Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

31쪽

buerit ' 3 De quibus, cuni suis quaeque locis censuerim, non est, quod hic pluribus disseram. Quod Dionysius, cur Thucydides non aliis pluribusque orationes exhibendi occasionibus usus sit requirit, id, cum ips', profuturus scilico Oratoribus futuris, totam hisoriam, ut Diodori verbis utar, propemodum προμηκην της δημ-ορίας fecerit ' , ncquaquam mirarentur, nisi ubi Thucydidem censet, omnino orationibus huic abstitienduin fuisse significaret, Cratippi sententiam amplexus, qui οὐ μονον ταῖς πράξεωναυτας ἐμποδω γεγενησΘαμάλλα καὶ τοῖς ακούουσι Οὐηρας εινα

dixerit' ) Quae quidem verba satis opinor testantur, Cratippo sive potius Dionysio ' ,, non tantum modum, quo scriptae sint et nimium studium in iis positum displicuisse', sed ipsas eum omnino tollendum existimalle. Quod judicium non potest, quin admi

ratione percellat eum, qui veterum rerumpublicarum conditionem reputaverit. In his enim fori libertatis que regina praesidebat eloquentia eloquentia de vita dignitateque singulorum civium decernebat eloquentia leges dabat abrogabatque eloquentia foedera fecit, hella movit motisque odorabatur judices sententias ferebant prout hic illeve superarat orators oratores quae populo persuasisment , rata habebat concio. μqui cum veteres rerum scriptores, quos haud paulo evidentius quam nos eloquentiae vim gravitatemque perspexi sicto par est, historiam veritutis imaginem et factorum quasi tabulam esse debere sentirent, mirumne est, eos etiam quae quomodo in soro agerentur

exemplis propositis sibi illustranda duxisi. Quorum exeniplorum cum ingens copia adesset, quaeritur 9 ib. XVIII, I sqq

32쪽

quaenam potissimum fuerint eligenda. ' Id vero ex ipsus historiae natura judicare oportet. Cujus cum

officium sit res gestas cum causis et rationibus suis referre atque exponere, quae orationes illud maximo adjuvent, cas aptissimas, eas vere historicas dixeris. I ales inprimis sunt, quae vel potentium virorum mores et indolem ac studia aperiant β); vel integrarum civitatum ingenia rationesque vitibus in rebus gerentiis se duci passae sint, declarent vel deniquo quibus quique causis argumentisque moti, quibus opibus adjuti, in quo statu Versati egerint, ostendant Quibus omnibus una saepe eademquo

oration satisfieri posse vix opus est monere. Μerae autem declamationes, quas scriptor, occasionis

oblata Oxhibet, ut sua dicendi vi ostentata, exemplaria raobent oratoribus futuris, damnandae sunt in justa historia. Evitandum est igitur domonstra

tivum genus, ἐπ δεικτικον, πανηγυρικόν, ἐγκωμιαστικόν brnam liuoydidis orationem funebrem satis exhortandi consilio excusari alibi monui q): vitandum item judiciale δικανικον Plataeensium enim Thebanorumque 83 veluti Periclis oratio apud hue ΙΙ, , 64. de qua

v. Iud de Thuc. XLIII sq s. c. annoti. Ejusdem gene ris sunt ex parte conciones Cleonis et Diodoti III, 37- . 42- 48. Niciae et Alcibiadis VI, 9-I4. Io - 23. Hermocratis et Athenagorae VI, 33 34. 36- ., qui non singuli cives, sed suae quisque actionis principes habendi sunt. 8 ue pertinet olloquim Meliorum et Atheniensium Thuc V, 85 - III de quo V. p. 76. . dicta. Cf. Ora tionem Corinthiorum et Atheniensium legalorum ,

8s CL orationes Corcyraeorum et Corinthioruina, a-36.37 - 43. Archidami et Periclis Ι 8o-85. 4o-144. Lacednemoniorum IV, 7 - Io. Hermocratisque IV,

33쪽

ejusdem scriptoris orationes '), pulcherrimas quidemissas, laudo potius quam probo. Priclis aute in apo logia quibus deisiadi possit rationibus alio loco dictum

ost Itaquo historica orationes inprimis continebuntur genere deliberativo συμβουλευτικῶ, μηγορικω, ἐάκλησιαστικω ' ). eo improbandae sunt, quae pro prie eodem pertinent, hortationes militum. Quis est

enim, quin ubi ad aliquod belli discrimen perventum in lubenter ducem quae speranda, quae timenda sint, eloquentem hisque suorum animos instigantem audiat q) Δραματικώτερον certo hoc est, quam seriplor ipse similia ex sua persona disputat. Sequitur, ut de dispositione διαιρεσει agamus. Lujus quae lex sit bene perspexit Dionysius: τα πολλα μέρη σύμφωνον εὐσωμα ποιεῖν Idemque id non fieri 87 III, 43-59. I 67.

88 Est enim παραγραφή V. Ernesti I. I. p. arg. Periclis merita ostendens V ad Iud de hue. LV s. annoti 89 s. Ernesti Lex. echnol. r. Rhet. p. 326.9o Unum tantum, sed ut eherri inuin Rucydidis locum inemorabo VII, 6 L 64 66-68. et cis Hannibalis ora tionom apud LiV XXI, 43. - s. Luciau l. l. p. o9e

του συγγραφέως εργο εἰς καλον διαθέσθαι τα πεπραγμένα

λαις παρακειμέναι, ἄλλ' ἀει το πρωτο τ δευτέα μὴ τει-

34쪽

XXXI

pollo intellexit, si quis accurate temporis ordinem se

qui vellet. am πο λων μα πραγμάτων κατα πολλο οπους γνομένων εις μιλερας κατακερματι μήνη τομάς η γιηγησις ου απολαμβανε το τηλαυγες ψως ἐκεῖνο καὶ καθαρόν ' , ταραττομένης vis διασπασθαι τα πραγματα της διανοίας καιτάς μιτελεῖς τω ακουσθέντων μνημα ου ρο - ουδ' ακριβῶς αὐαφερούσης D. Ideoque Herodotum laudat, qui τας περιοχα των πραοματων secutus sit 8 quae distributio cum fere congruat cum a quae secundum regiones

res gestas digerit non mirandum est, utramque a Dionysio confusum esse 'ε ostenditque quot incommoda ordo , quem Thucydides, tempora secutus ' opta verit, genuerit ' ). Quae probabiliter disputata osso quivis intelligit. Nam quod Poppo Pronunciat: Vidisses Thucydidem, si secundum regiones in quibus pugnatum sit, res gestas inde a belli initio usque ad finem vel certe usque ad intercapedinem quandam

9 a Jud de huc. IX, 4. 93 ib. f. 6. s. Diodor Sic XVI, I : Tu πάσαις με ταῖς

ρέσεως.

94 Ep. ad Pomp. III, 3. 9s l. l. et Jud de huc. IX, 3.

9 haud de huc. IX s. sqq.

35쪽

persecutus esset, nunquam totius belli imagin m Ieptorum animis possie obversari V id propter adjecta Verba 'h: et certe usque ad intercapedinem quandam, amplecti nequeo. Quis enim, o alia memorem, concisis de Plataeis expugnatis '), doque priore Atheniensium in Siciliam expeditione μ' non se conturbatum sentiat Quis non ipsum scriptorem hoc per spextime opinetur Quaeritur itaque qua eum rationes, ut nihilominus liunc ordinem praetulerit, induxerint. Has ipso viam monstranto, non difficile est indagare. Etenim cum qui ante se ros gestas litteris consignassent, eos in teinporibus notandis minus diligentos fuisse observasset ' λ, ipse, ii erat Veritatis studio, ne idem vitium nolirreret, accurate quando quaequo ossa essent et collocatione factorum signi sicandum duxit, simul ne variis agisque, quae apud

Graecos obtinebant , teirnporum rationibus confusi lectoros in errores claberentur, notis usus naturuli

bus '' Ex hac etiam diligentia intelligitur, in iis

36쪽

quoque, quae ostreuis sntra Persica et Peloponnestadii iii belluin gestis refert, ofdinem is6Md ite proposuerit:

summae nuctoritatis es debere, ut graviter reppehenadendi sint, qui inlis secuti tantae fidei diicetii deserue arint. Sed haec hunc Accuratius per qui rion vaca

nysus volueritingamus ritiem locum a Schulino sat ne praetermissum esse mireris. Dionysius. Qi- o trinino oratiqni'. rtuto sunt, iis par est historiculinil que Eudem: P itsit , .ud imiati verborupi si uitaui 'D. ii , itanen igitur verba Peregrina, obsoleta, Ioctica, nos uiui

esse debet, ut non interprete egeat 'q). Ei eadem, causa damnanda est nimia brevitas ''qy, damnandrtortuosi verboretam ambitus, abstinendum quaesitis tr minlationibus, non discerpendae en tiau. , Oni ute idum praeposserissemporibus , confusis personis se turbato ordine, arcenda denique omnium insolentiai figurarum qD, Porro cum historia etiam delactati i

mox sparsuras, ut visum est in is hio ad si mi H Gr. I a 4. . Tum enim non amplius virer i poli unt ll et Oh sui Dion vli intus, aquo vir doctus utitur, An

laudatum, Λrchaeol. V Io nunc excuter nore possum

Nec tamen dubito, quin σίτου ακμή ubique Ae eo mosegetes forent tempore Getraidebuisheydicatur)-ηλιυ

p. o. R.

37쪽

nem consectetur non probanda est dictionis asper tas '' , quamquam sublimitas ac et gravitas mini me sunt fugiqndae , Poeticum eis, quoddam se primis historim comtenit' ), idque tum ex hi virium tibus, tum e suavitate se si is venustate πώΘοο, evi-

deni evidentia arctu cohaeret moxumi affectuum imitatio, quae inprimis:in orationibus emitur Sic cum Dionysius simpliciter de oratione histo rica statueret, tin mirandum est; parum ei proba tam es e Thucydidis dicendi rationem: de qua haud dubio longo aliter judicasset, si, quod faciendum esse jam ab aliis criticis monitus erat φῆ), anteqtiam ceti sorem ageret, interpretis munere Rinctus esset, et quibus temporibus quo consilio ques argumenturii Thueydides perscripsisset, satis cogitasset. Sed hici quoque huius scriptoris luminibus offecit lieopom pus, qui acerrimo ingenio praeditus istud elatiosi atque altitudine olationis suae Nimiailla cireum 'scriptum ambituque, ut taliquam in orbe inclusa curiareret bila tio, quoad insisteret in nodis persectis ab solutisque sententiis V rhetorem ita delini neratis 'Pel twe, ut occaecatus studio non videret, alios quo que in dispari genere pari laude dignos huberi posse Quis onim in arte tragica Euripidem efferat. Aes y-

Ium et Sophoclem deprsmiit: Atqui historicorum o

II6 orat. 6a probatque hanc rationsin in historia Cicer'.

38쪽

sone rerum breve et in eam ipsem mus in interdum subobseuri ). Ad hoc dicendi genus excolendum facile patet insignem vim exseruisse tum animos victoriis de Persis reportati Platos' trucit i. philosopluam studia, hac aetate cummaxime florent . Quis mustrat quantum magno auctorum consensu exonagorao

disciplina Pericles traximo dicatur 'εὶ Odem de aliis cieero testatur idemque de Thilodido stataph ues ipsius libri abunde ostendunt id mei existimatoribus. inopum elatiorem tienia fiatio m ad quam ipsius natura sponte propensa erat, magis etiam excoluisset, non fieri potuit, quin elocutionem IIuic accommodatam affectaret, talem tanto magis Gomao convernire arbitratus, cum eam non palarum matrumquη familias lectioni sed irorum siti sinastiui usui sorthondum esse censeret Sed haec causa nentiquis lassicer in qua sublimius illud, quo Thucydi QR .esso monuismus, dicundi genus, a Dionysu reprehessione tutina

39쪽

ιpra staremus, nisi ostendere possemus, ipsius argumenti, quod pertractavit, nRtura non aliam orationem fui ue

historia proprium dici, O testi sed iis, tanda et miseseranda est oratio, prout ris perscribuntur, e tristes

estatior euris serri ' his enim issensa montig tmia explicanda eman, contra in narrationibus auctor nudam rerum gestarum, positionem exhibεndam dis vlix Tali quoque asgumemto praecipue decuit aes ePh et vispera coinpositio; eamque et 'ipsam in Thohydiclo sibili tatis Ibnrem FG jam vel Ῥει observaverum gloR in Demetirens Phalereus spersonatus ἡ r ri

vescendum est i a nestin 1 ingstitia in hoc a tolleitudom prior. Inhibeat anu iaceas an hi maius in bin

40쪽

e consonant imi , praecis,ub imioxu ' o concursu, partim ciscumductiomim Dumurique uravitat gigni dontendit Hinc etiam Cicero Thucydidem an .eitatius ferii et do hellicis rebus canere etiam quom

dicondi et a pistioribus avertat i Quam ut negligentiae est sparsyhoe pnii, ita humilitatis ubiquo perhorresce i que m merito in hae cura putant omnes Iso

cratem secutos praecipueque Theopompum lcti Demetris

Vr J. miniosthenes et Cicero modice, respexerunti ad hanc Pantem. iriminosthenem tamen Cic. orati, As civi rectius Iu Bigna Ex pari crebxam istam vocum concursi nem fugisset Ieain et coeuntes litterae quae συνκλοιφαί' dicuntur. etiam Ionibrem faciunt orationem, quam si omnia verbo stiti sine eludantur, te nonnunquam hiulca etiar decent fasiuntque amplior quaedam. sis te.

Consonantes quoque , earumque praecipue qua runt 'apperiores 'isi commissura ve*borum rixantur I- I

' pos postquam prooemii hucydide verba: Θουκιδίδης - ΛΘ - οὐ χαλε- άπαυέσταντο. excussit p. 334. θρος