장음표시 사용
591쪽
De Tertia Operat. InteLM. Draef. VII. 119
omnes scientia essent subalternatae Metaphylicae , cum ab ipsa recipiant universalissima principia, dc cum omnes agant de ente , vel rationis, vel mobili, S c. sed consequens est falsum. Nam omnes habent sua principia disparata,& lita propria obiecta tuin mat ei talia, tum formalia: Unde concluditur, quod solum per differentiam accidentalemd: Grunisubalternatae scientiae a subal te ante : Sic Arithmetica tractat de numero : Mirsica de eodem numero viso nolo : Sic Medicina subalternatur Physicae , Geometria Mathematicae, sicqtie de aliis.
De Opinione , Fide. syllogismis Topicis pari-ritur cognitio probabilis , quae dicitur Opinio , 5: de qua quaeritur, quid sit, de qualiter differat a Scientia, de Fide ; dc an possint eisse simul, dc semel de eodem obiccto : Quoad primam partem quaestionis. P Ri Mo dicimus Opinionem emeassensium propositisvis , seu alicuiuspartis
contradi fio tu determinatum cum formi-dirie alterιus partis : Dicitur osensi per quod couenit cum Scientia: Dicitur
c di termisiatus per quod differt Opinio a dubio, & suspieione. Dubium
autem est, quando in neutram partem
intellectus determinatur , sed veluti in aequilibrio manet, in quo casu non licet operari cum dubio iuris, bene autem facti, & de quo Bassidus Noster verbo dubium nam. q. Suspicio vero est, quando inclinatur in unam partem, sed ex leuibus coniecturis , ob idque non habet determinatum aiscnsum , Mea inclitiatio in iudicium temetarium.)Dieitur c cum trepidatione , ctc. 2 per
quod differt a scientia , quae t rc pidatio sumitur obicctive tantum , id est aptitudinaliter , non actualiter , idest quatenus oblactium est contingens, S p test lii Mile falsum : Datur enim, quod aliquando quis actu firmiter absque formidine actuali alicui opinioni ad li aereat. & hoc quia ad id mouetur veI. ex multiplici experientia , vel ob ii considerationem fallibilitatis obiecti. ves per temeritatem, A pertinaciam ut in ignaris, pertinacibus, & haereticis tDisteri etiam a Fide, quia opinio, cum sit assentus alicuius propositionis velim mediatus ex ipsa termi: Orum porceptione, vel inediatus ex p incipiis probabilibus illatus : Fides verδ est ali n-sus fundatus in testimonio alterius. 613. UNDE Fides alia est humana, quae innititur testimonio humano ; alia est Diuitia, quae innititur testimonio Diuino , & ob id affert secum aliquando contingentiam , dc semper infallibi litatem : De qtia materia agitur 183 3. dist. 13. 9sq. ut videre est apud S. Bonau. quoad secundam partem : An possint simul, & semel e sic Scientia, Fides,& opinio de eodem obiecto ; est celeis bris quaestio, quae tamen habet proprium locum tum in tract. de visione beata, tum in tract. de fide. PRIMA opinio omninδ negat sine quoad actum, siue quoad habitum. Sic Thom istae apud Meldul. 13. U. I I. SEcvNDA opinio est afferentium polle tale quoad habitum , non verbquoad actum , ita quod simul, & semel
exeant tales habitus in actum , estque S. Bonavent. lib. s. dis. 14. art. 2. q. . Alens. alioriamque plurium tum vet
G14. HORvM fundamentum est, quod afri S. Doct. quia tales habitus
hue illuminationes intellectiis , licet sint
592쪽
stiat diuersae, sunt tam n compos libiles:
tionibus quis potest cognoscere Deum vi trita ella , de d inde pcr fidem idem cognolcere ; sic in eodet ira intellectu etid i lux notitia de eodem , & per dei m. tiationem a priori , cic per cognitionem a pol feriori sicut & simul potuit . este notitia sensiuiua , S: intelle-etitia ; idemque dicendum est de Opinione : lyoteli enim quis liabere notitiam propositio ius necellariae petr rationes probabiles, dc deinde confiirgere ad icientiam certam. Tum quia intellectus est in disterens ad moueri per diueria motiva vera ad operandum.
Olli i c i Es primo: Habitus fidei,&luminis gloriae ex hoc , quod vivis est clarus , alter obscurus , non possunt ii viiii stare ; ergo ita dicendum de Opinione , Fide, & Scientia.
R Espo NDETVR negando causalem antecederitis e Non enim te inui-eem simul compatiunIur lumen gloriar,& aetiis fidei ob claritatem , & obi cuiaritatem ; nam suo loco probabimus id infiti e in intellectu B. Virginis in via, sed quia in gloria euactuatur omnis imperfectio ; at in via possunt elle perfecta , de imperfecta cognitio per diuersa motiva.
id sit Error, se opinio Erronea.
lib. 2. dist. 1 . art. 2. . a. & M. dis .i s.club. s. de alibi, quod Error ost e gnitio omnino falla, quae nic nec Ellario, nec Probabiliter apparet vera. Vnde
non susticit ad Errorem, quod sit id
filium, ted requiritur, ut ita quis iudicet , Sr allentiat per intellecium , itae fle verum , sicuti enuntiatur , qui aia sensus vel est cum formidine , vel est cum certitudine , seu firmitate necessaria, sic videmus aliquos subire nioitem ob dogmata falla, ab ipsis tamen existi mala vera , de nece statia : Hinc sequitur, quod potest dari opinio falla, quae sit tamen probabilis, quia scilicet ab Omnibus, vel a pluribus sapientibus est
credita, de asserta: Potest dc vice versa dari Ofinio vera, quae tamen existimatur filia ; & potest dari opinio probabilis, quae existimetur certa , & nece iasaria : Proposito verb Erronea est, quae nec necessario , nec probabiliter , sed apparenter tantum apparet ve
Eet haec tandem dicta sufficiant
pro complemento huius nostrae longae nauigationis , de itineris de viai ii orsa Seraphici Doctoris Logica, quae omnia cedant in laudem Dei. Vnius, de Trini, Trini in pei sona MUnius in essentia : in honorem Beatae: Virginis Mariae semper Immaculatae ,& in decus Seraphici Doctoris Sanctissimi Bona uentulae Magistri, ac Ductoris a quoad prosequendum incoeptum iter ad Paradisum deliciarum peti secundum Flumeia,nen pἰ Gelion Physicale inuitamur.
593쪽
Cursus Philosephici ad Mentem Sa
Frior nuymems numerum marginalem , poserior vero
Paginam denotas cum hoc discrimine tamen, quod Verbum sum. significat Summulas , Proarm. quaestiones Prooemiales, reliqui autem numeri sis tali
bili , & intelligibili quaenam se.
Absolutum. BsoLVTus terminus quid sit. sium. num. 3, pag. 27 Absolutum est prius respectivo. Iti 1 O. P. II Abstractum. Abstractum, & concretum quid sint. sum. n. ra, ct in I so. p. I 6.-s OsAbstracta quo db predicantur de concretis. n. is 8. α seq. p. os Abstractio a materia singulari , sensi-R.P-Bart. de castroν. Phit. P.L
Accidens realiter distingititur , subis stantia. 312 Aecidens aliud est Metaphyncum. aliud Logicum. ibidcm p. ibid. Accidentis inhaerentia est eiusdem proprietas. 3I1. de seq. p. 3 14 Accidens relatiuum habet duplicem
594쪽
quo , 8e ad terminum ad quem. n. Actio , dc passio sunt idem realiter, a G. p. a Jo distinguunturque formaliter ex na- Aeeidentia in abstracto dicunt par- tura rei. n. 347. & seq. p. 3O . ω rem, in concreto vero dicunt to- seq.tum. n. 292. & seq. p. 3o8 Achio praecise sumpta nullum cora no- . Accidentia in abstracto non sunt spe tat subiectum , sed 'dicit tantum uteies nisi nomine. . n. λ' . p. 3O8 Accidens pro per se significato , α pro denominato quid sit. n. I 2. P 3 a .
Accidens aliud absolimam , aliud relativum. ibidem. p. 32 quo. n. 36 . p. 3OSi Achio quomodδ potest elle quo quod , scilicet Achio, & effectus.
Aistus ci potentia quot modis sua
muntur. n, Off. p. 3 F. Accidens est principium originale Achia eme existere , quomodo dis- inhaerentiae. n. i F- p, 3 2s ferunt. n. 13. p. a 2SAeeideus quomodo est pomi ius sub- e qualitas. 'Θ. stantia. m. p. aEqtialitas est relatio fundata in uni-Accidens quintum praedicabit c. quid tale. n. - 2. p. sit, di quomodo constituitur. n. 3 L . Δ seq. p. 3 26. & seq. Accidentis defiuitio competit sub- stati liis , quae praedicantur modo accidentali. u. 3 2 I. p. 329'- Accidens praedicabile respicit aptitudinem , non actum, im 3 i 9. p. 3 GAccidens timuia numero existens in pluribus subiectis non est uniue=- sale. n. 3 L8, p. 327 Accidens separatum non recipit ano
AEquivoca quid sint,& quotuplicia.
Alienatio Logica quid sita sum. n. a P.
Alteras, pluralitas, disti uinio, diuiso, di non identitas distermit. 76-
Analogia quid sit. 333. & seq. p
Aecidentia habent propriam indiui- Analogia proportionis , di attributio-
dualitatem. n. 3 86. p. 38s. nis explicatur ad mentem seraphi- Aecidentia cbnstant ex genere, M ci Doctoris. n. 33 s. N seq- P differentia ratione subiecti , quod Analogia triplex. n. 3 seq. p. 343 conuolant. n. 398.& seq. & AI o. Analogia qualem communitatem ha- p. 396. & ADT. I beat. n 34 . di seq. p. 34ia . . Accidentia sunt simplicia, nec con- Analogia mediat inter AEqui uoca, M. stant ex materia, α forma. n. - . Vniuoca, statque semper curia ali-P. AOq. quo ex istis extremis. n. 346. &Actus. Actio. p. 349. & seq.
Actio quid sit ,& quoruplex. II. 'M II i. p. Io . Asoο- Analysis est resolutio Syllogismorum,. aliau
595쪽
tiliaque playsca', alia Logica. n.
Angeli possimi facere cras rationis.
n, L. p. 9 LAngelus alatus non est cias rationis.11, I . p. In Angclis est compositio vera ex genere , & differentia, materia , &forma. n. δί seq. 8 n. 28 O. ad 287. p. IT 3. 296. 5 seq. Angeli sunt capaces uniuertalitate Logica . n. 228. & a J7. P. a G. 1 8 I. Anzeli differunt numero . n. ibidem.
p. ibidem. Angeli habent veram quantitatem m 399. S seq. p. 398. aeq. Angeli an discurrant. n. 6 27. p. s46
Arithmeticae abstractio qualis. n. 649.
Ars breuis , ct facilis inueniendi medium. sum. u. s. p. J Ars , ct scientia qualiter differant.
Axiomata. & maximae quid sint. sum. - n. ML p. 1 Axioma , qu . e sunt eadem uni tettio, sunt idem inter se , explicatur. ma kq. & a s. p. IT T. & 22 o. S, Bonaventura diuersis terminis abvsitatis nunc in scholis tradit va rias distinctiones.n. 8 q. seq. F. kj ι S. Bonaventurae opiniones singulares fundamentales' suorum principiorum inter alias sunt sicqvcntes. p Primo, admittit distinctionem formalem diuersimode a Scoto . maxime in Diuinis. n. i 3O. de seq: p. ibid. Secundo, Vni sat cm communem distinctam formaliter ab indiuidualitate i66. & seq. P. O s. S sc q. , Tertio , Compositioncm cx genere, de disterentia esse veram , & realem. desurnique ex matcria , & forma, α hinc hanc recognoscit in Angelis.
Quarto , Principium indiuiduationis Phylicae esse materiam, S formama Metaphysicae esse differentiam indiuidualem. n. 364. S scq p. 369.
Q lint b,Qii antitatem communem Cor poreae , & spirituali constituere genus genera I saltuum , unde recognoscit quantitatem veram in Angelis. n. 3 92. p. 392 Sexto , Nimetum praedicamentalem in Angelis eiusdem rationis, ac in caeteris rebus etiam corporeis. D. 4i2. seq. p. 4O8. Septimo Ad multiplicationem terminorum non multiplicari relationes. n. S IO. seq. P- 4So. circulus.
596쪽
Compositio realis, & rationis qualiter differant. n. 28 p J99 Compositio ex genere , ti differentia est vera , sumiturque ex materia , forma. na λ79,&seq. p. 296 Compositio est in Angelis ex mate ria, A forma, ex genere , & differentia. 11, 1 δ o. A seq. dc n. 27'. 3c seq. p. 1 3. 5c seq. ti 196. de seq. Compositio.ex realitatibus absolutis
Conceptus alius formalis, alius obiecti aus. II 3. & I 32. p. de' 186. Conceptus formalis repraesentat obiectum cognitum. II, 17 1. de 378. p. 2I8. Ii ..&seq.
Concretum, N abstractum quid situ. sum. n. I 1. dei. I s O. & 31 3. &s 3 o. p. n. I 6, Σ χoI, dc 48 i. de Quomodo ad inuicem praedicantur. . , n. 3 s . & seq. p. 346. Conclusio. . Conclusiones scientificae qualem c nexionem habeant in terminis. Pro-
Corpus. Corpora duo possunt esse in eodemi loco. n. 397. p. 391. . Definitio . '
Ddfinitio ab solisti est differens a. te
Denominatiua quae sint, dc quoto n. 361. M seq. dc 142. p. 7o. dc so a Denominatiua, adiectiva, dc uni voca, differant. n. 366. p. 3 1Denominatio alia est intrinseca, alia
extrinseca. α ι 2. dc I . & 362. p. n. 9λ. S: 08. dc so 2. De nominatio extrinseca mn datur. ab ite intrinseca. Π 666. p. Denominationes sunt diuersati ad diuersos terminos. Iia H. p. 44O ae monstratio. .
Demonstratio quid sit, quo inplex, dc . quaenam fiat ipsius conditiones . . u. 6 3 2. dc seq. p. s69 Connotativum quid sit. sam. α ιχά. Demonstrativus syllogismus, vide p. 1λ - - ον logismus.
Constitutum est posterius constituen- Deus non praescindit ab attributis . te. n. 37 C. p. 373. Diuinis praecisone obiectiva. num. I 27. p. 8 Iti Diuina natura tion potest assingi uniuersalitas Logica. n. II. dc I bd. ει ι 9 . de ar7. dc 223. de a 37 p. 13 . dc 2 9, dc 13 de a I . de 1s 1. 5e a 8a i Deus non admittit dii tersitatem for--, malem in absolutis , sed tantum in ,, relationin. 37. p. 1Z11 Contradictio. Contradictio quid exigat. n. 67. M. 127. 163. p. 14Ο- dc I 8 o. dc 3 1 I.
Contrarietas quaenam exigar. n. ibid.
597쪽
relationibus. seq. de Σῖ . p. 178. & 3Co. Deus non est in genere, lic Et aliqua praedicata praedicamentalia de ipso praedicaritur. n. 3 s L. & 6I,P. 36O. de 366. Disserentia. Differentia est tertium praedicabile distinctum. n. a Io. ad aTr. P. 289 Differentia multipliciter diuiditur.
Differentia sumpta primo , & secando intentionaliter quaenam. n. 2T , p. 292.
Differentia , de diversitas differunt.& seq. p. 292
Differentia superior an contineat inferiores , de an contineatur in M'nere. D. 276. & seq. p. 29ψ, Differentia an desumatura forma, an a toto composito n. 1 8. & 282. 286. lc l. p. 2 9s.& 208.δc 'O 2. Disterentiae speci ac eis recipiant magis,& mimis . la. 20 . p. sost
Dinerentia indiuidualiscit prii acipimuin diuiduationis. n. 379, p. 78. Differentia indiuidualis differt formaliter a natiara. μ ibidem. Vide Individhum. Diffcrentiae plures inditi id itales insunt in composito, & coadunantur in
Dissert verbum, quomodo resoluatur. u 2 8. p. I 6. Disterentior ut plurimum denominantur a posteriori. 13. 188. p. 386. Disparata. Disparata quaenam sint . ia, Is V. P. O9.
Distinctio est relatio positiva. - II178. de ξα dc seq. p. i 45. N I 48. Distinistio opponitur identitati. N sq.&seq. p. ita. Dictinctiones, & Identitates Thomist. de Scotist . quaenam. n. 43. 8c seq. p. 22, de seq. Distinctio alia realis, alia formiatis, alia
rationis. per totum tractatum fornaalitatum. p.ra6.5 seq. Distinctio realis quaenam , dia quo tu plex. n. 9s. seq. p. i s 6. & seq. Distinctio essentialis quo tu ple X n.' I. dc Io I. & io . p. Is . & iso. M
Distinctio modalis est idem ac realis , se explicatur. n. 97. Lq. p. IJ7
Distilichionis realis tres gradus dan
Disti iustio realis datur iii Diuinis ratione suppositorum. n. io . p. t 39.
Distinistio ut modus, ut re S , ut con 'Cepta, ut exercita , quid sint api id Seraph. Doct. n. t C9. p. ic6. Distinctio formalis stat cum distincti cane es lentiali., P. I 2 2. P IT s. Distinistio vera in Diuinis non est , ubi non est oppositio relatiuu Di l asi. PIT P. Distinctio tormalis in Diuinis non clinter attributa , sed tantum inici relationes, de essentiam. H. I 2 γι& seq. p. i8o. 8c seq. Distinctio sor malis apud Seraphic uni Doctorem qualis , de quibus nominibus appelletur. H. i 3 C. p. I . Distinctio rationis quid sit , quo tu plex, quaenam cum fundamcnto inire , de quaenam sine funda moluc t
598쪽
Vbi de precisionibus obiectivis.
Doctrina, ct Disciplina. Doctri in , de Disciplina quid sitit.
EN a , nihil habet medium.n 7 .
Ens pro terminis habet esse, & nihil. - n. 68. P. 1 I. Ens est analogum , uni vocum Deo, dc Cleaturae. tentionis quid. N. 18. p. ΤΟΣ-Entis rationis causae sunt intellectus . - voluntas, sensus interni, & externi. sed diuersimode. n. ibidem & seq.5 3o.de seq. p. ibidem.&. I Io. Entis rationis subiectum est potentia ipsum essiciens. n. 9 p IO3. Ens rationis fit ab intellectu quocunque actu. n. 1 o. & seq. p. I S. Ad Ens rationis requiritur aliqua comis - paratio. n. x q. O seq. p. ios. Entis rationis imperfectiones. s p. 'Ens rationis non potest fieri , Deo silicet cognoscatur ab ipso. n. 3s . seq. p. II 4.
Potest quidem fieri a quocunque in tellectu creato. ibidem p.ibidem. Entia materialia, Ac spiritualia habent
aliquid commune. n. 287.pa O . Enuneiatio. n. p. 347- Ens quomodo descendat ad inferiora. En uisciatio quid sit, eius forma 1 . 43. p. 348. 'Ens rationis quid sit. 3c quot uplex. n. I. per totum tractatum. p. 2 I . Ens rationis dari probatur. ibidem. n. 2. & s p. 9 2. S 9 . Ens rationis qualem et sentiam, & veritatem habeat. n. 3. & seq. p. 93,&
Ens rationis. Jc reale non habent medium. n. i. p. 97.
Ens rationis formaliter in quo consistat. mibidem usq.ad is . p.97 & seq. Ens rationis absolutum , dc respectivum quale.n. s. dc I 8. Ens ra: ionis cum furi amento, de sine fundamento, grammaticale, dc Lo- gicum quid. n. IT. p. io .
Ens rationis primae , & secuncae in- Acvnio explicatur. m.m 27. dc Vide Propositis. Enunciatio an sit ens reale .an rationis. n. s86. & seq. p. ibidem. En unciatio mentalis quid . n. ibidem. p.ibidem. Enunciatio ordinatur ad exprimendum conceptum. n, syo. α 193. P Izri&328. ventiarin Existentia. Esse de essentia . & esse essentiam Valde differunt. n. 3 2.p 326. Essentia, & existentia disterunt for
Essentia , α existentia sunt terminus physicae causalitatis. n. 1o. p. ibid. Existere , de esse actu differunt n. S
599쪽
qualiter disserant. Prooem. n. II.
Formalitatum subiectum existentiae& praedicationis quod nana, D. 37.
Formalitates dantur in omni biis reis bos physicis. n. I 8 p. 3 . Formalitates in creatis faciunt compositionem. p III, Fallaciae Syllogismorum traduntur. Formalitates sunt entitates obiectivae sum n. a. p 39Fides, pides non habetur ex praeexistenti cognitione. IL L p.1 s.
Fides qualis facul Ia8.n ibidem. p.ibi d. Fides , opinio, α scientiat, an possint simul itare. n. 6II. p.Ico
Figura, de modus sunt species qualitatis, earum natura, de differentia explicatur. I . Αε . p. 3O Forma , ct Formalitas. Forma alia partis , alia totius , quid ,
ad aequaIae,n. P. II L. Generatio. ERAT io Nis terminis est na tura communis ut in hoc. n I 69.
Genus quid sit , Oxplicatur ipsius Da
Forma aduenit materiae ab extrinseco . Genus quot modis possit sumi n. 38. S seq. p. 26 s. dc seq. Gemus an contineat species, 5 disse-
Forma pariis, seu totius non est prin- . cipium indiuiduationis. Π, 3 U. p IT. Forma totius est formalitas, d quomodo. n I: .dc 34. p. 1 128. Formae plures et iisdem rationis an
possint esse in eodem subiecto.
Formalitatum tractatio spectat ad Me- Genus in praedicatione an dicat rem ,
Formalitates Thomistarum , & Scoti-ltarum summatie traduntur. n. 4 Is P. II 6.
Formalitas est entitas Metaphysica,nec test terminus physicae causalitaris.
an secundam intentionem. n. 24 si P 27 I.
Genus est totum potestativum. n. 269ad seq. p λ73. Genus logicum , & species an possit saluari in unico inferiori. n. 264,
Genus habet indifferentiam obie
600쪽
uam non subiectivam.n. 182.& seq. p. 298. dc seq. Genus desumitur a nuteria , differentia a seima. n. 286.p. o 2. Genus subalternum proprie quid sit.
Genera sub alterna quomodδ possunt
habere unam rationem communem.
Generum nomina quomodδ de Deo praedicantur. n. 6 Ia Geometriae obiectum quodnam sit Procem. n. 8. p 72.
Griam I et sicu Ccadus Metaphysici non importent substantias diuersas ipsis respondentes. n. 33. M seq. dc F8. p. 3O.
Habitus intellectuales quot sint.
Iabitus praecedit priuationem. IL 22.pIOI. Habitus, & dispositio est species qualitatis, eius natura explicatur,n. 4 a. u . ad 43 6. e. 422. &. seq. Habitus principiorum habetur per lumen innatum. N. 62 . P.3 3.
Quid ad ipsa cognoscenda praeexiga
DENT 1 TAs opposita distinctioni quid,& quot uplex. n. re p. 1 F- Identitas, & unitas differunt. n. Z14& seq. p. ibidem. Identitas realis , formalis, & rationis
explicatur. n.87. p.4s L . Ac seq. Identitas resis quocuplex. n. II I.
Identitas sormaIis ratio quaenam. n. I I 3. p. 16 8. Identitas ratiotiis ratio formalis. n. ibidem p. ibidem. Identitas non insertur ex inseparabi litate. n. 96.& seq. p. tr 6. dc te Non identitas est superior distinetioni. n. s s. p. ibidem. Identitas non interuenit in negatione. n 7 T. P. I 66.
In , dicitur adhaesiac , dia inhaesiue, &quomodd. Iudiniduum Indiuidualitas. Indiuiduum quid sit. n. 2ς6. p. 286. Indiuiduum potest sumi primo, & iecundo intentionaliter.n. 39 p. δός. Indiuiduum vagum quid sit. n. 388. . 386. ividualitatis definitio non competit Diuinae naturae. n. 39 a. p. 23 I. Indiuidualitas quomodδ venire dicitur ab extrinseco,& etiam ab ituri o. D. I 9. dc ad 1 p. 112. &Indiuiduum dicit comimini atem an togam. n. a 66. p. 286.
Indiuiduationis principium physicum est materia, At forma ἱ Metaphysi, cum est disserentia indiuidualis. n. 367. u . ad 3T.. p. 37 i. & seq. Indiuidualis ifferentia disteri satin litera tiatura.n. 79. P. 378- indiuidualitas est substaintialis,& Meiadematas Diuiliroo by Corali