장음표시 사용
61쪽
LVnI p. 29. I. V. Nec erat quod aliam explicationem ireumspiaceret Potipo l. I. pag. I. R. Apposite nantilianus insitit. IlI, 6 ar: Maxime autem in orando patebit numerorum illa libertas. Nam et Livius aspo se thit: Homamis proeli victor cirium Romanos viciae signi ficet; et contra Cicero a Brutum populo, inqui , imposuimus et oratore Visi sumus, cuin de se tantum Io- queretur. Quod genus non orationes modo ornat, sed etiam quotidiani sermonis usus a Uiti ae ibi in
p. 3a. l. 6. --τιμ σασαι CI pag. 3a et add. ad h. l. et P. 34- . I. 38. s. etiam p. 4. not. et Poppo p. I 26. p. 33. l. I9 adde Sed inprimis verba μὴ μετα νόμω τοκλέου ἡ τροπω ωρείας κιvὸ-ευειν, collatis, quae Pericles antea dixit, ostendunt, hic sermonem ne de eseerta et concsssa, o dubia et eootata. Recte igitur Be erus θέλομεν edidit, quod etiam Laur obtulit. Frustra Poppo pag. I 3 et Reifig ad Xenoph. Dec. XV, I 3 eonferri iubent Matth Schaeser ad Dionys. p. 2I4. Wolis ad Dem. Lepti 83. et Herm. praee quib. Attie pag. XI. Hi enia de ejusmodi locis againt, hi, futuro in apodosi sequente, in protas optativus per cogitandi et loquendi leges de inore usurpatur. In voeabulo περ τίπεται quomodo eum oppone psg. OI. pleonastici quidquam reperiam non video. s. ind. LV. p. 36. I. 3I. adde De Verbo ἐξηγεισλα cum accusativo constructo L POppo p. 39. De figura tritissima, qua
IV, 1. Qvintil. innitti orati. VIII, 6, a3 ibique in
. v ακμη της τε ἄλλης ὀξης καὶ του πόθου του παρ' α9Θρω
πων πηλλαχ'αι Paulo post f. 3. δοκη in οκει mutandum esse vidit . Sinneiderus. Possideo enim viri
62쪽
doestitim exemplar, vjus Illo marginem non contem nepes copiis ditarit; quas ego, scriptore relecto, meis observationibus auctas, publici juris facturus sum. L et ad marg. adscribe a. I. I9. s. ind. s. V. λεισθαι. I. I. pro G. l. 494. Similiter Nexandrum prasdia eat Arrhian exped. VII, 8, 4: -ιδεῖ τοίδου δειώ τωαφ- .: δειvοτατος και ἐκ τω φαινομένω τὸ εἰκος υμ
p. 24I L 3I. s. Quint. l. I. IX I.
p. 2 a. l. 3. dele comma post αυτωv. p. 24s. Ia pro caeteris l. prioribus.
Dunra Paulaniam erroris insimiliaveritio et t. lin. Τhuc. p. 647. Oenobii ψηφισματι revocatum esse suspi eatis hucydidem Milesiae silium Caeterum aegre sero, imo quae hic et in l disputavi magnam partem a Popponis rationibus abhorrent. Hanc litem iremtam cupio a censoribus aequis et prudentibus. p. sa. I. I 6 pro χ' εἰς l. o. pro Looncl. I. Leoncl. p. 56. l. 27. Os n. c. adde et Mans Sparta hujus libia inspiciendi nunc non copia st. Cneterum s. Athen. XIII p. 589 et Boeeis Oee ciV. I. p. a . R. l. 35 pro Spartanorum quidem abstinentiam lege ab tinentiam quidem Spartanorum. p. 26o. I. a3 dele num. o. 7S. p. 64. I. go post 4 4. laude parenthesin. p. 66. pro ductui I ductam.
p. 67. I. 34. adde Sic etiam Arrhian exped. I, 9, 9 apud
quem το παράλογον substantis in legere non memini.
p. 69. I. pro ib. e. 66 lege ib. c. 74. ecl. 47. pro Ariastoph. l. Aristot. p. II. I. . post R. n. adde Popp. prolegg. p. 39 sqq. p. 7s. I. 39. Oppo λογον delet p. 33. eum cass. Aug. Paris . . ac Be er. A. et interpretotur ne hoc quidem Atheniensibus reliquis reliquum p concessisse Non sequar, quamquam ad attractionem non confiigiendam ac λόro proprio sensi capiendum ess sateor ipse enim
Thucyditis lacum xplicat, ubi a si prinrt VIII,
63쪽
p. 28o. I. II post nomine insere ibi. De harmosus es Ap pian. u. c. IV, 7. p. 282. I. paenultimam dele. p. 87. L a1 pro χωρ ο I. χωρίον et t. I. pro Lyennesuin p. 9 l. 35. s. Arrhian. I et 7 6 s. Ut in ejusmodi locis confusio duarum locutiomim statuatur cum Po pone l. l. p. 98. non opus videtur. p. 9I. I. 34. adde Poppo p. I I. I. 39. addo Paulo diversa assert Sinneidem ad Xenoph. Memor. I, I, 6. P. 292. I. Ia pro ηεβαλε l. ζέβαλε.P. 93. l. Ia post artificio insere I 88, a. P. D. l. paemali pro πρώτης l. rρώτηv. Caeterum quo dis erimino utrum ius dicatur, id Vel ex Grotes. r. lat. f. 133. n. 3. disci potest. Loci hucydidei supplenae
tum Behiserus in Vat. invenit 'Oc καὶ καταλείπονται τέσσαρες ηες αυτ και αυλ αἱ λοιπαὶ Mιτυληνη ἀφι- στασιν. Unde patet μοιοτέλευτο lacunae dedisse origi nem. Attamen Vereor, ne plura interciderint.
p. 9s. l. 3a adde Oppo l. l. p. 76 sqq. Voinlaetidor. obs in Xenoph. pari. II p. 3. n. et quae ipse monui
ut p. ναυτικόν repetMur βούλοντο πλευ-ti Nec magis
64쪽
jinsitus ex Infinitivo in eonjunctivum elim coni inellonae statuendus est altero loco, quem V. d. ontulit VII; se
is advεμομενα Herod VuI, Irs. γεφυρα ad την γεφυρου VII, 34 Non absimiles sunt eorum plures orieorum, quos p. 17 sq. lauda i. s. etiam Poppo p. 8 quem non duino, quin quae d Ioco III, s I natuit re
p. 3o l. 36. pro asse l. esse. p. 303. l. 3'I. pro praemitur I praemittitur, et I 3 post ubi insere inprimis major nuat ero posito. . s. in . VII, stet mi inpedivitiore p. am. R. De Xe Ophonnteis locis hoc adde , in quibusdam articulum casus dii . taxat notam esse. Hinc auctor cum Heli. IV, 7, 23. dia cat υκ ελαττον τῶν κοσι VII, I, o habes mutata constructione: πλέου ε κοσιν. Ac nunquam in posterioro dicendi ratione articulum sic assumtuni esse contendam. Quamquam hunc locum etiam iis accenseri possis, iuba iumerus non accurate definiendus IuImna aliqua, circa quam ille vagetur, aliquatenus definiatur quas proindέ ut certa articulum adscisit, veluti Cyrop. I, , Is λέγοvται - πε σαι ἄμφι τας δωδεκα μυρώδας εἶναι. s. v Id
l. s. huc locus est VIII, 9. p. 3o'. I. aa. adde Equites sospites praestitit Callistratus. V. Pausan. VII, I 6, 3. elade lactu digna disputas Arrhian exped. I, 9, 3 sq. p. 3Io. 1. 6. huc locus est II, 3. p 3I4. I. a4. s. Poppo protegg. p. 3I . Plura de his dia
65쪽
p. 3α6. I. a3. Obiter moneo incla nihil vis aliquot editores
oriane historicos, Veluti Diodor. XI, 84. et nuper C. Mulier Aegin. 3g. III qui cum non memor ellet εὐελ τε participium futuri esse ex Herod. m. s9 nobis narrat, Achaeos Zacynthi incolas a Samiorum exsuli bus Iummptos esse narrat.
36. min. et alia nunc disputantem Sinneider ad I. 1. o. l. IO. pro defietebant l. inceriuit op am. l. I7 pro Teliorum l. eiorum. . p. 43. I. Io. Hic ne quis ignorantiae me incuset, moneo, vetustiorum scriptorum exemplo Molida me ab olles ponti civitatibus discrevisae Alia aliter. XL Strabo. XIII, 1. D. 8a 88. H. auetin. p. 34 . l. I 8. Singe seripsi, quoniam huc incolas Singaeos dicit, cum Herod. -Sleph. Bya a Dukero laudat Σίγγος oppidum dicant' quibus Strabo exc. l. VII. p. 32. D
i. 43. s I. l. 3I. P. 34'. I. 28. pro nus . unus. De Pheris praeter ou ad Xenoph. I. l. f. Clain ad Hom. d. XXI, I s. p. gm. Loo pro Artoxersis'. Arloxerxis. p. 3sa. l. 46 pro ομο l. νομει. me tota re pluribus dicam in excursu ad Xenoph. ab. I, I, a.
v as6. l. s. s. Demosthi in Dionysiod. p. Iaps.
p. 366. l. 29. adde Demosth. e. Mid. p. 56 I. R. . 6o. I. go dele verba cs. II. et t. 3s post 39 sq. adder Manso sparia II. p. 468 De Moschi et ali anni disputationibus alibi dicam. p. 37o L et pro requentibus L frequeritius et I. a. prosint l. sint. p. 373. l. 27. De aliis Phrynichis ut Periaon ad Ael. V. H.
66쪽
-III p. 374. l. a. Pudet me quod populam mei manes ab hac
criniinatione n0 purgavi. liquoties enim vir eruditissimus locis dictis usus est. V. p. 8. I9. I. a. d. 176s Antiphontis res genas exaggerat Pseudoplui. orati vitae .
37s. l. I 6. Adde Quod laetum esse ab eo diserte testatur Plut comp. Sol. c. POp e. a. p. 3so. l. 6. Post hic insere Alcibiades. p. 38a. l. s. pro Aristarchus I. Mistocrates. p. 383. l. 29. pro potestato I. potestate. p. 386. l. 3I. pro 'I. l. a.
p. 389. l. 33. post pag. 688. R. adde doe de myst.
b Oune idem . . narrat haud dubie eidei tempori sunt p. 443 3 l. 44. pro ακριβεώ l. κρίβδια et I 48. Q βεμ pro
ad h. l. ap. 473. a. l. 19. post 6 8 insere: s. Isocr. Vat. 24. b. I. a7. pro Archian. I. Arrhian. Idem vitium tollap. 483. b. Lo4. p. 49a. b. post κεφαλὴ insere καμρισμένως I. I.
mia, quae vel minora sint, vel oculorum meo rum aciem multa legendo hebetiorem factam essugerint, vitia, ipse, lector benevole, emendabis. De libri hujus consilio ac ratione pauca habeo, quae di- eam. Dionysii historiographica quod codicum, quos stra requisivi, opo destitutus edere ausus sum, d ligentia in iis emendandis et illustrandis collocata excusabit Commentationes subjectae sylloge obser-
67쪽
vationum in rerum capita digestarum exhibent, quas ut perirent non dignas ratus in vulgus emittendas duxi, ut, si forte, suturis Thucydidis editoribus no nihil adjumenti asserrent, cum ipse, munero schol stico laboris plenissimo vires honsumente, scriptoris,
ea, quam animo informavi, ratione edendi confilium agitare nequeam. Caeterum hic liber si quid ad Thucydidem intelligendum et judicandum, ad
Dionysium aliosque scriptores vel emendandos vel explicandos, ad rhetorum dicendi usum cognoscendum, ad grammatica quaedam illustranda, denique ad historiam belli Peloponnesiaci accuratius Monendam contulerit facile spero, Veniam impetra bit orum, in quibus enasse deprehendatur. Quod quamquam non dubito, qui saepe acciderit, tamen rogatos Volo judices severos, ne fi quid minus ipsis probandum Videatur, confestim erroris me i simulent, cum brevitati consulare coactus non semper quibus quidque rationibus nitatu copiosius se
Ponere potuerim. Scribebam emburgi VII CAENov. MDCCCXXII.
70쪽
sιονυσιο 'Aλικαρνασσέως Alibi interponitur 'πιε- ξάνδρου του. i. Interpxx ad lib. do Compos init Stephan ad Thuc. T. II. p. 45. d. Bech. De duplici sigmate vocis 'Aiικαρνασσέως, Mathuel dissert de Dionysio Halic. p. IV. Schae-
προς ναῖον Ποιπήῖον ἐπιστολη Dehuerat titulus e concipi: Dionysii responsio ad Epistolam, lixq ia Pompeius questus fuerat de acerbitate Dionysii, nasuos dictionis Platonicae notantis. Pompejus ille no quis ex-ret non ost ille ceIeherrimus imperator Romanus, reΥmn ge .slarui magnitudine et fortauiae varietate clarus, Io est aliquis Grasculus grammaticus, illius 3Iagni libertus aut Miens. Reis h. Recte. Nam de Magno oin pejo non cogitandum esse, vel omporum ratio ostendit, do qua .mattham I. I. Ac grammaticum vel rhetorem quendain hujus nominis intelligendum esse , cum ex ejus ad Dionysium litterarum fra mentis, qua apud hunc a I . 5 leguntur. tum ex familiarieonjunctionΘ, quam inter utrumque intercessis epistola hujus initium prodit, prohalil fit. Hunc autem Cn. omp jum Magni Pompej suillo lihorarim e nomine conjici podest. Et plures quidem imperatorem in alnilia sua doctos graminmaticos habuisse, Suetonius docet, duos eorum, Curtium Niciam et Lenaeum nominans in libro de illustr. gramin. c. XIV. xv. Idemque in libro de clar xheti cap. I. quosdain histori- eos tradidisse narrat, naeum Pompe jum Magnum sub ipsum civile bellum, quo facilius Cajo Curioni, promtimmo juveni, causam Caesaris defendenti, contradiceret, repetiss. deel mandi conruetudinem.