Elementa philosophica de ciue, auctore Thom. Hobbes Malmesburiensi

발행: 1696년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

quibus Ratio humana locum habet, in tot ramos se diffundit PhiloQ-phia, diverse tamen pro diversitate

subjectae materiae nominata. Nam qu e de figuris tractans, GEOMETRIA, de motu, P H Y s 1 C A ; de jure naturali, MORALIs dicitur, tota PHILoso PHIA est: quemadmodum mare, quod hic Britannicum, illic Atlanticum, alias Indicum, a singulis litoribus appellatum , tO- tum tamen est Oceanus. Et Geometrae quidem provinciam suam egregie administraverunt. Quicquid enim humanae vitae auxilii contingit a

sideruin observatione , - a terrarum descriptione, a temporum notatione , a longinquis navigationibus; quicquid in aedificiis pulchrum , in propugnaculis validum, in machinis mirabile est ; quicquid denique hodiernum tempus a prisca barbario distinguit, totum fere beneficium est Geometria. Nam quod Phasica debemus , id debet Phisca eidem Geome

tria.

12쪽

Si Philosephi moraleS munere pari felicitate functi essent, non rideo, ad felicitatem sitam in hac vita quid amplius contribuere humana industria posset. Cognita emim , pari

certitudine, ratione actionum humanarum , qua cognoscitur ratio magnitudinum in figuris, ambitio dc avari- tia, quarum potentia falsis vulgi circa fra & injuriam opinionibus innititur,

inermes essent, fruereturque gens humana pace adeo constante , Ut non

videatur nisi de loco , crescente scilicet hominum multitudine) unquam pugnandum esse. Nunc quod bellum gladiis vel calamis perpetuum est: quod non sit juris dc legum natur lium major scientia hodie quam olim: quod sententiis Philosephorum

utraque pars siaum jus tueatur: quod alii laudent, alii vituperent eandem actionem: quod idem nunc probet, ae alio tempore damnat, & sua sacta in aliis aliter aestimet: signa manu

festissima sitiat, nihil profuisse ad

scien

13쪽

scientiam veritatis quae hactenus scitapta sunt a Philosephis moralibus; placuisse vero, non illuminando anumum, sed venusta & secunda assectibus oratione , opiniones temere re-Ceptas confirmando. Huic ergo Philosephiae parti idem contigit quod viis publicis, quibus omnes ingrediuntur , euntque prorsum & retror

sum, alii animi caula inambulant, alii rixantur, sed nihil seritur. Cujus rei

unica haec videtur esse ratio , quod nemo eorum qui materiam hanc tractarunt, commodo usus sit docendi principio. Non enim, ut in circulo , initium scientiae arbitrio nostro sumi potest. Incipit in ipsis dubitandi i nebris filum quoddam rationis, cu jus ductu evaditur in lucem clarissi-

mam; ibi principium docendi est ; in

de ad selvenda dubia conversb ili' nere lux reserenda est. Quoties ergo scriptor filum illud, vel inscitia deserit. vel cupiditatibus abrumpit, non scientiae, sed errationum suarum Ve-

14쪽

stigia literis describit. Quapropter

cum cogitationes meas ad inquisitionem justitiae naturalis convertiL1em, admonitus sum ab ipsa justitiae appellatione , qua constans voluntas tribuendi significatur, quaerendum prius esse, unde esset quod quis rem aliquam suam potius quam alienam esse diceret. Quod cum non a natura, sed a consensu hominum profectum constaret; nam quae natura in medium protulit, homines postea distribuerunt;) ducebar inde ad quaestionem

aliam, nimirum, cui bono, dc qua necessitate Coacti , cum omnia essenti omnium, voluerint potius sua cuique esse propria. Videbam autem , CX. communitate rerum bellum, atque inde omne genus calamitatis, homi nibus de earum usu per vim certantibus . necessario sinuuturum esse; id quod omnes natura fugiunt. Nactus ergo duo certissima naturae humanae postulata, unum cupiditatis natura-

15쪽

lis, qua quisque rerum communium usum postulat sibi proprium ; alterum rationis naturalis , qua quisque

mortem violentam tanquam summum naturie malum studet evitare.

Ab his principiis pactorum & fidei

conservandae necessitatem, atque in de virtutis moralis ossiciorumque civilium Elementa, in hac opella, evidentissima connexione videor mihi

demonstrasse. Quod adjectum est de Regno Dei , eo conuito factum est, ne quid inter dictata Dei per

naturam, dc legem Dei traditam in Scripturis, repugnantiae esse videretur. Operam etiam diligentem per totum cursum orationis meae dedi, ne quid de legibus cujuscunque nationis civilibus dicerem, id est, ne ad litora accederem, tum scopulis, tum praesentibus procellis periculosa. Quantum laboris diligentiaeque in veritate investiganda adhibitum sit, scio. Quid essecerim, nescio. nam inventa nostra omnes prae amore minus

16쪽

mis recte aestimamus. Itaque libel- tum hunc censurae tuae quam favori prius offero, ut apud quem certissi-

. mis eXperimentis eXploratum hau beam , opiniones neque celebritate autorum, neque novitate sua, neque

i specie orationis, sed firmitudine ra- tionum favorabiles fieri. Si arrideat, id est, si nervosus, si utilis, si non vult garis sit, tum demum eum tibi sExcellentissime Domine, praesidium 2 decus meum 2 humillime dico dedicoque;

sin ereaverim , testem tamen habes gratitudinis meae, quod otium, bene - ficio tuo concessiim , ad gratiam tuam promerendam uti voluerim. Te Deus Opt. Max. in statione hac mortali civem optimum protegat, eaque peracta, sed longissima, civitatis coelestis gloria coronet.

Excellentiae tuae servus humillimus.

17쪽

Hae res attentam Lectionem promisse secere maxime posse videntur , Rei tractan-

tractandi recta Methodus, causas .coustium inscribendo probum, seribentis denique Moderatio, eas, Lectores, vobis promitto, atque oculis aliquatenus ex hoc

loco prospiciendas exhibeo. Discribuntur hoc libello hominum oscia', prim4 ut

hominum , deinde ut civium , posis md ut Christianorum. Ombus ficiis cum Iuris naturalis gentiumque elementa ,sitiaeque origo vis, tum etiam Relia gionis Christianae quantum patiturii stituti modus) esentia continetur.

Quod quidem doctrinae genus e cepto quo 'ectat ad Religionem Christianam sapientum antiquissmi non nisi carminiabui decoratum , vel Allegoriit adumbra-

18쪽

ΛD LECTORns irem, imperii masterium quoddam pulcherrimum o scrosinctum, ne pris

torum hominum disputationibus contaminaretur, posteris tradendum esse censuere. Philosophi interea alii cum generis humani commodo rerum Hurai stmotus, aliisne incommodo rerum naturas causas contemplabantur. Tempo

ribus autem quae insequuta sint, scis nam hanc civilem, etsi non penitus per μ. t tam , aliqua tamen ex parte in Repu- blicae regimine , tanquam per nubem peti lucentemtrimus adamasse dicitur Socra-

res, itaque coluisse, ut des'etita desertaque r omisi alia Philogophiaeparte , solam hanc ingenio juo dignam iudicaret. Post eum

Plato, Aristoteles, Cicero, caeterique Phi-ιosophi Graeci, Latini, denique omnes omniumgentium non modo Philosophi , sed

etiam otiosi, quas facilem, nusto studiis

ambiendam , cujusbbet in emo naturali expositam Er prointutam attrectaverunt attrectantque. Uuodque ad digWisatem

19쪽

Ρ R AE P A τ 1 obeant , adeo sibi in ejus specie vehementer placent, ut πliquarum silentiarumsudiosos haberi est vocari ingeniosos, doctos

eruditos, quidlibet praeter Prudentes, aequo animo ferant. Nam nomen hoc propter excellentiam peritia civili bisolis deberi arbitrantur. Sive igitur silentiarum diagnitas ex dignitate eorum ad quosperi nent, sive ex numero eorum qui de ipsisAripserunt ,sive ex judiciosapientissimorum hominum aestimanda est, dignissima certe silentiarum haec Vs est, quin ad

Principes pertinet , hominesque in rege do genere humano occupatos , cujud etiam

false bucis omnes fere homines delerita tur ; ct in qua Philosephorum excelle tisma ingenia maxime versata sunt. Ejusdem statilitatem, sed re te traditae, id est, ex veris principiis evidenti nexu δε- rivatae, sis optime persticismus , si, quo falseam ejus est loquacem speciem humano

generi consequuntur, damna oonsederaver m. Nam in iis rebuι quas ingenii exemcendi caus speculamur; si quis error ir

refrit, innoxim est, neque stjactura

20쪽

AD LEcTOR Es ni itemporu tantum. In iis .ero qua qui aque vivendi cause meditari debet , non modo ab errore , sed etiam ab icnorantia, offensiones, rixas, cades oriri necesse est. uianta ergo haec damna sunt , tanta in ab Ossciorum doctrina bene tradita Utilitaν. si est Reges, eosdemque viros bonos, error unus, po- Regem Trra num Uubito suojure occidi, occidi fecit. Error hic,pse Principem summum certis de causis a certis hominibvi re soli ri, quantum hominum iugulavit ' Qua

tum hominum interfecit doctrina haec emronea, Refessummos multitudinesuperi

res non esse, sed ministros ejus ' Denique illa quot Rebestionum causafuit, qua δε- cetur , Imperata Regum utrum justa an injusta sint, cognitionem ad privatos ho

mines pertisere, 9pri quam sent, disputari non modo jure posse, sed etiam vom

tere i P terea in communiter recepta

Philos hia morali alia sunt multa non minus his periculo a , quae recitari non es ομι. Puto, b c prspexisse veteres illos. i

stili cinitam fabulis comediam, quam

SEARCH

MENU NAVIGATION