Sam. L. B. A Pufendorf De jure naturæ et gentium libri octo. Cum integris commentariis virorum clarissimorum Jo. Nicolai Hertii, atque Joannis Barbeyraci, accedit Eris Scandica. Recensuit & animadversionibus illustravit Gottfridus Mascovius. Tomus pr

발행: 1744년

분량: 910페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

eultu quoquo visus sese mouendi adimitus, aut quod ab ente aliquo emin

cit, obustior aut dexterior astutior o, si niculum iniicitur. Qui autem moresecim dimentum age di alteri astetae potest, superior est illo, ut id impedimentuin asseretur. Ergo alterutrum horam asserere, ponit aliquid Deo poteratius, aut iuperius, ipsamque adeo omnipotentiam di sium mam Dein Ni R te in destruit imo ex Deo saei non Deum. Qui enim non est silm-mus, Deus non est. Add. Lib. I . 6 . 4 4. Quete cum ita int, nil aliud re liliquitur, quam ut dicamus, ex proprio 1eheplacito Dei prouenire, quod is quaedam agere non posse dicatur; iras .en pisitum Misagmtudinem stra

uerentumesendum S ita omni in petulantem curiositatem, ac dictatoriam definiendi in lentiam sed etiam laguriones, quas a rebus humanis commoda io velut sumtas, ad moduli m et ut i litana a minii mirus formatas De ad. plicamus, ab omni velut impersectione epurare debemus, ne Deum angustiis, uue is humana latura Circumscripta est, inellidere velle videamur inde qua do de homine termo est, solemus eius volucitatem, potentiam, agendi ne te litaten leuisti igationem anne sibi it uicen plual er . Sie Aepe dicimus; homo vult aliquid 1 ipra vires seu potentiam suam positum Uult quod est comtra ipsius obligati litelli a litinum est comm eandem idque ideo quia in fa

conspirerit. Et i l 1 litisti illi in ei in i leti abire, tib clueri aurem repit re de prehenduntur Ast in attributis diuinis, q rae ad analmatam iacuit illat i in fio mine Heurique olemus colacia r . mire liliun vi in CS e tit citi pirat in 1 intel de sula lic, o uitta eiust ei in I ri ii ii ii ii praes alit ille, iustitiae,

senes rati, bonitati nunquam repugnare polli , coiisequenter ouintas Dei

dietinus Deus non potest mentiri, quia non vult non hi est leni v I . iii zui Deu inenti si idem posset, culo vellet, ut tili: si in aptu si ι l 1 e elui ita ipsius magnitudine non abhorreret, modo voluntas eritis luci tu in ueret; sicuti hominilius Bene iratui ili lac ut 1 11 e catu in t iiiii. 1ἰ trasuli sti R. a quod tamet voluntas ipsorum hei nune liori sertur: lex tit Oi uiui, Dei

nunquam eius magiritudini AD Uectioni aduertatur Sic vici' a asserito plane conlpiret cum hac thesi metas inon potest fidem sallere aut mentiri quia lici repugna eiu veracitata civilitiae. Eodem inquam redeunt hae duae a lecti nes, quando Deo adplicantur, quae tamen si de hominibus enuticiarentur ei. ueriae sunt, taliquando una earum sali. Perint inquam est, siue dieam; mentiri repugnat iustitia Dei ostentiali siue dieam, idem repugna eiu voluntari, quae ad magnitudinem inaestantiam ipsius attemperata eo ip ruta Ubi autem te libertat Dei sermo est eonuenientius meo quidem iudicii eiu dem periectioni exprimendae videtur, voluntatem, qualis ui perseetallimum

552쪽

ens cadere potest velut princio m ipsus elio tu assignare, cinam iustitiam; quod hoe,oeabulum simplicioribus taciti insinuare musiit, quali in Deo in isti

nes, abs quibus alia S loli 1 siritura cum I uniam per se

hus ita explicatis ea mori resiuitat ive minio tralatiui illius; Do, sibi se siex homi uinin 1ii Cm G ui lini ilicet cim Ilialc illes 1 ia ne ad ea patranda aberret, quae ipsis indigna sunt. Enimuero in lege aliqxia extrinsectis , Cedente opus scit in il lina ei utata lis nita, e secta est ut in omni

btis exae illime, prout dii in magii illidine S perseetione dignum est, sese, lut inciueat, non ieeus ae si extulisitissima quadam lege regeretur. De caetero manifestum est, siquidern istud die erium proprie accipiatur, inde tecuturum

est, quantus ad aetherium coeli iusipeetus Olympum Neque dicti locis, neque alibi iii meo libro liae extat thes : Deus naturare δενσ ibi hinc Mene tiar, ut Me vestitas nempe petrata agere notos. Sed hetea sunt mea ver

bent .verba mea irati di us QUASDAM non post agere dicitur, Uno ρ -

diseriminis inter irasce theses intercedat, caecus sit qui non video viiij si autem aliquisq erat, quare epothesin meam partieularem possietim causa est, quia raetor peccata . qua in homines cadfari, quaeuue nos animo concipere possumus, ideo in Deum non eadunt, partim quia illa exercentur actu aliquo corporeo Dei autem ess ntia est spirituastis psitim quia patrantur aduersus lisperiorem, eua autem superiorem non habet adeoque quia obieeluin eiusmodi

553쪽

actionum in Deo eitra contradici onem fingonon potest tale Deus petrare non potest, qui uuaedam peccara istac ii mrae, iussi liniae ira perseetissin,e

ae aps tam absurda nulloque planenos a est, ut non nisi interebro Asi

nil Te nefricinis nasti potuerit Neque vero eci siequitur; si homo legibus a. turae tenetur, Deum rauonue suae natinae legibus teneri. Nam quod homini dictamina rectae rationis leae r sint rauia est, cua Creator . . li mini raraecepta si per i a iii sinuat. lic ut milent imi 1eritati Dei vim eguit illi uat. vii ostendimus M. L . . . dici. Sed si vel maxime et aliam dici am ad modulum nostrae :itini 1i vellen 1 u ex II π , bini nempe k ipse quando actionem stliquam est uscepturus, velut reflexionem saeta super esentia 4 tributi sivis, an haec eatidem deceat, vel in 1 ta iiiiii et i lii Dipli ini, ita concipitur Uelut dictamen, lex proprie dicta vocari nequit, ut pote quae ne

tus videri poterat, ultro e ubieetum profiteri quia omne regnum humanum lit 3 Itivitos e regna est. Ast line utique maiestati diuinae derogat, legibus pro- prie die is obnoxium esse quia si Deus legibus proprie dictis tenet 1 i lia 1 t aperiorem, si superiorem habet Deus non est Claudit demum lymphaneat is timen non tenerici eo aereret, quia tibere cain re muris agere licet. Aripli et in ital l 1 tibi gl1 alleret em meam ex eo fundam erito deduxi, quia DeoliiI lim Ie .inui .lgeue ieeti Deinde eui mihi 1 non vaeat inquirere, quid illi cui os iste Zwinglianos vocat, se per iure Dei in creaturas i 'uant: hoc tamen mihi perstudeo, neminem eorum tam stupit tu melle, ut it nitio Citietui : Nur, legiburnis meri, quia libere eum creaturit ager tiret. Curti

re ieete, quia legibus non tenetur. Clle et ut1 noli Dissicut bini est, quo fine 1 eo 1 lnis11 uinitiat si ilitia 11 clau11l : ti sitit ut ei it Vult quippe aliis perstadere, in ortore isto, tantopere instratibus exagitato teneri, qua Deus citra vitit u . e ut reflexi lim magnam pariem hominum ad aetemo insem cruciatus condiderit. Abs quo dogmate tantopere abhorret mea mores, ut illud mani se sibili in luci i nir illicii Liae Ili iluini ita ciuilit at si, ut placii aliquemat aeteri a I poenas damnare. Quia omnis poena iacta demeritum praeliippo niti nec bonum dixeriis ematorem, si hoc me creat, ut creaturae illi initi ex

peius sit, quam si creata non fuisse:

554쪽

Heic verba mea diuiti hira stilli fila di ille: ipti, ita ille licto loco hau Deus quaedam Liciniosi agere di Itur, id non prouenit ex aliquo ima ex risse tis recedense naturati aut aerati, sed ex proprio 1klci L in luc

substituere usem Hi quali interlatio hae nihil interciIet lit res ipsme voIuntatem Dei opponere coactioni validioris, & imperio lipeh. IX. t e cariculum IR prius nostra sententia liquido et

tale, ea talum adplicamus, μ' quae recte a nobis aduersis aliis, muntur, eri mmus Adltruitur eo loco I thelis, quod libertas Dei nullis leuibus proprie illi Pir nlleribatur. Oi iici 1 et ivite at Deum utique in iussum Is T aute in itis itiam Iu 1 perlin se , ii iam elionis inuolsiere oepe tum adu

sem ad quod reponitur iustitiam Dei, & iustitiam humanam disparis esse in suae nasurae congruere ipse operibas is per reuelati ei ost nais tale, i, stabulum adplicami rusuimus Adstrititue eo lite dieiis eireumferibatur m autem histitiam tam pissem ad quod inponitur iustitiam Dei, & iustitiam humanam disparis esse in il s. 1 11 ultitia hi mana reipit it Ib igati in Iesi I, Lae legem dcubi periorem pol it ius autem, si persectum iit, notat facultatem alterum cogendi ac praesta dum vi propria, ut actione in foro intentata aut L hirim I erietis 1 iit, altem probabilem rationem supe alterius inhumat ita te concluerendi. Atqui quae Deus agit, haud quidquam ex obligatione ali , aut lietinue es se agit, quia Deo superior non datur; nemo ius aduersus Deum valiturui laetate aduersu eu den 1 fu ex pti v ahit Vrni leguin latoris raserioris, atque iudici munere incompte ungitur quia hie agendi modus eum persectissima ltimis niti liti tui uminis limius ei utar perpetuo, upirat inde is ut Latii ibit nim diu in im ii 1 et ex L mi voeabulo iustitiae, quia & iustitiae hum tit ilo 1 initisse Tata est promista seruare, cius π π έω .e dicere biles iniω LS 1 ii nihil

dulci eis ineriendam. Nam ii sit ita dicitia mihi alitis N is tib itiua magnain humi iustitiae partem absiluit. Atqui nil ilia lithii Ti. tiua intilatur ei rea con is si lil. II ncietatis: ommutatiua circa piic a reeipi oea de rebus lactionibus in

555쪽

eum Deo contriebam imuit societatis inca habet dum pro rata parte lucrum t damnum Quis Deo quid vendidit, quis ab eo Mid en .

Audiamus iam Asinium Te ebrionem, qui hei utique dat sine meme iit lim. his vis, loqui, rudem visit homo. Et sane monstri similis est in eodem aes ius& confusus. Statuit, inquit, Iustitiam ad Deum proptersimilistidinem salum salem nempe agendi selam, qualis est is hominibus ad Deum adpliari, De 'in imo etiam minus Deo ιμ- hom is competere p. 34 uine squando se inter homines sanctum p. 56 6 6 p. siris M. Helepatet, priora verba mutilate esse adducta, prout heleio uatur, nullam pia re senstim Per horribilem quoque ea in seripserim, Deo is iam κυρο, pomeriere quod di

missis,' exerceiado velut mun te iudiciario alios eius iustitiae luimanat in Deum propter persectissimam eius natur mon cadere. An qui ita de iustitia Deid et, ἀκυeiae seu impmprie, Deum esse iustum docet Par mendacium est, quod addit, me statuere, iustitiam minus Deo quam hominibus competere Vbi ista ver, in lil iii, ni eo legi l l . Lirini, tr An ii sic gilia in D lim non cadit iustitia, quae contractus onerosos regit, quippe qui inuenti sunt ad ubleui dam indigentiam humanam ideo dico, Deo minus competere institia ili, mhominibus Perinde ae si velles inserre Dei scientia non paratur per discursus humano rucloeinio similes, a notioribus ad ignotiora pmeedendo igitur Deoicietati minus quam hominibus competit. Ex quidus omnibus constat, nihil mea in .ntentiam commune habere cum Soeinianorum commentis quo paΩsim nebulo in Amos suo libello ad lacum simplicioribus faciendum, velut illi meeum consipirarent, addueit.

Asinio Tenebrion in Socinianorum elassem compinguntur. Ita enim ille Arat de Prae 'sinat. Q. s. iras. . Onme rus, a dira sibi indieat v

uinani esset id quis est, ut aene iure Eud De Di ita diei posset, eo quod a Dea non dependeret aco proptersui iuris, . Et sane Ita clare a me ea res d. p. ot oti est exposita, ut non nisi asinus eum non capere, non niti vcOplian. tarum princeps calumniari queat. xponitur ibi virum haec sola ratio sulfi esu imperio in alterum s cirrogando, quod quis natura praest1ntiore, quam .lter, it praeditus id quod a nobis negatur; quia praestantio gradus essentiae

litur, mi impia stipi uraeorum thesis, eos se scitati buae immersos, hum in curare, probandam tamen eorum ratiocinationem, illa thesi posita reli- Dipitia ιν Coos e

556쪽

APOLOGIA

se, ultum non posse. Cultus enim diuini praecipuae partes si in re religione natu tali, Deum dis re timere, in eum sperare, dem parere. st quomodo diligere eum ouum us, qui nilud boni nobi fecit aut aut reusso modo alnos Quid spectati quomodo itinere qui nihil acerbi nobis inferre vult, aut potest quomodo in eum perare, qui nulla nostri eum gngitur quomodo ei obsiequi, qui regimen in nos nullum iner in Stiti es tam clara est, ut puri dum it verbum amplius addere. Et qui contrarium aseruiit, horrendis se absurer talibus inuoluunt Statue dum quippe illis est Deum propter selamesim caesiae praestantiam debere coli etia in ab illis, qui ab eo item depende ti sui isti, quos citra ullum a Deo, emtum beneficium ista eius essentiae Silitas ad cultum obligate dieitur, erunt Deo vel aequales, vel inaequales. Si aequ1les, sequetur, plures esse Deos, aequalec inuicem independentes sequetur, cultum ab aequali in aequalem proficisci poste cum tam 1 41m11i Lebit lux inuoluat agnitionem eminentiae in eo qui colitur. Sin inaequales, eque tur Deum non esse conditorem omnium suus tantia um S existere aliquid in hoctvniuerso non summum, quod tamen a Deo non dependeat dariqueentia finita, quae vel ab alici ouopiam Deo praeter eum qui est crearo coeliti terrae sine coniura, vel a seipsis, riginem si iam duxerin Quae in the remata digna Asinii Tenebrionis theoJogia, ab euius singulari ingenio octis

Voltus culil se illi lilii :Iii i su 1 exlie a te cipit Sastema Minoae Grinnhominum quorum Deus m est eremor. Sed nec intra animaduenione in ratis- mittendum est quod vocabul uni iiii tinratis ille suae ii, sercit Neque enim in

meo libro dicto loco aliquid de voluntate existi nullum 1entiam haec propositio habet, et est eo lenaeus ruter votumalem. Solennis tamen haec ipsi ars est,

rudi queat. Uelim quoque considerari ea verba, quae in indice sequuntur:

liter propcer rem tuam, sed propter voluntatem praecipi uis Iubeo, UT Omnes aciem mentis suae intendant, at possint eanere hane consequentiam legibus rari principaliter propter rem ipsam i led propter voluntatem praeripientis ollectitur; Ergo Deus est colendu non principaliter propter esieritiam, ted 'S. XI S govvuru errores circa hominoim statu integritriis, qui in Asiani Tenebrionis male temperato cerebro sunt enati. Quos vi ro evanestere deprehendet; qui considerauerit, mihi propositum fuisse, disciplinam iutistis urae S gentium non ad mores unius aut sterius populi, aut ad geniumee tae religis nis aecommodare sed ita uniuersaliter eam eoncipere, ut fit ad ea plum quarumcunque sentium quamcunque religi nem Doueat t. modo lo eum aliquem senae rationi apud se relinquant. Quae Musa etiam fuit, ut eiu

modi fundamenta k principia sinent ast nenda' constituenda, quae apud omne populos citra ullum religionis di meri admitteretitur aut intini ad quae admittenda isti ope solius rationis natur1li adigi possient Nisi enim in

F is est ii t Inueniamus, rustra omnis opera cire peritiadendas alicii ccinctu

557쪽

αε SAMUELIS PIPENDO RE1 I

adiectorem eire finem hisce verbis: Cum haec Eiqistis iudici sitis Christianor,

li il limur de statu Adsmi, quem Scriptura saera nobis si licisti, iii in deletiliis, cla quo hisce quidem temporibus liquido constare nomi otest, nisi ex arei fi Ni Ili liI: n ti illuri limitata I tri in genere ira mano primis se ilia viguisse videtur, lapsi temporum apud plurimos plane in leuit, apud illi l 1t1 it bii aliis tril im, uitiis 1i se saliis i admixti boliti l .estigia resiquit. Ex quibus patet, laterea, si iI . iniani de statu Adamiar

TUR,

Hsuuta tum ita conceptum abstrahendo vitellae um scimus mis aruum Risse fiaturum. . Mir CUNClΡIAMUS, sunt verba nostra dicto loco: hominem istant mumdum prininam si, inquam, fingamus nobis aliquem hominem Unde mque clemum in hune mundum delapsum, Sion praeditum pluribiis dotibus, quam prout nunc homines nascuntur; non autem Adamum a Deo in Paradi collocarum, ubi vestibus non erat opus, xvhi desicatissimos ei hos 1 1, vi tro veluti trigebant: Si inquam fictum istum nostram trominem concipiamus me a alio bomine aceta num s prout plurimae parara

si ui 1 sia uin, si ponamus is uiu homiliem esse in sentem, ut sine dubio pereundum direrit; st etiam si ramus emis vel mamme iam iusta praetim φω- mimie stus exskere coepisset. t amus eum omnibus vesti-

558쪽

tu deest Vist quae de Petro Searano traditY11ea G1rci lassius de Uesa Comment. R ii Ια8. 11: isce in nitru si . i ii itui cel , tuo irat di, si Tetti unaus Poto phanta verba mea in talem lensium detorserit, de quo mihi nunquam in men

dum inevitum proiectas, etiamsi ponatur iam iusta statura t bore esse, eum

cuinat propolitionem ititus illius hominis, qui iusta statur erat praeditus. quam primum exsistere coepisset, erat longe milerrimus. Quae profecto maiotest realismutatio, quam cum ex asino fit uoctor S. XII. QvANTνκ articulo VI l. st ponendum pretium, patebit, si sei

is utique rationis ductu colligere posEt aliquando genus huinalium initium c pisse non aliter sibi perlira de ii potestim iam peculiarem euram Numinis eirea

lagitiir Deum ipsi cot Rcit e vellim lata, pelliti ig. Ac dum id agrum eo linc is in ei uidem ablegat, qui dubitauerit, quin Deus docuerit pium itatu ram seminum, tempora sementis, quo modo, quibusque iii strumentis terra

ditione Adam in paradisio plane mihi sermo non fuit f. XIII. Iti articulo HL repraesentatur horridum quodpiam stomnium Hebri graui intemperie laborantis, quo ex varie velut discerptis ae mixtis spe eiebus malo cometens harana dia, tun uod bo M prout ex creatione Mν

559쪽

naeque seae imminens, ad indi em Nouitatum ompilandum te stimula Nunc quia hac potissimum via inclares e re voluisti, age esticiam, ut voti compos fias igitur Alini uili liii in illi somnus obrepsisPt,lias est sibi videte si1e it Ili i 3i primitiis i l .i arti ad substantiam suam c

ni Deci di sileret, si licit iplatii clilia elle siti .m lette 1 ei sit 1 raddictit. Cria inducit Mox nidi lapide extitixit, putauit te id in libro me legisse. Atqui antequam tua bmnia char eres, debueras denuo librum meum legere, ut eonflaret, num Mose

et mi is me seriptum fuit, h-ismi ab ipsa re cingitioncuti in iiii trini genia, aut post

litioni

it ii tali luando a lege immune suis B. Sieuti verbi gratia, fidi in congruum valde Eserat utile homini pedes habere, ne tanquam vermis humi repere cogatu ἐnon statim praesuppono, omnem aliauandiu pedibus emisse, deprehensa

primm Imuus se cum fatis constet de illis, quo Tenebrio hei commi- 2itur, nemitu mortalium 1iquam in mentem venish. b. XIV. ARPtev Lus X. ka se habet, tiribisa et et ii ratis origini

dere, dum asinum doeere aggredior ex labit me ille uesicio quis ex Sanctis p. d. . modum butus uti,dueendi entia moralia vocari tam is v, s-

euti in dux c I igilia tu pi sibi elidi ill l .ilitia lili 1 ti Ulis Titeoloirci un voeatur ereatio licet Latini auctores, abulum creati nis productioni pers narum moralium freqli tissme adhibeant Cain autem, quare impositionis

vocabulum nobi hei pocillimum a serit, est, quis non solum illud a Phil sophici simili inares, adhiberi eoepit; sed A quia magis appositum nondum

560쪽

fiea ipsim tib antiam rerum physiex perflatant, alterent, aut alio modo dia sponant Massiciant, eamque velit ingrediantur; entia marati e t tra rebus quoad substantiam physi in Getis velut stuperaddita intelliguatur. Exemia

colaus Bechmalinus, non quidem auream, sed plumbeam in liteiis, mediocri

tutum proditurum spera I abit in Galliam, pecuniam Prosessoribus o fert In cathedram ducitur per se et illud Drat ii et Meri Il Nitit, illi tu cli putationis inauguralis loco habetur. Post mitra imponitur, Docto creatur, renunciatur, proci matur, ab omnibus pro tali haberi honorari iubetur. Heio, ne e moediam aetim credamus, repente ex o iani et tibi ni noluit ut genere aliqui Ilipsi fuit superimpositum. 3 noulims tarn leuis dilhem iii protruditur, in

mitti mitio et uperadditur. Qui enim antea a te iano ariae habebatur, iam

trinos dentes extrahere, aut lumbricos intellini: eu ere. Q vital moralium superadditur eidem mulctitii iugi lio lor atidiat, qui Asinus est Consertur potestas publico docendi, ii vocationem nancificatur; fiat aerium eoi Im LM ac mihi elidi I dedi r de ture respondendi, si quis consulere ipsi im -- sit Denique obligatio ei iniungitur, ut quando deaure conssilitur, in princi pia iuris ne impingat. Tanta moles entium moeralium imponitura superll l li tur homini, qui iam pliylle erat perfectus, id est, qui co ux&animam, C los Saures, manus & pedes, ventriculum ciecut hahehat. Sapreia iam dico, quia substantiam qualitates eius physieas per se entia moralia son afficiunt, aut alterant Postquam enim Doetor renunciatus fuit, non fit longior aut ciuisior, nec accipit nouum membrum eo potis si alite habuit caput eu ranatum, illud non fit deinceps rotundum non fit quoque vel pilo melior IIlli r non saltat eleuantius, quom ite i , Il, lirili libit in lexterius, nota leuitis iiiciatit. di acrideliti tamen fieri potest, in entia in rii larat calionem l ille Iem tilia litates pholica augendi aut depratiandi Nam qui silam titulus ituita 11 rota et isti e i litionem parandam, ut fiam, quod audiunt aliorum ruditas augetur, dum tituli nam sonitu adquies unc Nonnullis grauitas mocksbia, aliis fastus & stolida iactantia accedit. Mouet aures meus auditor, credo qu d iam aliquid de entibus motalibus quas per nebulam sibi eernere via Matuta tinfii iam sitiund vestigium dotalitatis ii eo animaduere , se apulum, qui ipsum urgere vidiaut eidem adiniani num igitur nus danturentia motalia concreata in ippiiii, mi Asilii Nam ego nusquam in diu tram ei se, Sconcrevi icisse opposivi nec nostrae sententiae reptagnabit, qui aliqua utitia moralia homin cone eata id est, in ipsi creatione superaddita dixerit. Imo ecim de statu iratura j p. o. de obligationibus congenitis p. aia trado

SEARCH

MENU NAVIGATION