장음표시 사용
361쪽
' . CAVSAas a Romuli Duce THAEI LASSIO deducunt . CVR haec SENTENTIA magis probetur ,
E THALASSIO igitur , inoratinorum Nuptiis olim acclamari solito, daactenus
duplicem proposuimus Veterum sententiam; eorum scilicet alteram , qui rem totam a T--ia , hoc est, a LANIFICIO , deduxerunt; alteram eorum, qui a THALASSIO, ROMULI DUcE, repetendam credidere . Nostrae partes iam erunt
deinceps, ex propositis duabus sententiis quam potissimum sequi oporteat, considerare . Considerandi autem initiumst huiusmodi. MUS CCLAMANDI in Nuptiis THALASSII iniatium habuit a LATI EIS: LATI, I item SOLI eum ita
retiniame, ut non in alias unquam immigrarit gentes. alia
que hoc Plutarcho teste dicimus; apud quem in Quaestioni-hus Romanis, Quaestione 33. sic scriptum legitur; Cumque feliciter istud coniugium cile Thalallio nonuali Duce loquitur cecidisset, MOREM INTINDUXERE OTINI , aliis quoque Tm LASSIUM LAECCINENDI, νt Hym eum Grci Dierit . quod idem repetit in Romuli Vita . Et Ioanne Taetae
362쪽
323 De Veterum Acclamat. &Plausu
TretZe etiam, homine pererudito, a quo pauca haec nostro arbitratu ex Historico, Chiliade is. Historia q96. sumpsi-
Sicut ergo hune, Hymenaeum, Graici vocant inpitys x Ira vocat σ THALASSIUM GMUS LATIN RUM. I Non sic de Hymenaeo; cuius in Nuptii' acclamandi co suetudo, ut ante ostendimus, a Graecis introducta, statim excepta est a I atinis, atque ita deinceps retenta , ut hodie etiam versetur in vulgi via communi. Ex his sane ratiocinari lipe pacto licet; si modo licet idem, docendi gratia, sine aurium offensa iterare . THALASSII acclamatio in Nuptiis a LATINIS introducta est inter SOLOS item L GTINOS mansit semper illius usust igitur N THALASSII nominis origo, & acclamandi causa a LATIVIS repetenda est . qua quidem ratiocinatione illud etiam conficitur; MALE eos facere, qui Nuptialem THALASSIVM deducunt a GR ECORVM T a, hoc est, a LAUFICIO; MBE' E, qui a LATINORUM TH εLASSIO dei uiant. Pri terea, ob id etiam probabilior omnino putanda est ientei tia haec, quod PLURIS, quam ilia , HABET ; eosque nobi les N perantiquos, AD SE TORES ac CES; quemadmodum cuique recognoscenti utrinque producta te timonia haud magno negotio apparebit. Ad haec, 'PLVT SHVS grauissimus Auctor, vir Graecus , & Graecorum omnium rituum ac consuetudinum doctus & intelligens existimator, reiecta tandem opinione existimantium , Thalassii nomen Macclamationein derivari a Graecorum ΤΟΜ - TROBAT , ac prudens SEQUITUR SENTE TIAM, quae rem totam a L ATINIORUM THALASSIO deducit. cur non igitur erit haec eadem nobis etiam verisimilior putanda Θ mihi quidem videtur, credo item aliis. Α Plutarcho autem suisse, improbata priore, Posteriorem approbatam sententiam , quae mox subiungam, satis ostendent. Tribus in
locis, qrod ego sciam, de Nuptiali Thalamo meminit Pi Orc husi in Quaestionibus Romanis, in Romulo ,& in P reio . atque in prioribus locis duobus quaestionem quidem
363쪽
inere, cur in Rupti s acclamaretur Thalassus t non eam , quantum video ipse, persoluit. aliorum enim tantummodo sententias, siue voce, siue scripto traditas, commemorat uerem ipse veluti addubitatam relinquens, nec ullum suum de ea interponens iudicium; ut relegens quisque loca paruo negotio perspiciet. At in Pompeio, quid tandem senserit, ita nobis testatum reliquit , ita manifestum, nihil ut fieri queat illustrius. Narrat inibi Plutarchus, fuisse in Pompei Nuptiis THALASSIVM a turba acclamatum . MOX, quaerens consuetudinis eius initium, deducit illud a THALASSIO ROMULI DV E, cum quo scilicet coniuncta suit pulis cherrima illa Virgo, a Ronianis inter Sabinas rapta. Subdit autem; Ex hoc dicunt, eum THALASSIO id eoniugium maxime felix fuisset, voce hac faustum, simileque connubium , eum risu, iocoque nouis nuptis optari. Tandem, ut aperiat, ea de re quid vere sentiret ipse, in haec omnino verba concludit ι In his, quae feruntur DE CLAMOM THALASSII, HOC MAGIS CRADENDUM EST. Vt iam minime dubium sit, quin ista suerit vera ac germana Plutarchi de Nuptiali
Thalallio sententia. Atque haec omnia. si vera sunt,ut certe sunt, sicut Varronis, Iubae, di aliorum opinionem manifesto coarguunt, existimantium , vocis THALASSII nota tionem, ec acclamandi originem & causam, esse a FICIO deducendam; ita euincunt, veram & certam esse itin
sorum sententiam, Liuii scilicet, Atilia, Plutarchi, Plinis, Eusebii, & Seruit, qui totam hanc rem a ROMULI DUCE THALASSIO derivant.
364쪽
N in huius libri capite quaesitum est Enobis ac declaratum ; QUANDONAM,&-QVIBVS potiissimum soleret in Nuptiis ΠΥMAV EUS CLAMARI . Idipsum videtur & nunc de THALAMSIom de FESCEVIVIS.CARMINIso' postea statuendum.
THALASSIVS igitur, quemadmodum de I TMENAEO diximus, fuit TV C maxime CCI, MATUS, CUM noua nnpta I UM DOMUM DEDUCE-EATVR, Indicio sunt Martialis verba ex libr. I igna. r. hoc pacto conscript , , TR ELUXERE FA ES, VELAVNT FLAMMEA Nultua, Nec TVM defuerant VERIA THAL SSE liba Turoe, Callistrati & Asri nuptias describens & irridens in rir I. dii rammate Martialis, nonnullos etiam ritus mem se
DR AELATAS nouae nUptae FACES , FLAMMEO UEL: TVM eiusdem CAPUT,& THALASSIUM id entem IMMATUM. Et quoniam tres hoste ratus iunctim cominmemorat hoc loco Martialis sorte non is a vero longe absedit, qui iunctim ob id eos scribendo positos opinatar,
365쪽
voJ iunctim etiam . omnes , eodemque. tempore adhiberii eonsueuissent . quae contemara si piobabilis est, ut certoe est, iam illud , si minus ut ne eessarium, at ut maxime verisimis P, licebit inferre: NOVA VPT A flammeo obnubebatur eique praeserebatur faces TVM, cUM AD VIRUM DUC EATV Migitur & THALASSIVS in nouae nuptae AD MA
euius rei, confirmationem illa quoque, meo animo, non Parum valent, quae apud eundem Martialem in lib. epigris ita leguntur
uuod si eadauer exigis taum scalpi,
Sternatur a Coricle clinico leti , i
quo soci vides iungν cum FACIBVS THALASSIVM;quoae dem tempore &THALASSIUS A L MARI TVMSGFACES : TVM scilicet , CUM Oae
M RITUM noua nupta DUCEBATUR .. comparat autem Martialis Nuptiarum,& Funeris ritus: Vetustinam per io- eum irridens, quod', licet. decrepitae, virum tamen anxim quaereret . Cognosci potest hoc etiam ex eo, quod TN. LASSIVS, ut dictum est ex Plutarcho, & TLetZe,A Lia TINIS ACCLAMABAT item , uti solebat A GR
GS HTMENAEVS. Cum autem certum sit ex iis, quae si 'pra posuimus, ΗΥME AEVM A GRAECIS TUM max me solitum acet amari, CUM AD MARITι DOMUM noua: Mupta DUCEBATUR, sequitur perspicue,ut IDIPSUM etiam
SIT DE THALASSIO DICE DI M. Atque haec quidem , QUANDO AD potissimiim fuerit: T LASSIVS in Nuptiis ACCLAMATUS, docent planis. sine. M QIBVS porro is idem ACCLAM ARETVR nunc
breuiter aperiendum est. TURBAM certe, ac TVE. A MULTjTUDINEM , qui frequentes solebant ad Nuptiarum celebritatem conuenire , THALASSIUM ACCLAMASSE,, Testificatur plutarchus in Pompeio , dum Nuptias eius Hem Pompeia, ac filiae Praetoris Antistii describens, TUM ARA, jt, Velati praemonita, Ninptiale illud verbum T LAS Tt. MUM
366쪽
3 Ix De Vetenim Mesaniat. R Plausu
e ritu ACCLAMAVIT . Sidonius Apostlina os in lib. a. epist. s. amrmat, in Ricimeris & Augustid Nuptii, suse THALASSIUM per omnia,theura
talia rarxtoria, sora, templa , ac gymnasia, acclamatum , u 'ouidem in loca cum FVRBA maxime intrat congre mon erit foetasse absurdum dicere
IACTATOS FESCEND-σm P VERSUS HI porro cum 2ACI solerent A PVERC
Euisse omnino latendum etit. Sed iam ipsos excutiamus FESCENINOS .
maxime indicabo. Primum, illa in NUPTIIS olim μου -- . . inquiram deinde I PS c d eorundem OKμ
ta. adiiciam postremo , CUR, URE A DVIBUS Olimcnt acclamari . His autem,reti .
Im M. finem huic libro imponam , di ad MISCE
E NEAS tandem Accedam Acci amat ones.
Nin iis acclamara, proditare Catullus, Horarim, Iaino.
367쪽
tiantis Capella , s. Hieronymus , & Sidonius Apollinaris. Quorum loca huc omnia lubentius adstriam,qui . Ita I Ctor raciliori negotio poterit mucunm , quaec que strat dCFES EVINIsiobseruatione dirara ,cons rare - Catullus in Carmine de Nuptiis Manlii Zρ Iuliae, cum pueros Olcsetasset ad canendum Hymenaeunt , de FESCER IS ista subdit Nec diu retreas pro ij
368쪽
333 De Veterum Acclamat. &Plaula
quae fuerit OI IGO , nunc primum explicatur . FESTA agricolarum coNTICIA collectis frugibus . ita Vindemiatorum , ac Viatorum ,
-VTVI IOCI. SD IUS etiam Permissum olim VINDEMIAE TE IGORE I NI DUAS in Domi-
iiii nos impune IACERE . Nunc H. etiam alicubi magnam esse m
nemo nobis alitas , quam aluctor orauis
nemo notiis atriis , quam auctor grauis Horatius, commodius exponit. quare a.
scribam ex eo . quae pollini rem hanc conficere. In secundo Epistolarum tibro, ad Augustum scribens Horatius , cecinit in haec verba Agricola prisci, fortes, parvoq. heati,co O post FRUMENT, is intra tempore corpus, O ipsum o mum , hpe finis dura ferentem ,
cum sociis operum, O pueris, O coniuge fida, Tellurem parco , Siluanum lacte piabaut, Floribus O vino Genium memarem breuis aeui. veteres ait Agricolas, collectis fruῆ bus , summa quidem religione Diis sacra facere coas ouisse, at praeteritorum lam: I' horum
369쪽
borum immemores genio item indulsisse; conuiuia scilicet
laeta concelebrantes , festisq; iocis ac conuiciis se se mutuo prouocantes. id quod Aristoteles etiam prodidit in octauo de moribus ad Nicomachum libro . Quam sane mutuam iocandi ac conuiciandi licentiam suisse a Vindemiatoribus quoque usurpatam, testifidatur idem Horatius in lib. a. S
tyra δε hoc pacto ;Tum Praenestinus falso , muItumque furati presia arbaso regerit CONVICIA, durus
VINDEMATOR O isi uictus, cui saepe Niator , . Celsi et, Ina compellans voce CUCULLVM. reseruntur haec ad dicacia Vindemiatorum conuicia, quibus vel lacessebant praetereuntes, vel a Praetereuntibtri prouoc ei ipsi ulciscebantur, ac remordebant. Solent, inquit Acron ad hunc Horatii locnm, Vindemiatores cum maioribus SAL MAE FATIGATIOVE contendere. de qua petulantia memi-tiit & Plinius in libr. et 8. cap. 26. de Ausonius in Mosella. Sed & seruis olim permissum Vindemiae ten me conuicia in Dominos impune iacere, tradit Aelius Lampridius in Antonini Heliogabali Vita. Vere LIBERAM , inquit, VI DEMIAM esse, quam sic celebrarent. Ferunt multi, ab IPSO
MIARUM FESTIVO malia in Dominos IOCULARIA O a dientibus Domino DICERENTUR, qu ipse composuerat, O
Graeca maxime . Horum puraque Marisa Maximuου dicit in Viara ipsiuι Heliogabali. Haetenus Lampridii locus; ex quo ne perspicue apparet, non modo licuisse, ut dicebamus,seruisVINDEMIAE tempore INIURIAS in DOMI Os immitieis re, sed Heliogabalum etiam suisse Primum huiusce consiletudinis auetorem, atque adeo multa ipsum huiusmodi conia Diciorum genera &. inuenisse,& scriptis tradidisse. HODIE etiam audio, di Neapoli, di in Hispania,& alibi, eam esse VINDEMIAE LIBERTATEM, ut IMPUNE possint & Vianitores & Viatores IOCIS ac CO VICIIS sese muttio LincESSERE ac TROVOCARE. Ex HAC utique MVTVA veterum Agricolarum ac Vindemiatorum CONVICIANDI IOCANDIque LICENTIA irimum habuisse initium VERSVS illos,quos FESCENDgos appella-
370쪽
3m De Veterum Aeclamat. & Plausia
appellauit antiquitas , omni mollitie ac lasciuia diictae meradit apertissiunc Horatius in eo, quem dixi, loco ex epse
huc, quod sciam, suisse animaduertam ia Credi terim autem, initio FESCEVIM huiusmoda carmina non in nubentes duntaxat, sed in quoslibet etiam alios suisse identidem ia Eata ianam, Praeterquam quod videtur id posse hau I absit, de colitur ex prolato modo supra Horatia loco, testincatur item Macrobis in Saturnala lib- 2. cap. q. FESCENI sversus scripsisse EAugastum in Tollionem; quos quidem nemo dixerit fuisse Nuptiales. Quin Laevinus Torientius, vir acertistit iudicii, R doctrinae fingularis, ad dictum Horatii l eum vere,. meo iudicio, Prodidit , FESCENI AE earmina fuisse primum in Theatro usurpata, mox ad Nuptiarum thalamos penetrasse. Vt ut sit de hoc , illud maneat : FE