장음표시 사용
311쪽
a 3 4 DIONYSII HALICARNASSENSIS
so με γαρ γίγνεται του παρόντος ἐστί, το δε εοπα του μέλ- λοντος χρόνου δηλωτικόν Γέγονε δἐ και παρὰ τάς πτώσεις σχηματισμος κατάλληλος Ἐπι ita τῆς γε:/ικῆς
modo anto o Iisum est III, II. tibi pro οἰνι ἄδῶν eg. Us Ena monuit Hemsterh. ad Luciari. T. I. p. 5a . cujus emendatio fugerat opponem de hoc loco disputantem p. sis sqq. - Similis est locus VI, o o σθ' ἶσως, ὰς γενομμὰ - ωμῖν σπονδώς εκειν τι βέβαιον υἷ, io Muζόν rων-i τμῶν. o νόματι σπονδαὶ ἔσονται - φυλεντων δε hano particulam Draehent margo Gr. Paris D. F. eamque expressit valla. SehoI hie corruptam distinctionem Iecutus est. πα ἀξιόχρεωδυνάμει, ταχεῖαν την επιχείρησιν μῖν οἱ Ἀγρο ποιησονται. Quod Reisie in Conjecti P Sio R. coniectat, nostro loco pro νομίζω o Ieg. esse νομιζόμενον, id fortasse ipse non amplius prohat. et με γαρ - δηλωτικόν sed diversa utriusque temporis
videtur esse potestas Atque ευπουον στι scripto non dicero poterat, quia Ieris Postulante , ποχωρησασι i. e. ην πυ-oησωμεν l. non ποχωρουσι, Praemiserat. ἡ γίγνεrαι nidem γενησεetαι non ineptum esset, scd praesente cum utatue Demosthenes, certo se sperare significat, thenisnsos oeci non ceΠuros esse. Nam de qua re ut Praefonte loquor, cuin futura sit, eam oventuram esse confidam necess est.
312쪽
DE IIS QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT. a s Τω δε Συρακουσι- ο os ος εν πολλῆ προ αλλήλους εριδι
πολεις, ιον παρα των πατερων παρέλαβον, ταυτα λέγει '
καίπερ ιν πολλὴ ταραχὴ καὶ φόβλοντας. Nolim tio trahere quae p. m. disputat, coli. huc. II, 7. Lmatthiae Gx Gri s. γι et 5 a. . . - αν Thuo. VI, M. απέστρεφεν Ἀπέστρεφειν Reg. a. et Coth. Hud Lτους Συρακουσίους Steph. et a ἄκουσἰους Syth. Aεοντῖνοι γαρ - ἀναδάσασθαι Thuc. v ubi pro συμβασιν Iegitur ξύμβασιν. Quae de hoc loco Dionysius disputat,
Tatis mira sunt videtur autem opinatus esse, o δημον hietiitelligi populum Leontinorum, cum nonnisi plet, dicatur. Post hanc sectionem nonnulla videntur intercidisse, quibus quod rhetor supra a proposuerat, Thucydidem έν οις συνδε τικοῖς καὶ τοῖς προθετικοῖς μορίοις και ἔτι μῶλλον έν τοῖς διαρθρου-s etὰς τῶν νοημάτων δυνάμεις ποιητο τροπον ἐνεξουσιάζειν et πλεῖστα ἄν τινα εὐρεῖν παρ αὐrs τῶν σχημωrων προςώπων et απωτρο- ταῖς καἰ χρόνων ναλλαγάῖς καὶ τροπικῶν σημειωσεων μετυφοραῖς ἐξηλλαγμένα και σολοικισμων λαμβάνοντα φαντασίαν, illustrata
313쪽
uxo η συ ηναι, τῆ δε λυ- και τοῖς πράγμασι τοῖς
σωμάτω πραγμα γίγνεται περι-οὐ Λακεδαιμονιους, ταν5 pii ' - ΑυΘις δε οι με και παρα δύναμιν τολμηται και παραπιωμη κωδυνευταὶ και εὐτοῖς δεινοῖς εὐέ rιδες ' το δε λαε- τερον τῆς τε δυνάQεως ενδεα πραξα της τε Ῥωμης μηδιτοῖς βεβαίοις πιστευσαι, τω δὲ δεινῶν μηδέποτε ἰεσθαι
verterit, ta opinor, intelliget dueere Peloponninos in existernas terras. Sed qui quae deinceps leguntur eonfiderarit, videbit, hetorem interprotari voluisse Peloponnesum augere. Quo Iententia qua scio . an aliter declarari debuerit. Certe pro et γαρ ξηγει σθαι videtur dicendum fuisse μη λω mo- να εξηγHσθοι. Haec enim tria Thucydidis exha fero lignifieant, quod Dionysium intexeretando exprimere voIuisse diximus, Sed Haachio videri video , ξηγεῖσθαι hic esse expedire Poloponnesum ex eo discrimine i 7J quo nunc implicata fua-xit, sociis quibusdam propte metum, aliatri societatem do-ficere conantibus. At ego non magis hos conatus laetos esse, probari posse puto, quam istam verbi ξηγεισθαι potestatem, una eo nunquam' usus est Thucydides V. I, 76 95. l. s.
αμφοτέρων so Lacedaemoniorum et Atheniensium. ' o. ἐν Ἀπολυθήσεσθαι L Locus hic repetitur 7, a. sy Ih. Verba κω παοὰ -- Θευται laudat Thom. . p. 856. imitatur Dionys. I, 9. p. o81 a . convertit iv. XLV, avis τοῖς δεινοῖς Pro ἐν Haachius ἐπι dedit e Reg. Cast.
314쪽
DE IIS QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT. a I
ληπται, πραγμα serαora αντὶ του σωματος. XV. 9-τοὰ ἐνθυμημασέ τε και γοημα- αι μετα- υ πο ρεμπτώσεις, πολλαι γινόμεναι και μόλις - το τελος αφικυουμεναι , δι α ἡ φρα ς δυς παρακολούθητος γίνεται, πλεῖσται μή εἰσι καθ' ολη την στοριαν, ἀρκέσουσι ἐκ Μτου προοιμίου δυο ληφθεῖσαι μοναι, ν τε δηλουσα την - νειαν - αρχαιω της Ἐλλαδος πραγματων και τας αἰτιασαποδιδουσα - ῆς γα -ου ο 1 οἰοῖ ἐπιμιγ - ari ολεως ἀλλ λοις, ουτε κατα γῆ ουτ δια Θαλασσης,
νεμομενοι τε τα αυτων καστοι, σον απού, και περιουσίαου
et γαρ μέτερον αντι του μεῖς παρειληπται J Ne hoc qui-.dstin idioma est hucydidis s. lat. Legg. l. p. 6 3. a. hiis quo Ast. Valchenax ad Herod. Hi, M. atthiae rimae... ais et huius quoque rationis imitatorem Dionys. Meh. VII1. 7. P. 518 P 2522. 1 .XV. -λῶσται μέν Sic edidi pro πλειστα μεν. της γ' Onορίας - 'πανἰsetari, Locus hie eitatus etiam supra p. 164. v. 5. t de Compos P. Sa6. Sohaeseri et Jud. d. Thuc. III, 5, 3. y in austerae compositionis descriptione. instat autem incipio Thucydidis exordio c. a. Syth. a. προοῦτε, ἐν Mihi videntur tria postrema voeabiliadietionis hujus Thucydideae ad hunc modum in iteranda, ut finita illa dictione, si statim sequatur το γαρ υχαλεπως πανιστανῖο προςτεθὸν τη πρωτη περιοδω num si illa tria voeabula υ χαλεπῶς απανισταντο primo sa-aim membro eriodi dimota fuissent. Quo admisso mo non in dativo, etsi δἐ παρwβοὸν leg sic, sed in nominativo h di πω εμβολή, Rei s h. iiiiii mentem venerat, post απανέστανro olitam esserat, quod tamen τ nomen quia non satis perspicuoxhetoris sententiam declararet, praetulerim conjecturam Rei akii. Sed dativus τε ὁ παρεμβολῆ videtur retinori posse oum ad ποίηκε intelligi queat Thucydides. In praegressis rua exciderant, verba οπιε - θαλάσσης, uncia inelia a tan tario ' νἱσrario Reg. 1. Coth. Hud L . .
315쪽
a 3 8 DIONYSII ALICARNASSENSIS
στραet ιῶς Stepli Oroarta e Tisitatius. Idem Steph. seq. v. haheta με et Nostra lectio consentit cum Thucyd exempl. I. s. Sy Ib. De στρατια et σrρατεία modeste, ut Tolet, Syia hurgius. Ex iis quae de his formis nuperrim disputavit Esnissor odit Thue. Hanck in Ephem liti. Hal. Oct 18ao. N. 26o. p. 33. . apud Dionysium quoque multis locis codd. lectio
οντα μως σχεῖν και τυτερον τοι ἐκγόνοις τι - ζω ξυνενεχθη- ωM Cum his naelius concinerent sequeritia, in hac ration oeonformata essent: υρυσθέως μεν - ἄποθανόνetος, τρέως δέ, μητρος αδελφολονzος αvτω,ui e ποντος ον παχέρ δια τον προ-οιππου θάνατον , πλορυσθέως, et ' σιράτευε c Μυκῆνας τε καὶ την ἄρχην κατα το οἰκεῖον ἐπιτραφθέντος και λουκέτι ανεχώρησεν Βυρυσσευς, βουλομένων κα των Μυκηναιων φόβω-ων Ἀρακλει- ων, και αμ αυτου Ἀτρέως δυνατον δοκουιχος ινσι και et πλη- .cto τεθεραπευκοδος των Μυκηναίων τε και σων Mρυσθεως rea αην βασΔειών παραλαβόντος. Sed criptor in on cinnus esto, quam participiorum numero offendere maluit. Itaqus verha μητρος ἀδελ- οντος υτω, quae Proprie tantum ad nomen Ἀτρέως explicandum faciunt adeoque per appositionem uioadjici dehebant, ita cum τρέως iunxit ac si ντος verhum primarium enet, quo qua ratione quoque tempore Pelopidarum potentia aucta esset declararetur Similem inconcinnitatem
st. Infinitivi τυγχάνειν et παραλαβεῖν, λέγουσι pendent. Parentheseos signis quibus verba τυγχάνειν - θάνατον in Thuc Gidis ad in Cluuuntur, abstinendum putavi. DE O L. Plutarch. parall. min. 55. Strab. Hi 6. P. aos. Taucis. Μο-.xus ad Isocr. Paneg. 5. Dissilia πιν Orale
316쪽
DE IIS QUAE HUCYD. PROPRIA SUNT. a 39
τω και επιτρέψαντος υρυσθεως, συστρατευε, υκήνας τε και η αρχὴ κατὰ το οἰκεῖον Ἀτρεῖ τυγχάνει δέ αἰ- του φευγοντα το πατερα δια τογαρυσώ του θάνατον καὶ ως ουκετι ατεχώρησε Εὐρυσθεύς, βουλομένω και τω Mυκχυαίων. φόε των Ἐρακλειδω και αμα δυνατον δοκουν aιναι και το πλῆθος τεθεραπευκότα πω Mυκηναίων τε καὶ
ἴσων Κυρυσθευ τρχε την βασιλεια Ἀτρέα παραλαβεῖν. XVI. 9 οἶ δἐ σκολια καὶ πολύπλοκος και δυυμ
σθαι παθεῖ μαλλο in σάμενοι η τῆ δεδοντες σωίεσθαι, τὸ με αἰσχρον του λόγου φυγον, το ε εργον τῆ σωματι με-
G0ωλή σαν Thucydidis exemplaria ἐβουλήθησαν μετ'
ἐφίεσγαιJ T ἱεσθω. Hi d s. Poppo P. 25. ιτέεσθαι conjecit, quod merito reprohat jus lihri censor in libellis philol. Fala. n. p. 56. R. Etenim non simplicite dicitur ἐβουληθησαν τμ- δε quod pronomen eodem redit, quo praegressum αυτῶν έφἰεσδαι quod sane ineptiri esset, sed βουλμησαν μετ' αυ- sos i. e. Oid τοὐ κινδυνοι et ιν ἐφίεσθαι, nonnis illo perieul propulsando istaciona oppetere voluerunt, ita quidem exoptabant, sed ita tamen, ut simul sortes se gererent, non voluptatum cupiditate a virtute deflecterent. D rq -υνεσθαι mi θειν Thucyd exempl. hahent usu ἐνωιτῶ τυ ἀμυνεσθαι ἀμυνασθυιδ ει παθεῖν Syth. 'Aμύνεσθαι ex codd. rescripsit Maachi aetera apud Dionysium muti-
317쪽
ἐτήρου ξιος θαυμασαι οἰκεία γαραυγήσει και - προ- μοδεων ἐς αὐτη οὐδε οφ ἐπιμαθων τω τε παραχεημα ' ἐλαχίστης βουλε κράπιστος γνω- κω - μῶλοντων ἐπὶ
Iata sunt. Oxmeilmannvit, quem interpretum Ieri Ino sequnntur, ἡ κέν)4ντες Pro η τῶν ἔνδοντες Iegit, et ad ηγησάμενοι verbum κρηνα Iubaudit, ut hae sit totius loci sententia atrioue in i a defenson ve mortem potius oppetendam, quam Ireui hosti eadendo fututem quaerendam esse rati caet. Sed hi xo ναι omitti potuisse non putaverim. Nessi magis verum eanIeo, quod Scholiastes dicit, μαλλον hic positum esse protiotiosoν , quod qui saepius fieri affirmat, Haachius, velim, ruino usum idoneis exemplis adstruxisset. Quod vix poterit. Itaque μὰλλον cum παθειν jungendum et ηνῶσθa constituere interpretandum Puto.
318쪽
φεῖ Φαίνεται γαρ ἡ ἀν Ἐλλοῖς καλουμένη οὐ παλαι βε