장음표시 사용
101쪽
CHRA Regunt οἱ guti continebant: in inferiori extat etiam Misdiὸ SEPULCHRUM satis magnum , m quo corpus aliquod fuit repositum. Conficinat hoc rito Labio Burattim, referentenruero in Oedip. OR'pt. fol. m. 3OS. edit. Roman. his verbis :Da questi Piramidi sino a quelis dι Geta, che sono circa dieci miis glia Balιane poste verso Tramontana , era gia la famosissima Cirta di Memst, ct hora ancora sono θ SEPOLCRI dem antichi Egi iatii, volgarmente chiamati is Munne. Sei di quem SEPO CRI qui hora h. difernato, con Parena az intorno , che cavanodalia bocca quando Pubano entrare. Ichnographiam cryptarum de Pyramidum circa Memphim nobis cxhibet Athis is Mycher. fol. m. εο ῖ. SInt m. XIII. e X delineatione Burratini Regis P lonia architecti, quam citato loco evolvere licet.
IU. In Labyrintho AEgyptiaco SEPULCRA Regum aliquot reperiuntur, uti Strabo X PII. Geograph. pag. 662. seq. p. g. 697. seq. testatur. Hunc describit IIerodot. lib. 2. Euterp. cap. cXLVI II. fol. m. I 7. cujus verba ex Valia intcrpretatione haec sunt: Regnaηtibus in Lypto .duodecim Regibus, piae itim est eis aliquod relinquere commune omnιbus monumentum, ex eoque placito fecerunt Labrrinthum paulo supra Moeridis stagnum. maxime urbem versus qua dicitur Crocodilorum, quam ego asspexi ama maiorem. Ubi in his verbis Herodoti observandum esse
putamus, quo architccto usi fuerint, quippe probabile non est ipsis Regibus directoribus hoc ingens opus consectum. Architectum ergo hujus Lab'rinthi nobis sistit Pomon. Meiabb. I. 9. qui in haec crumpit verba: 'ammerichi opus Labris
thus domos ter misse, or regias duodecim perpetuo parietis ambitu amplexus , marmore exstructus ac tectus, unum in se dessensum habet. intus pene innumerabiles vias, &c. Porro eundem Labyrinthum asscrit paulo supra Moeridis stagnum fuisse, quod Ptolemaeo palus ingens a Memphi 72. m. vid. Nicol. Llo d. Dictionari Geograph. pag. m. 6FI. edit. Gene. . Situm optime descripsit &exhibuit Athanas vrcher. in Oedip. -'pt. Additur Versus urbem Crocodilorum, quae in Nomo xv. dicta Crocodipoliis
lorum cultus viguit. Arsionem hanc quoque civitatem dictamo Strabone ostendit citatus Athanas Drcher. fol. m. θη-
102쪽
i. Chorograph. Enpt. Sed iterum ad Herodotum nos conia ferimus dicentem: Si quis enim ex GTucorum narratione muros & operis speciem ratiocinetur, minus concipiet, quam pro labore & sumptu hujus Labyrinthi: tametsi enim Ephesi templum memoratu dignum est, dc in Samo; tamen pyramides erant narratione majores, quarum singulae multis &magnis operibus Graeciae aequiparandae sunt. Sed eas quoque Labyrinthus antecellit. Etenim duodecim ejus aulae sunt tecto opertae, portis oppositis altrinsecus: sex ad Aquilonem contiguae, totidem ad Austrum vergentes, eodem extrinsectu muro concluta. Bifaria in coe sunt domicilia, una subter nea, altera superiora illis imposita; utraque tria millia quingenta: quorum ea, quae superiora sunt, ipsi vidimus,&quae aspeximus, enarramus; subterranea Vero auditu percepimus rnam oui Labyrintho praepositi AEgyptiorum , nolebant illa
ullo pacto monstrari, quod dicerent illic SEPULCHRA
esse tum eorum Regum, qui aedificandi Labyrinthi fuerunt Auctores, tum sacrorum Crocodilorum: ita de inferioribus docti comperimus: superiora ipsi aspeximus humanis operibus majora, nam anfractus seu egressus per tecta & regressus per
aulas, uti erant diversissimi, ita infinita me admiratione afficietant. Ex aula in conclavia transitur, ex conclavibus in
cubicula, e cubiculis in solaria alia, e conclavibus in aulas alias. Horum omnium lacunar, quemadmodum & parietes. lapideum est, sculptilibus passim figuris ornatum : singulae aulae maxima ex parte digestae albo lapide, columnarum ambitu redimitae; angulo, quo finitur Labyrinthus, adhaeret pyramis quadraginta passuum, in qua grandia animalia sunt insculpta, ad quam iter sub terra fit. V. Haec est descriptio ab Herodoto curioso rerum omnium inspectore dc admiratore observata, cujus descriptionem secuti, libenter hic totius fabricae rudem saltem quandam &supe sicialem Ichnographiam exhibuissemus, si per tempus licuisset, ut de praestantia ingenii talium operum Architecti conjicere posset Lector. Audiamus etiam Athanasium nreh rem, qui fol. 3o7. Hass. VIII. 3. 'dip. ita disserit: Situs est Labyrinthus ad lacum Moeridis versus Crocodilopesim, teste Herodoto di Pisis, quod Sepulchrum Moeridis esse volunt.
103쪽
Dividitur id primum in duodecim juxta Herodotum , & sedecim
juxta domicilia; tot videlicet aulas, leu potius ampla receptacula vastitit inaque aedificia', quot ollio AEgyptus unia versa in pi'aesedi uras, quas Nomos vocant, dividebatur: continebat praeterea omnium AEgyptioium Numinum templa; quibus complures quadi agenum ulnarum pyramides includebantur. Erant aut m, Strabone , singulae aulae Nomorum columnis ambitae, invicem continuae; viae vero quae ad eas tendunt ex adverso sunt muri, qui aulas ordine positas cingunt. Ante ingressam vcro portam Cryptae sunt multae ac longae, quae inter se tanta a tam mirifica tortuositate vias
implicatas tenent, ut nemo ingredi aulam ullam possit, nec egredi sine duce, inexpliciabili illo viarum errore deceptus. Sunt hic dc coenacula altissima, porticusque nonagenis gradibus singuli exstructi, columnis ex porphyrite lapide fulciti, quos inter Deorum simulacra Regum statinae, S summa mon urosarum imaginum congeries. Quarundam Vero domorum talis est, ab ingeniosa Architecti inventione, situs δc dispositatio, ut mox atque fores earum aperiuntur, formidabile tonitru audiri videatur. Haec id alia recenset Mrcher. l. c. VI. An autem Labyrinthus ab uno Regum exltruchus fusrit, haut probabile videtur, uti bene observavit Anglus rabia. Rhann. Marssamius in Canon. Chron. m. 426. erit. LVC. quando ita disierit: Neque est ucro disnmilc, opus illud non unius Regis fuisse, non unius seculi. sed hisce inchoatum tem poribus . vix ultimis persectum fuisse. Et m is . inquite Sesostri successit Lachares, qui Labyrinthum sibi Sepulcrum paravit, Θηc. pag. F9. Eusebio L. abaris, Diodoro Mendes sive Agarrus vocatur, qui taliquanto post Sesostris tempora) Labyrinthum condidit in Nomo Arsinoite, postea dicto. Pontentosissimum humani ingenii opus durat etiam nunc. ait Minissi . xxxv I. c. XI I I. in a gypto in Heracleopolite Nomo, quisichus cst ante annos ut tradunt3 36oo a Pcte suco, sive Tithoe. Qtianquam Herodotus totum opus Regum e sic dicit, novissimaque Psam melichi. Plinio consentit lib. xvi I. de Lahrintho qui recensitis aulis, ta cm ita conclu
dit i In fine hu)us aedificii, quod plus stadio occupat, est Sepultura quaedam pΤramis quadrangula, cudus quod litat i
104쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM.
tus quatuor fere jugerum lc alii tudo par. Sepulti nomen est Simandes. Dicunt, tot aulas ibi iactas esse, quot pnesccturae. Eadem fere narrat Abenephius de Ainschemes, i. e. Heliopoli. VII. In Minervae templo, quod est in urbe Sal indicantur non tantum Regum, sed ec alia Sepulcra. Sais autem crat scxta prae
Minervam cultam docet Strabo: Καὶ ἡ Σεβηννητι - πολις,6 η ΣΑΙΣ Mητροπολις κατω- ν δὲ τω ἱερω αὐτῆς η κῶται ἔ- i. e. Inde Sebenianitica urbs, ct Mis inferioris OR'pti Metropolis, in hac Minervam colunt, utpote in myus ιemplo PSAM METICHI SEPULTURA
est. Meminit etiam hujus templi Palladis Clemens Alexaη-dri s lib. I v. Strom. cons Angli Iohann. Marsh ιmii Canon. Chron. Secul. XVI I. pag. m. F68. In codem templo Mincrvae
Sepulcrum Regis qui Apries dictus cst , uti prodit Herodotus
libr. II. fol. m. CLXIX. cujuS verba ex versione
haec sunt: Eum liti ubi strangulavere, paternis in monumentis sepeliverunt, quae sunt in templo Minerva , proximucoenaculum ad laevam manum intranti. Nam Saltant cunctos qui tribules eorum fuere Reges intra templum sepelierunt. Sunt enim, pergit Herodot. cap. LXX. SEPULCRA apud Sain intemplo Minerva post totum delubrum prope parietem, atque in fano stant ingentes obcli. In hoc ipso itidem templo conspicitur SEPuLCHRUM Amasis, uti Herodot. III. Thal. cap. X. XvI. Xxxv II. tradit: Defundiusque, inquit, ct sale conditus est , & in SEPULCHRIs quae ipse aedificaverat situs intra Templum Minervae cons. Tirchman. tib. 3. de funer. Rom.
6. ρ. M 7 VIII. In Alixandria locum, ubi Regum Sepulturae sint . o,ndit pluribusque describit Alexandra Sepulcrum Strabo lib. xvii. 636. De hujus Alexandri sepultura & sepulcro
105쪽
SeVer. f. 4 l. 46. Herodian. IV. 98. 9. Suid. excerpt. Severo ct Caraevila f. 87o. Breviter omnia comprehendit Anglus E ard Si on an Chromc. Catholic. sta. I. V. fol. m. s. euιt. Oxonrens cujus verba, quia Auctor in paucorum manibus, hic adscribemus: Aridaeus , inquit, Alexandri Regis funus ac- curiabat, postquam biennium p/opemodum consumsisset in magnifico funeris apparatu, tandem ad iter inliitutum se accingit, corpus Alexandri prout ipse jusserat, in templum Jovis Am monis deportaturus, Ptolomaeus Lagi Filius in honorem Ale-Σandri , cum exercitu ad Syriam utque obviam piocessit, dcacce Ptum corpus maxima cura proiccutus est. illud autem in praesenti non ad Hammonem transvehere, sed in condita nuper ab ipsb Alexandro urbe Alexandria scit. deponere se- Cum constituerat. Quapropter ibi fecit delubrum augustissimum, in quo regium cadaver exsequiarum justis δc sacrificiis Heroicis . ludisque magnificentissimis veneratus est. IX. Cleopatra monumentum, cujus janua ita praeparata erat. ut semel clausa aperiri denuo nunquam potuerit, disserit Strata
M. xv.fol. FI 3. O 'Is. Confer. Sueton. in August. II. Hor. 6. II. II. Sepulcra Regum in speluncis circa Thebas advertit Strabo tib. xv II. Geogr. pag. 677. De Memnonis tumulo apud Thebas consignavit nonnulla Plinius Histor. naturat. lib. X. 26.
pag. 683. ob. XXXVI. 7. p. 389. & mira de sepulchro Memnonis comminiscuntur Autiores. Plin. l. cit. refert, Memnonidas aves quotannis advolare Ilium ex AEthiopia. & confligere ad Memnonis tumulum; dc quidem in Troade supra εχ opi ostia tumulus est, inquit Strabo lib. XHI. pag. 87. in quo ostenditur sepulchrum Memnonis, Tithoni filii. Simonides vel potius Σ μγ ο vel a testib. Strabone M. xv. p. 728. & Casaubon. in sic. ait Alcmnonem sepultum esse circa Pallum Syriae, juxta flumen Badam. Mephus lib. 2. e. 9. bHI. Iudaic. id magis ad austrum collocat: mobus, inquit, stadiis ab urbe Ptolemaide est fluvius perexiguus, qui Belius vocatur, juxta quem est Memnonis Sepulchrum.
X. Facetus in ea re nobis videtur Strabo lib. Xπrt. Geograpb. qui inquit: creditur semel in die senitum quendam ictu haut magno e i a parte, qua in sede ac basi est. Atque eum ego ibi eum Stia Galu adessem ct cum reAqua multi udine amicorun ac
106쪽
De SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM.
militum , qui cum eo erant, circiter horam prMmam sonitum audivi, seu a basi, seu a coloso , seu a circu antibus de industria. Idemm haad quaquam Urmarim , cum propter incertam causam , omnia mors subeant, ut credam, quam ex lapιdibus compositu sic crepitum edi. Hujus statuae meminerunt, Tacιtus , Pausanias , Lucianus , Philo Φratus , TR.etatas , Scati er ιn Euseb. n. 4oo. quorum lcitimonia & verba citavit nobil. Angi. Johamies Marsham. in Canon. Chronic. p. g. m. 42 '. 426. cons. Eduard Si on Chrome. Cathoc pari. I. fol. m. 29. edit. Oxon. Isinoravit
ita &rabo, beneficio Solis, aeris & aquae excitari crepitum facile posse. Hujus Statuae imaginem magica arte claboratam plurinus descripsit Athanas Drcher. in Oedφ. Myet. Tom. 2.DI. m. edιt. Rom. Interim tamen fol. ostendit, quomodo naturali modo ejusmodi statua confici possct. XI. De sis Sepulchro videatur Camerari Hor. Dbcisis. cent. I. c. LXXII. pag. 3 I. Porro memorabile est inmanius Squia erum, quod inter magnifica Regum Thebanorum SEPULCRA refertur. De hoc audiamus Diodorum, qui ex mearao Abderita prodit: Sepulcra quoque, inquit, Regum priscorum mirabili opere, dc quae minime aequari a posteris possint, fuisse
unt. Referunt Sacerdotes XLVII. Sepulchra regia, quorum usque ad Ptolomaeum Lagum XuII. tantum supererant, in eorum libris scripta contineri , eorumque etiam plurima , quo tempore ad ea loca accessimus. absumpta erant, Olympiade Ι 8o. Non solum vero ab AEgyptiis Sacerdotibus haec traduntur , sed Graeci complures, di in his Hecataeus, qui Ptolomaei Lagi tempore Thebas profecti, historias disyptias scripserunt, nobiscum sentiunt et de prioribus enim Regum SLPuLcHRis, in quibus traditur Iovis pellices conditas fuisse, . recensens singula, Regis monumentum , qui Simendius est, tradit fuisse stadiorum decem, &c dc quae alia sunt, quae apud
Marshamium I. c. pag. m. 7 428. 429. & ximber. in Oedip. Egypt. fol. m. 3O9. et O. Videnda sunt. Ex quibus omnibus
patet, magnificentiruma suisse in Africa Sepulcra.
107쪽
I. π actenus satis diu in describendis Sepulcris in Afrisax a occupati fuimus; nunc ad Europam noS convertimus& Sepulcra illius perlustramus. Antiquissimis temporibus domi defunctos sepelivisse Graeciam testis est Plato in A noe parum a fine fol. 43'. Postea vero, cum certis in locis homines mortuos sepelirent, plerumque eos locos eligebant, qui ad sepulchra apti erant. Qtii nunc hos scire desiderat, ille evolvat Platonem M. XII. de Legibus sic statuentem, cujus verba Latina E Graeco transata ita sonant: Nullum in loco foecuniado & agro ad culturam apto Sepulchrum fiat. Sed is locus corpora dcfunctorum recipiat, qui ad caetera inutilis, dc ad id
tantum commodus viventes minime laedit. Nec enim a vivis, neque a mortuis , aerrae matris foecunditas impedienda est. Habuisse autem & res familias sua certa Sepulcra constat ex Demosthenis orat. advers Eubulid. ubi ait: τουτους εἰς τὰ
πατρωα ρινηματα : Sepeliit eos in patriis monumentis, suae quo
Juot e familia sunt participant. Hinc Sepulcra familiaria Cajoicuntur, quae quis sibi familiaeque suae constituit. Ubi itaque apud Graecos corpora integia condere coeperunt, HYPO-GAEA fuerunt. Omnes itaque mortui in illis HYPOGAEIS in sua quisque arca positi iacebant: vid. Tr. nost. de Luctu G
ΙΙ. Ιn Graecia de Megarensibus & Atheniensibus scribit
Pistarchus in Solone his verbis: Terra autem mortuos Megarenses condunt ad orientem obversos; ad occasum Athenienses, cui reclamans Hereas Megarensis ait, Megarcnses quoque cadavera in occasum versa collocare. Sic apud Caesianum libr. v. var. histor. cap. XIV. pag. m. 32 '. legimus, ut ad occasium spectet, sepeliat. Et lib. V II. cap. X i X. pag. m. 389. ostendit, quomodo Solon Mezarenses verbis & stratagemate viccrit. nempe. reseratis antiquis monumentis ostendit, omnes Athenicnies versus occasum patrio more jacere: Megarenses vero
108쪽
Dk SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 8
temere & sine discrimine sepultos esse: Vid. dur. T,. nostr. de
Luctu Graecor. pag. m. I 6O. edit. Marpurgens. De Lacedaemoniis Plutarch. Lyeurg. ct Agesita. e ban. VI. 6. Heraclid. de Republ. Lacedam. De Thracibus Herod. bb. v. 8. Hi dc alii populi Graecorum magnam Sepulcrorum curam habuerunt,im pium esse putantes non insepultum relinquere. Imo adco reia ccptus apud Graecos mos dc veluti necellarius fuit, ut cadavera quamvis ignota in Viis reperta mandarcntur Sc pulturae, uti pluribus ostendit Petrus Most. in not. ct animadvers ad Longi Pastorat. De Daphnide ct Chloe, edit. Franequer. 166O. pag. m. 32. III. Hinc tot lc tanta celeberrima monumenta vel Sepulchra apud ipsos extant. In via quae Corinthum ducit, Laidis
ostenditur SEPULCRUM, cui leaena insculpta est, prioribus pedibus arietem tenens: Vid. Gerbata. van Et clen Ama nitar. histor. s. rerum selectar. Centur. 2. pag. m. 669. edit. No-rimberg. I 6s8. In suburbano agro urbis Tritaeae Achaeorum,
SEPULCRUM visitur candido lapide exstructum. In sella sedet eximia specie puella, adsistit pucllae ancilla cum galerico, dc adolescentulus plane impubes, tunica amictus & sutaru a tunicam punicca chlamyde: sc qi itur eum scrvulus cum jaculo venaticos canes duccns: Vid. cit. Gerhard xan Et ofelimoenitat. pag. 676. Homero Sepulcrum splendidum exstructum fuisse testantur Scriptorum testimonia. Est praeterca inlignis locus I. Corinth. X v. 29. qui de Corinthiorum Sc pulcris loqui videtur non paucis, nec iis ignobilibus Interpretibus. De hujus loci interprctatione vidcantur cl. M. Daniel. s.lde dissert. de baptismo super mortuis. Henric. Musier. dis de baptismo μ- per mortuis. Tarnov. Exerc. Bibl. pag. 64y. Gerhard. T. 4. de Rapt. Frider. Musier. dist . de Sepulcris edit. Gus ad quos Scriptores
Lectores remittimus. IU. De Sepulcris Romanorum, videantur Munster. Iv. Cosmuraph. 4. f. 394 seqq. Annot. Philandr. m Vitruv. Σ. arch. 8. p. 73. seq. Stat. v. 'l r. I. V. 22F. seq. Virgil. VI. MEneid. v. I7s. 2 2IΣ.-Mrchman. de funer. Rom. Σ. 22. pag. 273. lib. 1 I I. I s. p. Φῖ . seqq. ct cap. XXVII. pag. Henric. MVing.
aestis. Rom. Orataum de vario ritu sepeliendi variis in locis. Quare his missis ad alios Europae populos progredimur & Se- Rhra illorum consideramus. De Siculis conser. Cicer. μ
109쪽
Υusicus 6 . seq. De Scythis Herodor. . 7 I. De Movia lege Comerar. Hor. Iubcsiv. cent. 2. 7o. p. 283. De his itaque populis. ut eo melius de ipsorum moribus condit, fusius paulo agemus. Luiopae enim legiones i in Hispania, cujus partes sunt Baetica, Lusitania, Provincia Tarraconensis. sχὶ Gallia, cujus partes sunt Gallia Trimalpina & Cisalpina. Transalpinae partes sunt si Gallia Comata, cujus partes sunt Aquitanica. Celtica, Bulgica. tet) Braccata. 3ὶ Britannia major dc mi
. certum Sepulcrorum ritum habebat. Quorundam ergo p pulorum Sepulcra adducemus. V. Germani cadaveribus combustis Sepulcra non pretiosa erigebant, sed, tcste Tacito, Sepulcrum cespes erat s imo Regibus ctiam ac Principibus non splendida mausolea ex cavato marmore, aut sculpto ambre ligno , sed tumulum tantum nudo stratum cespite erexerunt. Quales tumulos Resum aciMagnatum cadaveribus excitatos , prope veterem Upsaliam
conspici hodie adhuc, Sueci Scripzores memorant. Interdum etiam tumuli corona lapidum, silicumquc ingentium rudi incultaque arte sibi inviccm incumbentium praecingebantur equalia Monumenta in Hestphalia & Drentia Reardas reperit ac descripsit. De horum & aliorum moribus videatur PavL HMehenberg. dissert. XI I. de re funebr. veter. German. pag. m. I 6.
17. Cum autem Christianismum reciperent, mortui vestiati in arcis sive capsulis ligneis, quas postea Principes in stam neas sive aeneas mutarunt, reponebantur, & terrae mandabantur, qui ritus adhuc viset. De RIoviorum Sepulcris evolve dus est Hurbinius, qui elegantem librum de e ptis novis Abus edidit Regiomant. I 67s. De aliorum populorum Sepulcris plura possemus adducere . ni opus nimium cresceret. Remi timus tamen curiosos Lectores ad illos Scriptores, qui de his populis libros ediderunt. VI. Priusquam autem huic capiti de Sepulcris Europa ces
110쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 89
GNATUM per Evi opilan adjicere. ad modum enim orientales Reges certa lita Loca vel civitates Sepullulae de stinatas habebant; Ita & Rcges & Prioci pcs Euroae limrum vestigia prcs runt, dc qtithbct horum corcum ubi clegit locum Sepulcris ipsolum aptum. C. stelia Veteris Reges Legione in Hispaniis: Gallia Reges in Coenobio Dionysi no: Angliae, ad L.ondinum totius Angliae epitomen, in tem plo wcthmonastericnii, quod Henrici VII. sacrario maxime celebre est: Scottis, Bursiae: Suecorum Reges, Stoc holmiae: Danorum, Bartholmia & ROeschiluia. Apuci Danos antiquos locus Sepulcrorum erat Lethra in meditullio Selandiae , non longe ab oppido Roschildia sitae, ubi hodie ab incolis monstrantur vcltigia dc Sepulcra Haraldi Mideran. & Regis Olai ostenduntur divcrsia forma exstructa. Polonia Reges, Craineoria: Electores Saxonia, Helberga ; Palatini , midesse a ;Brandenburgici, Colonia ad Suevum: Duces Austriaci, Menua: Principes dc Duces Wurtenbcrgici. Tubinga, ubi splendidissima monumenta conspectui dantur e Megapolitani, Suerint: Pomerant, molasti : Hollati, Sis'ici, dcc. vid. Melchiorem Iunium polit. CIX. Locum Sepulturae Imperatoriae certum destinatum non reperio, scribit Limna. Pom. I. lib. de jur. publ. c. p. XII. in sine. Quod res ipsa docet. Caroluserium cognomento A agnus dc Otto III. Aquigrani tumulati sunt. Arno hiu Imperat. Oetinga. Cunradus I. Fulde. Henricus Auceps, sueriinburgi, Lotharius II. HIDucat. Brunsvic. iduigε-iuttiv.
Nunc lepulcra in AMERICA sequi deberent ; verum de
his inspiciendus Camerar. Hor. subcis cent. I. c. XcVII. pag. 438. ct c. XIV. PM. 87.
Te ornameutis Sepulchrorum internis.
I. A agnatum & Regum Sepulchra non solum erant ma-LVI gnifica dc admirandae artis & opcris, uti ostendunt 'pogaa. Talc Regum Iuda a Salomone exstructum describit
Drmel. in Salom. c. I F. I. I. ct Erasem. Francisc. Acerra Exotic.
c. XXXIII. p. 46u ubi hic eadem opera Asyptiorum Regum M quam