장음표시 사용
121쪽
menta docci D. Hieroum. inquicns: Solebam juxta antiquum morem aurum & quaedam ornamenta vcl mulicrum vel vir
rum in Sepulchris condere: haec quoque frangebat & es diebat avaritia, ut coelo & luci proderentur. Verum hanc con- rsuetudinem prohibuerunt . quorum lex fuit: NIHIL
CUM MORTUO lNHUMETUR. Et apud Athenienses
etiam aurum addi mortuis lege vetitum fuit, ut scribit cic ro a. de Legib. cons Barihoc Recherm.ιn. de Repubc Spartan. PL
III. Ut autem haec quarundam Gentium exemplis ec testimoniis probemus, Pruilbs veteres producimus , qui hunc ritum tenacissime cxcrcuerunt , reserente Hara nochio in dissere. XIII. pag. m. I93. qui in haec erumpit verba et Cum denique defunctus erat tumulo inserendus, primo pyrae impositus comburebatur, deinde optimae quoque Vestes rogo injiciebantur . ut & Canes venatici, equi, &c. Post: haec omnes , qui funus
illud csErebant, NUMMOS injici bant SEPULCHRO .
tanquam viatico mortuum donantes: videatur uui elius foL16 Haec quae de Prusis diximus , Gothis etiam aliisque Germanis fuerunt in usu. Quod enim primo de pretiolis rebus combustis aut Sellulchro illatis diximus, illud Saecos itidem fa- ctitasse comprobat Iohannes Schesterus, qui in UAalia cap. Xv III. pag. 3o6. scribit, tempore Gustavi Adolphi Regis maxime prope V aliam cum pretiosis rebus multis , aurea quoque vasa cum NUMMIS fodicntes accolae invenerint. Plura etiam fortassis erui potuisse, nisi Rex religiosissimus spe luccilicujus .cunque quietem defunctorum interpellare veto siet. IV. Apud Danos hic mos usitatus & frequens fuit, usque dum Christiana religione invecta ille abolitus , docente Sagassiua, referente cl. Bartholino in Antiquit. Danis. 8ag. m. 432. euit. HUn. qui ita: suoviam Boa baptia tus fuerat, neque ιdotis unquam Iacrimaverat , Helya eum ad australe templi larua sepeliri fecit, nulla ipsi apposita pecunia. Antea prodiga erat praepostera haec in defunctos liberalitas. In rogum, quo Haraldus Midetana Dania Rex crematus , procereS aurum lc quodcunque opimum esset, liberaliter in nutrimentum conjecerunt, Saxone scribente. Pccuniae vim in tumulo deprchendit &abstulit Hordiu. s
ui in historia ab ipse conscripta legitur. Huc resero, disserit
122쪽
Bartholin. pag. Dan c. quod in Sogu af Droplaugarsonum os iidit Arneida Miisium siluravit , ct indicavit se illiesarbones uvenisse. Illi Iunctim terram est odientes, Arimum argento plenum invenerunt. Sagaciter Cnim conjecerant, carbonus ex
pyra fuisse , qua mortui cujusdam cadaver crematum , non sine thesaura adjectione. V. Bι.imensies ctiam, egentissima alias natio credira , tumulis honoratiorum in lylvis exstructis opum partem inferebant, quae Carolo Hulque fratri Gunsteimo atque TORO HΛηdio ditandis su tacerunt, a quibus tumulos dites exspoliatos hilloria
S Ol i n irrat , cujus verba Latina a Barιώobn. reddita recenissemus: Cais vero Thorerus, Gunstenius 2 Carotas In alium deυecti essent, coucibum nauticum habuerunt. Norerus tunc interroga vit , an pecunLam acquirere desiderarent ἰ respondebant singuli, se ad
hoc paratos cste , si opes facile acquiri possent. Rege sit Thoi erus , pecuniam sortunae alumento acquiri quidem posse . 1 cd vix citra periculum. Omnin vero dixerunt, se ad subeundum periculum paratos esse, si spes praedae aliqua esset. Dixit Thorerus, Consuetudinem ibi esse, ut morientibus viris opulcntis, relictae mobilcs opes inter mortuum dc haeredes ejus dividerentur, adeo ut interdum dimidia pars , vel magis, interdum tertia pars, Vel minus, mortuo cedereis hancque pecuniam in sylvas remotas esserri; aut quandoque tumulo vel domo operiri debere, argentumque cum pulvere terrae miscendum esse. Iussit itaque Thorerus, ut sero diei huic itineri s e accingerent, ut & quod nemo alicrum desereret, nec quisquam Jubente gubernatore regredi difierret. Deinde viris aliquot ad custodiam navium reliciis. terram imgress sunt; ubi primo campus planus . ac deinde instens fulva occurrebat. Thorerus primus incedebat, fratres vero Gun-
stentus & Carolusὰ ultimi. Thorerus jussis , ut sine strepitu progrLderentur , arboresque decorticarent, non longius ast invicem dissitas , quam ut una apud alteram videri posset. ut co facilius eandem viam remetirentur. Deinde in locum quendam spatiosum, arboribus vacuum venerunt, in quo se-pimcntum quoddam ligneum altitudinis magnae erectum erat. Januam, quae tum clausa erat, habens. Senimentum hoc ligneum quavis nocte lex e terrae incolis custodire debebant.
123쪽
duo quavis tertia parte noctis. Cumque Thorerus cum suis ad sepimentum veniret, vigileS domum redierant, nec advenerant iis succestiiri. Thore rus ad sepimentum accedens, cacumini ejus securim imping t. ejusque adjumcnto adscendens. ad summum tandcm pervcnit, scptinentumque hoc modo tran scendit. Carolus similiter scpimcntum ab alicro lat re transscendit, adeo ut uterque ad portam simul venirent. Claustris deinde ac vectibus remotis . apertinue janua . socii sepiamentum intrarunt, tum Thorcrus dixit: Intra hoc sepime tum tumulus exint, auro argento & pulvere term sibi inviiscem admixtis constans , eum acccdite , nolite tamen vos tui onerare, ut celerem reditum praeda impcuiat. Deinde tumuis tum adscendebant & pecunia . quantum regere poterant, v . stes replebant, comitante simul non CXigua Pulvcris parte .
Cum pecunia raptim auferrctur.
VI. Noti absimilis crat Holi tumulus, quem Edda M thoialog. LX v. depingit, quam nunc versione Barthotim saepe laud ii integram dabimus: Dicitur Regem quendam Holum fuisse .
a quo Halogia denominata est. Ille Pater erat T horgerda mi b da Holi AM . uterque religiose colebatur. Hors defuncti immuli unum stratum erat ex argento, vel auro ipsi alato: alterum ex terra σ lapide. Sic ceciniι Mulo Phoseimi Alius r
rorarem ante Moldam acquirenda pecunia
Porro cum integra cadavera sepelirentur, sub humeris pret sertim & gentibus thesauros hujusmodi deponere cura fuit ,
observante Stephanio in Saxon. lib. 3. quam observationem Gret tis Saga confirmat de Gretiero tumulum rari animose intrante tractans: Sub pedibus, inquit , terricola arculam invenit argento repletam. Eo autem id factum comessit uina Stephanivi , quo tutior esset thesaurus a malis Harpyiarum manibus. Verum
haec Stephaηis ratio non tanti ponderis est, ut assensum pra beamus. Potius haec fuit Septentrionalium . ut cum his Ual haulam opibus introirent, ibi enim se accepturos iterum thesauros , quos injecissent tumulo, putabant. Verum haec de his dixisse sufficiant. Plura qui lcgere desiderat, evolvat Eoia tcia dc Bartholin. Antiquit. VILDisit iroo by GO le
124쪽
VII. Ad arma nos conferimus, quae simul tumulo injecta, qui ritus multis frequens suit Gentibus, inter quas paucas rccensebimus, si prius hanc quaestione iIa re ibi Vcrimus; an res pretiosas cum defunctis cremandi sepcllendive consuetudo sit probanda ἐ Cui negando respondemus ob rationes , quas colli ere est ex Casiodori Epist. iv. 3 . in qua Theod. Rex Duae Saloni mandat, thesauros in cpulcris repertos usui publico deputare. Sic autem ille: Prudentiae mos est, in humanos ulus terris abolita talenta revocare conamerciumque viventium non dicere mortuorum: quia & nobis in folia pereunt, & illis in nulla parte profutura locantur. Metallorum quippe ambitus solatia sunt hominum. Nam divitis auri vena similis est reliquae terrae , si jaccat: ui u crescit ad pretium :quando & apud vivos sepulta sunt quae tenacium manibus includuntur. Atque ideo moderata juisone dcccrnimus, utillum locum, in quo latere plurima suggeruntur, stib publica testificatione convenias: & si aurum, ut dicitur, v l argentum fuerit tua indagatione detectum , compendio publico fideliter vindicabis, ita tamen ut abstineatis manus a cineribus
mortuorum. AEdificia tegant cineres, columnae vel marmora ornent sepulcra et talenta non teneant, qui comm rcia vivorum reliquerunt. Rurum enim Sc pulcris juste detrahitur. ubi dominus non habetur: imo culpae genus est , inutiliter abdita relinquere mortuorum , unde se vita potest sustentare viventium. Non est cnim cupiditas eripere, quae nullus se Dominus ingemiscat amisisse. Haec ille.
VIII. Qii id proficit Sepulchrorum superbia λ damna sunt
potius viventium , quam subsidia mortuorum. Culpandus itaque ritus illorum populorum, qui aurum argentumve cum cadaveribus terrae mandan , uti hodierno adhuc temporc Reges regni Bene regionis Nigritarum in Ayricarest mortem cum auro dc argento in flumen immittuntur, ut a nemine inveniri possint , teste Davero in descript. Africa pag. 3 72. & Serra Leona incolae una cum aureis suis ornamentis supel untur. Quem ritum E contrario multi nihili habuerunt. Persis certe morem defunctos pretiose condendi haut usitatum fuisse ostendit Cyri sepulcrum ab Alexandro apertum, Curi. X. I.
3o. Nec obstat, quod interdum testamento talia fieri ju
125쪽
bentur. Cum enim sanitas mentis vel praecipue rcquiratur intestatore, si testamentum facere parat,t. z. ct I7. 1f. de his qui tales ineptas defunctorum Voluntates circa sepulturam servandas Papinianus recte negati. II 3. uti. F. de legat. I. Adde l. I . impensa. Τ. de rebgμ . oe sumpl. fun. l. ωθ. f. de auro ct argent. leg. 4. g. non sit locus, 4 L. Iul. pecuL Qv re injultum elle putamus. sit aurum dc argentum Scpulcris injiciatur, quod alias ad conservandam vitam inservire potuisset. Huic etiam quaestioni lucum dare Poterunt Κιrchman. de funeri cst Besold. ct f. a. disp. 4. 1h 44. 2. Sed ad alia progrediendum.
IX. Arma quoque Sc clypeos tumulo injectos fuisse Sitim
Italuus lib. x. exhibet, quando ita canit: Huic citus ad tum uiam donataque funera Paulo
Ibat, O hsibi lethi sectabat honorem,
blimem eduxere pyram, molesue virenti Stramine composuere toros superadita dona Funereum decus expertis, invisius ct ensis Et cstpeus , terrorque modo, atque insigne siverbum Tum lateri fasces , captaque ιn Marte secures. Germanis hoc frequens fuisse testatur Tacitus cap. XXVII. 2.
inquiens: Struem rogi, nec vestibus, nec odoribus cumulant. Sua cuique arma, quorundam igni equus adjicitur. Hos imitati sunt veteres Dani, de quibus multa testimonia apud Scriptores Septentrionales occurrunt. Audiamus quae habeant Stephani Iohannis Stephanti nota in Saxon. lib. III. Histor. Dan. fol. m. I. Tumulis vero suis non sollim cadaucra aut cineres inserebant veteres, scd ARMA, HASTAS. EQUOS, AURUM , ARGENTUM , aliaque defunctis charissiima
Nec plane abludit ab eo funerandi ritu , quem describit Virgil. 2. GEneid. Et apud Homerum Elpenoris umbra Ulysiem rogat, ut secum armis comburat. Odus. λ. X. ornamenta vero ic varia tumulis Rcgum una cum cadaveribus illata fuisse, testatur historia Olai Trym nis Norvegiae Regis, qui multa Antecesibrum suorum clemoliri curavit busta ac tumulos . vi inclusos thesauros in me liores converteret usus. Ex quibus grandem ipsum corrasisse auri argentique summam, relicta loquuntur monumenta. Et ante Disiligod by COOgle
126쪽
Da SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. ros
ante annos haut ita multos in tumulo prope Lethram Seiandrae magna denariorum argenteorum copia Urna Cum aliis prctio sis inclusit , a ruitico quodam repcrta est. Ex quibus, nonnulli hanc ostendunt CN UT REX ANGLOR. Item: ETHELRED REX ANGL. Qitem ritum alnS quoque populis secquentem fuisse testantur urna: invcmae argenteis nummis repletae. Imo apud Septentrionales mori S suille refert celeb. Bartholini in Antiquit. Dantc. cap. V II. bb. 2. Pet.
m. IΣ. edit. Hasbi. ut non solum equi , sed etiam calcei lethais Ies consepelirentur. De his id aliis testimoniis legatur doct. D. M ted. in lib. de ritu sepeliendi. ἘI. Alii quoque instrumenta, quibus usus in hac vita, tuis mulo injiciunt, arbitralites, illis opus habere in altera vita ad sustentationem vitae. Quem ritum observasse lcgimus veteres Prussos , uti refert ccleb. Hari nota. ἀθ. Xi II. de funeriabus veterum Prussor. pag. m. I93. inquiens: Siscemina crat igne cremanda, . COLUS insigne lexus foeminei solebat simul comburi. Si vir Nobilis moritur, arma, cqui, servi & ancillae. Vestes, canes venatici, aves rapaces & alia, quae spectant ad militiam e Si ignobilis, comburebatur id , quod ad ossicium suum spectabat. Credcbant, quod res exustae cum eis resu gerent dc servirent eis sicut prius. Imo panem dc lagenam cercvisia plenam ad caput cadaveris in sepulcrum illatum ostendit Johannes Mescitus ,& ex eo Hariboch. pag. I9 . qui evolvatur. Rutheni autem alia signa Sepulchris addebant. ex quibus facile conjicere poterant, qualem professionem vel artem exercuissent in hac vita. Nemo enim ex nudis cad veribus cognoscere poterat, an nobilis, an ignobilis, an Metropolita, an Episcopus fuisset, nisi signa addita fuissent. Mus modi signa nobis exhibet Auctor Coptarum noviensium Herbianus in elegant. ΓME. de religios noviens o t. edit. Regiomoni. I 67s. hoc modo e Episcopus hac nota significabatur . Erosch. Monach. Diaconus A. Clausus inis
127쪽
IO. NICO LAI TRACTATUST Senex C. Laboriosus Vel Metropolita Episcopus Iliumen N. Sacerdos. T , m
Diacon. Martyr . Princeps phor Pictor inaurans 3. Assi ictus Medi-XII. Rusios quoque literas commendatitias defuncto dare , ut citissime in coelum intromittatur , patet cX epiliola D. Conradι Lati Dantis Legatι ad illos , quam mense Febr. Ann. is 2. ex iubida retulit , & Germanice versa ita sonat: Raι Neusissime patiori ing viminetreid I melites die Teii sche ' fa en einen ruben Steuisen per reimist imb viti 'iteg barumb gibis in has grabfur eliten Ramort όu geben I alis bag et alὁ balb 'ο er fur hieviserten des .Diininelg letirpi ven Qt. vietet als hen vior taee tingelassen
128쪽
De sEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. Io
Abrahae: quod MSum saepe mihi communicatum a B. Chrs
phoro Schradero Praeceptore ct Fautore meo post fata etiam ven
rando. Verum ne ob prolixitatem molesti simus, finem huic capiti imponimus , & ad externa ornamenta nos conferimus.
De Ornamentis Sepulcrorum externis.
I. T Taria quoque externa Sepulcrorum ornamenta apud alios V reperimus populos, quorum pauca hic adducerc operae pretium esse putamus. Inter haec igitur si reserimus statuaι, quas crigere liccbat ex le g. v I I. Od. Iuli. de religios O Iumpi.
neri clijus haec sunt verba : Statuas sepulcro superimponere , vel monumento , quod a te exstructum profiteris, ornamenta qua putas superaddere non prohiberιι , cum Iure suo eorum . qua mιnus Prohibita sunt, unicuique facultas tibera non denegetur. Hoc itaque
Edictum non prohibubat unicuique ponere statuas. Ita P rentes liberis , liberi parentibus , discipuli Praeceptoribus , Clientcs patronis, Liberti dc interdum Servi Dominis erigebant, uti ex Inscriptionibus vctustis probare possemus, nisi Grtiteras in vastoe volumine & Iohan. Baptista Ferretio in Musis Lapidar. hoc fecissent. Id communiter observatum reperimus, ut haeredes quicunque id ossicium praestarent , nec semper sponte, sed saepe jussi testamento coacti fuerint, ut statuas cum diis, tum sibi ponerent. Paul. I. e. leg. inter s. ult. Is famιLheresse. Testamentum Graecis verbis ex tabula marmorea Veisnetiis descriptum, quod hanc rem optime illustrat, exhibet Gruister. Inscript . p. c v I. Latina hic tantum compendii causa astaremus , prout ibi adjuncta sunt: Ephoris existentibus Phoebotele, est collegis e7us testamento hae consiluit siciens or intelligens Eρicteta Crinni. una eum Domino 'peride Thrasyleontis F. assentiente quo que Alia Epicteta Phoenicis. Utinam mihi liceat sarea sanaque de bonis meis diponere. suod si vero humani quidpiam mihi accia derit , relinquo ea juxta praceptum mariti mei Phoenicis, quis
Musi um construxit pro defvincto filio nostro cratesilocho, ct anima lia ac satura, . suam ipsius σε Cratefiuchi, ct Heroia inluvi,. qui- Ο Σ quo Digitigod by Corale
129쪽
Me etιam me rogavit, ut M Uum exornem , νnque eo collocens tum A fusas , tam etiam statuas ct Heroia. Ex telis vero ιιnnis duobus . cum rei ruus mila auhuc filius A/ndragoras, vitam hanc morte commutaret , pracestit mihι , ut Perscerem mandata patris
sui Phoenicis, poneremque 2stro ipso ct pro patre ac fratre Iuo, tum saluam , tum Heroium. Hoc suiscienter probat Lmundi Figre-lii elegans liber de statuis illustr. Roman. edit. Ham. I 6F6. cap. X. pag. m. 8 I. ubi quaedam Inicriptiones asteruntur, quae luculenter hoc ostendunt. ΙΙ. Notandum autem hoc loco, quod interdum non proprias tantum statuas posueritat, sed etiam amicorum in Sepulis cris, singularis affectus causa. Legitur enim Ennis statuam in Scipionis monumento positam fuisse ex mandato & jussu P. Scipionis, uti Plin. bb. VII. 3o. rcfert his verbis: Prior Afric nus . Ennii statuam tuo Sepulcro imponi Jii sit,&c. vid. Cic.
pro Arch. Pist. Scip. cap. LI. Er mater. Max. VI I I. 34. Non
solum autem statua, sed cum ipsius defuncti erigie ponebatur , uti Fesus de statua Ludu testatur. Q iae vcro Sepulcra Statuas ejusmodi non haberent, PAGAS aphellabant, uti est
in Glassar. I Ori: Paga memoria sine uotis. Cum autem positae erant, non licebat magis eas revellere, quam ipsum sepulcrum, quia videlicet erat res religiosa. Ulpian. Iura consL 2. de se Ec. violat. or Paul. lib. I. sentent. de Sepultur. or luis eod. Qui monumento inscriptos titulos eraserit, vcl statuam everterit, vel quid ex eodem traxerit ,&c. Sepulcrum violas se dicitur. Saepe etiam non hominum solum, scd dc alia signa imponebamur, eaque vel Deorum. de Herm. Icst. D. 2. de L L. ubi de Sepulcris Atheniensium: Nec Hermas hos, quos vocant , licebat imponi. Vel aliarum rerum Cla in inanimatarum , tiunanimatarum , puta quae vitam cujusque studia & mores denotarent. Sic in Archimed. Sepulcro posita crat Sphara cum Q lindro , teste cic. v. Tusc. In Philagri lapideus corvus collocatus erat: vid. Plutarch. in Cic. c. 36. consule de his Asarsium de
III. Si vero privatim hoc est domi suae & intra privatas possessiones statuas ponere vellent privati, id propria & nulla
interveniente aliena auctoritate raccre poterant. Solenne enim antiquis fuit, ut eos, cum quibus arctior aliqua vitae . sanis Disitiroo by Corale
130쪽
Dk SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. iis
singuinis aut beneficiorum officiorumque necessi do intem sic rat, sic exprimerent, ut semper cos, quan vis momtuos aut peregre agentes, in oculis habercnt. Plin. Iun. Epist. lib. II. Defunctorum imagines domi positae dolorem nostrum levant. Quemadmodum & hodie moris cli. ut pictis imaginibus vultus asservemus eorum, fluorum memoriam Uenc R-mur & diligimus. De his ic speciatim viris doctis Sc neca Gps. Lxxiv. id prodit. Sic itaque conjuges sibi invicem ponebant, MarituS la XoII, Stat. Θω. V. Uxor Marito, Mem II. Dis . Genethbac. Lucan. de ejus effigie, quam Polla uxor coluit ipso mortuo: Conser. H in. Fabul. cIV. Ovid. epist. Herord. Sil. Bal. lib. v II l. Ponebant etiam tiberis .mn. Nepos Lav. v. 7. & liberi parentibus apud Stasium I ii. Sim. in Lehr m. Hetrusci, filius statuas patri destinat. Plura qui legere desiderat, evolvat Figrel. yet. 8F. 86 Hae statuae Diis Manibus dedicabantur, uti fule ostendit citatus Figres. pag. IV. Vetercs quoque Sepulcra I. 2 columnis ornasic constat. Id observatum est a Servio ad lib. XI. e fineid. νοτιl. cujus verba talia sunt: Apud Majores nobiles aut sub montibus altis, aut in ipsis montibus sei lictantur, unde natum cst, ut sit- per cadavera aut pyramides ficrent, aut ingentes collocarciatur columnae. Et huc trahere solent interpretes illud quod hi
xi. habetur: a---.--- fuit ingens monte hub alto Regis Dercenni terreno ex aggere bustum Aniiqai Laurentis opacaque ruce tedium. .
Ubi nex per metonymiam materiae pro materiato accipitur loco columnae ex ilice factae. Sic populus Romanus in honorem Julii Caesaris Sepulcrum ejus columna lapidis Numidici ornavit: vid. Sueton. in . vir. Iul. Caesar. cap. LXXXV. confer. hue doct. Faes annot. ad orata. pag. 2o . edit. Hel . Graecis etiam hunc ritum usitatum fuisie ex Lycophrone Poeta constat , qui ita canit:
cγαλμ α τηλαις π A'μυκλαίων τοὐφων. Columnas imposuit ornamentum Sepulcrorum Amino m. Ita etiam Pindarus M. X. Nemeonis. columnam ornamentum
Sepulcri appellat. Ex his allatis testimoniis clare elucci,qqod non minimum fuerit Sepulcri ornamentum, quando su