De imitatione Christi libri 4

321쪽

ui adhuc animi signum, tam leui ter trahi ad suggestionem inimici. Ipse enim non curat, Vtrum VerΙS, an salsis illudat, de decipiat: Vtrum praesentium amore , aut Liurorum Armidine, prosternat. Non ergo turbetur cor tuum, neque sermidet. Crede in me, in misericordia mea habeto siduciam. ndo tu putas te elongatum a

me, sepe sim propinquior. QMn

do tu aestimas paene totum perditum, tunc sepe maius merendi 1nstat lucrum. Non est totum perditum , quando rcS accidit in contrarium. Non debes iudicare secundum praesens sentire : nec sic

322쪽

quam omnis spes sit ablata eme gendi. Noli putare te relictum CX tOto , quamuis ad tempus tibi miserim aliquam tribulationem , vel etiam optatam subtraXerim con solationem : sic enim transitur ad regnum caelorum. Et hoc sine dubio magis expedit tibi, & ceteris

seruis meis, Ut eXercitemini aduer

sis, quam si cuncta ad libitum sata

beretis. Ego noui cogitationes absconditas : quia multum expedit pro salute tua, ut interdum sine sapore relinquaris: ne sorte eleueris

323쪽

3o8 DE IMITATIONE CHRISTI

in bono successu & tibiipsi placore velis in eo quod non es d

dedi, auferre possum restituere, cum mihi placuerit. ', Cum dedero , meum est cum retraXero , tuum non tuli: quia meum est omne datum bonum, &

Omne donum persectum. Si tibi

admisero grauitatem , aut quam libet contrarietatem, ne indigne-rIS, neque concidat cor tuum: ego cito subleuare possum , & Omne Onus in gaudium transmutare. Verumtamen iustus sum , dc reco mςndabilis multum, cum sic L-

Si recte sapis, & in Veritate

324쪽

aspicis , Munquam debeo propter

adueria deieci e contristari, lagis gaudere, & gratias ageno' hoc unicum reputare gaudium, quod affligens te doloribus, non parco tibi. Sicut dilexit me Pater, & ego vos diligo, dixi di lectis discipulis meis: quos Vilque non misi ad gaudia temporalia, sed ad magna certamina: non ad honores, sed ad despectiones non ad otium, sed ad labores: non ad requiem , sed ad asserendum siu-ctum multum in patientia. Horum memento, fili mi, Verborum.

in iij

325쪽

3io DE IMITATIONE CHRIs Ti

De neglectu omnis creaturae, ditor posit inueniri. .im OMINE , bene indigeo ad huc maiori gratia, si debeam illuc peruenire, Ubi me nemo poterit , nec Vlla creatura. impedire. Nam quamdiu re' aliqua mC re

tinet , non possum libere ad te voelare. Cupiebat libere volare , qui dicebat: Quis dabit mihi pennas sicut columbae, & Volabo , & re quiescam ' simpl1ci oculo quietius ' Et quid liberius, nil desiderante in terris ' Oportet Igl-tur Omnem supertransire creatu-

326쪽

ram, & seipsum persecte desere

re, ac in excessu mentis stare, Videre te omnium conditorem,

Cum creaturis nil simile habere. Et nisi quis ab omnibus creaturis su-Crlt CXpeditus, non poterit libere intendere diuinis. Ideo enim pauci inueniuntur contemplativi, quia pauci sciunt se a perituriS, crevturis , ad plenum seques frare., Ad hoc magna requiritur gratia, quae animam leuet, & supra semctipsam rapiat. Et nisi homo sit in spiritu eleuatus, de ab Omnibus creaturis liberatus, ac Deo totus Unitus ; quidquid scit, quidquid etiam habet, non est magni

327쪽

ponderis. Diu paruus erit,& insaiacebit, qui aliquid magnum aestimat, nisi solum Vnum immen sum, aeternum bonum. Et quidquid Deus non est, nihil est, &pro nihilo computari debet. Est magna disserentia , sapientia illuminati , & deuoti viri, & scientia litterati, atque studios clerici. Multo nobilior est illa doctrina, quae de stir im ex ditiina insucimila manat, quam quae laboriose,

humano acquiritur Ingenio. 3 Plures reperiuntur contemplationem desiderare, sed quae ad eam

requiruntur, non student exercere. Est magnum impedimentum,

328쪽

quia in signis, & sensibilibus re bus statur, & parum de persecta mortificatione habetur. Nescio quid est, quo spiritu ducimur, &quid praetendimus, qui spirituales

dici videmur : quod tantum laborem , dc ampliorem solicitudinem pro transitoriis, & vilibus rebus vgimus, & de interioribus nostris ViX raro, plene recollectis sensi bus, cogitamUS.

Proh dolor, statim post modi

cam recollectionem, soras erumpimus: nec opera nos fra districta CXaminatione trutinamus. Vb1 1acent affectus nostri, non attendimus: dc quam impura sint om

329쪽

3i DE IMITATIONE CHRIs Ti

nia, non deploramus. Omnis quippe caro corruperat VIam suam,& ideo sequebatur diluuium ma gnum. Cum ergo interior asse chus nos fer multum corruptus sit, necesse es: ut actio sequens index carentiae interioris vigoris, corrumpatur. EX puro corde, pro cedit seuchus bonae Vitae.1 Quantum quis secerit, quaer tur : sed ex quanta Virtute agit, non tam studiose pensitur. Si siue rit sortis , diues, pulcer , habilis, vel bonus seraptor, bonuS cantor, bonus laborator, inuestigatur:

quam pauper sit spiritu, quam pae

330쪽

internus, a multis tacetur. Nat

ra exteriora hominis respicit, gratia ad interiora se conuertit. Illa frequenter sallitur , issa in Deo sperat, Vt non decipiatur.

De abnegatione sui, se abdicatione omnis cur ditatis. ILI, non potes persectam possidere libertatem, nisi totaliter abneges temetipsum. Compediti simi omnes proprietarii, & sui- ipsius amatores, cupidi, curios, gyrouagi, quaerentes semper mollia, non quae Iesii Christi, sed hoc