장음표시 사용
461쪽
456 Traei. de cultu Sanetorum eis effigie in Iudaeorum vestilius impressa reseruntur , cum ipsi , iubente Juliano apostata tomplum hierosolymitanum instaurare aggressi sunt a).
S8. Patres propterea effusi sunt in crucis cultu extollendo , quorum testimonia vulgata sunt ac omnium manibus teruntur , quin necesse sit ea recensere b). Novimus insuper ex certissimis documentis , Crucis effigiem in altaribus antiquitus collocatam fuisse , ac proinde cultu veneratos eam fuisse primos Christifideles se). I S9. Restat ut aliqua demt- adjiciamus circa illud , quod Tertullianus vocat signaculam frontium , seu quod
Crucis signum transiens dicitur ac manus agitatione matur , et rebus quandoque benedicendis adhibetur. Antiquissimum esse ejus usum in ecclesia non negant prot stantes , dummodo tamen veluti nuda caeremonia et ad fidei professionem instituta spectetur. Atqui ad emerendam praeterea utilitatem aliquam hace caeremonia instituta est. Isio. Etenim nec nudam nec otiosam , sed ad multas olyportunitates efficacem , existimatam fuisse ab ipsis eccle
siae primordiis piam hanc caeremoniam evincunt trita illa Tertulliani verba , quac asserri solent ad ostendendam si-
litteras Τούτω νικα eruci Circumpositas putat explicari sacile eosse
Per naturale Phaenomenon, scilicet
Per quatuor paretia sibi invicem. posita ac Per halonem Solarem. vid. Trevoltienses ad an. 1724. sta in vita Constantini, Jacuati Syn-ιGgma quo amarentis magno Constantino crucis historia complexa est unisarsa, ae Jo. Bapt. Toderini Dissertat. de eo tantiniana crucis apparitione in colleet. dis eri. Zaccariae tom. XIII.
la) Cs Merati lib. III. c. XX. Sorom. lib. V. e. XXII. Theodoret. lih. III. e. XX Russu. lib. I. cap. XXXDL. bὶ Cs Greiser. de eruce tom. 1 tribus prioribus libris. se a. Greuer. op. eit. lib. II. eap. X. XIII. In excavationibus Pompeianis intra cubiculum illius domus, quae Pansam habuit dominum, in Pariete . cui marmoratum est inclu-Ctum , toreuma Crucis em emexhibens repertum est. Paries ,
qui illi est e regione , eis het imagines latium , quibus ethnici suas domos tuebantur. Ea urbs an. LXXIX. a Christi nativitate suit et combusta et obruta. Primis vero ecclesiae temporibus
non raro evenisse credimus, ut in eodem tecto una atque eadem gens et christianos et ethiacos numeraret inter suos. Vid. A Leiter a dressed etc. seu Epistola ad R. D. Burgess . . . data a R. D. Baggaetc. Romae i856.
462쪽
gni IstIus antiquitatem : a Ad omnem progressum , ait ipse,
atque promotum ; ad omnem aditum et exitum ; ad vestitum , calciatum, ad lavacra , ad mensas , ad lumina , ad cubilia , ad sedilia ; quaecumque nos conversatio exercet, frontem Crucis signaculo terimus u a . Quomodo autem ad omnes ejusmodi usus adhibitum fuisset signaculum
istud , si ad solam fidei professionem , ut Casaubonus
Contendit, usurpabatur prsi. Hoc insuper signo fugari solitos daemones , et admiranda quaedam fuisse peracta , multis iterum patrum tum testimoniis , tum exemplis intelligimus. Epiphanius enim, Gregorius Naetianet. atque Nyssenus, Athanasius , Cassianus , Jo. Chrysost. , Prudentius aliique passim apud Grela
rum bὶ testantur ae plurima item prodigia per salutare hoc signum patrata fuisse , maleficas incantationes dissipatas ,
morbosque depulsos. Quinimo et aquam eodem crucis signo ac benedictione consecrare veteres consuevisse ad versus daemonum magorumque praestigias , eamque pietatem ingentibus interdum miraculis gratam sibi esse Deum ostendisse iidem antiqui patres saepissime produnt sc).16α. Ex his igitur patet dominicam Crucem omni esso veneratione dignam , omnique honore, non quidem propter se , verum propter piacularem hostiam , quae ab ipsa pependit, ex qua ingens Deo gloria parta est , summa n
his utilitas , plenusque relatus est de morte ac inferno triumphus. a 63. De natura vero cultus deserendi vexillo crucis disputant Theologi. Quidam enim ex scholasticis putant sivo veram Crucem , sive ejus imagines latriae cultu esse v nerandas , ut Damasconus , Bonaventura , Angelicus Do-
η Lib. de Corona mil. c. III. sum ex traditione apostolica d ed. Rigali. post quae immediale scendere. Cf. Greis. op. cit. lih IV. subdit cap. IV. Harum et alia- cap. VII. seqq. rum disciplinarum si legem expo- ibin ibid. a. cap. XX. ad XX LX.stules scripturarum, nullam inve- H CL Petau de Incam. lib. nies: traditio tibi praetendetur au- XV. e. X. Mabillon Praes in sec.etris etc. is et quibus patet hunc IV. Bened. S. S.
463쪽
ctor , aliiqiae sa). Ast Bellai minus scri hit hunc lolion limodum offendere aures catholicoriim , tum etiam prahliere
occasionem saereticis liborius blasphcmandi b). Quapropter
cum ceteris Theologis docet neque veram Christi crucem , neque ejus imaginem per se adoratione latriae esse colendam. Latriae namque cultus creaturae deseret nequit, multo minus rationis experti, c*jusmodi crux est. Haec se tentia clare deducitur ex actis concilii nicaeni II. c). - 164. Quod si honor imaginis transit in exemplar: idem tamen honor non est imagini impendendus ac prototypo. Ita maior dobctur regis personae reverentia ac ejus imagini aut vestimentis.
165. Dum ecclesia canit : O crux a re Fes unica . . . Omiam adoranda , pcr Crucem Christum significat n quo sa- Iutis praesidia petimus , non ab ipsa cruce ; vel innuit nos expootaro fructum crucis id est aeternam salutom per merita Christi , qui cruci affixus est.
I 66. Obj. I. Crux dolorem et ignominiam attulit Christo ejusquc discipulis , non est igitur colenda. I. Quo lsi Cruci deserendus cultus censetur ob illius cum cori Ore Christi contactum , Iordanis igitur aquae , Palaestinae torrae , asello cui insedit Christus , quin et servi Christum percutientis manui , ac Iudae labiis cultus erit tri- huendus ; quae absurdissima sunt. 3. Saltem nulla ratio est , cur crucis imaginem speciali ratione venerari debeamus , quia refert dominicam Crucem ; alioquin et omnia praesepia , columnae omnes , ' spinae , flagella pariter colenda essent. 4. Domum negari nequit , magicae artis
sal CL Greuer. lib. I. cap. per appositas propositiones quid Ve- . LVII. seqq. eius videatur statuit, ac diversas bin Lib. II. de Imag. a cap. opiniones conciliat. . XX. ad XXV. ubi accurale argil- ic AcL I. et act. VII. mentum istud totum expendit ae
464쪽
t 68. Ad a. N. Cons. et paritatem T 'Non pholum .dnim ob eorporis Christi conlactum ' vera Christi Gru C sultum,.seu venerationem meretur singularem I verum litiam Q quia smiecta a Christo fuit tanquam strumentum , , quoi salutis nostrae hostes devicit' mlam rem γhrens eoa in semetiminit Ioquitur, Apostolus'. et in quo affixum' 'sulti et deletum chirographum decreti , quod erat hontrarium, nobis sax Ea dem vero ratio non est Palaestinae terrae etc. D neque it umine sunt viriuiis , ponere vat nι ob oculosi hostros chKsti passionem , nec proinde possemus istorum c' tu nostri grati sensus erga Christum significare. I 69. Manus autem scrvi Christum percutientis et labia Iudae proditoris monumentum exhibent immanis impudentiae , et nequitiae abominandae , ac moralem praeseserunt indecentiam , ob quam non colenda sed detestanda sunLNee praetereundum est , quod cultus , qui rationali individuo desertur , ut superius adnotavimus , sit absolutus ac terminetur in ipso , non vero sit trantum relativus. Exeipiendus tamen casus in quo aliquis alium repracsentat , ut cum legatus refert personam prinoipis. 37o. Ad 3. N. iterum paritatem. Ratio enim disparitatis in co est, quod cruces per se unico institutae sunt ad repracsentandam veram Christi Crucem , non item vero aὶ Coloss. II. I 4.
465쪽
46o Dael. de eisu Sanetorum praesepἰa , sseneta ac cetera hujusmodi , quae ad alios usus adhibentur. Quod si eo fine praesepia , columnae etc. pingerentur vel sculperentur ut Christi Domini mysteria , nativitatis e. g. vel passionis referrent , tunc ea venerati ne aliqua digna esse non inficiaremur. aret. Ad 4. D. Μagicae superstitionis essct tribuere vim tutem signo ipsi , praescindendo a virtute Christi, C. a cus N. Itaque catholici non signo ipsi in se spectato es minam tribuunt, sed quatenus illud resori passionem Christi. M tacitam saltem supponit Christi Domini invocationem sa). Ira. Criacis porro virtutem et gloriam, ad eamque honorandam finestamenta eloquentor illis verbis edixit Chrys atomus et u Crux priua , condemnationis et supplicii nomen erat . . at . nuno ros est venerabilis et desiderabialis. Crux antea dedocoris ot poenae argumentum erat ἔnunc gloriae et honoris est occasio . . . Crux Daput nostrae salutis: Crux infinitorum bonorum argumentum ...haeo reconciliationem Dei cum hominibus instituit . . Propter hanc daemones fugiunt, diabolus pronigatur. Pr pter hano humana natura. cum angelica vivendi ratione
contendit D. μὶ Cs Bellai n. l. cap. XXX. bl Homil. II. de Cruce et Ia
eum notis P. Ilecter uni. trone n. I. opp. ed. maur. t. IL
466쪽
PARS PRIOR De Iissis ad resus Hebrae CAPUT L De Messiae promissione et expectatione S. PROP. I. Aliquis Memas fisis a Deo in lege promissus et quovis tempore assi Hebraeis expectatus sDifficultates LPROP. II. Memias a Deo promissus et ab Hebraeis emPectatus singularis. et uuisus eat 19 Difficultates 22 CAPUT. II. De epocha et officiis promissi Messiae agPROP. I. Docta adventus . promissi Messiae ex sacris Iuleris ceria M. determinassa est i ib.
Difficultates 34PROP. III. Aduenisse Mesaiam a Deo promissum aitque a Iudaeis eae retatum iamdiu es me epochiae a Prometarum: oraculis determinalia. . laciae Iissime ostendunt
f. I. Iacobaeum paticinium expenditur
Difficultates 416 H. Expendatir inlisinium Danielis 5 Difficultates
467쪽
m. Expenduntur vaticinia Aggaei et Madmehiae pRg- ΤοDifficultates 7 PROP. IV. O eis ae munia a promisso Messia iuria
prophetas obeunda eundem Minnisse luculenter
Ostendum χ' Difficultates 85 Cum m. De Iesu Nazareno vero Messia 97PROP L Jesus Nazarenus remus Messias est in scriρω-ris promissus atque a Iudaeis exspectatus 97 Difficultates 1 OOPROP u Adisium in eatim raristi Iesu a Iudaeis litum fuit iniquum in se , illegati in formis D-
diei iis, saepiam in executione, noνumus mP- passistit distinae Christi mis Ma ae messianaeses dignaritis argumentum 121
Difficultatis 128 Conclusio ' i 31PIRS POSTERIOR adorema memeti a CAPUT L De divina christi natum 141
Dissicultates a 56 CAPUT II. De natura Christi humana 167. PROP I. Verbum disinum naturam humanam nobis consubstantiatim assummis integram atque pes
emota L Christi eam est rem , solida et evrram , non autem fata , neque umbratilia , neque Gryarena atque phantiastica 37ΘDifficultates 171 COROL. H. Chrisi eorpus non e coelo delapsum est , neque ex coeleati auritantia conatalem , 4ed ea
468쪽
humanum atque eae rimne matro suse Prum pag. 173D oultates . .. 173COROL. m. Animam eamque rationis participem Verbum,
voL. N. Christus humanis a retibus,dolarissus et eorrupti ni obnoxius Die ex natume suae eonditione 178 D cultates I8o PROP- IL Christus Dominus de Spirim Sancto eone plus est atque eae Naria Virgine salva ipsius integritate natus r84 Dissicultates bi 188CAGΤ m. De utrius pie Christi naturae hypostatica conjunctione sos Amrc. L De uniea Christi Presona aos PROP. I. Uniea in Christo a ittenda era eaque divina
Difficultates ar4PROP. II. Beata Virgo pere et proprio dejam meatur
Dissicultates s3o A irae. U. m adoptianismo . 233 PROP. Iesus christus est Atas Dei naturalis non tem adoptisus a4o Dissicultates a4a Lanc. KL De distinetione duarum natumarum in Christomst unionem hypostaticam a49 PROP. D ε sunt in Christo naturae integrae, diam. retae , inconfisao atque i emimaa Issa Dissicultates aSPAMic. N. De tapliei in Christo inluntate et Omati ne α63 PROP. Duae naturatis operationes et poluntates lia visas et inconfusae in Christo sunt con lacn-
469쪽
Dissicultates pag. . 73CAPUT IV. De communione idIomatum et adoration Iesu Christo debita a82Aanc. I. De idiomatum communione x83 PROP. P a tuenda est in Christo Hismarum eo isto in concreto s84
PROP. II. Atilio modo admitti potest communieatio idi matum in abstracto , nec tribui 'proinde Christi humanitati ominipotentia, ubiquitas Seu Omnipraesensia a87 Dissicultates 289 Ainc. H. De Christi adoratione a93PROP. L Una eodemque s remo latriae cultu, humaria Christi natura adoranda est eum Verbo disiano , cum quo est Posiatico coniuncta 294Dissicultates .3O PROP. II. Cutius saeratissimi eordis Iesu prout at ho- stolica Sede probatus est, atque in ecclesia tholi sequentari eonsuevis Piu est, et om ni superstitionis labe immunis 3oa
Dissicultates 3α6PROP. II. Christus Iosus reri nominis mediator fuit , 33o CAPUT VI. Do Christi satissaetione et merito 33a PROP. Christus vere et proprie pro nobis dirime iustitiae sat erit 336
470쪽
Ρrooemium pag 363 CAPUT I. De varia cultus acceptione et divisione I6SC UT II. De religiosi sanctorum cultus honestate ne pietate 37
PROP. Pius et omni idololatriae labe immunis est religiosus sanctorum cultus . 372Difficultates a SCΑΡm m. De sanctorum invocatione 387PROP. I. Licita ae utilia est sanctorum invocatis , quod ex sacris litteris in primiis episcitur Difficultates PROP. II. Eadem peritas eae traditione et ecdissiae Pr xi osteniatur assDifficultates 4.3CΑΡUT IV. De reliquiarum cultu 41.
PROP. Sanctorum reliquiae et monumenta utiliter ae
C PUT. V. De sacrarum imaginum usu ac venerati
PROP. I. Sacrarum imaginum usum ac venerationem liciatam ac piam esse sacrae litterae ostentarit 4a
PROP. II. Usus M peneratio sacrarum imaginum ex tr
PROP. Onini superstitisne pacat tum cuIlus quem C tholici Cmei dominicas , ejusque imagini des munt , tum usua Crucis signi, quod ρaarim λψsis usurpatur ib.