F. Luysii Legionensis Augustiniani ... In Psalmum vigesimumsextum explanatio

81쪽

e turDeo e si modo unquam victρ- compos effectu uerit , collocaturuin qua ambulo, di dederit mi ip p ad vestendum,&vςstimentu a lydia δε ψuin, vers. sque fuero proripor imum patris mei, erit mihi Domin Deum,& lapis iste quem ereri in Sed siue hoc, siue illo modo accipi'tur Vtroq; modo docetDavid se no)ndiini esse,quia Deo admuctumes p ta sua erga Deum me ita , vel' quia illulipsu in liberari ab hostibus suis ab '

lis & certaminibus vacare,quod deside- i.

rat, ob id praecipue desiderat, ut dein- ceps quod reliquii est vitae vacare Deo possit, animo pacato atque tranquillo: quivnus finis iustis hominibus est in o 'ni vita propositus. Tibi,inquit, dixi 'rmeum. Speciem & tanquam imaginem animi desiderio aestuatis oratio ipsa Praeso seru& certe magna illWd desiderimo Vacandi

82쪽

inoDauidis includebatur, explicare verit t. e l

bis quid velle at e eloqui ipsum satis

non sinebat.Tibi dixit cor meum.Nec plura addit,sed rursus alio ex principio. Exquisituit re facies mea. Quod ipsum etiaminabsolutum reliquit.Tertio atque tandem. Faciem tuam Domine requiram. Sed quo ille minus verbis eXplicuit, quid suerit loquutus cu suo animo,quidve quae serit oculis atq;mete,eo amoris sui ma- .gnitudinem,& quantis incenderetur Sadureretur charitatis ignibus magis declarauit Modice enim,vel intra modupolitis amat, lul,quod amat, quantumque amat libere eloqui, & quamuis copiose exornare verbis potest: ille ardet, qui exorsus dicerein medijs verbis insistit, qui abrumpit institutam oratione qui nihil enucleate explicat,sed confundens omnia atq, permiscens, tua cum i

amorilli suggerit at ii dictat, quae sint

plane innumerabilia, Vno tepore, Vnoque etiam verbo conatur cucta eloqui: F a

83쪽

IM PSALM M&quamuis nihil satis explicet, eloqui- tur tamen omnia. 'Nd Dauidius, venit hoc loco. Nam i veluti reticentia, in illis quasi singultu interruptis bis,quid ,quod illi in animo esset dicere, Minexplicatum, aut indictu reliquit, Tibi enim inquit, dixit cor meum. Id autem' est vitentenius ipsi modo, si tamen id assequi unquam poterimus, pluribus e li care verbis,quae Dauid uno pene dicam verbo conclusit. hoc itaque est, ad te una suspirat, tecum perpetuo loquis

tur,&alijs mutus cor meum ad te clamare nunquam desistit.Te ita ama ut quo te appellςt, satis apto ad ardorem suum explicandum nomia; nori inueniat.Tu pater illi, atque adeo mihi es: tu salutis duV,tu lumen, tu vita, fCelicitatisq; Om' bino meae princeps atque Deus solus tu. De te solo cogito semper: tibi uni suppii coaeanendi de te finem nullii facio Nec solum te meum appetit cor oculi etiam

ipsi in m tuam ubiq; faciem requirunt l, Qui sane oculi quocumque se couertiit,

84쪽

quod te non vident, nihil arbitrantur se vidisse.Sed me nullus deterrebi labor a

te requirendo,tantum ipse nolis alacri a-ri me, & abs te iratus repellere, quare si quitur. NE absconda aciem tuam a me,ne relines in ira a servo tuo.QVI alium auersantur, ei cu occurrunt, faciem atque oculos alio convcr-tunt. Deesarat igitur rem G habitu, licens : Ne abscondas faciem tuam a me. Id est, ne me auerseris. quae loquendi ratio

propria videtur esse harum literarum, in quibus etiam sepe ponitur iacies pro a xilio, & fauore Dei. Sed cur metuebat

sanctus Dauidine se Deus mutata voluntate desereret, homo non sollim de s ta erga Deum voluntate optime sibi consciust sed de Dei in se amore, tot ab eo acceptis beneficijs, apertaque eiusdem voce&testificatione plane certus' Primum, quia nouerat hominis ingenium lubricum esse ,& ad delinquendum ficile.Deinde,quia nostras nobis volunta

85쪽

IN PSALMUM

resilaignotas atque abditas sciebat esse, ut saepe quid ipsi amemus atque cupio mus statuere nobis cum ipsi vix possi- mus. Qua proeter iure metuebat, ne squod sorte peccatum ad animum suum se inscio irrepsisset, seque ignorantem, aut parum certe attendentem maculas- set:quod quo magis Deum diligebat eo smetuere,aut saltem vereri ldebebat ma- gis Nisi si quis illud malit,Dauidem comunem expressisse morem eorum . qui aliquid ardenter cupiunt.Nam hi opta-

di atque precandi, ac singula,quae obstare quouis modo suae cupiditati possunt, cauendi atque deprecandi modum nestiunt. Itaque David etsi semel iam atq; iterum praecatus fuerat Deum, ne se desertum atque armatio destitutum relin- Cueret,iamen ob magnitndinem desi

de in atque periculi, sibi ipsi nequaqua

satisfaciens eadem si pius repetit.Ex quo etiam suntque sequuntur. ' ILIUM meum Di line derelis 'meinec imistas me Deus tuis meae.

86쪽

QV O versu verbis tantum commutatis dicit sere eadem quae seperiori: il lud nouum quod allegat , qnodque ad persuadendum Deo arbitratus est vale' re plurimum. Inum, videlicet , semper ante id tempus auxiliu sibi tulisse , quasi ita loquatur,& sentiat minimh diuinae

constantiae atque immutabilitatis esse eum deserere ad extremum,quem sem' per antea proteXisset: neque conuenire Deo, ut breui horae momento perdere vellet,lot sua beneficia atq, dona in ip sum Dauidem per tot annos collocata, j&veluti congesta: quod argumentum urget adhuc.Itaque sequitur. ira O NI Mpater meus σ mater mea

uertit me ominus aute assumpsit me. 'ID est,asTimet ipse ad se,quia dereliqueruntilli:nam,inqui solenne Deo est tueri ac protegere miseros quoscumq; viderit, & humana ope destitutos homines. Iam ct ob eam causam digna- tur vocari pater orphanoxii, & vindex

87쪽

IN PSALMUM me habebi qui ita sum nudus atque e sertus, Ut me etiam deseruerint , quibus mea salus charissima esie debuerat parentes mei. Sed occurrit acris quetesti quomodo verum sit parentes Dauidis ipsum reliquisse, cum constet non soluillos, sed cognatos etia Dauidis omnes, ut primunt ei Saul apertum indixit bellum , statim ipsius partes sequutos,omnes fortunas luas contulisse in commu-Mionem, eiusdem temporis atque periculi.Sic enim scriptum em: Abhi aute Dauid ad speluncam Odolam, quod cuimaudissent fratres eius, & omnis domus patris eius: descenderunt ad illum. Fortasse haec scripsit David in ipsa sua fuga, antequam ei quisquam se adiunxisset.

Itaque exponit hic illius temporis suam solitudinem, nec tam agit de eo quod sibi postea euenit, quam rerum suarum praesentem statum commemorat. Vel certe haec retulit ad primum suae aetatis tempus, cua Samuele m Rege est inun- eius. Nam cum esset Dauid natu minimus

88쪽

A UI. φῖ mus filiorum Isai Bethlehemitae,cumq; ipsum pater suus videretur negligere, quippe quem ruri amandatum, & tan quam relegatum ovium custodiae destinasset,reliquis tame omnibus ipsius fratribus , qui ut aetate anteibant illum, ita indole animi atque corporis superare ipsum videbantur praeteritis, in medio ipsorum Deus per Samuelem illum iuue-nζm,& pene puerum inunXit,quod erat futurae regiae dignitatis signum certissi- .mum. Id igitur dicit, se quem sui olim dereliquerUt, id est despectui & contemptui habuerant, ut natu minimum, a Deo qui humiles respicit sus eptilin, hoc est,reliquis suis fratribus antelatum fuisse quod cu dicit causam reddit, eiuS, quod proxime dixerat: Auxilium meu tu fuisti, idque auXilium exponit quale stetit: nam quod Deus ipsum elegit cu negligeretur a suis, in eo auxilio ei fuisse aduersus contemptum & despecti nem videri potuit, Dauidi certe 1ta visum fuit , idq ue hoc loco te blatur. Sed

89쪽

SIC U T tulisse auxiliit Davidi Deus a

quas me. ne dimittas me. quid in eo sibi Vellet,quidve peteret isto nunc interpre ltatur versu.Petebat enim,nec sub trahes se se atque lumen, & directionem suam JDeus ipsum luce destitutum aberrare a permitteret,in huius mortalitatis lubris uca,& plena erroribus semita,quod nunc g planat, cum dicit, Legem pone mihiDο- η mine in ta tua, dirige me insemitam re- actam. Itaque illius versus singula hemiastichia declarant subiecti singuli versus. Iegem, inquit 'One mihi Domine in alia. Id vies aegem,quae mihi pro duce sit ad am- 4bulandum sine errore in mandatorum ra tu ina Via,ita ut recta incedens a prae-

90쪽

quid est qJ addit ' propter inimicos meos. An minus multos, minus , sibilasestos inimicos erat habiturus David,aut euasurus erat eorum insidias facilius: idcir- cd quod ipse per viam legis, mandatorum Dei inoffense, & neutram in parte dec linans,graderetur Sane erat,nulla msunt arma meliora , quaeque nos magis tueantur aduersus hostes nostros,atque defendant,quam custodia legis Dei, animusque innocens,& omni flagitio,atq; peccato abstinens vita cum contra nihil non solum miserius, sed ne imbecillius quidem sit peccatoribus & flagitiosis. Primum, quia virtute carent, id est ipsa animi sanitate atq; constantia ex quo sicut corpora aegramec munus suum tueri se possunt, & sunt ad omnes ossensiones valde opportuna,sic illi omnibus Drtunae telis sunt violabiles. Deinde, quia in multorum odia incurrui necensario,multo qui importune se,&fl gitiose gerunt,sibi faciunt inimicos.Ne, que enim Bagiti se vita viui,atque duci