장음표시 사용
21쪽
De librorum canonsc.numero, authoritate,
π. NOMINE autem Ecclesiae,quae de fide, uel moribus abso laccedeliberate pronuncians non errat,non grege, aut Ecclesiam aliqua anPlaarem: nec universum rursuε mortalium ommum coetum hoe loco accipιmari: Ied nobili fimum totius Reip.cbristiana membrum. calamos utica est uel Poneorx Maximus, quem christus uisbue eaput, erfundamentum ui bila Eeelesta sua instituu: uel certe congregatis quod conciliam dicitur eorum,Pι-c Apolli)lorurn, Euanuli rum, P rophetarum, Patiora πDoctorum munere fungamur:in qua,tanquam caput,Romanus Pon istae pesse,aut per L egatos suos praesideat. Σ I. Sive ιΩtur supremam bane aut ruate summo Poviifiei soli a Deomno i ribuum dicamus :llae non illi soli,sed certa alicia ingregataeni, cui ille caput exi tit, certe silua fide negare negasquam possumuι in concilio oe memin,in quo summuε pomfex per sie,aut per vinarios suos praesidet, ea ueluti in ea oongrePtione,quae expressam totius Ecclesia imaginem exaprimat,uere inexi lare. XIL Porro autem de barum authortatum comparatione, vird nimira altera φ maior concilijne Oecum ei, an Pontifica Maxια, mrose, asprolixe bιc d putare non est animus. Solum monuerim, qui certi aliquιd bacde re uel discere,vel docere uoluerit, eum extrema comparationu huius mea Dr ita constituere debere,ut asterum faciat solum Pontifcem, alterum uero plerarium,ac leget imum concilium, in quo summus pomifex, tanquam caσput praesideat. Uelita certe, ut alterum ex illis effineat summiam Pomisi cem solum,alterum uniuersam christianorum socιetatem summo Ponsifice hine secluso. XIII. In prιm oumparatione viti fere se offera diffficultas. Nam et stnon sit maιor ueritas aut certιtudo in toto cocilio legitime congrePto,quam is sola Pomisce tamen propter orbis consensum, est maior is eo authoritas, m maior quos ad inducendum, Cr pessuadendum estieaeitu. Est enim curi admolim cerebrιsuperbi,cir arrogamu flupercili ,qui maioris facit pugna
Sed in Hiera oemparatione, inexplieabilem aliqua discustate aut perplexitatem ammaduerto. certum est enim supremm, er quo vicariumpotestitu christi m Eeelesti aut ricitem, penes solum,umnum Potuisicem exi bre, Gilo autem modo in quocuns alio bominum
22쪽
ἡ & Iegitima interpretatione. Seetio V. O
NV. certum est rutilosecivi Ecclesiam uniuersam mullam omnino vim toeretum ut potestitem habere in Pomφeem Maximum. Nee vllu ipsum legibus ligare posse, multo uero minus i summo Poruscatu a christi ita tradιto,dei,cere. Nisi ea forsan acciderem tempora, ex quorum difficultate hoc ius ad Ecclesiam deuolueretur. π VI. certum est deris, Cr apud eos, qui oculas babent,aeque,de lux ipsa merιdiatra, mam=rum,inum plenarium,eτ absolutum concιlιam,aliam
tbortatem,aut infullιbilitatem non babere, quam eam praecipe, quum a coapite suo,cui christuι illam promisit,Cr praestit, mutuatur. Quare graui ris chri ilana reli Bonu cotrouersias,abn eiusdem sium, praepulis authooritate, er approbatione,uelle desinire, ac determinare, aliud rubii esset, quam se, er uniuersam christiam populi socictaiens apertu erroram,ae bas τέο ρ periculis exponere. π v II. Hae autem Pontifest Maximi duiboritas, er is eonstitura. da fidei in rouersi s infallιbilitas,quandoquidem natura ut res mustu parilibus superat,non minus diuina, coelestis, ac gratuita censenda est, quam peis testas,qua per ordinem confertur. Vnde quod per uilliues lectus prodere
se non queat,ut nota fit bominibus, 4 Deo Opt. Max. i quo solo institui podeuit.per uisibilestgnum confrtur: quemadmodum er ipsa quos sacra O radisu potestas, quamust non eodem modo. Nec erum cardiciales Pontificem maximum eligentes ad eum simpliciter, Cr absolute modum se babem, quo Episeopi Saeerdotes, vel alios Ecclesiae mirustros consecrantes : sed eo fere pacto quo illi,qui ius Patronatuε babent. Hi enim non babent pote titem, ueli deerdotium aut Episcopatum donem, multo uer3 mings,ut sacerdotem uel Episcopum consecrentsed tantam ut nominem eum, cui . Polusce eoast.
XVIII. ud plegitima cardinatium electo,est ueluti nominiato, erstanam senstis,quo posito utim christus Dominus maximam illam,et v ea νiam potestitem 'am,ad regesdam Ecclesiam,gratuito impartituri id abnulla tamen indelebilis charactem impregione. Namst bis ebaracter impriis meretur, qualu, cum oemst potestis per Sacramemum conrertur, impri,
solet,per publicam, acθοnt eam renunciationam: per perpetuam μα. v αν .per claram, er apertam haerestu, eralia qucdam bu cognata, qua
peν ipso et christi visarios liritu diumo illustratos declarata . omniano torsitar aboleri non postipotest autem, M Iatemur omnes.
23쪽
De librorum Canonic. numero, authoritate,
X IX. At contra haec Objei et bis forsan quil iam: Si suprema in terrupot tM,Criurissctro est penes summu chri u vicari mee alium c ciliaumuersiae authoritatem, aut infassibilinum babet, quam eam praecisi quam a suo ciρι se mutuatur,er P leptimun concilium, in quo Pomifex Naxιmus praesidet,uon maιorem habebu pote titem, in titscitibin reli aruspiae lambin definiendi, quam solus Pontifex: ais in Oecumeruca coaralia,quae a pijs ommbus habentur,et babis sum semper saluberri ,σ seu
ππ. Ad hoc primo dixerim pomificem non debere absia, euvio pri ,II q*i exercitatos babeam sensus in lege Dotam Eeelastam
administrare, di citerg ,ac obscvras quaestiones,illas praesertim,quarum deqterm ratιο universum orbem obliunt, constituere.., XX t. . Aido deinde Pomiscem Maximiam non semper aliorum cominio uri,quali eo indigeat, nee fatu compertum, aut certum habeat, quid de s tuere, atq praecipere debeat, quae in disquisitionem voeantur. At perlape quιdem ιllum conredere, ut conciliam eonvocetur, quo de fidei Dag-lbM d utetur, quae eerta alioquin μα, erridubitata, ea solam cecauta,ut errores aduersus ιlla excitati, concilis authoritate tollam . Pera raro nans, aut forte nunquam Uu uerat, ut catholicorum elusa concilium cogeretur, quo nιmirum aliquid ereti de illκ stitueretur, de quibus amazς , aut dubia apud ipsos erat sententia, multo uero minus Pontificis
XXII. Addo postremo Pontifkem Maximum eum concilio reneralimis ommis posse quod non positi eum concilio Sacerdotali. mare etiam quα in quae hombM Iurst, er religionis Pontifex eum constuli concilii saacerdotalis iudicistiter decernit, non minus fidei, Crauiboritatis apud viror bιrιis es,et uere cuibolicos babere solen quam si eadem approbame con-eιlto leaerali edidiset,aut decreuisset. V XI M. Fur ergo conellium uniuersale eontur ideo μώ,ut infra,er impersinw, vel in fide vacillantibur, uel omnino etiam deprauatis svolve matur: quos certum est nulla bumaea ratione magκ adduci posse, vesad deponendor errores, vel ad catholiedin ueritatem eonstanter retim
24쪽
ι. i de Iegitima interpretatione. Sectio VI. Omnes illos libros, qvox in prima dilutationis huius parre,ex Concilio Cis fricano retulimus, γ' infuits
I. ORUum est, Cr mstfallis nevidenter ostensum est, Ecclesiam cautholicam in Adet,er reumnu quastiombus errare non posse, ems asstho.
vitatem,et infallibιlimem promigioni D. Petro factae, mviori ex parte debeom. Nunc proπιmum est,ut paucis quos pIanum faciamuε,omnes illos libro , quos di punitona huius initio canonceorum nomine desigrauιmM, iam olim ab eadem illa Ecclesta ut eiusmodi, babitos esse. II. Fut boo autem explicate, er ualide,si quid Oeevmemca S i di, uniuersalem Ecclesiam repraesentantes: tam quid Pon dices Maximi, i quibus ba omne qua pollem,Cr firmitatem, er aut horitatem mutuamurit demum, quιd illustriores Ecclesia Doelares, de Patres, ea de re memoria prociderist, breviter boc lacu exponamus. , III. Duodus itas Tridem isa,cui ob multas, er magnas eausas, ubi desset invirouersi s a Itur,primm locum liben er tribuere soleo: pub quarta Sestonis initium,de Iiarorum canonicorum numero bune in modum conci
Eadem Ss. SInodus sacrorum librorum indieem bule deereto asscribe dum censuit ne cui dubitatio suboriri posit, quinam sint, qui ab ipsa SInodo suscipian uri sunt uerbi rascripti. Testimenti veteris quins ιιbri Mo Rid est, Genesis, Exodus Levitieis,Numeri, Deuteronomiam, Iosue, Iudicum. Ruib, quialior Regum, duo Paralipomenon, Esdra primus, ex secundu qui dicitur Neemias,Thobias,ludith,WhKIob, Psalterium Davidicum ce
tum quinquaginta Psalmorum, parabola Ecclesiastes, cimicum camisorum. Sapiemis, Ecclesiasticus, Esaiat, Heremias cum Baraeb, Ezechiel, Daniet. duodecim Prophetae minores, id est, Osee, Iobes, Amos, Abdias, lonas, in cheis, Nabu Abaculi, Sophomas, Aggeus, Zachariat, Malachiasi duo MMcbabaeorum,prιmus, Cr secundus. Testimemi noui quatuor Euangelia: secandum Matthaeum. Marcum, Lucam et Ioannem. Actus Apostilorum a Luci Euangelim eonseripti. a'
tuordecιm Episti B. Pauli Apostili, ad Romanos. ad corinthios duc, 44 Galatas,ad Ephesios ad Philippenses ad collocensera, ad Thessalonicensita Rad Timothesim duae,ad Titu ad philaemonem ad Hebraeos. Petri Ap
25쪽
is II. Et ne quκ libros ordine his enumeratos is recipiat,at umere partes aliquas, ut 'uri ε,ac notias ex νβem rejetat,mminuo subditi si γκautem libros ipsos interror, eum omnisul μου partιbus, prout in Ecclesia catholica Ieg consueuerant,σ in ueteri uulpita Latina edιtione babemur. prosacris,er canonicis non susceperit, er traditiones praedictu ficiens, Erprudens comem erit,anathe sit. Hactenuι S uosus Tridentius,clli per omnia cansonat Floremina,magna utriuis Ecclesiae, Graecae, inquam, Cr Lautinae frequentia, er solennitate annos aliquot ante Lusteri ortum eriis brata. Ne quR forte ueteratorie anatbematismum bune in Lutheriodium etiatum ervidetur. V. Habet autem SI DE Floremina bane in modum. septimo deceranimus una' er eundem Deum ueteris,eπ noni Testimemi: quoniam eodem
spirita inspirame, utriuis Testimem sancti locuti sunt,quorum libros sua
scipit, er ueneratur Ecclesia, qui tituIis sequentibus coneriemur. Quit
Modis, Genesis Exosin,Leuitιcus, Numeri, Deuteronomion, lopue, Iadιsaπι Ruth, quatuor Regum, duo Paralipomenon, EsdraF,Neemias σα Nullum enim ex istis omnisus,quos ex Tridentina latroci indice paulo ante retalia ες,prctermittit.
at Luna, inter minora 'sera,elaxit bos omnes, Cr stngulos inter diuinor,σμeros recenμit, hoc uno tantum dempto, quod Bavueb tanquam Hieremi ne Prophetia appendicem unde etiam Ebo'shmus clemens Alexandria nim, notius, AmbrUM,Sixtus,Felix,Pelagrus PPP. tr alij complures Pa t res,atq; Pontisices, sub nomine Hieremia prophetam hunc citare solem ab Hieremia non seiungit, ait enim: Placuit, ut praeter scripturas canonicuribil in Ecclesia Iepitur, sub nomine diuinarum seripturarum. Sunt autem canonicae Scripturae Genesis ExodM,Leuiticus, πc. VII. Inter Pontifices porro maximor, qui ex restituto canonicorum
Iιbrorum Elenchos ediderum,primo bis nobis se offert clemens, eius appet. I tion ς primus: nisi qsis forsan non clementem, sed Apol,los iudicis huιuscut res esse tueri malis: eint enim bis canon, inter caeterss Apo'tormcanones. Habet autemsue clementis,stue Am biorum P, hune in modum: Sunt vobis ommbus clerie s simul er Lauis uenerandi et sacri libri, veteris
26쪽
- & Iegitima interpretatione. Secstio VI. 3 3
eniin cum supra enumeratis. Nam etsi in vulpitis quibusdam exemplar bus Iudith, Tobias, Salomonis sapientia, er Ioannκ Apoealγnti deIι de remur in emendatioribus tamen nullas ex omitibus abesse deprehendιtur. VIII. clemensi decedit Innocensius eiuε nominis primus: accedit eide etiam Gelasim cum septua Inta Epιscopis. niUnquit innocentius ad EXMoperium Episcopum Tolesanum scribens libri recipiamur in c uno ire sanactarum Scrιpturarum breuis annexus os,ndit. Hee sunt ergo quae desiderasta uoce moneri uoluisti, Mosis libri quinq; , lepundue, Cr ludicum, Ruib.
Regnorum Φ. Propbetarum I6. Salomonis r. psalterium: uem bιILriamin Iob liber I. Tobis I .Estera. Iustb I. Machab. 2. Esdrae 2. Paralip. 2.lte uoue
Testinumi Euangeliorum libri . Pauli Apostili Epistola 14. Epistolae Io annis I. Epistolae Petri a,Epistola Iudae, Epistola lacobi. Alius Apostilorum.
Apocabus Ioannis. IX. Eosdem omnino, tametsi non eodem ordine,recenset ex Getistus quos . Galasy porro decreto,praeter Zoetimum,m Leonem quartum,accem dum ιlli omnes Amittites Cr Romanae Eeeleste ponιifices, qui concilia, libila libri,ut sacri recepti sunt,sivo ealculo approbarat . qui utitancc eruditioser sancti m exiluvie obscuri,nec numero pauci. N. P raeterirem bis, post tot pontificum, Cr generalium conciliorum decreta cir testimonia, Augusti m. lβdorum, π alios veteres Ecclesiae cil tholicae Patres, tanquam tests ad rem praesemem minime necestariosmis ea Semriorum eaecitas, Cr in Romanos Pontifices esset rabies,uι maioruptarumῖ faciant unius cuiuspiam priuati Doctoris sententiam, quam sumnti Pontificis ines uniuersalis Ecclesia definitionem. cum tamen, ut ames olyns sum est priuatorum Doctorum quamum libet excellensium sententis, nos con lituunt dogma, sed probabilem tantum opinionem. Ni. Augustinus igitur libro quem de doctrina cbristians aedidit, de Lib.I.eap. sacrorum librorum numero,eiusmodi sentemiam promit: Totus Scripturaaram canon bis libris continetur: Quins Moseos,id est, Genest,Exodo etc. Uno librat esu mie,um l udicum,uno libello, qui appellatur Ruth, quataor Regnorum, et duobus Paralipomenon,non consequentibus,sed quast a latere
adiunctis simias perge libus. Hae est Hilbria, quae bimet annexa temposra continet,ais Ordinem Teyum.
XII. Sum aliae tang ex diuerso ordine, uenes huic ordini,nes inter se conectu sur,sicut est Iob, Tobias, Eskr,ladiib, Machabaeoru libri duo,et E so
27쪽
De Iibrorum Canoniznumero, authoritate,
set Paralipomenon ter miratam. Deinde Prophetia. in quibus Dauid libis unus Psalmorum, Salomonis tres. Nam duo issi libri, vim qui sapienti Cratius qui Eecksia tuus ιnscribιtur,de quadam similitudine Salomonis dicuna
Reliqua sum eorum libri, qui proprie Propiatae appellati pum, duodeaeis propheurum libri eati,qui connexi sibimet, quoniam nunquam seium
Eli sunt,pro uno babentur, quorum Prophetarum nomina sum haec: Osee, Ioel, Amos, Abiu, lon , Micbαώ, Nahum, Abaculi, Sophomas, Aggaeuo. Edebarias, Malachias. Deinde quatuor Propheta sum ninora volum MEsaias, Hierem ,Dames, Ezechiel. His quadraIm quatuor libris ueterae lTestimeti terminatur autboritas. Si Baruct ab Hieremia seiungas, ero F. XIII. Noui autem quatuor librκ Euan,ij, secundum Mailbaeum. Nareum,Lucam, er Ioannem: quatuordecim Epotilis Pauli, Petri duabus. tribus Ioannis,una Imia,una Imbi, Ambus Apollatorum libro uno, et Ap eubnis ι oanns libro uno. Hactenus Augustinis, cui per omnia ad lipulautar llidorus Hilbalentis Episcopus. Num tribus librorum ordinibus,qui apud Hebraeos certo, ac indubιtuto cammei babentur, accurate enumera tu pubtit. Quartus est upud nos ordo veteris Testimemi eorum librorum,qui in camae Hebraico non sum,quorum primus Sapientiae Iiber est secundus Ecaelesta Levi tertius Thobias, qudrtus Iuditb, quintus Cr sextus Macbabae rem,quos licet ludaeι inter Apocrvba separent, Ecclesia dimen christi imur diuinos libros honorat, er praedicat. ln nouo autem Testimemo sum duo ordines.Vnus Euangelicin,in quo sunt Matthaeus, Marcus, Lucas, loanagus. Secundia Apo blicus in quo sum,Paulus in quatuordecim Epi)LIis, Pea. trus in duabuε, Ioannes in tribra, Iacobus, er Iudas in singulis, ActM Ap 'lorum,er Apocabuli Ioannis. π IIII. Horum patrum, er aliorum preterea multorum, quos breuuitatis Itidio bis mittimus,sentemium,et authoritatem ualidi confirmat UM,Cr praxis catholicae Eeelse. Siquidem metu omnino inter ιllos eat , quos supri Hshroeanonicorum nomine designauimus, quem ipsa stitis an re temporibus,ut steru,er diuini7. in sacris,ac diuinis non usurpet, .m to iam ante no usurparit. Atqui uniuersa Seriptura diaboritas in apertum
discrimen adduceretur si ea librum pro diuino, ac canonico usurparet, qurcina eiusmodi non esset.
28쪽
3 . Idv. fit de Thobi ingurier Iudio,σ Mactabaeorum, Cr quoruna eam clarum librorum fide Cr alliboritate.aliquando dubitatum, cr doua ratum est, znon solum ab Harettas,uera etiam i primae nota catholieus Perperam erg= m ωrimi ab m redam sunt, de quorum ueritate nulla una quam extitit,aut disturatio, aut dubitatios Est sane,ia trulla laterim est cortiseeutιo. Fuit quandos de hac. uri illare. dogmate, uel uolumine dubitatum, uel distatutum, ergo semper de ea daitare, ael dilputare oportet. που I. Fuit diauatu Cr disputatum mon solum ab Haeretiest,er Seo Elari s uerum etiam ab Apostolis sanctis de chri u Domini nostri resurre. Eoneia non au etiam de eiusdem potestite, Cr diuinitate: de Angelorum naturustila,cunditio de amma immortalitate, de eiusdem stitu post hane uitam, des alijs fidei dogmatis rum paucis, de quibus tamen bae tempestae dubitare,ca tanquam de re etiamum dubia, dii utare magnum esset piasteulum. creuiterum Ecclesia bomimum more,ut aetate, tia sciemia quos σiudicio. Q m multa non solum iur, verum etiam fidem, er religionem coniseernemia desinita,reclarata, π explicata sum in concilijs pollirioribis. uel bae nostra quos memoria, quae olim omnino latebant, uel cert subdν.
XVII. Quod igitur in alijs non paucis magni ponderis rebus accω dichoc ipsium erin quibusdam quos librusacris Uuuenit. Quidum namq- ex illst quos supri ad secun iuun canonicorum classem reiecimu3,priori illo. er radiori adhue saecula,es non pasim apud omnes, apud nonnullos tamen eostia looo,cr numero habebantur,quo hac aetate tertius,Cr Parim Esdrae. Mox tamen Ecelesta iudicio,er discentium stidio paulatim glisceme. illi ipsi libri haud indigni uis sunt,qui publicὶ catecbumenis praeponeremur. Hinc qui ex catechumenorum sichola ad Ecclestae pluteos evocarentarista tamen. ut ad cbristiam populi aediscatioiae Cr informationem, per id tempus ad hiberemur familiarius,quam ad dogmatum confirmationem. Tandem,quod
iam plenam suae ueritatw,er sinctitat8 sidem fecise uideremur, magno tos
eius orbis conben' inter scripta certo canonica cenβ sunt. Sive id primo factum fuerit in concilio Nicaeno primo sue in carthagnensuertiosue Halio quocunqi an e utrans celebrato. Nam ut ex ijs -- tim est, quae se Elione proxima in medium allata sunt, aetate D. AMPIlini omnes simpliciter
inter diuinos,er canonicos babebamur. ,
X VII L prae it datem evnctamius ad publieam suorundam Issimarum eammetationem Eeclesia, cum propter alia, qua hic referre non attianehrum maxime propter bum m reigrauitatem, er periculi magnitudia
29쪽
De librorum Canonici numero, authotitate,
hemii quid bie forte incautim pronuntiaretur. Num cum sacra Scriptara fit quasi pfaecipuum christianae religionis fundameruum, non μι- libera
debet es ab Omm errore, et sal thuerum etiam ab Oinm erroris,er sal talis suspitione. Atqui de ea ab omni errore imm tale,in re praesertina obscura, ex iampridem dubia,cbis acri,er dixtarna inquistiione certo ι .stire non potest. NIX. Augebat rei disti statem ingent Tyrannorum ust, ac paganoarum in christianos rabies. Hae fera enim bellua primu ιllis saevus ubis desaeuiens,nee locum sat tutum concedebat Eeeloia Proceribus psilice emaueniend et de bu,alysssimilibM resillorus causis pacate cognoscenti: necasiam rursum Eeclesiae Docturibus uel priuatim, quae in religoae ambit uidebamur,d cutiendi opportunitatem. Qigod si eui priuato opportanaminium, Cr locuε eam ad rem non inoommodus casu obtigisset, m. post opero. sum tib fionem αι mβ sacrum, de disinum in boe, Mi illo uolumine dea prehendisset: adhue tamen siua id seMeneia publice sacrum, de diuinum proinclamare non audebat,nee etiam debebat, quod quosdam ex ueteribus pro Hadabitato secro dudum ante non baba se certo erinoseebat. γπ π. Sed σ pace Ecclesia vitans, iam reddita, non stitim aut rei huiusce investimioni insudatum, autά nonnullorum ueterum iudicio cibosa sum est. Naiebat enim illiue elain Patres pro sua singulari modestia, ea dore,ac reliIone, aliena colare, Maiorums uestigi s insistere,quam propria
sensa arrvivitas in medium pro erre, aut ingrata novitate turbas eiere. Q natis, ut author est inter alios D.Augamaas,non paruM apud quosdam naevit D. Hieronmus noua Bibliorum interpretat e re alioqui sanctisast , CT Dalain Pont. Max. authorιαte susceρta,atq; post X π I. Ueruntamen in concilio Nιcaeno primo, aliquid ex irilitatosta de re pronuncιatum esse, er D. Hieron mus in Iudub oovum' diu ferte adirmat: π res, qua ibi tractibatur plane peνsuadet. Erat enim ibi Patribus certamen eum Arrio, de christi Domini nostri diuiniextri e dustem certamen, illa praesertim etate, nulla re,aut citius,aut felicius confici poterat,quam diuinarum literarum avtboritate. At frustra prius Scriptu-
νιε aduersi tum presseris, adorsusae fueris, quam de earum fissim a
thoritate certo,ae publice eonstiterit.
aliam hunc ubrum iudituisnodus Nicena in numero sanctarum scripturas
m computasse legitur,dequieui postiationi uestrae, imo exactioni. Aequi uua apparet ratio, cur Patres illi Iadub potius, later caterso Scriptur τ
30쪽
interpretatio ne. Sectio VI. εν
suria censuerint,quam alia, g a ludat tanquam Apocopba ad canonem
non admittebant. Sive ob id hoc accideri quod, er ιingua peregrim re incerto authore. π pin canonem ad mIllicum literarum numerum adιt- in larem prodieram; me qnod morales guomas, aut res tantum geastas qua non satu certi diu tatu indices haberι polim,exponerent: siue ob id tandem. quρd ea compis Gremur, quα nuper admodum acciderant. Iuadai namque vetusti tamum adoranιςs, piaras recemia cotviemptui D.
NκIH. sed er uiud quos est.hoo,velitas solamen ad canonem notamutere,uιud ut nothum,aut spurium int meu pigrapbon condemnare. Ianumeri is inlectis gloria cum chrilis triumpiam sancti, quos Ecclesia noeanonie- ,hoc est,in Diuorum numerum non retulit, nec referet unquam,
quos ob ιd tamen non condemnat, absit. Ad propositum licet Iudaei ludith, Tobiam, ex alios quosdam inter canonicos non babebant, tantum tamenaserat,uti illos ueluti falsos condemnarent, Mi plar omnes magni faetarent:quosdam etiam,vi sacros colerem,tamcs infra Promeanonicor. X KIIlI. Testitum hoc nobis facit Hieron inus ad Heliodorum, er chro Atium scribens, ait enim et Mirari non desino exactonae uestrae iustitutam. Existis enim librum chaldaeo sermone conscriptum ad Latianamsistum traham: librum utique Thobiae, quem Hebraei de catulana dianisurum Seripturarum strames, bis, qua Hamgrapha memorant,manes parant raee Hier Imst. Ex quibus duo colu πre licet: alterum est To bia tibrum aliquando inter canonicos fuisse babit Metiam apud ludeos rβ. quidem nonsecatur avii corpore suellitur, quod ante corporis pars, aut membrum non exillibat: alterum est paris etiam tum aut boritatis apud eos dem Iudaeos extitisse cium Iob, psalterio, er alijs nonnullis, qua i Iudais v . ter Hagrographa eensemur. N XU. Sed ad id,quod paulo an eurmamus:Si Nicaena synodvi inteν coonteos libros recepit Iudit ut recepide testitur Hier. Itὀ sane inagis. Salomonis sapiemiam, illatim ad Hebraeos, er reliquos, quos supra inter HI Moeanonicos percensuimin, recepisse credenda est. Extine in hκ enimmiasto miseruiora musto illastriora diuinitatis christi te limonis, er ea. tholica veritatu indicia. quam in Iasib, ut qua nasum tumum rei π lanarrationem eomplectatur. XXPI. No extaι iam ille cano,neemisu, em iniuria temporu et insane
Hereticoru pari ex omnibus tertii uix partem reliqua nobis sterimi. Extat