Friderici Ritschelii Opuscula philologica

441쪽

rexeris sed marim alium addiderit illius simillimini, nam abes. XCH, 1 ud XCV, i non XIV his sed in uniti mi

ia iam aperia pectata mirari licet non perspexisse virim lustinria non minus diligento quam philosophiae, Fr. Seliteie a iurast, Psim . lui ex Schweighneusori erroribus totus pendet uduot ad Platonis Gorgiam p. 476. Sed ut post tot errores refutatos eortius quiddam ipsi afferamus, Athenaeum conicimus in hanc sere rationem se ipsisse: limo' b dirosvucre inro si pleto ἔτο et Πελοποvvlacium πολέia . ἐπ' αpxoum Ἐπαμεivovo hφ'

ου τελευτΑ τε Πεpbiκκuc ut ii paciλεia 'Apx λuo diud erui Neque enim Epxovro vocis ad Pisandri nouisen requiritur additamentum. Ab illis autem φ' si proelio erat ad ἐφ' o verba aberrare librarii mi. Ita aulem etsi ipsa scriptori vorba restituta esse minime mihi arrogo, a sententiam requiri plane eandem perauasum liabeo. quia ii primum neceS8 ES compertuna habuerit Athona D inali , ii iiiit inui Perdidine alioquin enim non inis,llegitur, lir summam mwrum, quos idem re urit, tanta sedulitate exquirat: ii Alprosecto sedit idcirco, ut in Hrii initium Archelai definiret ratiocinando, non item ei 0mperium. Deinde vero, cum iue ni partes cesserit, qui XXIII annos eum regnasso iri b

442쪽

quibus mentis Arehelui facta ut Alcibiadis Π, Gorgiae,

Thoagis' tempora non repugnare ei nitioni deni nistremus, quam solam probavimus id quidem, quintiam spatii aliquantura poscere videtur, alii huius scriptionis loco reservandum esse durimus.cΑΡv VI. Reves rior uilla liani narratiotiem eap. V positam. liripides igitur, et si quo uno ad Archelaum se contuleris Macedoniae regem, accurate prodit una est a nulla tamen

iamp. XCII anno 4 etiamtum Athenis fuerit portet, certe usque ad c amellanem mensem si non ad luphebolionem. Eo enim anno, Di te arsionis, Orestem docuit, ut ex seli

Euripidis, quo illa anno acciderit, quae olim disputavit B e ius de r. img. principibus capite 6, ea hodie ipso improbe nee se est propter correctam re semet pristinam de Lenaeis senteuitiam iitque improbavit commentatione desostis Bacchidis p. 97 dnot. 20. Itaque quamvis vacua dubitatione sint illa, riti rum, mortuos uisA Di QOphoclen et Euripidem e tempore, quo nitu Aristoplianis

acta est, . . Lenaeis anni tertii olympiadis XCIII, alterum, an tuum ess Sophoclem post Euripidem, id quod Marinoris Parii, Midae, Thomae Magistri, puleii ipsi ii quo Aristophanis 80 sqq. fido coni inium est tamen

nequaquam facile littus uri ludis definiri potest. Qui cum a solo Marmoris Parii auctore quo uni tamUII MUR ruere Diodori verba videntur iv ε λέTOυci . . . lκ9i Πνο-c0ε τουτω τα χρειωv adscriptus sit olympiadis XVIII anno alteri, a plerisque tamen eiusdem tertio tribuitur. Equibus solas nomino peritissimos temporum auctores Apiat ' inauris hoc sta prudenter, quia in Guiadsimidius significarit

443쪽

dorum pud Diodorum XIII, 103 et, quem propiis rati ina itionen quandam meum adicia, ratosthenem apud seriptorem Vitae Euripidis ex eodie Ambrosian editae ab Mustela post Bacchus p. 174 5 sed Lips.): qui eum vita anno LXXVtribit erit Euripidi non potuit ullo nodo ante ol. XCIII, 31 eiusdem mortea soli Orare alioquin niti nil explendam LXXVRIinorum ni tuten uiui natali opus erat M. LXXIV qui xla vel tertio, de quo tamen neminem Mimius umqvixi emitasse,

nec vero L LXXV, i, de quo ipso consenti in Thomas Magister, Manuel Moseli pullas, ita Ambrosiana, Suidus, Diogenes Laertius II, 45 et Plutarinus Sympos VIII p. 717

vol. II ii. ΔΤ yttenta. ita explicatus, uti laetun est esselingi acumiri ad Diod. Sic. l. e. Illius autem iudicatio controversiae, quae est de morte Euripidis, tota pendet

ex mortis definitione Sophoeris, ut quem si terstitem fuisse viderimus Euripidi oesi enim nun iis caussam irago diari fuisso, praeter Diodorum, Valerium Maximum, at mi Peripateticum auctorem vita Sophoclia et Thomam MUL

biat hist VII c. 3 g 180l, et si effingiuui sequare de Ailthologia graeca li. 283 sqq. Op. vol. ID, Simonides Amili logiae Pulat. VII, 20 Sotades, Lucianus vel quicumque auctor sim poplu,' denique Ister et Noanthes apud serii iorem vitae Sophoclis. Ista autem tragoedia sive in scaenam

est producta sive recitata tantum quae quidem diligentior vitietur iarratio esse Satyri et alioruni quorundam quorum nomina vitae Sophocline crisitor reticuit: non potest ulla

ratione tertio anno Olympiadis XCIII tribui. Nam eum Gi mel ne mense, quo anas docuit Aristophanes, vita iumcessisse Sophocles, quiniam de Lenaeis Anthesierias vel maxilis Dionysiis no cogitari quidem potest, sola supinsunt

ruruli Dion siti. Nun etsi prorsus latet quibus os adeonis diebus aeta alit lanion ei in inest pini Pnsi initio celebratusint, nihil magi Aristophane potuit solitioiulis mortem itae memorare ut secit in Ranis, quae Abula illius morteium sum fui umeni nititur. Quippe parum redibile est

444쪽

TRAGICI AETATE. 27 intra iusius memus spatiuin et compini fabulam potuisse et ganti mam e doceri histri me et in euia inuariu et omnem instrui apparistum se meum.' Quid mmd veri mulio adeo similitis est recitatam tantum esse Sophoclis tragoediam, is

Anthestoriori mense ilii genere certaminuiti Oeckhius ex Ilosilit comm de festis Bacchicis l. Itaque non video quid id relisumu, nisi ut mortuam Sophoclem esse cense

iniis se id es XVII anno quod etsi mee is quoquo vasinu est L e. p. 97 adn. 12 6 p. im adn. 145, tamen adeo repugna constanti testimoniorum memoriae, rubus Sophoclis obit iis tu ol. XCIII, 3 re10rtur ut quid hac de restatuendum sit, valde lite tu et ivli tum ieiunul luu Il Ionnihil discrepantiae fuisse vererina et iuul ite Niph lis in te, eius grammatici orbis arguitur qui Oedipi i limes argumemium seripsit ab Elnistrio editui ex odio Laurenti ο καλ-λλυ, οὐ Micis o πλεiου-OM κλω τελευτηcui, quae nescio an in illam partam explicanda sint. Accedit

Ruth Iu aliud quiddam. toniti Sol thoclea si mortuus sit amio ulter Ol. XLTH, eodem m)nsequitur Obiisse Eluripidem, ii est

in Marmore Paris, quia Euripidi superstitem fuisse sopho

445쪽

D AGATHONisesen vidimus. Idque Valelienarius statuit adnotatione ad schol. Phoen. v. 688 p. 689 cuius mirere inconstantiani, quippe qui in praefatione ad easdem Phoenissa p. 1 minium es. XCIII tertium ui ipidis morti adsignarit, primum autem a Diuiribe p. 9 b. Quodsi ol. XCIII, 2 mortuum volumus

ess Euripidem, rursum clariniosrruphomini nobis iudicia gravissimorimi, Apollodori et EratOSilietiis, reicienda uut.

Iam nunc vero repparet infra autem apparebit etiam laeuientius), quum necessaria fuerit illa, quam de aetate Archelai praemisimus, disputatio qui si imperium eupessi vorta l. XCIII, 3, id quod censuit Casai onus, quo modo tandem apud eum mori poterat Euripidos γVtetmi pie igitur illud est, uripide iter breve tantum temporis spatium versutus usi, apud Archelaum Potest. eblari uini migravi non ante olympiadis XCII annum qua tam in tuus autem eri post Olmp. Ulla, non ea i Quo tempore si Agatho circiter XL aetatis annuin agebat, natus sit nodosso os intra ol. LXXXII annum qua

tum et o l. LXXXIII tertium. duod uiderii uesturatius definiri potest ex Ocrutis verbis apud Philonem 1 rotagorae

Dialogus ille habitus esse fingitur Olympiadis LXXXVII anno

Secundo saeviuino autem v o dii ovro aetatem non multum sullimur ubi XVI iretur annorum esse statuimus ex quo consequitur nutum esse Agathonem anno circiter primo l3mpiadis XXXIII. Sed quod modo poneba- mecum sensit me gerus Fasi vi clinionianoruni inter sp. se coli. p. X UI Mn. Me sere nisi leviter Weleverus diserin

446쪽

TRAGIC AETATE.

is tamquam exploratum vique indubitatuni, sermonen illum, inter Meratem o Protagoram habitum in Calliae aedibus, a Platone tribui ol311ipiadis I XXVII linii alteri id quidem

quo modo demonstretur, ne nituis videatur exstiatiar i ratio stra, nunc nes explicare uberius. Quapropter omissis quae

iii promptu sunt Oninibus satis habeo Sesilete a horum laudare Priam ad Protag. I sqq. cuius insigni aeum doctrinaeque haud vulgari sua omnia debet Astius si xii et scriptis Platonis p. 75 2, quumquam non sine errorum qum rimdam necessione vel incogitantia omnissortu incredibili vel eximia historiarum ignoratione. c APUT VII. Posteaquam igitur, quo videatur anno natus esse Agi ibo, idimus, vitam quo usque produxerit quaerendum est Quas quidem via tuto institui noti poterit, nisi anten,

quo tenipore in II a Pedoni in se contulerit eos cir inuis Athenas autem nondum reliquerit oportet eo te Me quo The

multoriaetusas domit Aristos hanes qua quidem fabula eiusmodi earissatione perstrinxit tragicum poetam, quae, nisi ipse adsuisses sit in theniensium eulis Midie positus, omni videstinueretur sua Thesmophoriagusae autem etsi quo anno

acta sit, diffidite est iudiciunt, tam θ ui tanta vel Ilinii nun Ivel testimoniorum controvors in . quar nolui dein studeli inius ili-

ira, si modo fieri possit, componere' ), illud unum dubitatione

447쪽

vaesti, non esse post obmp. XVII annum ineram in scaenarii productam. Atque huic ipsi emporis puncto Agathonis pra sentia vindicari potest momorabili risiotest quodam loco

imprimis, praeceptori fautorique benevolenti8simol, mn id tu verum haberi posse prius, quam etiam Archeptolemi caussam eundem misse Antiphontem proharum erit in Phistarcti vis vorat p. 310 30.315 Relah. Illud autem testimoniinii, et Agathoni honorificum o vero Antiphonti mirari

licet ab iunibus esse praetermissum, tui de ulterutro DNinientali simi. Non potest autoni duhitari quin noxoria Aristoteles dixerit laudatissimam illam περ μεTacrticεuac rati

1 nem, praeelam Thucydidis praee io elebratam libri III eap. 68 de mutis verbis de Mi geri eorumentati h m. p. 373 sq. Itaque in oratio illa habita sit et ipsa Anibphon infami mippliei ametus olymp. XCII anno 2, id quod

extra dubitationem posuit uiuikentu Comment de Antiphonte cap. II ex tr. p. 165 168 p c. d. ait Lumim.): Agathonem, illius laudatorem, consequitur non posse prius

448쪽

de itinere meedonis narrat se liasta, id tamquam ineptum ridentur immensum vi Min Perii Misceli. I e. 14 ae P. Mylio ela rus ouie risse de Aristophanis anis p. et A. G. Mhlegetius de arte Mam. I p. 308, ut hae m

verbiis Aristophanis dubitati ista plenissime tolli, si laionis Symposium diligentius esse lectituitu atque exeu Mun eius ius empora muratius et explorata ei inier sese distureia. Vt autem duo illi praesemittamus empora, quoip n habitum est convivium, i. e. ol. XC, 4, et quo serim

tunici, littone rest, i. p. luis Ol. XCVIII. . ii quod ollim-tur ex li. 93 A narrati quidem convivii tempora dispertita sunt trifariam. Primum enim res gestu symposit ab Arist

demo qui Us inieriuerat eonvivis, nariantur Apollodor' a mp. 73 itemque Phoenies, a quo per alius euiusdam intemventum in buteonis notitiam transeunt, p. 172 B c. billi narratione prorsus seiunctae sunt altera et tertia, quae unius Apollodori sunt, ex quo primum si illius ab Aristo- deui neceptae memoriam audivit Glauco, p. Ii R exu. et

paullo post conventus quidam familiarium, coram quibus iam omnia illa nam ala esse finguntur, quas nunc legimus iu di lago Uni mido, quamquam ipsis Aristodem verbis narrata ab Apin Oro Quem ad modum autem prior Apollodori narratio

449쪽

DE AGATHONisita ne mi rerium quidem tempore mortuus Socrates fuit: quod eum veri sit siniissimum ieriris, tua brevi temporisintea Viala priorem distare a posteriore narra ne arpsitv voea mi docetur p. 17 tum certissimum est propter verba p. 173 δε κοὐ Micio ειεο- πειτα uolou firεicta arxilvcoexpuria ues. iii ii R Iiiirmi lierspexit Astius de Platonis vita et Ser. P. 13. Itaque cum Apollodorus ad Glauconem verta

liastam. Quodsi mortuus fuerit gatho. vi Ranae Oeebiitur prior illa Apollodotri turritti acciderit Oliortet ante ol.

XVIII, 3. Vt igitur virum Onamus ol. XCII secundum, quo modo multos tune annos Agatho potuit thenis abesse, quem vidimus vim ante es. XCII, 3 ad Arehelaum esse prosectum siquidem triennium a nullo vin*iam πολλῶ ἐπιμnomine appellatum est atque ab ipso adeo Platone p. 72

eam partem interpretari, ut lautus Archelai epulas, sinu, bus vide Aelianum l. liberalemque vita cultum signifiearieoniendum. Aiquo haud ei an ipso μακ uis meis initio 21 Macedoniae cogitationem exedare voluerit poeta, a cuius vel consuetudino vel poesis genere eius modi lusus minime ali0ni sunt. Quid quod in ipsa fabula Aristophanis Hercules, ubi ex Baccho bono huic deerit,e Oi in audiverat, tam

Vere, qui mortui essent qui vivi, comperium habuit, ut inter omnes illos tragoediae poetas, de quibus singillulian eum quaerere videmus, ne unum quidem poneret, qui vere mortuus esset de quo autem uno puuli Aper dubitare videtur, lophonte, de eo licite litor is tuerit o Tria quam do Agathone που

XCII anno mortuus est, Mutho non post l. XCIII a. Allienas videsii reliquisse euius quidem itineris si definiti uppurei recentem suisse moriam tum cum Buna e e butur;

450쪽

vivunquam potuit prosecto iam es. Ussi a tertis quartove in Macedoniani migraro. Quantum autem emporis apud Archelaim confiniis erit poeta, non satis exploratum si mortuum esse illo etiam tutio aegnante in Maeedonia, sesioliasta verius Maepra positis demonstrari arbitror pluitissime. Etsi enini εxsn Tiac τελευ-rii verba adeo effae Obscure posita et ambigue visa Aurit lonnullis, velut Olfio . ut Archelai nn ootae obitus significaretur prorsus latere putaretur tamen illa quidem e suasum habeo ad subiectum enuntiationis gram sticum, quod est in Ovii verbo, esse reserenda quae quidem constri sendi ratio nec ulli repugnat scriptoris testimonio, et adeo

oonsontanea est loquendi si intilicitati intello rendique eoninio-ditati, ut non modo in uilicius institui non potuerit oratio, sed contra, si regis mors significanda fuisset, auro utenetivus

deesse nullo modo potuisset. Nam quod musti vehementer in eo sibi placent, ut grammaticis se tristis aliisque id genus eripioribus nullam loquendi neglegentiam, nullam emitandi perversitatem non esse disinam usquequa lue iactitent nitrii levitate suope redi ston in Pluini in avreulitis ritis. Quodsi et ioc certunt nunc est, non post Ol. V, 1 inor 22 tuum esse Agathonem, ne illud repugnat, quod multos iam

annos Athenis Agatho afuisse dicitur priore illa Apollodori apud Platonem narratione quilis quae alio termino definiatur nullo, nisi quod et uni Agathonis mortem, de qua quidem nunc quaeritur, et ante obitum Socratis, hoc est aute' triuii totius ratiocinatistiis eae, sed emii Merrimum adversarium experius sum, Rannoni editorem Fritas citium p. 4 sqq. in Aristo, anis verbis non misius quam in Platonidis interpretandis nave aniem, ut sero de singulti, eonixariam ni tuo quam ego proposui enisenumhiam sumereturi cuius argumenta quo saepius ei relegi, cogis