F. Luysii Legionensis Augustiniani ... In Psalmum vigesimumsextum explanatio

111쪽

IN PSALMUM in ea humili specie, quam ex nobis I pro nobis assumpsit grauissimas iniurias, α. . tormenta acerbissima pertulisset ad d tera tacens,acprope mutus,illud viiiii

quod se pater suus obliuisci esset visus, questus est intenta & lamentabili voce.

Deus,inquiens, Deus meus, ut quid de- Mattia . reliquisti me uocirca,quo id acerbiusserunt iusti,eo oportuit magis,ut eos Da' uid iterum atque saepius adhortando ad perferendum , & constanter agendum, Deumque in primis,quamuis logas mot. ras trahentem expectandum erigere utque incitaret. Quod autem sepe ianidicimus morari Deum,& lente agere,&vix tandem ad iustis opitulandum ad diici id non tam ex re ipsa verum esse intelligendum est, quam G hominum Opi- Dione atque desiderijs. Nam Deus ipse; quoniam cuncta late videe, & sapienti

quadam immensitate omnium temporum res gestas,earumque inter ipsas consensus, atque ninus, & q uid cuique convenia ct quo quidq; agi PTOre, quOV eomitti

112쪽

omitti oporteat , uno aspectu intuetur, suo quamcunque rem loco, suoque opportuno tempore scientissime &prudentissime facit. At hominis exigua & angusta mens, Ut pote tu neque tam longe, lateque prospicere,neque uno simul tempore cogitati'ne tot res Comprehendere, neque si comprehendat ,inuicem conferre ipsas inter se possit, ex iba ipsius exiguitate tempus Deo,atque modum iudicandi,& poenas de hominibus sceleratis sumendi statuit atq; praefinit, tua nostra praefinitionem at l, praescriptu: quoniani Deus meliore

eonsilio lape negligit atq; tras reditur: ipsum morari, atq; sento gradu incedere , videri nobis dicimus: ita quide ceridloquimur,cunctatoremq; & lentum,&procrastinatore vocitanius illum. Atq;

ubi accidit, ut quiista Deo definimus iudicandi & auxilij seredi temporain malis ipsi atq; asperis versem ur rebus,quoniamonanis & dolor corporis, & aegritudo animi dilationis est impatiens, nisi H . Prem

113쪽

ΙN PSALMUM precantibus nobis,& adiuuari nos ab ipso petentibus continuo adsit ipse Deia'& ex nostro desiderio calamitati, quam patimur,modum imponat, negliga nos ab eo arbitramur,nosque proinde miseros dicimus,nostrasque querimur &l metam ur perditas & profligatas fori uias Quare tales qui sunt, ij prosecto iapitis

sunt admonedimuide ut audiat,Detique quamuis morante expectent atq; sust, neant: Vt non eX animi eorum libidine, aut eX angustijs mentis suae,Deu vel ir

sic vel deponere iram velint: ut qua a se ipsis auxilij feredi tempus prae teriisse sidetur,ne aduenisse quide in in id, satisve adhuc esse maturu existiment deniq ut cognoscant atq; considerent quid no- bis expediat, quidve secus nescire s pe nos Deo aute ipsi cognitu id, & caeploratu esse.nec segne illum esse aut pigxxim, neq; imbecillu aut timidii, nobis ut be

nefacere, aut nolit,aut nequeat. exerceri

114쪽

acerbitatibus elui, pro terrenis rebus &cit perituris iamissis , bona diuina,& terna reddi solere: nihil deniq; logum esse fine quod habeat. dccerte quo malorum tanqua tepestas malo magis'; D-ua fuerit,eo maiore tranquillit te & serenitate futuram. sperantium in Deo dc fortiter ad eaetremum usque conteden

tisi foeticissimos exitus semper fuisse. denique non si ea mala quibus afficiuntur acerba ipsis & no ferenda videntur,Deo ipsi cuius se no potest Eidicium perim dς grauia viaeri nomine mala praedicari,re ipsabeatae vitae seminaria esse. Hieremia vate illud vere scripsisse. Bonum Hiere. , est viro cum portauerit iugum ab ado lescetia stia, sedebit solitarius & tacebit, quia leuauit se supra se ponet in puluere . os suum,si forte sit spes,dabit percutieti se maxilla,satiabitur opprobijs, quia n6 repellet in sempiternu Dominus, quia si abiecit &miserebitur secundum multi- tudine miserationum suarii. non enim humiliavit ex corde suo, & abiecit fi-

115쪽

hos hominum. Ad QV ut de alijs tacea,& de me uno,qui hic cu scribo carceri addictus & violati fidet reus factus

maXimis premor malis,& agam , & loquar, meam l ad me ipse Oratione comuerta. quia decimus iam mensis agitur,ex quo inimici mei de me triumphuagere coeperunt,&cu apud iudices criminando,tum apud homines vitiuersos detrahendo &obloquendo,caput meu oppugnare non cessant, &neq; interim leuatio aliqua maloru ostenditur, neque

effulget ulla salutis spes, idcirco animi ipse despondea ,&Deu non allaturum innocenties auxiliu putem Absit a me absit persuasio ta impia. Nunquam ego pater sanctissime , ne si omnia mala irruant in me,aut minus bene de te iudic bo,aut oculos meos abs te,aut spe dimouebo.Nunqua de te sentianimisi quς doptimo atque indulgetissimo patre,aequest sentiri atque credi. Na ut eorum nil obliuisci bonorii velim, quae superiorbus annis multa atque magna in me cc tulist

116쪽

tulisti, hoc ipsum, quo premor, quod

an eu nunc angit anim una , in quo seuere mecum videris agerς &irat atq; offensi persona sustines,totum ab erimio quo- da amore tuo erga me fateor esse prosectum. a q*e cxixum yita erat habitura mea , quo non progressura impunitate ipsa corroborata , nimia mea audacia peccandi, si me in ea, tua instituera,progredi via si uisses aut nisi mihi est natoae Caeco,dc in pr ceps ruenti se num iniecisses timoris tui Deliqui, teor, multa miser in te,plurima in me, in reliquos homines multa peccgui:intestinae cupiditates meae supergresta caput meum, arcem animi hostibus tradiderunt proditus sum a meipso.Et cum tu pueril me antequa terrenis curis iniicerer ad religiosum vitae genus,id est, ad te vocavisses,iuuene rerum optimarum studio inflamasses, ani adulta ari te virum donis tuis cumulasses, de magnis plurimis,pro tot ac tantis beneficijs mala ipse

gratia tibi retulimec sollini ingratus tibi

117쪽

9 IAI' PS ALMCMsui,sed etiam quod in me fuit, mihi ipsi

exitialis.Nam,quid aliud promerui, tua vi sceleris damnatus Joenisque addictus me obrueres sempiterna obliuione Sed, quae te copulit tua bonitas, ut mihi puero nihil dum de te merito olim faceres bene,eade impulit,ut erranti mihi nunc, ct in scelus ruenti,& tua sanctissima lusesa ingrate aspernanti,seueriori poena metu m Incuteres. Quo ad licuit, L quo adferi potuit benignum te mihi, & indu gente exhil, uisti. at ubi me ista tua indulgentia abuti vidisti, eaque magis in dies corrumpi, malumque quotidie serpere latius, medicamentum morbo sanando quod esse aptu mordax, atque acre adhibuisti.ratio agendi variata est,no com' mutata benefaciendi voluntas.Nunquaenim inimici mei aduersum me tantum potuissent, nisi tu conatu illorum iniusto abuti velles ad mea salute. Na, quid in meos mores minus cadit qua infidelitas quidve magis a me alienum, quam a eche fidei integritate deficere, qui semperoptan0Istium risiis essmissum c lato erat infipartexi

tisnesta nunc p4tere excibus vera

insimul

tus diss

eeseo, tander amor heritatrum m

118쪽

NULiper optarim et capitis,atque fortunarii , omnium periculo ipsam tuerit Sed quo magis esset perspicuit,tuo potius qua hominum cosilio rem ista geri idcirco nucillo laedor, quod si res rite eXpendatur, erat infirmissimum adlaedendii.&qua parte videbar aduersus hostiles appetitiones nanime munitus & tutus, ab ea inunc parte omnia illorum tela nudo latere oecipio.Falsis aliorum criminationi

bus vera peccata mea in me punis, Oc cuinsimulari me sinis eius criminis, quod nunqua commisi,poenas a me exigis ob ea peccata,quae admisi: & aliorum iniu- sta actione iustξ tu, imo pie & amanter corrupto viiijs animo meo, ne funditus interire serrum atque ignes adhibes. Ianumen tuum pater agnosco a mihi totus displiceo, & quod te miser offendi, doleo,atque discrucior ignoscepihacia tandem placatum redde te mihi: idem amor qui imposuit,iam tibi detrahat se ueritatisistam personam hactenus aliorum mendacijs ad mea salutem abusus . . H est

119쪽

IN PSALMUM es,iam saluo me, ac tibi redditio verit 3 ipsa, sibi ut patrocineris suo quodamodo iure abs te postulat vindicatum est in me atque Leuitum,pro eo quantu commerui sane parum, at pro tua placabili,&in tuos indulgenti natura fere satis. iatuum erit oppitulari laboranti innocentiae. Recordare Domine filiorum Edom in die Hierusale qui dicunt inanite, inanite, usq; ad fundamentum in ea. Quamqua ego illos uscisci hon cupio, eos laqueos mihi quos tetenderut, Uere opto. semper illos misericordia potius,quam odio dignos duri: eosque, qui iniuria mihi fecerunt, me qui iniuria ab ipsis illatam sustineo,esse magis miseros iudico. Sintilli per me stelices,atq; am pli,nihil obsto: ut mihi ab illoru calum-nhs libero liceat,quam pure erga te fide seruaui, eius fidei apud homines bonam eXistimatione integra retinere, id vercsuppliciter postulo. Auxilium tu mili

fuisti a iuuentute mea, nunc cum m i

me deficit virtus mea, ne derelinquar

120쪽

me.Esto lux densis tenebris maloru oppressis esto salus de fama, & de sortunis omnibus dimic nti, dissipa consilia im- . pia,& c lesti immissi, lumine detege me

dacia atque fraudes: meque his eripe malis, ereptumque meis, id est, tuis famulis redde & a mortis locis vindica me ad vitae regione.Quod si minus hoc mihi,tu certe id natur debes,debes bonitati,debes fidei,debes clementi .mihi namque certum est instare apud te precibus senaper . tuas patietissimas aures meis querelis obtundere non quiescet pupilla oculi mei,& quavis sepe repulsus, s 'ius cla' mabo.Domine vim patior, respode prome.dabis instanti, quod denegas peccatori.idque cum dabis plurimorum, qui

mea causa laborant, grata ora in tuas laudes resolues, qui unus sempiterna laude dignus es Vere Unus, & vere trinus Deus: Amen.