Tarquinij Gallutij Sabini e Societate Iesu Orationum tomus 1. 2. longe auctior

발행: 1633년

분량: 457페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

SER V A T O RISIn Caelum Ascensu.

mentum est, Auditores, caelestes illos orbes, interuallis' quidem imparibus, sed tamen pro rata portione itata dissilietis impelli,ac circum-

- uolui', ut concentum etficiant aequabiliter varium , ex lacuto sono cum graui, ex summo cum insimo, ex interiecto cum utrisque compositum. ac teniperatum. Verum hunc sonitum tantum, ac tam magnum esse ii bat, ut eo velut oppletae mortalium aures obsurduerint, ipsoq. strepitu,quq minus eam exa dire possint harmoniam, penitus impediantur. Similes adeo nos faciebat illis, qui accolunt ea , quae Catadupa nominantur: ubi videlicet Nilus inter occursantes scopulos ex altissimis montibus tanto fragore praecipitat,ut illae gentes propter magnitudinem sonitus audiendi orbatae lensu,neque strepitum ipsum sviiij, neque aliud quidpianiauribus pollini ulla ratione percipere.

242쪽

atio XIV. 229

Quorsum euadat haec oratio mea ita sacile interuii getis, si quod mihi propositum est argumentum ad exornandum, prius indicam, remq. Perstriiugam leuites, quam breuissimo termonis ambitu sum complexurus. Dicendum est enim de gloriosissimo Christi Seruatori in caelum reditu:

cuius tanta tum inter Caelestes ipsos , tum inter mortales toto terrarum orbe circumsus a laetitia est, v qui concinentium Angelorum voces, qui christianotum omnium gratulationes ta n exaudiat, is non Pythagorae opinione , sed gentium uniuersarum consensu obsurduisse putatam diis sit, & sonantiora quaedam incolere Catadupa. Adeste luitur animis, dum de tanta re breuissime verba racio Auditores, ac si minus orationem,ipsum certe orationis argumentum eo,quo par est honore, ea quae vos decet, excipite pietat 3 ne in communi omnium gaudio , triumphanti Domino soli vos plausum,laetitiaeq. ssia ficationem quodammodo denegare videamini . Cum Christus nostrae vindex libertatis e sepulcro rediuiuus, atq. suis, ad moerorem illum incredibilem mitigandum, quem ex eius morte animo conce erant,se videndum,&contrectandum saepenumero praebuisset'; appetente iam tempore, quo regredi necesse erat in eam tran- uill tatis sedem, e qua suerat in terram ad norae salutis procurationem effusus, Hierosolyma egrescius, suorum omnium secum duxit in po- stremo illo itiuere comitatum. Mons est Q regi

243쪽

ne illius urbis editus ac fraecelsus, cui ab oleis,

quibus ubi l. vestitur, atq. omni ex aditu tegitur, Oliveti nomen est factum. Alluitur ex alis ra parte fluuio peramoeno, ex altera diremptus est totus; vinearum, plantarum omnium, i primisq. palmarum viriditate laetissimus, perpetuo rupium sylvosarum tractu opacus, atq. amosus.

In summo est arquata planities, latissime patens, aquae sunt perennes,& lectissimi flores prospes usin subditos campos, collesq circumiectos iucundissimus. Ita deniq. totus ille mons, ingenio instruitis loci, & artificio cultus, atque

ornatus ea, ut sua, vel amoenitate, vel ubertate laetitiam illam mortalibus, illamq. donorum copiam signiacat e velle videatur, qua nos Poten- tissimus orbis terrarum Seruator cumulauit,cum ad Patrem perfunctus iam salutis humanae pro- curandae munere, triumphatis laim hostibus,ma, nitico beatarum Mentium comitatu reuertit. Ille videlicet. ille mons oleis, & palmis cons- . tus,quarum alterae apud antiquos victo tae,alte-

rae pacis S tranquillitatis erant symbola , eam sane viei oriam significabat, quam ille generis humani liberator,nobis, totiq. Christianae Re p. ta communibus hostibus , perdifficili consei

praelio, deferebat in caelum. Quorsum enim Christum eo tum conscendisse credamus,nisi ut 'ex illo montis fastigio , eius honoris signit tis apicem nobis commonstraret,quem homini- :.bus repererat uniuersis, caesoq. inferebat, nullo

244쪽

oratis XI

tempore intermanam iis palmis, ole Trum 1 arboribus adumbrabat aliud, nisi eam ipsam victoriam, cuius beneficio totuit humanum

genus collapsum iam, &sub hostium p testa-

tem redactium e tenebricosissimis ergastulis , ex aristissimis vinculis aliquando liberarat uid eius montis uberta atque sertilitas ostendebat, nisi eius amoenitatem horti, cuius antea nobis primorum parentum vitio interclusas suo ipse' ianguine aperuerat sores3 Quid deniq. illa vinet torum, symarumq. viriditas prae se serebat, nisi laetitiam,qua in tanta triumpnantis Christi pom- res procreatae uniuersae, in primis'. mort les, quorum causa illa erat parta victoria,gestie- bant λ Hinc ergo gradum facit in caelum, non : cursu sublatus, non alienis viribus nixus, sed La. ipsius potestate subductus leniter, vidente circumfusa hominum frequentia, praecinente caelo plaudente natura, adstante carissima parente,

spectantibus, &lacrymantibus exsaudio disci .

. pulis: qui genibus humo positis, sublatis maniud bus, oculisq., eo usque illum sunt prosequiui quoad nube inductus, contectusq. leuissima x immensum hoc, quod caelo, terraq. intercipitur spatium praetervectius, ad supremum fastigium , atque adeo ad dexteram Patris au tauit. Haud sane mihi promptum est, quid e tanta rerum sui Iua seligam prius, quid potius orariolae complectar, quid totissimum admirer, Audi tores; summam ne Cnristi gloriam laboribus partam, &

245쪽

acerbissimo stinere, an inlinitam caeli, terraeq. laetitiam, an communem nostram ipsbium selicitatem. Quis enim eorum, qui Christum, paucis ante diebus,veluti latronem comprehensum,

atq.obligatu na, verberatum indignissime, laesum conuichs, illusum ab impurissima turba, si datum sputis , colaphis caesuiu , rigenti spinarum

serto coronatum, deformatum vibicibus, vulneribus cruentatum, in patibulum actum, acuminato confixum serro, extinctium acerbissime viderunt,in mimum inducere potuisset tuum, ad

hunc honoris,& gloriae gradum esse conscensurum Θ inis ea populi conuicia in sempiternas laudes, qui eum luci uni in tam ampulm, ac solidum gaudium,quis eam lamentationem, ac gemitum in t ntam laetitiam conuertendam esse putauisset Quis credidisset,extrem ignominiae summam gloriam, contumeliosissimas cruci nobilissimurn triumphuni, diem hunc Iartissimum, ac iucundissimum luctuosissimae illi, ac sunestisnsimae nocti successurum λ Cum enim triumphim iboriae fi uctus sit, ubi victoriae nullum signum appares at, quis lauream expectaretὸ ubi captus ab hostibus Christus, ubi destitutus a suis, ubi apes omnis dempta salutis esset,quis eum triumphatutum xistimaret 3 Quis inter plebeculae contumelia , alq. opprobria inter lictorum flagra,inter populi maledicta, inter virgarum ictus, militum ludibria, inter lacessentium, & percutientium in mus,inter prolata crudelissi ae dam

246쪽

nationis sustragia, triumphalem apparari curi sim arbitrareturὸ sit tamen sic existimare licuiste declarat hodiernus hic triumphus, quem innocentissimus , ac mitissimus ille Imperator, non hostium internecione, sed sua ipsius morte, nomini unerentium caede, sed sui corporis effuso sanguine, non praesidio militum stipatus, sed destitutus ab omnibus , non inimicorum explagna

tione, sed deditione sui prorsus voluntaria, de

scelerum omnium portentis, de Inseris, ac de Inserorum Tyranno reportauit . Vicit videlicet vietiis, vixit extinctus, stetit in terram prostratus : calliditatem innocentia, sacrilegium pietate, hostium potentiam turpissima cruce con' triuit. Itaq. noua victoria nouam triumphi sp ciem, noua triumphi species, noua, quibus instrueretur ornamenta postulabat . Non ergo quadrigis aiuatis , sella curuli, aut quatuor albis equis inuehitur; sed pro his omnibus ornamentis luculenta ei tantummodo mittitur o casso nubes, alatiq. venti, quibus supra caelestes illos orbes uniuers's tanquam in Capitolium asportatur. Non Camen desiderantur in hoc triumpho ante currum victoris hostes bello capti, ac se 'reis catenis onerati : cum eum antecedere videamus non mortales aliquos , sed mortem ipsari, atque Inseros uniuers.s,vinculis inexplic bilibus obligatos. Non desiderantur deuiciarum prouinciariim imagines, quaς cum caeteris spo

f)s a triumphantibus in pompa deserebantus.

247쪽

Praeit hic videlicet non unius prouinciae,aut v Ibis effigies expugnatae, sed regnorum omnium, sed totius terrarum orbis in libertatem vindica ti simulacrum. Ne ille quidem abest Senatus, i cum triumphante Capitolium ascendebat, ibiq. albo mactato tauro, grates pro victoria Superis agebat immortales. Antecedit enim hunc etiam triumphum Senatus ille caelestis Reip. beatissimus, ducit in summam billam Basilicam trium

phante a Dominum : & quia in a a Caluariaridem ipse, qui triumphat, quasi triumphalis hostia mactatus erat; non hic necesse habet caelum sanguine respergere, sed cum illa redivitia iam, victima,velut in dumicilio seriatur,ac cessat. Iu- .re igitur optimo laetari videntur uniuersa:iure illum hodierna Caelestium comitatus deducit ad patretii: nec nostra indiget exornatione, qui diuino summorum, mediorum , infirmo umque praeconio commendatur. Sol ipse,qui pulcherrim in lucem ex dolore tenebris inuoluerat, turpissima occumbentem morte sui luminis auctorem videret, huius diei luce, si poetarum

more coniicere, ac diuinare licet, ad hanc o nandam, augendamqlle laetitiam , videtur solitoliulcrior,atque illustrior apparere voluime. Cae-um hoc , quod eo tempore cursum , atque o dinem turbarat suum, summa illum excipit admiratione,& quodammodo laetatur, quodin tanto triumpho ea, quae ductore Lucifero am serat

ornamenta , sit tandem aliquando restituantur

Quid

248쪽

Q id dicam de caelestibus illis Mentibus intelligentia praeditis acutis ima , quae in grauis limo

illo impendentis iam mortis moerore. atque tri- stitia eum consolabantur λ Vident nunc eundem gloria circumfusuna, dent eundem, iumphum agere ; vident ad dexteram positum Patris ; vident eacaptiuorum manu , quam secum nouus

hic ducit Imperator, completum iri sedilia, equibus temeritas ac superbia formosissimo; olim Cives ad Inseros usque deturbarat . Placet igitur sanctissimi consilium Vatis:qui cum hanc ph iblicam rerum omnium felicitatem prouideret, seque imparem ad eam celebrandam intelligeret, omnia, suae caelo, terraque continentur,

ad huius laetitiae societatem accersivit . Neque enim solum Caelites, hominesque, sed ipsas etiam mutas animantes, ipsas etiam stirpes, ac saxa, flumina, fontes, arbores ad huius diei celebiit item, & gratulationem inuitauit Quid autem inuitaret, nis totus terrarum orbis, nisi summa, media, infima , nisi rerum natur; Amortalium, hodierna luce, restauraretur' Hic ille videlicet est dies , quo caelum ipsum , a te ramque iterum facere, ac procreare quodammodo videtur Deus. Haec illa lux est, qua pristinae restituta dignitati Vniuersitas, auctori suo summa cum laetitiae significati0ne gratulatur. Sed tamen in hac gratulantium contentione, ac studio nulli rerum procreatarum lae

tandi maior existit seges, quam homini ; cuius est

249쪽

est haec laetitia peculiaris, & propria . Illi pro- secto plaudendum est , & gratulandum: illi ea q

i Victoria, illi gloriosissimus Christi inqmphus,

& paratur , & ducitur. qui cum suo corpori hoc est nostrae mortalitati pugnandi vim , &vi-

itoriam impertiuerit, nos videlicet Una cuim eo aduersus hostem pugnauimns, nos cum eo vicimus, nos denique cum eodem tri mpnum i Ga imus , nos tanto cum plausu , ac laetitia , in eam sedem felicitatis excipimur, colloca-- mur in caelo, ab et o Parente in illo beat,

tudinis domicilio coronamur, Nobis Sol iple,

ac caelum, nobis mare, cic terra , nobis rerum niuersitas gratulatur, quod in illud aeternita- tis regnum victores hodie , ac triumphantes in reὸimur. Quid enim erat, cur tam saepe a profiteretur, ac diceret Christus, in caelum te velle conscendere, ut munitum , atque undique vallatum iter 'aperiret mortal bus ad sem- 'piternam beatitatem, ut locum nobis, ac se- dem in regnis a se partis adornaset, nisi eo tan- in

dem aliquando pedem illaturi essemus, quo ip- se hodierna die tanta cum gloria penetrauit λ l, L enim hic dies, laborum omnium, quos n'stra ipsorum causa suscepit, ac pertulit clemen- .. tissimus ille Seruator , fructum n is Vberri mum attulit, cum obstructum ad aeternam V1' tam aditum illum patefecit,quo impedito, atque occluso,nihil esset, quod de contrita morte tantopere laetaremur. Non possiim hic tacitus prae-

i . te ire

250쪽

Oratio XIV. 237

teri e Gregorij Magni sanctissimi, atque eloquentissimi viri percelebre dictuna, cuius in summa ea sententia est: deletum esse hodie se uitutis ribstrae chirographum , ipsa damnationis suctagia commutata. Illa enim hominum Matiua, in quam olim ita pronuncia una a Iudiace fuerat: in terram ibis: nodie, ducente Oeo, intcogressa caelum est, hodie in eam ipsam domum , quam suis sibi manibus obstruxerat, inua it penitus , hodie omnium rerum gratula tione , ac laetitia ab exilio voluntario reuocatur, atque ad Dei sedem euecta, ab eo ipso ,

a quo da rata iam erat, eam vocem accepit: eris meae particeps gloriae, imperis, aeternitatis ι eris ciuitatis huius gloriosissimae popularis, eris incola regni mei . haec perennitatis sedes, hic deliciarum portus, hoc aerarium beatium dii iis) tutissima haec ara felicitatis est tua is . Id videlice: est, quod de captiua illa captiuitate, , Vatum praeconio canitur. Non enim soluinta victi hostes, debellatique Inserorum exercitus captiui sunt huitisce triumphi, verum etian nostra ipsa mortalitas, quam in admirabili illa expeditione seruator potentissimus cepit S. surbi ipsi obligatam arctissimo, secum hobe perducit in caelum. Quamquam non tam illa captiua dicenda est, quam in libertatem asserta non tam victa, quam Victrix , non tam ab peratore triumphata, quam triumphans, non tam ante currum acta , quam in ipsa curuli .se-

SEARCH

MENU NAVIGATION