장음표시 사용
341쪽
Do orationis ambitu jam ortus monuit sibi respondere:
α δοον λουμενοι operarum vitio in ed. Lips legiHir
cum jam laudavit Dulier. oppo. p. i. q. lam video hirnus de sirigulis. Benedictus novam commentus est imterpretatioriem verborum καὶ αἱ ηες αυτῶ ἀοέπω ἐν τοῦἀύr ει ιν. Haec ad sequemia esse trahenda jam indieare ait particulam οὐσέπω. Cur indicet non iacta nee ego possunt exputare. Και igitur Που fac quasi vero haeo Particula non utra praegretto τε conjungi debeat aulaiau,
quod itaque pro σφω hic dici potuisse sibi persuasit, ipsos
spectare Pelopomaetios, non Atheriienses, uti male, loti Italiae obsecuti, interpretes statuerint. Scholion; εγο , -,96οῖ , non ad Οὐοέπω, τι αὐτῶ εισι quao
''uid praefiguntur, ω ad λεγονται pertineis η . Abeoschium monuisse, oblitus est. Sensum si hunc: , ne nunc quidem Ast vochum pugnare
342쪽
s iam naves in eo fini statu, ut mirum ita vertit verba ἐν-- αυτ εισι li contraria autem ratione αλλα Meedaemonii frustra Myeetantes Elas Phoenicum naves . Tissapherns vero quidem θου non revera romi as siclo periculum adi. ttiri esse ιcantur, ne conterantur Oforiam vires. Istius inodi ineptias pluribus resutare pige , cum praesertim ipsa. rum series rerum, quid auctor dicat, aperiat. Erant enim eodem loco naves Peloponnesiorum, non erant Atheniensium, quorum Strombichides cuin viginti quatuor navibus Hellespontum petierat, v. c. 62.4ι8o. Quid autem sit , τω αυτ ebora, id vel ex Porti versione discera poterat attemus Thucydidis lector CL Xenoph. Hellen V, 3,ao Herod VlI, 45 rba αλλα - , μέvovν - κινδυ9ευσει - διατριβῆναι- διεβοω pendere et lignificare: fefo, Peloponnesios Disam Phoeniffas naves ρρerirentur - ρενιclitari, a contererentur, id cum sponte pateat, non opus est, ut Abrelabit, auexi, oupii, istema-keri conamina respiciantur. me αλλως, μα, Hermann.
ad Vig. p. 78o et quos laudat. Similo est quod legitur
φυσ ε,M. me oὴῖει v. Duker ad h. l. in eadem ro τρίβει et κατατρίβει o. o. λιβει καὶ α oκvαίει Plut. Alc. 25. φθείρει Plut Lys. Variatam in sequentibus structuram illustra Μatth. . s38 tura capitis sensum vernaculo reddere lubet: Um isse Zait Ohrten aueh καί respicit turbas Athaniensium die Sol te de Peloρonneser in der Mite Eu
ring ἐωUen Videntur ista tempora significare, ubi Athenienses Astyochum , eum Mileti et Rhodi esset, ru
343쪽
Haec satis plana et expedita videntur, ut mireri vero se structurain orationis toto hoc castite salis impliciis in videri, ita ut propemoduin haberi possit pro
exemplo eorum, quae Dionrs Halio in Thuc σκολια καὶ
νεῖ ha ex dicat.' Atque ipse Dukerus maximam partem locum bene explicavit. Cujus annotatium emat, quos nomina virus, viri docti accuratius inspexit sent, non tot
nugas effudissent. Quamquam igitur Benedicti argumentationem, ex hoc uno capite totius libri auctorem esse Thucydidem ainguentis, o non intellectis esse ductum vidimus, ainem orationem hujus libri Thucydideam esse, nemo, qui eum legerit, inficiabitur. Idque etsi melius sentiri, quam deis clarari potest, tamen, quae huc faciant, non pauca a mventur postmodum. Nun nonnulla exhibebimus, in quibus vel plane suus est Thucydides , vel cum paucis ha- se commimia. ujusmodi est mira constantia, qua veri ha δοκειν χαι collocat quae cum sexcenties coniungat, nunquam alio posuit ordine, quam hoc : δοκεῖ εἶναι vel, verbis aliquot intersextis, δοκει - εἶναι, quod tanto
magia mirili est, oum quamquam raro, alios infinitivos voebo δοκεῖ praeponat. Eadem autem Constantia Euriisdem ordinem tenet Herodotu nec saepe eum deseruerit Xsnophori qui cur Contrarium optaverit oec. li I. io:ωλλ' - ιυές μοι δοκουσι ηλικια και Iππω καὶ ανθρώπων, ω -τεχώσιμοί εἰσι και ἐπι τὸ βέλτιον μιμοασιν, sono explicandum. In Hellen V, I, 6 cum marg. Leonia
otiam in libris, quos plerique purios putant, de ep. Athen. de Rep. Laco , de Vectig. do quibus v. Boeckh. Oec Civ. I. p. 48. 344. T. 11. P. I 4 sqq. Apolog.
Soor ejusdem ordinis constantiam observabit, quae non est apud Platonem, Demosthenem, alios. Aeque notabile est, quod particulas ον μέντοι - γε Thucydides semper divisim utar pa v. I, 3. 66. III. III.
344쪽
CAPUT PRIMUM. 67rodotus, nam II, 8 corrigendum puto qui etiam in
καίτοι - τε quod apud Thucydidem bis tantum me legero memini IlI, 58. IU, s. eandem rationem tenera Cave, contra asseras VI l, , a ibi enim γε codices non agnosciint i lium prosae quidem oratioriis scriptorem, huius usus constantiam qui seotatus sit, scio neminem, mirorque quae Vir cautissimus pronuntiat, Porsonus in Inclic ad Eurip. s. v. e. V. Lys. p. Eratosth. p. s. X noph. Heli. I, 4, M. Plat Polit. p. 329. . . U. d. et secenta alia, cri Poppo obss. p. 9O. Reisg. Conjecit. P. 29 . Nec mutandum puto Eurip. Iphig. Taur. Oa. Seicli. V. Hermann ad Vig. p. 8 P. 43. Utilici videbitur haec ob irvatio. Quod Thuc. I, 78.
igitur Thucydidem voce παραλογος ut adjectivo usum esse. Quod nunquam fecit. V. II 6 I. 83. II, 16. VII, 28 5 S. 6 I. VIII, Cui sententiae qui loci repugnare videntur, nulla opera possunt corrigi. Iuni autei hi: VII, 7 extr. ἡ μη τι παυλοτο γιγvσαι ubi πα- λόγου
scribendum, cf. ll, 64. VI, 33. et I 6s: ἡ μή τι ἀπὸ
nullis libris omittendum et ex optimis codicibus παρὰ λο- πον reponendum. Menique I IM: in τε και τοὐσα α παοὰ λεγο ξυμ pro Uig. παραλογm praestant
eodd. Eandem confusiane deprehe 'dimus IV ss. 56.
Jam de ratione dicetur, cuius observatio cum aliis locis lucem assundit, tum VI, I . his verbis καὶ Μυ οὐτε ὐέλπιστώπω l movΠελοπο9υη νιοι Ἀνας ἐγένοντο, εἴτε και πανυ ερρωv- ται τὸ με ἐς τὴ γῆ -ῶ λβαλλειv, κα ἐκπλευ σῶμε ικαvos μι, τωχ αυτικω ου ev δυvαιντο βλαπτειv. Ibi distinctionem majorem post ε ρωνται cum minima esse permutandam iam vidit Stephanus, quem Dukexus est secutus. Illius interpretatio, immerito ab editoribus neglecta probabili. ter totius loci sensum reddit hoc modo Et nunci. e. ut
345쪽
non res sunt, vel ut nunc est rerum status, nunquam me nus Dei adversus nox conceperunt Laodaemonii quod etiam valda ne nimati, regionem quidem Ueram, etια- . novalem hane e eαιtionem non Dotyiamtis, i
vadare o Mne , at et se nihil nobis nocero queant. Aesimiliter Gallice interpretatis est Coray. Cujus tamen inierpretationis priorem partem non probaverim. Cen. se enim νέλπιστοι h. l. aflive capieri sum esse, sicut Vs, 33 extr. ἡμῖν Ουκ vn τιστον, ἡ τοιούτου ξυμβῆvata cf. 34 Vll, I lat. Menex xl V. p. 242, e. hoc se
luendum fuit quod senteni larum sarie et linguae rationi aptius videtur Sed quae inprimis nos Meriit, est insignis particularum ούτε et ειτε oppositio. Et de hac quidem, quae apud alios scriptores rarissima est, hoc loco dicere placet xplicatius. Non rara sunt exempla, hi ε particulis semel positis iungatur, ita ut enumciationes copulet. Sio m τε habes nam divisim ita emotius scribi puto, ut. factum ab Astio Plat. Legg. p. 83O. b.
Thucyd. I, 8. o 84. ubi Ἀλ pro εῖ positum putabat
Helis de indol et dict. Thum p OS, aeterum non multum a vero remotus. III, 54. o. i. I a. 78. VII, 6 quo locos qui contulerit, assentietiar, ut spero. mihi, etiam ill a pro ἔ- τι eg esse ει υτ prae- emite Aug. qui εἰ ετ habet eandemque emendation m suadeam III 32. etsi hic quoque nec plurimi nec optimi codis eam praestant. Saepo enim cui alii tum inprimis Thucydides, usurpant, ubi δέ exspectaris, quod non Ἀ--ε substi ruerunt librarii addito καί mer VII, 3 Thuc. I, 243 II. o. VI, 86. se τε Her. III, M. V Iri. Thuo. Ι,I43. IV, a Vil, a8. Unde patet, cum τε Et saepissimo sibi respondeant' , dici posse etiam εἴ τε - ειυ est Plat Apol. g. 2 a quod bene contra Fischerum deserisdit Horidors praef. XIX. Deinde cum τε - ει τε sibi opponantur veluti Aristot Polit. VII, a I eodem modo ου
Vatio. f. p. ia29. s. Non tentare debebat huc. I, M. B nedictus. Is Apol P. 785 αυτοί τε γαρ υκ ἐπιθυμουσι λα- θωνειν - . μεις δε τα - απιονεραra, et δε fietἐρων,κοε ετε. hi Reishius υμεῖς et dedit, non rectius, quam Schneider Xenoph.
Veci. IV, 56. ex cast. μέν pro ri recepit et Heli. VI, 5, o.
346쪽
Μori emendationem retinuit iure idem VI, 2. 24. τε evomeavit, etsi hoc factum improbat Wolf epist. p. a . C Hermari n. ad Vig. p. 836. Oppo ohss. p. a6. In has multa cautio habenda, cum exempla reperiantur usus I ar inimi veIuti ori - ου. μητε - μή ad Dionys. p. 8. ττε - και Euxi Iphig. T. 576.
347쪽
πιστεύει μη οὐκέτι ταραττεσθαι αυτούς, τοῖς - πὸ των τετρακοσίω ελθουσι Ουὀἐν ξυμβατικο απεκρίνατο Hic forsitan auctor si hunc librum retrectasset, omisisset verba in ole
sta τη, πολ- οὐχ ησυχα is scripsisseique pro ου δέ prio-
Te υτ et quam emeridationem ne quis suadeat, codicum impedit et Vallae consensus. Atque hanc rationem patet ad eum quoque locum Pertinere, ab quo protecti sumus VI, 17. Quem quominus jam deseratnus o fliciunt verba ει τε ἐρρωvται. Indicativus cum hic non aptus sit. Abreschius aυ ἐρμωτο aut inῶvται legendum esse conjecit. Quorum prius vel ol ni in iam audaciam displicet posterius vel maxime commendat sensus. Sed ita 1 pro εἰ restituendum esse videatur, squidem verum est, quod vulgo tradunt Atticos, prosae quidem orationis scriptores, utiqet iam εἰ cum conjuncti. vo unxisse, .matth. r. r. g. 52s, . . Poppo obss. p. as I. Thi exsob. r. r. s. 329. Sed hanc regulam non tam certam esse, quam nonnulli credunt, plura ostendunt exempla, quae si omnia emendare velis,
δοκουσιν νειν οἶδε οποροι, ν ενεκεν οἱ αδικουνος ἰδικοεσιπι octo και καὶoi και ἀγαθους καὶ γνωρωους οἴχους προςαγορευουσιν. Et παρὰ τῶ πλi τοι οἱ εὐποροι τῶν καλῶν καγαθων do μουσι καχέχειν χώραν. cf. Schneid. ad Heli. II a , οἱ βέλτιστοι, it se ipsi vocabant, ib. II, 3, 3. A Thucydide saepissime dicu diu οἱ δυνατοἰ, I, e . au. II, 65. III, 7. v. 4. VIII. ut 4 Q 7. M. Plut Alo. 26: hinc etiam δυναστελ pro oliga e hic, quae Graecis τυραννικόν videbatur, Andoc de red. p. 89rέκ δνοκρατίας δυναστεία καῖασἔήσαντες Xenoph. Heli. v. ur ἐν nuσαις ταις πολεσι δυνώστεῖαι καθειστηκεσαν, ςπε Θηβαις. Arist. Polit V, 6, 8 ibique Solineid. cl. eod. ad V, 7, 4, uni quod ους δυνάστας eosdem putat, quos Xenoph. Heli Hv, , 5. Τοους ἔν δυν-ειοντας dicat, falsum esse jam significatum est, intellligetque qui totum Xenophontis locum expenderit. Etenim δυνάσται sunt ap. Aristot optimatum potentissimi, Lmem sterii ad Luc. I. P. 395. Bip. οἱ ἐν δυνάμει ονrες P. Xenoph. qui remp. mode-νantur. Deniquo optimate in quibusdam civitati hus poeulia-xia etiam hahchant comina. Ita ἱπποβόται vocabantur apud Chalcidenses. v. Plutarch. Pericl. 25. Herod. V, 7. VI, 1 .ihique iiterprri γεωμόροι T. γαμόροι apud Syracusanos et Samios, v. Ruhnken ad Tim. p. 67. s. et quos laudat. Inde puta xam aliquando etiam Xenoph. Heli. II, 2, 3. Pro γνώρ*οι eg. esse γεωμόροι, L huc. 8, 1 tymol. Gud P. Iaa. γειομό- eo scribit, errore, ut opinor. Similia dabit cujus ther nunc ipsum ad me perIatus est. κη δημοτικώrαιος, ortum: Zur GeIehielit hellenuche Sta at sversassuugea P. 16 sqq.
348쪽
reor, ut unquam finis sit corrigendi. V. Thue VI, a Ita αυηττῶσι α πόλεις ubi non tam audax sum, ut invitis codd. cum opporis obre p. 7. not. M scribendum arbitrer Xenoph. Symp. VIII, 36 ac μοι avras ομολογοι γεvέσθαι, εἰ α δ επισκοπῶμεν ubi optativo , quem Sobae ferus. dedit, equidei non commodum Teotia
CL diligentissimum reser in acti Philol. Monac. T. I. F. I. p. IoI. T. I. F. 3. P. 23 s. q. Iacobs illa T. I. F. 2. p. 43. R n. Neo Hermanii ad Soph. Ajac. 49 I. dubitat, quin Attici etiam e cum conjuncti vo construxerint, quem expulerint aliquoties librarii. De discrimine, quo vel ει vel cum conjunctivo dicatur, ne quid statuere audeam exemplorum, quae attuli, diversa facit ratio. Eorum tamen partem patet similem esse ei loco, cujus gratia haec disputata sunt. Caeterum invuin ibi est animo Deio, cf. II. 8. μωvτ-το πολε 4ov. IV, x μειλ καὶ ηλθεν αγγελος, πολλον μαλλον ειρώσθησαν troquentius ἐπι ἐω-υμι
IV. 36. VI, 3. VII, a. I7. VIII, 89. militer ναρ
349쪽
Meilius euiusque rei in unum eontruet Deetes, quam dis D, Orib , oeulis animisque inhaeret. Ve II ei.
CONSPECTU Seexum inde a clado Siciliensi usque ad pugnam Cyzicenam gestarum. Cladis Siciliensis nuntio Athenas perlato, increduli initio D mox ouine pavore metuque perculsi sunt. Neque enim sola reipublicae fortuna cunctos affligebat, e singuli etiam propiti luorum amicorumve fata lageoant. Dein dolor in iram erga eos conversus, qui expeditionis auctores exstiterant. Succensebant oratoribus qui eam suasissent ), ariolis et vatibus, qui Siciliae capienda spem
sedissent D. me injuria. Nam etsi ipse poplitus rem
1 Thum 8, 1. Plutarch. Nic. o. 30. De garrul. XIII. P. 5ο9. a. a Ut Demostratus, v. PIut Nic. XII. Aristoph. Lysistrissa. Horum fortasse etiam Pisander, de quo infra, et Androcles, de quo v. Ruhnhen hist ori t. p. Reis h. orati. r. 4 111. p. 128. Adde Aristoph. vesp. 118a. Namque is, etsi Alcibiadi inimicus erat, tamen, ut solebat hoc genus hominum, heirum excitare studuerit is γενομένης ἡσυχως καταφανέστερος - μιρων αν εἶναι κακουργῶν και ἀπιστότερος διαβαλλων, ut de Cleone huc. V, 16.5 Vaticinio decepti octis terrarum imperii spem con-eeperant. v. Aristoph. Equit. 96 sq. οιο. 1 6. Aves 978 sq.ihique SeKol. Plut Nic. ia et quos audat Boeckh. Oec. i. T. 1. P., Si ε quem nolim hoc uouatium novum dixiae, invito
350쪽
decreverat, vix tamen eos, iii, ut decerneret, eum in duxerant, culpae expertes censeas n. Flore juventutis Perdito, naviuus plurimis amissis, aerario exhausto desperata videbatur respublica, si quod metuendum erat, Iubito hosti it classis Piraeuin adorir tur. Quod cum non fieret, quo magis sibi timebam cum sortuna sua inso- εnter usi, crudelibus in Histiaeenses ' Aeginetas λToronenses Scionaeos Meliosque D consiliis talionem quasi provocasse viderentur, eo enixius operam dederunt, ut, quemadmodum saepius elusa hostium lae, ex infortunio emergerent imminensque periculum Propulsarent. Cujus mei populus libertate alias lasciis viens ultro hanc compescere sumtus minuere, προ
βουλους creare dein classem parare Dolabantemquo
Plutarcho Pericl. o. Alcib. 1 . et qui in lucem accipit Thue. I, in Stilbides, clarus vates , exercitum in sicia 1 iam comitatus fuerat, . Philochorus apq Schol. Aristoph. Pac. 1o5r. lut Nic. 23. Quod alite Thucydides iudicat, vereor, ne lenia πι- ωρια s sit. Similite tamen Xenoph. R. A. Il, II. ε De his pluribus diIputahitur infra. 6 ad Dion P. OP. .
as 5 53, 6 Plutarch. exicl. Eorum fortunati a Cereris ira repetit Herodot. VI, si veram causam dilaea ex huc. n. Il et I 67. l. Aristoph. Pac. ει 3 sqq. 8 Thuc V, 3.s v. Morus ad Iroer Paneg. XXIX. e. adde Diod XIII, so. 1o id ib. as. d. Jam ante Ol. 88, 5. Nicias eos sollieitarat, Thuc. III, 1. l. om ad Diod. XII, 5. Malo Schol ad Aristoph. Av. 136. quicum f. Phot. p. 55. M. et Hesych. s. v. λιμωὶ Μηλος ὁ ἐστι πόλις της Θεσσαλίας, soniniana ille do Μηλιε ι I. Μαλιεῖσι of valchen ad Herod. VIII, 3 t. cae tera Thucydidem secutus nec melius idem cum Diod XII so. Niciam secundae quoque expeditionis ducem facit. 11 Insigne exemplum habes huc 1II, 16 sq. s. vI 8.ia 'Oπερ ιλεῖ δημος ποιΠν inquit Thucydides, quibus simili
iti II, 5 v, a8. I, 3. Hic legisse rivabit Socratis nono eum Pericle Periclis filio apud Xenoph. Memori