Acta eruditorum. lat. Lipsiae, Christ. Günther 16821779

발행: 1745년

분량: 596페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

res, partim schismata sustulisse, a leo, ut coetus, ante divis, s cietate suerint coniuncti, partim conventus ac concilia constituisse, in quibus res, ad communem salutem spectantes, ordinarentur. Sed concordia non diu viguit exstiterunt ex ipsis, qui in doctrina recepta firmiter permanserunt, alii ad Remon-sti antes Sociniaetinante. vel ipsos Socinianos, deflexerunt, quae . . . res in diversis coetibus, auspiciis Galeni Abraham is mauci Samuelis Apo sit, circa medium proxime superioris Seculi novam materiam dissidii dedit, quorum ille in multis fidei

dogmatibus Socinianismi reus peragebatur, hic priscam ennonitarum doctrinam tuebatues unde factum, ut utraque pars in segreges coetus secesserit, quod divortium etiam ad alios proserpsit,is factio Galentana multis de caiis numero praeva-Pig. 8a luit. His praemissis, exponit ordine i horum doctrinani, 9 a. ita, ut simul disserentias diversorum indices a de disciplina ecclesiastica disserit 3 de regimine ecclesiastico agit, publicis coetus ministris, ministerii candidatis, Diaconis, ratione iuvenes ad sacrum ministerium per institutionem praeparandi, subsidiis pecuniariis, quae his dantur, quo eo felicius studia sua prosequi possint, stipendiis ministrorum publicis, quae in aliis coetibus sunt fixa, in aliis gratis munere suo languntur: ara T. 4 de cultu divino ac cerimoniis, pastorum vestitu aedibus

sacris, concionibus, exercitiis catecheticis, scholis, collegiis pietatis, in quibus de argumentis, ex divinis oraculis petitis, dissertant, a quisque praesentium sententiam suam dicit, administratione baptismi, qui praevio examine,, post preces ac serias adhortationes, impertitur, inuidem nonnullis per immersonem corporis in aquam calefactam , consecratione publicorum V. D. M. novorum coniugum vistatione aegrot

rum, disciplina occlesiastica, Mexcommunicatione, quae apudas 3 hos sere nulla est de possessionibus ecclesiasticis, rivos, in usus erogentur, numero coetuum, synodis, actionibus, quo modo in se invicem snt affectar, generalibus conventibus, eum in finem coactis, ut decernant, qua ratione exteris

coetibus amictis auxilium ferre possint, numero coetuum, qui inihilo Belgio ad centum nonaginta septem assurgunt, e temo illorum

482쪽

morum statia, libertate, divitiis. quibus alios facile superant, vitae ratione, Maliis Cap. III de controveisiis nonnullorum Anaba Passicia a. Plistarum, inter se, de cum Reirmatis Theologis, institutis, e Donit Autor Memorat, qua ratione Sociniani, cum ipsis peri Mea decreta religionis exercitio interdictum esset,inflexis aem. Q. peratis in i millimi erioribus suis, se Remonstrantibus di in

nmutis immistue in visim igitur sit Resesinatis Theologis, s ricii , -- persensisne ac aeternitate γε vis, filii, ae spiritus uncti itemque deis,fictione Christi

earia ac plenissima, concipere, eosdemque, tercedente nimia Matus auctoritate, nutibus Pastoribus Mennonius propo- quo illos subsignarent, ac sius piissilice inculcarem minus, numeribus suis excederent. Quod eum sibi si cruelibertati iiii linun iudi ad unum omnes muneribus se

suis abdicarunt . Quare coetus Mennonitici supplicibus literis. μ denisnstrationibus, in contrarium directis, effecerunt, ut secretum tibia evocaretire, ita nunen, ut magistratus viderent, ne Sociniani errores emoniticos cinius inficerent. Hinc a 34. Percenset controversias, quae inde ab L 1 38 agitatae se

xunt, magnosque motus dederunt. Occasionem praebuit . D. M. Ressirmatus van visen, qui, cum aliquoties Mennoni- tarum conventibus interfuisset, illorum Pastores aliquos insimulaverat, ac si errore Socinianos suis immiscerent sermonibus, quae res ubi ad magistratus delata esset, ex his nonnullia muneribus suis abstinere sunt iussi, usque dum errores illos missos facerent, vel se ab illis immunes praestarent. Exsur , -- rexerunt igitur Iuidam ennonitici Pastores, potissimum Har

singens Io Simon Stiastra, qui edita deductione ac quinquestimonibus sacris, stilo aculeato exaratis causam suorum egi ut vero militorii animos adversus se concitavi qui ipsam siriptis lacessiverunt; quae omnia ordine enarrat, illorumque ginnentinii 'ireviter proponit. Ipsi supremi Belgii, speci smarisiae, proceres scripta risurae, quae sociivanissitim re sere multis vide tur ad Academias Bessos, Marduoviumnam, tau mensem, Ultralemnam. Franeq

483쪽

Mittebant, ut sententiam de illis suam expromerent. Utranimi

consensu a labe Socinianorum errorum thera non esse, est iudi ineatum ab Omnibus, excepto Hennavnoa enema, Γ hie Ologo Frane-

queran chartisim O, qui, singulari usus moderatione, ex scriptis St, sine nondum liquido apparere, censuit, ipsum Socinianorum deliramentis favere. Quare Belgi proceres non solum huius scripta puluice divendi vetuerunt, verum etiam ministerio inter uos ei iuerili Xerunt, lilue dum professus fuerit, at Soti et haeres se abhorrere. His enarratis, litem ponderat, &, tua in re ab utraque parte peccatum fit, non sine piuden

Pag. 4o. tiae laude ostendit. Cop. IV pandit originem, progressum, a. doctrinam Rhen tetensium, sive ita dictorum Hismatorum, qui ortum suum c ierim OG Λ.46 19, quo Pastores Remon strantium Belgio exire iubet, tur, nauibus Σώ sinstitum hoc urgentibus. Propago tamen Remonsili initimi haberi

nolunt, sed potius,cum Anabaptistis a longo tempore si is eo a47. apparet. Submersionem in baptiis urgent, cuicunque hi

coetibus suis, mulieribus ex ptis, docere concedunt m sertim ordinarium sere reiicientes, toler tiam eo usque tendunt, ut illos etiam Limittant, qui sententiis ab invicem ves maxime sunt divisi. Exponit rationem, qua se adimi sacrae com e parent, eandemque in coetibus suis administrent. Baptismus apud ipsos sit per submersionem in sente, ad id primis, quem aqua calefacta immitti potest. Disserit de ill

rum coetu publico clui ala solvitur cantu , sermone sacro, Pr cibus. In onmi conventu loquuntur duo, alter partem aliquam Nov. est exponit, quo finito, unicuique aliquid addere est integrum, alter, quae exposta erant, ad varios usus practicos accommodat Hujus generis collegia D in Belgio

numerantur, ac in horum gratiam Amstelodam locuples omphanotropheum est conditum qua occasione de exercitiis catecheticis, itemque eleemosyirarum collectione, administratione, ac distributione, quae dant fi Autor Numerus horum finiri nequit, ni ulti, qui aliis Chiistianorum sectis addicti sunt, haec etiam collegia frequentant maxima tamen illorum pars

Az6. sunt Remonymmtes , vel Meminitae. In Appendicem aliqua reiecit.

484쪽

reiecit, quae ad illustrationem priorum spectant, . . de statu politico, speciatim regimine ecclesiastico Frisiae, synodis Eassicalibus, provincialibus, nationalibus, lustratione aliorum synodalium Dordracenoriam, quae quovis triennio suscipitur. numero Pastorum, tum per Belgium, tum per alias regiones nationis Belgicae, non setiam M oratoriam, verum emini Mi theranorum ae Pontificiorimi. De quibus plenius Lectoris

quisis are t succincta tractari de antiquitate Ae raseruum Punctorum Hebraicorum generatim ac A pendix in qua loci Sacrae Scripturae nonnulli secundum regulas accentuationis di uiruntur Autore M. OANNE DAVID MICHAELIS, Praefationem a ovente D. CHRISTIANO BENEDICTO IN CHAELIS, S. S. Theol e Ling. Orient. Academia Hase s Praef. l. d. λεια impensis orphanotrophei 374r, 3.

Pug. II. Patrem Filius honorifices laudabili conatu imitatur, magnum ducem passibus aequis secuturus. Uterque vestigiis

institit B agnatim. D. Henrici Michaesis, cuius με- η - de Menitis i prasinus e meretris sturae Saram Tira et sextum svi miis publidis descripta, quae praele ctionibus publicis huc uspis inserunt studiosae Halensium cor. H. Incidit in eam censu Viri re V., χὴ - oui, quippe qui in pomo iuba seram ad accentus Hebro--ο ita iudicavit de illa Iu Mevius afui composita, ου- Furia iniri sunt omissa. te dictamne grammatico lamm

485쪽

pertractata. Ut σrbo dicam, desunt ubrque multa. Indignia tu ad hoc iudicium Autor Praefationis, & pro iure talioliis in I l. Rev. Sane u libello nonnihil notat. In Elementis ipsis, quibus pauca iam sunt dicenda, non panditur plenissima ει dis. fusi de aecentibus Hebraeorum tractatio. Sed offert sese in eis Coinpendium, publicis praelectionibus Academicis illustrandum ς' in quo ad institutionem is D. Hevr Michaetis passim nonnihRadiungitur vel emendando, vel ampliando. Doctrinam de go. . mino ii in accentuatione metrica reddidit siciliorem, consecutiones vicariorim in eadem certis inclusit regulis. Et,

licet ipse i statem punctorii adversus aliter ientsentet viii dicare iam aggressu sic 'Firisse deam ct -- Hebraioru '

Aliquitate, hi tamen eandem doctrinam Merius repetiis, Pag. 39. ac inde a f. 1 antiquitatem accenturun punctoruinque Hebrain .eorum evincere assa inviti In calcem reiecit exempla nom arulla, quibus ostenditur ratio, qua ventuato a prorite

penda sit. Divitiinem Decalogi qua nostrate, urun iis,

accentuatione di signo e probabilistime demonstrat. In deter- . r. minando loco Imperatin intra versim iubet in libris meu respici non solum ad logicam propositionum habitudinem, sed .tiam ad interva uiti maius vel minus maximae distinctionis

εο intra versum a Siliuκ. Accentuum punctorumque vocalium antiquitatem paris esse gradus, ex mutuo eorum respectu couligit. stramque vero literis coaevam statuit, tum ob nomi

num propriorum obscuritatem alias emergentemis exoritu

ram, tum Ob dissicultatem legendi non punctata, siquidem, , trum lectionis vetustissimariti exiguus est numerus, vix dimidiam partem recentiorum essiciens. Inprimis provocat adianalogiam grammaticam, quae in nis a librorum autoribus deduci nossit. Et luot hone Deus, iam olim exstitisse iit de

- vera&varia lectionis norma controversiae, si pulicta di accen-- - tus a Codice lIebr. eo abfuissent Haec enim varietas verbales Rabbatillas aetate recentiori in innumeras conjecit fluctuationes.

At argumistae, Palmudici ostendunt, quatit consensu e 6 clesia Iudaica sententias sacri Codicis legerit. Ieculo demum XI enatam fuisse punctorum accentuanaque originem nemo Diuili ' Corale

486쪽

s. te vel per somnium opinabitur. iuncta enim & accentus non discrepant apud Raraitas QRabbanitas, utrisque scilicet antiquiores Si codex Hebraeus suisset initio expers punctorum, passim complures lectionis matres ipse obtinuisset. Et quomodo Sebisin Sin digitost olim potuissent Hae cum Cl. Autor fusius executus esset, vindicias coepit eis opponere, qui recentiores natales punctis accentibusque Hebraicis tribuere re contendunt ac ne ipsi quidem Est laudem inventimus e rum assignare audet. Exercitationis exemplique loco opem Pag. dit accentuationem locorum Is XL, U, Ps. XIV, - , ω,

tum, ac

hia est,

quae a venerabilis societatis librem iurarim . in quo historia, Dicta, regulae, se ejusdem Iussu congregationis majoris ex antiquis monumentis, si dignis traditionibus, s congregationum bbris, ad usu'congregationum comprehenauntur a FAC AN DEMON. D. D. ex lingua Mucano

487쪽

qui prae manibus est, Audersonianum laborem maximam partem descripsit. Itide etiam, quoci de libro Gallico eruditissimi seriptores novae Bibliothecae Nouvesie Bibliotheque Mens Hodicti anni numero a jam observarunt, de hoc nostro jure quodam suo, valebit. Sed, ut quid ibi nugarum inveniatur, eo penitius pateat, agedum, summa saltem talpita fideliter a notemus. Fingit Autor,sbcietatem istam librum semper manuscriptum habuisse constitutionum, hodieque varia illius custodire απογροφοι Contineri autem in hoc libro non solum onficia atque regulas sociorum, sed de historiam Architecturae, inde ab initio mundi, unde antiquitas hujus ordinis, sive artis,

atque praestantia, conspiciatur, , ut eadem pedetentim, firmo nixa sundamento, Geometria nimirum, scientiae nobilissimae, fulcientibus regiis, nobilissimis, doctissimis patronis, omni tempore, atque apud omnes cultiores gentes, eminuerit, appareat. Ceterum ejusmodi codicem typis exicriptum eo usque defuisse, donec Dux de Montagu, tanquam summus tunc praesectus, in infidatis dederit Iacobo Andesono, manuscripta illa antiqua ut Iustraret, iustaque temporum serie accuratius observata comprehenderet. Novum illum librum plus quam dimidia parte superioris magnitudinem excedere, dum varias eo spectantes res, a que inprimis majoris congregationis praecipuas occupationes, ad hoc usque tempus descriptas, contineat. Adque ille ipse liber est, quem nunc publici iuris factum videmus, tribus quidem artibus distinctum. Pars prima coiitinet histoliam Mu- rariorum Martis, inde ab hujus universi fabrica per omnem, quam longe notus est at lue patet, terrarum orbem, donec Architectura prisca atque bona, per Gothos deiecta, in Italia publicam ii lucem revocabatur. Haec eadem septem absolvitur Capitibus. Primum exhibet narrationes, inde ab orbe condito usque ad imrodum, alterum usque ad Salomonem, tertium usque ad Cyrum, quartum usque ad Seleucum, quintum usque ad Augusum Caesarem, qui omnes summi societatis praesecti nominantur. Caput sextum ad vastationem usque Gothaicam pertingit postremum autem Caput instaurationem Architect

ra antiquae per Italiam considerat Pars secundo exhibet his storiam Cooste

488쪽

tariam Mura toriam artis Britannicae, inde a Iulii Caesaris in- .vasione usque ad regnorum anno superioris Seculi tertio post Hisbethae obitum factam eoniunctionem. Atque hie iterum Ῥάηque Capitibus, primo usque ad Saxonum adventum, hine ad uisielmum Conquestorem , itide ad Henricum IV, post ad

Henricum VII, ac demum ad ipsam dominationis unionem, progreditur, nec sexto Capite artem Murariorum Scoticana, de postremo Hibernicam, usque ad c=gsonem, summum praes ctum, Autor praetermittit Pars tertia tempus recentisimum

sub se comprehendit, totidemque absolvitur cipitibus, qu

vini primm restitutionen Misiratiotiis, ad A. rusti temporis idem activi cui sciit inerunt ad mutatione uspis vivilest progreditur, ac sequentis remitissimorum ordini, ροωctorum historias atque tempora tinctis Appendicivi sis eo sibiunguntur index magistrorum in Anglia prisin am, quorum in libro isti me sementio antiqua sectorii ossicia; - ,

dus an imius congregatimirum ordinandarum ordinati soci tatis antiquior ac recentior index locorum congregationis, Londinensium Londinoque vicinorum index legationum, a

variis praefectis in Walliam, alias Angliae provincias, quin trans mare ipsum, iniissarum approbatio huius libri, per primarios socios faba deseriptio diversarum huius societatis

distinctionum, cuius primaria momenta in recipiendo novo s ei exiguntur. Hoc quidem scriptum in exemplo Anglico libri constitutionum, interprete reste, non invenitur, adjectu tamen dignum visum est, cum sequenti defensioni occasionem praebuerit. Est autem illa defenso responsio, indidem elicita, eidemque opposta, ac verba in fronte gerit Iuvenalis: meus sermo istis agna libido tacemii. Agmen denique a dii Epistola Euclidis, secti, ad Autorem, convicia falsa, temerariosque rumores, consutans. Istis detectionibus ae desensioni hus non. Obstantibus, fatetur tamen ridersonus, plurima talis

cietati restare arcana, quaein pandere mi religioni ducat. Eo autem magis insinuantur, quas pandit, fictiones, dum veris Mstoriis, presertimque resationibus ad Archite iam spectan Ghur,iministentui ordinen reni tum ad V , φή themi,

489쪽

Prideauxit, atque aliorum, mentem institutum videmus. Neque etiam reticendum est, quod praeis tabulani aeri eleganter inclissam tabulae quoque genealogicae labronologicae numero quiadem sex addantur. Legant atque relegant istiusmodi libros,

qui abundant otio, inuid ingenium ac cerebrui parere . ininum possit, cognostrie bident nobis quidem vela sese nostri occupatiores videntur, quam ut limsiore eos perce sone detineantias.

hoe est, .

c IOS ET HISTORICA EXPOSITIO EIUS,siae exstitit anno se lito victini ram

Ut mentoriam rigidissimae hiemis, qua orbis terram anno

i et o ineunte fili pressus, i. Rev. Autor ad posteros transmitteret, animum ad libellum hunc conscribendunt applicavit. Exorditur telam a recensione hiemum, quae molles exstiterunt ae modestae. Tum vero scopum Dei, ex rigidissima hieme elucentem, contemplatur, ratus, Deum vinos seculo subduxisse illecebras, novaturientibus dediti aliquid novi, aefrigus immisisse hominibus, quorum virtus Wamor refrixerit. Hine sese ad enumeranda hiemis asperrimae exempla accingit.

De violis pomisque Bors Uianis hic nonnihil inseriti Tandem ad rigidissimam maturissimamque anni 74 hiemem ac dit, eiusque phaenomen edisserit, inprimis obitus armentoriim p Cudum, serarum,& piscium, ac hominum, frequentiores, lup rum insolitas irruptiones, stra is caritatem, ac alia. Me ipse de seminibus, in medulla bri sice capitatae noniis, resere exemplis quamphiriniis confirmari possunt sim in

.dam aeriae inserioris vibe meois com ures, qui ex miseatibus teli isti commissis, plania H - - pira gi

A. et et o deuu procrearunt.

490쪽

id est,

Petropoli, retinet, sel. allax. Constat Tabii aen. 3. Immortalibus editis operibus, anagnisque incrementis aucta

Petroburgo, cum Petrus Magnus, Rustarum Imperator,

rudem S imperitam multitudinem non aliter mitimi posse videret, quam si Musarum religionem ipsis injiceret, sple didum his ad Nevam fluvium templum dedicavit hi est tale dictu est, quam brevi tempore, cquanis artibus, effreari animi ad civileminiumanum cui uni initani, ut, quos antea pingue ingenium, ipsa coeli crassique aeris inclementia, aliteris arcere vidctatur, hi in Britaniimunt, uallo sit, ac semanorum, gloriam assurgant psisi sorte timorem sibi au i

SEARCH

MENU NAVIGATION