Specimen confutationis animadversionum Desiderii Heraldi sive Tractatus de subscribendis & signandis testamentis, item de antiquorum & hodiernorum sigillorum differentia. Auctore Cl. S

발행: 1648년

분량: 389페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

ANIMAD v. HERALD. 369mentum pluribus codicibin conficere quem posse. Non de duobus hoc intellexisse Iustinianum vel eum Jurisconsultum ex quo haec compilata sunt,apparet ex sequentibus istis verbis, sicundum obtinentem tamen observationem omnibus factis. An omnes de duobus tantum dici putabis p Theophilus vertit Ergo & πολοὶ Graecis proprie de

duobus. Et addit, μι - εκας- ά ἱνHEU εν Νκας et ιψυλο-Lυπιγίνεe l. Ita tamen ut unumquodque eorum ea observatione consciatur qua in testamentis ob tinet. Quaero ex te,nisi haec tibi etiam stulta quaestio videatur, an μει unum quoaque ex pluribus testamentis , de altero

tantum ex duobus possit intelligi r Sed ego stulto stultior sum qui in his diutius immorer , quae scutica aut ferula digna in puero fortasse essent, sed in viro tam grandi natu& qui se tam doctum facit ut alios prae se stultos habeat, flagello vel losis castiganda

sunt.

372쪽

C A P. XXXVIII. Quomodo citra contradictionem duo exemplaria diacantur de te tamentis duobus quorum alterum prim scriptumst, alterum posteriis. Exemplum esse ἁπιον Θ ισονπιν quia exemplarisimile est. He-Valdi inscitia is ineptia norata.

c Tultitiae insimulatus Salmasius in supe- riore quaestione ab homine supra modum sapiente, hic etiam arguitur quasi manifestae contradictionis, in his ejus verbis quae sic retulit Advocati sapientia : Si unum ps alterum scribatur, aut ipse testator cum ipsie unam scripsisset manu siua, alterum dabat libertis aut alii librario scribendum, utroque caseu unum suit tanquam originale ct protot pum exemplar,

alterum ex prioresormatum is transcriptum ἰσότυπον & άνώκαψον. Truncata dc interpolata Salma sit verba recitavit, tacuitque praecedentia & consequentia, & cum ea ita posuisset ut voluit, sic vanus homo & nequam garrire infit: Ida Salmasio dormiente scriptum se existimaturum, nisi vigilans sis modi contradictionibus 9 ineptiis bese identidem implicaret. An tu dormiens scribere soleas nescio , id scio te ea vigilantem scribere quae nec a dormitantibus legi mereantur, & praeterea te improbum esse mortalem. In ea pagina Salmasius cum binae tabulae testamenti vulgo

373쪽

ANIMAD v. HERALD. 37t olim scribi solerent ut essent utraeq; authen ticie, alteras ut plurimum testatoris manu fui sse scriptas notavit, alteras liberti alicujus vel amanuensis, cui eas ex autographo proprio describendas dabat. Ita Augustu duobus codicibus testamentum suum confecisse, alterum sua, alterum liberti manu. Ita Tiberium, duplex fecisse testamentum. Ita denique binas eas tabulas exemplarii causa scriptas fuisse, quarum meminit dicta Leix LVII. Proculus. His positis ita ad verbum

haec subjecit Salmasius: Aut igitur ipse testator propria manu utrasque sicribebaroed unas ps altera , non enim poterat amba simul exarare. Aut

vero cum unas ipsi cripsisset manu sua, alteras da bat liberto aut suo librario scribendas. Utroque ca-μ unum suit tanquam originale is protot pum emplar, alterum ex priore formatum is descriptum , i τυ πιν θοὸν καιον. Nes enim aliter

licet aluere. Nunc ipse a te peto, pro antia qua quae tibi cum. Salmasio intercessit consuetudine, hoc mihi respondeas, an aliter putes aut aliud posse statui Non potuit testator duas simul tabulas exarare, ergo aut alteras prius scripsit sua manu, deinde alteras, aut prius a se scriptas tradidit amanuensi describendas. Quocunq; modo id fiat,non possis aliter dicere quin priori loco scriptae proprie veri archetypi,autographi & exemplarii , scripturaeque authenticae videantur A a a. vicem

374쪽

372 ANIMAD v HERALD vicem obtinere. Quod vero ex primitiva scriptura descriptum filii exempli& copia , ut dicimus, locum habere. Finge & alio modo scriptas illas binas tabulas fuisse. Fac neutras ab ipso testatore scriptas, sed eo dictante

ab amanuensi exceptum & chartae mandatum testamentum. Cum duo sic sunt facienda,unum post alterum scribendum est.Prius ergo scriptum, semper vere & proprie exm pluris nomen habebit, secundo loco exaratum ut ex priore deseriptum , exempli. Quae vultum viventis & videntis tabula picta expressit, haec est imago ejus πζωάτυπ ,quae ex hac ab eodem pictore & eodem tempore expressa fuerit, sπόκοιφύγ dicetur de exemplum est imaginis archetypς non ipsius eXemplar prototypum. Idem est de scrip tn-ra quae binis mandatur codicibus. Quae prima facta est, semper ea pro archetypa & authetica habenda. Ex ea descripta& secunda, non est nisi exemplum ab exemplari expresse sum. Cum haec ita sint, neque aliter eiue pos- sinat, nec possit negare Causidicus quin ita res se habeat , contradictionem tamen in

his se deprehendisse jactavit. Nam si, inquit, utrumque est exemplar, utrumque oportetes meo τυπιν Θ ἰ πτυπην, alιas alterum tantum

exemplite lyt, ct non exemplar, quod modo fatebatur cum plura exemplaria agno siceret, plura esse authentica. Egregia haec sane,sed hominis communi

375쪽

ANIMADV. HERALD. 37 muni sensu carentis ratiocinatio. Non potest videre quomodo duo codices testamenti vel tabulae possint esse ac videri authenticae & exemplarii causia scriptae, si dicatur altera prius scripta,& altera ex priore descripta. Revera quidem & proprie quae prius scripta est exemplar est, quae posterius& ex priore desciipta, exemplum, sed cum ex arbitrio testatoris pendeat statuere utrumque esse pro exemplari, id sequendum est quod ille voluit. Nam & interdum cx duobus ita scriptis testamentis, alterum exemplar ut fuit vere, alternm exemplam haberi statuebat; sicut jam supra observatum est. Frustra etiam concludit Advocatus, Ergo, ct

fi unumst priae, alterum posterius ,si tamen ambo a testatorecta testibus punt simul signata Syubscripta, cateris etiam qua ad testamentum follemne

faciendum requiruntur obsier νatis, sunt omnia authentica. Primum frustra haec tinnis, cum Salmasius non negaverit utrumque esse authenticum quamvis alterum prius, alterum

posterius sit scriptum, immo tametsi & plura sint hoc modo alia post alia scripta , nihilominus fore omnia authentica , si proauthenticis ea haberi omnia voluerit testator, quamvis per naturam rei illud proprio ac vere sit archetypum & prototypum Nexemplar , quod testatoris mente conceptum & manu conscriptum ante alia omnia

A a 3 fuit

376쪽

- 374 SPE cIMEN CONFUT. fuit & ex quo reliqua descripta fuere. Ubi ergo Salmasii contradictiones 3 Si ibi ponas inscitiam tuam, veritati magis litaveris. Frustra etiam dicis, Si tamen ambo a testatore, a testibus fiuntsimul gnata θβUcripta. Dico enim tibi & jam dixi, quod ex duobus

pro exemplo habendum jusserat testator, etiam subscriptum & signatum a testibus fuisse, & tamen vim exemplaris vel scripturae authenticae non habuisse. Inde est quod in leg. VH. D. Testamenta , de exemplo aperto notavimus supra. Si enim aperiri debuit exemplum, utique & signatum fuit. Non enim aliter clausum eo more qui tunc obtinnit, fingi potest, nisi signatum etiam ponas. Si signatum autem dederis, etiam subscriptum concedas oportet. Ita tamen subscriptum ac signatum testamentum non erat exemplar, sed exemplum si testator exemplarii causa scriptum esse noluisset, sed quasi exemplum duntaxat. Quae autem hic recoquis de ire πω tanquam diversum sit ab αντικα ψω, quantum Graece doctis ludibrium debeas & quam temere affirmes id a te pluribus testimoniis in observationibus esse demonstratum, ex iis quae supra posuimus, ostendimus. Bestiali quippe praeditum oportet esse ingenio qui possit negare ἁν

γραφον, sive exemplum, ἰσόπαπν esse fiso exemplari,cum ipsa rei natura id probet. Vndere

377쪽

ANIMADV. HERALD. 37Sδc Γαν absolute pro exemplo Gneci recentiores usurparunt. Aut igitur probare debes Ire ν idem esse cum exemplari dc ταωτουπω, ' aut fateri te oportet larem τον id esse proprie

quod simile factum est exemplari, ex eo expressum quod&- vocatur. Atq; hactenus quid c specimini tuo responsium est hoc specimine. Si reliquum simile est, ut simile futurum certa fide auguror, quid nobis faciendum sit, aestimet lector qui haec legerit. Vt pudet me tui ac miseret, qui tam gloriosus sis in tanta paupertate, & tot cladibus acceptis laureas, currus & triumphos somnies, ita non minus iviserandae sortis videri queat, qui sibi necessitatem indixerit repur

gandi I everrendi quidquid quisquilia

rum &sordium in tam grandi volumine aggessisti. Fidem subinde facere potest hic primus liber animadversionum, te errores erroribus defendisse, & cum studeres nihil impugnatum relinquere , ita ob ecta diluisse, quasi siquis liquido stercore corpus luto inquinatum vellet abluere. Quod hic praestiti, non tam Salmasio dedi quum congerronibus tuis, ac tui similibus de gente Arcadica auritis animantibus. Eos au dio perlecta hac prima animadversione tua, dictitasse Salmasium famae perditum , non

jam pro homine docto posse ab ullo qui doctrinae gustum aliquem habeat, haberi. Si

378쪽

postquam hanc responsionem percurrerint, sententiam vertunt, ut calicem saepe soliti, pro bonae mentis Zc ingenuae indolis asellis eos reputavero: sin perstant in gustu quem

praeceperunt, dignos judicabo qui pistrini perpetui incolae carduis & furfure paleisque

aeternum pascantur. Tibi vero,Heralde,auintior sium ne superstes ignominiae tuae vivas, ut quod restat vitae reste extinguas. Non enim amplius potes apud aequos harum Ie- Ium aestimatores neque pro bono pragma tico haberi, neque pro bono grammati e .

Ad ipsam legitimam scientiam quod attinet, quantum in ea versatus fueris, ostendunt quae Salmasius ad jus Atticum & Romanum observavit , & tua illa praeci ra observatio , qua pertinaciter pertendis, signata prius fuisse veterum Iestamenta quam subscripta. Quod non secus est quam si diceres arcam prius claudi solitam, deinde in ea recondi quibus servatis opus est: aut si domus culmen ante exaedificatum contenderes quam ejus fundamenta sint posita. Hoc si poteris defendere tum pro te Salmasius in pistrino molet. Nisi hoc fa-Xis, iu ipse αυτη υκ μυλ βλε m. Ad alios qui sequentur libros ubi prodieri talem me spera, quia non ipse melior es futurus. Vales potes valere. 1μ

379쪽

. INDICULUS

Rerum M verborum.

Cia quid. II2 Adseriberes se nome uum. 22 Adsignare, signum adponere. 3PL

άμα quid Graeissignificet. Ia AmanuensesH63. ut plurimum servi. IT sAnglorumsubseribendi issignandi mor. 3 o Annuliantiquorum signatoris.ioa Iliacis temporibuε ignoti x TAnnurus oesignassisserunt. Iso Annulus duorum generum. I89 Anterior legas de digesis. 222 Ανέκαφον vel καιφολ εο 63

idem qui εg

Βίβλι- quid. IIBiparentia pugillaria. ns

380쪽

E X.

Capitolini locus emendarm. Calictare vel caltriarium. 6o Cera turbata. I O. 2O9Ce proceratatabula. 27 .ms mca. 323 Charta appellatio. IO'.MO Charta veterum. 27o. lignea ct linea. 17IChirographum. 39s Codex troscriptura tesamentaria. 16 Codices, Tabella, exemplaria, Gnonyma. 7 3 Codicilli qui. Ir . honorarii. ibid. Collatio Carthaginensis. . I 6 Connani sententia refutata. 3I2.&seq. Consignare quid. I 1O.m conscribere. 21 IConsignareproplures uno temporesignare non legitur in Pandectis. 3z3 Constitutio Principum Codex. 222 Contractus quid maxime proprie. zyCont sigillum quid. ' 331 Crucis vel crucium usus apud Christianos in subscriptionibus. Goeur scriptuste mentis. I 3Δικηνον quidsit. 3 3 Διπῆαοι quid. 43. 96Disquisitis quid.

Duareni sententia refutata. 3 sDuo codices, duo exemplaria. 44,4 Duo non esse plura. 3 9 Duplex busta qua. 33O Durandus Iurisc. eelebris. 168. eius sententia refut ιβ.IO6.269 literatura o veteris iuris ignaru..i6 6

SEARCH

MENU NAVIGATION