장음표시 사용
281쪽
o RATIO XVI. vEMADMODUM Tragicis
Poetis ad inducendoS In scenam eximia probitate viros nobilium praeceptione scriptorum, quasi Praetoris edicto aditus omnis omnino - interclusus est; sic laudandis ijs, quos excellentibus animi ornamentis instructos, atque inter Mentium immortalium choros iam caelo receptos Christiana Reiublica venerat , haud facilis ratio, ac via en videtur oratori. Habent illi tantae praeceptionis auctores propriam, & quidem idoneam causam, cura fanctissimis petita personis argumenta, eoruni Poetarum nomini deneganda putent: Sed si me audirent placet enim inter sapientes desipere )s me inquam audirent, hanc etiam adderent cum oratore communem: quod, cum viri eximie sancti, vitae rationem inierint, habuerintq. augustiorem, quam ut versibus exprimi, vel os nati dicendo queatinostros,ad eorum mores ef-
282쪽
Lageia dos,describendo'. conatus,longe vide mus esse polleriotes . Gam vere id a me dica- tur, Auditores, Ioannes Euangelij scriptor nobi lis , Apostolus integet imus, atque castissimus, propositus hodie laudationi meae plane declarat:cuius tam LXQenesis,& ram lara virtus, tanta morum sanctimonia,tam innocens, tam castigata vitae ratio , atque humanam supra naturam
evecta filisse videtur omnibus, ut nisi panegyricum lese sibi conscriberet,nullius existere posse tantae facultatis orator,qui eum apposit , ac pro dignitate laudaret. cdotus enim quisque non , iadet,cum in sacris illis scriptorum monumentis :quae Christianae steritati reliquit, tam saepe a
Christo Seruatore se dilectium commemorat,ita magnam exornationi suae segetem, ac siluani phrare, Vt nemo,quantumuis expedita munitus eloquentia,dicendoq. exercisatus ad illum pro namoto commendandum plura conquirere posse usedeatur3Sua eum ergo,quando non possumus nostra, oratione laudemus, constituamusq. hoc ingressu sermonis, amplissimum esse, uberrimumq. laudis argumentum ilhid Dilecti nomen, ae titulum , quem veluti glorians aureo stylo suis ipse monumentisinscripsit. Neque enim cum se Diletium, & dici vult, & haberi, ea se ratione dilectim intelligit, qua res procreatae uniuersae, inprimisq.homines intelligentia praediti a Deo P rente optimo diligunturised'ta, ut amantissimus ille nosine libertatis assertor neminem habeat in
283쪽
vita Cariorem. Quantum vero id est Deus immortalis 3 quam magnus hac una diuini benesticii commemoratione beneficiorem cumulus, atque complexio significatur Nam si Plato su
mum rerum rocreatarum bonum,diuinum in eas amorem esse pronunciauit, hoc est ita o
numquemque beatum in vita dici posse, si a
Deo bonorum omnium auctore diligatur:quantam ego Ioannis esta discerim felicitatem, qui ab eo non amatur solum, sed prae caeteris omnibus amatur ; e quibus aliquos tamen suisse nouimus egregie, uniceque a Christo liberatore dilectos Nemo enim unus est . qiii non intelligat, quanto reliquos illos comites amore prolaqueretur, quos ab infinita hominum multitudine, atque adeo ab ingenti electorum populorum numero exemit; ut essent ij, quibuscum dies, noctesque versaretur, quibuscum res communicaret arc nas diuinitatis , quibus tantam illam, tam honorificam , tam grauem, imbuendi noua religione orbis terrarum prouinciam demandaret. Nihi lo tamen minus inter eos, quos tantopere se d .ligere Christus, & re demonstrauit, & verbis apertissime prosessus est, Ioannes Dilectus dicitur , hoc est unice, ac dilectorum omnium lectissimus. Vultis aliqua recenseamus,singultaria tam magni, tantiqRe in eum amoris argumenta λ Redigite primo vobis illud in mentem facile primum, cuius extitit explanatissimagnificatio eo te ore,quo tempore super men-ε r a sam
284쪽
26o De D. Io. Euang. 'sam inter epulas illas, quae non voluptatis conciliatrices, sed proximi funeris isparatus fuere, iin Christi eum sinu recubuisse sacrarum nobis litterarum,atque adeo Ioannis ipsius monumenta tradiderunt.Quid enimλNon dubia ille parens
optimus,ac Sematorianimi commoti praeseserre coeperat indicia,quibus, aut proximo vitae exutu se turbari,aut de suorum salute sollicitum es- se demonstrabat. Induxerat eum sermonem, qui
omnes perterrefacere posset:cum a conuiuarum
uno ad mortem se quaeri , atque ad lanienam breui perducendum esse denunciaret. Consecuta iam erat velut in laeto scenarum spectaculo rerum omnium perturbatio.placidi,stantisque maris illa tranquillitas, subita grauium verbo rum aspiratione foedatur. animus ille tam inui
ctus,illud serenitatis domicilium,sedes illa Diuia initatis tristitiae caligine quadam obducitur, de
impendentibus circa nubibus, saeuiores adhuc lProcellas, ac turbines comminatur . Ioannes unus in tanto rerum omnium motu, in summo conuiuarum pauore, atque tristitia, timoris e
pers,periculi securus, in Christi sinu,ac pectore, svelut in portu certissimo conquiescit. O fid clam,o libertatem Ioannis admirabilem,o significationem diuinae in eum beneuolentiae singui rem . Aliorum sit ea trepidatio communis i quae repentino veluti fulmine percellit uniuersos: Ioannes priuata lege Seruatoris eximitur 3 & su-- ,
ctuantibus caeteris, unus habet diuinum illum
285쪽
constanter aspirantem amorem, Ed aequabiles fluetiis. Etenim cum ali1 Christum ita commotum animo intelligerent,cum ab eo incertum bi dei desertorem sic obscure denunciari viderent, ut de sua ipsius side posset unusquisque dubitare:quasi seralem in mensa obnunciationem aliquam accepissent, subitis consternati, timorem, quem verbis exprimeremon poterant, deminis ad terram oculis,contracto vultu, longo silentio significabant. Quare ,cum ne Perius quidem ip- se auderet de deteriore tristem Dominum interrogare, Ioannem deprecatorem adhibuit, ut ex
eo quaereret,quis nam esset ex conuiuis,tantum, .
ac tam immane flagitium suscepturus. Ded i ille veniam interroMnti, passusque tandem est, Ioannis exprimi Diandi iijs, quod nullis potuisset
artibus extorqileri: sic prorsus, Ut quamquam transfugae nomen aperto patefaciendum esse
indicio non putabat, osella tamen oblata, dissimulanter proderet perfidum illum conuiuam,&tam nefarij sceleris architectum. Quid igitur ad hanc Horis significationem accedere possit 3Tacet ille tantorum Procerum senatus: et proximum unusquisque sodalem attonito similis aspicit:non iam conuiyium amicorum, sed fimessiimea taciturnitate flicernium esse videbatur. cet Christi Legatus,caeli,terraeque arbiter Petrus:&qui aeternae felicitatis fores inleellere,atque aperire potest , non audet Christi animum interem tione tentare. Tacet is, qui ab eo de abdita 3 veri-
286쪽
veritatis edoctus aliquando fuerat via.Tacet quinationes exteras ad Christi colloquium admise rat. Tacet qui fratri dux, atque auctor fuerat, ut penitus in Christi familiaritatem intraret. Silentium denique tenent uniuersi. Dd quid agant, cum inuenire non possint, ad Ioannis opem confugiunt, ut suas omnium cogitationes ob nunciati sceleris metu perculsas in illud Christi pectus, rerum arcanarum sacrarium, quasi Antistes ipse,ac Mystagogus inducati Paret ille postilatis, ac de desertore quaesiturus, oculis in praeceptorem conuersis, non grata solum significatione vultus excipitur,sed ab eo, ut loquitur Augustinus nutu,atque si diciJs inuitatus, c ut in illum sinum felicitatis sempiternae reclinat. Ita Ioannes eius sinu quasi mollissimo usus est toro, cui solearum ligulas soluere Baptista, cui vix summum digitum in latus inserre Thomas, cui coram si stete se non est ausa Magdalena Quo loco mihi venit in mentem c'nfirmare quod ab brosio sanctissimo, dissertissimeque viro traditum est, eo tempore, quo beato illo pectore, ac Sematoris ulnis contineba ur Ioannes,non solum Ioannem in Christi sinu, sed Christum etiam ipsum in sinu Ioannis, hoc est in sanctissimi hominis innocentia, & castitate recubuisse. Libet hic exclamare. o te felicem, ac fortunatum adolescent Ioannes,ipsis quoque beatis is caeli Mentibus admirandum Illa diuinitatis
incompr ensa malastis,illa Caelestum omnium
287쪽
voluptas ab luta,illa sempiternae gloriae sedes, ' Deus,inquam, Dei Filius, tanto interuallo a nostra non dico natura, sed suspicione remotus, tuo simi, tuo complexu, tuis blandimentis delectatur: & quas delicias in omnium hominum con-uiou habere se dixit, in te uno reperis e videtur' niuei s s. Tenetis profecto animo,& probe scitis, Auditores, iam inde usque ab aeternitate, Dei Filium in sinu Patris fuisse,& beatum illud otium, quod insormari cogitatione non potest, silentio veneramini. Saepe reputatis, opinor,. qulate in illam, quam certa,decretHue diuino Onsilio die, sempiternum Verbum in suu Virginis cepit: dc tantam diuinae clementiae vim admiramini, tantamq. Dei parentem humano maiorem stigio praedicatis. id hic non admirari,quid non venerari silentio vos oportet, cum auditis,omni selicitatis genere cumulatissimum Dei Filium, lucis illum aeternae candorem, e Patris quidem sinu in gremium Virginis,sed e sinu Virginis in Ioannas gremium quodammodo conuolasse , λTantum neὸ immo vero etiam conquieuisse. Et quo progredi possit amplius illa felicitas, quae non habet in caelo nisi Deum ipsum, cum quo, eo nomine conferri queas, nec inueniat in te ris,nisi Maximam Virginem cui possit illa ratione comparariλVideo fieri non pos , ut de singulis diuini amoris in Ioannem argumentis accurata explicem oratione. multa propterea decli- sale silentio me oportet: sed unum, aut alterum
288쪽
as D. Io. Euang. sine vestra querela praeteriri non potest. Quid ergo λ Eius amoris indicium Christus plane singulare commonstrasse dicitur a sanctissimis viris , cum e patibulo moribundus Virgini moestissimae, carissimaeque Parenti Ioannem pro Filio permisit,contraque loanni pro parente, Virginem, de esse voluit,& nouissimis verbis quasi
testamento mandauit . Cuni enim uniuersum filiorum nomen omnino bipartitum sit, vel a natura , vel ab adoptione inditum, nec tertium praeterea reperiri possit ; medium ille tamen excogitauit genus,quo Ioannes nec editus natura, nec adoptione accersitus, vere tamen Virginis Magnae filius, & esset, & diceretur. Est ca sane amoris vis,Auditores,ut quos beneuolentia iungit,eos quaim simillimos efficiat , nec nisi interrimiles existere, aut retineri queat. Inde factum est, ut Ioannem ille,quem unice diligebat,sta simillimum reddere contenderet, di quantum serebat ea mortalitatis conditio, parem. Quare cum suum ei nomen, ac similitudinem sic impertiri voluisse cui quia ipse Dilectus dicebatur Patris, diceretur ille Dilectus Filii; quia ipse sinu Patris continebatur, gremio Filij foueretur ille: ad extremum , quia ipse vere virginis erat natus, cum quoque voluit Virginis filiun dici: & quae nomina in tota filiorum appellatione non erant, ipse ad fiammam declarandam vim charitatis excogitauit. Ita igitur in Ioanne te ipso velut est io, eslarmatoqia, tantam, tam
289쪽
artificiosam, tam pulcre depictam, expressamq. sui vultus imaginem Parenti reliquit, ut haberet domi, quo dolorem leniret, ac desiderium consolaretur suum. Hic enimuero nouus mihi selicitatis aperitur campus, cum recordor, ea filij appellatione, Virginis ei suisse custodiam, ac tutelam a Christo demandatam. Quid enim fuit aliud, Virginem Ioannis fidei seruandam committere , nisi eum ipsi Petro vel similem facere, vel anteferre ρ Placet alterum ciam altero comparare : ut quanta sit inter hos Caeli Senatores, non dico de honore cotentio, sed splendoris,&gloriae parilitas,agnoscatis. Quidὸ commisit pru- dentissimus ille generis humani Seruator Ecclesiam Petro; Ioanni Virginem:utramque profecto Na*em: sed hanc Dei vere parentem, illam genitricem,altricemque Christianorum. Petrum is Caeli voluit esse custodem; praesidem Virginis Ioyanem . Est ne cuiquam facile utra maior di-
ditas sit, conferendo iudicare Nihil hoc avsimicere , nisi unam Virginem esse Caelo ipso longe praestantiorem , quippe quae multos sane menses fiterit hospitium Diuinitatis. Quare iure
optimo ille Caelitum nus,e Beatorum numero,& choro delapsus, cum ante Ioannem ipsu is splendore, ac radijs circa diffusis, repente adstitisset, eumque religioso correptum horrore ve- nerabundum ad genua sibi accidisse , ideret;caue consestim inclamasse sertur, ne me venereris, qui unam tecum,eandemque scruio seruitutem. At
290쪽
At quam seruitutem λ Eam haud dubie, suam Virgini Deiparae praestat uterque: ille, quia notissiesus est corporis custos,pericula 'itae defiendit;hic, quia praeses eiusdem est minime corporatus,& aspectabilis, tuetur animi quoque, qui sub aspectum non cadit, incolumitatem. Sed quoniam nihil est, quod magis amorem, beneuolentiamque commendet,quam si constans, & aequabilis sit,nec ullis, nisi eius, quem diligimus
obitu, terminetur, videamus quid haec in Ioan- item diuina charitas eo nomine a nostia laudari .rione requirat . Tanta profecto fuit illius diuinae beneuolentiae , atque amoris aequabilit', tanta constantia, ut non solum quem cepit a principio cursum tenuerit semper,sed in ipse etiam exitu vitae, quodam quasi compendio secerit auctiorem . Multa sane sunt, quae de Ioannis interitu fima 'ulgauit, Multa permulti, scri piis etiam libris, opinando magis, quam arbitrando memoriae commendarunt. Sed qui eum humanum supra modum se laudaturos esse pu. tabant , mortis immunem, exρertemque fecerunt . sc inquam, ut adhuc viventem, atque superstitem esse pronunciarint. Quam ego laudem , ut magnam, ut excellentem, ut summam putem, Video tamen esse vulgatam, si cum iuta , quae aliorum ei tribuitur opinione, ac iudicio, conferatur. Quid igitur hac excellen- ltius laude potuit a benevolo illo omnium repertore rerum in Ioannem excogitari3 Quid de