De veterum acclamationibus et plausu libri septem Francisci Bernardini Ferrarii Mediolanensis theologi, ac Ambrosiani Collegij doctoris

발행: 1627년

분량: 478페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

Liber sextus et 8

et1IR scribens hoc pacto Aetate s. ad ann. Chiisti χω

sed O Bellum Saxonum, Pictorumclue aduersus Britones ivnctis viribus susceptκm, Sancti Antisitis virtute diuisa retun dunt. cumjGermanus ipse, Dux Belli factus, non clangore tuba, sed clamore, A LLE LVI , totius exercitus voce ad Ddera i uaro , honem immanem in fugam vertit . quae repetit idem Ado iisdem verbis in Martyrologio Calendis Octobris. TAR TI instiper, , DEUS, acclamatum non- .nunaquam,notat idem Leo in ante adducto Libro de Re Militari cap.7. nu. 76. Quando aut , inquit , densata acies ta unius sagittae ictum ab hesi ibus abfuerit, O co fictatio futura est, dicito, RATI ; alius fatim exci- i piat, O clamet, I

a,claraque voce omnes personenι ,

Fuisse

322쪽

De Veterum Aeclamat. ac ausu

puisse, DEUS V V, ingeminatum

quandoque inter acclamandum a se

Militibus Cruce signatis, practium inituris. Aperitur huius acclamami di formulae origo . Raec item in- terdum ab ijsde acclamata , ADII

Titum porro Cruce signatorum fuit illa solemnis in Belli congressu Acclamatio. DEUS VULT , DEUS UVIT . De qua formula haud scio, an prieter Robertum Monachum Mius quispiam mentionem secerit. Sunt haec ipla illius in primo

Hies olymitanae Pistoriae libro Haec, O id genas plurima Ῥbi Tapa Vrbanus 'ballio sermone perorauit, ita omnium, fui aderant , assectus iis timeonciliauit, γt omnes acclamcreur, D E V S VF LT , DEVIVULT. si od ut menerandus Tontifex Romanus iaudivit, er His luminibus in caelum Deo gratias egit, in manu silentium imdicens ait, Fratres charisei, hodie in Ῥobis est ostensum, quod nomisus dicit in Euanyelio, Vbi duo , πel tres fuerint congregati m κ'mine meo , ibi in mcdio eomm sum . Vis enim Dominus D tis in mentiἶus πωris fuisset, na omnium menrum Ῥοx non siissera Licet enim Nox vestra numerosa prodierit, ra-M en origo vocis γη a fuit. Tropicrea dico πobis , quod Deus

Baruc a ωobis eireuit, qui γesris eam lectoribus in eruit. Sa

323쪽

una vociferatio , DEUS VULT , DEUS VULT . Hacit ei us. Robertus; ex cuius verbis cum satis appareat , cmissa nuut ς Primo hanc acclamandi sol mulam , ci: m Vrba nu, Pontifex Romanus, huius nominis secundus , in Garomontςnsi Concilio publicam habuit de Hierosolymitanx Expeditione rationem : ob idque suisse ab Auditor Piu pronunciatam,

ut paratos se ad eam Expeditionem , optimeque animatosostcnderent i tum vero illud elucet , fuisse ab Vrbano ipis institutum , ut eadem formula usurparetur pro bellici cIamoris signo, tuncque maxime emitteretur, cum praelium es set ineundum. Idem autem Robextus meqituit iterum eiu dem formulae in libro a. dum irae scribit,cum vero per campos distiri endo bellico usui se exercerent .de Militibus Crucesignatis sermo est edi iocando invicem alter in. alterum hial vibrarent, omnes νna voce clamabant, dicentes, DEUS VULT,

DEUS VULT. Et sebdit illico; Et hoc SIGNI M erat BE LICI CLAMOMS ipsorum Hanc praeterea formulam, Adiuvet nos Chrsus Dei Filius, Saxctum Septilchrum eius, suisse interdum acolairanti uim in Bello Cruce signarorum symbolum, & militarem quasi tesseram , tessisscatur Rogerus de Houeden posteriote Annalium parte in Richardo primo sub Capitis illiuς finem, cui Titusus est, vstr ιum Coelestim Papae ad Philiniim Belu censem Episcopum ; quo loci inter caetera scripta sunt haec

in rem nostram: christiani, qui erant in caLeLo , cucurrerutvt poterant, O clauserunt portas cialelli, O ianitorem isti me-eerunt,o ascende es in alium clamaueritati alta voce SIGNU

eriti sunt in Galliae, o caselio cam ἀώudio.. Proelium

324쪽

De Veterum Acclamat. &Plause

Proelium inituros inclamasse nonnum- ,

in belli congressu contenta Voce inuocatos . Etiam Ethnicos mox '

ante proelium IMPERATO NOA A pro NUA LEVS

acclamasse.

Edeon certe , manus cum Madianitis com serturus, praecepit Ircccntis, quos secum duxerat, Militibus, ut in ipso pugnae iniatio Domini nomen conclamarent. Discimus hoc ex Iudicum libro cap. 7. ubi Cedeon legitur Nilites in haec verba allocutus; uod me facere videritis, hoc facite: ingrediar partem castrorum , ἰο quod fecero δε-ctamini . c arido perso eriι tuba in manu mea, νυ quoque pe Osrorum circuirtim clangite , O conclamate , DO A1INO, OGedeoni. Et paulo post: Cumque per gyrum castrorum in tribus per si armi locis , O hydrias confregissent, tenuerunt sini-Mis manibus iam des, e r dextris sonantes Iubas, clamauerunt-

'he, GLADIVS DOMINI Gedeonis. Id ipsum licet meo iudicio haud obscure colligere ex Machabaeorum lib. 2. cap. 12. quo loci ita scriptum est: Machasos alitem UOCATO MAGNO TMNCITE , qui fine ariet sus , ct machinis, temporibuι Iesu praecipitavit Iericho, irruis ferociter minis, O capta eskitere per Domini voluntatem innumerabiles caedes fecit Oe. Et non longe post; sed cum OMNIPOTENTEM INUOCASSENT, qui potestate sua vires Asiam νοηfringit, ceserviat riuitatem, O ex ηι . qui intus

325쪽

erant, ubinti quinque millia pronrauerunt . Et infra aliquanis to ; At illis , qui cum Udris erant, diutius pugnantibus O f rigatis , INFOCAUIT Iudas DOMI VUM ADIUTORIM , se ducem belli fieri cincipiens voce patria, O cum hymnis cla morem extollens, fugam Gorgiae militib- incussit. Dc salutari IESU NOMINE in belli congressu IVCLA MATO, testem inuenimus Auctorem libelli Polonici Livo

nicae Victoriae, quae anno I RI. contra Haereticum Suder mannum Parta est. In eo igitur apertissime legimus; Hun garos , Omniumque maxime volonos , adhue hodie solitos mors

te praelium contentissimis vocibus Sta LUTAME IEsV NO ME 'inclamare . Cuius consuetudinis testimonium das grauis itςm Auctor Nicolaus Serrarius in suis ad Caput 7. Iudicum Commentariis Quaest. 22. quem videas, si lubet. TUTELA ES item S A P CT Os fuisse nonnunquam a Christianis Militibus ante pugnam I UOCATOS , certis naum est. Sic Hispanos, ut de caeteris taceam, nonni si A cLAMATO MATO IACOBO , tuteIari Hispaniarum Patrono, praelia committere solitos, produnt vetera rerum abris gestarum monimenta . Quam laudabilem consuetudianem, a pii scis introductam, exceperunt qui insecuti sunt Hispani,& nunc etiam, ut audio, religiose retinent, Illud haud dissimile videtur, quod de Macedonibus Pr didit Iustinus in lib. a . consuetiisse videlicet eos, in prae-

cA S. sinit haec illius verba ; Nunc orbitatem amissorum filiorum dolebant, nunc excidia Vrbium metuebant, nunc ALG

autem , hiic etiam posse reserri,quod scriptum reliquit Comnelius Tacitus in lib. de Moribus Germanorum ; HER GLEM nimirum ab iis ACCLAMATUM,ac INVOCATUM, ut nomine illius, ac numine, magis ac magis in praelio de ipsi animarentur, & terrerentur hostes. Fuisse apud eos, de Cermanis ait Tacitus, σHEMULEM memorant,primumque omnium Virorum fortiκm I TU I IN PRAELIM CA-

NVNT. quidquid Vir magnus Iustus Lipsius aliter hunci cum distinguat, di explicst.. Ο o Etiam

326쪽

rum nonnunquam a Cruce signatis. '

Militibus. Quaesitum, quae sit huiusce formulae origo, ac significatio . v TREIA pro Ultra eta, breuitatis causa, scriptum pronunciatum . Etiam

HOSANNA pro Hostia, & Anna olim

acclamatum . in LTI IIODIS item pro A fultis modis, O LINI MODIS pro

omnitus modis , PASSI JNIBVS Pro Passis crinibus, S pro Tedis; fractir TECTI FRA IS Veteres quandoque protulisse.

Voniam autem Christianarum Acciam tionum sormura ς, in Belli congressu emi ti solitas, pei sequentes nonnullarum etiam in superiori Capite V. mentionem secumus, quas in Fxpeditionibus Hieroselum tanis consumerunt Cruce signati Milites usurpare ; non videtur ab hoc loco alienum, alteram a Cruce item signatis ali-cuando emissam aperire . ea vero sc concipiebatur; VG, VLTREIA. In Vrbis igitur nostrat Mediolanensis Historia, a Landulpho de Sancto Paulo conscripta Capite a. de hac Cruce signatorum Militum acclamandi formula ita est et ' te in Regna deficiente supradi s Anselmus de Euis , Mediolanensis Archiepiscopus , quasi monitus ovo latica ariste, I duis congregare de diruersu gentilau exercitum,

327쪽

Liber sextus.

monuit praeelectam iuuentutem Mediolanensem Cruces fuscinere.

ad vocem huius prudentis Viri plures Viti eu-- GA condirionsa per ciuitates Longobardorum, Villa , er sella, Cruces susceperunt, oe eaηdem CANTILENAM de

Landulphi nondum edit verba; quorum mihi copiam non ita pridem fecere Matthaeus, & Iacobus , fratres Valerii, Viri humanissimi, ijdemque longe doctissimi a Cariusianic rdinis lumen alter, alter Iuris Consultorum decus ; utero Ciuitatis Mediolanensis ornamentum . Duo autem minimum nobis elucescunt ex prolato Landulphi loco, ad rem nostram pertinentia. num quod omnium serme Acclamationum commune suisse iam supra docuimus in primo hu . nis operis libro ait Ithmum,musicosique modos pronunciarum hanc acclamandi formulam di siquidem eam & CANTII

ce Iagnatis assirmat . Alterum, de ea loqui I.andulphum, tanquam de re pereulata, o tunc Iolita. Um Harpari, cum Bellum aliquod Sacrum susciperetur , ut quod verba ipsa plane omnino declarantia Atque ut haec minime dubia sunt,sie illud nondum certum, Quae sit huiusce formulae ORIGO . a sIGNIFICATIO. Res autem tota solius coniectirae standamento nititur. Itacet enim in adducto loco posita semel atque iterum vox narc legatur ; non tamen, aut in Landulpho ipso, aut in rein liqua scribentium copia, quidquam inuenias, ut mea mena via est , quod ad originem iij ius, ac significationein illu-Mrandam facere pomit . quam ob causam adnitendum n his est diligentius, ut rei tenebris inuolutae, quo ad licet, Imnen aliquod afferatur . Porro, si coniectura capienda sit eT voce ipsa, ut vere capiendam puto, equidem suspicarer, vocem VLTREIA suisse mendose scriptam a Laiadulpho; pro ut illam videlicet communis hominum eius temporis usius pronunciare consueuerat . ita tamen , ut & mendum Possit paruo negotio tolli, & literulae unius interiectione,

unica voce nihil significante verba duo componi liceat,sem Oo a

328쪽

2s De Ueterum Acclamat. 3c Plausu

m ad id, qua cle re agimus, apto & congruenti. nam pro ULTREIA substituimus ULTRE EIA. Sic igitur se res habebat. Bellum aliquod sacrum,siue sacra Expeditio VLTRA MARE suscipienda eskt,consueuerunt ij, quibus erat ea cura demandata,coactos Milites his,aut similibus horta di, & excitandi verbis animare, Milites MLTRA EIA, VLTRA EIA Miluta.quae deinde verba Milites ipsi,ut se ad id

Paratos ostenderent, inuicemq; magis ac magis animarent, di crebro inlusura hant canentes , de tanquam militare taenum ac tesseram in bellicis suis Acclamationibus 1 surpa-ant. Verum, cum essent i; imperiti, seu potius breuitatis amatores, duo illa, siue consulto, siue inscitia loquendi.

nectentes ac conci ahentes verba , pro, ULTRA FIA ,-icam vocem ULTRISIA inter acclamandum esserebant. Α

que ita nos quidem de hac.acclamandi sol mula existimamus; ab opinione nostra non ante discessuri, quam eruditi certius aliquid inuenerint, Coniectura porro nostra ex eo validissime confirmatur. quod olim etiam scimus, breuitatis causa fuisse quaedam interdum scribendo, ac pronunciando contracta . Sic si inau- Iam acclamandi HOSAM A vnico verbo e Ferre ac scribere consueuerunt:quani tamen ex duabus vocibus HOSIA.& A ut , A componi certissimum est, ut prodidit P. Hi ronymus in epist. Iqy. ad Damastini, εἰ nos pluribus dic mus in extremo libro . Sic etiam MVLTIMODIS pro Muiatis modis, OMNIMODIS pro omnibus modis, NASSICRDVIBVS,pro Tassis crinibuι, se pro Tectis fractis TECTI FRA-cTIS scribebant interdum Veteres , ac pronunciabant. Ac voce quidem MVLTIMODIS usus est M. Cicero in p. de Otatore ex veteri Poetar I ncretius autem non semel neque uno in loco,& MULTIMODIS,& OMNIMODIS dixit. reliquas suisse ab aliis saepe usurpatas, adnotat eruditissmus Mur

res in suis ad Terentii Andriam Scholiis. Quare nihil dubitandum, in suerit VLTREIA pro ULTRA EIA scriptum

olim , ac pronunciatum.

Ad illas nunc transeo Acclamationes , quibus belli Duces , re bene gesta & consecta , excipi faine a Militibus

329쪽

Liber Sextus.

II DEI A JUS appellationem tribus olim modis acceptam: pro quocunque GDRCITUS DUCE interdum; interdupro VICTORE.aliquado pro PMNCIPE SUMMO , ac VGE . Belli Duces. re prospere, ac feliciter gesta, suisse a 3IILITIBUS, fauste ACCLA

MINE consalutatos . idque TOI 'Sa Militibus factitatum, a VONES ULCISSENT Duces . Quae UICTOR Lgra belli Ducibus consueuit Ia PERITOMS APPELLATIO a Militibus inter acclamandum tribui, eam fuisse caeteris eANTIQUIO REM, &MAGIS USITATA IL

MPER TOIUS nomen tribus olim m dis in Romana Historia acceptum ob semo. Vno, pro eo, qui praeerat exerci-citui, iusque & imperium gerendi belli habebat. Altero, pro eo , qui susis hostiabus, ac profligatis Victor extiterat. Ter tio, pro eo , qui liberam habebat, pi namque rei constituendae potestatem -τοκρατωρ a Gracis dicebatur: quales erant summi Princi-Pesa

330쪽

Pes , ac Reges . Cassius Dio libro q3. in C. Iulio Caesam tres hosce modos expressit haud obscure . scribens hoc pacto; IΜTER TORIS NOMEV, non antiqua tantum Iud eonsuetudine , qua id cum altri tum ι e quoque saepius EX BELLO REPORTAVERAT ; neque ea ratione , quod ei BELLI IUS,alsolutamque POTESTATEM DEFER EPUT, Caesari tribu rant; sed eo modo, quo nunc lys, qui SAMALUM IMPEMUM OBTINE T , primo Caesari primκm imposuerκnt, tanquam ipsis

proprium .. Et statim; Id Pero nomen Imperatoris a Diio,quemadmodum etiam Caesaris nomen , tanquam peculiare summi Imperis cognomentum , ad omnes deinceps Imperatores dimanavit τnon tamen sublata antiqua huius nominis notione , sed utraque integra. Itaque denuo Imperatoris nomen adsciscit , qui νict riam eo dignam obtinuit . Imperatoris igitur nomen omnibus ex aequo Imperatoribus primum tribuitur; qui vero in bello rem eo cognomento dignam gessit, is antiqua consuetudine Imperator salutatur; γnde fit, ut quis secundo, tertio, ac quoties omninWid mereatrix , Imperator nκncupetur . Primam utique nominis

significationem designauit Dio i)s verbis; Neque ea ratione,- quod ei belli ius ae potessatem deferrent. Alteram his; IN

Fatoria nomen non antiqva tantum consuetudine, qua . id cum

alii , tum ipse quoque sepius ex bello reportauerat. Et ijs; Imperatoris nomcn adsciscit , qui Victoriam eo dignam obtinuit. Et istis etiam apertius ; sui in bello rem eo cognomento Hic Mam gessit, is antiqua consuetudine Imperator salutatur. Tertiam declarant ea verba; Sed eo modo, quo nunc ijs, qui δε--mum Imperium obtinent , cor scri primum imposuerunt . Et Nomen Imperatoris a Iulio , quemadmodum etiam caesaris nomen , tanquam peculiare summi Imperis cognomentum, ad omnes deinceps Imperatores dimanavit. Nec non ea; Imperatoris igitur nomen omnibus ex aquo Imperatori.us tribuitur . Secu dam rursus, ac tertiam significationem notauit apertissimc

idem Dio libro 12. in Octauio iis verbis ; Eodem anno Imperatoris nomen accepit, de Octauio loquitur non quale propter VICTORIAM tribui more Hluso ηοIebat; fed quo SUMMA IMPEMI demonstraretur; quod Patri quoque eius Iulio, edi eius filiis fuerat decretum . Verum pro tempore de prima, ac tςrtia notione fortasse nimis. ad . secundam, cuius

SEARCH

MENU NAVIGATION