장음표시 사용
451쪽
446 Trael. δε eultu Sancto nimnaevis adscribant; si tamen verum est, quod plures ne gant H. Ceterum novatores ipsi , quos impugnamus conmtra auctoritatem scripturarum imagines in templis retin rent , quod profecto non admittunt a 38. Ad S. D. Cultu superstitioso et absoluto, C. r lativo prout in ecclesia catholica receptus est Ν. Isius mens patet ex iis quae scripsit ad Secundinum: u Et
nos quidem, inquit , non quasi ante divinitatem , ante illam Christi inruginem in prosternimur , sed illum ador
mus , quem per imaginem aut natum , aut passum , sedet. in throno sedentem recordamur M. 139. III. Obj. r. Synodo escaenae Η. decernenti sacrarum imaginum cultum eruditus restitit librorum carolmnorum Auctor ; restitit praeterea concilium Daneosordium Eo ex toto serme occidente congregatum , restitit denique nVentus parisiensis. Nicaenum ergo decretum occident lis ecclesia minime recepit. I. Quod quidem merito saetum est ; catholici enim imagines adorantes prosternunt
se coram signo ac tela , invocant creaturas atque a servis,
minime vero a Domino auxilium praestolantur H. Ergo. 14o. R. Ad I. D. Synodo nicaenae restitorunt libr rum carolinorum Auctor, synodus francosordiensis et parisiensis convenius errore iacti decepti, C. debitum cultum decernenti N. Nempe tam Auctor librorum carolin rum , quam utraque synodus duplici errore facti decepti sunt; ac primo quidem in eo , quod salso putaverint SP nodum nicaenam non fuisse ab Hadriano Ρontifice approbatam ; deinde vero in eo , quod perperam existimaverint, synodum decrevisse eandem tribuendam esse sacris imagi-
tbὶ Lib. IX. epist. LII. indici.
seὶ Ita Cellerier in on. Sermon
tholique les ehrἐtiens se prostement
quent les creatures. Cy est des se Viteum et non du mattre, qu' iis attendent te secours M. Porro non sine ingenti animi voluptate accepi Cellerier, eiuratis sectae e roribus , catholicam sdem ante mortem amplexum esse. l Utinam
ipsum imitaretur Brecke ldge , qui eadem opponit l
452쪽
CV. U. de sacrarum rarag. usu ae perier. 447nibus, Adorationcm , quac sit secundum latriam v et desertur Ss. Trinitati, prout praeseserebat antiqua barbara versio illius concilii. Utroque postea errore patefacto Galli et Germani nicaenum decretum admiserunt sa).i4r. Quod speciatim attinet ad Auctorem librorum carolinorum atque ad conventum parisiensem , nonnulli cemscnt eum Ρetavio eos reipsa errasse circa cultum ipsum , mediamque tenuisse viam inter errorem iconoctastarum et logma nicaenum b). Alii autem cum Natali Alex. existimant Gallos veram fidem tenuisse circa venerationem imaginum , nec disceptasse nisi circa modum adorationis a concilionicaeno sancitum iuxta dicta. Quod quidem nobis vexisimblius videtur H. x 4s. Ad a. D. Catholici prosternunt se coram ligno a tela ; quatenus praeseserunt imaginem prototypi , C. coram ligno ac tela in se spectatis Ν. Alioquin cum Iosue auseniores prostraverunt se eoram area se prostravissent Do
ram ligno. Cum aliquis prag gaudio gestit et exilit coram matris aut sponsae effigie , coram tota exiliret. Qui expu rat in simulacrum Τheodosii expuisset in lapidem , et antiochenses ac thessalonicenses qui cjusdem statuas fregerunt, non nisi lapides pariter fregissent ac deiecissent. et 43. IV. Obj. Quamvis relativus sit imaginum cultus , non ideo propterea superstitione vacat. T. Ethnici enim relativo cultu imagines ac simulacra prosequebantur, uti ex ipsorum testimoniis patet apud s. Augustinum d) , atque ex sacto ipso , cum idola multiplicarent quin deos multi plicatos arbitrarentur , nec adeo stolidi erant ut lignum et lapides deos esse existimarent. Ρatros nihilominus eo isdem idololatriae incusabant. a. Quare catholici pariter ejusdem criminis rei sunt censendi , quoniam ct ipsi , quamvis imagines et simulacra minime deos esse putent ,
453쪽
- 448 Trael. cli, trisu sanctarum agnoscunt lam n excellcntiam quandam in imaginibus , Do, fit ut ' unam prac alia colant , longas peregrinationes a . ripiant ad singulares aliquas vcncrandas , Cum tamen domi sortasse formosiores possideant ; eas volis tegunt , mi- . racula fingunt , aliaque ejusmodi peragere consueverunt, quae abjectam . supcrstitionem redolent. Ergo.. 344. R. N. R. Ad a. prob. D. Nonnulli , quin tamen essent ab idololatria immunes , Tr. ethnici generatim sumpti , soli. multitudo N. Etenim praeter auctoritatom scri in turarum , innumera prope testimonia ae documenta ex ar liquitate . sacra et profana suppetunt , quae luculenter osten-
dunt gentes omnes, quidquid de nonnullis singulatim im dividuis sit , in idolis aut totidem dcos , aut saltem virtutem divinam. iis insidentem agnovisse. Hinc quod consequens
est , . et ex iisdem pariter eruitur documentis, constat, gentit idola veneratos esse , ut suo idololatriam neccessario si
marmor aut lignum , gratias 'go ;Sint, te Domine adoro , tibi iam tesmmo .... Posito igitur nullam aliam admitti venerationem imagi ginum , tr iam quae sit veneraliol rototypi, non magis in ea erit ido-olatria, quam in veneratione quae D. o et Christo exhibetur, sanctis simo eius nomine pro nutiliato. Nam et nomina sunt notae , et quidem imaginibus longe inferiores , reruenim multo minus repraesdulant.
Itaque cuin dicitur imaginem honorari, non id aliter intelli3i debet,
quam fluo modo dicitur, in nomine Jesu g rnua flecti, uomun D
mini benedici, nomini ejus gloriam
dari r et coram imagine externa a d. re, non magis reprehendendum est, quam adorare coram imagine interna, quae in phantasia nostra depicta est: nullus enim alius usus est externae imaginis, quam ut i terna ex pridissior fiat. Sapienter vu-ro monuit concilium ut, ne credatur virtus aliqua sive divinitas ipsi imagini inesse , atque iuhabitare pcultu absoluto ac latreutico
al CL Tract. de Deo n. III. seqq. Quoniam vero nonnulli fro-tes lantes adhuc huic dist culiati insistunt , asseram quae in hanc rein scripsit Leibnittius : Verum enim Vero, inquit, etsi. usus. loquendi esthcerit, ut dicatur honor imagini adhibitus, reapse tamen non res inanima et incapax honoris sed pro totypon honoratur coram imagineant per imaginem , quem id modum concilium i tridentinum honorem imaginibus habendum interpreta tur: et hinc factum arbitror, iluod scholastici disputaverint, imaginem Christi illo ipso summo latriae cui tu adorari, quo ipse Christus Deus. A lus ei im, qui adoratio lina ginis dicitur, revera est adoratio. ipsius Christi, occasione, intuitu qua imaginis , et obverso ad eam Corrore iluasi ad ipsum Christum
ut illius praesentia manifestius ex hibeatiir, magisque animus ad con templandum Dominum elevetur :nemo enim savus cogitabit: da mihi , ο imago, quod peto, tibi o
454쪽
ere ex polythcismo , ipsique intimam csso , cum tanquam totidem dii per eum colantur , qui vel numquam extiterunt , cujusmodi sunt omnes divinitates abstractae, Febris c. g. Fortuna , Fatum etc. vel qui fuerunt in censu creaturarum , e. g. Saturnus , Iupiter etc. Nonnisi sero a non nullis philosophis , ut cohonestarent polytheismum et idololatriam iamjam satiscentem atque ut se a christianorum argumentis , quibus premebantur subducerent , allegoricae interpretationes diversorum numinum excogitatae sunt. I46. Absque animadversione dimitti hic nequit mala adversariorum fides ac pessima agendi ratio , qui ut ethnicos ah idololatriae criminc liberent, toti in eo sunt , ut ostendant illos nonnisi cultu relativo simulacra veneratos esse ; ut autem idololatriae catholicos insimulent, tradunt cultum relativum imaginum idololatrica superstitione nulla
t 46. Ad a. D. Catholici unam imaginem prae alia co-lcro seu venerari consueverunt propter causas aliquas ex
trinsecas , C. propicr virtutem eidem insitam seu propter se Ν. Nemo enim catholicor im ignorat, imagines in se spectatas nihil habero , quam una prae alia coli mercatur. Extrinsecae igitur sunt et accidentales causae omnes , quibus aliquis permovetur ad unam potius quam ad aliam venerandam : nempe sive quod Dcus dignatus fuerit per aliquam prodigia perpetram et gratias elargiri ; sive quod ad alicujus conspectum servontioretii in se assectum excitari quispiam experiatur. Istae enim atque his similes aliae causao non parum influunt ad peculiarem ejusmodi venerationem nonnullis imaginthus conciliandam.
Milemadmodum Troiani putabant, Palladio ablato, urbem casuram , et Boniani deos ex templis hostium, eonceptis qilibusdam verbis evoca bant et eum imagine ipsum Deum transferri cr dehant, aut quemadmodum sculptum signum alicujus Dei gestatum successus ProbPerOS
asserre quondam apud ethnicos persuasio erat, quas imaginum SupErstitiones arabes iii quibusdam figurationibus ae lalismanibus, iudaei in nominibus scriptis aut Proluiu tialis imitabantur, quae utique esticonolatria aut Onomalolatria. Sθοι theolog, pag. I u. Se Pl.
455쪽
4go Traef. de euhu Sanctorum x 47. Exinde ratio pctitur illarum peregrinationum , quas
interdum catholici instituunt ad Ionginqua sanctuaria , ut vocant. Has quidem maligno dento carpunt protestantes , ast perperam et siquidem eas a remotissimis temporibus usu receptas fuisse novimus sa) , et a sanctissimis. viris institutas b); neque imagines venerandi causa tantum arriapiebantur, aut ad recolenda augusta religionis nostrae m numenta , verum etiam ut hae viatores rationo se duris poenitentiae laboribus exercerent l.
348. Si superstitionem saperet pietas tabulas velo obduc re , hujus superstitionis auctor Deus ipse esset , qui Exod. . a. mandavit Moysi , ut demitteret velum ante arcam superstitionis reus suisset Salomon qui ut legitur II. Paral. III. velum demisit anto altare aureum. Notum est in an liquis ecclesiis partem interiorem ab ,exteriori velis et ten-
saὶ ' Cf. Jae. 'Greiseri S. I. eruditum et copiosum opus de Sa eris peregrinationil, us in quatuor libros distributum cum appendicibus
adversus Petrum Molinaeum. Opp. Auctoris edit. Balisbon. I 731. tom. IV. Par. post. Vid. etiam Encycl. Bened. Xi V. dat. I6. Iun. bin Praeter exempla quae Riseri tit. Gretserus libb. I. et II. recentia habemusrin s. Carolo M
romaeo , qui petiit Varallum advenerandum illud sanctuarium ;in s. Francisco Salesio qui Augustam Taurinorum ad venerandum sacram Syndonem se contulit; ἰn s Io. Cantio, qui tum Hierosolumam, tum Romam non semel peregrinatus est ad invisenda loca sacra, ac limina Apostolorum. Quare synodus pistorielisis , quae cum protesttantibus has peregrinationes improbat , se
parvipendere Deneranclam anti quitatem et exempla sanctorum ostendit.
sel Sic legitur in ossicio s. JO. Cantii Ieel. Is Noct. cum quater
Apostolicam , cui maxime addictus suit, honoraret, tum ni sui trio enim aiebat purgatorii poenas, ex posita illic quotidie peccatorum Venia , redimeret
Haec omnia domestico ipsis protestantibus testimonio libet ad
struere, adversus autem gymodum
pistoriensem eo melius adhuc ejus modi testimonium urgemus, ut Pa teat non defuisse inter acatholicos, qui rectius de his senserit quam s3 modus ipsa. Sic igitur rursum. Scribit op . cit. p. I 8. Leibnittius: Censendum est equidem pietatis aliquando esse, loca quaedam Sacra prae aliis vel lit,ere ' vel ex voto , visere aliaque id genus obire, quoniam ipsum ceteraeque circumstantiae propositi singulares pars Sunt honoris: et laudanda est praeparatio animi sibi aliquam poenam legemque certam dicentis, serii Pr positi ac reli nostri peculiaris os
tensio et cum publica concurren
tium hominum pietatis sirificatione privata conspiratio at Dei honorem; et loeus ipse divinis bene siciis insignis recordatione illa et co neruolatione sortius inovot arum
456쪽
toriis separatam fuisse sa) ; velis tecta erant martyrum sepulcra , quae cum mutarentur , dono mittcbantur ad peculiares personas pietate ac dignitate insignes bὶ . Mirum proinde est synodum pistoriensem hunc usum carpsisse sci. - 449. Miracula demum non fingunt catholici , sed ea reserunt , quae publice , tota spectante interdum civitate patrata suerunt et circa quae processus a legitima auctoritate constructi sunt d). Velle autem omnia miracula negare , eis quod nonnulli privata auctoritate , aut salso rumoro demum et sacro quodam horrore percellit: quod ne protestantes quidem quibus sepulcrum Domini adire datum est, dissileri memini A. a) CL Ant. Mariam Lupi op. cit. Dissert. vistolare Postuma intorno a battisteri antichi LXXXI. seqq. bὶ Boldetti op. est. lib. I. cap. n. sed data opera de velorum usu in templis egit Hosneidus S. I. P. 8 9. seqq. ad Paulinum. eὶ Cs Guasco Dialon. Ricci
Et hic iuvat subjicere nonnullas propositiones ejusdcm synodi Cum censuris, quibus damnatae sunt in Constit. Auctorem fidei, quast
generaliter, et indistincte inter imagines ab ecclesia auferendas , velut rudibus erroris occasionem Praebentes , notat imagines Trinitatis incomprehensibilis propter sui generalitatem temeraria , ac Pisper ecclesiam irequentato morisOutraria , quasi nullae extent magines M. Trinitatis communiter amrobatact , ac tuto Permittendae. LXX. Item doctrina, et prae seriptio generatim reprobans omnum speetalem cultum, quem alicui speciali in ima ini solent fideles impen- istere, et ad ipsam potius quam ad
aliam confugere temeraria , Per
quentato mori, tum et illi P Oidentiae ordini iniuriosa , quo ita Deus uec in omnibus mEm riis sanctorum ista feri Moluit, qui dioidit pro ria unicuique Pro ut piat sex Λugust. cp. 78. Cleros senioribus et universae plebi hip
LGI. Item , qtiae vetat ne imagines, praesertim B. Virginis, ullis titulis distinguantur, Praeter quam denominationibus, quae sint analogae mysteriis, de quibus in Sacra scriptura expressa sit mentio; quasi nec adscribi possent ima ginibus piae aliae denominationes, quas vel ipsismet publicis precibus
ecclesia probat, et commendat te meraris , Piarum aurium offen sisea , Menerationi B. Praesertim
LXXII. Itein, quae velut abusum extirpari vult morem , quo V latae asservatitur certae imaginest 'meraria , frequentiato in ecclE-
dὶ CL Marchetti in op. V De prodigi avvenuti in molle sacre im- magini specialinente di Maria San- tbstina secondo xli autentici Pr cessi co itati in Ronia. ,, Roma 3797. Vid. pariter , quae de an conitana imagine B. V. scripsit Eri. Λrtaud. Histoire du Pape PieVΙΙ. Paris i 856. tom. I. cbap. II.
457쪽
4ssu Tnari. de ei Itu Saraetorumcepti aliquot salsa evulgaverint, perinde est ac velle omnes nummos suspectos habere , aut etiam rejicere , eo quod nonnulli salsarii nummos supposuerint aut adulteraverint. a So. Dices : Saltem nefas erit Dei aut Ss. Trinitatis imagines pingere ae in templis fidelium venerationi exponere ne deceptionis aut erroris periculo objiciantur. xSI. R. D. Pingi nequeunt imagines Dei aut Trinit iis in se aut in sua natura , C. sub formis symbolicis sub quibus interdum Deus , aut quaelibet divina persona apparuit , atque prout pingi in eoenesia ejusmodi imagines consu Verunt N. Absonum profecto esset velle Deum aut Trinitatem pingere ad exprimendam cjus naturam ; at nomo catholicorum est, qui id intendat in his imaginibus. Cum autem Deus sive in Veteri sive in Novo Testamento corporea specie Visus sit, nihil prohibet quominus sub ea forma in qua apparere dignatus est, pingi possit. Sane in vetustis musivis oporibus,
quae reperiuntur in acdiculis christianorum ac in coemetoriis saepe occurrunt ejusmodi imaginos. S. Paulinus Nolanus describens imagines hasilicae s. Folicis , inter ceteras et hanc recenset Ss. Trinitatis a Pleno coruscat Trinitas mysterio Stat Christus agno , vox Patris coelo tonat Et per columbam Spiritus Sanctus fluit. a)u . 352.Ad avortendum autem erroris cujuscumque periculum satis erit populum rite instituere ib). Hinc inter ceteras propositiones damnatas ab Alex. VIII. et hasto habetur: u Dei Ρatris sedentis simulacrum nefas cst christiano intemplo collocare v M. Quare merito Pius VI. eidem affincm
propositionem synodi pistoriensis iterum proscripsit.
458쪽
1S3. Supervacaneum quodammodo videri poterit, P
culiarem instituere quaestionem de Cruce post ea , quae de reliquiarum ac imaginum cultu disputavimus. Vel enim agitur de vivifica Cruce ipsa , cui Christus affixus est , et in censum ea venit sacrarum reliquiarum , inter quas principcm locum obtinet ; vel agitur de Cruce , quae ad iulius consormationem configurata est, et haec inter imagines sacras est computanda. Cum tamen crux proprios adversa rios nacta sit, ae mos jam obtinuerit de ea ex professo agere, ne videamur a majoru instituto discedere , br viter praecipua saltem attingemus , quac ad hoc argumem tum reseruntur. Ea autem sunt , .ut innuimus, tum Crux ipsa dominica , tum ejus imago , tum denique Crux , quae in signo transcunte' consistit ; quae quidem omnia unica propositione complectimur , ne longius argumentum istud
Omni superstitione vacat tum ctilius quem catholici muri dominicae , eiusque imagini deferunt , tum usus crucis signi, quod passim ab Usis usurpaturr 54. Ad fidem, catholicam spectat haec propositio , ut palot cx decretis superius allatis circa reliquias et imagines , et ex damnatione stauromachorum , Claudii nempe Taurinensis sec. UL aliorumque qui eum secuti sunt ut Ρ trus de Bruis Wioletas , aliique obscuri nominis haeretici. Horum vafritiem adoptarunt Lutherus , Calvinus eorumque asscolac sa).
459쪽
454 Tmet. de eultu Sanctorum Is g. Sic vero assertam propositionem per partes evi cimus : statim ac seculo ecclesiae IV. vivifica Christi Crux ab Helena reperta est , ut reserunt gravissimi ejusdem aetatis scriptores sa), coli coepit, ab Helena primum, teste s. Ambrosio , qui ejusdem pictatem summopere commendat ibin, ac deinceps in univcrso christiano orbe. Cujus rei luculentissimum documentum ex eodem s. Doctore habemus scribente : ii Sapiens Helena , quae Crucem in capite regum locavit , ut Crux Christi in regibus adoretur i, H. Eadem habet s. Cyrillus Hierosolym. qui et illud addit tu Lignum illud sanctum Crucis testatur Deum esse Christum ) , quod hodieque apud nos cernitur ; et per eos , qui cum fide particulam ex illo capiunt , totum istinc orbem terrarum sere complevit n d); id ipsum testantur s. Io. Chrysostomus e), Theodoretus 0, s. Paulinus Nolanus g),
adeo ut vere scripserit Rusticus diaconus : u Clavos qui bus confixus est Christus ), et lignum venerabilis Cr Cis , omnis per totum mundum ccclesia absque ulla contradictione adorat ii φὶ , cui consonat s. Jo. Damascenus si .
nebri Theodosii imp. ; s. Paulinus notan. ep. XXXI. n. 5. ed. Murat. Veron. 1756. ad Sulpic. Severum Sulpi eius ipse lib. II. Sae. Ηist. c. X IV. et Socrates lib. I. c. XVII.; Theodoretus lib. I. cap. XIIII. Soetomen. lib. II. c. I. et II. ac citra Helenae mentionem Eusebius lib. III. Vitae Constant. c. XXX.
de quo es Bolland tom. III. Augusti p. 565. S. VIII. seqq. ed.
Antve . n. 75. et s. Cyrillus hi x solum. in ep. ad Constantium n.
5. Hic porro fuit testis ocularis; Runsinus Hist. Eecl. lib. I. c. VII. et
tech. XIII. n. 4. not. Toultei ad h.l. ubi vindicat miraculum a Cyrillo et Paulino commemoratum, quod crux licet toties per frustula inde decerpta imminui deberet, tamen nullum detrimentum fuerit Passa. Ex quo cadunt, quaε Sal manus et ex eo Breckenridge ore profano dixerunt, posse ex rAiquiis
coicis , quae circumseruntur, aut silvam ceduam exurgere, aut navem extrui.
460쪽
Cv. n. de Crure 4SSIS 6. Nee mirum est , lignum ipsum Crucis , in qua si-
xus est Redemptor hominum , et quam salutari rore sui sanguinis adspersit, quaeque praecipuum promerendae nostrae salutis instrumentum fuit , ut propterea , id est salutaris . proprie nominetur , quod Theodoretus observat sa), in tanta veneratione suisse , cum videamus vel a primis seculis in summo honore ac pretio ejus effigiem Christifideles habuisse. Eondo enim conficta ilia ab ethn, Cis in christianos calumnia , cruces omnes ab illis ador ri , de qua superius egimus. Non enim de nihilo , ut an, madvertit Petavius , apud gontes rumor iste percrebuerat, Cruces omnes , etiam noxiorum , a christianis in honore , cultuque haberi, neque hoc illis potuissent unquam ol,jΘCere , nisi certas venerari ipsos vidissent b).157. Deus ipse crebris miraculis hunc sibi cultum a Ceptum esse testatum voluit. Huc siquidem refertur celebris illa , quae vigilanti Constantino imperatori visio in coelo facta est : quam refert Eusebius de Crucis trophaeo cum inscriptione , Hoc pisce sc) ; tum jussum a Christo ebdem Per quietem apparente datum, ut ad signi illius similitudidinem quod viderat, fabricandum curaret vexillum , quo tanquam praesidio certissimo uteretur in praeliis contra impetus hostiles ; prout reipsa imperator cffecit ac Labarum nuncupavit d), sibique salutare esse perpetuo expeditus est se). Huc pariter spectant , quae de prodigiosa Cru-De hoc peculiari argumento Ct Zaccariam in Symbolis gorianis Florentiae editis vol. IX. p. 67. seqq. ubi pluribus veritatem hujus erucis inventionis vindicat.
aὶ Quaest. XXVI. in Genes. bὶ Lib. XV. c. XI. s. 4. et Lib. I. de Vita Constant. p. XXVIII. sdὶ Eus. ibid. cap. XXIX XXXII. sel Cs eund. Eus. ib. lib. II.
e. VII. seq., Sogomen. lib. II. e.
I. Adversus Iae. Obelium , qui in
tum , Jac. Tollium qui in notis ad Laetantii librum de Mortibus Per-gecutorum , et Jo. de Iloornebeckleid. profess. qui in Examine bu lae Urbani VIII. de cultu ima
ginum a pag. Io I. siclum autumarunt a Constantino visae erucis miraculum. CL Balugium in adnota
tionibus ad eundem Lactantii ii brum, et Norisitim Leci. VIll. 4ontra Alberi. Fabricium, qui admissaveritate historica hujus lacii negat prodigiosam fuisse hanc crucem, ac