Tarquinij Gallutij Sabini e Societate Iesu Orationum tomus 1. 2. longe auctior

발행: 1633년

분량: 457페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

351쪽

T. stratio XXI ' 327 nunti causa mi vir . Imperauerat nimirum

a Tyrannias, ut eorum cremarentur corpora ; cia neres in profluentem conucerentur, quas de parricidis, non de inobcentibus sumeret μῖς- inam. Sed pugnat inuito Deo, cum innocentiam quantum potest, pugnat. Ea barbaries mutito sane clariores inicit eos, quorum etiam nomen eripere posteris , ac memoriam omnem olere contendit. Ac videte quanto eos gloriae cumulo, quanta meritorum accessione nobilitet . E quatuor illis rerum initijs, quae dicimus elementa, tria esta videbantur,de quibus perserendo sortiter supplicio, victoriam quodaminodo reportarant. Nam humi primum pardore , atque obscuritate carceris exerciti erant: deii de sub acerbissimo illo,atque acutissimo diastenti frigore:tum ardentissimo calore,tanquam igne cutim exurente, semiustulati;ad extremum, ne qua restaret ex rerum natura victoria ; de aquis etiam ipsis mortui triumpharunt. Cineressuippe μ victoriam inauditam cineres inquam ipsi in aquas prole, i, totoque dispersi fluuio,

unum talidem aliquando confluxerunt in locum:

unde a religiosis hominibus collecti, excitatis in eorum honorem templis , ac napnumentis, per partes, in multis sane ciuitatibus conditi magiab.

ce sunt. Sed quia de his non est c nsilium a

Uurate,studiosique dicere, ad seminae constantiam reuertatur oratio 3 cuius causa fuit a

Potissimum instituta.

352쪽

. a illa igitur,cum caeterorum cadauera in pi strum imponi, atque ad rogum deferri, Melito- nem tantummodo suum aliquantulum adhuc spirantem, ac semiuiuum pr*termitti videret, rata quod erat, vehiculum illud , non tam defunctorum seretrum esse, quam trium Dantium currum , arripit extemplo filium, sequitur abeuntes , inclamat, moram efflagitat: nec apte subsistit , suam eum ex itinere iam exanimatum. in currum illum inferat, parato socijs incendio comburendum. O nisuum Christianae sortitu- dinis exemplum. . incredibilem animi cpnstantiam. o seminam , non seminis inodo antes irendam vulgaribus, sed ipsi, quoque Lacaenis summa cum admiratione. suspiciendam . Quid enim unquam a Spartanis matribus, quae libe roes,tradito escastra dimitte ypeo,

bant ,

& animoso illo clim dicto in egulla accepta s , quod ab

hac nostra vel superatum 'nsule , vel smilitudine ad viuum e0resium , exaequatumque non Celebratur inprimis ea, quae cum filii didisse p

ex acie receptum: vulnere pedis grauissime do lentem videret , non querimonijs suis sith dolorem exacerbandum, sed animi, constantiam , seueritate orationis excitandam pulpias ; ubi a- caedemonis virtus, inquit, ubi mimus, ubi sor- titudo militaris 3 nae tu, si vir elles; memor patriae ; memortui, firmitatem animi , non contractionem, & mollitiem praeteferres . Perhl-

betur etiam ita quae cum quinque, hoc est

353쪽

omnes, quos habebat ad configendum cum hostibus in aci in amandas et, in proximo suburbio pugnae finem expectabat . Ecce autena tibi commod ina epraelio qui liberosillas quinque ad unum intersectos suiste seminae interroganti omnia , & praestolanti exitum nociaret. Quid his quoque responsum existimatis p Non cistud,insui erat, quod percontabar ex te vile ν mancipium, sed an res patriae saluae sint. Vbi a patria victoriam lare nuncius bili masseis bene habet L aena respqndit : etiam filiis salusiunt. Quid ea, quae filium hoc uno inte emit

nomine, quod ipse clim caeteris non litterisset Reuertebatiir is e praelio sospes , atque incolumis parentem pro ipsis urbis moenibus obuiam h bet , quae filium repente conspi cata superstilena, rogate continuo institit,quid ageretur clim patria, quid carteris, in quibus ille dimicaucrat ciuium cophs , factum esset . cum omnes ta acie cecidisse respondisset. Ergo, inquit sparta,

ira mater, nemo te tantae calamitatis nuncuam

misit λ & cum dicio arreptum e solis lapide

contorqu*t in filium, vulnerar, in terram proferni , exanimat. ut eo supplicio doceret admirabilis semina , e in indignum esse vita , qui cum caeteris praeclare mori non potuisset Haec inqdam, aliaque summis a veteribus osti ata sunt laudibus, & scriptis hominum sapita tissimorum diligenter, accurateque possciitati commendata . nos tam magus constantiae ,

354쪽

religionisque documenta , quibus par ea orna mentis, omni monumentorum genere non decorabimus Admirantur antiqui matronarurn suarum sortitudinem, dc mulierunt egregia facta positis in sero monum tis, hominibus ad imit tandum proponunt: huiusce nos sortitudinem seminae non suspiciamus animo inon e tolla inus oratione , non in suo collocemus lumine ivirorum sortissimis aemulandamλ Video statuam linam equestrem a Romanis positam iuisse , cloeliae, quae, P0rsenae decepta custodia , irile facinus aggressa , secundo Tyberi cum caetoris obsidibus classh remeauit ad suos. uam enim hanc in *mina virtutem honoris ali quo notio genere ornandam rati, equestrem illi statua min Sacra via collocarunt, ut equo inn- dens in celeberrimo loco , homii res pullainum ascendentes incrςparet , quod in e . urbe sic ingrederentur, in qua eti seminas virilibus

praemiis, & equo donatas aspicerent. Vtinam huic etiam nostrae liceret monumentum ali

quod aspectabile in seris , ac vijs publice po-

. fere. Vtinam Imperatores illi, ac Principes , qui quadraginta Martyres monumentis, ac tenapiis honorarunt, huic etiam seminae statuam in templis, & simulacrum aliquod fortitudinis excitassent . Habe tot profecto illa , multoque magis haberet , quam Cloelia , cur expro

braret Christianis viris sal Ha spolia sine' sanguine, & sit lar parum

355쪽

in rebus hisce mortalium videt, Vt .non intelis ligat , quanta sit mrentum charitas , non hominum solum , sed etiam mutarum animantium in filios , quos procrearunt Θ sunt in earum genere quaedam immanes, ac truces, quae nutila hominum industria mansuetae , ac cicures

reddi queunt . Sed tamen illae ipsae aduersus filios ita mouentur, ut in ijs tantum fouendis, tuendisque possitit deponere seritatem id multa 3 pugnant sortissimae bestiae filiorum caula, pugnant infirmae, pugnisi naturae vi, quae ad pugnandum a natura instructae, ac munitae non sunt. Auiculae ipsae, Deus immortalis,' quia naturalibus armis filios tueri non possunt , obiectu corporis tegunt. Quid haec porro significant , nisi parentibus erga filios sic initatum amorem, & charitatem esse natura, ut qui in liberorum dolore seueritatem animi praele- ferre possint, i3 vel extirpasse a se humanitatem, et humanum praetergressi esse fastigium vi, deantur. Nullam haec religiosissima semin suspicionem inhumanitatis afferre potest, quae . filium sic diligebat, vi eum a se potius, quam a commilitonum gloria , separari pateretur. Quid ergo consequens est , nisi sortitudinem in ea fuisse singularem, & eam , quae viro riun imbecillitateni vehementissime reprehendat 3 Vellem , Auditores tantam mihi ab eloquentia suppetere dicendi im, ut eam huic

admirabili Matronae satuam polliceri ponem .

356쪽

De Martyro. XL.

quam Pindarus ill e poeta victoribus in ob - picis a se commendatis eorum beneficio .ve ἴuum , quo aciebat , ponere, ac publice constituere profitetur. Promittit haec ille, quia suo ipsius operi aeternitatem , approbationem , ad mirationemque p0puli polliceri potest . Ego vero, quamquam tam magnosspiritus prae me ferre non queo, habeo tamen illud confidentius dicere: hac laudatione, quaecumque tandem illa sit , huius me seminae methoriae , hodierna luce, ita hoc consessu, veluti mphumentum alia quod excitasse H Erit gitur prui vestrae, iam magia' imaginem constantiae demissi ri , re-hgionis,co errilortitudinis , imitari: erit humanitatis, ac benςuolenti', conatum hul meum , quoniam rem ipsam appro- bare non potestis , certissam

animi significatio

ne commet

357쪽

M ROMA N AU

I VM multa Romanae ciscae, Matronae cystissimo

Caelestibus olim adiunci mi nuperrime Christianoruni

Fahis adscriptae Roman Ciuitas debet,tum Vero in di xime hoc antiquae celebri- tatis limula crum quod incredibili cum animi sensu quotannis aspicina ,

cum tam magno nobilium virorum concurrit, honorifico Patrum studio , tam . nium ordinum gratulatione, sacra in honorem . lectissimae seminae semel instituta, hodierna die, in celeberrimo Vrbis. qntiquae loco repetuntur Etenim cum hanc Romanae nobilitariS, P pG- lique frequentiam ; cuin hoc temprumclo ipso Comitio tam prope curiam , ac Rostra ian excitatum;cum circumfusos ad concionem At ditores a cum haec toto foro dilacia veteruncis

358쪽

monumenta contemplor,in eam pristinae cli ni- tatis memoriam facile vocor, ut Quirites illos clarissimi nominis , ac famae , ad audiendos horatores mihi videar in Romanum Forum , atque in Curiam confluentes intueri . Nihil enim qest, quod de vobis a me dicatur, 1 lustrissimi PP. quorum tanta maiestas , ac religio est, si hoc . tempore multo ticilius, ae verius Pyrrhi Regis Epirotarum Legati pronunciare possint, Urbem, hanc templum es te terrarum orbiss. Vrbis Sena- rum, caeleste Concilium 3 Senalmes plane Re ges, ac Deos. Utinam daturi operam , at e Iaudientiam laetisti essetis oratoribus illis stipe - , numero auditis , atque approbatis in Foro ibiis, quorum vos Imperium religione, ac maie- nate saperatis . Fieret prosecto, ut quoniarn caeteris partibus superiores,certe nonini*rioressimus,antiquae Curiae celebritas, &splendor a vobis nonnaagnopere desideraretur. Sed quom niam, neque tam amplo congruentem loco, ne- quo paremGrgumento, neque vestro dignam is consessu orationem hodie proferre possima,mihi ,

faciendum erit, ut quantum facultati deest, tantum ad facultatem pii cuiusdam iuidis,mluntatis,ac religionis accedat . Eripit oratori delectium ipsa rerum laudabis sum ce principatu certaistium multi udo, quariam causa potissimum haec admirabilis Matrωna immortalitate, ac prae caeteris commenda- .uoae dignisileaiudicatur . sed eius tamen

359쪽

vna illa cum beatis caeli Mentibus dilaturni

dum viveret, atque inueterata consuetudo usia sue adeo ad se rapit orationem meam , ut non animum excitet modo, sed ipsos etiam oculos subinde,ac continenter incurrat. Huius videli cet familiaritatis tanta grauitas est, tantum pondus, ac vis, ut hic omnin', velut in capite , laudam omnium complexuoue coiisistere neces- se sit. Quis eisina Caelites illos cum Francisca so miliarissime versatos intuens , minus intelligat, diuinas prope virtutes, ac mores eius fuisse, cu- rius usu caeli Mentes incorruptae tantopere sint delectatae 3 Veteres, inprimisque poetae vanae illa religione,Deos, mortalium auersari consue tu dinem rati , in terram non nisi notiu delabi solitos esse commenti sunt:quo tempor urbes, atria,vias, agros, sora, omnia denique loca va- cua, di plane libera teperirent . Dixerint haec qui mores a Caelestium abhorrentes usu, atque' co7mercio in mortalibus intuebatitur: lui Fran- ciscam in nite sanctam, atque unice innocen- tem videant, hanc unam tandem aliquando di gnam extitisse intelligent,cvius familiaritate, e; prope conuictu ipsi quoque Cethlites uterentur . Continentiam,opinor modestiam,ssertitudinesti,

- rerum humanartim contemptum, caeteras eX eo

senere virtutes suspicere me creditis in franci y sca, cum haec dico a & iane ita res est , ut put tis, Auditores. Nam quae in alijs vulgaria i c una multis communia videntur ornamenta. 'in

360쪽

in ea,propter excellentiam virtutis, & quandam exuperantiam fmctitatis, eximia, planeque

singularia existimantur. Sed tamen e tam ma- gno numero,Religionem maxime, Deiquecon

templandi studium a Religionς pro sectum, exi-rnie, ac nominatim admiror: cuius beneficiosa mim puto, ut illa pene mortalium una, vitael xationena liqberet in terris omni mortali fastigio celsiorem . Nam instinctu quodam ita miri codiuinitus afflati solitam sitisse accepimns, ut sae- . se, quid dico saepe ρ immo vero assidue, ac pe- ne continenter , alienato a sensibus animo, ad longissimum sape tempus in spiramam rerum di. uinarum contemplationem , hoc est, in Caelestium honclave, atque concilium A ipso cor

Poris carcere raperetur . Iii quo talident usu quantum ab humanae vitae statu , quantum a in tali hominum conditione recederet, illa re- rum occultis inarum , quam inde non deliba- modo, sed penitus hauriebat, litteris, mo- numentisq. maiorum consignata c*gnitio testi-

sica ur . , id enim de diuinarum Personarum admirabili Triade, quid de nostra ipsorum s cundum obitum immortali vita, quid de beata- rum Mentium natura, & vi, quid de Insero- rum supplicijs quid de igne illo, piorum animas ad purum visue p.rgante, quid de alijs huiusmodi Christianae Philosophiae locis exili

tes, exigueque I aeologorum sapientissimi do- cent, quod tam crebris in caelinii ab ipso cor-

SEARCH

MENU NAVIGATION