aut non alio fine, quam ad eas destruenis das, evertendasque promit. Hae ille mente prolixam de Manipulo instituit sermocinationem. In duodecim praegrandibus paginis , quas perquam Divolis levissimisque disquisitionibus impendit, neque verbulum quidem occurrit, quod prae in sentem Ecclesiae mentem circa ornamenti hujus usum indicet. Imo vero tres , quatuorve adnoto expressiones , quae satis singulares , Catholico Lectori videri possunt . Primo. Ait sexeentis ab hine annis Manipulum Suhdiaeono miniis me fuisse in ordinatione traditum , sed illud unice tradi, quod Concilium Cartaginense appellat, urceolum cum aqua manile cdi manuleringium. Aliqui dein , adjungit D. de veri , inepte interpretati sunt aquam , O Manipulum , atque crediderunt utrumque tradi oportere . En bellam , ac nobilem originem , quam ritui manipulum in ordinatione Subdiacono tradendi impertitur Z ineptam scilicet ignorantis cujusdam interpretationem. Totus in hoc praeclaro invento minime animadvertit meliora manu scripta, persectioresque editiones Ita quidem habet Editio Patrum Labbei, & Cossarii habere: Urceolum eum aqua , ct Mamille , O Manutergium. Huc accedit quod hujus institutionis Epocham salsissimam statuat, historiaeque fidei penitus contrariam, ut mox patebit. Secundo. Soli Subdiae Ono , ulterius persequitur, manἰputat In ordinatione traditur. Imo vero casui e contes dunt, hune ornatam Subindiaconi ita esse propriam , ut quieumque non recepto Subdiaconatus ordine ManipuIo uteretur , nescio quas eensuras incurreret. Quae ultimave rha non parvum mihi incusserunt stuporem . Contemptum enim exprimunt , neque satis perspicio , an in censuram , an in Doctorum opiniones hujusmodi contemptus cadat ὶ Primum credere nequeo . Ad secundum vero quod attinet, an D. de Vert mihi persuadeat, ut contemptui habeam opinionem , quae ipso confitente omnium quasi cab Canonsarum sulfrotio fulcitur Z Tam gravium Doctorum sententia dignane est ut risu& contumeliis excipiatur Z an Canon istae hanc sententiam temere comis menti sunt nonne in ipso in jure Canonico , reperitur quod tamquam norma, ct regula decisionum moralium ab ipsis juris Canonici peritis consideratur Prohibetur in eo ne munia ordinum, quos necdum receperunt, obeant. Lex haec est generalis, & ad minima ad omnes ordi
126쪽
Ordines Sacros , ut S. Thomas demonstrat, se extendit . Quid melius Canon illae in explicando Canone praestare poterant, quam ut ejus rigorem ad eos restringerent, qui non ordinati inunia Ordinatorum solemni. ter , & cum certo apparatu , id est curia ornatu ordinatis soluin proprio exercent 3 Ast, quidquid D. de Uert contra clamitet, certum est Manipulum esse ornatum Subdiaconi proprium . Uti Paschalisl I. in Conei lio Pictaviensi decrevit, in quo etiam statuit, Ne iis monachi Manipulis utantur , nisi stat Subdiaconi . Paulo pol , palam fiet S. Gregorii Nagni tempore Manipulum suisse ornamentum , cujus usus certis ordiis nibus prohibebatur . Anne post tot indubitatas , certasque sanctiones peregrinum no his videri debet, si Canon istae ca) judicarunt legum harum violatorem censura in Canonis Si quis incurrere Ideone D. de Uert Doctores hos contemnere licebat
Tertio : Manipulus, addit D. de Vert, in Origive sua simplex fuerat Iluteus proprie mantiae purgandis Iberis vasibas inservitens , StrophiοIum, seu Munctorium ad detergendos oculos , manus , os , faciem adbibitam .... Et in notis : In bracchio gestabatur . Tnde eum de
aliqua eo uetudine ob otita sermo est , ea loquendi formula utimur Mais arteis Nares Emuntisolebant. Et Paulo post: Medum Ieculum elapsum est, a quo vetulae prophium braee bio sini fro appendere eessarunt. Sola
haec verba sitim cere arbitror ad inspirandum indignationem , qua excipi merentur. Quamquam omnis , qui stylo D. de Vert assuescit, deteriora etiam sine admiratione praestolari possit. Qui enim sanctam Sacerdotum planetam , ct sacratum Archiepiscoporum pallium indusiis , aut sagulis aurigarum vulgo bre telles gallice dictis comparare non veretur, cur de Manipulis tam impudenter loqui in eluat pQuarto. Denique secundum D. de Uert Manipulus eirea duode-eImum seculum penitus in ornamentum mutatur est. Quod ego non aliam ob causam assero , quam ut demonstrem, D. de Vert etiam in rebus facti eae cutisse, ae minus exactum fuisse. Verum quidem est, ut supra innuimus , Paschalem II. anno II l . vita functum Subdiaconis solis jus portandi Manipuli eoncessisse . Sed quoque extra dubium est ipsum Manipulum multis iam seculis purum extitisse ornamentum . Tercentos iam ante annos Rabanus ch) illud solemni Sacerdotum ornatui adnumeraverat, R S. Gregorius ante quingentos ad Archiepiscopum Ravennatem scribens Clericis ejus Ecclesiae usum Manipuli prohibet utpote qui Clero Ecclesiae Romanae in signum praerogativae unice concederetur. Verba ipsa
asserri merentur: IIIud vero quod pro utendis a Gero vestro Mappulis seripsistis , id a nostris Clerieis sortiter obvia tum , Leentes nulII hoc unquam alii euilibet Delesiae eoneessum fulse .... Sed nos primis ita eonibus vestris in obsequio dumtaxat tuo Mappulis uti permittimus , alio autem tempore, vel alias personas boe agere vehementi me prohibemus . Qua quaeso ratione haec cum Epochis D. de Vert congruunt λ Sic
127쪽
videlicet absque examine omnia effutit, quae illi in mentem , cogitatio. nemque veniunt. Quis dein fidem citationi hus illivsaribuat λ
XXXV. Error D. de meri circa Mithram Episcoporum.
O Uae D. de Vert de Mithra Episcoporum detexisse arbitratur , haud
sane prioribus suis disquisitionibus sunt accuratiora . Sentit enim, nihil aliud fuisse, quam pilleolum rotundum communem omnibus nationibus , is minis aeque ac viris , qui undecimo adhue seculo eam formam praeseserebat quam nunc nocturna capitis tegmina , ct decimo primum
seculo ab Ecclesiasticis , praecipue vero Episcopis tanquam proprius ad scitus fuerit. Id quidem, quod pilleolus ab Episcopis solemnibus caere moniis gestatus decimo demum seculo hodiernam formam suscipere, Se
Nithra appellari coeperit, non multum a veritate abhorret . Verum an
ignotum D. de Vert esse potuit, quod Episcopi a primis jam Eeelesiae seculis certa coronarum specie in signum dignitatis redimiti fuerint . Eusebius Episcopos Tyri ad dedicationem Ecclesiae congregatos ita alloquitur . O amici vel , o ponti laes , qui portatis sanctam tunicam , Ο ca- Iesem coronam gloria , qui habetis unctionem divinam , vestem Sa-eerdotalem Saniti Spiritus. cab ad quem locum D. Abbas Fleury in Historia sua notat: quod verba haec videantur indieare Episcopos jam tum saltem in Delasia certa ornamenta gestasse, praesertim eum de coronis f pe mentio occurrat . Et certo de iis loquuntur S. Hieronymus, S. Augustinus , cc S. Paulinus, cdJ S. Leo , ce & Concilium Tarraconense. cfJ Verum rem magis adhuc expressam accipe. Ammianus Marcellinus in narrat Tyrannum Mascizelum , ut benevolentiae Theodosii se insinuaret, ei militaria insignia , ct coronam Sacerdotalem squam Christianis abripuerat, remisisse. S. Gregorius ch Nagianaenus de die, qua in Pontificem unctus est, disserens, de cidare capiti suo in signum dignitatis imposito mentionem facit. ordo co Romanus de Coronis scribit , quas Clerici gestabant, ct EPangelii tempore in obsequium sacrificio debitum deponebant. Denique Constantini donatio, kῖ quae de ornamentis imperialibus , & diademate ab hoc Imperatore S. Sylvestro donatis loquitur, licet concedatur apocrypha, id tamen evincit septiis
ab Ammianus Marcellinus l. as, Militaria
128쪽
CIRCA fACRARUM CAEREMONIARUM UsUM.
septimo iam seculo ceo enim conficta communiter censetur Papam aliquam diadematis speciem gestasse. Et haec vera Mithrae Pontifiealia origo , quam D. de Uert ignorare minime debebat.
Error D. de Vert circa Pallium .
PAuea adhuc de salsis D. de vere inquisitionibus ei rea Pallium ad n temus. Faseia Oxe c inquit tanquam casulae ornatus fuerat, eum quo Oidetur Fallium fuisse confusum . Cum Pallium intim eraditorum quorsmdam sententia, nihil aliud fuisse censeatur , quam ornamentum ipsius .estis. qua Pallium oppetiabatur , a qua tractu temporis Ieparatum fuit 2ui quid horum sit, id eonstat, easulam antiquitas a pectore ad humeros in Drum fascia Craeibus perseminata ornatam fuisse .
Hi neque apparet Paulum ante ducentos annos nequaquam disinctum extitisse a fassetis , seu ornamentis easula . Itaque, ut haec probet, casulam deseribit cujusdam Episcopi Auxonensis , S aliam casulam sepulcro instulptam Antistitis Sylvtectani mortui anno i 227. Interea non animadvertens Episcopos Auxodunenses,&Silvsectanos Pallium numquam tuli flaprosequitur ulterius . Palitum barum fasseiarum , Ieu briarum locum obtinebat, neque aliae Ambriae, vel faseia in antiquis eaqulis eernuntur ,
quibus Paulum ipsum adnexum est. Inflatus perbellis his, & felicibus in .entis licitum, fasque sibi arbitratur ritui huic illudere: aeuamvis enim c ait Paulum plurimi a nobis fiat, quamvis insignibus , pra rogativis hoc ornamentum condecorent de eo tractanter scriptores , tamen nunlibi tanti aestimatur , quanti Romae Ditem si formalitates consederemus , quae in eo perendo, concedendo , ct transmittendo observantur . Notum
namque es Pallium per expressor, nuneios primo instanter, secundo inpuntius , tertio instantis e postulandum esse cte.
Pulchra profecto , & admiratione digna res Presbyterum Ecclesiae Romanae tam facete de Religiosissimo hoc more cavillarii Verum neque illud minorem habet admirationem , quod homo tam eruditus antiquita tem hujus ornamenti penitus ignoraverit. Quinto enim j .im sive ut o Pallii usus notus fuerat, & Isidorus de Damiata hujus figuram non solum deseribit, verum etiam ait: quod ab Episcopo Evangelii tempore deponebatur . In Occidente praeterea inter sacra numerabatur indumenta , quorum usus non nisi Summorum Pontificum concessione permittebatur .
Testimonium hujus exhibet Pallium a Symmacho Papa S. Caesario Areo latensium Archiepiscopo , & a S. Gregorio Magno Syagrio Augustodunensi Antilliti concessam cumque anno sy . Paulus Alexandriae Patriare ha ob scedatam criminibus vitam ab Episcopali Cathedra d. j ctus suisset , dempsit illi pariter Pelagius Apostolicae Sed is nuntius Pontis eis junsi Patriarehale Pallium cub. De quibus historiis probe instructus , ac vetustorum gestorum peritus Vir quo quaeso antino, qua mente intue-M bitur
Liberat. in Breviar. cap. I. Et auferentes Pavis paniam , deposuerunt om s . ordinaverunt pro uis Zosiam.
129쪽
bitur D. de Vert audaciam , qui Pallium cum ea sulae fasciis , fimbriisque
confundere non veretur, nobisque obtrudere audet hunc morem vix
ducentos abhinc annos in desuetudinem abiisse Num D. de Vert se veritati satis consului sis arbitratur, dum aliqua Hi Iloriae Ecclesiasticae fragmenta adducit, quae antiquissima in Pallii originem adstruunt Additiones hae invito fortasse animo adnexae satisne sunt ad evellendas novas opiniones quas scripta sua legentium animis indiderunt, adnotationes suae c opinor facile obliterabunt, quae tanta solertia , tantoque conatu paulo ante statuere connixus est : nimirum Octavo , aut nono demum saeculo casulam , quae olim promiscuum omnium suerat indumentum , inter religiosas adscita in suisse vestes, ac proinde ipsum Pallium ut pote indumenti illius partem institutionis esse casulae ipsi multo posterioris Sed longius disquisitionibus his a primo meo instituto abripior.
Cum tamen ad causae meae defensionem mirifice conserant, spero me digressionis hujus veniam facile impetraturum. Accedit quod vix fieri queat, ut qui hominem a rem semita saepissime dem etentem persequitur, non ipse pariter quandoque ultra praestitutos sibi limites evagari cogatur, ad propositum itaque revertamur iter. Verum est, Ecclesiam a communi consuetudine quasdam Ministrorum suorum vestes assumere potuisse et ast nec minus verum censeo jam tribus primis Ecclesiae saeculis attrihuta Sacerdotibus fuisse certa quaedam ornamenta quorum causa non alia, quam religio, & cultus extitit. Loeus Eusebii in Concilio Tyri superius a me allatus omni exceptione majus in rem hanc testimonium exhibet. Cui adiungere possem Theodore tum de Constantino seribentem , quod Princeps hic Macario Hierosolymitano Vestem seu Stolam dederit auream, qua in impertiendo Sancti Baptismatis lavacro uteretur . Necnon praeclare ad institutum meum saeti alictoritas S. Hieronymi qui c. 44. coo in Ezechielem nos docet, quod ministri Altaris in Oheundis sacris inuniis diversis a eommuni usu , iisque candidis induti fuerint
Temporum decursu Ecclesa, indumenta sua ornatu augustiora retadidit , sensus tamen symbolicos eontinuo adiunxit . Utque hos perpetuos
redderet , ac Sacerdotum mentem ad altiora elevaret, preces constituit, quae significationes mysticas exponerent , atque explanarent. In v. luit harum usus octa vo, aut certe nono iam saeculo . Ut videre licet in veteri
se agmento ejus aevi Liturgiae , quod Illyricus celebris inter Protestantes Author non sine magno suorum dolore in publieam lucem edidit. Sique ulterius regredi lubet, suppeditabit nobis S. Chrysostomi Liturgia locum, qui benedicto ne in universi huius ornatus, antequam usui inserviat, praeiscipit.
Denique ipsa haec Ecclesia ultimo suo in Concilio sancivit, atque de
130쪽
CIRCA SACRARUM C REMONIARUM UsUM.
elaravit, hane ei semper in usu sacroruin vestium fuisse mentem . Nime quid amplius restat ad convincendum virum religiosum , quod ornatus sacri, ut hodie cernuntur, non alteri rei, quam magnificentiae cultus ,
Sacerdotumque S populi instructioni luserviant E ac licet concedatur stolam suisse vestem promiscuam , casulam pallium, manipulum strophio
tum , haec tamen nihil amplius commune cum sensu illo habent, quem nobis hodierna aetate de his e tarmare debemus . Nunc enim tamquam res Sacrae , ae Symbolicae habendae sunt nec casu , aut consuetudine quadam ad hane dignitatem pervenerunt , verum Eccltisa ipsa sapientissimo eo n-silio effecit , ut etiam haec ornamenta ad augendam Divini cu ius maiestatem inservirent. Adjunxit ideas mysticas ad instruendos Fidelis suos filios , quas a Sanctis Patribus pie inventas adoptavit, ct in preces suas transtulit, sicque ita suas , ita proprias sibi effecit, ut non amplius lietis
tum sit eas tamquam arbitraria quorumdam mysticorum inventa considerare. Necesse est eas universalibus illis Ecclesae ritibus adnumerare , quos contemnere S. Augustinus dementissimae esse ait in laniae . idemque prorsus de ritibus origine sua quidem promiscuis, atque ab Ecclisia deinde inter suas caeremonias mysteriaque relatis sentiendum , quod de homine humili genere nato , quem Princeps quispiam primis regni sui honoribus , ct dignitatibus condecoraret.
f. XXXVII. Secunda propossio. Ecclesiae masteria , G fmbola iis etiam
caeremoniis adnectit, quae necessitate sua deni e conferventur.
MEa quidem sententia Ecclesiae mens nequaquam tam arctis in eluditur
limitibus , ut necessitate introductos ritus ob necessitatem solam contervet: addit quoque sensium mysti eum , atque illos sic ad dignitatem symbolorum elevat. Sunt equidem haud paucae caeremoniae, quae usu re Ceptae retinentur ob necussitatis , commodi, aut decori causas. Verum silenter assero , atque hic demonstrare conabor etiam in his caeremoniis Ecclesiam praecipue ad sensum allegoricum respicere : attollit quippe pereas animos nostros ad sublimem rerum a Itissimarum cognitionem , proinfundissimorumque mysteriorum nos quotidie admonet. Quae eum causas naturales , & physicas intactas , inviolatasque relinquant , pietatem smul nostram nutriunt, perficiuntque et atque Ecclesiae hanc esse mentem, non mysticorum tantum esse assirmo: Ecclesiae namque universae hunc mysteriorum amorem, huneque symbolorum genium trihuo, quem D. de Vert in it nobile , & in frequens omni aut horitate , assensuque destitutum quorumdam consorti uin, quod corpus ostieum appellat, rejicit. Clarisis me mihi Ecclesiae mens ex duabus , quae unice in hac materia usurpari possunt, invictis probationibus innotescit. E Patrum videlicet omnium retro actorum seculorum authoritate , ct receptis ubique Ioeoriam Eccle-sae precibus. De quibus duobus argumentis , si iuxta effatum Uincentii
I. irinensis : quod ubique , quod semper , quod ab Omnibus iudicare volu